ภารกิจที่ 20 : ไม่เคลียร์“แปงจะโกรธแล้วนะ” เขียวมองหน้าโชแปง ขำที่อีกฝ่ายทำแก้มป่อง กอดอกท่าทางเอาเรื่อง
“เมนส์มาเหรอ”
“ว้าย ! ปากเหรอนั่น” โชแปงตีมือไม่ยั้งเข้าที่ไหล่ของจุน โทษฐานที่พูดจาไม่เข้าหู
“แปงโกรธทั้งสองคน ไหนว่ามาจีบแปงกับพี่มิ้นทำไมแซงหน้ากันไปแบบนี้ แปงเป็นเจ้าที่อยู่ตั้งนานยัง....”
“ยังไม่ได้กิน” จุนแทรกโดยไม่รอให้โชแปงพูดจนจบ ยักคิ้วแถมให้เป็นการส่งท้าย
“เดี๋ยวเถอะ!” โชแปงเงื้อมือหรา มันน่าตีนักพูดเสียเธออาย
“โอ๋ๆ ไม่ต้องน้อยใจชีวิตไป เดี๋ยวเพื่อนจะใส่พานถวายพี่อิฐให้เอง” จุนดึงโชแปงมากอด ลูบหัวอีกฝ่ายเป็นการปลอบโยน
“ฮ่าๆ ไอ้บ้าจุน” โชแปงเอนหัวไปซบอกเพื่อนแต่โดยดี อยู่กับเขียวกับจุนแล้วเธอรู้สึกสบายใจ เป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่
“จุน ขอคุยด้วยหน่อยสิ” เสียงเรียบๆ ของมิ้นทำให้โชแปงผละหัวออก เธอมองเพื่อนรุ่นพี่ด้วยสายตาสงสัยก่อนหันไปสบตากับ
เขียวที่มองมาเช่นกัน
“ครับ” จุนขยับตัวออกห่างโชแปงเพื่อเว้นที่นั่งให้กับมิ้น
“ไม่ใช่ตรงนี้ พี่อยากคุยส่วนตัว”
“ได้ครับ เดี๋ยวกูมา” จุนหันไปบอกเขียวหวาน ส่ายหน้านิดๆ เมื่อเพื่อนมองมาด้วยสายตาเป็นคำถาม ว่าเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอีก
ฝ่ายต้องการคุยอะไร
“จุน พี่มิ้น รีบมานะเดี๋ยวพวกพี่อินก็ลงมาแล้ว” โชแปงรีบพูดก่อนที่ทั้งสองจะแยกตัวออกไป เธอรู้สึกไม่ค่อยสบายใจกับสายตา
ของมิ้นจึงพูดดักไว้เสียก่อน
“รู้แล้ว” จุนพยักหน้า เขาเดินตามมิ้นไปเงียบๆ ปล่อยให้อีกฝ่ายเป็นคนเริ่มพูดก่อน
“จริงหรือเปล่าที่เขาพูดกันว่าจุนคบกับเบต” มิ้นถามจุนด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด เธอหายหน้าไปเพราะหวังว่าจุนจะร้อนรนและยอม
ทำตามที่เธอขอเรื่องตีสนิทกับกลุ่มซุปตาร์ แต่กลับมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแทน
“จริงครับ” จุนพยักหน้า
“จุนประชดพี่ใช่ไหม ไม่พอใจที่พี่ขอให้ช่วยก็บอกพี่ตรงๆ สิ จุนทำแบบนี้ทำไม จุนก็รู้ว่าพี่ชอบเบต” จุนนิ่งเงียบ เขามองหน้าผู้
หญิงที่เขาเคยชอบ อดแปลกใจในความเปลี่ยนไปของอีกฝ่ายไม่ได้
“พูดสิจุน เงียบอยู่ทำไม”
“ผมกำลังคิดว่าจะพูดอะไรกับพี่มิ้นดี”
“พูดความจริง พูดมาว่าจุนอยากให้พี่ทำอะไร อยากไปเดทกับพี่ อยากคบกับพี่งั้นเหรอ”
“เฮ้อ” จุนถอนใจออกมายาวๆ เขาเพิ่งคิดได้ว่าพักนี้เขาลืมมิ้นไปสนิทใจ ไม่ใช่เพราะตัดใจไม่จีบแต่มันไม่คิดถึงแม้แต่นิดเดียว ยิ่ง
ตอนนี้จุนยิ่งรู้สึกโชคดีที่เลือกตัดใจ
“พี่มิ้นจำได้ไหมครับว่าพี่มิ้นเคยพูดอะไรกับผม”
“จะหาว่าวันนั้นพี่พูดทำร้ายจิตใจจุนอย่างนั้นใช่ไหม” มิ้นคิดไปถึงวันที่เธอขอให้จุนทำตัวสนิทสนมกับกลุ่มซุปตาร์ นึกอยู่แล้วว่า
จุนทำแบบนี้เพื่อเอาคืนเธอ
“ไม่ใช่ครับ พี่มิ้นจำวันที่ผมไปหาพี่มิ้นเพราะมีคลิปผมจูบกับพี่เบตออกมาได้หรือเปล่า พี่มิ้นบอกผมว่าผมจะอธิบายให้พี่มิ้นฟัง
ทำไม พี่มิ้นไม่ใช่แฟนพี่เบต ถึงอยากเป็นแต่ก็ไม่ใช่ ผมไม่จำเป็นต้องอธิบาย ดังนั้นผมคิดว่าผมคงไม่ต้องอธิบายความสัมพันธ์
ระหว่างผมกับพี่เบตให้พี่มิ้นฟัง อย่างเดียวที่ผมคิดว่าผมควรพูดกับพี่คือผมไม่ได้ทำประชดพี่ครับ”
“แต่จุนชอบพี่ไม่ใช่เหรอ”
“ครับ ผมเคยชอบพี่ แต่พี่มิ้นรู้ตัวไหมว่าพี่มิ้นเปลี่ยนไปมาก”
“ไม่เกี่ยวกับนาย”
“จริงครับไม่เกี่ยวกับผม” จุนยักไหล่ พี่มิ้นเปลี่ยนไปมากจนเขาเสียดาย เชื่อแล้วว่าเรื่องของความรักการห้ามความรู้สึกมันยาก
จากที่ไม่คิดจะครอบครองไม่ยุ่งไม่วุ่นวายขอแค่อยู่ใกล้ๆ ก็พอ ค่อยๆ ทวีความหึงหวง ความอยากเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ สุดท้ายก็
ควบคุมความรู้สึกและการกระทำของตัวเองไม่ได้
“ถ้าพี่ขอล่ะ ขอให้จุนเลิกกับเบตแล้วพี่จะยอมตามใจจุนทุกอย่าง” จุนมองมือที่ลูบลงมาบนอกของเขา ชั่งใจอยู่ว่าควรพูดอย่างไร
ให้อีกฝ่ายเข้าใจ
“พี่มิ้นรู้ไหมครับว่าอย่างที่ผมเป็นอยู่ตอนนี้เขาเรียกว่าเกย์ แล้วถ้าพี่มิ้นใช้จินตนาการอีกนิดจะรู้ทันทีว่าระหว่างผมกับพี่เบตใครควร
เป็นฝ่ายรุกใครควรเป็นฝ่ายรับ” จุนตีหน้าตาย สบตามิ้นเป็นคำถามว่าเข้าใจที่เขาพูดใช่ไหม
“นายจะพูดอะไร!!”
“อยากให้ผมพูดออกมาจริงๆ หรือครับ” จุนเลิกคิ้ว แค่นี้ไม่เข้าใจจริงๆ หรือว่าเขาพูดถึงอะไร
“พูดออกมาสิ! พูดออกมาเลย”
“เฮ้อ ได้ครับ ผมจะบอกพี่ว่า...ผมตีฉิ่งไม่เป็น”
!!!!!!
“อะ..อะ..”
“ผมไปนะครับ ป่านนี้พี่เบตลงมาแล้ว พี่มิ้นรู้สึกดีขึ้นเมื่อไหร่ก็ตามมา” จุนไม่รอให้มิ้นได้พูดอะไร เขาเดินดุ่มๆ กลับไปตามเส้น
ทางที่เดินมา
อึ๋ย! ขนลุกฉิบหาย พูดอะไรออกไปวะเนี่ย เดี๋ยวนะถ้าเป็นแฟนกันแล้วก็ต้องทำอย่างว่าด้วยสิ เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นมาก่อน
ตายห่า ถ้าไอ้พี่เบตขอจิ้มขึ้นมาจะทำยังไงดีวะกู!!
✪✣✤✥✦✧✣✤✥✦✧✪
“เป็นอะไร” ทิเบตอดถามไม่ได้ เมื่อจับได้ว่าจุนลอบมองเขาอยู่หลายครั้ง
“ผมถามอะไรอย่างสิพี่เบต”
“ว่ามา”
“ถามจริงๆ นะ” จุนทำสีหน้าจริงจัง เขาหยุดเดิน ในมือถือจานราดหน้าทะเล จุนกับทิเบตกำลังเดินกลับไปที่โต๊ะในโรงอาหาร
“หึหึ จะถามอะไรก็ถาม” จุนหันซ้ายหันขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจมองมา เขาจึงกระซิบออกไปเบาๆ
“ของพี่เบตกี่นิ้วอะ”
“.........”
“ไม่เคยวัดเหรอ” จุนแปลความเงียบของทิเบตว่าอีกฝ่ายอาจไม่เคยลองวัดขนาดมาก่อน
“เราจะรู้ไปทำไม” ทิเบตมองหน้าไอ้ตัวจุ้นของเขา ไอ้ตัวดีถามด้วยหน้าตาซื่อๆ มันไม่กระดากปากกับใครเขาบ้างเลย
“หรือว่าเล็ก?” เอ..ที่ไม่ยอมบอกเพราะอายหรือเปล่าวะ จุนคาดเดาเมื่อเห็นทิเบตไม่ยอมตอบ
“จะรู้ไปทำไม” ทิเบตยังถามกลับด้วยประโยคเดิม
“อ๊ะหรือว่า...พี่อายผมเหรอ โธ่ไม่ต้องอายๆ ผมแค่อยากรู้ไว้จะได้ทำใจถูก” ทิเบตไม่เคยยืนเซ่อขนาดนี้
มาก่อนในชีวิต เขาพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ไม่มีคำมาบรรยาย ไอ้ตัวจุ้นมันพูดเรื่องนี้กลางโรงอาหารได้หน้าตาเฉย ไอ้เด็กเวรเอ๊ย
โป๊ก!!
“โอ๊ย! เขกหัวผมอีกแล้ว แม่มยิ่งโง่ๆ อยู่ มีแฟนโง่อายเขานะเว้ย” จุนยกมือขึ้นคลำหัว โวยวายลั่น
“ไม่ได้เขกให้โง่ แต่เขกให้เรื่องเลอะเทอะในสมองของนายหลุดออกไป”
“เลอะเทอะตรงไหนวะผมแค่อยากรู้ไม่ได้เหรอไง พี่ไม่มาเป็นผมไม่รู้หรอกมันขนลุกนะเว้ย ขอเตรียมตัวเตรียมใจบ้างเถอะ”
“หึหึ ไอ้เด็กบ้า” ทิเบตยกมือข้างที่ว่างยีหัวจุนจนยุ่ง อยู่กับมันเขาคงได้ปวดหัวตายเข้าสักวัน ความคิดแต่ละอย่างของไอ้ตัวจุ้น
แผลงไม่มีใครเกิน
“นะนะ บอกหน่อย” จุนกระตุกเสื้อ ทำตาออดอ้อนหวังให้ทิเบตใจอ่อน
“อยากรู้มากใช่ไหม”
“อื้อๆ” จุนรีบพยักหน้า ทิเบตสบตาอยากรู้อยากเห็นของเด็กเพี้ยน ก่อนก้มหน้าลงไปกระซิบชิดหู
“เอาเป็นว่าฉันทำให้นายร้องครางได้แน่ไม่ต้องกลัว”
“ร้องคราง?” จุนมองตามหลังทิเบต ที่พูดจบก็เดินหัวเราะนำหน้าเขาไป
ไอ้พี่เบต! เดี๋ยว!!กลับมาก่อน ถ้าไม่ใช่กลางโรงอาหารจุนคงตะโกนเรียกแบบนี้ไปแล้ว แต่เพราะยังมียางอายจึงยืนนิ่งอยู่กับที่
แม่งพูดอะไรอย่างนี้วะ บอกด้วยสิโว้ยว่าร้องเจ็บหรือร้องมีความสุข เอาให้ชัดๆ มันไม่เคลียร์
✪✣✤✥✦✧✣✤✥✦✧✪
“มีความสุขอะไรนักหนาวะเบต” สิงห์อดถามไม่ได้ เมื่อเห็นทิเบตใบหน้าเปื้อนยิ้มตั้งแต่ลงนั่งจนถึงตอนนี้
“พี่เบตเขาดีใจมีแฟนน่ารัก”
“หืม ไม่เข้าข้างตัวเองไปหน่อยเหรอครับน้องจุน” สิงห์หันไปตอบโต้กับจุนเมื่ออีกฝ่ายพูดแทรกขึ้นมา
“พี่สิงห์ไม่รู้อะไร แฟนกันมันก็ต้องรู้ใจกันเป็นเรื่องธรรมดา” จุนทำสีหน้าดูถูกสิงห์ คนไม่มีแฟนก็แบบนี้ไม่เข้าใจหรอก
“เดี๋ยวนะได้ข่าวว่าเอ็งเพิ่งเป็นแฟนกันแบบงงๆ ไปเมื่อวันสองวันก่อน รู้จักกันได้กี่เดือนทำมาเป็นรู้จงรู้ใจ”
“ไม่กี่วันก็รู้ใจได้ เพราะผมชอบบ...” จุนแกล้งลากเสียงยาว
“เฮ้อ ช่างเถอะ” หึหึ นี่ยังปราณีหรอกนะจะให้ขับรถต่ออีกสักหน่อย วันไหนแหย่เขามากๆ จะโพล่งว่าชอบพี่เบตออกมา รับรอง
เกมจบไอ้พี่สิงห์โดนยึดรถแน่ๆ ส่วนเขาจะรอยึดเจ้าของรถคนใหม่ทีเดียวเลย
“มึงก็ชอบแหย่น้องมัน พอได้แล้ว” อิฐปรามสิงห์ เขาว่าคู่นี้เริ่มเหมือนเพื่อนกันมากขึ้นทุกวัน
“ใช่ พี่สิงห์ควรเอาพี่อิฐเป็นตัวอย่าง ยุ่งเรื่องชาวบ้านให้น้อยลงจะหล่อขึ้นทันที จะได้มีสาวแลเหมือนคนอื่นเขา”
“ชะชะไอ้นี่ อย่างพี่มีแต่คนสน ไอ้อิฐต่างหากสาวไม่แล”
“ไม่จริงม้างงง..โอ๊ะ!” จุนลูบแขนป้อยๆ เมื่อถูกโชแปงหยิกหมับเข้าให้ใต้โต๊ะ
“เขียวมึงไปนั่งตรงโน้นทำไมวะ” จุนแกล้งโวยวายเพื่อนรัก ที่วันนี้ไม่นั่งข้างเขาเหมือนเคย ปล่อยให้โชแปงนั่งแทน
“มึงต้องถามตัวเองไม่ใช่ถามกู เพราะกูนั่งก่อนมึงมา”
“อ้าว! เออวะ โทษที” จุนขอโทษเพื่อนที่โวยวายออกไป ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาเลือกนั่งข้างทิเบตโดยอัตโนมัติ เขาทำไปโดยไม่รู้ตัว
หรือเพราะพักนี้สายตาเขามองแค่คนๆ นี้เท่านั้น
“มีอะไร” จุนเผลอสะดุ้งเมื่อคนที่เขามองหันมาสบตา จู่ๆ ใจของเขาก็เต้นรัว เมื่อกี้มันอะไรกัน ความรู้สึกเมื่อกี้คืออะไร
“จุน”
“อ๋อ เปล่าๆ” จุนหลบตาทิเบต รีบตักอาหารเข้าปาก ใจยังคงเต้นโครมคราม
“เดี๋ยวนี้มิ้นไม่มาเหรอวะสงสัยได้ข่าวไอ้เบตแล้ว” สิงห์ชวนคุยเมื่อเห็นบรรยากาศในโต๊ะอาหารเงียบไป
“แปงได้ข่าวบ้างไหม” อิฐถามโชแปง เพราะถือว่าสนิทกับมิ้นที่สุดในกลุ่ม โชแปงอึกอักเธอมองจุนเพื่อขอความช่วยเหลือ
“พี่มิ้นรู้แล้วครับ” จุนตัดสินใจบอกออกไปตรงๆ เพียงแค่ไม่บอกว่าเขาเพิ่งได้คุยมา
“ไม่มีอะไรใช่ไหม”
“ไม่มีครับ” จุนตอบทิเบตไปอย่างนั้น สำหรับเขาแล้วไม่มีแต่สำหรับมิ้นเขาไม่ทราบ
“อืม ดีแล้ว” จุนสัมผัสได้ถึงความเป็นห่วงแม้ทิเบตจะไม่ได้พูดออกมา คนๆ นี้ชอบเขาหรือเปล่านะ หรือคบกับเขาเพราะอยากชนะพนัน
“ยิ้มอะไร” ทิเบตมองสีหน้าที่ค่อยๆ เปลี่ยนไปของจุน จากใบหน้ากังวลเล็กน้อยเปลี่ยนเป็นยิ้มแป้น
“ไม่มีอะไร แค่คิดอะไรดีๆ ได้”
“แน่ใจนะว่าดี” ทิเบตหรี่ตามอง บอกแล้วเขาไม่ไว้ใจความคิดและสมองของไอ้ตัวจุ้นมัน
“ดีสิ” จุนยิ้มกว้างยิ่งขึ้นจนตาหยี ไม่เป็นไรหรอก ยังไงคนๆ นี้จะต้องชอบเขา โอมจงรักจงหลง เดี๋ยวจะเอาให้โงหัวไม่ขึ้นเลยคอยดู
หึหึ ระดับจุนแล้วไม่มีท้อหรอกเว้ย อยากได้ของดีเกรดพรีเมี่ยมมันก็ต้องรู้จักสู้ อ๊ะ! แต่ก่อนอื่นต้องหลอกไอ้พี่เบตอาบน้ำด้วยให้
ได้เสียก่อน ห้ามลืมเป็นอันขาดนะไอ้จุน
✪✣✤✥✦✧✣✤TBC✥✦✧✣✤✥✦✧✪
เอาใจช่วยไอ้ตัวจุ้นด้วยนะคะ
ปล.ใครไปงานสัปดาห์หนังสือ ฝาก มหารัก/Stalkerแอบ.หลง.รัก บูธสนพ.มีดี บูธ Y09 / someone loves you สนพ.hermit บูธ M34
/ คุณรองประธานและบอดี้การ์ดตัวอ้วน บูธ M25 โซน C ด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
ปล.อีกนิด มหารักแบบหนังสือสองเล่มจบมีวางขายที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วไปแล้วนะคะ
Darin ♥ FANPAGE Twitter :
primdarin