***พลาดรัก*** ตอนที่ 24 (จบ) 11/02/17 หน้า 8
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: ***พลาดรัก*** ตอนที่ 24 (จบ) 11/02/17 หน้า 8  (อ่าน 82641 ครั้ง)

ออฟไลน์ Maytbb

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1933
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-4
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 5 หน้า 1 (21-05-15)
«ตอบ #30 เมื่อ23-05-2015 19:53:30 »

 :z13:

ออฟไลน์ Pawaree

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +162/-2
    • FANPAGE
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 5 หน้า 1 (21-05-15)
«ตอบ #31 เมื่อ26-05-2015 19:26:00 »

 :z13:

ออฟไลน์ sasithron

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 64
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-1
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #32 เมื่อ28-05-2015 03:12:56 »

บทที่ 6


“นี่ไม่ใช่ทางไปหอเรานะ” กานต์ถามผมเสียงตื่นๆ



“เฟย” กานต์เรียกผมอีกครั้ง แต่ผมก็ยังคงนิ่งไม่สนใจ



     กานต์นิ่งไปเมื่อผมไม่ได้ตอบอะไรเขา  กานต์มองออกไปข้างทางบ้าง มองที่ผมบ้างหรือไม่ก็เลื่อนๆหน้าจอโทรศัพท์บ้าง คงกำลังจะหาข้อมูลเส้นทางว่าผมกำลังพาเขาไปที่ไหน 

   

“หัวหินเหรอ” กานต์พูดขึ้นเมื่อเราเข้ามาใกล้เขตหัวหิน แม้ว่าเสียงกานต์จะดูเหมือนเป็นปกติแล้วแต่ยังมีอาการตื่นๆเล็กน้อย ผมสัมผัสได้

   

     ผมยังคงขับไปเรื่อยๆ  ในที่สุดผมก็มาจอดที่หน้าชายหาด  กานต์หันมามองผมที่กำลังปลดสายเข็มขัดนิรภัยออก ผมหันไปมองเขาก่อนจะเปิดประตูลงไป

   

     ผมยืนอยู่หน้าหาดรับไอทะเล  เรามาถึงตอนบ่ายสามโมงกว่าซึ่งเป็นช่วงเวลาที่น้ำลงพอดี ตอนนี้จึงมีหาดทรายกว้างลึกลงไปในทะเล ผู้คนมากมายทั้งเล่นน้ำและนั่งที่เก้าอี้ผ้าใบริมหาด ผมเหลียวหลังมองกลับไปที่รถกานต์ก็ยังคงนั่งอยู่ในรถมองมาที่ผมไม่วางตา เขาคงกำลังระแวงผมอยู่ คงคิดว่าผมจะพามาทำอะไรไม่ดีหรือเปล่า ผมส่ายหัวเล็กน้อยให้กับกานต์ที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ในรถ นี่ผมอุตส่าห์ทำตัวเป็นแฟนที่ดีพากเขามาเที่ยวทะเล กานต์ไม่น่าจะระแวงผมขนาดนั้น

   

     ผมเดินกลับไปที่รถเพื่อจะไปหยิบกล้องที่เบาะหลัง  ผมเปิดประตูรถด้านหลังเอือมมือไปหยิบกล้องโดยที่ไม่ได้พูดอะไรกับกานต์  แต่พอผมมองลอดแว่นกันแดดไปทางกระจกมองหลังเพื่อจะดูว่าตอนนี้กานต์กำลังทำหน้ายังไงอยู่ ก็พบว่าเขากำลังจ้องผมกลับมาอยู่เช่นกัน

   

     ผมก็ยังคงทิ้งกานต์ไว้ที่รถเหมือนเดิม ระหว่างที่ผมถ่ายรูปทะเลไปเรื่อยๆผมก็ยังคงเหลียวไปมองกานต์เรื่อยๆเช่นกัน  จนผมเห็นเขาขยับตัวหยุกหยิก ก้มตัวเหมือนคลำหาอะไรซักอย่าง แต่พอผมหันไปอีกทีก็เห็นกานต์เดินลงจากรถแล้วก็เดินลงทะเลไปแล้ว  โดยที่ผมเห็นเขาเดินเท้าเปล่าและพับขากางเกงขึ้น เลยเข้าใจแล้วว่าที่กานต์ก้มหยุกหยิกเพราะอะไร

   

     ผมเห็นกานต์เดินลงไปที่หาดลึกลงไปในทะเล  เขาเดินไปแต่ตรงที่เป็นแอ่งน้ำขังหยุดอยู่แต่ละแอ่งนานบ้างเร็วบ้าง  ทุกครั้งที่กานต์หยุดเขาจะนั่งลงเอามือคลำลงในน้ำเหมือนจับอะไรบางอย่าง  ผมอดสงสัยไม่ได้เลยเดินเขาไปหากานต์  ก็เห็นเขากำลังไล่ตอนปลาที่ติดอยู่ในแอ่งท่าทางจริงจัง

   

“ทำอะไรอยู่กานต์” ผมถาม


“พยายามจับปลาอยู่” กานต์ตอบผมแต่เหมือนไม่ได้สนใจผมเลย


   “จับไปทำไม” ผมถามต่อ


   “ก็แค่อยากรู้ว่ามันเป็นปลาอะไร” กานต์ตอบผมแต่ก็ยังไม่สนใจผมเหมือนเดิม

        


     กานต์ยังคงเดินเปลี่ยนแอ่งน้ำไปเรื่อยๆจับปูบ้างจับปลา  ดูเขาจะสนุกมากแล้วก็เหมือนจะลืมเรื่องที่ระแวงผมไปแล้ว  ส่วนผมก็ถ่ายนู่นนี่ไปเรื่อยๆ เดินตามกานต์บ้างหรือไม่ก็ทิ้งเขาไว้คนเดียวตอนที่เขาหยุดอยู่ที่แอ่ง  เราทั้งคู่ใช้เวลาที่หน้าหาดพอสมควร ตอนนี้ก็เย็นมากแล้วและน้ำเริ่มขึ้นสูงจนแอ่งน้ำขังต่างๆหายไปหมดแล้ว  ผมยังคงถ่ายภาพพระอาทิตย์ตกดินต่อไปแต่กานต์เหมือนจะหมดสนุกแล้วจึงได้แต่เดินเตะน้ำอยู่ข้างๆผม


     เมื่อพระอาทิตย์ตกดินไปแล้วเราทั้งคู่ก็ขึ้นจากหาด  ผู้คนเริ่มบางตากว่าเมื่อตอนบ่าย ตามถนนมีไฟข้างทางสีส้มเป็นทิวแถว ผู้คนเดินกันตามถนนซื้อของกินข้างทาง  ผมกับกานต์แวะไปล้างมือล้างเท้าก่อนที่จะขึ้นรถ


   “โห เฟยหน้าแดงหมดเลย” กานต์ทักผม


   “อืม” ผมว่า ก่อนจะส่องหน้าตัวเองกับกระจกมองหลัง


   “ไปหาอะไรกินกันดีกว่า” ผมชวน


   “ไม่ได้แพ้อาหารทะเลใช่ไหม” ผมถามกานต์


   “อาหารทะเลต่างหากที่แพ้เรา” กานต์หัวเราะกับคำพูดของเขาเอง ส่วนผมก็ส่งยิ้มกลับไปให้กานต์


     ไม่นานผมก็พากานต์มาถึงร้านอาหารที่ผมจะมาทุกครั้งที่ผมมาหัวหิน  สงสัยกานต์คงจะหิวมากเพราะเขาตั้งตากินไม่พูดไม่จาอะไรกับผมเลย  ดังนั้นจึงใช้เวลาไม่นานในการจัดการกับอาหารมื้อนี้  พอผมจ่ายเงินเสร็จเราก็พากันมานั่งในรถอีกครั้ง

   
“ป่ะ กลับบ้านกันเถอะ” กานต์พูดเป็นเชิง ชวนผม



   “ไม่อ่ะ คืนนี้เราจะนอนที่หัวหินกัน” ผมบอกกานต์ แล้วจึงสตาร์ทรถ

   
“เรา?” กานต์ทวนคำพูดผม


“ใช่ หมายถึงเฟยกับกานต์ เราจะค้างที่หัวหินกัน” ผมพูดกับกานต์พร้อมกับที่ผมพยายามถอยรถออกจากที่จอด


“แต่...”กานต์เริ่มจะพูด


“ป๊าเฟยมีคอนโดที่หัวหิน คืนนี้เราจะไปนอนที่นั่นกัน” ผมชิงพูดก่อน


“แต่...”กานต์เริ่มจะพูดอีกครั้ง


“ส่วนเสื้อผ้า  ที่คอนโดเฟยมีให้ยืม” ผมขัดกานต์อีกครั้ง



     กานต์มีสีหน้าตื่นตกใจขึ้นมาอีกครั้ง  และก็เหมือนเดิมเขายังคงพยายามปกปิดอาการนั้นแต่ผมก็ยังจับได้อยู่ดี   ผมแวะซื้อของใช้ในห้องน้ำนิดหน่อยก่อนที่จะเข้าไปที่คอนโด  กานต์เดินตามผมโดยไม่พูดอะไรตั้งแต่ลานจอดรถของคอนโดจนกระทั่งถึงห้อง


“ตามสบายเลย” ผมบอกกับกานต์หลังจากที่ผมเปิดประตูให้


“ขอบคุณ” กานต์ตอบผม


     เมื่อกานต์เขาไปในห้องเขาก็มองสำรวจไปรอบๆ  แล้วก็เดินไปที่ระเบียงห้อง ลมทะเลพัดเข้ามาในห้องเมื่อกานต์เปิดประตูตรงระเบียง  เสียงคลื่นทะเลได้ยินชัดเจนแม้ว่าจะอยู่บนตึก  ส่วนผมไปจัดการเปิดไฟตามจุดต่างๆ  เอาของที่ซื้อมาไปไว้ในห้องน้ำ และโทรบอกที่บ้านว่าผมอยู่ที่หัวหินกับเพื่อน  ป๊ากับแม่ไม่ค่อยเป็นห่วงผมเท่าไหร่เพราะเขาเลี้ยงผมอย่างอิสระ ผมจึงไม่มีปัญหาใดๆที่มาโดยไม่ได้บอกป๊ากับแม่ก่อน


“เฟยอาบน้ำก่อนนะกานต์” ผมบอกกานต์ซึ่งยังคงนั่งเล่นอยู่ที่ริมระเบียงเหมือนเดิม


     ผมอาบน้ำเสร็จกานต์ก็ยังอยู่ที่ระเบียง ผมเดินเข้าไปหากานต์ เขาหันมามองผมครู่หนึ่งก่อนจะเบี่ยงสายตาไปทางอื่น ยิ่งผมเดินเข้าไปใกล้กานต์ก็ยิ่งดูลุกลี้ลุกลนมากขึ้น ทั้งมองผม ทั้งเบือนสายตาหนี หมุนโทรศัพท์ในมือไปมา


“อาบต่อได้เลยกานต์ ผ้าเช็ดตัวกับเสื้อผ้าอยู่ในตู้ในห้องนอนนะ” ผมบอกกานต์ โดยที่มือขวาชี้ทางไปห้องนอน มือซ้ายจับผ้าขนหนูขยี้หัวตัวเองอยู่


“อือ ขอบคุณ” กานต์ตอบผมแต่เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม


“งั้นเราขอทางหน่อย” กานต์บอกผมที่ตอนนี้ยืนขว้างทางประตูอยู่ เมื่อกานต์พูดจบผมก็เบี่ยงตัวให้เขาจึงเดินผ่านผมเข้าไปในห้อง   ตอนที่กานต์เดินผ่านผมไปผมรู้สึกว่าเขาดูเกร็งๆแปลก เหมือนฝืนที่จะไม่เดินมาใกล้ผม



     พอกานต์อาบน้ำเสร็จเขาก็เดินตรงไปที่ระเบียงเลยพร้อมกับใช้ผ้าขนหนูขยี้หัวไปด้วย  เพราะว่าผ้าขนหนูที่กานต์ใช้เช็ดหัวปิดหน้าเขาอยู่ เมื่อผมเดินเข้าไปยืนข้างๆพอกานต์เปิดผ้ามาเขาจึงตกใจ  ผมหัวเราะให้กับอาการตกใจของเขา


“ทำไมยังไม่ใส่เสื้ออีก” กานต์ถามผมคิ้วขมวด


     ผมเลิกคิ้วเล็กน้อย และผมก็เข้าใจแล้วว่าทำไมกานต์ถึงได้ดูเกร็งเมื่อตอนที่เดินผ่านผมเพื่อไปอาบน้ำ เพราะว่าผมถอดเสื้ออยู่นี่เอง


“ทำไมเหรอ” ผมถามกานต์กลับ พร้อมกับก้มมองตัวเอง


“ก็ ก็ เปล่า ก็แค่ถามดู” กานต์ตอบตะกุกตะกัก


     ผมแอบขำนิดๆกับอาการของกานต์วันนี้ทั้งตกใจ ทั้งระแวง พอได้ไปไล่จับปูปลาก็ลืม พอตอนนี้ก็กลับมาเกร็งๆกลัวๆผมอีก  ความจริงกานต์ไม่น่าจะเกร็งกลัวอะไรผมอีกเพราะมากกว่านี้ก็เคยเห็นมาแล้วนี่


     ผมกับกานต์ยืนอยู่ที่ระเบียงกันอีกพักใหญ่ๆ  เหมือนกับว่าเราทั้งคู่กำลังเล่นเกมส์ใครเข้าห้องก่อนแพ้  ต่างคนต่างก้มเลื่อนโทรศัพท์ไปมา ไม่ได้คุยอะไรกันเลย กานต์ยังไม่มีท่าทีผ่อนคลายเลยแม้ว่าผมจะใส่เสื้อแล้วก็ตาม


“กานต์” ผมเรียกพร้อมกับเอามือไปแตะที่แขน


“เข้านอนกันเถอะดึกแล้ว” ผมชวน  กานต์มองหน้าผมก่อนจะพยักหน้าให้เป็นคำตอบ


     นี่จะนับเป็นครั้งแรกของผมได้ไหม ที่ได้นอนเตียงเดียวกับกานต์เพราะว่าเมื่อครั้งที่แล้วนั้นผมจำอะไรไม่ได้เลย



     บรรยากาศบนเตียงนอนนั้นอึดอัดอย่างมาก  ความรู้สึกมันไม่เหมือนเวลามานอนกับเพื่อนคนอื่นๆ  มันอาจจะเป็นเพราะว่าเวลามากับพวกเพื่อนๆผมจะคุยกันสนุกสนานแม้กระทั่งตอนที่จะนอน แต่กับกานต์ผมไม่รู้ว่าจะพูดอะไรด้วยและเขาเองก็คงไม่รู้จะพูดอะไรกับผมเหมือนกัน  ตอนนี้กานต์ก็ได้แต่นอนหันหลังให้ผมส่วนระยะห่างนั้นคือห่างมาก  ช่องว่างระหว่างผมกับกานต์นั้นสามารถเอาเพื่ออีกสองคนมานอนด้วยได้สบายๆ



“กานต์  หลับแล้วหรือยัง” ผมหยั่งเชิง  กานต์พลิกนอนหงายแทนคำตอบ


“เป็นไงบ้างวันนี้” ผมถาม


“สนุกดี แต่จะดีกว่านี้ถ้าเฟยบอกเราก่อนว่าจะมาหัวหิน” กานต์ว่า


“แต่ก็ขอบคุณนะที่พามา” กานต์เสริม


“เหรอ งั้นเฟยพามาเที่ยวอย่างนี้แล้ว เฟยขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม” ผมอยากเห็นสีหน้าขอกานต์ว่าเป็นอย่างไร เพราะอย่างน้อยก็อาจจะเดาได้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่แสงที่ลอดผ้าม่านเข้ามาก็ไม่พอทำให้ผมมองเห็นหน้ากานต์


“ได้สิ” กานต์ตอบ


“พอเปิดเรียนแล้ว กานต์ไม่ต้องมาดูเฟยซ้อมได้ไหม” ผมคิดว่าอย่างไรก็ไม่มีทางที่กานต์จะยอม


“เราคิดว่ามันไม่เกี่ยวกันนะเฟย” กานต์ว่า


“แล้วทำไมกานต์ต้องมาดูเราซ้อมทุกวันด้วย” ผมย้อนถาม


“เพราะว่าเราเป็นแฟนกันไง” กานต์ตอบ


     ผมถอนหายใจกับคำตอบของกานต์  ผมไม่ชอบเอาซะเลยเวลาที่กานต์บอกว่าผมเป็นแฟนเขาหรือเราเป็นแฟนกัน  มันเหมือนเป็นการพยายามสะกดจิตให้ผมเชื่อ  ซึ่งมันไม่มีทางเป็นไปได้มันเลยทำให้ผมรำคาญ   และนั่นก็รวมไปถึงทุกครั้งเวลาที่เขามานั่งดูผมซ้อมด้วย


“แต่เฟยรู้สึกอึดอัด” ผมบอกกานต์หวังอยากให้เขาเข้าใจ


“เฟยควรชินได้แล้วนะ” กานต์บอกผมเสียงเรียบ  ก่อนจะพลิกตัวหันหลังให้ผม


     นี่ผมคงไม่สามารถต่อรองอะไรกับกานต์ได้เลยใช่ไหม  เพราะว่าคลิปวีดีโอคลิปนั้นคลิปเดียว ถ้าไม่มีมันผมคงไม่ต้องมาตกอยู่ในสภาพอย่างนี้


“เฟยไม่อยากให้เราไปดูเฟยซ้อมขนาดนั้นเลยเหรอ” กานต์พูดขึ้น แต่ผมไม่ได้พูดอะไรตอบกลับไป


“งั้นคืนนี้เฟยนอนกอดเราหน่อยสิ” กานต์ยื่นข้อเสนอ







ขอบคุณครับ :pig4:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13940
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #33 เมื่อ28-05-2015 03:26:02 »

เหมือนจะรู้สึกดีขึ้น แต่็่ไม่ก

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #34 เมื่อ28-05-2015 03:46:49 »

กานต์นี้ทำตัวแปลกๆ. หลายบุคลิกจัง. เดายากมากคนแบบนี้

ออฟไลน์ Maytbb

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1933
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-4
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #35 เมื่อ28-05-2015 03:57:39 »

ไม่เข้าใจกานต์ ดูแปลกๆ จะสุดก็ไม่สุด  :hao7:

ออฟไลน์ GuoJeng

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1305
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-1
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #36 เมื่อ28-05-2015 05:25:18 »

อ่านทันแล้ว สนุกคับ เดาอารมณ์ตัวละครไม่ถูกเลยว่าจะทำให้เรื่องเป็นยังไงต่อ แต่ดูชื่อเรื่องแล้วไม่อยากเดาตอนจบเลย เห้อออ!!  ทำไมกานต์ต้องทำแบบนี้ทั้งๆที่น่าจะรู้ว่าเฟยไม่ได้ชอบเลย เฟยดูหงุดหงิด ไม่ชอบใจกานต์มากๆเลยนะ ติดตามอ่านตอนใหม่คับ มาเร็วๆ 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-05-2015 05:28:54 โดย GuoJeng »

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4135
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +158/-17
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #37 เมื่อ28-05-2015 06:31:28 »

กานต์มีซัมติงอะไรในสมองเนี่ย

ความลับเยอะจริง

ออฟไลน์ EoBen

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3522
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-6
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #38 เมื่อ28-05-2015 07:56:36 »

เหมือนจะกลัวว แต่ให้กอด ว่าแต่กอดแบบไหน

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #39 เมื่อ28-05-2015 08:02:46 »

เฟยจะยอมแลกมั้ยนะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
« ตอบ #39 เมื่อ: 28-05-2015 08:02:46 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ armize

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 96
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #40 เมื่อ28-05-2015 09:48:30 »

ตามต่อไป. 

ออฟไลน์ Pawaree

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +162/-2
    • FANPAGE
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #41 เมื่อ29-05-2015 22:26:47 »

ติดตามๆ

ออฟไลน์ JustWait

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3491
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-4
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #42 เมื่อ29-05-2015 22:42:01 »

ลึกลับซับซ้อนน กานต์หนูต้องการอะไรลูก

ออฟไลน์ Pawaree

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +162/-2
    • FANPAGE
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #43 เมื่อ03-06-2015 01:22:09 »

ก็อกๆ มายังอ่ะ นี่จะดิ้นตายแล้วน้าาา

ออฟไลน์ sasithron

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 64
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-1
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 7 หน้า 2 (11-06-15)
«ตอบ #44 เมื่อ11-06-2015 03:44:27 »

บทที่ 7



   “ถามจริงๆกานต์ทำอย่างนี้กับเฟยทำไม” ผมถามกานต์หลังจากเอารถจอดที่ใต้หอของกานต์เรียบร้อยแล้ว โดยพยายามคุมอารมณ์โมโหไว้



   “เฟยถามคำถามนี้กับเราเป็นครั้งที่สิบแล้วมั้ง เฟยอยากให้เราตอบว่าอะไรหล่ะ เฟยก็รู้อยู่แล้วนี่หรือเราต้องมาเปิดวีดีโอนั้นดูพร้อมกันดี เฟยถึงจะเลิกถามคำถามนี้กับเราซะที” กานต์ตอบผม โดยที่อารมณ์คงจะกรุ่นๆพอกัน



   “ก็ไหนว่าตกลงกันแล้วไงว่าถ้าเฟยยอมกอดกานต์เมื่อคืนนั้นที่หัวหิน กานต์จะไม่มาดูเฟยซ้อมอีก”ผมว่า



   ผมก็ไม่เข้าใจกานต์เอามากๆ ทั้งๆที่ตกลงกันไว้แล้ว ซึ่งช่วงอาทิตย์กว่าๆก่อนหน้านี้กานต์ก็ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับผมอย่างดี แต่อยู่ๆดีดีก็เปลี่ยนใจกลับมาดูผมซ้อมเหมือนเดิมและยังให้ผมมาส่งที่หอด้วย



   “มันก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่ เรากับเฟยเป็นแฟนกันนะอย่าลืม” กานต์พูด



   “พอเหอะกานต์ เฟยไม่อยากฟัง ไอ้ที่ว่าเฟยกับกานต์เป็นแฟนกันแล้ว เฟยโคตรจะเบื่อเลย” ผมว่ากลับ



   “พอเหรอเฟย พออะไรหล่ะ เฟยยังไม่ได้พยายามทำอะไรเลยนะ ไม่ได้พยายามที่นะรับผิดชอบอะไรเลย” กานต์เน้นเสียงประโยคสุดท้าย   



   “แล้วที่เฟยพากานต์ไปหัวหินกับมาส่งกานต์ที่หอเนี่ย เฟยยังพยายามไม่มากพออีกเหรอไง” ผมเริ่มเสียงดังบ้าง



   “หึ พาเราไปหัวหินโดยที่ไม่บอกเราก่อนเลยอ่ะนะ ใช่เฟยเราประทับใจมาก” กานต์ประชดผม



   “หรือเฟยจะนับไอ้กอดคืนนั้นด้วยไหมหล่ะ แต่เราไม่เรียกมันว่ากอดหรอกนะเฟย เราเรียกมันว่าเอาแขนผาดไว้เฉยๆเฟย” กานต์เสริม



   ผมนิ่งไปกับประโยคสุดท้ายของกานต์ มันก็ถูกตามที่กานต์พูด ผมเองก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่กอดเพราะว่าผมไม่ได้อยากจะกอด มันไม่เหมือนกับเวลาที่ผมกอดคอ กอดไหล่เพื่อน ผมกอดเพราะผมอยากกอดและเราสนิทกันไม่ได้คิดอะไร แต่กับกานต์มันต้องกอดแบบแฟน ซึ่งผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับเขา มันรู้สึกแปลกๆ หากกานต์จะรู้สึกแบบนั้นมันก็ช่วยไม่ได้



   “แล้วเรื่องที่มาส่งเราที่หอ เรานับครั้งได้เลยมั้งเฟย ว่าเฟยมาส่งเรากี่ครั้ง แล้วทุกครั้งที่มาส่ง เราต้องเป็นคนขอให้เฟยมาส่ง แต่ก็แปลกนะที่กับป๊อบเฟยไม่ยักกะไม่อยากไปส่ง” กานต์พูด ซึ่งมันทำให้ผมเข้าใจเหตุผลที่กานต์กลับมานั่งดูผมซ้อมอีกครั้ง



   ซึ่งช่วงอาทิตย์กว่าๆที่กานต์ไม่ได้มาที่สนาม ช่วงนั้นรถของป๊อบเสียพอดีผมจึงอาสาไปส่งเขาที่บ้าน ซึ่งวันนี้ก่อนที่จะมาส่งกานต์ที่หอ ผมก็เพิ่งจะไปส่งป็อบมา โดยที่มีกานต์นั่งไปด้วย



   “มันไม่เกี่ยวอะไรกับป๊อบเลยนะกานต์” ผมว่า



   “เกี่ยวสิเฟย ทำไมจะไม่เกี่ยวลองนึกดูดีดี ถ้าไม่มีป๊อบ เรื่องระหว่างเรากับเฟยคืนนั้นมันก็จะไม่เกิดขึ้น” กานต์พูด



   “เอาจริงๆไหมกานต์ เฟยรู้สึกว่าเรื่องนี้กานต์ก็ไม่ได้เสียหายอะไรจนเฟยต้องมารับผิดชอบ เพราะกานต์ก็เป็นผู้ชาย เฟยก็เป็นผู้ชาย เราทั้งคู่เป็นผู้ชาย” ผมแย้ง พอผมพูดจบกานต์ดูนิ่งไป เขาได้แต่มองผม สายตาฉายแววไม่พอใจ



   “เหรอเฟย งั้นถ้าลองเปลี่ยนจากเราเป็นคนอื่น หรือไม่งั้นก็เปลี่ยนจากเราเป็นป๊อบ เราอยากรู้ว่าเฟยจะยังพูดแบบนั้นอยู่ไหม” กานต์ว่าผมกลับ



   ผมได้แต่จ้องหน้ากานต์ซึ่งเขาก็จ้องผมกลับเช่นกัน



   “เรายังไม่เห็นเฟยพยายามทำอะไรสักอย่างเลย” กานต์ยังคงว่าผมอยู่



   กานต์เขาอยากจะได้อะไรจากตัวผม ให้ผมเป็นเป็นแฟนผมก็ยอมแล้ว  ที่เขาพยายามพูดเรื่องที่ผมกับเขาเป็นแฟนกันเหมือนกับว่าเป็นการสะกดจิตนั้น คงเพราะอยากให้ผมถึงเนื้อถึงตัวเหมือนอย่างที่คนที่มีแฟนคนอื่นๆเขาทำกัน ถ้าเขาต้องการผมก็จะทำให้



   ผมขยับตัวเข้าหากานต์ ใช้มือข้างหนึ่งจับหน้าเขาให้หันมาทางผม ก่อนที่จะเลื่อนหน้าของตัวผมเองไปใกล้ๆ ตาผมกับเขายังคงจ้องกันอยู่ ผมใกล้กานต์มาขึ้นหลบสายตาลงไปที่ริมฝีปากของเขา แต่แทนที่ผมจะกดปากของตัวเองลงไปอย่างที่ตั้งใจไว้ ผมกลับหยุดค้างไว้เพราะรู้ว่าตัวเองทำไมได้



   “เฟยไม่กล้าทำหรอก เรารู้” กานต์พูดขึ้นเมื่อเห็นผมนิ่งไป



   “และมันก็ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ดี” กานต์พูดต่อหลังจากที่ผมกลับมานั่งเหมือนเดิม



   “ขับกลับดีดีหล่ะ” กานต์บอกลาแล้วก็ลงจากรถผมไป



                                                                               -----

   

  เมื่อไม่มีทางที่จะห้ามไม่ให้กานต์มาดูผมซ้อมได้สิ่งเดียวที่ผมทำได้ คือทำใจ กานต์ดูไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น เขาดูปกติดีเหมือนว่าผมกับเขาไม่ได้ทะเลาะกัน 

   

“มึงเป็นอะไรว่ะ” ไอ้อัพถามผม



   “หงุดหงิดนิดหน่อย” ผมตอบ



   “เรื่องที่กานต์ยังมาดูมึงอ่ะนะ” ไอ้อัพยิงคำถาม ผมได้แต่พยักหน้า



   “อย่าหาว่ากูเสือกเลยนะ กูถามจริงๆเถอะมึงไปขอกานต์เป็นแฟนกันตอนไหนว่ะ” อัพมันยังคงถามผมอยู่



   “ทำไมว่ะ” ผมย้อมมัน



   “ก็กูไม่เห็นมึงเคยสนใจกานต์ กูเห็นแต่มึงจีบ” ไอ้อัพหันหน้าไปทางป็อบ



   ผมเงียบไม่ตอบอะไรมัน ควงคฑาไปเรื่อยๆ



   “หรือมึงเมาแล้วไปขืนใจกานต์มันว่ะ มึงเลยต้องมารับผิดชอบเขา” ไอ้อัพพูด ถึงผมจะรู้ว่ามันแค่พูดเล่นแต่มันก็เดาถูก แต่ผมไม่ได้ขืนใจกานต์



   “อย่าเดามั่วน่ามึง” ผมว่ามัน



   “แต่มึงดูไม่เหมือนแฟนกันเลยว่ะ” ยังไอ้อัพมันยังไม่เลิกสงสัย ผมเลยหันไปทำคิ้วขมวดใส่มัน



   “กูแค่แสดงออกไม่เก่ง” ผมแก้ตัว แล้วก็เดินตรงไปหากานต์ ก่อนจะนั่งลงข้างและหยิบน้ำขึ้นมาดื่มอึกใหญ่



   หลังจากวันนั้นผมกับกานต์แทบจะไม่ได้คุยกันอีกเลย แต่เขายังคงมานั่งที่ข้างสนามตลอด ส่วนผมพอถึงเวลาพักก็จะไปนั่งดื่มน้ำบ้าง กินขนมบ้าง ข้างๆกานต์ตลอดเหมือนกัน ผมจะลองทำตัวเป็นแฟนที่ดีอย่างที่กานต์เผื่ออะไรๆมันจะได้ดีขึ้น แต่ในระหว่างที่ผมนั่งพักและกานต์คุยเล่นกับพี่มายด์และแบมอยู่นั้น ปัญหาก็เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง



   “เฟยวันนี้มีธุระไหม ไปกินข้าวด้วยกัน เดี๋ยวเราเลี้ยงเอง” ป็อบยิ้มให้ผม ผมมองกลับอย่างสงสัย



   “เลี้ยงตอบแทนที่เฟยไปส่งเราไง รถเราเสร็จแล้วนะ” ป็อบว่า



   “เหรอ” ผมพูด ซึ่งในระหว่างนั้นเสียงคุย เสียงหัวเราะของกานต์ก็เงียบลง จนผมรู้สึกแปลกๆ



   “ไม่เป็นไรหรอกป็อบ ไม่ต้องเลี้ยงข้าวเฟยก็ได้ เฟยยินดี” ผมพูดจบ ก็รู้เลยว่าผมพลาดแล้วที่พูดประโยคสุดท้ายออกไป



   “ไปสิเฟย ปฏิเสธผู้หญิง ไม่เป็นสุภาพบุรุษนะ” กานต์หันมาพูดกับผม และผมเห็นพี่มายด์กับแบมมองหน้ากันก่อนจะพากันลุกออกไป
   


   “อ้าวกานต์ ไปด้วยกันนะ” ป็อบทำเสียงประหลาดใจเหมือนเธอไม่เห็นว่ากานต์นั่งอยู่ข้างๆผม



   “ขอบใจนะ แต่เรามีธุระไปด้วยไม่ได้จริงๆ” กานต์ยิ้มตอบ



   “เออ ขอบใจป็อบนะ แต่เฟยต้องไปส่งกานต์ที่หอหนะ” ผมปฏิเสธป็อบก่อนจะหันหน้าไปมองกานต์แป๊บหนึ่ง



   “เหรอเสียดายจัง” ป็อบว่าแล้วก็เดินกลับไปทางกลุ่มของตัวเอง
 


   “ไม่โกรธเหรอถ้าเฟยไป” ผมถามกานต์



   “ไม่อ่ะ เพราะเรารู้ว่าเฟยจะไม่นอกใจเรา” กานต์มองหน้าผมนิ่ง



   “เหรอ แล้วสมมุติว่าวันหนึ่ง เฟยเกิดไปมีคลิปกับผู้หญิงคนอื่นแล้วเขาขอให้เฟยรับผิดชอบ กานต์จะว่ายังไง” ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงถามกานต์ไปแบบนั้น เป็นอีกครั้งของวันที่ผมรู้สึกว่าไม่น่าพูดออกไปเลย  กานต์ยังคงมองผมเหมือนพิจารณาว่าผมพูดเล่นๆหรือเปล่า



   “เราก็ไม่ว่าอะไรหรอก” กานต์ตอบผม



   “แต่เราจะทำให้แน่ใจว่าผู้หญิงคนนั้นจะมีช่วงเวลาเลวร้ายให้จำไปตลอดชีวิตเลย และเราก็จะทำให้ผู้หญิงคนนั้นเกลียดเฟยแบบชนิดที่ว่าแช่งกันไม่ไห้ผุดไม่ให้เกิดเลยหล่ะ” กานต์เสริมและมันทำให้ผมรู้สึกหลอนนิดๆ




ขอโทษครับที่มาช้า ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านครับ  :katai4:

ออฟไลน์ Pawaree

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +162/-2
    • FANPAGE
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #45 เมื่อ11-06-2015 03:52:19 »

รอนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

มาอัพบ่อยๆหน่อยสิ มันขาดช่วงง่าาาาา

อยากรู้ว่ากานต์จะทำอะไร และทำไปเพื่ออะไร

ปล. มันแอบสั้นไปนิดนึงง่ะ  :mew1: :mew1: :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4135
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +158/-17
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #46 เมื่อ11-06-2015 07:56:53 »

??หรือจริงๆแล้วกานต์ชอบเฟย...แบบจิตนิดๆ?

ออฟไลน์ armize

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 96
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #47 เมื่อ11-06-2015 08:31:06 »

สงสารกานต์อ่ะ

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #48 เมื่อ11-06-2015 09:10:09 »

ชักจะหลอนกานต์แล้วเหมือนกันนะนี่
กานต์รักเฟยมากเลยใช่มั้ย แต่เฟย
ดันไปพลาดยุ่งกับกานต์ เรื่องเลยเป็นแบบนี้
กานต์ใช้เรื่องนี้ เผื่อบางทีเฟยอาจรักกานต์ขึ้นมาบ้าง
ถ้าท้ายที่สุด เฟยไม่มีใจให้เลย กานต์คงจะปล่อยไปน่ะแหล่ะ

ออฟไลน์ sasithron

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 64
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-1
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 8 หน้า 2 (14-06-15)
«ตอบ #49 เมื่อ14-06-2015 03:20:23 »

บทที่ 8



     ผมเริ่มจะไม่ค่อยหงุดหงิดหรือรู้สึกขัดใจกับการที่มีกานต์มานั่งเฝ้าตอนซ้อมและต้องไปส่งเขากลับหอทุกๆวัน   หรือเรียกว่าผมค่อยๆชินนั่นเอง   ผมทำตัวเป็นแฟนที่ดีจนผมรู้สึกแปลกใจตัวเองไม่น้อย ว่าสามารถอดทนทำสิ่งที่ไม่อยากทำได้ถึงขนาดนี้


     ทุกวันวนเวียนเหมือนเดิม เรียนตอนเช้า ผมกับกานต์เจอกันบ้าง แต่ไม่ไปกินข้าวกลางวันด้วยกันเลย ตกเย็นผมมาซ้อม กานต์มานั่งดูผมซ้อมข้างสนาม  เวลาพักผมก็เดินไปนั่งข้างๆเขา กินน้ำหรือขนมที่เขาเตรียมมาให้   พอเลิกซ้อมผมก็ไปส่งกานต์ที่หอ ก็หมดวัน  แต่ทุกวันที่ผ่านไปหลังจากวันนั้นที่ผมกับกานต์ทะเลาะ  เราทั้งคู่แทบจะไม่คุยกันเลย   และนั่นก็คือเหตุผลที่ทำให้ผมไม่ค่อยหงุดหงิดหรือขัดใจเท่าไหร่แล้ว


     แต่ก็มีบางช่วงที่กานต์หายไปไม่มาดูผมซ้อมบ้าง หนึ่งวันบ้าง  สองวันบ้าง  ซึ่งวันไหนที่กานต์ไม่มาผมจะค่อนข้างสดใสเป็นพิเศษ แต่วันนี้ก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่กานต์ไม่มา หลายคนที่สนามก็เริ่มมาถามหากานต์กับผม  ซึ่งผมตอบได้แค่ว่าไม่รู้เพราะว่าผมไม่รู้จริงๆว่ากานต์ไปไหน แต่พอผมตอบไปอย่างนั้นก็มักจะโดนค่อนแคะบ่อยๆจากหลายๆคนถึงความไม่สนใจของผมที่มีต่อกานต์   ผมจึงต้องไปถาม”เช่”เพื่อนของกานต์   เพื่อจะเอาไว้ไปตอบพวกที่สนาม



“เช่  กานต์กลับแล้วเหรอ”  ผมสะกิดไหล่พร้อมยิงคำถาม  ส่วนเช่ได้แต่ทำหน้างงๆกลับมา




“ทำไมแกไม่โทรไปถามกานต์มันหล่ะ” เช่ย้อนผม




“เออน่า บอกมาเหอะ” ผมตัดบท




“ก็เห็นว่างานที่ส่งไปต้องแก้  เลยรีบกลับหนะ” เช่ตอบผม




“ประหลาดคน เป็นแฟนกันแท้ๆแต่ไม่โทรไปถามกัน”  ไม่วายเช่มันแขวะผมก่อนจะเดินผ่านผมไป  ผมเริ่มสงสัยแล้วว่ามันเห็นผมเป็นเพื่อนไหมเนี่ย




“แหม ตอนปีหนึ่งอยู่เซคเดียวกับเฟย ก็เป็นเพื่อนเฟย  พอไปเปลี่นเซคก็ลืมกันเลยนะ” ผมว่ามัน




“เหรอมึง” เช่หันมาทำหน้าเซ็งใส่ผมก่อนจะเดินจากผมไป


     เพราะต้องแก้งานนี่เองกานต์เลยมาดูผมซ้อนไม่ได้  แต่งานอะไรหล่ะที่ต้องใช้เวลาแก้งานขนาดนั้น  สรุปแล้วอาทิตย์นี้กานต์ก็ยังไม่มา รวมแล้วเป็นสองอาทิตย์พอดี  ผมคงจะดูเป็นแฟนที่ไม่ได้เรื่องไปหากผมไม่ไปถามด้วยตัวเอง   อีกอย่างถ้าไปไม่ไปถามเองผมก็เกรงว่ากานต์จะเอาเรื่องนี้มาเป็นประเด็นมาทำให้ผมรู้สึกอึดอัดอีก 

“กานต์” ผมทักพร้อมกับนั่งลงที่ม้าหินตรงข้ามเขา  กานต์เลิกคิ้วขึ้นสูงเหมือนจะแสดงการรับรู้ว่าผมมีอะไรจะถาม




“ทำไมช่วงนี้กานต์ไม่ไปที่สนามซ้อมเลยหละ” ผมถามเสียงเรียบ ทำให้ดูเหมือนกับถามคำถามปกติทั่วไป




“ก็ แบมกับพวกพี่มายด์ถามหากันใหญ่” ผมเสริมเมื่อกานต์ยังคงเลิกคิ้วอยู่




“เรามีแก้งานนิดหน่อยหนะ” คิ้วของกานต์เลื่อนลงแล้ว แต่กลับมีสีหน้าเจื่อนๆแทน




“งานอะไร” ผมถามกลับ




“งานการวิจารณ์หนะ เราทำไม่ค่อยดีเท่าไหร่อาจารย์ก็เลยตีกลับมา”  กานต์พูดจบก็ยิ้มเจื่อนๆมาให้ผม




“อยากให้เฟยช่วยไหม” คำพูดของหลุดปากออกไปก่อนที่ผมจะรู้ตัว   กานต์ทำหน้าประหลาดใจนิดหน่อย




“แหม เฟย ช่วยเช่บ้างสิ” เช่มันแซวผม  ผมลืมไปเลยว่ายังมีพวกเพื่อนๆกานต์นั่งกันอยู่   ผมหันไปยักคิ้วใส่เช่นิดหนึ่ง ซึ่งตอนนั้นกานต์ก็ลุกขึ้นจากโต๊ะพอดี   ผมเงยหน้ามองกานต์




“เรากลับก่อนนะ” กานต์บอกผมพร้อมกับโบกมือลาเพื่อนๆ  แล้วจึงเดินออกจากโต๊ะไป  เพียงช่วงเสี้ยวนาทีผมก็ลุกแล้ววิ่งตามกานต์ไป




“มีอะไรหรือเปล่าเฟย” กานต์หยุดเดินแล้วหันหลังมาหาผม เพราะว่าเขาคงได้ยินเสียงเท้าของผมที่วิ่งตามเขามา




“เปล่า” ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่มีสตินิดๆที่ตอบกานต์ไปแบบนั้น




“อยากกินขนมอะไรไหม”  กานต์ถามผมหลังจากที่เราทั้งคู่เงียบกันไปครู่หนึ่ง




“อ่ะ อืม” ผมพยักหน้าแบบไม่มีสติ


     ผมกับกานต์เดินออกมาจากร้านขายขนมหลังจากจ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยแล้ว   ขนมในถุงทั้งหมดผมหยิบแค่ไม่กี่อันเท่านั้นส่วนใหญ่กานต์เป็นคนหยิบใส่  หน้าตากานต์ดูสดใสขึ้นนิดนึง


“แบ่งอัพ  แบมแล้วก็คนอื่นๆด้วยนะ” กานต์บอกผมพร้อมกับยื่นถุงขนมให้  ส่วนผมก็ยื่นมือออกไปรับและพยักหน้าไปด้วย




“เฟยวันพฤหัสหน้าไปลอยกระทงกันนะ” กานต์ชวนผม


     มาอีกแล้วคำขอของกานต์  หรือว่าจริงๆแล้วที่กานต์ไม่ไปดูผมซ้อมก็เพื่อจะให้ผมพาไปงานลอยกระทง  ผมยังคงนิ่งและมองไปที่ตาของกานต์  ซึ่งเขาก็สบตากับผมบ้างสลับไปมองหูของผมบ้าง


“ที่ไหนหล่ะ” เสียงผมนิ่งและเข้มขึ้น  อาจเพราะอารมณ์ขัดใจที่กลับมา




“ก็ที่มอก็ได้  ซ้อมเสร็จก็ไปลอยก่อนกลับ” กานต์ยิ้ม




“ไว้ดูก่อนนะ” ผมตอบก่อนจะเดินจากกานต์มา



     แต่สุดท้ายผมก็ไม่ได้ปฏิเสธกานต์ไป   ผมเลยให้กานต์ไปรอที่ในงานลอยกระทงในมหาลัยถ้าเลิกซ้อมแล้วแล้วผมจะไปหาเอง  แต่ผมคิดว่าคงจะเตร่อยู่ที่สนามนี้จนงานใกล้เลิกเดี๋ยวกานต์ก็คงถอดและยกเลิกไปเอง   อันที่จริงคำขอของกานต์ไม่ได้ยากหรือลำบากอะไรเลย  แต่ปัญหามันอยู่ที่ผมไม่อยากทำต่างหาก
เป็นเวลาสามทุ่มแล้วเมื่อการฝึกซ้อมสำหรับวันนี้จบลง  เพื่อนๆหลายคนต่างก็พากันกลับกัน  ส่วนผมก็อ่อยอิ่งทำเป็นเก็บของช้าๆเรื่อยๆไม่ได้รีบอะไร


“เรารออยู่หน้าซุ้มสอยดาวตรงข้างสระน้ำนะ” กานต์ส่งข้อความมาหาผม   ผมเพียงแค่กดอ่านข้อความแต่ไม่ได้ตอบกลับไป




“เฟยยังไม่กลับเหรอ” ผมตกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงป๊อบทักผมจากข้างหลัง เพราะคิดว่าทุกคนคงจะกลับกันไปแล้ว




“อ๋อ เดี๋ยวก็ว่าจะกลับแล้ว” ผมโกหก




“อืม  แล้ววันนี้ไม่ไปลอยกระทงเหรอ” ป๊อบถามยิ้มๆ




“ไม่หล่ะ” ผมตอบ




“อ้าวแล้วกานต์หล่ะ”ป๊อบถามต่อ




“อ๋อ ยังแก้งานไม่เสร็จเลย” ผมโกหกอีกครั้ง




“งั้นถ้าเฟยไม่มีธุระอะไร  ไปลอยกระทงกันไหม” ป๊อบถามพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย  รอยยิ้มที่ผมเห็นเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ มีแต่อยากเห็นมากขึ้นๆ


    กว่าผมจะนึกขึ้นได้ว่ากานต์รอผมอยู่แถวๆซุ้มสอยดาวก็ตอนที่ผมกับป๊อบใกล้ถึงซุ้มแล้ว  ผมรีบพาป๊อบเดินผ่านซุ้มไปให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ โชคดีที่คนค่อนข้างเยอะ ระหว่างที่ผมกำลังรีบเดินผมก็เห็นกานต์ยืนรอผมอยู่ริมสระน้ำฝั่งตรงข้ามเยื้องๆกับซุ้มสอยดาว



“เฟยเรายังรออยู่ที่เดิมนะ” ผมเปิดข้อความอ่านระหว่างที่ป๊อบไปซื้อกระทงอยู่


    เมื่อได้กระทงแล้วเราทั้งคู่ก็พากันเบียดผู้คนเพื่อเอากระทงไปลอย   ป๊อบอมยิ้มอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้ว่าเขากำลังขำหรือมีความสุขเรื่องอะไร  ระหว่างที่ก่อนจะลอยกระทงป๊อบหลับตาอธิฐานอยู่เป็นเวลานาน  แสงจากเทียนจากกระทงและแสงจากร้านค้าต่างๆ ส่องมากระทบผิวของป๊อบ ช่างเป็นภาพที่สวยมากจนผมอดไม่ได้ที่จะเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายรูปเธอไว้



“แหนะแอบถ่ายรูปเราเหรอ” ป๊อบแซวผมแต่ก็ไม่ได้มีท่าทีโกรธอะไร  ส่วนผมก็ยิ้มกว้างกลับไป


     หลังจากที่เราทั้งสองลอยกระทงเสร็จก็เดินเล่นรอบๆงานโดยที่ผมพยายามจะเลี่ยงซุ้มสอยดาว  ป๊อบดูจะสนุกมากทั้งลากผมไปปาลูกโป่ง   ไปยิงปืน  แถมยังร้องอยากได้ตุ๊กตาอีก จนผมต้องเสียเงินไปเกือบๆห้าร้อยเพื่อซื้อลูกดอกไปปาลูกโป่งเอาตุ๊กตามาให้   เราเดินเที่ยวกันจนเกือบห้าทุ่ม  ป๊อบก็ขอตัวกลับไปก่อน ส่วนผมก็ไม่ลืมทำหน้าที่สุภาพบุรุษที่ดีจึงเดินไปส่งป๊อบที่รถ  เมื่อรถของป๊อบลับตาไปก็เป็นเวลาเดียวกับที่โทรศัพท์ผมสั่น  เป็นกานต์นั่นเองที่โทรมาหาผม  ผมถือไว้อย่างนั้นจนกระทั่งโทรศัพท์หยุดสั่น  ผมจึงเห็นว่ามีข้อความส่งมาจากกานต์ถึงสิบข้อความ


“เฟยเรายังรออยู่ที่เดิมนะ”



“เฟยยังไม่เลิกอีกเหรอ”



“เฟยเรายังรออยู่ที่เดิมนะ”



“เฟย”



“เฟยเรายังรออยู่ที่เดิมนะ”



“เฟยเรานั่งรออยู่ฝั่งตรงข้ามกับซุ้มสอยดาวนะ”



“จะให้เราซื้อกระทงให้เลยไหม”



“เราซื้อกระทงไวแล้วนะ  รีบมานะ”



“เฟย เฟย”



“เฟยเรายังรออยู่ที่เดิมนะ”  นี้เป็นข้อความล่าสุดเมื่อประมาณสิบนาทีที่แล้ว  แสดงว่ากานต์ยังคงรอผมอยู่ ผมเลยเดินไปแถวๆที่กานต์บอกว่ารอผมอยู่ ผมก็เห็นกานต์ยังนั่งรออยู่จริงๆด้วย  ในมือมีกระทงอยู่ข้างละใบ  นั่งชะเง้อมองหาผมอยู่   ผู้คนเริ่มบางตาแล้ว ร้านค้าก็เริ่มทยอยเก็บของแล้ว  แต่กานต์ก็ไม่มีท่าทีว่าจะกลับเลย  ผมยืนเฝ้าดูกานต์อยู่อีกประมาณห้านาที  ผมก็ตัดสินใจเลิกแอบดูกานต์ เดินไปเอารถ ก่อนจะขับออกไปมุ่งหน้ากลับบ้าน



      หลังจากลอยกระทงวันนั้นที่ผมเบี้ยวไม่ไปตามที่กานต์นัด  เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรผมและก็ไม่ได้ขู่จะปล่อยคลิป  แต่กานต์กลับมานั่งข้างสนามเหมือนเดิมแล้ว   ผมไม่ได้รู้สึกผิดอะไรกับสิ่งที่ผมทำในวันนั้น ผมคิดว่ากานต์คงจะไม่ได้คิดมากอะไร  ไม่งั้นเขาคงมาบังคังและขู่ผมแล้ว




      เพียงไม่นานก็ถึงวันสิ้นปีแล้ว  ผมรู้สึกว่าช่วงปลายๆปีนั้นมีแต่เรื่องและก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะดีขึ้น   ขนาดวันที่สมควรหยุดฉลองต้อนรับปีใหม่ผมกับเพื่อนยังต้องมาซ้อมกันไม่ได้พักผ่อนเหมือนกับคนอื่น  และแน่นอนกานต์ก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม     แม้ว่าผมไม่ได้ไปฉลองเหมือนใครๆแต่ก็ถือว่าเป็นการฉลองเล็กกับเพื่อนๆพี่ๆที่นี่ก็ไม่ได้แย่อะไรนัก


     เสียงพุสิ้นปีดังก้องไปทั่วบริเวณ   จากตรงที่ผมซ้อมกันก็พอจะมองเห็นพุอยู่บ้าง  แต่คนที่ดูจะตื่นเต้นกับพุก็คงเป็นกานต์เพราะเมื่อถึงเวลาจุดพุเขาก็รีบเอากล้องที่พกมาตั้งแต่แรกกดถ่ายรูปเป็นการใหญ่  ส่วนผมมองเขาจากด้านหลังซึ่งมีแสงของพุเป็นฉากหลังอีกทีหนึ่ง   ผมเองก็อดไม่ได้ที่จะถ่ายรูปแผ่นหลังของเขาเหมือนกัน เหตุผลก็แค่เพราะมันเป็นช่วงเวลาที่สวยดี    ทุกคนต่างกล่าว”สวัสดีปีใหม่”ซึ่งกันและกัน  กานต์หันมายิ้มให้ผมหลังจากที่พุหยุดลงแล้ว


“สวัสดีปีใหม่” กานต์บอกผม พร้อมกับยิ้ม ซึ่งรอยยิ้มครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ   เป็นรอยยิ้มที่ผมรู้สึกว่าเขามีความสุขจริงๆ   และเหมือนว่าความสุขนั้นจะส่งมาถึงผมด้วย   ณ ช่วงเวลานั้นไม่มีความอึดอัดใดๆ  เหมือนว่ามันได้ถูกกำจัดออกไปหมดแล้ว  ถ้าเป็นยังนี้ได้ทุกวัน  การที่ถูกบังคับให้เป็นแฟนกับกานต์ก็คงจะไม่แย่เหมือนที่ผ่านๆมา






-v- ขอบคุณครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 8 หน้า 2 (14-06-15)
« ตอบ #49 เมื่อ: 14-06-2015 03:20:23 »





ออฟไลน์ Pawaree

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +162/-2
    • FANPAGE
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 6 หน้า 2 (28-05-15)
«ตอบ #50 เมื่อ14-06-2015 03:21:30 »

จิ้มก่อนๆๆ


ปล. อย่าลืมเปลี่ยนหัวเรื่องนะ

ออฟไลน์ JustWait

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3491
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-4
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 8 หน้า 2 (14-06-15)
«ตอบ #51 เมื่อ14-06-2015 05:15:10 »

อึดอัดคับข้องใจมากค่ะ

ออฟไลน์ kdds

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1541
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-5
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 8 หน้า 2 (14-06-15)
«ตอบ #52 เมื่อ14-06-2015 07:41:03 »

เดาใจกานต์ไม่ถูก ไม่รู้คิดอะไรอยู่ อ่านแล้วอึมครึม

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4135
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +158/-17
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 8 หน้า 2 (14-06-15)
«ตอบ #53 เมื่อ14-06-2015 08:05:55 »

บัญชีแค้นวันลอยกระทงนี่กานต์ท่าจะเกบคิดทีหลัง

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 8 หน้า 2 (14-06-15)
«ตอบ #54 เมื่อ14-06-2015 11:02:26 »

น้ำตาไหล สงสารกานต์
ไม่รู้ว่าต้องรอเฟยถึงกี่โมง
ถึงยอมกลับเพราะแน่ใจว่าเฟยเบี้ยว
จริงๆเฟยแค่ส่งข้อความมาบอก มันก็ไม่หนักหนานะ

ออฟไลน์ Maytbb

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1933
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-4
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 8 หน้า 2 (14-06-15)
«ตอบ #55 เมื่อ14-06-2015 11:12:40 »

ทำไมเฟยทำอย่างนี้   :z6:  ชอบทำร้ายจิตใจกานต์

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13940
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 8 หน้า 2 (14-06-15)
«ตอบ #56 เมื่อ14-06-2015 12:53:01 »

ทำไมต้องทนอะกานต์

ออฟไลน์ iforgive

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6882
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +843/-80
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 8 หน้า 2 (14-06-15)
«ตอบ #57 เมื่อ14-06-2015 13:21:01 »

เริ่มเรื่องมา  กานต์ก็ไม่น่าสงสารแล้ว   อัดคลิปข่มขู่  ทั้ง ๆ ที่ก็สมยอมแท้ ๆ  เฮ้อ
มาถึงตอนนี้อยากจะสงสารแค่ไหน  ก็อดคิดไม่ได้ว่า  ทำตัวเองทั้งนั้นอยู่ดี
เฟยก็แย่  กานต์ก็ยังไปทำแบบนั้นอีก  .. จะลงเอยกันแบบไหนนะ

ออฟไลน์ GuoJeng

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1305
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-1
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 8 หน้า 2 (14-06-15)
«ตอบ #58 เมื่อ14-06-2015 15:17:03 »

สงสารกานต์อ่ะ แฟนดีๆอย่างกานต์ไม่ได้หาง่ายๆนะเฟย ในตอนแรกๆไม่รู้ว่ากานต์ทำให้เฟยรำคาญทำไม แต่พออ่านตอนที่ 7 ฉากทะเลาะกันในรถ กานต์พูดว่า  “เกี่ยวสิเฟย ทำไมจะไม่เกี่ยวลองนึกดูดีดี ถ้าไม่มีป๊อบ เรื่องระหว่างเรากับเฟยคืนนั้นมันก็จะไม่เกิดขึ้น”  วันที่เฟยกับกานต์เจอกัน มันเกิดอะไรขึ้น คลิปที่กานต์มี ใครเป็นคนถ่าย กานต์ถ่ายเอง?? ไปนอนกับเฟยได้อย่างไร แสดงว่ากานต์ไม่ได้รักเฟยมาก่อน กานต์ต้องการให้เฟยรับผิดชอบเป็นแฟนกันเพราะมีเพศสัมพันธ์ไปแล้ว  กานต์กับป๊อบเล่นเกมกันอยู่เหรอ? เรื่องนี้เป็นมายังไงกันแน่ เฟยมันจำไม่ได้เลยเหรอว่าวันที่ไปกินเหล้าแล้วไปปล้ำกานต์ได้ยังไง??
  งานวันลอยกระทงสงสารกานต์มากๆ พยายามจะเป็นแฟนที่ดี แต่เฟยไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าวันลอยกระทงรอไปถึงกี่โมง สงสารกานต์จริงๆ  รอ รอ รอตอนใหม่ ประทับใจตอนที่ 7 มากๆคับผู้แต่ง ตอนต่อไปมาลงนิยายบ่อยๆ ยาวๆนะคับ อยากอ่านต่อแล้ว
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-06-2015 15:26:57 โดย GuoJeng »

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
Re: ***พลาดรัก*** บทที่ 8 หน้า 2 (14-06-15)
«ตอบ #59 เมื่อ18-06-2015 13:25:20 »

มารอนะ อยากอ่านอีกอ่ะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด