นิยายจีน มังกรซ่อนหิมะ ตอนที่41 บทสรุป p15 8/10/60 จบแล้วจ้า
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: นิยายจีน มังกรซ่อนหิมะ ตอนที่41 บทสรุป p15 8/10/60 จบแล้วจ้า  (อ่าน 58971 ครั้ง)

ออฟไลน์ Violasheep

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม
               
                         
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-10-2017 12:56:29 โดย Violasheep »

ออฟไลน์ Violasheep

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0
มังกรซ่อนหิมะ

               บทนำ

             

พรรคมังกรพิโรธอยู่ตรงหุบเขาใหญ่ในบริเวณชายแดนระหว่างแผ่นดินฉินและต้าหลี พื้นทีของหุบเขานั้นสุดแสนกว้างขวาง หมู่ตึกของพรรคตั้งปิดกั้นทางเดินข้ามผ่านระหว่างเมืองที่ถึงแม้ลึกลับ แต่หากใช้เส้นทางนี้จะสามารถเดินทางจากต้าหลีสู่แผ่นดินฉินได้โดยง่าย

           

   ด้วยเหตุนี้พรรคมังกรพิโรธจึงถือเป็นจุดยุทธศาตร์หนึ่งซึ่งดีเยี่ยมและแผ่นดินฉินก็ไม่ต้องการจะเสียมันไปให้กับต้าหลี หลายรัชสมัยที่พรรคมังกรพิโรธยึดหุบเขาหมื่นปีเป็นที่มั่น แม้นว่าจะขัดหูขัดตาชาวยุทธมากมายแต่ราชสำนักมิได้ว่ากล่าวสิ่งใด จนมีเสียงร่ำลือว่าราชสำนักถือหางพรรคมังกรพิโรธอยู่เบื้องหลัง

           

    ปัจจุบันฮ่องเต้ที่ขึ้นครองรัฐฉินมีนามว่ามู่หรงเยว่ขึ้นครองราชย์มาได้สิบปีแล้ว การที่พระองค์ไม่ใส่ใจต่อการที่พรรคมังกรพิโรธยึดจุดยุทธศาสตร์ดังเช่นเหนือหัวในรัชกาลก่อนทำให้จอมยุทธฝ่ายธรรมหลายสำนักมีความไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ด้วยปรีชาสามารถที่ทำให้ไพร่ฟ้าอยู่ดีกินดี เหล่าชาวยุทธจึงคิดเสียว่าเรื่องของยุทธภพก็ให้ชาวยุทธจัดการไปน่าจะดีที่สุด

         

     พรรคมังกรพิโรธมีประมุขนามว่าจูเยว่เสวียนปีนี้อายุได้หกสิบพอดิบพอดี ทว่าด้วยพลังยุทธล้ำเลิศจึงทำให้ดูเหมือนหนุ่มใหญ่วัยฉกรรจ์ จูเยว่เสวียนผู้นี่มีนิสัยไม่อินังขังขอบต่อจารีตประเพนี มักจะทำอะไรค้านต่อสายตาของเหล่าชาวยุทธ นอกจากนั้นยังชอบท้าประลองไปทั่วเพื่อวัดฝีมือ

       

        ในสมัยที่ยังเยาว์จูเยว่เสวียนท้าประลองจนเป็นนิสัยจึงทำให้มีศัตรูทั้งทางตรงและอ้อมมากมาย ด้วยเหตุนี้พรรคมังกรพิโรธที่แต่เดิมก็มีชื่อเสียงไม่ใคร่ดีในยุทธภพอยู่แล้ว จึงยิ่งย่ำแย่ลงกว่าเดิมเมื่อจูเยว่เสวียนขึ้นเป็นประมุข

       

        ทุกวันนี้ถึงแม้จะถูกขนานนามว่าเป็นพรรคมาร ทว่ากลับไม่มีผู้ใดกล้าต่อกรด้วย เป็นเพราะวิชายุทธอันสุดหยั่งที่สืบทอดแก่ประมุขพรรคทุกรุ่น วิชานี้มีชื่อว่ากระจกเงาหมื่นบุพผา เป็นวิชาที่มุ่งเน้นฝึกลมปราณเย็นเป็นหลัก ผู้ฝึกจะสามารถทนทานต่อความหนาวเย็นและร้อน ทั่วทั้งร่างกายจะเต็มไปด้วยพลังอันมหาศาลซึ่งกักเก็บและสามารถเรียกออกมาใช้ได้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

         

     นอกจากวิชาฝึกภายในที่ล้ำลึกเช่นนี้ ยังมีวิชากระบวนท่าอีกหลายแขนงที่ถูกถ่ายทอดมาและจูเยว่เสวียนเป็นผู้คิดค้นขึ้นเอง นี่คือสาเหตุที่ทำให้ผู้คนมากมายไม่กล้ากระตุกหนวดมังกรของประมุขพรรคมังกรพิโรธ

              แล้ววันนี้มันกระไรกัน เหตุใดจึงมีอริเข้าจู่โจมจูเยว่เสวียนมากมายถึงเพียงนี้ ทั้งที่เวลานี้อยู่ระหว่างการกบดานฝึกวิชาในสถานที่ลับแท้ๆ ความดีไม่มาความซวยกลับบังเกิด ก่อนหน้านั้นไม่กี่ยามจูเยว่เสวียนแทบกระอั่กเลือดเพราะถูกธาตุไฟเข้าแทรกในการฝึกวิชาสุดยอดที่ประมุขรุ่นก่อนๆได้ทิ้งเอาไว้

     

          ตอนนี้ยังไม่ทราบได้ว่าลมปราณที่แตกซ่านจะทุเลาดีขึ้นเมื่อไหร่ เนื่องจากจำเป็นต้องใช้เวลา การที่ถูกจู่โจมจากยอดฝีมือรอบด้านเช่นนี้มันทำให้จูเยว่เสวียนนึกขำในโชคชะตาฟ้าลิขิต

         

      ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องมาตายที่นี่ ถึงแม้จะถูกธาตุไฟเล่นงาน แต่หาได้ฝีมือย่อถอยไปซักเท่าใด ทว่าความเจ็บปวดแปลบๆที่ท้องน้อยเหมือนถูกเข็มทิ่ม ทำให้ไม่สามารถรีดเร้นลมปราณได้อย่างเต็มที กระนั้นจูเยว่เสวียนยังไม่แม้แต่แสดงความเจ็บปวดออกทางสีหน้า

       

       “ผู้เฒ่าจูยอมตายเสียเถอะแล้วจะไม่เจ็บปวดดั่งที่คิด” ผู้ที่เอ่ยเตือนคือกังปัง ฉายา หอกทะลวงใจ คนผู้นี้เฉิดฉายอยู่ในยุทธภพมานานหลายปี จัดเป็นยอดฝีมือที่อยู่ในอันดับต้นๆคนหนึ่ง

       

       “ท่านกังอย่าได้ใจดีกับมันผู้นี้เกินไป ความเลวร้ายของมันต่อให้สับเป็นหมื่นชิ้นยังไม่พอเพียง”



 ผู้เอ่ยคำเป็นชาวยุทธรุ่นเยาว์ที่จูเยว่เสวียนไม่เคยคุ้น ทว่าหากสังเกตชุดขาวที่คล้ายนักพรตและการเกล้ามวยอย่างเรียบง่ายคงไม่พ้นเป็นศิษย์จากเรือนญาณพิทักษ์ธรรม สำนักยุทธซึ่งมุ่งเน้นการปฏิบัติธรรมมีชื่อเสียงเป็นอันดับต้นๆในฝ่ายธรรม



“ฮ่าฮ่าวันนี้เฒ่าจูไม่มีทางรอดแล้วทางที่ดีหากกลัวตายควรร้องขอชีวิตจากพวกเรา”



 ดูจากรูปโฉมอันหล่อเหลา ท่วงท่ากรีดกรายและการแต่งตัวพิธีพิถัน ยิ่งอีกฝ่ายมีอาวุธเป็นพัดเหล็กด้วยแล้ว จูเยว่เสวียนซึ่งมีความรู้กว้างขวางจึงเดาได้ไม่ยาก คนผู้นี่คือจอมยุทธหน้าหยก หยางเหวินเป่าไม่ผิดแน่



“มากันเพียงแค่สามคนเรอะ” จูเยว่เสวียนยิ้ม นึกอยากหัวร่อก็หัวร่อออกมาเต็มเสียง



“เหตุใดจึงหัวเราะผู้เฒ่าจู หรือว่ากลัวตายจนเพี้ยนไปแล้ว” หยางเหวินเป่าคลี่ยิ้มโบกสะบัดพัดเหล็กเล็กน้อยก่อนจะรวบพัดเข้ามาไว้ในมือ



“อย่าไปเสวนากับมันผู้นี้เลย พวกเราช่วยกันจัดการมันกันเถอะ ข้ามู่เกาจง จะขอสั่งสอนเจ้า”



 มู่เกาจงชักกระบี่ กู่ร้องเสียงยาวนาน เส้นสายเงากระบี่แทงเข้ามาถี่ยิบเหมือนแหจับปลาครอบคลุมกินบริเวณกว้างเหนือร่างของจูเยว่เสวียน

ประมุขพรรคมังกรพิโรธไม่เพียงไม่หลบหากแต่จี้นิ้วไปในอากาศเข้าปะทะกับเงากระบี่เสียงดังติงติง มู่เกาจงมือสั่นสะท้านทุกครั้งที่เสียงแหลมเล็กดังกังวาล



“อย่าได้ใจไปเจ้าคนโฉดคอยดูท่าไม้ตายของข้าเสียบ้าง”



มูเกาจงถอยห่างจากจูเยว่เสวียนร่ายรำกระบี่รวบรวมลมปรานที่ฝึกมาทั้งชีวิตก่อนจะควงสว่านทั้งตัวโหมเข้าแทงด้วยความเร็วที่เกินกว่าหยางเหวินเป่าและกังปังจะคาดคิด



“กระบวนท่าเยี่ยม”



 หยางเหวินเป่าโห่ร้องชมเชย แต่ไม่คาดว่าจูเยว่เสวียนจะหัวเราะร่า ยืนตระหง่านไม่หลบหนี ตาเฒ่าจูถึงแม้จะปวดท้องน้อยยิบๆ แต่ไม่หนักหนาหากจะรีดเร้นลมปราณสายใหญ่เข้าปะทะกับกระบวนท่าสุดยอดของมู่เกาจง



เสียงฉี่ฉี่ ดังขึ้นเมื่อจูเยว่เสวียนแหวกปลายนิ้วจี้ไปประทะกระบี่ที่ควงสว่านเข้าใส่ มู่เกาจงไม่เคยรู้สึกหนักเช่นนี้มาก่อน จอมยุทธรุ่นเยาว์แห่งเรือนญาณพิทักษ์ธรรมคาดว่ากระบวนท่าถูกหยุดยั้งด้วยเรี่ยวแรงอันมหาศาล



พริบตานั้นกระบี่คู่ใจก็หักสะบั้นลมปรานสายหนึ่งแผ่พุ่งมากระแทกกับยอดอกอย่างแรงจนต้องกระเด็นลอยคว้างไปกระแทกกับกำแพงถ้ำอันหนาแข็ง เมื่อเห็นท่าไม่ดี กังปังและหยางเหวินเป่าต่างทะยานเข้าจู่โจมจูเยว่เสวียนพร้อมกัน



“เข้ามา” จูเยว่เสวียนหัวเราะฮาฮา เร่งเร้าพลังถึงขีดสุดแผ่พลังเป็นลมปราณอัดกระแทกจนเงาร่างทั้งสองที่พุ่งเข้าหาลอยเคว้งออกไปปะทะกับกำแพงทั้งคู่



“ฮ่าฮ่า”



เสียงหัวเราะอันเต็มไปด้วยพลัง จูเยว่เสวียนจงใจใช้มันเป็นอาวุธสุดท้าย ตอนนี้ธาตุไฟเล่นงานตนจนย่ำแย่ หากว่าใช้ลมปราณมากกว่านี้เห็นทีจะเจ็บหนักต้องใช้เวลารักษาตัวอีกนาน ดังนั้นจึงจงใจใช้ลมปราณผ่านทางเสียงเล่นงานจนแก้วหูของจอมยุทธฝ่ายธรรมะทั้งสามถูกทำลายไปกลายเป็นคนพิการ



“ฮ่าฮ่า ลาก่อน”



 ผู้เฒ่าจูโจนทะยานออกจากถ้ำก่อนที่จะกระอั่กเลือดออกมาคำใหญ่ให้ผู้ใดเห็น เมื่อก้าวพ้นจากมาหลายชั่วก้าว จูเยว่เสวียนก็ไอออกมาเป็นหยาดเลือด ใบหน้าของผู้เฒ่าซีดเซียว ทว่าแรงยังเหลืออยู่มาก ทางที่ดีควรหาที่กบดานก่อนที่จะมีผู้ใดมาพานพบจะดีที่สุด



สาวเท้าวิ่งอยู่หลายชั่วยามในที่สุดก็พบกับหมู่ตึกอันสวยงาม จูเยว่เสวียนเดาว่าต้องเป็นคฤหาสน์ของผู้มีอันจะกิน หากว่าไปกบดานในที่แห่งนี้นอกจากจะมีของดีดีให้กิน พวกอริยังคงคิดไม่ทันว่าเขาจะมาหลบซ่อนในที่กระจ่างแจ้งเช่นนี้



 :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4:

นายเอกยังไม่โผล่นะจ๊ะ คาดว่าจะโผล่ตอนหน้า สปอย จูเยว่เสวียนบ่ใจ่พระเอกนะจ๊ะ



เม้นเป็นกำลังใจกันบ้าง

ออฟไลน์ zakimi

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 270
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
รอตอนต่อไปจ้าาาาาา

ออฟไลน์ PingPong_Hunlay

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
รอออออ :impress2:

ออฟไลน์ game6969

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 34
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
รอตอนต่อไปยุนะคัฟ

ออฟไลน์ lilowria

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ว้าววว ขอบคุณจ้า

ออฟไลน์ แฟนตาเซีย

  • หืมม...?
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 572
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1

ออฟไลน์ shiroinu

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
ติดตามจ้า สนุกกกก บู๊ๆเราชอบ :hao7: หกสิบเลยหรอ :a5: :a5: o22 ขอลดอีกได้มั้ย(ต่อเป็นราคาของเลย5555) ใครคือพระเอกล่ะนี่   นายเอกคือฮ่องเต้? ลุ้นนนนน  อยากรู้แล้วววว มาต่อไวๆน้าาา :ling1: :hao5:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-02-2017 08:22:12 โดย shiroinu »

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9065
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ Violasheep

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0
ตอนที่1



สกุลเสวี่ยประกอบกิจการสำนักคุ้มครองมานานจนมีชื่อเสียงเลื่องลือในยุทธภพ ด้วยความที่กิจการประสบความสำเร็จ คฤหาสน์ประจำตระกูลจึงใหญ่โตและงดงาม เต็มไปด้วยห้องหับหลายห้อง เพื่อให้เพียงพอต่อการรองรับนักบู๊ที่เข้ามาทำงานให้กับตระกูล



ยิ่งผู้คนมากหน้าหลายตา เรื่องราวต่างๆก็ยิ่งวุ่นวายนัก นอกเหนือจากนักบู๊ของตระกูลยังมีบ่าวไพร์จำนวนมากที่มาอาศัยพึ่งใบบุญสำนักคุ้มภัยสกุลเสวี่ย



“เจ้าโง่หมิง ใครก็ได้ไปเรียกเจ้าโง่หมิงมาที”



 เสียงแหลมเล็กฟังดูเกรี้ยวกราด ผู้ที่แผดเสียงราวกับนางร้ายเช่นนี้ต่อบ่าวไพร่คือคุณหนูเล็กเสวี่ยถิง ลูกสาวเพียงคนเดียวของสกุลเสวี่ย เด็กสาวผู้นี้ปีนี้อายุได้สิบหกปีบริบูรณ์วันนี้เป็นวันเกิดของนาง ดังนั้นต่อให้เอาแต่ใจแค่ไหนผู้เป็นบิดามารดาย่อมไม่ขัดความต้องการของนาง



ตอนนี้บ่าวไพร์พากันโกลาหล เพราะตั้งแต่เช้าตรู่คุณหนูออกมาสั่งการด้วยตัวเองเพื่อให้งานเลี้ยงวันเกิดของตนยอดเยี่ยมที่สุด ทว่าครานี้เห็นทีจะแย่เสียแล้ว เมื่อสถานการณ์อันเรียบง่ายที่ผ่านมาตลอดช่วงเช้าแปรเปลี่ยนเป็นยุ่งยาก เพราะคุณหนูเสวี่ยถิงพบเห็นข้อบกพร่อง



“เร็วซี้ ฮุ่ยหนิง ไปตามเจ้าโง่หมิงมา”



“เจ้าคะคุณหนู”



 ฮุ่ยหนิงรีบสาวเท้ารัวเร็วกลัวจะไม่ทันการ คุณหนูเสวี่ยถิงแม้รูปงามแต่เป็นคนอารมณ์ร้าย หากชักช้าเกรงว่าจะถูกลงโทษโบยจนหลังลายเหมือนผู้อื่นที่โดนกันถ้วนหน้า



ขณะที่วิ่งไปจนแทบกระหืดกระหอบ ฮุ่ยหนิงอดสงสารเด็กน้อยที่ถูกเรียกเป็นเจ้าโง่หมิงไม่ได้ เสวี่ยหมิงอันที่จริงแล้วเป็นถึงลูกชายของมือกระบี่อันดับต้นๆในสำนักคุ้มภัยตระกูลเสวี่ย หากว่าพ่อของเด็กน้อยนี่ไม่ตายไปเสียก่อน อนาคตของเด็กน้อยน่าจะดีกว่าที่เป็นอยู่นี้



ทุกวันนี้ถึงแม้ได้รับโอกาสให้เรียนหนังสือจนอ่านออกเขียนได้ ได้รับโอกาสให้ใช้นามสกุลของตระกูลเสวี่ย แต่ชีวิตอาภัพนักต้องคอยเป็นลูกไล่รองรับอารมณ์คุณหนูเสวี่ยถิงอยู่ร่ำไป




ที่เลวร้ายไปกว่านั้นเป็นเพราะเด็กน้อยผู้นี้คลอดอออกมาก่อนกำหนด จึงทำให้ตัวเล็กและค่อนข้างอ่อนแอกว่าเด็กหนุ่มในวัยเดียวกันจนเห็นได้ชัดเจน กระนั้นด้วยนิสัยอ่อนน้อมถ่อมตนและสัตย์ซื่อ จึงทำให้เป็นที่นิยมชมชอบของผู้คนไม่เว้นแม้แต่พวกเจ้านายตระกูลเสวี่ย



“หมิงน้อย หมิงน้อย” เมื่อไปถึงก็พบว่าเสวี่ยหมิงกำลังกวาดใบไม้ในสวนอยู่ ฮุ่ยหนิงไม่รอช้าแจ้งความจำนงค์ของคุณหนูเสวี่ยถิงทันที



“มีอะไรหรือพี่ฮุ่ยหนิง”



“รีบไปหาคุณหนูเถอะ คุณหนูท่านเรียกเจ้านานแล้วนะหมิงน้อย”



เสวี่ยหมิงกระตือรือล้นขึ้นทันได้ ในที่สุดคุณหนูถิงก็เรียกเขาจนได้ ก่อนหน้านั้นหลายวันหมดอาลัยตายอยากแทบตายเพราะถูกไล่ราวกับหมูหมา เพียงเพราะขัดใจไม่ยอมยิงเจ้านกที่ทำรังอยู่บนต้นไม้ในสวนให้คุณหนู



พอถูกเรียกเท่านั้นเสวี่ยหมิงก็วิ่งไปหาคนเรียกด้วยความลิงโลด อาการเช่นนี้ไม่เพียงแต่ตัวเองเท่านั้นแม้แต่คนในตระกูลส่วนใหญ่ก็รู้ดี เสวี่ยหมิงมีใจชอบพอต่อคุณหนูเสวี่ยถิง ทว่าถึงแม้จะแสดงออกชัดเจนถึงเพียงนี้แต่กลับไม่มีใครถือสาอาจเป็นเพราะสงสารในชะตากรรมของมันก็เป็นได้



“มาแล้วขอรับคุณหนู”



“มาเสียทีนะเจ้าโง่หมิง เจ้าดู” คุณหนูถิงชี้นิ้วไปยังโต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารวางเรียงราย เสวี่ยหมิงย่อมไม่เข้าใจว่านางหมายความว่าเยี่ยงไร



“ขอรับ” เหมือนการที่ไม่เข้าใจได้โดยง่ายจะกระตุ้นให้คุณหนูเสวี่ยถิงขุ่นเคือง เด็กสาวขยี้เท้าไปมาบอกชัดถึงอารมณ์ที่คุกรุ่น



“น่าตายนัก เหตุใดเจ้าถึงได้โง่เง่าออกปานนี้ ดูแล้วไม่เข้าใจรึ”

ตอนนี้เองที่เสวี่ยหมิงเริ่มสังเกตอย่างถ้วนถี่ บนโต๊ะซึ่งมีอาหารเรียงราย มีบางจานที่วางเปล่าไร้อาหารจัดอยู่ในนั้น



“อาคุณหนูเดียวข้าน้อยจะตามหาคนขโมยอาหารให้ขอรับ”



“หาให้พบนะ ข้าจะไม่ยอมให้มีพวกขี้ขโมยอยู่ในบ้านของข้าอยากเด็ดขาด ไม่สิ ฮุ่ยหนิง” คุณหนูเสวี่ยถิงตะโกนเสียงดัง ไม่นานนักผู้ถูกเรียกก็รีบเข้ามาในห้อง



“เจ้าค่ะคุณหนู”



“ไปเรียกพวกคนใช้ให้มารวมกันที่นี่”



เสวี่ยหมิงกับฮุ่ยหนิงได้แต่ปาดเหงื่อ กลายเป็นเรื่องใหญ่ไปเสียแล้ว ไม่รู้ว่าผู้ใดที่กล้าขโมยอาหารจัดงานเลี้ยงของคุณหนู เรื่องนี้คงไม่จบง่ายๆเป็นแน่แท้ครานี้

       

       “เกิดอะไรขึ้นน้องหญิง”

       

       “ท่านพี่ซาน ท่านพี่หาน”



 เสวี่ยถิงยิ้มให้ต่อการปรากฏตัวของนายน้อยเสวี่ยซานกับลู่หานผู้เป็นคู่หมั้น เสวี่ยหมิงได้แต่มองคุณหนูถิงวิ่งเข้าไปสวมกอดผู้เป็นคู่หมั้น ยอมรับว่าภายในอกปวดแปลบราวกับถูกเข็มทิ่ม

           

   เด็กหนุ่มเตือนตัวเองเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ เขาไม่คู่ควรกับคุณหนูถิงแม้แต่กระผีกริ้น ทว่าแม้จะรู้และเข้าใจดีแต่ไม่สามารถห้ามใจไม่ให้มองตามหรือเฝ้าคะนึงหาคุณหนูผู้แสนงดงามคนนี้ได้

       

       “เจ้าหมิงโง่ รินน้ำชาให้พี่หานทีสิ”



 เสวี่ยหมิงก้มหัวประหลกๆ รี่เข้าไปจับการินน้ำชาตามคำสั่ง ฮุ่ยหนิงมองมาด้วยสายตาเวทนา คงจะรู้ดีว่าเขารู้สึกอย่างไร ทว่าถึงแม้ในสายตาผู้อื่นจะเห็นว่าเขาน่าสงสาร แต่เสวี่ยหมิงไม่เคยคิดว่าตัวเองขาดอะไรไป เขามีบ้านให้อยู่มีอาหารให้กินและมีเพื่อนมากมาย

           

   นายท่านนายหญิงและนายน้อยต่างก็ให้ความเมตตาต่อเขาอย่างมาก มีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้นที่เขาคิดว่าโลกนี้ช่างไม่ยุติธรรม สิ่งนั้นคือการที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ฝึกยุทธ ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ดีว่าตนเองร่างกายอ่อนแอและตัวเล็ก แต่คงไม่เป็นการโอ้อวดไปกระมัง เขาสามารถจดจำกระบวนท่าของนักบู๊ในสำนักได้หมดแม้แต่กระบวนท่าของนายท่านและนายน้อยเองก็ตาม

         

      เรื่องนี้เพียงเท่านั้นที่เสวี่ยหมิงสามารถภาคภูมิได้บ้าง มีแค่เรื่องความจำอันดีเลิศเท่านั้นที่เสวี่ยหมิงไม่เป็นสองรองใคร ทว่าไม่กล้าแม้แต่จะแสดงออกไป เพราะเกรงจะเป็นที่จับตามองของผู้คน เขาไม่ชอบเป็นจุดเด่น นี้เป็นนิสัยที่ติดตัวมาตั้งแต่สมัยยังเด็ก

         

      “น้ำชามาแล้วขอรับ” หลังจากรินน้ำชาเรียบร้อย เสวี่ยหมิงก็นำมันมาส่งให้ถึงมือของคู่หมั้นของคุณหนูถิง ตอนนี้เองที่นายน้อยเสวี่ยซานกล่าวพูดด้วย

         

     “วันนี้เองก็เป็นวันเกิดของเจ้านี่นะ เสวี่ยหมิง ว่ายังไงเจ้ามาฉลองวันเกิดพร้อมกับถิงน้อยด้วยดีหรือไม่”

               ผิดท่าเสียแล้ว เสวี่ยหมิงหันไปมองหน้าของคุณหนูถิงก็พบว่านางแยกเขี้ยวไม่พอใจ

       

       “น่าตายนัก เจ้าหมิงโง่ เหตุใดเจ้าต้องมาเกิดวันเดียวปีเดียวกับข้าด้วยนะ”

       

        “แต่ข้าไม่เห็นด้วยนะ อาซาน จะให้คนใช้มาร่วมโต๊ะกับพวกเรา นอกจากจะไม่เหมาะ อาจจะทำให้มันอับอายก็ได้นะ เจ้าก็รู้ดีนี่พวกคนใช้รู้มารยาทบนโต๊ะอาหารเสียที่ไหน”



 เสวี่ยหมิงก้มหัวลงต่ำได้แต่ฟังลูหานออกความเห็น ถึงแม้ตนเองจะถูกสอนมารยาทและเรียนหนังสือแบบเดียวกับคุณหนูถิงทุกอย่าง ยังไม่กล้าเอ่ยออกไปเพราะในความเป็นจริงตัวเขาเองก็ไม่อยากร่วมโต๊ะกับคนใหญ่คนโตให้ได้อายดังที่ลู่หานพูดตรงตัวทุกประการ



“จริงด้วยๆ พี่หานพูดได้ถูกต้อง เจ้าหมิงโง่จะต้องขายหน้าแน่ๆ” คุณหนูถิงตบมือชอบใจ ตอนนี้สายตาทุกคู่มองมาที่เสวี่ยหมิงเพียงผู้เดียว



“ว่าอย่างไรเจ้าหมิง อยากร่วมโต๊ะกับพวกเราไหม ท่านพ่อท่านแม่ไม่รังเกียจเจ้าแน่ๆ เจ้าเองก็รู้สินะว่าพวกท่านเลี้ยงเจ้ามาเหมือนลูกเหมือนหลาน”



จริงดังที่เสวี่ยซานว่า นายท่านและนายหญิงสกุลเสวี่ยเลี้ยงเสวี่ยหมิงมาคล้ายลูกหลาน การที่ท่านทั้งสองให้เขาเรียนหนังสือเรียนทุกอย่างเหมือนคุณหนูถิงยกเว้นวรยุทธ มันทำให้เขาซาบซึ้งจนเกินจะเอ่ย



“ไม่ดีกว่าขอรับนายน้อย คืนนี้ข้าว่าจะขออยู่ทำความสะอาดคลังอาวุธส่วนตัวของนายท่านให้เรียบร้อย ขอบพระคุณที่นายน้อยเมตตาขอรับ”



โชคดีที่นายน้อยซานไม่ถือสาอะไร เมื่อได้รับอนุญาตจากนายน้อยให้ไปได้ เสวี่ยหมิงก็สาวเท้าออกจากบริเวณนั้น ไม่คาดคิดว่าจะถูกคุณชายลู่หานขัดขาจนล้มคว่ำลงไปเสียงดังสนั่นต่อหน้าคุณหนูถิง



“ว้าย ซุ่มซ่ามเหลือเกินเจ้าหมิงโง่” คุณหนูหัวเราะเสียงใส เสวี่ยหมิงเมื่อลุกขึ้นได้ก็ใช้มือปิดจมูกของตัวเองเอาไว้ เด็กหนุ่มไม่อยากให้ใครเห็นเลือดกำเดาที่ไหลออกมาเพียงเพราะแค่ล้มหน้าทิ่มในครั้งเดียว



“ขอตัวนะขอรับ”



เสวี่ยหมิงทำเสียงอู้อี้รีบสาวเท้าเดินออกมาจากที่ตรงนั้น แม้ว่าจะได้ยินเสียงตะโกนถามอย่างห่วงใยจากนายน้อยซาน เขาก็ไม่กล้ารั้งรออีกต่อไป โชคดีที่คุณหนูถิงชวนนายน้อยคุยจนหมดความสนใจในตัวเขาไป ดีแล้วที่เป็นเช่นนั้น



กล่าวกันตามจริงนอกจากเป็นข้ารับใช้รองมือเท้าคุณหนูถิงกับช่วยงานคนอื่นอีกนิดหน่อย เสวี่ยถิงก็ไม่มีงานหนักให้ลำบากอีก งานของเขาจริงๆที่ชื่นชอบและได้รับมาจากนายท่านโดยตรง คืองานดูแลห้องเก็บอาวุธส่วนตัวของนายท่าน



และเป็นหน้าที่ของเขาทุกวันที่จะเข้าไปทำความสะอาดตรวจเช็คอาวุธให้อยู่ในสภาพดีพร้อมเสมอ ห้องเก็บอาวุธเป็นหนึ่งในห้องลับที่มีไม่กี่คนจะรู้ เสวี่ยหมิงได้รับความเมตตาจากนายท่านให้รู้ความลับอันนี้ แต่กระนั้นยังเป็นเพียงห้องลับห้องเดียวที่เขาได้รู้เท่านั้นไม่มีมากไปกว่านี้



เสวี่ยหมิงไปยังชั้นหนังสือในห้องทำงานของนายท่าน ขยับแจกันดอกไม้บนชั้นซึ่งเป็นกลไกที่ทำให้ชั้นหนังสือเปิดออกเป็นทางเข้าไปสู่ห้องลับอันเต็มไปด้วยอาวุธชั้นดี เสวี่ยถิงจุดไฟบนตะเกียงไปตามทางเดินทีละอัน เมื่อไปถึงห้องก็จุดตะเกียงภายในห้องลับ



ทันทีที่จุดตะเกียงก็พบว่ามีผู้อื่นอยู่ในห้องลับซึ่งไม่น่ามีใครอยู่ วินาทีที่สบตากันเสวี่ยหมิงก็คล้ายกับถูกอะไรซักอย่างกระแทกเข้าที่ร่างกายจนจุก ที่เหนือกว่าความรู้สึกเจ็บคือร่างกายของเขาขยับไม่ได้ยืนแข็งค้างไปในบัดดล มีเพียงดวงตาหูและปากเท่านั้นที่ยังสามารถใช้การได้อยู่



 :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4:


เย้ ตอนนี้กะฟิตๆ อยู่เดียวต้องแต่งสลับกับเรื่องอื่นบ้าง เอาใจช่วยหมิงน้อยกันด้วยเด้อ



เม้นเป็นกำลังใจกันบ้างน้า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9065
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2721
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
มารอ

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
เสวี่ยหมิงคือนายเอก แล้วพระเอกล่ะ

ออฟไลน์ fahsai

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 825
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +56/-2
รอติดตามค่ะ

ออฟไลน์ Minty

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 746
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
รอค่าาาาา :mew1:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7620
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
มาตามด้วย สนุกกกกกก  :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ wnkth

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-2
มารอครับมารอ

ออฟไลน์ พิศตะวัน

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 496
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-3

ออฟไลน์ แมวดำ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 786
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2

ออฟไลน์ J029

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
คนพวกนี้ต้องเจอดีซะบ้าง พวกผี

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ shiroinu

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
ปู่เสวียนจะมาเทรนวิชาให้หมิงเอ๋อร์ใช่มั้ยล่าาาา แต่อัดไปขนาดนั้นเดี้ยวเรื่องต้องตัดจบนะ5555 รอตอนต่อไปจ้าาาา อยากอ่านแล้ววว :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ Violasheep

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0
ตอนที่2



ถึงแม้จะไม่มีเวลาให้คิดมากนักแต่ด้วยการมองแค่ปราดเดียวเสวี่ยหมิงก็จดจำรูปลักษณ์ของคนแปลกหน้าได้ขึ้นใจ คนผู้นี้อายุน่าจะราวๆสามสิบต้นๆ คิ้วหน้าเป็นปื้น จมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาคมกล้า ริมฝีปากหยักหนา อีกทั้งยังกำยำล่ำสันมากกว่าคนทั่วไป มองดูโดยรวมแล้วช่างเต็มไปด้วยความดิบเถื่อน บอกได้ว่าเป็นชายงามที่น่าชื่นชมคนหนึ่ง



“พี่ชายท่านเป็นโจรหรอกรึ ขอบอกท่านซักหน่อยที่นี่คือจวนของตระกูลเสวี่ยสำนักคุ้มภัยอันเลื่องชื่อ พี่ชายไม่สามารถหนีพ้นจากการตามล่าได้หรอก”

เสวี่ยหมิงเริ่มต้นเกลี่ยกล่อมโดยหวังว่าโจรผู้นี้จะล้มเลิกความตั้งใจไปเอง ทว่าเจ้าโจรกลับหัวเราะฮาฮาคล้ายกับคนที่ได้รับฟังเรื่องเหลวไหลและน่าขัน



“ไอ้หนู ดูจากรูปกระดูกกลับหัวกลมๆทุยๆนั้นแล้วช่างเต็มไปด้วยคุณสมบัติที่ดียิ่ง แต่ว่ามีตาหามีแววไม่ สมองเจ้าช่างมีน้อยอย่างน่าอนาจใจเจ้าจำแนกไม่ออกรึว่าเราอายุเท่าไหร่ เหตุใดเจ้าจึงเรียกขานเราเป็นพี่ชายไม่เรียกผู้อาวุโสล่ะ”



ได้ฟังโจรกล่าวเช่นนั้นเสวี่ยหมิงก็ขบคิดจนสมองพองโต นี่เขาถูกโจรล้อเล่นด้วยกระนั้นหรือ ไม่ว่าดูยังไงอายุอานามของโจรผู้นี้ย่อมไม่เกินสามสิบต้นๆแน่ๆ เหตุใดจึงต้องการให้เขาเรียกขานเป็นผู้อาวุโสกัน



“เหตุใดท่านถึงอยากให้ข้าเรียกเป็นผู้อาวุโสท่านใช่หยอกเย้าข้าเล่นหรือไม่”

เป็นอีกครั้งที่โจรหัวเราะฮาฮา สำหรับมันมีไม่น้อยที่ผู้คนเข้าใจอายุของมันผิด โดยเฉพาะผู้ที่ไม่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามของมันย่อมเข้าใจผิดไปเช่นนี้ทุกคนไป



“ปีนี้เราอายุได้หกสิบปี เจ้าจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่เจ้า”



เสวี่ยหมิงตาโตทันใด แต่ใช่ว่าจะแปลกประหลาดไม่เคยได้ยิน ในหมู่นักบู๊ของตระกูลเสวี่ยมักเล่าถึงชาวยุทธฝีมือล้ำเลิศที่ไม่แก่และมีอายุยืนยาวออยู่บ่อยครั้ง



“ถ้าอย่างนั้นท่านผู้อาวุโสข้าขอยืนยันคำเดิม ท่านไปเสียก่อนที่คนในตระกูลเสวี่ยจะรู้ตัวเถอะ”

เสวี่ยหมิงทำใจดีสู้เสือ ใช้วาจาเข้าขมขู่หวังว่าโจรผู้นี่จะหวาดกลัวล้มเลิกแผนการแล้วหนีไปโดยง่าย



“อันที่จริงเรามากบดานรักษาตัวอยู่นี่เป็นเดือนแล้ว”



 โจรอาวุโสกล่าวเสียงเรียบเรื่อย หากแต่เสวี่ยหมิงกลับแทบไม่อยากเชื่อว่าจวนตระกูลเสวี่ยจะหละหลวมถึงขนาดปล่อยให้คนร้ายเข้ามากบดานได้นานถึงเพียงนี้ ทว่าคิดดูให้ดีดี หมู่นี้ทั้งอาหารและยามักจะหายไปอย่างไร้ล่องลอย กระนั้นเพราะของที่หายไปเป็นจำนวนไม่มากผู้คนจึงไม่สังเกต ตอนนี้เองที่เสวี่ยหมิงนึกถึงอาหารจัดงานเลี้ยงของคุณหนูถิง



“ผู้อาวุโสนี่เองที่ขโมยอาหารเลี้ยงของคุณหนู”



“โฮ่ พึ่งรู้รึ” ตอนนี้เองที่โจรอาวุโสระเบิดเสียงหัวเราะ เสวี่ยหมิงไม่เข้าใจว่ามันน่าขำตรงไหน



“เจ้าโชคดีนะที่นางมารน้อยนั่นไม่อาละวาดใส่ หนึ่งเดือนมานี้ที่ข้าจับตามองเจ้า คิดยังไงก็ไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมเจ้าถึงทนให้นางมารน้อยนั่นข่มเหงได้ถึงเพียงนี้”



“ไม่ใช่เรื่องของท่าน” เสวี่ยหมิงชักโกรธขึ้นมานิดหน่อยแล้วเมื่อโจรอาวุโสเฉียดใกล้เข้ามาในบริเวณที่เขาไม่ต้องการให้ใครล่วงล้ำ



“ฮิฮิ ข้าเดาว่าเจ้าหลงใหลในความงามของนางมารน้อยนั่นเข้าล่ะสิ”

โจรอาวุโสทำสีหน้าเจ้าเล่ห์ชวนให้น่าโมโหยิ่งนัก หากไม่คิดว่าถูกสกัดจุดเอาไว้ เขาเองก็อยากจะลองสู้ตายดูซักตั้ง



“นี่ เจ้าไม่รู้สึกบ้างหรือว่าคนในจวนนี้ไม่ยุติธรรมต่อเจ้า ไม่สงสัยบ้างหรือทำไมเขาไม่ยอมให้เจ้าฝึกวรยุทธ”

เสวี่ยหมิงกัดฟันกรอด ไม่รู้ว่าโจรอาวุโสผู้นี้ ติดตามสืบเรื่องราวของเขาไปถึงขั้นไหน นี่ถึงกับรู้ประวัติส่วนตัวของเขาเสียอีก ช่างบัดซบนัก



“ท่านดู ร่างกายของข้าอ่อนแอ ตัวข้าเล็กกว่าผู้ชายในรุ่นเดียวกันนัก หากท่านคิดโดยตริตรองให้ดี ท่านจะเข้าใจว่านายท่านและนายหญิงหวังดีต่อข้า”



โจรอาวุโสแค่นหัวเราะดังเฮอะ สีหน้าท่าทางดูไม่เห็นด้วย สำหรับมันต่อให้เสวี่ยหมิงเป็นคนพิการ หากมันต้องการจะสอนสั่งคนพิการก็กลายเป็นยอดฝีมือได้



“ท่านไม่พอใจอะไร” เสวี่ยหมิงเห็นท่าทางหยามหยันของโจรอาวุโสแล้วก็ขุ่นเคือง อารมณ์คุกรุ่นทำให้ความกลัวลดน้อยลง ความเคารพก็น้อยตามลงไปด้วย



“เราสมเพชในความโง่เขลาของเจ้า เจ้าลาโง่ เจ้าไม่มีความมุ่งมั่นและทะเยอทะยานเลยรึ เจ้ายอมให้ใครต่อใครมาบอกเจ้าว่าทำไมได้แล้วเจ้าก็เชื่อยอมท้อถอยง่ายๆเช่นนี้รึ ช่างน่าขันยิ่งนัก”



ถูกหยามหน้ากันถึงเพียงนี้ ถึงเป็นคนใจเย็นอย่างเสวี่ยหมิงยังร้อนลุ่มขึ้นมาเช่นเดียวกัน ใครว่าเขาไม่เคยพยายาม หากแต่ว่าร่างกายอ่อนแอ ถึงแม้อยากฝึกกระบวนท่า ร่างกายเจ้ากรรมก็ไม่เคยทนการฝึกต่อเนื่องเกินสามสิบนาทีได้เลย ช่างน่าขายหน้ายิ่งนัก



“หากท่านติดตามดูข้าทุกฝีก้าว ท่านคงรู้ว่าข้าฝึกกระบวนท่าทุกวัน ท่านไม่มีสิทธิมาดูถูกข้าเช่นนี้”



โจรอาวุโสแค่นหัวเราะ ตอนนี้เองที่มันเข้ามาสำรวจตรวจตราตามร่างกายของเสวี่ยหมิง ยิ่งละเอียดมากเท่าไหร่เขาก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความสบใจมากยิ่งขึ้น ไม่เข้าใจว่าดีใจอะไรหนักหนา



“ดี...ดีจริงๆ”

อะไรดีเสวี่ยหมิงย่อมไม่รู้ แต่ไม่นานนักโจรอาวุโสก็มายืนตัวตรงอยู่ที่เบื้องหน้า ใบหน้าเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ เสวี่ยหมิงเห็นแล้วอดขนลุกด้วยหวาดระแวงไม่ได้



“หากว่าเราจะบอกมันมีวิธีที่ทำให้เจ้าฝึกยุทธได้ล่ะ”

เสวี่ยหมิงถอนหายใจ ไม่คิดว่าโจรอาวุโสจะต้องการเล่นตลกกับความรู้สึกของเขาเช่นนี้ เสวี่ยหมิงรู้ดีไม่มีอนาคตสำหรับเขาในเส้นทางสายจอมยุทธ



“หากว่าท่านไม่โกหกข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่ามีวิธีไหน” เสวี่ยหมิงก้มหน้าลงต่ำ หากมองหน้าโจรอาวุโสก็เกรงว่าจะทัดทานอารมณ์ไม่พอใจของตนไม่ไหว



“เจ้าสัญญามาก่อนสิว่าจะคำนับเราเป็นอาจารย์”

ฟังดูแล้วไม่น่าเชื่อถืออย่างยิ่ง เป็นอีกครั้งที่เสวี่ยหมิงถอนหายใจ เอาเถอะหากท่านอยากเล่นสนุกนักข้าจะยอมตามน้ำท่านให้สุดทางเลยแล้วกัน



“หากท่านสามารถสอนวรยุทธให้ข้าได้ข้าจะกราบท่านเป็นอาจารย์”



“เยี่ยม” โจรอาวุโสหัวเราะฮาฮา ตอนนี้เองที่เสวี่ยหมิงรู้สึกเหมือนถูกดูดด้วยแรงมหาศาล ร่างของเขาเคลื่อนที่ไปข้างหน้าเข้าหาฝ่ามือของโจรอาวุโส เสวี่ยหมิงตกใจจนร้องไม่ออก



“เราไม่มีเวลาแล้ว บอกตามตรงการที่เราจะฝึกวรยุทธขั้นสุดยอดของสำนักจำเป็นจะต้องถ่ายพลังออกให้ผู้อื่นทั้งหมดก่อนจะฝึกวิชาใหม่โดยย้อนคัมภีร์ถอยหลัง ทว่าคราแรกเราเห็นว่ามันไร้สาระ เราไม่คิดจะสละพลังวัตรที่เฝ้าฝึกมาหลายปีให้ผู้อื่น ผลที่ได้นะหรือเราถูกธาตุไฟเข้าแทรกจนแทบตาย ตอนนี้เองที่เราคิดว่าเราจะหาคนที่ไว้ใจได้ที่ไหนดี แล้วเราก็มาเจอเจ้า ช่างดียิ่งลักษณะอันเป็นเลิศของเจ้าหากได้รับพลังวัตรที่เราสะสมมานานไป เจ้าจะกลายเป็นคนใหม่ที่แม้แต่คิดฝันยังไม่กล้า”



เสวี่ยหมิงถูกโยนขึ้นไปในอากาศ โจรอาวุโสใช้ดัชนีจี้จุดต่างๆตามร่างกาย ชั่วเวลาเช่นนั้น เสวี่ยหมิงสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่ไหลเวียนมาผ่านทางปลายนิ้วของโจรอาวุโส



“ฮ่าฮ่า ดีๆ ร่างกายของเจ้าเป็นภาชนะที่ดีเยี่ยม ถ่ายเทได้ง่ายเหลือเชื่อ”



 ที่ว่าง่ายก็ตรงตามตัวอักษร การถ่ายพลังวัตรเป็นไปได้อย่างราบรื่นรวดเร็วเสียจนแม้แต่มันเองยังคาดไม่ถึง หลังจากถ่ายพลังวัตรจนหมด มันก็โยนร่างของเสวี่ยหมิงไปกองลงกับพื้น



“อ๊ากกกกก”



 เสวี่ยหมิงร้องโหยหวน ความเจ็บปวดตามมาหลังจากถูกปล่อยให้เป็นอิสระ กระดูกของเขาลั่นเปรี๊ยะ ผิวหนังตามเนื้อตัวลอกออกเหมือนงูที่ลอกคราบ ตอนนี้เองที่โจรอาวุโสเดินเข้ามาสกัดจุดใบ้ทำให้เขาไม่อาจสงเสียงร้องออกมาได้



“ไม่ต้องกลัวไป ตอนนี้เจ้าเข้าสู่ขั้นตอนผลัดเนื้อเปลี่ยนกระดูก เป็นอาการที่จะเกิดขึ้นกับผู้ฝึกวิชากระจกเงาหมื่นบุพผาเมื่อฝึกไปถึงขั้นที่7 ปกติระหว่างการฝึกขั้นที่7ถึงขั้นสุดท้ายร่างกายจะค่อยๆเปลี่ยนแปลงทีละน้อย แต่ข้าทะลวงจุดถ่ายลมปราณให้เจ้าเช่นนี้ จึงทำให้เจ้าสำเร็จถึงขั้นสุดยอด ร่างกายเกิดความเปลี่ยนแปลงทุกขั้นตอนในคราเดียว เจ้าจะเจ็บปวดกว่าผู้ฝึกคนอื่นหลายเท่าตัว”



ทรมานเหลือเกิน เสวี่ยหมิงขดจนตัวงอ การเปลี่ยนแปลงตามที่โจรอาวุโสพูดช่างแสนร้ายกาจ ทว่าโจรอาวุโสหาได้สนใจเขาไม่ โจรอาวุโสเริ่มต้นเดินลมปราณทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น



ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่ แต่ไฟในตะเกียงดับมอดไปหมดแล้ว ความเจ็บปวดมลายหายไปสิ้น ตอนนี้เองที่เสวี่ยหมิงตกใจ แม้จะอยู่ในความมืดทว่ากลับเห็นรูปร่างของโจรอาวุโสและสิ่งรอบตัวได้ชัดเจนเหมือนอยู่ใต้แสงอาทิตย์



“อา..เสร็จแล้วรึ ตอนนี้เราเองก็ฝึกวิชาไปได้ถึงขั้นที่สองแล้วเช่นกัน ดีดีจากนี้ยังมีเรื่องอีกมากให้เราสองอาจารย์ศิษย์ต้องทำ ไปกับเรา”



เสวี่ยหมิงมีแต่ความสับสน จังหวะนั้นได้ยินเสียงฝีเท้าของผู้คนจำนวนหนึ่งเข้ามาใกล้ เด็กหนุ่มเริงร่าอย่างที่สุดเขาได้ยินเสียงนายท่านและนายน้อยรวมไปถึงคุณหนูถิง เสวี่ยหมิงรีบวิ่งออกจากห้องอาวุธไปตามทางเดินมุ่งสู้ห้องทำงานของนายท่าน



“นายท่าน นายน้อยซาน คุณหนู” เมื่อเห็นเหล่าผู้เป็นนายเสวี่ยหมิงดีใจอย่างยิ่ง รี่เข้าไปรายงานหวังจะเล่าให้ฟังถึงเรื่องของโจรอาวุโส ทว่านายน้อยซานกลับชักกระบี่จู่โจมเข้ามา ด้วยอารามตกใจเขาใช้มือปัดกระบี่เป็นผลให้กระบี่หักสะบั้น



“เจ้าซานพ่อเอง” นายท่านคว้าเอาทวนเหล็กกล้าจากมุมห้องเข้าจู่โจม เสวี่ยหมิงหลบซ้ายป่ายขวาอย่างลนลาน แต่ถึงแม้ลนลาน คาดว่าการเคลื่อนไหวของนายท่านยังจัดว่าช้าอย่างยิ่งจึงทำให้ไม่สามารถสร่งบาดแผลให้เขาได้เลย



“ไอ้โจรโฉด อย่าอยู่เลย” ตอนนี้เองที่นายน้อยซานคว้าดาบเข้ามาเล่นงานเขาร่วมกับนายท่าน ถึงแม้ต้องรับมือสองด้าน แต่ทั้งคู่ล้วนเชื่องช้า ไม่ทันการเคลื่อนไหวของเสวี่ยหมิงเลยแม้แต่น้อย



“คุณหนูถิงช่วยบอกให้นายท่านกับนายน้อยหยุดที” เสวี่ยหมิงโผเข้าหาเสวี่ยถิง เด็กสาวกรี๊ดร้องเสียงดัง นายน้อยกับนายท่านก่นด่าเขาว่าเป็นโจรราคะ

นี่มันเกิดอะไรขึ้น เสวี่ยหมิงไม่เข้าใจอย่างยิ่ง เหตุใดพวกนายท่านจึงเข้าโจมตีและทำราวกับเขาเป็นคนแปลกหน้า



“ให้ตายสิ ไม่นึกว่าลูกศิษย์เรามันจะโง่ได้ใจถึงเพียงนี้”



 เสวี่ยหมิงสะบัดหน้าไปมอง โจรอาวุโสที่ฉีกยิ้มชอบใจ จังหวะนั้นก็ถูกกระชากให้โจนทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าทะลุหลังคาจวนขึ้นไปพร้อมๆกัน ด้วยแรงที่มากมายมหาศาลกว่าเสวี่ยหมิงถูกพามาไกลจากจวนตระกูลเสวี่ยออกมาเรื่อยๆถึงนอกเมือง



 :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4:


เย้ มาต่อตอนใหม่แล้ว แต่ละตอนคืบหน้าไปแบบอืดๆๆๆๆๆ หวังว่าจะไม่ค้างจนเกินไป



เม้นเป็นกำลังใจกันบ้างน้า

ออฟไลน์ momoku

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 152
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
เฮ้ย มันสนุก มันดี มาต่อบ่อยๆนะจะคอยติดตาม

ออฟไลน์ magarons

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 985
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +68/-6
สนุก ผู้เฒ่าคือพระเอกป่ะ รึว่าไง ติดตามมมม

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2721
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
สงสัยร่างยืด

ออฟไลน์ shiroinu

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
 :katai2-1: แล้วจะเปลี่ยนไปแบบไหนน้าาาา หรือหมิงเอ๋อร์คือพระเอก  ได้รับพลังแล้วกล้ามเลยยังงี้อ่ะเหรอ :mew5: 555555  ติดตามจ้า อยากให้ยาวๆจังเลย อ่านแปปเดียวจบแล้วววว   :ling1: 
สนุกมากกกก นักเขียนสู้ๆ :3123:  :pig4:  :กอด1:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
หน้าตาของเสวี่ยหมิงเปลี่ยนไปเหรอ ทำไมว่าเป็นโจร

ออฟไลน์ พิศตะวัน

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 496
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-3

ออฟไลน์ Minty

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 746
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
อยากอ่านตอนต่อไปแล้ววว สนุกน่าติดตามมากค่ะ :katai2-1:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7620
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
กำลังภายในที่ได้มาจากอาจารย์
คงจะเปลี่ยนกล้ามเนื้อ เปลี่ยนกระดูก
รูปร่างเคยเตี้ย แคระแกรน เลยยืดออก สูงขึ้น
พวกในสำนักจำไม่ได้ เลยทำร้าย
ดีแล้วละเสวี่ยหมิง อย่าอยู่เลย อยู่ไปมีแต่แย่กับแย่
เป็นลูกไล่ ถูกรังเกียจ ถูกทำร้าย
ไม่ได้ฝึกฝีมือแน่ๆ
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด