ข้อตกลงเล้าเป็ด และก่อนโพสนิยาย กรุณาอ่านและปฎิบัติตามนะครับ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ข้อตกลงเล้าเป็ด และก่อนโพสนิยาย กรุณาอ่านและปฎิบัติตามนะครับ  (อ่าน 900598 ครั้ง)

ออฟไลน์ gamo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ fararaaa

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 :sad11: ทำไม้ข้าอ่านนิยาย เพราะเราคู่กันไม่ได้ แง่งๆๆๆๆ
ใครรู้ว่าต้องทำไงบอกกกที

ออฟไลน์ clairecara997

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
    • แหล่งรวมการ์ดและบอร์ดเกม

ออฟไลน์ YusziI

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ VAnillasky

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
ส่วนที่เอาไปแปะไว้ที่กระทู้ก่อนลงนิยาย อยู่ในระหว่างเส้น *** นะคะ (ข้อ 1-18 ก๊อปเฉพาะหัวข้อที่ทำตัวทึบไว้ก็ได้
***************************************************************************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ


3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป


12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail


16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ตำนานรักของนายไม้ประดับ

ตอนที่1 พระจันทร์กับนายนิรนาม

วันนี้เป็นลอยกระทง วันสำคัญอีกหนึ่งวันของคนมีคู่ที่พวกเขาจะได้พากันไปอวดให้สาธารณชนได้รู้ว่าพวกเขาเป็นเจ้าของซึ่งกันและกันแต่สำหรับเหล่าบรรดาคนโสดแล้วนี้คือคืนพระจันทร์เต็มดวงที่แสนสวยงาม...

"ก็เหี้ยละ!!! ทำไมชีวิตกูมันถึงได้ว่างเปล่าแบบนี้วะเนี่ย"เสียงดังขึ้นที่ริมระเบียงหอพักนักศึกษาชายแห่งหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่หงุดหงิดเหมือนกับโดนแมลงหวี่ไล่ตอมที่ข้างหู ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะว่าตัวเขานั้นพึ่งได้เลิกกับแฟนสาวไปเมื่อหลายสัปดาห์ก่อนทำให้ชีวิตของชายวัยยี่สิบคนนี้ต้องพบเจอกับความเหงาของค่ำคืนวันลอยกระทง

"อะไรวะเนี่ยทำไมทุกคนได้ไปลอยกับกระทงกับแฟนหมดเลยแถมยังลงสตอรี่กับอัพรูปคู่อีกวะ ไม่รู้หรือไงว่ามันเป็นมลพิษกับแม่น้ำอะไอ่พวกมนุษย์ใจบาปทั้งหลาย สู้ท่านปังคนนี้ก็ไม่ได้รักโลกกว่าใครไม่เคยหรอกนะลอยกระทงอะไรนั้นอะ"หลังจากสิ้นสุดคำพูดนั้น น้ำตาของผมก็ไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองข้าง

"ฮึก ฮึก คนใจร้ายทิ้งกันได้ลงคอคอยดูนะจะทำให้เสียดายจนต้องวิ่งกลับมาหาไอ่ปังคนนี้เลย"ผมร้องเสียงดังโวยวายที่ระเบียงหอพักเพียวลำพังพร้อมกับเสียงดังขึ้นของโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างตัว ผมหันไปมองก็พบว่าเป็นเบอร์มือถือของเพื่อนสนิทที่ชื่อว่าปีโป้ดังขึ้น ผมปาดน้ำตาที่ข้างแก้มออกพร้อมกับคว้าโทรศัพท์มากดรับสาย

"ร้องไห้อยู่หรือเปล่าวะไอ่หนูปังไหนใครบอกว่าจะไม่ร้องไห้เสียใจให้กับคนใจร้ายไงครับเพื่อน"เสียงปลายสายดังขึ้นพร้อมกับการพูดแซวผมของมนุษย์เพื่อนสนิทที่สุดแสนจะปากสุนัข

"ใครร้องไอ่โป้ไม่มีเหอะอย่ามาพูดใส่ร้ายท่านปังคนนี้ว่าแต่โทรมาเนี่ยมีอะไรปะหรือแค่จะมาล้อกู ถ้าจะมาล้อกู กูวางสายนะพอดีกำลังยืนดูพระจันทร์ฉลองความโสดอยู่ นี้ถ้าพรุ่งนี้กูไม่มีเรียนนะกูจะกินเบียร์ฉลองให้ตัวเองด้วยเลยได้เลิกกับคนใจร้ายซะได้ก็ดี"ผมตอบกลับอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงมั่นใจแต่ในใจเละอย่างหมาแต่ไม่ว่ายังไงผมก็จะไม่เป็นภาระใครเด็ดขาด ก็ในเมื่อรักเองได้ก็ต้องปลอบตัวเองได้ใช่ไหมครับ ท่านปังคนนี้พูดถูกใช่ป่าว

"เออกูจะคอยดูก็แล้วกันแต่ก็ดีถ้ามึงบอกไม่เป็นไรแล้ว งั้นก็แค่นี้ก่อนนะกูจะไปลอยกระทงกับน้องน้ำแล้วบายเพื่อน"เสียงปลายตอบกลับพร้อมกับตัดสายไปไม่รอแม้แต่จะให้ผมตอบก่อน

"มันรีบไปไหนวะกับอีแค่ลอยกระทงกับแฟนโด่วทำมาเป็นอวด"ผมยืนบ่นกับตัวเองพลางหันไปมองข้างล่างระเบียงภานในมหาลัย เนื่องจากหอพักผมนั้นอยู่ติดกับมหาลัย ผมจึงสามารถมองเห็นวิวภายในมอได้ไม่ยาก บรรดาผู้คนเริ่มทยอยกันออกไปลอยกระทงแล้ว แสงจากกระทงและความสว่างของพระจันทร์ในคืนนี้ทำเอาผมคิดถึงใครบางคน ผมและเขามีความทรงจำร่วมกันอยู่มากมายแต่ตอนนี้คงเหลือแค่ผมเท่านั้นที่จำส่วนอีกฝ่ายคงอยากที่จะลืมหรือลืมมันไปแล้วมั้ง

"ไปที่นั้นดีไหมนะ"ผมเอ่ยถามตัวเองเบาๆ ที่นั่นที่ผมหมายถึงก็คือที่โปรดของผมกับแฟนเก่ามันเป็นที่ ที่พวกเราชอบไปนั่งเล่นรอพระอาทิตย์ตกดินจะเรียกว่าเป็นที่ลับของพวกเราเลยก็ว่าได้

ไม่รู้ว่าอะไรดลใจหรือเป็นเพราะผมใกล้จะเป็นบ้าแล้วก็ไม่รู้ ปกติคนเราจะหลีกเลี่ยงที่ ที่เต็มไปด้วยความทรงจำกับคนรักเก่าเพื่อที่จะไม่ต้องเจ็บช้ำอีกแต่ก็มีไอ่พวกบ้าที่ชอบย้ำเตือนตัวเองว่ามึงต้องเจ็บต่อไปนะเพราะกูลืมไม่ได้อยู่เหมือนกันและแน่นอนผมเป็นอย่างประเภทที่สองอย่างโบราณว่าไว้...

"เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนมึงเก่งมากไอ้ปังเอ้ย"ผมคว้าจักรยานคันโปรดที่จอดอยู่ใต้หอพักพร้อมขึ้นขี่ไปยังประตูข้างมอที่พวกนักศึกษาหอนอกจะชอบใช้กันและทางนี้ยังใกล้กับที่ ที่ผมอยากไปมากกว่าไปเข้าประตูใหญ่ด้วยถึงแม้ว่าดึกๆ แบบนี้มันจะน่ากลัวไปซะหน่อยก็เหอะแต่ไอ่ปังสู้ตายโว้ย ผีไม่น่ากลัวหรอกเพราะคุณผีรักคนดีแต่คนใจร้ายต่างหากต้องโดนดีรู้ไว้ซะนะไอ่เจ้าพวกหลายใจ!!!

"ถึงซะทีแต่ดูท่าจะไม่มีคนอยู่เลยจริงๆ สินะก็ดีจะได้บ้าบอได้เต็มที่"ผมปั่นจักรยานมาถึงจุดหมายที่เป็นพื้นที่นั่งเล็กๆ แถวทะเลสาบหลังมอพร้อมกับชะโงกหน้าสำรวจบริเวณรอบๆซะหน่อยเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครมารบกวนผมในเวลานี้ ก็แน่ละคนส่วนมากก็ต้องอยู่ที่บริเวนหน้ามอซึ่งเป็นที่จัดงานอยู่แล้วใครจะมาอยู่ที่น่ากลัวแบบนี้วะไอ่ปังเอ้ย ผมคิดได้ดังนั้นจึงตัดสินใจนั่งลงพร้อมกับหยิบแอร์พอตขึ้นสวมที่หูสองข้างพร้อมกับเปิดเพลงเบาๆ

"ได้โปรดให้ความรัก ได้ทำหน้าที่ของมันต่อไป"ผมฮัมเพลงเบาๆ ไปพร้อมกับนอนดูพระจันทร์อย่างไม่เกรงกลัวยุงเลยแม้แต่นิดเดียวเรียกได้ว่ายอมเป็นบุฟเฟ่ต์แบบไม่อั้นอร่อยเลยสิมึงอะ ในระหวางที่เพลงจบและรอที่จะเริ่มเพลงต่อไปผมก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังขึ้นจึงตัดสินใจปิดเพลงแล้วตั้งใจฟัง

"แกร๊ก แกร๊ก" เสียงเหมือนคนเหยียบกิ่งไม้ดังมาเป็นระยะๆ ทำเอาผมตกใจรีบกระโจนลุกขึ้นมาหันซ้ายหันขวาก็พบว่ามันไม่มีอะไร สักพักหนึ่งผ่านไปผมจึงคิดได้ว่าตัวเองคงคิดไปเอง

"กูคงหูฝาดไปเองมั้ง"ผมจึงตัดสินใจหันกลับมาแต่ไม่นานนักผมก็ได้ยินเสียงดังขึ้นมาอีกครั้งแต่คราวนี้เสียงได้ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนผมเริ่มกลัวและเริ่มคิดว่าตัวเองต้องโดนผีหลอกแน่ๆ แต่ไอ่ปังคนนี้ก็ยังไม่ขยับไปไหนไม่ได้เป็นเพราะไชกล้าอะไรหรอกนะแต่ท่อนล่างมันไม่ทำงานไปแล้ว ผมหลับตาปี๋แล้วเริ่มท่องบทสวดอะไรต่อมิอะไรออกมาเต็มไปหมดทั้งแผ่เมตตา นะโมสามจบ ร้องเพลงพระคุณที่สามด้วยเผื่อเป็นผีอาจาร์ยที่นักศึกษาชอบเล่าปากต่อปากกันแน่ๆ ว่าแกมาหัวใจวายตายที่หลังมอตอนจะกลับบ้านแล้วมันดึกมากไม่มีใครอยู่จนมาเจอแกเป็นศพไปแล้ว ไม่นานนักเสียงก็เริ่มหายไปจนบรรยากาศกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ต้องเป็นผีอาจาร์ยแน่ๆ แต่ว่าเจอเพลงพระคุณที่สามของไอ่ปังเข้าไปคงหมดฤทธิ์ไม่กล้าหลอกกันเลยดิเป็นไงละ คิดได้ดังนั้นผมจึงตัดสินใจค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาแล้วหันหน้ากลับไปที่เดิม

"เหี้ย!!...ตู้ม!!"ทันทีที่ผมหันหน้าไปก็ได้ประจันหน้ากับอะไรบางอย่าง เนื่องจากตอนนี้มันมืดมากและพระจันทร์ก็โดนก้อนเมฆบังไว้ ด้วยความตกใจบวกกับความกลัวกับสิ่งที่อยู่ข้างหน้าร่างกายจึงได้ตอบโต้ด้วยการยกขาขึ้นมาถีบบางอย่างกระเด็นลอยตกน้ำไปดังตู้มและผมไม่รอช้าเตรียมที่จะวิ่งใส่เกียร์หมาหนีไปที่จักรยานแต่ก็ต้องหยุดขาทั้งสองข้างไว้ก่อนเพราะว่าได้ยินเสียงคนตะโกนดังขึ้นมาจากในน้ำ

"โอ้ย!! ถีบมาได้กูเจ็บนะเว้ยนี้กะว่าจะแกล้งเล่นนิดหน่อยเองดันใส่มาซะเต็มตีนเลยเนี่ยเล่นเอาลอยเลย"ผมหยุดเท้าทั้งสองข้างพร้อมกับหันกลับไปมองอีกฝ่ายในน้ำ ตอนนี้ผมมั่นใจแล้วว่าอีกฝ่ายต้องเป็นคนอย่างแน่นอน

"จะยืนบื้ออีกนานปะ ช่วยกันหน่อยสิกูหนาวจะตายอยู่แล้ว"อีกฝ่ายร้องเรียกผมพร้อมกับว่ายน้ำเข้าหาฝั่งพร้อมยื่นมือขึ้นมาขอแรงพยุงตัว ผมไม่รอช้ารีบวิ่งไปคว้ามือของอีกฝ่ายไว้ไม่นานนักอีกฝ่ายก็ได้ถูกผมช่วยขึ้นมาจากน้ำ เราสองคนนั่งลงที่พื้นหญ้าเพื่อนั่งพักหายใจในระหว่างนั้นผมตัดสินใจหันหน้าไปสังเกตอีกฝ่ายว่าเป็นคนจริงๆ หรือเปล่าในขณะเดียวกันพระจันทร์ก็ออกจากเงาเมฆพอดี แสงของพระจันทร์เผยให้เห็นภาพปรากฏใบหน้าคมสวยที่กระทบกับแสงจันทร์ ใบหน้านั้นประกอบไปด้วยดวงตาสีดำกลมโตจมูกโด่งเป็นสันกับริมฝีปากกระจับสวยและคิ้วหนาพอประมาณที่ทำให้ผมถึงกับต้องกลืนน้ำลาย ผมจ้องหน้าเรียวสวยราวกับนางฟ้าอยู่นานพอสมควรจนอีกฝ่ายเริ่มขมวดคิ้วและเอ่ยปากออกมา

"มองอะไรหนักหนาวะไอ่ขี้เหร่"ฉึบ รู้เหมือนโดนมีดเล่มใหญ่ปักกลางอก ความรู้สึกเมื่อกี้ที่ว่าเหมือนกับได้เจอนางฟ้าหายไปทันตาเห็นตอนนี้เหมือนมองไอ่ ไอ่อะไรดีวะด่าไม่ออกเลยเล่นมาว่าท่านปังคนนี้ขี้เหร่

"ขี้เหร่บ้านป้ามึงดิ มีตาก็หัดใช้ซะบ้างกูเพอร์เฟคแมนขนาดนี้เดี๋ยวถีบกลับลงไปเลย"ผมด่ามันกลับไปบ้างใครจะยอมให้ด่าอยู่ฝ่ายเดียว

"ก็มีตานะถึงได้บอกแบบนั้น"ไอ่นี้หนิวอนซะแล้วถ้าไม่เห็นแก่ตัวเปียกๆ ของมึงนะกูกระโดดถีบอีกรอบแน่แต่ผมก็คิดได้เพียงแค่ในใจ พลางมองไปที่ผิวขาวสวยเบื้องหน้าที่ตอนนี้เปียกโชกทำเอาเสื้อขาวที่สวมใส่บางลงจนผิวเนื้อสีสวยได้สัดส่วนปรากฏขึ้นต่อสายตาของผม กลืนน้ำลายอีกรอบวนไปไอ่ปัง

"ไม่ต้องทำหน้าทำตาแบบนั้นได้ปะกูขนลุก"มึงรู้ได้ไงวะว่ากูกำลังคิดอะไรอยู่

"เอ้ยป่าวนะเว้ยกูไม่ได้มองอะไรมึงเลย กูแค่กลัวมึงเป็นผีอะ"ผมสลัดความคิดออกจากหัวแล้วหันมองไปทางอื่น

"ผีบ้านป้ามึงดิดูดีๆ ผีที่ไหนจะโดนถีบปลิวได้ด้วยหรอวะ "อีกฝ่ายคว้าหน้าผมกลับมาให้มองหน้าตนเองชัดๆ ผมรู้สึกร้อนวูบที่ฝบหน้าขึ้นมาและปัดมือมันออก พร้อมกับปิดปากเงียบไม่พูดอะไรต่อส่งผลให้เกิดความอึดอัดขึ้น

"ว่าแต่หอมึงอยู่ไหนอะ มึงอยู่หอใช่ปะ"อยู่ดีๆ อีกฝ่ายก็เปิดปากส่งเสียงทำลายบรรยากาศอันน่าอึดอัดลง

"อยู่DSTข้างมอมีอะไรอะ"ผมหันหน้าไปตอบกลับอีกฝ่าย

"ยังจะถามอีกมึงทำกูเปียกขนาดนี้ยังไม่คิดที่จะรับผิดชอบอีกหรอ"อีกฝ่ายยกมือขึ้นเขกหัวผมเบาๆ

"ฝันไปเหอะก็สมควรแล้วอยู่ดีๆ มีใครที่ไหนโผล่หน้ามาไม่ให้ซุ่มให้เสียงแค่ถีบยังน้อยไปด้วยซ้ำ"ผมตอบกลับอีกฝ่ายพลางเอามือลูบหัวตัวเองและทำหน้าคาดโทษอีกฝ่ายไว้

"ใจร้ายจังวะ"มันส่งเสียงพร้อมกับหน้าหง่อยเป็นหมา คำที่มันพูดออกมาทำเอาผมรู้สึกจั๊กจี้ที่หัวใจเบาทำเอานึกถึงใครบางคนขึ้นมา แต่ก็พลางนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองนั้นแหละที่เป็นคนถีบมันล่วงลงน้ำไปจริงๆ คิดได้ดังนั้นผมจึงตัดสินใจลุกขึ้นแล้วเดินนำไปที่จักรยาน อีกฝ่ายหันมองตามการกระทำของผมแต่ก็ไม่พูดอะไรแล้วมันก็หันหน้ากลับไปที่ทะเลสาบโดยไม่ได้สนใจผม

"ลุกขึ้นดิวะจะนั่งให้ตัวเหี้ยมากินหรอ"เป็นผมซะเองที่เอ่ยเรียกมัน อีกฝ่ายขมวดคิ้วขึ้นพร้อมกับตั้งคำถามผ่านสีหน้า

"เร็วเข้า กูจะพามึงไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดหอกูเดี๋ยวมึงจะหาว่ากูไม่รับผิดชอบ"ผมยกขาตัวเองขึ้นคร่อมจักรยานโดยมีมันรีบวิ่งมาขึ้นซ้อนท้ายจักรยานผมมันไม่พูดอะไรพร้อมกับเอื้อมมือมาจับที่เอวผมเบาๆ

"จับแน่นๆ นะล่วงไปกูไม่รับผิดชอบนะเว้ย"ผมแกล้งบอกอีกฝ่ายทันใดนั้นเองอีกฝ่ายก็บีบสะโพกผมสะแน่นราวกับเสือที่ตะปบเหยื่อยังไงยังงั้น โอ้ย!! ไอ่ปังเจ็บนะเว้ยไอ่เบื๊อก

"แน่นไปแล้วกูจะตายมึงปล่อยมืออกก็ได้กูไม่ปั่นเร็วหรอก"อีกฝ่ายทำท่าทีเหมือนไม่เชื่อผม ผมจึงค่อยๆ ปั่นไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อนไม่นานนักอีกฝ่ายก็ปล่อยมือออกจากเอวของผมเปลี่ยนมาเป็นหัวที่เปียกชุ่มนั้นมาพิงที่หลังผมแทน การกระทำนั้นเล่นเอาผมรู้สึกร้อนวูบวาบในใจและเหมือนมีผีเสื้อมาบินในท้อง สงสัยไอ่ปังจะต้องท้องเสียแน่ๆ เลย

บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบสงบมีเสียงเพลงวันลอยยกระทงดังมาเป็นระยะๆ คนจำนวนมากกำลังสนุกสนานกับเทศกาลจึงไม่มีใครสังเกตพวกเขาทั้งสองคน แม้แต่ตัวพวกเขาเองก็ไม่ได้ส่งเสียงหรือเอ่ยถามซึ่งกันและกันได้แต่ปล่อยให้ความเงียบได้ทำหน้าของมันไป



TBC.







ออฟไลน์ VAnillasky

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
ส่วนที่เอาไปแปะไว้ที่กระทู้ก่อนลงนิยาย อยู่ในระหว่างเส้น *** นะคะ (ข้อ 1-18 ก๊อปเฉพาะหัวข้อที่ทำตัวทึบไว้ก็ได้
***************************************************************************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ


3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป


12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail


16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ตำนานรักของนายไม้ประดับ

ตอนที่1 พระจันทร์กับนายนิรนาม

วันนี้เป็นลอยกระทง วันสำคัญอีกหนึ่งวันของคนมีคู่ที่พวกเขาจะได้พากันไปอวดให้สาธารณชนได้รู้ว่าพวกเขาเป็นเจ้าของซึ่งกันและกันแต่สำหรับเหล่าบรรดาคนโสดแล้วนี้คือคืนพระจันทร์เต็มดวงที่แสนสวยงาม...

"ก็เหี้ยละ!!! ทำไมชีวิตกูมันถึงได้ว่างเปล่าแบบนี้วะเนี่ย"เสียงดังขึ้นที่ริมระเบียงหอพักนักศึกษาชายแห่งหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่หงุดหงิดเหมือนกับโดนแมลงหวี่ไล่ตอมที่ข้างหู ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะว่าตัวเขานั้นพึ่งได้เลิกกับแฟนสาวไปเมื่อหลายสัปดาห์ก่อนทำให้ชีวิตของชายวัยยี่สิบคนนี้ต้องพบเจอกับความเหงาของค่ำคืนวันลอยกระทง

"อะไรวะเนี่ยทำไมทุกคนได้ไปลอยกับกระทงกับแฟนหมดเลยแถมยังลงสตอรี่กับอัพรูปคู่อีกวะ ไม่รู้หรือไงว่ามันเป็นมลพิษกับแม่น้ำอะไอ่พวกมนุษย์ใจบาปทั้งหลาย สู้ท่านปังคนนี้ก็ไม่ได้รักโลกกว่าใครไม่เคยหรอกนะลอยกระทงอะไรนั้นอะ"หลังจากสิ้นสุดคำพูดนั้น น้ำตาของผมก็ไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองข้าง

"ฮึก ฮึก คนใจร้ายทิ้งกันได้ลงคอคอยดูนะจะทำให้เสียดายจนต้องวิ่งกลับมาหาไอ่ปังคนนี้เลย"ผมร้องเสียงดังโวยวายที่ระเบียงหอพักเพียวลำพังพร้อมกับเสียงดังขึ้นของโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างตัว ผมหันไปมองก็พบว่าเป็นเบอร์มือถือของเพื่อนสนิทที่ชื่อว่าปีโป้ดังขึ้น ผมปาดน้ำตาที่ข้างแก้มออกพร้อมกับคว้าโทรศัพท์มากดรับสาย

"ร้องไห้อยู่หรือเปล่าวะไอ่หนูปังไหนใครบอกว่าจะไม่ร้องไห้เสียใจให้กับคนใจร้ายไงครับเพื่อน"เสียงปลายสายดังขึ้นพร้อมกับการพูดแซวผมของมนุษย์เพื่อนสนิทที่สุดแสนจะปากสุนัข

"ใครร้องไอ่โป้ไม่มีเหอะอย่ามาพูดใส่ร้ายท่านปังคนนี้ว่าแต่โทรมาเนี่ยมีอะไรปะหรือแค่จะมาล้อกู ถ้าจะมาล้อกู กูวางสายนะพอดีกำลังยืนดูพระจันทร์ฉลองความโสดอยู่ นี้ถ้าพรุ่งนี้กูไม่มีเรียนนะกูจะกินเบียร์ฉลองให้ตัวเองด้วยเลยได้เลิกกับคนใจร้ายซะได้ก็ดี"ผมตอบกลับอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงมั่นใจแต่ในใจเละอย่างหมาแต่ไม่ว่ายังไงผมก็จะไม่เป็นภาระใครเด็ดขาด ก็ในเมื่อรักเองได้ก็ต้องปลอบตัวเองได้ใช่ไหมครับ ท่านปังคนนี้พูดถูกใช่ป่าว

"เออกูจะคอยดูก็แล้วกันแต่ก็ดีถ้ามึงบอกไม่เป็นไรแล้ว งั้นก็แค่นี้ก่อนนะกูจะไปลอยกระทงกับน้องน้ำแล้วบายเพื่อน"เสียงปลายตอบกลับพร้อมกับตัดสายไปไม่รอแม้แต่จะให้ผมตอบก่อน

"มันรีบไปไหนวะกับอีแค่ลอยกระทงกับแฟนโด่วทำมาเป็นอวด"ผมยืนบ่นกับตัวเองพลางหันไปมองข้างล่างระเบียงภานในมหาลัย เนื่องจากหอพักผมนั้นอยู่ติดกับมหาลัย ผมจึงสามารถมองเห็นวิวภายในมอได้ไม่ยาก บรรดาผู้คนเริ่มทยอยกันออกไปลอยกระทงแล้ว แสงจากกระทงและความสว่างของพระจันทร์ในคืนนี้ทำเอาผมคิดถึงใครบางคน ผมและเขามีความทรงจำร่วมกันอยู่มากมายแต่ตอนนี้คงเหลือแค่ผมเท่านั้นที่จำส่วนอีกฝ่ายคงอยากที่จะลืมหรือลืมมันไปแล้วมั้ง

"ไปที่นั้นดีไหมนะ"ผมเอ่ยถามตัวเองเบาๆ ที่นั่นที่ผมหมายถึงก็คือที่โปรดของผมกับแฟนเก่ามันเป็นที่ ที่พวกเราชอบไปนั่งเล่นรอพระอาทิตย์ตกดินจะเรียกว่าเป็นที่ลับของพวกเราเลยก็ว่าได้

ไม่รู้ว่าอะไรดลใจหรือเป็นเพราะผมใกล้จะเป็นบ้าแล้วก็ไม่รู้ ปกติคนเราจะหลีกเลี่ยงที่ ที่เต็มไปด้วยความทรงจำกับคนรักเก่าเพื่อที่จะไม่ต้องเจ็บช้ำอีกแต่ก็มีไอ่พวกบ้าที่ชอบย้ำเตือนตัวเองว่ามึงต้องเจ็บต่อไปนะเพราะกูลืมไม่ได้อยู่เหมือนกันและแน่นอนผมเป็นอย่างประเภทที่สองอย่างโบราณว่าไว้...

"เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนมึงเก่งมากไอ้ปังเอ้ย"ผมคว้าจักรยานคันโปรดที่จอดอยู่ใต้หอพักพร้อมขึ้นขี่ไปยังประตูข้างมอที่พวกนักศึกษาหอนอกจะชอบใช้กันและทางนี้ยังใกล้กับที่ ที่ผมอยากไปมากกว่าไปเข้าประตูใหญ่ด้วยถึงแม้ว่าดึกๆ แบบนี้มันจะน่ากลัวไปซะหน่อยก็เหอะแต่ไอ่ปังสู้ตายโว้ย ผีไม่น่ากลัวหรอกเพราะคุณผีรักคนดีแต่คนใจร้ายต่างหากต้องโดนดีรู้ไว้ซะนะไอ่เจ้าพวกหลายใจ!!!

"ถึงซะทีแต่ดูท่าจะไม่มีคนอยู่เลยจริงๆ สินะก็ดีจะได้บ้าบอได้เต็มที่"ผมปั่นจักรยานมาถึงจุดหมายที่เป็นพื้นที่นั่งเล็กๆ แถวทะเลสาบหลังมอพร้อมกับชะโงกหน้าสำรวจบริเวณรอบๆซะหน่อยเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครมารบกวนผมในเวลานี้ ก็แน่ละคนส่วนมากก็ต้องอยู่ที่บริเวนหน้ามอซึ่งเป็นที่จัดงานอยู่แล้วใครจะมาอยู่ที่น่ากลัวแบบนี้วะไอ่ปังเอ้ย ผมคิดได้ดังนั้นจึงตัดสินใจนั่งลงพร้อมกับหยิบแอร์พอตขึ้นสวมที่หูสองข้างพร้อมกับเปิดเพลงเบาๆ

"ได้โปรดให้ความรัก ได้ทำหน้าที่ของมันต่อไป"ผมฮัมเพลงเบาๆ ไปพร้อมกับนอนดูพระจันทร์อย่างไม่เกรงกลัวยุงเลยแม้แต่นิดเดียวเรียกได้ว่ายอมเป็นบุฟเฟ่ต์แบบไม่อั้นอร่อยเลยสิมึงอะ ในระหวางที่เพลงจบและรอที่จะเริ่มเพลงต่อไปผมก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังขึ้นจึงตัดสินใจปิดเพลงแล้วตั้งใจฟัง

"แกร๊ก แกร๊ก" เสียงเหมือนคนเหยียบกิ่งไม้ดังมาเป็นระยะๆ ทำเอาผมตกใจรีบกระโจนลุกขึ้นมาหันซ้ายหันขวาก็พบว่ามันไม่มีอะไร สักพักหนึ่งผ่านไปผมจึงคิดได้ว่าตัวเองคงคิดไปเอง

"กูคงหูฝาดไปเองมั้ง"ผมจึงตัดสินใจหันกลับมาแต่ไม่นานนักผมก็ได้ยินเสียงดังขึ้นมาอีกครั้งแต่คราวนี้เสียงได้ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนผมเริ่มกลัวและเริ่มคิดว่าตัวเองต้องโดนผีหลอกแน่ๆ แต่ไอ่ปังคนนี้ก็ยังไม่ขยับไปไหนไม่ได้เป็นเพราะไชกล้าอะไรหรอกนะแต่ท่อนล่างมันไม่ทำงานไปแล้ว ผมหลับตาปี๋แล้วเริ่มท่องบทสวดอะไรต่อมิอะไรออกมาเต็มไปหมดทั้งแผ่เมตตา นะโมสามจบ ร้องเพลงพระคุณที่สามด้วยเผื่อเป็นผีอาจาร์ยที่นักศึกษาชอบเล่าปากต่อปากกันแน่ๆ ว่าแกมาหัวใจวายตายที่หลังมอตอนจะกลับบ้านแล้วมันดึกมากไม่มีใครอยู่จนมาเจอแกเป็นศพไปแล้ว ไม่นานนักเสียงก็เริ่มหายไปจนบรรยากาศกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ต้องเป็นผีอาจาร์ยแน่ๆ แต่ว่าเจอเพลงพระคุณที่สามของไอ่ปังเข้าไปคงหมดฤทธิ์ไม่กล้าหลอกกันเลยดิเป็นไงละ คิดได้ดังนั้นผมจึงตัดสินใจค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาแล้วหันหน้ากลับไปที่เดิม

"เหี้ย!!...ตู้ม!!"ทันทีที่ผมหันหน้าไปก็ได้ประจันหน้ากับอะไรบางอย่าง เนื่องจากตอนนี้มันมืดมากและพระจันทร์ก็โดนก้อนเมฆบังไว้ ด้วยความตกใจบวกกับความกลัวกับสิ่งที่อยู่ข้างหน้าร่างกายจึงได้ตอบโต้ด้วยการยกขาขึ้นมาถีบบางอย่างกระเด็นลอยตกน้ำไปดังตู้มและผมไม่รอช้าเตรียมที่จะวิ่งใส่เกียร์หมาหนีไปที่จักรยานแต่ก็ต้องหยุดขาทั้งสองข้างไว้ก่อนเพราะว่าได้ยินเสียงคนตะโกนดังขึ้นมาจากในน้ำ

"โอ้ย!! ถีบมาได้กูเจ็บนะเว้ยนี้กะว่าจะแกล้งเล่นนิดหน่อยเองดันใส่มาซะเต็มตีนเลยเนี่ยเล่นเอาลอยเลย"ผมหยุดเท้าทั้งสองข้างพร้อมกับหันกลับไปมองอีกฝ่ายในน้ำ ตอนนี้ผมมั่นใจแล้วว่าอีกฝ่ายต้องเป็นคนอย่างแน่นอน

"จะยืนบื้ออีกนานปะ ช่วยกันหน่อยสิกูหนาวจะตายอยู่แล้ว"อีกฝ่ายร้องเรียกผมพร้อมกับว่ายน้ำเข้าหาฝั่งพร้อมยื่นมือขึ้นมาขอแรงพยุงตัว ผมไม่รอช้ารีบวิ่งไปคว้ามือของอีกฝ่ายไว้ไม่นานนักอีกฝ่ายก็ได้ถูกผมช่วยขึ้นมาจากน้ำ เราสองคนนั่งลงที่พื้นหญ้าเพื่อนั่งพักหายใจในระหว่างนั้นผมตัดสินใจหันหน้าไปสังเกตอีกฝ่ายว่าเป็นคนจริงๆ หรือเปล่าในขณะเดียวกันพระจันทร์ก็ออกจากเงาเมฆพอดี แสงของพระจันทร์เผยให้เห็นภาพปรากฏใบหน้าคมสวยที่กระทบกับแสงจันทร์ ใบหน้านั้นประกอบไปด้วยดวงตาสีดำกลมโตจมูกโด่งเป็นสันกับริมฝีปากกระจับสวยและคิ้วหนาพอประมาณที่ทำให้ผมถึงกับต้องกลืนน้ำลาย ผมจ้องหน้าเรียวสวยราวกับนางฟ้าอยู่นานพอสมควรจนอีกฝ่ายเริ่มขมวดคิ้วและเอ่ยปากออกมา

"มองอะไรหนักหนาวะไอ่ขี้เหร่"ฉึบ รู้เหมือนโดนมีดเล่มใหญ่ปักกลางอก ความรู้สึกเมื่อกี้ที่ว่าเหมือนกับได้เจอนางฟ้าหายไปทันตาเห็นตอนนี้เหมือนมองไอ่ ไอ่อะไรดีวะด่าไม่ออกเลยเล่นมาว่าท่านปังคนนี้ขี้เหร่

"ขี้เหร่บ้านป้ามึงดิ มีตาก็หัดใช้ซะบ้างกูเพอร์เฟคแมนขนาดนี้เดี๋ยวถีบกลับลงไปเลย"ผมด่ามันกลับไปบ้างใครจะยอมให้ด่าอยู่ฝ่ายเดียว

"ก็มีตานะถึงได้บอกแบบนั้น"ไอ่นี้หนิวอนซะแล้วถ้าไม่เห็นแก่ตัวเปียกๆ ของมึงนะกูกระโดดถีบอีกรอบแน่แต่ผมก็คิดได้เพียงแค่ในใจ พลางมองไปที่ผิวขาวสวยเบื้องหน้าที่ตอนนี้เปียกโชกทำเอาเสื้อขาวที่สวมใส่บางลงจนผิวเนื้อสีสวยได้สัดส่วนปรากฏขึ้นต่อสายตาของผม กลืนน้ำลายอีกรอบวนไปไอ่ปัง

"ไม่ต้องทำหน้าทำตาแบบนั้นได้ปะกูขนลุก"มึงรู้ได้ไงวะว่ากูกำลังคิดอะไรอยู่

"เอ้ยป่าวนะเว้ยกูไม่ได้มองอะไรมึงเลย กูแค่กลัวมึงเป็นผีอะ"ผมสลัดความคิดออกจากหัวแล้วหันมองไปทางอื่น

"ผีบ้านป้ามึงดิดูดีๆ ผีที่ไหนจะโดนถีบปลิวได้ด้วยหรอวะ "อีกฝ่ายคว้าหน้าผมกลับมาให้มองหน้าตนเองชัดๆ ผมรู้สึกร้อนวูบที่ฝบหน้าขึ้นมาและปัดมือมันออก พร้อมกับปิดปากเงียบไม่พูดอะไรต่อส่งผลให้เกิดความอึดอัดขึ้น

"ว่าแต่หอมึงอยู่ไหนอะ มึงอยู่หอใช่ปะ"อยู่ดีๆ อีกฝ่ายก็เปิดปากส่งเสียงทำลายบรรยากาศอันน่าอึดอัดลง

"อยู่DSTข้างมอมีอะไรอะ"ผมหันหน้าไปตอบกลับอีกฝ่าย

"ยังจะถามอีกมึงทำกูเปียกขนาดนี้ยังไม่คิดที่จะรับผิดชอบอีกหรอ"อีกฝ่ายยกมือขึ้นเขกหัวผมเบาๆ

"ฝันไปเหอะก็สมควรแล้วอยู่ดีๆ มีใครที่ไหนโผล่หน้ามาไม่ให้ซุ่มให้เสียงแค่ถีบยังน้อยไปด้วยซ้ำ"ผมตอบกลับอีกฝ่ายพลางเอามือลูบหัวตัวเองและทำหน้าคาดโทษอีกฝ่ายไว้

"ใจร้ายจังวะ"มันส่งเสียงพร้อมกับหน้าหง่อยเป็นหมา คำที่มันพูดออกมาทำเอาผมรู้สึกจั๊กจี้ที่หัวใจเบาทำเอานึกถึงใครบางคนขึ้นมา แต่ก็พลางนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองนั้นแหละที่เป็นคนถีบมันล่วงลงน้ำไปจริงๆ คิดได้ดังนั้นผมจึงตัดสินใจลุกขึ้นแล้วเดินนำไปที่จักรยาน อีกฝ่ายหันมองตามการกระทำของผมแต่ก็ไม่พูดอะไรแล้วมันก็หันหน้ากลับไปที่ทะเลสาบโดยไม่ได้สนใจผม

"ลุกขึ้นดิวะจะนั่งให้ตัวเหี้ยมากินหรอ"เป็นผมซะเองที่เอ่ยเรียกมัน อีกฝ่ายขมวดคิ้วขึ้นพร้อมกับตั้งคำถามผ่านสีหน้า

"เร็วเข้า กูจะพามึงไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดหอกูเดี๋ยวมึงจะหาว่ากูไม่รับผิดชอบ"ผมยกขาตัวเองขึ้นคร่อมจักรยานโดยมีมันรีบวิ่งมาขึ้นซ้อนท้ายจักรยานผมมันไม่พูดอะไรพร้อมกับเอื้อมมือมาจับที่เอวผมเบาๆ

"จับแน่นๆ นะล่วงไปกูไม่รับผิดชอบนะเว้ย"ผมแกล้งบอกอีกฝ่ายทันใดนั้นเองอีกฝ่ายก็บีบสะโพกผมสะแน่นราวกับเสือที่ตะปบเหยื่อยังไงยังงั้น โอ้ย!! ไอ่ปังเจ็บนะเว้ยไอ่เบื๊อก

"แน่นไปแล้วกูจะตายมึงปล่อยมืออกก็ได้กูไม่ปั่นเร็วหรอก"อีกฝ่ายทำท่าทีเหมือนไม่เชื่อผม ผมจึงค่อยๆ ปั่นไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อนไม่นานนักอีกฝ่ายก็ปล่อยมือออกจากเอวของผมเปลี่ยนมาเป็นหัวที่เปียกชุ่มนั้นมาพิงที่หลังผมแทน การกระทำนั้นเล่นเอาผมรู้สึกร้อนวูบวาบในใจและเหมือนมีผีเสื้อมาบินในท้อง สงสัยไอ่ปังจะต้องท้องเสียแน่ๆ เลย

บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบสงบมีเสียงเพลงวันลอยยกระทงดังมาเป็นระยะๆ คนจำนวนมากกำลังสนุกสนานกับเทศกาลจึงไม่มีใครสังเกตพวกเขาทั้งสองคน แม้แต่ตัวพวกเขาเองก็ไม่ได้ส่งเสียงหรือเอ่ยถามซึ่งกันและกันได้แต่ปล่อยให้ความเงียบได้ทำหน้าของมันไป



TBC.







 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด