:::♥• มหารัก •♥::: [ แจ้งข่าว ] 02/02/17 ✿ P.165
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: :::♥• มหารัก •♥::: [ แจ้งข่าว ] 02/02/17 ✿ P.165  (อ่าน 1169043 ครั้ง)

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2266/-46
อ้างถึง
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะ ครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรัก ชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้าม แจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะ ปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของ แต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้าม จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิด เดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม

6.การ พูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอม ให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้าม ลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อ ขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ด นิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยาย ที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

16.นิยาย เรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วน หรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมด ออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้าม แจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

18.ใคร จะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17

เวปไซต์ แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่าง ประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม



。:::♥•*´¨`*•มหารัก•.¸¸.•♥:::

คุณชายหมอ (วิน)} ♥ {มหา(นิว)
ถ้าคุณมีโอกาสสักครั้ง ได้ออกเดทกับคนที่คุณแอบชอบมานานคุณจะไปไหม
ส่วนผม ผมเลือกที่จะคว้าโอกาสนั้นไว้ ด้วยความคิดที่ว่าเราคงไม่ได้เจอกันอีก
ไม่เป็นไรหรอก แค่ครั้งเดียว แล้วผมจะกลับมาใช้ขีวิตเฉิ่มๆ ของผมเหมือนเดิม

..♥♥ .•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•♥:::

•.★* สารบัญ *★.•

สารบัญภาคสองต่อด้านล่างค่ะ

*.:。 ✿*゚‘゚・✿.。.:* *.:。✿*゚’゚・✿.。.:* *.:。✿*゚¨゚✎・ ✿.。.:* *.:。✿*.:。✿*

。:::♥•*´¨`*•มหารัก ภาค 2•.¸¸.•♥:::

พี่ลม ♥ น้องจุก (เปา)}
ลิงเปี๊ยก เป็นสิ่งมีชีวิตที่ซุกซนและวุ่นวายที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา
ลุงแก่ เป็นคนที่ดื้อที่สุด ทำเป็นเก๊กหล่อกระชากใจแต่นิสัยร้ายกาจ .
“พูดดีๆ เปี๊ยก ใครแก่..แล้วลุงมาเรียกผมว่าลิงเปี๊ยกทำไม”
@%#&!$%@&!

..♥♥ .•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•♥:::

•.★* สารบัญ *★.•



*.:。 ✿*゚‘゚・✿.。.:* *.:。✿*゚’゚・✿.。.:* *.:。✿*゚¨゚✎・ ✿.。.:* *.:。✿*.:。✿*

นิยายของดาริน

เรื่องยาว

เรื่องสั้น


*.:。 ✿*゚‘゚・✿.。.:* *.:。✿*゚’゚・✿.。.:* *.:。✿*゚¨゚✎・ ✿.。.:* *.:。✿*.:。✿*

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-02-2017 12:08:45 โดย darin »

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2266/-46
:::♥• มหารัก •♥::: [ Intro ] 28/04/16 ✿P.1
«ตอบ #1 เมื่อ28-04-2016 20:09:11 »



:::♥• มหารัก •♥:::

INTRO

“จริงเหรอครับคุณพู่ ผมนึกว่ามีแต่ในละครที่แม่ผมดู คุณพู่จะไปนัดเดท” ผมขำจนน้ำแดงโซดาพุ่งออกจากปาก

“ขำมากเหรอมึง กูกลุ้มใจจะตายอยู่แล้ว” คุณพู่หน้าหงิกจนผมไม่กล้าหัวเราะต่อ 

“คุณพู่ยังไม่ได้บอกคุณป๊าหรือครับว่ามีภรรยาแล้ว คุณป๊าถึงจะให้คุณพู่ไปเป็นภรรยาคนอื่น”

“มหา”  ลงเสียงหนักขนาดนี้ ผมรีบสงบปากสงบคำลงทันที ผมไม่กล้ามีปัญหากับคุณพู่หรอกครับ พ่อบอกว่าเรา
ต้องให้เกียรติผู้หญิง

“มึงมาช่วยกูคิดเลยว่าจะทำยังไงดี”

“คุณพู่ก็บอกคุณป๊าสิครับท่านคงเข้าใจ"

“บอกได้กูบอกไปชาติเศษแล้วไม่ต้องมานั่งปิดแบบนี้หรอก ป๊ากูคนจีนแท้อย่าว่าแต่รับเรื่องกูเป็นทอมไม่ได้เลย
ต่อให้กูเป็นผู้หญิงแท้กูก็เลือกผัวเองไม่ได้ ”

“คุณพู่อย่าพูดหยาบคายสิครับ เขาเรียกสามี”

“มึงไปบวชเรียนไกลๆ กูเลย ยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่”


“แล้วคุณพู่ต้องไปนัดเดทกับใครครับ ลองไปคุยกับเขาตรงๆ ดูไหมเผื่อเจอคนใจดียอมช่วย”

“เออ เข้าท่าดี งั้นมึงไปกับกูมหา เดี๋ยวกูพามึงไปดูหน้าด้วย  ลุกเร็วๆ เข้า ช้าเดี๋ยวกูตบ”

“ครับ ครับ” ผมรีบหยิบย่ามขึ้นสะพายบนบ่า ก้าวตามคุณพู่ไปติดๆ




“คุณพู่ ค..คุณพู่อำผมหรือเปล่าครับ” ผมชี้นิ้วไปข้างหน้ามือไม้สั่น

“นั่น..นั่น.. นั่นคุณชายหมอนะครับ คุณพู่ชี้ผิดหรือเปล่า”

“ผิดพ่อมึงสิ เอ่อ นั่นแหล่ะคู่เดทกู ไงละมึงน้ำลายหกเลยนะ”

พอคุณพู่พูด ผมรีบกลืนน้ำลายลงคอทันที ให้ไหลออกมาไม่ได้ครับไม่สุภาพต่อผู้พบเห็น

ที่ผมตกตะลึงจนเสียอาการขนาดนี้ เพราะคนที่คุณพู่ชี้ให้ผมดู คือว่าที่คุณหมอชวินหรือเรียกกันสั้นๆ ว่าหมอวิน   
หมอวินเรียนปีเดียวกับผมนี่แหล่ะครับ ถือว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นปีกันแต่คนละคณะ 

ส่วนสาเหตุที่ใครๆ พากันเรียกคุณชายหมอ เพราะหมอวินได้ชื่อว่าเป็นผู้ชายที่ดูดีสุดๆ ทั้งบุคลิค หน้าตา การศึกษา ฐานะ 
ราวกับจำลองแบบคุณชายสมัยก่อนมาเลย  อย่าให้บรรยายมากเลยครับเอาเป็นว่าของเขาปั้นมาดีจริงๆ
   

                 
“คุณพู่ครับ ผมมีคำแนะนำให้คุณพู่แล้ว”  ผมพบทางออกทันทีที่ได้เห็นหน้าคู่เดทของคุณพู่

“อะไรมหา มึงว่ามาเร็วๆ” 

“คุณพู่เลิกเป็นทอมเถอะครับ ถ้าหาได้ขนาดนี้ ตกล่องปล่องชิ้นตามน้ำไปเลย ผมขอร้อง...”

 โอ้ย...ผมพูดยังไม่ทันจบดี คุณพู่ก็ฟาดมาเต็มศีรษะจนกะบาลผมแทบยุบ

“คุณพู่อย่าครับผมเจ็บ นี่ผมตั้งใจแนะนำมากเลยนะครับ คุณพู่ไปถามใครๆ ก็ได้ มีแต่คนอยากเป็นคุณพู่ทั้งนั้น
ผมยังอยากเป็นเลย”

อยู่ๆ คุณพู่ก็ทำตาเป็นประกายขึ้นมาเหมือนพบทางสว่าง

“มึงพูดเองนะว่ามึงอยากเป็นกู”

“ครับผมพูดเอง”

“งั้นมึงไปแทนกู มึงสวมรอยเป็นกูไปเลย”

“คุณพู่คร้าบบบ คุณวินเรียนหมอนะครับ ไม่ได้ฉลาดน้อยเหมือนผมกับคุณพู่ ถึงจะได้ดูไม่ออกว่าผมเป็นผู้ชาย”

“มึงสิควาย” คุณพู่หยาบคายอีกแล้ว ผมพูดว่าฉลาดน้อยต่างหาก

“กูสนที่ไหนล่ะว่ารู้ไม่รู้ มึงก็แค่ยืนยันไปว่ามึงมาตามนัด ป่วนให้กูที เดี๋ยวเสร็จป๊าก็มาด่ากูเอง ทางโน้นคงโกรธไม่เผาผีบ้านกู
 จบ ง่ายๆ กูฉลาด”

“เอาจริงหรือครับคุณพู่" ผมกลืนน้ำลาย

“มึงก็คิดอย่างนี้สิมหา คิดว่านี่จะเป็นโอกาสเดียวในรอบล้านปี ที่มึงจะได้เดทกับคุณชายหมอเชียวนะมึง”

คุณพู่เอาบุคคลบนหิ้งของผมมาล่อลวง ผมแอบมองคุณชายหมอมานานแล้วครับ มองเหมือนเห็นศิลปินในดวงใจ
ไม่เคยกล้าคิดอะไรไปมากกว่านั้น

ผมเป็นเด็กต่างจังหวัด หน้าตาเฉิ่มๆ มากรุงเทพฯ ก็อาศัยอยู่วัดกับหลวงลุง ท่าทางเชยๆ แต่งตัวถูกระเบียบตั้งแต่หัวจรดเท้า
เพื่อนๆ ถึงเรียกผมว่ามหา


“ว่าไงล่ะมึง แน่ใจนะว่าไม่สน” 

โอกาสเดียว โอกาสเดียว โอกาสเดียว ผมกำลังถูกคำนี้ครอบงำอยู่ครับ ในหัวสับสนเต็มไปด้วยความคิดมากมาย

“เดี๋ยวกูจัดการแปลงโฉมมึงให้ พอมึงกลับมาเป็นตัวเองรับรองว่าคุณชายหมอจำมึงแทบไม่ได้ อีกอย่างคณะเราก็อยู่หลังเขา
มึงก็ไม่ค่อยเที่ยว จะกลัวอะไรวะไม่มีทางเจอกันหรอก”

“ว่าไงมหา ช่วยกูหน่อย”

“ผม..”

“ตกลงครับ”

เป็นไงเป็นกันครับผมอยากไป ถือว่าสักครั้งในชีวิต ผมจะได้เดทกับคุณชายหมอผู้อยู่บนหอคอยงาช้าง


..♥♥ .•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•♥:::


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-10-2016 16:35:36 โดย darin »

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
โอ้ยยยยย เปิดเรื่องใหม่แล้ว

ปูเสื่อๆๆๆๆๆๆๆๆ  :katai2-1:

ออฟไลน์ A_Narciso

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 879
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2
โอ้ว...เรื่องน่าสนใจ  รอ'มหา'เดตกับ'คุณชายหมอ'  :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ nu-tarn

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 802
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-6
รอเลยเรื่องนี้
ชักจะหลง น้องมหาซะแล้วสิ  :-[

ออฟไลน์ Janny

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-2
ก่อนอื่น เพิ่งรู้เลยค่ะว่าคุณนักเขียนเปิดนิยายไว้หลายเรื่องมาก 5555 ต้องไปตามอ่านนน

ส่วนน้องมหา เราว่านี่เป็นโอกาสดีนะคะ แต่ก็ไม่ควรไปหลอกหรอกค่ะ ถ้าคุณหมอรู้ความจริงโดนโกรธแน่เลย น้องพู่นี่ก็ มีเมียแล้วก็บอกป๊าไปค่ะ คุยกันให้เข้าใจจะได้ไมาเป็นปัญหายาว ถ้าคุยแล้วป๊าไม่เข้าใจก็กำสมุดบัญชีหนีออกจากบ้านเลยค่ะ แอร๊ยยย เรารอลุ้นต่อนะคะว่าน้องมหาเจอไอดอลแล้วจะเป็นยังไงต่อออ

ออฟไลน์ แอลฟาฮาลา~

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2546
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
รอติดตามจ้า  :mc4:

ออฟไลน์ natt lUcky

  • อะโย่ อะเย่
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 313
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
น้องมหาน่ารักกก
รอหมอวินกับน้องมหา

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
น่าติดตามมากๆ คะ ชอบๆ แนวนี้คะ ^^

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ neverland

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
เย้ เรื่องใหม่ๆ  :mc4: :mc4: :mc4:

ออฟไลน์ EARTHYSS :)

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-1
แหมถ้ามาวันละตอนแบบอีกเรื่องคงดีนะ   :katai2-1:

รอค้าบ

ออฟไลน์ Paparazzi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1048
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-11
แค่เริ่มก็แซ่บแล้ว รอค่ะรอ :hao7:
ชอบสำนวนการเขียนจุง สนุก น่ารัก กวนๆ ลื่นไหล  o13

ออฟไลน์ iamtsubame

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 360
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
อยากเห็นมหาแปลงร่างเร็วๆจัง ตื่นเต้นๆ o18

ออฟไลน์ kyoya11

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4680
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +340/-12

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
มหานิวน่ารักดี

ออฟไลน์ Supparang-k

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1909
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-3
น่ารักอ่าาาาาาา รออ่าน

ออฟไลน์ y_dao

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 18
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ตามมาจากเรื่องของพี่ปุ่นตัวอ้วน จะรอน้าาาาแค่เริ่มก็น่ารักแล้ว

ออฟไลน์ Paparazzi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1048
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-11
เมื่อไหร่จะมาหนอออออ :impress2:

ออฟไลน์ EARTHYSS :)

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-1
ฮือๆๆๆๆ รอไม่ไหวล้าว  :sad4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-7
โอ๊ะ
เปิดเรื่องใหม่อีกแล้ว ฮ่าๆ

เข้ามาติดตามค่ะ

ออฟไลน์ noozzz

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
ต้องสนุกแน่ๆ ว่าแต่เปิดเรื่องไว้แล้วจะมีเวลามาต่อไหม แบบว่าเป็นห่วงนะ กลัวเขียนไม่ทัน แต่ก็อยากอ่าน ฮี่ๆ

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
น้องมหารู้ไหมว่าโลกเรากลมดิ๊กเลย


น่าเอ็นดูยิ่งนัก~

ออฟไลน์ badbadsumaru

  • ♡ caramel macchiato
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
เปิดเรื่องใหม่แล้ว เจิมๆ
สู้ๆนะมหา

ออฟไลน์ donut4top

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 396
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
อร๊ายยยยย พี่ชอบแบบน้องมหา โดนใจแรง :give2:

ออฟไลน์ darinsaya

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 592
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1

ออฟไลน์ p_phai

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2303
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +154/-6

ออฟไลน์ rsmrypngpth

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 65
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 :z13:ขอจิ้มไว้ก่อน มาต่อเร็ว ๆ น้า

ออฟไลน์ aom2529

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
มหาน่าย๊ากกกกกกก.... :impress2:

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2266/-46
:::♥• มหารัก •♥::: [ ตอนที่ 1 ] 19/07/16 ✿ P.01
«ตอบ #29 เมื่อ19-07-2016 19:29:43 »


ตอนที่ 1  : เดทกับคุณชายหมอ

“รอนานไหมครับ”  ผมทักชายหนุ่มที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในร้านกาแฟสุดหรู

วันนี้หมอวินดูดีมาก นี่ขนาดคุณชายหมอใส่แค่เสื้อยืดกับกางเกงยีนส์มา ยังสามารถทำให้ผมดูโกโรโกโสไปถนัดตา 
ผมไม่มีความมั่นใจแม้แต่น้อย เสื้อผ้าไม่คุ้นทรงผมแปลกๆ ทั้งหมดคุณพู่เป็นคนจัดการทั้งสิ้น
ไม่ได้หล่อเหลาเอาการขึ้นหรอกครับ แค่ทำให้เดินห้างหรูได้โดยไม่ขัดตาว่าไอ้บ้านี่หลุดมาจากไหนเท่านั้นเอง

หมอวินเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผม  ขมวดคิ้วนิดนึงก่อนคลายออก

“ผมคิดว่าคุณทักคนผิดครับ”

“ไม่ผิดหรอกครับ คุณชวินใช่ไหมครับ”

“ใช่ครับ”

ผมกลืนน้ำลายลงคอ นี่มันไม่ได้ง่ายเหมือนที่คุณพู่โฆษณาเอาไว้สักนิด ผมเพิ่งคิดได้ว่าผมโดนคุณพู่หลอกเข้าให้แล้ว

“คุณชวินนัดคุณพู่ไว้ใช่ไหมครับ ผมนี่แหล่ะครับ”  สายตาคมเหมือนเหยี่ยวตวัดขึ้นมองหน้า

“มา..มาแทน” ผมพูดต่อเกือบไม่ออก ไม่คิดว่าจะได้จ้องตากับคุณชายหมออย่างนี้ เล่นเอาผมตกประหม่า 
พูดจาติดอ่างขึ้นมาทันที

“ไม่มาสินะ” คุณหมอวินปิดหนังสือในมือเหมือนเตรียมจะกลับ พอเห็นผมก็เริ่มทำใจแล้วว่าคงถูกเปลี่ยนจากคู่เดทไปเป็น
คนส่งข่าวแทน

“จะทานอะไรก่อนไหม หรือจะไปเลย”

“ครับ?..อะไรนะครับ” ผมตั้งตัวไม่ทัน ไปไม่ถูก นึกว่าจะถูกทิ้งเสียแล้ว

“ผมถามว่าจะทานอะไรก่อนไหม”

“ไม่ต้องครับ ผม..ผมทานมาแล้ว”

“อยากทำอะไร ผมไม่ได้วางแผนอะไรไว้ กะจะให้ผู้หญิงเป็นคนเลือก”

“คุณชวินจะกลับเลยก็ได้นะครับ” กลายเป็นผมที่เป็นคนเอ่ยปากเสียเอง ทั้งที่อยากมาเดทกับคุณชายหมอจนนอนไม่หลับ
ไปสามคืน ต้องสวดมนต์ก่อนนอนให้จิตใจสงบไม่ฟุ้งซ่านเห็นแต่หน้าคุณชายหมอ

“คุณบอกผมว่ามาแทนไม่ใช่เหรอ เท่ากับนัดไม่ได้ถูกยกเลิก ไหนๆ ก็มาแล้ว เป็นใครก็ไม่สำคัญหรอก”

ผมไม่เข้าใจความคิดของคุณชายหมอแม้แต่น้อย ควรโกรธแต่ก็เหมือนไม่โกรธ จะว่าสบายๆ ไม่คิดอะไร ตาสีดำขลับคู่นั้น
ก็ฉายแววแปลกๆ

“ว่าไง อยากทำอะไร” เสียงทุ้มต่ำที่ผมไม่เคยคิดว่าจะได้ยินใกล้ๆ กำลังดังอยู่ตรงนี้แล้ว ห่างกันแค่ไม่กี่นิ้ว

“แล้วแต่คุณชวินเลยครับ ผมไม่รู้เหมือนกัน” ผมยกมือขึ้นลูบหลังคอแก้เขิน  เหงื่อออกเต็มมือ
คุณชายหมอตัวเป็นๆ สิ่งมีชีวิตที่ดูดีที่สุดในสายตาผม

“ในห้างมันมีอะไรให้ทำไม่มาก ทานข้าว ช็อปปิ้ง ดูหนัง ถ้ายังไม่หิวงั้นดูหนังก็แล้วกัน”

“ครับ ดูหนังก็ได้ครับ”

ผมเดินตามคุณชายหมอออกจากร้านกาแฟแบรนด์ดัง ไม่แปลกใจที่มีแต่สายตามองมา  คุณชายหมอเป็นส่วนผสมไทยจีน
ที่ลงตัวมาก ดึงความเด่นของแต่ละเชื้อชาติมาได้อย่างดี ผิวขาว ปากแดง แต่หน้าคมเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน ตาเรียว
ความสูง 180 กว่า ไหล่กว้าง อกสามศอก

ผมก้มลงดูตัวเอง ชายหนุ่มผู้พกพาความสูง 170 มาแบบเกือบไม่ถึง ผอมแห้งแรงน้อย (อย่าไปจินตนาการถึงผู้ชายหุ่นบาง
สวยเหมือนผู้หญิงนะครับ กรุณาคิดไปถึงเด็กขาดสารอาหาร ถึงไม่ใช่ก็เรียกว่าใกล้เคียง)

ผมเป็นคนไทยแท้ แต่หน้าจืดพอๆ กับแกงจืดที่ลืมใส่ก้อนปรุงรส  ให้เข้าใจง่ายขึ้นหน้าอย่างผมก็เหมือนอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ
แต่ไม่มีใครตัก ซ้ายก็น่ากินกว่า ขวาก็ท่าทางอร่อย อิ่มทั้งโต๊ะผมยังเหลือเต็มชาม สมแล้วที่คุณพู่บอกว่า ต่อให้คุณชายหมอ
เจอผมที่มหา’ลัยก็คงมองผ่าน


          +++++++++++++++++++++++++++++++++++


“อยากดูเรื่องอะไร”  ผมกวาดตามองตัวหนังสือดิจิตอลที่ขึ้นชื่อหนังและเวลา ถึงผมจะเชยแต่ผมก็เคยมาดูหนังตามห้างแบบนี้
ก็อานิสงค์จากคุณพู่นั่นแหล่ะครับที่ลากผมมา

“ดูเรื่องนี้ไหมครับ”  ผมเลือกหนังแอ็คชั่นที่เห็นโปสเตอร์หนังแว้บๆ ตรงข้างบันไดเลื่อน

“เอาสิ” ผมเดินตามคุณชายหมอไปที่ช่องซื้อตั๋ว

“ รออยู่นี่แหละ” ผมรีบก้มลงเปิดกระเป๋าตังค์จะส่งเงินให้ แต่เงยหน้าขึ้นมาเหลือแต่อากาศ คุณชายหมอเดินไปโน้นแล้ว


“ไปกันเถอะ” คุณชายหมอเดินนำลิ่วผ่านจุดตรวจตั๋ว ผมต้องเร่งฝีเท้าแทบจะกลายเป็นวิ่งเพื่อให้ทันคนที่ขายาวกว่า

“รอบนี้ฉายไปเกือบสิบนาทีแล้วแต่คงทัน” เสียงพูดลอยมาจากคนที่เดินอยู่ข้างหน้า ผมก็ได้แต่ ครับ ครับ
ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะสนใจฟังด้วยซ้ำ

คุณชายหมอพาผมเดินมาจนถึงเก้าอี้นั่ง ผมตื่นตาตื่นใจไปหมด โรงแบบนี้ผมเห็นแต่ในโฆษณาไม่เคยใช้บริการ
มันเป็นโรงแบบเฟิร์สคลาสเก้าอี้นวมตัวใหญ่วางอยู่ข้างกันเป็นคู่ๆ

ผมลงนั่งข้างคุณชายหมอ เห็นเบาะกำลังเลื่อนเอนลงเกือบเป็นระดับราบ ผมมองซ้ายมองขวา มันต้องทำยังไงเนี่ย   
ผมไม่ได้โง่นะครับ แต่คนมันไม่เคยนั่ง ครั้งแรกก็ต้องงงกันบ้างล่ะ

“โอ๊ะ”  ผมต้องรีบยกมืออุดปากตัวเองก่อนที่จะโดนคนรอบข้างหันมาด่า ก็จู่ๆ คุณชายหมอก็โน้มตัวข้ามตักผม
เอื้อมมือไปจัดการปรับเบาะให้ 

ตอนที่เบาะมันค่อยๆ เอนลง แล้วมีคุณชายหมอคร่อมเอาไว้ สายตาก็มองจ้องมาที่ผม แสงน้อยๆ จากจอ
ยิ่งทำให้ใจเต้น  ผมรู้สึกว่าตัวเองเขินจนหน้าแดง

“พอดีหรือยัง”  หมอวินก้มลงมากระซิบใกล้ๆ คงไม่อยากให้เสียงรบกวนคนอื่น แต่มันใกล้จนผมรู้สึกไปเองว่าหน้าเรากำลัง
จะสัมผัสกัน (แต่ความจริงห่างเกินฝ่ามือครับ)

“พอดีแล้วครับ”

“อืม”

คุณชายหมอกลับไปนั่งที่นั่งตัวเองแล้ว ผมยังจูนสติกลับมาไม่ได้เลย ใจมันเต้นแรงจนนึกว่าจะกระดอนออกมาจากอก

ผมนั่งดูโฆษณาหนังไปได้แค่สองเรื่อง เพลงสรรเสริญพระบารมีก็ดังขึ้น ด้วยความที่สติยังกลับมาไม่ครบ
บวกกับความเคยชินของการนั่งดูหนังเก้าอี้ธรรมดาทำให้ผมลุกขึ้นยืนโดยโน้มตัวไปข้างหน้า
กะจะยืนขึ้นเหมือนปกติ แต่มันติดปลายเก้าอี้ที่ยื่นออกไป ผมเลยเซคว่ำคะมำไม่เป็นท่า

ดีที่มือแข็งแรงมาดึงเอาไว้ ผมเซถอยหลังจนปะทะเข้ากับอกแข็ง ก่อนพากันล้มลงบนเก้าอี้ของคุณชายหมอ
ดูไม่จืดเลยครับ ผมทั้งอาย ทั้งหน้าแดง เพราะผมกำลังนั่งทับอยู่บนตักของหมอวิน มีมือแข็งแรงจับเอวเอาไว้

“จะลุกได้หรือยัง” เสียงเรียบๆ ที่ดังอยู่ข้างหู ทำให้ผมรีบกระเด้งตัวขึ้นยืนแทบไม่ทัน เผลอนั่งแช่อยู่ไม่ยอมขยับ
พ่อแก้วแม่แก้ว วันเดียวคุ้มอย่างที่คุณพู่บอกเอาไว้จริงๆ ขอโทษนะครับคุณพู่ที่ผมหาว่าโกหก


       ++++++++++++++++++++++++++++++


“นี่ครับ” ผมยื่นแบงค์พันไปตรงหน้าคุณชายหมอ

หลังออกจากโรงหนัง หมอวินก็เลิกถามผมว่าอยากจะทำอะไรต่อ  พาผมเดินเข้าร้านอาหารไทย ส่งเมนูให้เสร็จสรรพ
พอสั่งอาหารเรียบร้อยแล้ว ผมถึงหยิบเงินส่งให้

“อะไร”  คุณชายหมอขมวดคิ้ว หรี่ตามองผมท่าทางเอาเรื่อง

“เงินค่าตั๋วหนังครับ” ผมไม่รู้หรอกว่ามันเท่าไหร่ เดาเอาว่าคงเป็นพัน  เสียดายก็เสียดาย ทำไมต้องนั่งแพงขนาดนี้ก็ไม่รู้

“ใครบอกว่าต้องจ่าย” คุณชายหมอนั่งนิ่งไม่ยอมเอื้อมมือออกมารับ

“พระท่านบอกครับสอนว่าอย่าเบียดเบียนคนอื่น” ผมตอบตามที่ได้รับการสั่งสอนมา

“แค่ค่าตั๋วหนังไม่กี่บาทเก็บไปเถอะ”

“ไม่ได้ครับ เดี๋ยวชาติหน้าผมต้องตามไปใช้คืนให้คุณชวิน ไม่รู้ว่าจะเอาคืนเท่าไหร่นานไปเดี๋ยวดอกมันแพง
ผมใช้คืนชาตินี้แหล่ะครับ อุ่นใจดี” 

“หึๆ นายชื่ออะไร”

ในที่สุดคำถามนี่ก็หลุดออกมา ผมนึกว่าคุณชายหมอจะไม่ถามเสียอีกครับ ดูไม่สนใจผมสักนิด

ว่าแต่ผมจะตอบว่าชื่ออะไรดี ผมไม่อยากมุสา ถ้าอย่างนั้นผมตอบไปตามจริงดีกว่า ถึงยังไงที่มหา’ลัยก็ไม่มีใครเรียกผม
ชื่อนี้อยู่แล้ว อาจจะจำกันไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะไม่มีใครเรียกเลย

“ผมชื่อนิวครับ”

“เรียนที่ไหน ยังเรียนอยู่ใช่ไหม”

“เรียนครับ ที่..เอ่อ..ที่เดียวกับคุณพู่"

“คณะเดียวกับชมพู่เหรอ ถ้าอย่างนั้นก็เพื่อนกันสินะ ยังนึกว่าจ้างใครมาหรือเปล่า”

“คุณชวินรู้ด้วยเหรอครับว่าคุณพู่เรียนคณะไหน” ผมเหงื่อแตกซิก

“ไม่ได้อยากรู้หรอก ผู้ใหญ่ร่ายประวัติให้ฟังมันผ่านๆ หู”

“ถ้าอย่างนั้นทำไมถึงมานัดเดทครับ” ไหนๆ ก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมาแล้ว ผมเลยอดถามไม่ได้ คุณชายหมอเป็นที่ต้องการของ
สาวๆ มากครับ จะหาผู้หญิงดีๆ ที่คู่ควรไม่ได้ยากอะไรเลย

“เรื่องอะไรฉันถึงต้องบอกนาย” หน้ายังยิ้มแต่คำพูดสุดกวน นี่ใช่คุณชายหมอจริงหรือเปล่า แต่เห็นแบบนี้ยิ่งดูเท่ห์เข้าไปใหญ่

“ไม่ถามก็ได้ครับต้องดุด้วย ผมก็แค่สงสัยหมอวินออกจะดังในมหา’ลัย ผมเลยไม่คิดว่าจะมีความจำเป็นต้องมานัดบอด”

“รู้จักฉันมาก่อน?”

อ้าวกรรม ผมเผลอหลุดปาก ทั้งเรียกหมอวิน ทั้งเรื่องความดัง

“ครับ”  มุสาไม่ได้ครับ เมื่อเลี่ยงไม่ได้ก็ต้องตอบตามตรง

“ผู้ใหญ่อยากให้เจอกัน ฉันก็ไม่ได้คบใคร ไม่จำเป็นต้องขัด มาแล้วจะได้จบๆ ไปไม่ต้องร้อนหู”
ผมอยากตบมือให้จริงๆ ครับ ไม่เหมือนคุณพู่เลย ขานั้นทั้งทะเลาะกับคุณป๊า ทั้งอาละวาดกับเพื่อน แถมยังคิดแผนการ
สารพัดที่จะไม่ต้องมา



“โอ๊ะ ผักชี”  ผมมองหมูตุ๋นหม้อดินที่พนักงานยกมาเสิร์ฟ รีบขยับมันมาใกล้ๆ ตักผักชีทั้งหมดที่โรยหน้าอยู่ออกมาใส่ไว้ใน
จานแบ่งของผม

“ทานได้แล้วครับ” ผมดันหม้อดินใบเล็กไปไว้กลางโต๊ะตามเดิม คุณชายหมอไม่ชอบทานผักชี ผมไปนั่งทานข้าวกลางวันที่
โรงอาหารคณะแพทย์ฯ บ่อย  ก็ไปแอบดูคุณชายหมอนั่นแหล่ะครับ บางทียังโชคดีได้นั่งโต๊ะเดียวกัน  แต่หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม
ผมมั่นใจว่าคุณชายหมอไม่มีทางจำผมได้

“รู้ด้วยเหรอว่าไม่ชอบผักชี” ทำไมผมชอบหาเรื่องให้ตัวเองแบบนี้ งานนี้ไม่อยากมุสาก็คงต้องตัดใจทำเสียแล้ว

“หมอวินก็ไม่ชอบเหมือนกันหรือครับ ผมนึกว่าผมไม่ชอบคนเดียว”

“งั้นเหรอ”

“ครับ” ผมแอบกลืนน้ำลาย รู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลยที่ต้องโกหก


“นึกยังไงถึงมาแทนชมพู่” ช้อนที่กำลังจะตักอาหารเข้าปากชะงัก

“คุณพู่ขอให้มาครับ ให้มาส่งข่าวบอกหมอวินว่าจะไม่มา” พูดไม่หมดไม่ถือว่าโกหกนะครับ เขาเรียกว่าเก็บไว้ในใจ

“แล้วหมอวินนึกยังไงถึงยังอยู่ต่อครับ”

“ไม่รู้สิ เห็นหน้าแล้วสงสารมั้ง” ผมรีบยกมือขึ้นจับแก้มตัวเองทั้งสองข้าง

“หน้าผมมันเป็นยังไงเหรอครับ”

“เหมือนหมานั่งรอเจ้าของโยนของเล่นให้”

หมานั่งรอเจ้าของ ผมกะพริบตาปริบๆ ผม หมา หมา ผม

“ผมไม่ใช่หมา”

นอกจากเป็นมหาของเพื่อนแล้ว ผมยังต้องมาเป็นหมาของคุณชายหมออีกเหรอครับ เขียนเหมือนกันแต่แค่สลับตำแหน่ง
นิดเดียว จาก มหา กลายเป็น หมาทันที  โธ่ ชาตินี้ผมจะได้เป็นอะไรที่มันดูดี ทันสมัยกับคนอื่นเขาบ้างไหม

“หมาไม่ดีตรงไหน มันซื่อสัตย์ รักเจ้าของ อาจจะดีกว่าคนบางคน”

“หมาวิน อุ๊บ...” ผมสาบานว่าผมไม่ได้ตั้งใจ แค่ฟังแล้วมันเคลิ้มตาม

“พูดว่าอะไรนะ” ดวงตาสีเข้มหรี่ลงท่าทางเอาเรื่อง อะไรเล่าตัวเองเป็นคนพูดเอง พอผมพูดบ้างทำเป็นมาจ้อง
ไม่ได้กลัว แต่มันเขิน

“พ..พูดว่า หมามันน่ารัก หมอวินก็น่ารัก”

“น่ารัก?”

กรรม ยิ่งพูดยิ่งผิด ทำไมคนหล่อพูดอะไรก็ดูดี ทำไมผมพูดอะไรก็กลายเป็นหาเรื่องเข้าตัวตลอด

“ครับ น่ารัก คนหล่อไม่จำเป็นต้องเท่ห์อย่างเดียว น่ารักบ้างก็ได้ครับ” เมื่อพูดไปแล้วเราต้องยืนยัน ยืนหยัดให้ถึงที่สุด

“ขอบใจที่ชมว่าหล่อ แต่เก็บคำว่าน่ารักไว้ใช้เองเถอะ”

“ผมไม่น่ารัก สู้หมอวินไม่ได้หรอกครับ”

“จะดราม่าเหรอ?”

“หือ? อะไรนะครับ” ผมมองหน้าหมอวินงงๆ

“ที่พูดเมื่อกี้”

“อ้อ เปล่าครับ" ก็มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ผมทั้งไม่หล่อ ไม่น่ารัก ผอมก็ผอม เล่นกีฬาก็ไม่เก่ง หัวก็ไม่ดีต้องอาศัยความขยันเอา
ฐานะก็ธรรมดามาก ถึงบอกว่าอะไรที่หมอวินมี ผมขาดเกือบหมดครับ แต่ผมก็พอใจ

ผมยิ้มให้หมอวิน คนอย่างผมพอเพียงครับ ไม่อาจหาญไปเทียบกับคุณชายหมอหรอก  ผมถึงไม่เคยกล้าไปทำความรู้จัก
ได้แค่มองแบบนี้ก็มีความสุขมากแล้ว

“ทานเถอะครับ อาหารเย็นหมดแล้ว “ หมอวินไม่ชอบทานเย็นๆ ครับ แต่ไม่ใช่ว่าทานไม่ได้ รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้
ผมรู้ด้วยตัวเอง ค่อยๆ สังเกตไปทีละนิด ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร จากต้องจดบันทึกเอาไว้ จนจำได้ขึ้นใจ

“นิว”

“ครับ”

“รับ” คุณชายหมอโยนมือถือของตัวเองข้ามโต๊ะมาให้ผม

“อะไรครับ” ผมมองโทรศัพท์ในมือ

“บันทึกเบอร์มา”

ผมมองโทรศัพท์ในมือ ก่อนตัดสินใจส่งคืนให้คุณชายหมอ

“หมายความว่ายังไง”

“ผมไม่อยากให้ครับ เจอกันแค่นี้ก็พอแล้ว”

ก่อนมาผมก็ตัดสินใจแล้วว่ามันต้องแลกกัน ถ้ามาก็คงแอบมองใกล้ๆ ไม่ได้ แต่ถ้าไม่มาก็จะเสียโอกาสนี้ไป
ผมเลือกที่จะมา และเปลี่ยนไปมองจากที่ไกลๆ แทน

“ไม่ได้ขอแต่สั่ง”

“หา?”

“จะพิมพ์เอง หรือจะให้ค้นโทรศัพท์ในตัว” คำพูดเรียบๆ แต่หน้านิ่งๆ นั่นบอกผมว่าหมอวินเอาจริงแน่ๆ

“ครับ พิมพ์ครับ” ผมยอมพิมพ์เบอร์โทรศัพท์ตัวเองให้แต่โดยดี เอาเถอะอย่างหมอวิน เดินออกจากห้างไปวันนี้ก็คงลืมผมแล้ว

“นี่ครับ” ผมส่งโทรศัพท์คืนให้กับหมอวิน

“โทรไปรับด้วยล่ะ อย่าให้ต้องบุกไปหาถึงคณะ...เกษตรใช่ไหม” หมอวินเว้นช่วงให้ผมใจหายใจคว่ำเล่น

หมอวินผู้มีรอยยิ้มดุจคุณชาย ท่าทางสุภาพเป็นผู้ใหญ่ ดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ผมควรจะรู้สึกเหวอ รับไม่ได้
นี่ไม่ใช่ผู้ชายที่ผมชอบ มันควรจะเป็นอย่างนั้นแต่กลับไม่ใช่ ผมรู้สึกใจเต้นแรง คล้ายตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ซ้ำๆ
รอยยิ้มร้ายๆ ดึงดูดให้ผมมองอยู่อย่างนั้นไม่อาจละสายตาได้

“ใช่ไหม”

“คะ..ครับ”

“ดี ทีนี้ก็ทานได้แล้ว เลิกจ้องฉันเสียที”

“ครับ ครับ” ผมรีบก้มหน้าก้มตาจ้วงข้าวเข้าปากแทบจะลืมตักกับข้าว จนคนที่นั่งตรงข้ามถอนใจออกมาดังๆ

“ช้าๆ เดี๋ยวก็ติดคอ เอ้าทานนี่ อร่อยดี” คุณชายหมอเลื่อนจานให้ผม ในบุคลิกใหม่ที่เพิ่งได้รู้จักยังคงแฝงไว้ด้วย
คุณชายหมอแบบที่ผมชื่นชอบ


                    ++++++++++++++++++++++



“จะไปไหนต่อ” คุณชายหมอถามเมื่อเดินออกจากร้านอาหารกันแล้ว

“กลับครับ” ผมนึกไม่ออกว่าเราจะทำอะไรกันต่อ เวลาผ่านไปสี่ชั่วโมงกว่า แค่นี้มันก็นานเกินกว่าที่ผมหวังไว้

“อืม ตามมา”

“ตาม..จะไปไหนครับ” ผมวิ่งตามคนที่เดินนำไปลิ่วๆ บอกให้ตามแต่ไม่รอกันบ้างเลย

“จะกลับไม่ใช่เหรอ จะไปส่ง”

“หา!! ไม่ต้องครับผมกลับเองได้”

คุณชายหมอไม่พูดอะไร แต่หยุดยืนกะทันหันทำเอาผมชนเต็มแรงเพราะรีบเดินตาม
แขนแข็งแรงโอบรอบเอวของผมไว้กันไม่ให้ล้ม

“ซุ่มซ่าม”

“ผมไม่ใช่คนที่หยุดกะทันหันนะครับ”

“พูดว่าอะไร?”

“ช่างเถอะครับ ถ้าอย่างนั้นผมกลับเลยนะครับ ขอบคุณสำหรับวันนี้” ผมยกมือไหว้คุณชายหมอหนึ่งที
ตามมารยาทอันดีที่ได้รับการอบรมสั่งสอนมา

“ดื้อ”

คุณชายหมอพูดคำเดียวจริงๆ ก่อนจับแขนผมลากให้เดินตาม ไม่สนใจว่าผมจะปฏิเสธแค่ไหน
ลงท้ายผมก็ต้องมานั่งข้างคนขับอยู่ในรถสปอร์ตคันหรูจนได้

“บอกทางสิ”

“ครับ” การเรียนรู้สอนผมว่าปฏิเสธไปก็เท่านั้น อีกอย่างการได้นั่งรถที่คุณชายหมอขับสักครั้ง
ไม่ใช่เรื่องที่ผมใฝ่ฝันมาตลอดหรือ ถึงแม้จะเจียมตัวแค่ไหน แต่เวลาแบบนี้ผมก็อดดีใจไม่ได้



       +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


“ที่นี่เหรอ” คุณชายหมดชะโงกมองผ่านกระจกหน้ารถ ดูแปลกใจมากที่ผมให้มาส่งที่วัด

“ครับ ผมพักที่นี่”

“เป็น...” คุณชายหมอคงตัดสินใจไม่ถูกว่าผมเป็นอะไร ถึงหยุดคำพูดไว้แค่นั้น

“เป็นหลานหลวงลุงครับ มาอาศัยวัดอยู่เพราะเข้ามาเรียนมหาลัย หรือจะเรียกว่าเด็กวัดก็ได้ครับ”

“อืม”

“ขอบคุณครับ” ผมปลอดสายเข็มขัดนิรภัยออก เตรียมจะเปิดประตูลงรถ แต่คุณชายหมอไวกว่า
กระตุกมือผมจนเซเข้าไปหา


“ถ้าอย่างนั้นจากนี้ไปนายมาเป็นเด็กฉัน”

“เด็ก? แปลว่าอะไรครับ”  ผมไม่เข้าใจที่หมอวินพูดเลยสักนิด เด็กอะไรกัน

“เด็กวัดทำอะไรนายก็ทำแบบนั้น ถือของ เดินตาม ฟังคำสั่ง”

“แต่เด็กวัดไม่ใช่แบบนั้นนะครับ”

“นิว” น้ำเสียงลงหนักเหมือนไม่พอใจที่ถูกขัดใจ

“ลงรถไปได้แล้ว”

“ครับ” ผมลงรถมาอย่างงงๆ ยังไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น ทีลงมานี่ก็เพราะโดนไล่ ความจริงยังอยากคุยให้รู้เรื่อง
แต่ตอนนี้คงไม่ทันแล้ว เพราะทันทีที่ผมปิดประตูรถ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสนิทดีหรือเปล่า รถสปอร์ตคันหรูก็วิ่งลิ่วออกไป

เฮ้อ แล้วเดี๋ยวผมควรจะเล่าให้คุณพู่ฟังยังไงดี อะไรๆ มันก็แปลกพิลึก
มีอย่างเดียวที่ไม่แปลกคือความรู้สึกชอบหมอวินของผม ที่ก่อนวันนี้เคยมีมาอย่างไร
จนถึงเมื่อกี้ตอนที่ผมโดนถีบลงมาจากรถ มันก็ยังคงอยู่อย่างนั้น

เฮ้อ ช่างมันเถอะ หลับสักตื่น พรุ่งนี้ผมคงคิดออกเอง

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>TBC<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
**เรื่องนี้จะลงประมาณสองวันครั้งนะคะ
Darin ♥ FANPAGE

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-08-2016 11:27:03 โดย darin »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด