+++ สมาคม....คนแปลก +++
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: +++ สมาคม....คนแปลก +++  (อ่าน 169424 ครั้ง)

thomaskung

  • บุคคลทั่วไป
- -"

เวรกรรมน้อ

คีน่าเอ้ย ใจคอหล่อนจะไม่มีเสน่ห์ต่อผู้ชายรอบข้างสักคนเลยเรอะ

ปล. เพลงแมงมม บอกอายุคีน่า แล้วก็คนแต่งด้วยไหม *-*

 :laugh:

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2
อ้าวน้องคี..............เสียรู้ซะแล้ว

แล้วอย่างนี้จะมีพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วย(ซ้ำเติม)มั้ยเนี่ย

อร้าย ถึงไม่มีใครขี่ม้าขาว คีน่า ช่วยตัวเองได้คร่า มิวอ

ตามมาอ่านแร้นน้า  ฉงฉานคีน่าจัง  :เตะ1: :เตะ1: :เตะ1:

น่าสงสาร แต่ทำไมกระทืบซ้ำละคะ คริๆ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด.... กรี๊ดไว้ก่อน   กรี๊ดเอาฤกษ์เอาชัย

ไหนบอกว่าแฟนตาซีไงเอก แต่พออ่านแล้วรู้สึกเหมือนอ่านนิยายใส่ไฟ(ไซไฟ)
อ่านแค่ตอนแรกแล้วรู้สึกห้ามใจไม่ได้ที่จะโพส   ... เป็นแฟนตาซีที่ตื่นเต้นดีแท้

เริดดดดดด !!  เริดมากค่ะ !!

ยินดีต้อนรับการกลับมาของเอกนะ จ๊วบๆ บ๊วบๆ

กรี้ด ด้วยคน ไม่นึกว่าจะจำกันได้ด้วย ขอบใจจ้า

:m20:นางนกต่อเราเสร็จเขาไปซะแล้ว

ยังค้า ยังไม่เสร็จ เห็นแบบนี้ คีน่ายังไม่เคยนะเคอะ
ก็สมควรละนี่ อิอิ


- -"

เวรกรรมน้อ

คีน่าเอ้ย ใจคอหล่อนจะไม่มีเสน่ห์ต่อผู้ชายรอบข้างสักคนเลยเรอะ

ปล. เพลงแมงมม บอกอายุคีน่า แล้วก็คนแต่งด้วยไหม *-*

 :laugh:

พี่ thomaskung คะ อยากบอกว่าคีน่าเห็นรูปพี่แล้ว เป็กมากค่ะ สนใจอยากมีแฟนแบบคีน่ามั้ยคะ แอร้ยยยยย

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2
นางนก…..สองหัว



ผมกับไอ่โอเดินห่างจากคินไปได้สักระยะ แล้วค่อยวกกลับมาแอบซุ่มดูอยู่อีกฝั่งของแม่น้ำ
จากนั้นก็เป็นหน้าที่ของเจ้าคินที่จะต้องถูกพาเข้าไปในสมาคมนั้น เป็นคนเปิดทางให้พวกผมเข้าไป

ตอนนี้พวกผมกำลังรอเวลา

“นั่นใครน่ะ”

เสียงแว่วมาไกลๆของเหล่าบรรดาทหารลอยข้ามแม่น้ำมา ผมเห็นกระบอกปืนทั้ง 5 ตั้งตรงมายังนางนกต่อ
เราทั้งสองเหงื่อซึมออกมามาก ด้วยความร้อนกับความกลัวที่อะไรจะผิดแผน เกิดเป็นเรื่องที่ร้ายแรงเกินไป

ใจเย็นไว้ๆ

สักพักทหารนายหนึ่งก็เดินเข้าไปใกล้คินมากขึ้น เขาหยุดแล้ว…..
ปลายกระบอกปืนกลจ่อเข้าที่หัวน้อยๆนั่น


พึ่บ


เกิดการเคลื่อนไหวข้างๆผม…..ไอ่โอกำลังจะเคลื่อนย้ายไปแล้ว
“อย่า โอ….” ผมกระชากข้อมือมันกลับมาถึงแม่ว่าจะสู้แรงมันไม่ได้ก็เหอะ แต่มันก็หยุด

ไอ่โอมองกลับมา…มันขมวดคิ้ว พลางมองไปทางคิน

“เราต้องไว้ใจคิน….คินมันเก่งในเรื่องปรับตัวเชื่อสิ”

คิ้วที่มัดเป็นปมของโอกลับแน่นเข้าไปอีก นี่จะบอกกูว่าไม่เชื่อใช่มั้ยนี่
“ถึงแกไปตอนนี้ ทุกอย่างอาจจะแย่กว่านี้ก็ได้…..ไว้ใจคินมันหน่อย”

แขนที่ผมจับไว้นั้น สัมผัสได้ถึงแรงที่ผ่อนลง แล้วมันก็ยอมนั่งลงข้างๆผมอีกรอบ

“ฟู่….เอาล่ะเริ่มไปได้ด้วยดี”
ภาพที่เห็นตอนนี้คือ คินซึ่งถูกทหาร 2 นายช่วยกันแบกหัว  1 และหางเอ้ยขาอีก1 หายเข้าไปในป่าทึบ
แค่นี้แผนA ก็ผ่านไป 1 จุดละ ที่เหลือก็รอเวลา

“เอาล่ะโอ มาทบทวนแผนการกันอีกรอบ”

ผมกางกระดาษแผนออกแบกับพื้น

“ตอนนี้เราต้องให้เวลาคิน ที่จะต้องปล่อยตัวรับสัญญาณของนายให้ตกอยู่ภายในสมาคม”
“แล้วต่อไปพอถึงเวลานัดหมาย โอ แกก็เคลื่อนย้ายเราทั้งคู่ไปยังตัวรับของคิน”
ไอ่โอพยักหน้ารับรู้
“จากนั้นเราสองคน รีบ บุกเข้าไปยังใจกลางของสาคมเพื่อไปเอาข้อมูลในนั้น”
“จำไว้นะโอ ไม่ว่าอะไรจะเกิด จุดประสงค์ที่1 คือเราต้องเอาข้อมูลมาให้ได้”

ผมเงยหน้ามองไปทางไอ่โอ

“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น…..แกต้องกลับไปพร้อม้อมูลนั้น เข้าใจไหม”

“แต่….” เสียงต่ำๆ เป็นเอกลักษณ์ ของมันเอ่ยขึ้นมา เล่นเอาผมชงักไป นี่มันพูดอีกแล้ว…..เดี๋ยวนี้ชักบ่อย

“ไม่มีแต่โอ….นั่นคือหน้าที่….เอาล่ะได้เวลาแล้ว ไปกันได้”

แต่โอมันยังไม่ยอมเคลื่อนไหว สายตาที่มองมาแสดงความไม่พอใจ
“เอาน่าไอ่โอ แกก็รู้ฉันหมายถึงเราต้องกลับไปด้วยกันนั่นล่ะ อ้อ แล้วก็คินด้วย” อิอิ เกือบลืมมันไว้ละ

“สัญญา….” เง้อ วันนี้เป็นไรของมันวะพูดเยอะชิบ
“อ่าๆ สัญญาก็สัญญา ไปได้ยัง”
ไอ่โอยิ้มเล็กๆ ก่อนจะเดินเข้ามาจับมือผมไว้


พรึ่บ


สิ่งแวดล้อมเปลี่ยนไป จากป่ากลายเป็นห้องสีขาวโพลน

แต่ยังไม่ทัมที่ผมจะได้สติ หรือมองสำรวจไปทางใดเสียงต้อนรับก็ดังขึ้น

“มากันได้สักที”



“คิน”
“โห แกนี่เองตกใจหมดนึกว่าพวกมัน” ผมเดินไปหาคิน

แต่มือใหญ่ของไอ่โอกลับกระชากตัวผมมาไม่ให้ไปต่อ
“ไรวะ ไอ่โอ”

ตอนนี้สายตาของโอจับจ้องไปยังคินอย่างครุ่นคิด……ผมได้แต่มองไปทางมันที ทางคินที

“แปลก” โอว่า

“แปลกไงวะไอ่โอ” ผมหันไปทางคินพลางคิด


คิน….คีน่า…..แรด…..กรี้ดกร้าด……อร้าย……..แอร้ย……..


แต่นี่


คิน…..เงียบ…..ขรึม…….สงบ…..


“แกเป็นใคร” ผมกลับมาตั้งท่าเตรียมพร้อม โซ่ที่พันไว้รอบเอวตอนนี้มันอยู่ในมือเรียบร้อย พร้อมกับการใช้งาน

“อะไรจ้ะ จำเพื่อนไม่ได้รึไง” คินเดินมาช้าๆ รอยยิ้มเย็นยะเยือกแผ่ความหนาวเย็นเข้ามาจับใจ

“หยุดอยู่นั่นเลยมึง”

ทว่าคินยังเดินเข้ามาต่อ

ผมพุ่งเข้าไปด้วยความเร็ว ดูท่าคินเองก็ตกใจไม่ใช่น้อยที่อยู่ๆผมก็ตรงเข้าไปหา

ผนึก



โซ่ทั้ง 2 เส้นเข้ารัดร่างของคินทันที แม่กุญแจอีก 2 อันถูกผมกดเข้าเพื่อยึดตรึงการเคลื่อนไหวของคินไว้

สำเร็จ

“เรียบร้อย”
“คริๆ” แต่คินมันกลับหัวเราะออกมา

หมอกสีม่วงฟุ้งกระจายอยู่บริเวณพื้น……เทพแห่งความตาย

มันกำลังอยู่ข้างหลังโอ มือที่มีแต่กระดูกโอบอ้อมคอมายังหน้าอกด้านหน้า

“โอ หนีไป”
“คริๆ ไม่ทันหรอกจ้ะ กว่าจะเคลื่อนย้ายไปต้องใช้เวลาสัก 1-2 วินาที เวลาแค่นั้นก็พอแล้วสำหรับการสัมผัส คริๆ”
คิน หัวเราะอย่างสนุกสนาน ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข เหมือนกับได้แกล้งคน

“คิน ขอร้องล่ะ”

“ปลดผนึกฉันออก ก่อน”

ผมไม่มีตัวเลือกอื่น เทพแห่งความตาย เป็นความสามารถที่อันตรายหากแค่สัมผัสโดนตัวเท่านั้นล่ะสามารถฆ่าคนได้ง่ายๆ


ปลด



โซ่ตรวนทั้งหมดถูกทิ้งลงพื้น….คินยังยิ้ม


“เป็นเด็กดีจริงๆ กาย” คินยังยิ้ม


มือกระดูกของเทพแห่งความตายค่อยอ้าออกจากโอ…….


“แต่นายซื่อเกินไป”


สิ้นเสียงคิน มือของเทพแห่งความตาย  ก็จ้วงลงกลางอกของโอทันที

“ไอ่โอ” ผมตะโกนลั่น

โอยืนนิ่งตาเปิดค้างด้วยความตกใจ



“ตายซะนะจ้ะ พ่อหนุ่ม”

ร่างของโอทรุดลงกับพื้นในทันทีที่คินพูดจบ
ผมเข้าไปหาโอทันที แต่ทว่ายังไม่ทันที่จะไปถึง………ร่างกระดูกสีม่วงนั้นก็โผล่ออกมาจากกลุ่มควันขวางผมไว้

“ไม่ต้องรีบนะจ้ะ…..เดี๋ยวก็ได้เจอกันแล้ว คริๆๆๆ”

มือนั้นสวนเข้ามา มันล้วงผ่านทะลุเข้าไปในท้องของผม



“บ้าย บาย กาย….”

                                                 



                                                                                                            ………………………………………………

NaTTo

  • บุคคลทั่วไป
กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆค้างงงงงงงงงงงงงงงง :serius2: :serius2:

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
อ้าวววววววววววววววว นังคิน

winwell

  • บุคคลทั่วไป
ว๊ากกกกกกกกกกนั่งคิน!!!ทำอะไรโอของกายฟ้ระ(จัคีน่า :เตะ1: :เตะ1:เหวี่ยงลงพื่น :m16: :m16: :m16: แล้วขึ้นนั่งคร่อมตัวคีน่า :beat: :beat: :beat:)กายกับโอต้องไม่เป็นไรน่ะเฟ้รยเพราะเราจะเอากายโอๆๆๆๆ :m1: :m1: :m1:

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2
ฉันมองร่างกายที่ค่อยๆร่วงลงพื้น.......

แค่นี้เรื่องทุกอย่างก็จบ



"ทำได้ดีมากที่รัก"
เจ้าร่างยักษ์ที่แอบตัวอยู่เอ่ยปากชมพร้อมกับออกมา สวมกอดฉันไว้

"แต่งงานกันนะ ที่รัก"



ตัดจบ 555555555555555555

...............................................................................

มีสอบครับช่วงนี้เดี๋ยวมาต่อให้ใหม่นา

ปล.ถ้าต่อแบบนี้จะโดนว่ามั้ยนี่

centinel

  • บุคคลทั่วไป
เอกจ๋า คิดว่าวางพล็อตเรื่องไว้หมดแล้วหละ
อย่ากั๊กเลย เอาตอนต่อไปต่อเถอะนะ จุ๊บๆ
กำลังสนุกเลย ชอบโออะ อิอิ (จาโดนคีน่าตบไหมเนี๊ยะ - -*)

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2
กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆค้างงงงงงงงงงงงงงงง :serius2: :serius2:

มาต่อแล้วนะ ไม่ค้างละ อิอิ

อ้าวววววววววววววววว นังคิน

หา มีไรหรอคะ คีน่าไม่ผิดน้า

ว๊ากกกกกกกกกกนั่งคิน!!!ทำอะไรโอของกายฟ้ระ(จัคีน่า :เตะ1: :เตะ1:เหวี่ยงลงพื่น :m16: :m16: :m16: แล้วขึ้นนั่งคร่อมตัวคีน่า :beat: :beat: :beat:)กายกับโอต้องไม่เป็นไรน่ะเฟ้รยเพราะเราจะเอากายโอๆๆๆๆ :m1: :m1: :m1:

ก็นี่ไงคะ ได้คู่กันแล้วไง กาย โอ ไปด้วยกันอย่างมีความสุข ส่วนพี่โก้เดี๋ยวรอคีน่ากลับไปก่อน คริๆ

เอกจ๋า คิดว่าวางพล็อตเรื่องไว้หมดแล้วหละ
อย่ากั๊กเลย เอาตอนต่อไปต่อเถอะนะ จุ๊บๆ
กำลังสนุกเลย ชอบโออะ อิอิ (จาโดนคีน่าตบไหมเนี๊ยะ - -*)

เออ แบบว่าคิดไว้ครึ่งหนึ่งอะ อีกครึ่งยังไม่รู้ เอาไว้ก่อนละกันเนอะ อิอิ

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2
งานที่คงเหลือ




“บ้าย บาย กาย….”


ฉันเฝ้าคอยจังหวะที่กายเองจะทรุดลงไปกองกับพื้น…….

แต่จนแล้วจนรอด ร่างนั้นได้แต่นิ่งไม่ไหวติง เฮ้อ ต้องออกแรงอีกแล้ว
มือที่ผอมเล็ก กรีดนิ้วออกจากกัน ยื่นไปยังแผงอกของกาย….ออกเพียงแรงผลักเบาๆ

“ค…คินนี่ กะ แก…” เสียงอันแผ่วเบาของกายเอ่ยออกมาก่อนจะทรุดลงไปกองกับพื้น

แปะ ๆ ๆ ๆ

“ทำได้ดีมาก น้องหนู” เจ้ายักษ์ที่หลบมุมอยู่ยอมโผล่หัวออกมา พร้อมกับไอ่แห้งคู่หูของมัน

ทีไม่นี้ล่ะกล้าออกมานะพวกแก เมื่อกี้ล่ะหายหัวให้ฉันรับมือคนเดียว สุภาพบุรุษจริงๆ

“เป็นความสามารถที่น่ากลัวมาก” เจ้าแห้งเสริมเข้ามา
“ดูท่าเราจะได้กองกำลังสำคัญมาใช้ซะแล้ว 555…. ว่าไงน้องสาวสนใจทำงานกับพี่มั้ยจ้ะ”

“เสียใจ สัญญาที่ว่าไว้กำหนดแค่ 2 วันเท่านั้น” ฉันตอบไปอย่างไร้เยื่อใย
“แหมๆ อย่าน้อยใจไปเลยน้องสาว ไม่ว่ายังไงก็หนีพี่ทั้ง 2 ไม่พ้นหรอก”
“ก่อนหมดสัญญา เดี๋ยวพวกพี่ก็บังคับให้ต่อสัญญาใหม่อยู่ดี 555”

ทั้งสองประสานเสียงหัวเราะอย่างผู้มีชัย

ฉันได้แต่กำหมัดแน่น ไม่น่าจะเสียท่ามันตั้งแต่แรกเลย ไม่งั้นตอนนี้คงได้กลับไป กับ….พวกกายแล้ว

“เอาล่ะ จัดการซากให้ด้วย ลากไปทิ้งตรองช่องขยะนั่นล่ะ” เจ้าตัวใหญ่ออกคำสั่ง


กรี้ด


ตัวยังกะควาย ช่างกล้า สั่งสาวงามร่างน้อยใช้แรงงาน ……ใจเย็นไว้ คีน่าเอ๋ย ใจเย็นๆ

“ค่ะ (อีดอก)”

เริ่มจากกายก่อนละกัน ฉันออกแรงไม่มากนักก็ลากร่างของกายมาถึงช่องทิ้งขยะ แต่ไอ่ตอนจะยกทิ้งนี่สิเรื่องใหญ่เลย
ส่วนบน….เอาตัวพาดไว้บนขอบ……เอาล่ะที่เหลือก็

ฉันยกขาทั้ง2ของกายขึ้น ตัวเริ่มกดต่ำลงไป ลงไป จนถึงจุดหนึ่ง ร่างของกายก็ไถลลงไปตามแรงโน้มถ่วงของโลก

เหลืออีก 1 งานใหญ่ โอนี่ล่ะเรื่องใหญ่เลย

ฉันเริ่มด้วยการจับแขนทั้ง2 มารวบไว้แล้วออกแรงลากสุดแรงเกิดที่มี


แห่กๆ


ใช้เวลากว่า  5 นาทีกว่าที่จะลาก ของใหญ่ๆอย่าโอมาได้เล่นเอาเหนื่อยพอตัว แล้วก็ถึงส่วนที่ใช้แรงมากที่สุด

ส่วนบนของโอ พาดกับช่องทิ้งขยะนั้น แล้วกลั้นใจออกแรงเฮือกสุดท้ายผลักร่างนั้นลงไป
………………….
………….
…….

..
.
.
.


ฉันถูกจับยัดเข้าห้องขังเล็กๆห้องหนึ่ง เอ่อ จะเรียกว่าห้องขังก็คงไม่เชิงนักมันดูเหมือนห้องพักเล็กๆห้องหนึ่ง
มีของใช้ที่จำเป็นให้พร้อม ทว่า ประตูที่เป็นทางเข้าออกเพียงทางเดียวนั้นถูกปิดไว้ อีกทั้งยังมียามเฝ้าไว้อีก

ฉันได้แต่นั่งรอ นอนรอ……รออีกแล้ว เกลียดคำนี้จริงๆ

เมื่อจิตใจไม่มีงานใดให้ขบคิด ความคิดของฉันมักย้อนกลับไปยังอดีตที่ผ่านมาทันที






“คิน…อยู่ไหนแล้วน่ะ” เสียงของเค้าผ่านมาทางโทรศัพท์ แหงล่ะเขายังมาไม่ถึงที่นี่
“อยู่ หน้าโรงหนังแล้วนายอยู่ไหนน่ะ”
“เอ่อ…คินเราคงไปไม่ได้แล้วล่ะ….ที่บ้านกำลังยุ่งน่ะแค่นี้ก่อนนะ” เค้าวางสายไปโดยที่ไม่รอคำพูดของฉันต่อเลย


อีกแล้ว


มันเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วไม่รู้ที่ฉันได้แต่รอ เขา คนนั้นอยู่ผ่ายเดียว
ฉันเดินออกมาจากหน้าโรงหนังด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ไม่สิ น้อยใจตัวเองมากกว่า
นี่เป็นอีกครั้งที่ความพยายามในการสร้างนัดของฉันไม่เป็นผลสำเร็จ ทั้งๆที่ใกล้แล้วแท้

ฉันปล่อยก้นทิ้งลงไปนั่งที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในห้าง สั่งอาหาร แล้วนั่งมองไปเรื่อยๆ

รายรอบนั้นส่วนมากแล้วเต็มไปด้วย คู่รักที่มานั่งคุยกัน….เดินเที่ยว….จับมือ…..กินข้าว
ส่วนฉันน่ะหรอได้แต่นั่งกุมมือตัวเอง….พยายามที่จะไม่มองไปยังคนเหล่านั้น
ตอนนี้ฉันได้แต่รอ……แม้จะรู้ว่ามันเป็นการรอคอยที่ไม่มีหวังก็ตาม




………..
……
….

.
.

หวอออออออออออ



เสียงสัญญาณเตือนภัยปลุกฉันให้ตื่นจากภวังค์ ฉันสะบัดหัวเบาๆ เพื่อไล่ความคิดเดิมออกจากหัวไป
พร้อมกับบอกตัวเอง…… ได้เวลาทำงานแล้ว

ไม่นานฉันก็ถูเรียกตัวไปพบหัวหน้า คริๆ ตามที่คิดไว้เลย

“นี่มันอะไรกัน ทำไมสัญญาณห้องเตือนภัยดังขึ้น” ท่านหัวหน้าตัวใหญ่ที่กำลังง่วงกับการสั่งงานลูกน้องให้ไปยังส่วนที่ถูกบุกรุก ถามขึ้นทันที่ที่ฉันเข้าไปให้ห้อง

“มิรู้ค่ะ”

“อย่าเล่นลิ้น ตอบมาตามจริง” น้ำเสียงที่ตะเบ็งมาบ่งบอกอารมณ์ที่ไม่สู้ดีนัก

“ไม่รู้จริงๆนี่คะ ไม่ใช่เทพธิดาพยากรณ์นะจะได้รู้ทุกเรื่อง”

เจ้าหัวหน้าทั้ง 2 ต่างหัวหมุนกับเหตุการณ์บุกรุกครั้งนี้ และยิ่งยุ่งเข้าไปใหญ่เมื่อ
ทหารเข้ามารายงานข่าว

“เราเข้าไปยังห้องข้อมูลไม่ได้ครับ ประตูถูกปิดอย่างแน่นหนา รหัสถูกเปลี่ยน”

“โว้ย ไรวะ กล้องวงจรปิดก็เสียหมด” เจ้าตัวใหญ่ทุบโต๊ะเสียงดัง


ส่วนฉันน่ะหรอ ได้แต่ยืนยิ้มบิดไปบิดมา


“ระเบิดประตูทิ้งไปเลย” เจ้าตัวเล็กออกคำสั่ง นายทหารทั้งหมดวิ่งออกจากห้องไป

“เราต้องสะสางกันหน่อยแล้ว” ทั้งสองลุกจากเก้าอี้แล้วจับจ้องมาทางฉัน

“ค่ะ มีอะไรให้รับใช้คะ”

“หึ ถึงเธอจะมีความสามารถที่น่าสนใจก็เหอะ แต่พอคิดไปคิดมาแล้ว……แกเป็นตัวอันตราย”
“และกูก็ไม่เชื่อว่า แกอยู่ในบัญชาของกูอีก” ไอ้ตัวใหญ่คลี่กระดาษสัญญาออกมา

ตรงส่วนที่จะมีชื่อของฉันติดอยู่ในตอนนี้กลับเหลือเพียงความว่างเปล่า



………..ความแตกจนได้



“กูไม่รู้ว่าแกใช้วิธีไหน กูไม่อยากรู้ เพราะมึงคงไม่ได้อยู่บนโลกนี้อีก”

กระบอกปืนสองกระบอกเล็งมาที่ฉันอีกแล้ว
ทำไมนะจะเป็นอย่างอื่นมั่งไม่ได้รึไงที่เล็งมาน่ะ ขอเป็นแท่งๆก็ดีนะ คริๆ

“ต้ายยยยย……รู้ตัวแล้วหรือจ๊ะพ่อหนุ่ม….น่าเสียดายนะเขากำลังสวยได้ที่เลย คริๆ”

“จะตายยังปากดีนะมึง”

“ไม่หรอกจ๊ะ เพราะว่า กองหนุนของฉันมาถึงที่นี่แล้ว”
สิ้นเสียงประตูก็เปิดออก

“เอาล่ะเด็กๆ จัดการเจ้าสองตัวให้ที” คริๆ ชนะแล้วเรา เดี๋ยวก็ได้กลับไปหาธัสจังซะที

“ท่านครับ เราระเบิดประตูแล้วแต่ไม่พบใครครับท่าน”



อร้ายยยยยยยย ผิดคิว




                                                                                                                           แล้วเมื่อไรฉันจะได้กลับล่ะนี่

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






centinel

  • บุคคลทั่วไป
ทีมนี้เก่งกันจี๊งง..

ชอบโอ ตัวโตๆ เงียบๆ ตอนถูก... ก็คงไม่ขัดขืน คริคริ

winwell

  • บุคคลทั่วไป
งานที่คงเหลือ





ใช้เวลากว่า  5 นาทีกว่าที่จะลาก ของใหญ่ๆอย่าโอมาได้เล่นเอาเหนื่อยพอตัว


:o :o :o
ว๊ากกกกกก :a5: :a5: :a5:
คีน่าคร้าบบบบลากอะไรใหญ่ๆของโอคร้าบบบบบบบบบบ :o8: :o8: :o8:

 :m1: :m1: :m1: แต่ไงตูก็จะเอาโอกายน่ะเฟร้ยยยย o12 o12 o12 o12
 :laugh: :laugh: :laugh:
 :oni1: :oni1: :oni1: :oni1:

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
อ้อ....................ที่แท้แบบนี้นี่เอง

thomaskung

  • บุคคลทั่วไป
ได้ยินว่าลากของใหญ่ ใจก็หายวาบเลย  :laugh:
ว่าแต่คินคุงสนใจผมเหรอ  :a5:
อย่าเลย เค้าแก่แล้ว  :oni3:

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2
ทีมนี้เก่งกันจี๊งง..

ชอบโอ ตัวโตๆ เงียบๆ ตอนถูก... ก็คงไม่ขัดขืน คริคริ

ไม่เข้าใจทำไมมีแต่คนชอบโอกันนา อิอิ ก็ไม่แน่นะครับตอน.....อาจจะเป็นอีกคนก็ได้

งานที่คงเหลือ





ใช้เวลากว่า  5 นาทีกว่าที่จะลาก ของใหญ่ๆอย่าโอมาได้เล่นเอาเหนื่อยพอตัว


:o :o :o
ว๊ากกกกกก :a5: :a5: :a5:
คีน่าคร้าบบบบลากอะไรใหญ่ๆของโอคร้าบบบบบบบบบบ :o8: :o8: :o8:

 :m1: :m1: :m1: แต่ไงตูก็จะเอาโอกายน่ะเฟร้ยยยย o12 o12 o12 o12
 :laugh: :laugh: :laugh:
 :oni1: :oni1: :oni1: :oni1:

ตอนนี้ท่าจะสมใจอยู่นะ อิอิ แอบเอาใจ

อ้อ....................ที่แท้แบบนี้นี่เอง

มาต่อครับ ยังไม่หมดๆ

ได้ยินว่าลากของใหญ่ ใจก็หายวาบเลย  :laugh:
ว่าแต่คินคุงสนใจผมเหรอ  :a5:
อย่าเลย เค้าแก่แล้ว  :oni3:

แอร้ยยยย คีน่าชอบค่ะ เคี้ยวสนุกดี เด็กมันกินง่ายไปเอารุ่นนี้ล่ะคริๆ

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2
ตอนจบ…………..



ตุ้บ



“แอ้กกกก” เสียงแอ้กของผมเล็ดออกมาตามช่องปากซึ่งตอนนี้มันถูกวัตถุขนาดใหญ่ทับอยู่
เจ็บตอนตกลงมาเองยังไม่เท่าไร แต่พอมาเจอไอ่โอทับมาอีกนี่ จุกครับ จุก

10 วินาทีผ่านไป………….นิ่ง เห่ยแกล้งตายเนียนไปละไอ่นี่
20 วินาทีผ่านไป…………..นิ่ง เห่ยหรือว่ามัน….ไม่มั้ง
“ไอ่โอ” ผมเรียกมันพร้อมทั้งพยายามที่จะเคลื่อนไหวแต่ดูเหมือนจะทำได้แค่ดิ้นไปมาเล็กน้อย

…………..มันยังเงียบ ชักไม่ดีละ
“เฮ้ ไอ่โอ แกล้งตายเนียนนะแกตื่นๆๆๆๆ ลุกเลยหนัก”………..แนะ ยังเงียบ

มือข้างหนึ่งที่พอจะขยับเคลื่อนไหวได้เลื่อนมาตรงบริเวณจมูกของไอ่โอมัน………..ไร้ซึ่งลมไหลเข้าออก


ท่าจะไม่ดี



ผมรวบรวมแรงเท่าที่มีผลักไอ่โอออกไป พอหลุดไปได้ก็จับไอ่โอนอนหงาย แล้วประกบปากมันทันที
ลมหายใจของผมไหลถ่ายเทเข้าสู่ร่างของโอ สักพักลิ้นอุ่นๆของโอก็ค่อยรุกล้ำเข้ามาในปากของผม
ลิ้นของทั้งสองผลัดกันรุกไปมาจนกระทั่งเราถอนปากออกจากกัน ลมหายใจที่หอบถี่และแฝงไปด้วยความร้อน
แผ่ไปทั่วบริเวณกองเศษขยะเหล่านี้ ผมค่อยๆก้มตัวลงไป……………………………………








คริๆ ล้อเล่นจ้าฉากนี้ไม่มี ไม่มี อะเอาใหม่นะ

มือข้างหนึ่งที่พอจะขยับเคลื่อนไหวได้เลื่อนมาตรงบริเวณจมูกของไอ่โอมัน………..ไร้ซึ่งลมไหลเข้าออก
ท่าจะไม่ดี ผมรวบรวมแรงเท่าที่มีผลักไอ่โอออกไป พอหลุดไปได้ก็จับไอ่โอนอนหงาย พอทรงตัวเองลุกนั่งได้แล้ว
มืออีกข้างก็ทาบลงบนหน้าอกทันที

ตุบ…..ตุบ…..ตุบ


โอเค หัวใจยังเต้นอยู่เหลื่อแต่…….ทำไงดีวะ

ก.   จับแก้ผ้าแล้วลักหลับ
ข.   เอ เอาแค่จับแก้ผ้าแล้วถ่ายรูปเก็บไว้ก็พอ
ค.   บ้าดิ ต้องจูจุ้บ ผายปอดต่างหาก
ง.   ถูกทุกข้อคร้าบ


“เอาวะ เป็นไงเป็นกัน” หลังจากที่ตกลงเลือกคำตอบโดยวิธีหลับตาจิ้มแล้วผมก็ตัดสินใจ

ส่วนหัวค่อยๆก้มลงไป มือทั้งสองข้างช่วยกันเปิดทางเดินอากาศออก

ใกล้เข้าไป…..

ปากของผมประกบลงไปพร้อมกับลมหายใจที่ผ่านเข้าไป



ผมผละออกมา…..ไอ่โอยังไม่มีทีท่าที่จะหายใจเลย ไอ่บ้าฟื้นสักทีสิวะ

ผมก้มลงไปอีกอย่างเร็ว ด้วยความเป็นห่วง ลมหายใจของผมหายเข้าไปในร่างไอ่โอจนหมด

ผมลุกขึ้นมาดูอีกครั้ง มันนิ่ง ยังไม่หายใจถึงแม้หัวใจมันยังเต้นอยู่ก็เหอะ

“ไอ่บ้าโอเว้ย….หายใจซักทีสิวะ”

ผมก้มลงไปผายปอดอีกครั้ง พร้อมกับหยดน้ำที่เริ่มจับตัวอยู่หางตา

แม่งไอ่โอ มึงอย่าเป็นอะไรนะ



สายลมเบาๆ พัดสวนทางเดินลมของผมออกมา……….ผมผละลุกขึ้น

ดวงตาที่ปิดสนิทอยู่เมื่อกี้ กลับ ค่อยๆลืมตื่นขึ้น
เขาลุกขึ้นนั่งพร้อมกับจ้องมองมาที่ผม ที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าตัวเองทำสีหน้าอย่างใดกัน


แต่มันคงไม่น่าดูเท่าไรหรอก


“ร้องไห้……” ไอ่โอยื่นนิ้วใหญ่ๆของมันมาปวดน้ำใสๆที่หางตาของผมไป
“ขอโทษ……”  โอก้มหน้าลงอย่าสำนึกผิด


แล้วมันจะสำนึกผิด กับมาขอโทษเพื่อ

“เฮ้อ ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว แกแน่ใจนะว่าไม่เป็นไร”

มันพยักหน้า บอกว่าไม่เป็นไร อะไรของมันวะกลับเข้าโหมดเงียบอีกละ เซงจิต

“เอาเหอะ…..ไปกันได้ละงานยังไม่เสร็จเดี๋ยวคินรอนาน” ผมลุกขึ้นยืนแล้วออกเดินไปโดยที่ไอ่โอเองก็ตามมาต้อยๆ

จะว่าไปนังคินก็เล่นแรงเหมือนกันนะนี่เล่นเอาขนหัวลุกไปเลยนี่ถ้าเกิดพลาดมาจริงๆนี่………..

……………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………
…………………………….
……

.


ตูม



แรงระเปิดส่งผลให้ประตูเหล็กหนา 2ชั้นปลิวหลุดเข้ามาสู่ในห้อง ฝุ่นคลุ้งกระจายไปตามแรง

“เข้าไปๆ เจอใครน่าสงสัยยิงแม่งเลย” ไม่ทันสิ้นเสียงคนสั่งการ เสียงฝีเท้านับสิบก็กลูเข้ามาในห้องข้อมูลแห่งนี้

ผมกับโอตอนนี้หลบอยู่ในเงามืดมุมหนึ่ง

จนกระทั่ง…..มีคนเข้ามาให้ห้องประมาณ20 คนได้

ชาย 2 คนที่อยู่ในชุดทหารประจำสมาคมหลุดออกมาจากมุมมืดแล้วเดินไปรวมกลุ่มกับคนอื่นๆ
“ทางนี้ไม่มีว่ะ”

“ท่านครับไม่มีใครอยู่เลยครับ” เสียงทหารนายหนึ่งรายงาน

“ซวยล่ะพวกมึง…….เฮ้ย มึงสองคนไปรายงานหัวหน้า” หัวหน้ากองออกคำสั่ง

ชิ ไม่ไปเองกลัวโดนหัวหน้าว่าอะดิ…..ไอ่2 คนนั้นก็ดูไม่ค่อยอยากไป

“ผมไปเองครับ”

ผมและไอ่โอ ก้าวออกมา 1 ก้าว ทุกสายตามองมาเป็นจุดเดียว…..ไอ่ 2 ตัวนี่ท่าจะบ้า


…………………………….
…………
….
..
.



“พร้อมรึยัง” ผมถามขึ้น

แน่ล่ะถามไปงั้นล่ะ ยังไงมันก็ไม่ตอบล่ะไอ่นี่

ประตูเลื่อนไปยังด้านข้าง

เจ้ายักษ์กับไอ่แห้งเอาปืนจ่อนังคินไว้

“เอาล่ะเด็กๆ จัดการเจ้าสองตัวให้ที” น้อยๆหน่อยนังคินใครเด็กแกวะ



“ท่านครับ เราระเบิดประตูแล้วแต่ไม่พบใครครับท่าน” เราทั้ง2เดินเข้าไปรายงานต่อหน้าหัวหน้าทั้ง 2

“เหี้ย….สัตว์” กำปั้นของเจ้าตัวใหญ่เงื้อขึ้นหมายจะทุบลงที่นายทหารทั้ง2เพื่อระบายอารมณ์

“ตอนนี้ล่ะ” ผมส่งสัญญาณสุดท้าย เป็ที่รู้กันในทีม



ผนึก



มือที่เหวี่ยงมานั้นกลับถูกโซ่ขนาดใหญ่พันไว้รอบ

ส่วนไอ่แห้งนั้นถูกไอ่โอกระโจนเข้าจับแล้วพาเคลื่อนย้ายหายออกไป (ไปไหนของมันวะ)


“ไอ่ของแค่นี้ หยุดกูไม่ได้หรอก” มืออีกข้างที่มีปืนกำลังเหวี่ยงมาทางผมแล้ว

“กรี้ดๆๆๆๆ ระวังกาย” เออลืมอี่นี่ไปเลย



ผนึก


ขาทั้ง/2ข้างถูกรวบเข้าหากัน



ตึง



เสียงล้มดังสนั่น พื้นสั่นไหวไปตามแรงกระแทก
“อร้าย คีน่าเจ็ยแทนค่า” อีนี่วอนซะละ หัดทำตัวให้เป็นประโยชน์หน่อย

ผนึก  ผนึก ผนึก ผนึก และ ผนึก

ทุกข้อต่อของเจ้าหัวหน้าใหญ่ถูกจำกัดการเคลื่อนไหวแล้ว…..ไม่รู้จะทนได้นานไหมแรงมันยิ่งเยอะอยู่
ไอ่โอ กลับมารับพวกกูเร็วๆดิวะ

ผมนั่งลงจ้องตัวรับสัญญาณที่วางกับพื้น ยังไม่มีทีท่าว่าไอ่โอมันจะมา


“ย้ากกกกก” เจ้ายักษ์รวบรวมกระชากแขนทั้งสองออกมาจากเครื่องพันธนาการได้

แขนข้างหนึ่งคว้าเข้าที่คอเสื้อด้านหลังของผมแล้วกระชากไป

“อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย” อีนี่กรี้ดอยู่ได้กูจะตายอยู่แล้ว
“อยู่นิ่งๆดีกว่านะคะคุณพี่ คริ”

ความรู้สึกกระชากหายไป ผมตั้งตัวหันกลับไปมอง โอ้แม่จ้าว




“เรียกฉันว่าราชินีสิ คริๆ"

รองเท้าส้นเข็มสูง 3 นิ้วถูกเหยียบลงบนแผ่นอกหนาอันนั้น ที่สำคัญไอ่ตัวที่ใส่รองเท้านั่นน่ะ
…………..เทพแห่งความตาย……………………………………………..




                                                                 จบ……งานนี้ 555

ออฟไลน์ กิมตี๋หัดขับ

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1466
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-3

คริๆ มาเชียร์อัปจ้า คริๆ

นังคินซู่ๆๆ  :laugh:

winwell

  • บุคคลทั่วไป
 :freeze: :freeze: :freeze:
 o18 o18 o18 ฆ่ากกันเลยดีกว่าม่ะเอามาทำไมแค่ความคิดดดดดดดดด :angry2: :angry2:
ไอ้บ้าโอปล้ำกายไปเลยจับทำเมียน่ะเข้าใจม่ะห่ะ o12 o12 o12


 o9 o9 o9 o9 o9

Kirimanjaro

  • บุคคลทั่วไป
โอยยยย

ลุ้นคู่  โอ  กาย

อิอิ



โอน่ารักครับ  ดูเงียบ ๆ น่าลักหลับเป็นที่สุด

centinel

  • บุคคลทั่วไป
Re: +++ สมาคม....คนแปลก +++ (Up 22
«ตอบ #79 เมื่อ23-07-2008 09:29:15 »

ฮ่า ๆ ตกลงกายกะโอ เหรอ แง้ว ..
อยากให้โอ ได้ กะ คินนะ ส่วนกายก็พี่โก้ไง

- กายจะเก่งกว่านี้ไหม อยากให้กาย Level Up

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: +++ สมาคม....คนแปลก +++ (Up 22
« ตอบ #79 เมื่อ: 23-07-2008 09:29:15 »





ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
เทพแห่งความตายใส่ส้นสูงด้วย อิอิ


thomaskung

  • บุคคลทั่วไป
- -"

ราชะนีคิน่า *-*
กายโดนแย่งซีนแล้วนู๋เอ้ย
 :laugh:

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2

คริๆ มาเชียร์อัปจ้า คริๆ

นังคินซู่ๆๆ  :laugh:
กรี้ดๆๆ ซู่ๆซ่า ปาทังก้าปาทังกี้ ซู่ๆซี่ ปาทังกี้ปาทังก้า ซู่ๆซ่าๆ คีน่าเซ็กซี่ คีน่าดี้ดี เซ็กซี่ซู่ซ่า กรี้ดดดดดด

:freeze: :freeze: :freeze:
 o18 o18 o18 ฆ่ากกันเลยดีกว่าม่ะเอามาทำไมแค่ความคิดดดดดดดดด :angry2: :angry2:
ไอ้บ้าโอปล้ำกายไปเลยจับทำเมียน่ะเข้าใจม่ะห่ะ o12 o12 o12


 o9 o9 o9 o9 o9

เอ่อ...ก็อยากอยู่อะครับแต่แบบว่ามีพี่โก้ค้ำคอไว้ก็เลย อดอะ อิอิ

โอยยยย

ลุ้นคู่  โอ  กาย

อิอิ



โอน่ารักครับ  ดูเงียบ ๆ น่าลักหลับเป็นที่สุด

กรี้ดไม่มีคนเชียร์คีน่าบ้างเลย ก็ได้ค่ะ คีน่าจะไปตีฉิ่งกับเจซซี่ก็ได้ คริ

ฮ่า ๆ ตกลงกายกะโอ เหรอ แง้ว ..
อยากให้โอ ได้ กะ คินนะ ส่วนกายก็พี่โก้ไง

- กายจะเก่งกว่านี้ไหม อยากให้กาย Level Up

อิอิ เรื่องนี้ไม่มีเลเวลอัพอะ....แต่รับรองมีเก่งขึ้นแน่ครับงานนี้

เทพแห่งความตายใส่ส้นสูงด้วย อิอิ

แหมพี่เคอะ...แฟชั่นค้าแฟชั่น

:m20:




 :m13:

- -"

ราชะนีคิน่า *-*
กายโดนแย่งซีนแล้วนู๋เอ้ย
 :laugh:

อร้ายหนูไม่ชอบแย่งซีน แต่ขอแย่งคุณพี่thomaskungมานั่งในใจคีน่าได้มั้นคะ

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2
Re: +++ สมาคม....คนแปลก +++ (Up 24
«ตอบ #84 เมื่อ24-07-2008 20:47:35 »

ความจริงในใจ…………….




“เรียกฉันว่าราชินีสิ คริๆ"

ส้นรองเท้าส้นเข็มอันนั้นลอยห่างจากอกหนาๆนั่นไม่กี่เซน ร่างที่นอนอยู่สั่นเทิ้มด้วยความเกรง

“อร้าย…บอกให้เรียกฉันว่าราชินี คริๆ”

ทว่าดูเหมือนท่านหัวหน้าผู้กล้าแกร่งของเราจะกลัวเสียจนจำไม่ได้แล้วว่าการพูดเป็นอย่างไร
ก็ดี…..อยู่นิ่งๆอย่างนี้ล่ะดีแล้ว



พรึ่บ



“ไอ่โอ ช้าจังกูเกือบโดนมันหักคอละเนี่ย” กายบ่นทันทีที่โอเคลื่อนย้ายมาถึง
ส่วนโอก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ แล้วเดินตรงมาหาฉัน……เขายิ้มให้
“เก่งมาก”

คำสั้นๆ…..แต่ฉันก็รู้สึกดี….เรียกรอยยิ้มที่ไม่ต้องเสแสร้งของฉันออกมาได้
“เห่ย ไอ่นี่กูจับมันมัดไว้ไม่ชมชักคำ” กายได้แต่ทำหน้างอแล้วเชิดหน้าไปทางอื่น…ต้าย น่ารักตายล่ะ คริ

โอเองส่าบหัวไปมาก่อนจะสัมผัสเจ้าตัวใหญ่แล้วพากันเคลื่อนย้ายกลับสู่สมาคมของเรา

“เฮ้อ เสร็จงานสักที” ฉันเองได้แต่ถอนหายใจแล้วล้มตัวลงนั่งกับพื้นด้วยความอ่อนเพลีย
กายเองเห็นอย่างนั้นก็นั่งลงบ้างก่อนที่เขาจะพูดขึ้น
“เมื่อกี้ ขอบใจนะ”

“หืม” ว่าไงนะ
“โว้ย….บอกรอบเดียว”แล้วกายก็หันหน้าไปทางอื่น โหย…แค่นี้ก็ต้องฟอร์ม
“ไม่เป็นไรจ้ะ เรื่องแค่นี้เอง”

“เฮ้อ” กายเองถอนหายใจเบาๆ
“ถ้าเราเก่งกว่านี้คงจะดี ……. แค่ผนึกคนแรงเยอะแค่นี้ยังทำไม่ได้เลย”
ในน้ำเสียงของกายนั้นแฝงไว้ด้วยความน้อยใจ
“มีความสามารถเก่งๆแบบนายก็ดีนะคิน”

สายตากายเหม่อมองไปยังเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย……อีนี่อิจฉาชั้นงั้นหรอ…..บ้าแท้ๆ
แต่ก่อนที่จะได้ตอบอะไรออกไป โอก็โผล่ออกมาเสียก่อน

“นายไปก่อนกาย นายต้องไปรายงานหัวหน้า” ฉันบอกปัดโอไปเมื่อเห็นเขาเดินมาหา
สักพักทั้งคู่ก็หายไปปล่อยให้ฉันอยู่ลำพังในห้องที่ว่างเปล่า




“หึ หึ”

อยู่คนเดียวอีกแล้วนะเรา……………
เจ้ากาย…..เป็นเอามากนะนี่ คิดได้ไงมาอิจฉาคนอย่างเรา
เรามันก็แค่ คนที่ติดอยู่ในโลกของภาพลวงก็เท่านั้น
………..
……..
…..
….
..
.
.

“คิน” โอนั่นเองเขากลับมาแล้วหลังจากที่ปล่อยให้ฉันนั่งเหม่ออยู่สักพัก
“อืม ไปกันเหอะ”

สภาพห้องโล่งๆค่อยๆเปลี่ยนแปลงไป จาห้องโล่งๆ กองหนังสือเริ่มเพิ่มขึ้น เก้าอี้ที่คุ้นตา
คนอีกหนึ่งคนที่นั่นอยู่………กาย…..เรากลับมาที่ห้องของเราแล้ว

“อ้าว รายงานหัวหน้าเสร็จแล้วหรอ” นึกว่าจะต้องไปรายงานหัวหน้าก่อนเสียอีก
“รายงานแล้ว” กายตอบเนือยๆ สีหน้ายังไม่ดีไปจากเดิมนัก

ฉันกับโอเลือกเก้าอี้ตัวประจำนั่งลง แน่ล่ะฉันก็นั่งข้างโอนั่นล่ะ คริๆ
แต่กายดิยังไม่เลิกงี่เง่าอีกเป็นเอามากนะนี่
“เป็นไรไปจ้ะกาย”
“เปล่า เหนื่อย” เขาตอบปัดๆไป ฟังก็รู้ว่าต้องมีอะไรสักอย่าง
“อ้อ….ดีแล้วนึกว่าอิจฉาชั้น คริ”
“อิจฉานายเรื่องไร” กายหันมาตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิดมากกว่าเดิม
“ที่ฉันสวยกว่า อร้าย” ช่วยไม่ได้นะนี่เรื่องนี้


“แกนี่มัน เฮ้อ….เอาเหอะ”

ถึงปากจะว่าอย่างนั้นแต่ฉันก็รู้ว่าตอนนี้กายเครื่องเย็นลงแล้ว……

“ความจริงแล้ว….ถ้าจะว่ากันจริงๆความสามารถของฉันพลังอ่อนที่สุดในห้องนี้เลย” ฉันเปรยออกมา
ทั้งโอ และกายต่างหันมามอง
“อย่ามามั่ว” น้ำเสียงประชดประชันดังขึ้นอีก
“คิดถ่อมตัวก็ให้มันน้อยหน่อย”

เห่ย…..ยังพูดไม่จบเลย ชิ แบบนี้ต้องเจอไม้แข็ง

“ทำตัวแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะจ้ะ กาย” ฉันปั้นเสียงที่คิดว่าหวานจ๋อยที่สุด
“แล้วไง นายคนเก่ง”
“ถ้าพี่โก้เห็นกายเป็นแบบนี้คงจะไม่ชอบแน่เลย คริ”
“อย่ามายั่ว”

กายลุกขึ้นพร้อมกับกำหมัดแน่น โซ่ที่เอวถูกปลดออกมา โอเองเห็นท่าไม่ดีจึงรีบฉัดกายไว้เสียก่อน
“เออ….มึงก็เข้าข้างมันทุกที” ตอนนี้กลายเป็นศึกย่อยซะแล้ว


“อร้าย สวัสดีค้าพี่โก้” ไม่ได้การๆรีบจัดการโดยด่วน
“อย่ามั่ว….พี่โก้ไม่มีทางมาหรอกโว้ย 555”
“กรี้ดๆ พี่โก้ดูสิคะ น้องกายเป็นเด็กดื้อซะแล้วค่ะ จับตีก้นซะนะคะ คริ”
“เลิกงี่เง่าซะที” ทั้งโอและกายหันหลังกลับไป…..



“พี่โก้!” กายร้องออกมาอย่าตกใจสีหน้าเปลี่ยนไปทันที คริๆ สมอยากดื้อดีนัก ต้องแกล้งอีกหน่อย

คิ้วของพี่โก้ขมวดเข้าหากัน ใบหน้าบึ้งตึงแสดงความไม่พอใจ เส้นเลือดที่ขมับเห็นเต้นเป็นจังหวะ
เขาหันหลังกลับไป…….เดินออกไปโดยไม่พูดอะไร…….(คริๆ แบบนั้นล่ะพี่โก้ดีมาก)

“เดี๋ยวสิพี่โก้ พี่โกรธอะไรกาย” กายเองก็รีบสะบัดแขนแล้ววิ่งไปทางพี่โก้ทันที

กายเองรีบเอื้อมมือไปยังแขนของคนที่เดินไป


วูบ


ตัวของกายเซลง ทะลุผ่านร่างของพี่โก้ไป โอที่มองอยู่ทำตาโต ส่วนกายเองที่กำลังลุกขึ้นมาก็ทำท่างงๆ

ส่วนฉันน่ะหรอได้แต่นั่งยิ้มอยู่ที่เก้าอี้นั่นล่ะ 555

กายมันลองเอามือไปจับพี่โก้อีกครั้ง


วูบ


มือของกายผ่านไปราวกับไม่มีสิ่งใดอยู่ตรงนั้น

“นี่มันอะไรกัน” กายจ้องมองพี่โก้อย่างงงงัน
“ความสามารถของพี่ไม่ใช่แบบนี้นี่”

“ความสามารถฉันเอง” ฉันออกตัวเดินมายังกาย โอเองก็ตามมาด้วย

กายหัวขวับมาก่อนที่จะถามฉันก็ชิงตอบเสียก่อน
“ความสามารถในการสร้างภาพ…..นั่นคือความสามารถของฉัน” นิ้วมือทั้ง5 ของมือขวากรีดออกไปบังคับ
ร่างมายาอันนั้นให้เคลื่อนไหวไปมาตามที่มือนั้นสั่ง เจ้าสองคนที่เหลือมองอย่างไม่วางตา
“ทำแบบนี้ก็ได้นะ” ฉันดีดนิ้ว 1 ที เสื้อที่เคยใส่อยู่ก็หายไปเหลือเพียงร่างพี่โก้ที่ใส่แต่กางเกงในสีแดงตัวเดียว

“เฮ้ย” กายเองมีท่าทีตกใจ แต่ก็จ้องใหย๋เลยโดยเฉพาะตรงเป้า คริๆ

“ทำแบบนี้ก็ได้นะจ้ะ” ฉันยังเล่นต่อ

กางเกงในสีแดงสดที่ดูไม่มีอะไรมากค่อยๆนูนออกมาเป็นรูปเป็นร่างให้เห็นชัดเจน

“เฮ้ย คินพอแล้วเล่นเกินไปละ” กายรีบวิ่งเข้าไปบังส่วนนั้นไว้ทันที โหยหวงว่ะ

“คริๆ เอาล่ะเข้าใจแล้วสินะว่าความสามารถฉันน่ะอ่อนที่สุด” ฉันสลายร่างพี่โก้แล้วเดินนำกลุ่มมานั่งที่เดิม
กายเองก็ยังคงเงียบ

“กาย ความสามารถของแต่ละคนน่ะมันก็มีข้อดีข้อเสียต่างกันไป” ฉันหยุดช่วงพักหนึ่งเมื่อเห็นกายเองเงยหน้ามา
“แต่นายก็เก่ง” กายว่าเบาๆ
“มันอยู่ที่การใช้…..นายยึดติดกับรูปแบบมากเกินไปกาย….” ฉันไม่พูดอะไรไปมากกว่านี้

ใช่….การที่บอกไปเลยทั้งหมดอาจจะง่ายกว่า แต่จะมีประโยชอะไรถ้าเขาคนนั้นไม่เกิดการรับรู้ด้วยตนเอง
กายเป็นคนฉลาด คาดว่าไม่นานคงคิดได้



“เดี๋ยวนะ นายว่าความสามารถของนายคือการสร้างภาพ แล้วเทพแห่งความตายล่ะ”
“โถ่ๆ พ่อหนุ่มถ้าเป็นของจริงนะพวกนายซี้แหงไปหมดตั้งแต่โดนจ้วงไปละล่ะ”
“งั้น……”
“งั้นอาไร”



กายหันขัวบไปยังโอที่ยังทำหน้าเฉย
“ไอ่โอ มันก็ต้องไม่เป็นไรดิ” กายพูดด้วยหน้าก็เริ่มแดงไป
“ก็แหง สิจ้ะ”
“แต่มันไม่หายใจแล้วกูก็……………………………………………..”
“อะไรยังไง นี่ฉันพลาดอะไรไป อร้าย โอบอกมานะ” ฉันดึงแขนซ้ายไว้ ส่วนทางขวาก็มีกายดึงไว้
“มึงแกล้งกลั้นหายใจให้กู…………”
“อร้ายๆๆๆๆๆ ทำอะไรกันน่ะโอบอกคีน่ามานะ”
“มึงอย่าอยู่เลย แล้วหลอกให้กูจุ้บหรอ อร้ากกกก” แล้วกายก็ปล่อยหมัดทุบลงแขนโอเป็นชุด
“กรี้ด โอนอกใจเค้า…..โอจูบกับกาย” อร้ายเสร็จกายมันจนได้


“กรี้ดๆๆๆๆๆ”
“มึง อย่าอยู่เลย”
เสียงกำปั้นทุบตัวโอดังตุ้บตั้บ ผสมกันเสียงกรี้ดๆ ของฉันเข้าไปอีกเป็นที่น่ารำคารนัก
แต่ไอ่ตัวต้นเหตุนี่สิกลับทำเฉยเสีย เดาไม่ออกจริงๆว่าคิดไรอยู่



แต่เรื่องทั้งหมดก็จบลง



“กรี้ด โออะไปจูจุ้บกับกายแบบนั้นได้ไง อร้าย เค้าไม่ยอม”
“เห่ยไอ่โอ มึงกล้ามาก มึงตาย”


“ว่าไงนะ โอ กับ กาย จูจุ้บกัน” เสียงปริศนาดังขึ้นด้านหลังทุกคนหยุด พร้อมกับหันไปพร้อมๆกัน

“พี่โก้!” ทุกคน(ยกเว้นไอ่โอ)ส่งเสียงพร้อมกัน
“คิน ภาพที่แกสร้างนี่พูดได้มั้ยวะ” กายถามด้วยเสียงที่เบาที่สุด
“ไม่อะ…….สงสัยซวยแล้วงานนี้”


สิ่งที่ฉันสร้างมาน่ะมีแต่รูป…ไม่มีตัวตน จับต้องไม่ได้ ไม่มีเสียง ไม่มีความรู้สึกใดๆ



“กายจูบกับไอ่นี่หรอ!”

                                                    



                                                                                               ไม่เคยมีใครแทนที่ความรู้สึก คริ (ตอนหน้าสนุกแน่)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-07-2008 20:53:31 โดย Tifa »

ออฟไลน์ กิมตี๋หัดขับ

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1466
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-3

หนุกๆ นังคีน่าจัง คคริๆ

สร้างความร้าวฉานคืองานของเรา  ใช่ม่ะคีน่า คริๆ  :a1:

thomaskung

  • บุคคลทั่วไป
555
สร้างความร้าวฉานคืองานของคีน่า
ถูกต้องที่สุด
นู๋คีน่าที่น่าสงสาร
เมื่อไรจะเฉลยปมอดีตที่ชัดเจนของนู๋ซะทีนะ
 :m14:

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
อิอิ งานนี้สงสัยจะต้องเคลียร์กันยาว

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2

หนุกๆ นังคีน่าจัง คคริๆ

สร้างความร้าวฉานคืองานของเรา  ใช่ม่ะคีน่า คริๆ  :a1:
555
สร้างความร้าวฉานคืองานของคีน่า
ถูกต้องที่สุด
นู๋คีน่าที่น่าสงสาร
เมื่อไรจะเฉลยปมอดีตที่ชัดเจนของนู๋ซะทีนะ
 :m14:

อร้าย ทำไมว่าคีน่าเยี่ยงนั้น ไม่ใช่นะคะม่ายๆๆๆๆๆ

อิอิ งานนี้สงสัยจะต้องเคลียร์กันยาว

อะไรยาวจ้ะ คริๆ ต้องรอดูกัน

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2
ภารกิจหลัก…………..




“กายจูบกับไอ่นี่หรอ!”


ผมได้แต่อึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้น ยังไม่ทันได้ตั้งสติ ตอนนี้ในหัวมีแต่เสียง วิ้งๆ น่าเวียนหัว
กว่าที่จะรู้ตัว ก็เห็นพี่โก้หมุนตัวเดินเข้าไปจากทางที่เขาเข้ามา…..ห้องของผมนี่

“พี่โก้ เดี๋ยวก่อน” ผมรีบวิ่งเข้าห้องตามเขาไปทันที ในใจก็ภาวนา (ขอให้พี่โก้รออยู่ในนั้น)

แต่ในห้องว่างเปล่า

ลายลมพัดผ่านตัวไป ผ้าม่านพลิวไสวไปตามแรง…..พี่โก้อยู่ตรงนั้นตรงนอกระเบียง

ดีจัง….พี่เขายังรอเราอยู่

ผมรีบเดินเข้าไปทันที

“พี่โก้”

เขากระโดดออกนอกระเบียงไป……กายที่ค่อยๆร่วงหล่นลงยังพื้นอย่างนุ่มนวลนั้นไม่มีเลย ที่จะหันมามองข้างหลัง
เบื้องหลังที่ได้แต่ยืนน้อยใจที่เขาไม่ได้ที่จะรอฟังคำอธิบายใดๆเลย…………..




“กาย….เป็นไงมั่ง” เจ้าคินเข้ามาเมื่อไรไม่รู้
“…….” ส่วนเจ้าคนต้นเหตุก็เข้ามาด้วยแต่มันก็ยืนบื้อเหมือนเดิม

ผมส่ายหัวไปมา ล้มตัวนั่งบนเตียง….พูดไม่ออก
ไม่เข้าใจว่ารู้สึกยังไง น้อยใจ….โกรธ….หรือรู้สึกผิด มันปนเปกันไปเสียหมด

“ไม่เอาน่ากาย…เดี๋ยวคุยกันเข้าใจมันก็ดีเองล่ะ เรื่องนั้นมันเป็นอุบัติเหตุ” เจ้าคินนั่งลงข้างๆพร้อมกับลูบหลังเบาๆ
“อีกอย่า ไม่ต้องห่วงหรอก เทพธิดาแห่งความรักคนนี้จะช่วยเธอเองจ้า คริๆ” คินประกาศก้องอย่างมั่นใจ

เหอะ…..นี่ผมจะลองเชื่อมันดูดีมั้ยนี่





แผนแรก…….สดใสไร้ราคี

“ต้องทำตัวร่าเริงเข้าไว้” เจ้าคินจับผมไปอาบน้ำแต่งตัวเสียใหม่ โดยมันบอกว่า
“พี่โก้น่ะ ชอบคนร่าเริง ไปทำหน้างอใส่แบบนี้มีหวังโดนเด้งกลับมา”
“แกแน่ใจหรอ” ผมว่าไป ไม่ค่อยแน่ใจเลยยังไงก็ไม่รู้
“จริงแท้แน่นอน ก็นะไม่ได้บอกเพื่อให้ทะเลาะกันนะ บางครั้งพี่โก้ยังแอบส่งสายตามาให้ชั้นเลย อร้าย….แต่ฉันไม่สนพี่โก้หรอกนะ อย่าเข้าใจฉันผิด โปรดอย่าเข้าใจฉันผิด คริๆ” มันว่าไปพร้อมกับจับที่หนีบผมมานาบไปเรื่อยๆ

นี่…จะเชื่อมันดีมั้ยนี่

“เฮ้ย ไม่เอากิ๊บ”

“เง้อ…นมกูมีแล้วยกทรงไม่ต้อง”

“ไม่ต้องเลยๆ กางเกงนี่ก็ดีละ”

คินที่กำลังหยิบกางเกงตี๋หิดของมันมาให้หยุดชงักลง
“อ๊ะ อี่นี่ เค้าจะช่วยยังไม่เอาอีก คริๆ เอาเหอะๆ แค่นี้ก็น่ารักละล่ะ” คินตรวจความเรียบร้อยอีกรอบ

สรุปแล้วผมโดนยัดใส่เสื้อสีส้มสลับแดง บวก กับกางเกงยีนขอเดฟสีซีดๆอีก เง้อไม่เคยแต่งแบบนี้
“คิน….เราว่าเปลี่ยนเหอะ” ไม่มั่นใจเลยอะ ดูดิ ขายิ่งเล็กอยู่ใส่เดฟอีก เหอะๆ
“กรี้ด ไม่ได้นะๆ นี่ล่ะน่ารักที่สุดแล้ว ว่ามั้ยโอ”
ไอ่โอที่ยืนพิงขอบประตูอยู่หันมามองครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้าหงึกๆ



“เอาวะ….สู้โว้ย”




Mission time

“หมาป่าเรียกอีแร้ง หมาป่าเรียกอีแร้ง…..หมูกินข้าวอยู่ที่โรงอาหาร” ผมกรอกคำพูดลงไปที่วิทยุสื่อสารขนาดเล็กที่คล้องอยู่บริเวณใบหู

ไร้เสียงตอบรับ



อี่นี่



“หมาป่าเรียกนกยูง หมาป่าเรียกนกยูง….หมูกินข้าวอยู่ที่โรงอาหาร” ผมกรอกเสียงไปอีกครั้งอย่างเนือยๆ
“ค้า…เดี๋ยวนกยูงกับสิงโตจะจัดการเอง หมาป่าคอยดักจับหมูไว้นะจ้ะ” ปลายทางส่งเสียงเจื้อยแจ้วกลับมา

นี่มันตั้งใจช่วยจริงหรือวะ

ผมดักรอจับหมูอยู่ที่ทางแยกในใจก็คิดคำพูดที่จะกล่าวไว้เพื่อขอโทษ (นี่ตกลงกูผิดใช่มั้ยนี่)

สักพักเสียงพี่โก้ก็ดังแว่วเข้ามา
“ไม่…พี่ไม่อยากคุยตอนนี้”
“โถ่ๆ พี่โก้คะมันเป็นอุบัตติเหตุนี่คะ” เสียงนังคินตอบสวนเข้าทันที ดีมากคินเอาเลยๆ อิอิ
ทั้งคู่ยังเถียงกันไม่หยุด เสียงที่ใกล้เข้ามาเล่นทำเอาใจผมเต้นแรง

“ถ้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆก็น่าจะมาขอโทษด้วยตัวเอง ไม่ใช่ให้เพื่อนมาแบบนี้”
พี่โก้ ที่ตอบคินอย่างหงุดหงิดเดินผ่านทางแยกนั้นมา

“ผมอยู่นี่ไงพี่โก้” ผมก้าวออกมาจากมุม

แต่พอเราประสานสายตากันเล่นเอารู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก
“ผะ…ผะ ผม…..”

แต่ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบพี่แกก็เล่น วิ่งหนีไปเสียก่อน

“กรี้ด….ทีเขาจะมาขอโทษก็เสือกหนีอีก อร้าย….ผู้ชายห่วยๆ”
ผมได้แต่อึ้งเป็นรอบที่ 2 ในวันนี้ ที่ตาเริ่มมีน้ำเกาะอยู่ปริ่มๆ

“อร้าย อย่ามาทำซีนนางเอกแถวนี้นะ ตามไปซิยะ” นางคินที่เห็นผมซึมไปรีบดึงคิเสื้อแล้วกระชากออกวิ่งทันนี
(เสื้อกูจะยานมั้ยนี่)

แทบไม่น่าเชื่อว่าตัวแค่นี้กลับออกแรงดึงที่มากได้ อีกทั้งยังใส่รองเท้าส้นสูงอีกซะด้วยนี่สิที่น่าอึ่ง

สักพักเราก็ตามมาจนเห็นหลังพี่โก้ลิบๆ พี่แกจะออกประตูไปแล้ว


“กรี้ด หยุดอยู่ตรงนั้นล่ะ”


สิ้นเสียงนังคิน กำแพงสีเทาขนาดใหญ่ก็ก่อตัวขึ้นบังทางออกไว้
พี่โก้ที่ยังไม่รู้ความสามารถของคิน…….หยุดทันที

“ฟังกันก่อนสิพี่โก้”

เขาไม่ฟัง…..พี่โก้ดีดตัวลอยตัวขนาบกับเพดานก่อนที่จะใช้เท้าถีบตัวกับกำแพง ทแยงไปมาลอยข้ามพวกเราไป

น้ำตาที่หยดลงข้างแก้ม แสดงถึงความอดทนที่หมดลงไป ทำอย่างไรพี่เขาก็ไม่เคยที่จะรับฟังเลย

“ไม่เอาน่า อย่าพึ่งยอมแพ้” อยู่คินก็เอาผ้าเช็ดหน้าลายลูกไม้สีชนพูหวานจ๋อยมาเช็ดหน้าผม
“แต่พี่เขา…..”
“ในเมื่อเล่นนางเอกไม่ได้ผล ก็ต้องใส่บทนางอิจฉาละล่ะ”
“แต่”
“ไม่มีแต่….สู้มั้ยกาย”
“……….ไม่รู้ว่ะ”
“สู้สิยะ….”
“เออ สู้ก็สู้” บอกก็ว่าไปแต่จะทำอย่างไรในเมื่อพี่เขาไม่ยอมที่จะหยุดฟังเลย
“ดีมาก….ต้องอย่างงี้สิ เอ้า…สู้เพื่อผัว อร้าย……”




Mission time again

“แต่ครั้งนี้เราคงไม่เจอพี่แกง่ายๆแล้วล่ะ” นั่นดิตอนนี้พี่แกคงไปที่ไหนต่อที่ไหนละก็ไม่รู้
“เอาน่าเรื่องนี้คีน่าคนงามจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว นายรอที่นี่แล้วทำตามแผนก็พอ”

มันว่าอย่างนั้น เอาวะเชื่อก็เชื่อไม่มีอะไรจะเสียแล้วนี่

แล้วคินก็วางตัวรับสัญญาณของไอ่โอไว้ตรงเตียง
“อีกอันฉันใส่ในกระเป๋าพี่โก้ตอนที่เจอที่โรงอาหารน่ะคริๆ รอเดี๋ยวโอมันก็พามาเอง” ผมได้แต่ทึ่ง
หากไม่นับเรื่องความบ้าบอของมันนับได้ว่าคินเองเป็นนักวางแผนที่ยอดเยี่ยม



พรึ่บ



“เหี้ยไรของมึงวะ” พี่โก้ที่ถูกเจ้าโอเคลื่อนย้ายมายังห้องของผมตะโกนโวยวาย
“พี่โก้”

ทันทีที่เห็นผม….อีกละ….เขาลุกขึ้นจากเตียงเตรียมจะหนีอีกแล้ว

“ขอโทษนะครับ…..รอบนี้คงไม่ได้………ผนึก”

เครื่องผูกมัดสารพัดอย่างรี่เข้าตรึงเขาไว้กับเตียง…..หมดทางหนี

“เฮ้ย…ปล่อยนะ” พี่โก้เองพยายามดิ้นแต่ด้วยแรงแค่นั้นคงไม่มีผล

ผมมองไปทางเพื่อนอีก 2 คนเป็นเชิงขอเวลานอก

คินกับโอเหมือนจะรู้งาน รีบแจ้นออกห้องแล้วปิดประตูตามหลังไป แต่ก่อนไปนั้น
“ผมหยุดหายใจ…..กายมันช่วยฝายปอด….ไม่ได้จูบกัน”
ไอ่โอก้มหัวลงพร้อมกับอธิบายเรื่องราว
“ขอโทษที่ทำให้เข้าใจผิด”


ทั้ง2ออกไปแล้ว แต่พี่โก้ก็ยังไม่ยอมพูดกับผม
“พี่โก้ครับ ผมขอโทษ”
“……”
“พี่จะให้ผมทำอะไรก็ได้…พี่พูดกับผมหน่อยสิ” ผมนั่งลงข้างๆเตียงนั้นสายตาจับจ้องไปที่เขาซึ่งยังเบือนหน้าหนี
“ผมไม่ได้คิดอะไรกับไอ่โอจริงๆ มันเป็นอุบัติเหตุ”
“………………..”
“พี่โก้ มองผมหน่อยสิครับ”
เขาไม่ไหวติงใบหน้ายังคงจับจ้องอยู่กับกำแพง

เฮ้อ….สงสัยคงต้องบังคับ


ผนึก


ลำคอที่บิดไปถูกดามด้วยปลอกคอทำให้มองตรงได้อย่างเดียว

ผมขึ้นคร่อมร่างนั้นไว้

“พี่โก้มองตาผมสิ…..ผมไม่ได้โกหก”

สายตาที่จ้องมานั้นเริ่มอ่อนลง ความแข็งแกร่งค่อยๆทลาย

“ผมรักพี่นะครับ”



“รู้แล้วล่ะน่า” พี่โก้ตอบเบาๆพร้อมกับใบหน้าที่แดงจัด 555
“หายโกรธผมแล้วนะ”
“แก้มัดให้ก่อน”
“หายโกรธผมแล้วนะ”


“อืม”

ความปิติยินดีต่างพากันโหมเข้าใส่ รอยยิ้มที่ทั้ง 2 มีให้กันในตอนนี้มันช่วยลบความเข้าใจผิดไปเสียหมด

“ปล่อยพี่ได้ยัง พี่ไม่ชอบ SM นะ” พี่แกยิ้มให้…หุหุ แต่ผมชอบน่ะจับขึงๆ
“ครับ……ปลด”

เครื่องจองจำทั้งหมดตกลู่ลงจากเตียงไป แต่ว่าผมคงดีใจไปไหน่อยเลยความคุมไม่ค่อยอยู่

“เฮ้ย” พี่โก้ตะโกน

เสื้อผ้าที่พี่แกใส่อยู่ต่างถูกปลดออกไปด้วยเสียหมด



“แล้วแบบนี้จะทำอะไรต่อครับน้องกาย” พี่แกทำหน้าเจ้าเล่ห์พร้อมกับยักคิ้วให้ 1 ที

                                                                                   



                                                                                                                             
ภารกิจหลักๆ…….คือรักเธอ
[/color]

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด