(จบแล้ว)█ ◤ Villain ◢ █ ถ้าไม่รัก อย่าหาว่าร้าย ซีรี่ย์2 #special [21/9/57]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: (จบแล้ว)█ ◤ Villain ◢ █ ถ้าไม่รัก อย่าหาว่าร้าย ซีรี่ย์2 #special [21/9/57]  (อ่าน 70377 ครั้ง)

ออฟไลน์ JustWait

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3348
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-4
ขอบคุณค่า สนุกมาก :pig4: :กอด1:

ออฟไลน์ mooping-7

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2527
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-5
รอ  สเป  :L2:  เอาอีกๆๆๆๆ

ออฟไลน์ ferrari_L

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-2

บทส่งท้าย

 :katai4: :katai4: :katai4: :katai4:

“วู้วววววววววววว”


ตอนแรกพวกเราชาววิศวะปีหนึ่งเกือบยี่สิบชีวิตก็ยืนโยกตามจังหวะเพลงซึ้งๆเบาๆ บางคนนี่ดูดปากกับเมียเรียบร้อย  แต่ด้วยความจัญไรของคนขี้อิจฉาอย่างอิก้องมันไปขอวงดนตรีให้เล่นเพลงบอดี้แสลมซะงั้น พวกผม(ที่ไร้คนข้างกาย)เลยวางแก้วเหล้าแล้วโดดกันมันส์เลยคร้าบบบบบบ


“จัส โทรศัพท์มึงดังหลายสายแล้วเนี้ย”


“เออๆ เดี๋ยวไป”


ผมบอกแล้วชูแขนโดดเพลงสิ่งสุดท้ายพร้อมแหกปากสุดเสียงอ่ะ


พอเพลงเริ่มเปลี่ยนแนวอีกครั้งผมเลยออกหลบไปหลังร้านโทรกลับหาพี่พอร์ช เคยบอกมันหลายครั้งแล้วว่าไม่ต้องโทรมาหลายสายติดๆกัน ถ้าผมว่างเดี๋ยวผมโทรกลับเอง พี่มันก็ยังคงโทรมาเป็นสิบๆสายถ้าผมไม่รับอ่ะ กระวนกระวายอย่างกับคนบ้าอ่ะมัน


“ไมไม่รับวะ”


“มันส์อยู่”


“เมื่อไหร่จะกลับ”


อ่า ชอบโทรเช็คให้ผมกลับหอทุกที่ทั้งที่ก็แยกกันอยู่ ดูปากจัสนะครับ แยก-กัน-อยู่! ผมไม่ได้แต่งงานเข้าคอนโดมันแต่อย่างใด ที่จริงวันนี้พี่พอร์ชมันไม่อยากให้ผมมาเที่ยวกับเพื่อนแหละ ตัวเองติดอ่านหนังสือสอบแล้วจะให้ผมไปนั่งแกร่วเฝ้ามันอ่านหนังสือไง เรื่องอะไรใครจะยอม


“แป๊บหนึ่งดิ”



“ไอ้-จัส”


“เพิ่งจะห้าทุ่ม ไรนักหนาเนี้ยยยยย” เหมือนสลับบทบาทกันอ่ะ ตอนก่อนนู้นผมเป็น่ายที่โทรเช็คมันตลอด


“เอ้า ถ้ากูไปด้วยกลับหกโมงเช้ายังได้ นี่เป็นห่วงนะเว้ย”


“เงียบดิพี่พอร์ช”


ผมไม่สนใจที่มันพล่าม บ่นงี้ทุกครั้งที่ไม่ได้ตัวติดผม


ผมนิ่งฟังเพลงที่กำลังคลอมาพร้อมๆกับฟังเสียงบ่นงึมงำหายใจฟึดฟัดของปลายสายไปด้วย


“นาทีที่ไม่มีฉันมันดีหรือเปล่า เวลาเธอกอดเขาลึกซึ้งเท่าไหร่ มีแต่คำถามที่คนรักเก่า ไม่ควรวุ่นวาย อยู่ห่างจากคนอย่างฉันมันดีหรือเปล่า ตอนเธอนอนกอดเขาชื่นใจเท่าไหร่ มีแต่คำถามจากคนรักเก่าต้องเก็บเอาไว้ในใจ ฉันถึงไม่อยากรับสายเธอ~~~”


ผมร้องท่อนฮุกเพลงนาทีที่ไม่มีฉันคลอไปเบาๆ แต่ก่อนตอนเฮิร์ทฟังบ่อยมาก


“นี่แงะ เหตุผลที่ไม่รับสาย ฮ่าๆๆ”


“ถรุ๊ยยยยยยย”


“แล้วโทรมามีไร ถ้าบอกว่าคิดถึงก็เอากองไว้ตรงนั้นเดี๋ยวไปเก็บ ตอนนี้กำลังสนุก”


“เปล่า กูคัน”


“มือทำไรอยู่ ชักไปดิ”


“ไม่ได้คันK คันหลังโว๊ยยยยยยยย”


“หะ!?”


“คันหลัง เกาไม่ถึง”


คันหลังเกาไม่ถึงต้องโทรมาบอกกรูวววววววววววววว? =[]=


“เอาไปถูกับกำแพงก่อนไป ไม่ก็ไปซื้อคารามายที่ร้านยาใต้คอนโดแล้วให้เภสัชทาให้เลย”


“ไม่เอาอ่ะ ช่างมัน มึงไปสนุกต่อเหอะ”


“เอ้า นี่กูช่วยมึงอยู่นะพี่พอร์ช”


“เออ แค่นี้นะ อ้อ เลิกฟังเพลงนี้ไปเลย เจอแผ่นกลางถนนกูจะเข้าเกียร์ทับให้แหลกอ่ะ”


โถ พี่ต้อลวันธงชัยของกรูวววววววว TOT


“บิ๊วให้แฟนกูคิดว่าตัวเองเป็นแฟนเก่าอยู่นั่น งั้นฝากบอกแฟนเก่ากูอีกทีนะว่ามันน่ะเป็นอดีต ปัจจุบันและอนาคตของกู โอเคจบ บั่ยส์”


แล้วมันก็วางสายไป หึหึหึ คิดถึงก็บอกคิดถึงป่าววะ คันหลงคันหลังอะไร ใช่เรื่องป้ะ


“ก้องๆ ผู้ชายคนนั้นเขาหมายมึงเปล่า”


“ไหนๆๆ” อิก้องหันไปมองตามที่น้องอ๋อยบอก(ความจริงเขาชื่อออยว่ะครับ แต่พวกผมแม่ งก็งี้แหละ= =) เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักที่สุดในเมเจอร์และเป็นแฟนไอ้ค๊อก ณ จุดๆนี้ ผมอยากจะถามน้องอ๋อยมากว่ามึงให้นิ้วตีนนิ้วไหนคิดถึงมาตกลงปลงใจกับเพื่อนกูได้แต่กลัวไอ้ท่านค๊อก ประธานว๊ากเกอร์คนต่อไปกระทืบเอาน่ะ


“ยกแก้วเหล้าแล้วเว้ยๆ เขาจีบมึงแน่”


“กรี๊ดดดดดด ไม่ต้องจีบเลยคร่า กูซื้อเลย เท่าไหร่ว่ามา ของฟรีก้องไม่ถนัด กรี๊ดดดๆๆ”


เวรกรรม - -;;


ผู้ชายคนนั้นเดินตรงมาที่เราก่อนที่จะยื่นแก้วเหล้าแก้วหนึ่งมาให้...ผม


“ขอบคุณครับ”


“กรี๊ดดด อิจัส ได้ไง เขามองกูกูจำด้ายยยยยยย TOT”


ผมรับแก้วเหล้ามา ยี่ห้อแพงด้วยนะ มีโอกาสต้องลิ้มลองเป็นบุญปาก แต่พอกำลังจะกระดกเข้าปากอิก้องเพื่อนผู้สาระแนก็มาฉวยมันไปซะก่อน


“เผื่อคุณทำเสน่ห์ใส่เพื่อนก้องนะคะ...”


แล้วอิก้องก็เอาไปลอดหว่างขาแก้เคล็ด เดี๋ยวๆๆ กูควรกินแก้วนั้นอยู่ม้ายยยยยย >O<


“มึง กูกลับก่อนนะ ลูกกับเมียที่บ้านงอแงอ่ะ” ผมพยักหน้าให้ผู้ชายคนนั้นก่อนลุกขึ้นออกมาโบกแท็กซี่ทันที ระหว่างนี้พี่พอร์ชก็โทรมาจิกถี่ๆ ผมก็กวนตีนมันด้วยการไม่รับ ฮ่าๆๆ ใกล้จะถึงอยู่ละเนี้ย


แวะถามร้านยาใต้คอนโดว่ามีใครลงมาซื้อยังเขาก็บอกว่ายังผมเลยบอกเขาว่าขอซื้อยาแก้คันหน่อย แต่เขากวนตีนหรืออะไรถึงได้หยิบยาซีน่ามาให้ พอผมบอกว่าเอาแค่คาราไมล์ก็พอเขายังจะยัดเยียดยารักษาเชื้อราในร่มผ้านี้มาให้ผมอ่ะ คือพี่พอร์ชมันแค่คันหลังไง มันไม่ได้คัน K มันไม่ได้เป็นสังคังงงงงงงงงงงง


เถียงกับตาแป๊ะเภสัชนั่นอยู่นานสุดท้ายผมก็ได้คาราไมล์... และซีม่ามาด้วยจนด้ายยยยยย T^T


ถึงห้องผมก็สแกนนิ้วมือเข้าไปเลย คือมันให้ผมมาสแกนไว้ตั้งแต่รีเทิร์นกันใหม่ๆแล้วแหละ แต่ส่วนมากไม่ค่อยได้เข้ามาเอง จะมาพร้อมกันมากกว่า


“พี่พอร์ช พี่พอร์ช! ยู้ฮู ตายไปยัง?”


“เออ” มันทำหน้าโหดมากระชากแขนผมเข้าไปประชิดตัว “เห็นกูยอมแล้วอยากลองดีเหรอจัส”


“ลองดีไรของมึงวะ เจ็บนะ!” พอได้ยินว่าเจ็บพี่พอร์ชก็คลายมือออกนิดหน่อย


“นี่ไง” ชูโทรศัพท์ที่มีรูปผมรับเหล้าจากผู้ชายที่ว่า “กูรู้จักมัน ไม่รู้เหรอว่าเมียมันมีปืน”


“เมียมันมีปืนไร หึงก็บอกว่าหึงป่าววะ”


“เออหึง!”


พี่พอร์ชพูดใส่หน้าผมแล้วเดินหนีผมก็เดินตาม ผ่านห้องนั่งเล่นไปที่ระเบียง คือพี่มันย้ายโต๊ะย้ายหนังสือมาอ่านที่ระเบียง อินดี้อีกแระ


“ไม่มีไร อิก้องมันเอาไปกินก่อนอ่ะ รับตามมารยาท”


“กูไม่ชอบเลย อย่าแก้แค้นกูนะ”


“แก้แค้นไรวะ = =;;”


“ก็มึงอย่าไปอ่อยคนนั้นคนนี้เหมือนที่กูเคยทำดิ”


หึหึหึ ยอมรับแล้วอ่าดิ ทำมาเป็นคนใจดีปฏิเสธไม่ได้เพื่อนกันไรงี้ ความจริงมันก็คืออ่อยแหละ ตอนนั้นจะไม่ผมระแวงหรือหึงได้ยังไงล่ะ


“กูไม่ได้เหี้ยเหมือนมึงนะ ไม่รู้อีกเหรอ...วิศวะใจเดียวนะ”


ผมยักคิ้วข้างเดียวให้พี่พอร์ชถึงได้ยิ้มออกมาได้


“แล้วนี่ออกมาทำไมตรงนี้ จะฆ่าตัวตายเหรอ”


“ไอ้เด็กบ้า แค่เปลี่ยนบรรยากาศ หัวไม่ค่อยแล่น”


“อืม” มันเรียนเก่งและทุ่มเทกับการเรียนอยู่พอสมควรอ่านะ


“นี่ยา ไหนดูดิ๊ มดมาทำรังในห้องป้ะเนี้ย หรือแพ้อะไร ไปกินปลาหมึกมาเหรอ”


“ไม่รู้ดิ คันๆ เกาก่อน”


ผมเอื้อมมือไปเกาให้มันแบบมั่วๆ คือไม่รู้จุดว่าคันตรงไหนอะไรยังไงส่วนไอ้คนคันนี่นั่งอ่านหนังสือไป ปากก็สั่งอย่างเดียว เดี๋ยวก็ขยับซ้ายเดี๋ยวก็ขยับขวา


“พอยัง เมื่อย”


“ยังเลย แรงๆดิ”


ครูดๆๆๆ


จิกเล็บเต็มที่แต่พี่มันก็ยังไม่สะเทือน


“มึงถลกเสื้อกูขึ้นแล้วเกาเลยดิ๊ ไม่ล้ายลั่งใจอั๊วเลออออ”


“ลื้อเปงคงจิงเหรอ”


“เป่าๆ อั๊วเปงผัวลื้อ”


พรึบ


ถลกเสื้อขึ้นแก้เขิน แต่กลับทำให้ผมทั้งอึ้งทั้งเขินมากไปอีก คือแค่หลังขาวๆกูก็ฟินแล้วนะ แต่นี่...


‘J

U

S

T’


เรียงกันเป็นเส้นตามแนวกระดูกสันหลังเลย ตัวหนังสือไม่ใหญ่มาก แต่ฟ้อนต์สวยดี


อ้อ...


...รอยสักน่ะ


“เจ็บป้ะ”


“ไม่เจ็บหรอก แค่แทตทู”


“เออ!!!”


โกรธอ่ะ ผมเคยเดินผ่านร้านสักแล้วบอกมันว่าอยากสัก แต่มันห้ามไงแอนตี้มาก แต่พอเห็นก็อุตส่าห์ดีใจที่มันพอจะยอมรับได้บ้าง


“ล้อเล่นน่า สักจริงๆ ของขวัญครบรอบหกเดือน ครึ่งปีใหม่ของเรา”


“ถ้าครบรอบเดือนอื่นไม่เอาแล้วนะ กูอยากสักเอง ไม่อยากให้มึงสักอ่ะ”


“มึงไม่ชอบเหรอ กูกลั้นใจแทบตายนะเว้ย”


มันถามหน้ามุ่ย คือชอบมากกกกกกก ปลื้มด้วย แต่ว่าผมชอบผมอยากสักเองอ่ะ


“มึงไม่ชอบมันเหมือนกู มึงไม่จำเป็นต้องทำ แต่กูชอบมากกกก ขอบคุณนะ”


“ขอบคุณ แล้ว?”


“จุ๊บ!”


“ไรอีก”


“ไรอ่ะ”


“...เออ!!!”


“คิกคิกคิก รักพี่พอร์ชน้า >O< อื้ออออออออออ”


คิดว่าผมจะได้นั่งเฝ้ามันอ่านหนังสือเฉยๆป้ะล่ะ แล้วคิดว่ามันจะอ่านหนังสืออยู่ป้ะล่ะ


เออ มันกำลังจะเอาผมละเนี้ย


ขอบคุณโชคชะตาหรือความเก่งของผม(?)ที่ได้เข้ามาเรียนคณะนี้มหายลัยนี้เพื่อที่จะได้เจอกับพี่มันอีกครั้ง ขอบคุณพี่พอร์ชที่ยังคิดถึงผมและไม่ลังเลที่จะกลับมาอีกครั้ง และขอบคุณตัวเองที่มีความมั่นคงมาถึงทุกวันนี้ ขอให้ทุกคนโชคดีครับ ^///^


--------------------------จบ(รอบที่สองT_T)-------------------------



 :z2: :z2: :z2:
น่าจะบทส่งท้าย หรือเป็นสเปฯ หรืออะไรสักอย่าง T^T
หลายคนไม่อยากให้จบ กร๊ากกกกกกกกกกกก
จบจริงๆละ(มั้ง?)
ขอบคุณที่ชอบจ้า

ไปทักทายกันที่เฟซบุ๊คเค้าได้น้า ชื่อ Ferby Ferrari L ที่นั่นมีฉากเอ็นซีที่ถูกตัดในเด็กดี(แต่ในเล้าลงครบคร่าาาาา)
แจ้งข่าวคราวการหายตัวบ้างไรบ้าง


ออฟไลน์ hormonesyj

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 721
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-3

ออฟไลน์ mtd

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
พอร์ชจัสน่ารักกก :-[

ขอบคุณนะคะ :กอด1:

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
เหมือนเมียเฝ้าบ้านรอผัวกลับบ้านเลย


สมน้ำหน้าพี่พอร์ช555555


ออฟไลน์ kitwiphat

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 767
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-7
จบแล้วหรอเร็วจัง. อยากอ่านเรื่องของ แทน บ้างอะ
ว่าแทนจะได้ใครเปงแฟนหลังจากที่ไม่ได้เพรท...แล้วก็อยากให้เขียนตอนพิเศษรวมเพื่อนทุกคนคู่ของเพรทกันเตริกกับพอร์ทกับจัสและคู่อื่นๆๆๆน่าจะสนุกดีนะ

ออฟไลน์ hibarihao

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1

ออฟไลน์ ferrari_L

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-2

Special







“อยู่ไกลจนสุดสายตา~~…”


ใช่ๆๆ โคตรไกล


“...ไม่อาจเห็นว่าเราใกล้กัน”


เอออออ รู้แล้วไม่ใกล้ แฮ่กๆๆๆ


“และทุกครั้งหัวใจฉันคงยังไหวหวั่นกับความทรงจำ~~~


หัวใจกูเต้นแรงเพราะกูเหนื่อยไอ้สัสสสสสสส T^T


วันนี้เป็นวันที่พวกผมใกล้จบปีหนึ่งแล้วครับ จึงต้องมีการรับเสื้อช๊อปและที่สำคัญรับ...เกียร์!


‘พวกคุณทำตัวกันแบบนี้คิดเหรอว่าจะได้เกียร์ รู้เหรอว่ามันสำคัญยังไง บางคนยังเบะปากใส่เหมือนมันเป็นของกระจอก! แล้วเสื้อช๊อป... พวกคุณไปจ่ายเงินซื้อที่ร้านก็ยังได้ ไม่จำเป็นต้องมาขอจากพวกผม แต่ทำไมพวกคุณถึงมา!’


สำหรับผม ผมว่าสองสิ่งนี้ใครๆก็หามันมาได้ครับ แต่บางอย่างที่อยู่ในใจของพวกเรา... คือมันไม่ใช่เสื้อยืดธรรมดาที่จะใส่แล้วทิ้งขว้างสักหน่อยพอเก่าแล้วจะเอาไปเป็นผ้าขี้ริ้วงั้นเหรอ มันก็ไม่ใช่ป้ะ? มันมีชื่อรุ่น สัญลักษณ์ที่พวกเราได้มันมาอย่างยากเย็นและสิ่งที่ได้มาด้วยความยากลำบากมักจะมีค่าเสมอ แต่ก่อนที่พวกเราจะได้สิ่งเหล่านั้น ก็ต้องมาเหนื่อยอย่างนี้แหละโว้ย >O<


ตอนแรกหลังจากที่ได้รุ่นครั้งก่อนทุกคนโคตรชะล่าใจครับ เรียนๆเล่นๆกิจกรรมก็ไม่ค่อยจะสนใจเพราะไม่มีใครบังคับเหมือนที่ผ่านๆมาไง ใครจะเลือกไปกระโดดโลดเต้นไร้สาระล่ะ ทุกคนก็ต้องเลือกที่จะนอนอยู่หอมากกว่าอยู่แล้วอ่ะนะ


แต่พวกพี่เขาให้เราเลือกเองว่าจะพิสูจน์ตัวเองยังไง คือผมไปแอบสืบจากพี่พอร์ชมาแล้ว รุ่นมันทำค่ายอาสาครับ  ส่วนรุ่นพี่เฟี๊ยตนี่ลุกนั่งสิบเท่ารุ่นโคตรโหดแต่มันบอกว่าทำไม่ถึงนะ ล้มกันไปก่อน ตอนแรกผมคิดว่าจะเสนอให้จัดงานโปรโมทคณะอะไรงี้ แต่ไอ้เพื่อนตัวหนึ่งในเมเจอร์แม่งเสนอว่าจะวิ่งรอบมหาลัย กูล่ะอยากจะเอาตีนนาบหน้ามัน!!!!! TOT


“เธอเฮ้อเห่อเฮ๊อเหอออออ~~~”


“โว้ยยยยยยย” ใครหอนวะ


พวกเราเกือบร้อยชีวิตกำลังร้องเพลงเธอของวงค๊อกเทลเพื่อผ่อนคลายความเหนื่อย แต่ท่อนฮุกนี่ใครหอนนนนนน ตอบบบบบบ กูจะไม่ทนนนน T_T


“เธอยังคิดถึงฉันมั้ย เมื่อสองเรานั้นยังคงห่างไกล เมื่อเวลาพาเราให้ไกลกัน”


“รูรู้ฮู้ฮูฮูวววววววบ้างไหม~~~~~...”



“โว้ยยยยยยย”


มาอีกแล้ว ใครหอนอีกแล้วคราวนี้ไม่เข้าจังหวะด้วย พวกกูโห่ใส่ยังไม่รู้สึกนึกนะมึ๊งงงงง TOT


“คนไกลยังคงหวั่นไหว เมื่อเขามองดูภาพเธอทีไร น้ำตามันยังไหลออกมา”


มหาลัยก็ไม่ใช่จะเล็กๆ ดีตรงที่ได้หยุดเหล่หญิงคณะอื่นเท่านั้นแหละโว้ย แต่คิดว่าเขาจะสนใจมั้ย แค่ขึ้นชื่อว่าคณะวิศวะแล้วพวกผู้ชายมายืนแซวกันเป็นหมู่เป็นฝูงขนาดนี้เขาอายเดินหนีกันไปหมดแล่ว!


“อย่าคิดว่ากูไม่เห็นนะไอ้จัส”


“ไรวะ”


“โบกมือให้ชะนีที่ไหนยะ!”


นอกจากมึงจะเป็นกระเทยแล้วมึงยังจิกเก่งเป็นไก่อีกอิก้องงงงง ผมก็แค่โบกมือและส่งจูบให้สาวคณะนิเทศฯแค่นั้นเอง เขาเป็นเพื่อนเก่าสมัยเรียนมอปลายเว้ยยย เลยแซวมันเล่นๆ แล้วอิห่าก้องนี่คิดจริงคิดจังเอาไปฟ้องพี่พอร์ชครับ นอกจากจะโดนซ่อม(แบบไม่มีสาเหตุในฐานะพี่ว้ากแล้ว) ผมยังถูกมันทำโทษในฐานะผัวอีก!


“อื้อ อ๊ะ อ๊าๆๆ พี่พอร์ช!”


คือกำลังโยกรัวๆให้อารมณ์ผมพุ่งถึงขีดสุดแล้วมันก็แกล้งหยุดแล้วขยับเนิบช้า คือกูจะเสร็จแล้วไงไอ้เวร!!!!!!


“ทุบกูกูแกล้งมึงไม่เลิกแน่จัส”


มือง้างไว้ชะงักเลย


“พี่พอร์ชชชชชชช”


“หึหึหึ อยากได้ก็ทำเอง”


มันพลิกผมขึ้นด้านบนให้ผมจัดการมันเอง มันทำให้ผมประสาทจจะแดกตั้งแต่เริ่มละ คือผมก็ผู้ชายไงสะกิดกูก็เตลิดแล้วครับแล้วมันก็แตะๆยั้งๆอยู่ได้ อยากจะร้องไห้ แล้วให้กูทำเองอีก กูอายยยยยย T//////T


“ไม่เอาพี่พอร์ช กูไม่ได้กิ๊กกะเขาจริงๆนะ อ๊ะ!”


มันดึงผมที่นั่งป๊าคร่อมตักมันอยู่เข้าไปบดจูบอย่างรุนแรง ผมคิดว่าปากจะต้องเจ่ออ่ะ ใช่ความผิดผมป้ะเนี้ย ก็บอกแล้วว่าเพื่อนเก่าๆ พี่มันก็ยังระแวงไม่เลิกกลัวว่าผมจะมีกิ๊ก ชิ!!


“ฮ๊า อ๊ะ พี่พอร์ชครับ เร็วๆ”


มันสวนสะโพกขึ้นมาทั้งๆที่ผมยังนอนทับอยู่ คราวนี้มันจัดหนักจัดเต็มให้ผมไปสวรรค์สองรอบติดเหนื่อยแต่ยังมีแรงง้อมันต่อ หลังจากคบกันมันชอบขี้หึงจริงๆนะ ผมล่ะเพลียยยยยยย ขนาดปลาทองตัวผู้มันยังไม่ให้เข้าใกล้เลย(แยกเพศยังไงของพี่มันไม่รู้ T_T) อิก้องนี่ถ้าใกล้มาก็จะโดนเม้งใส่เหมือนกัน


“พี่พอร์ชอ่ะ ช่วงนี้มึงขี้หึงขี้งอนเกินไปป่าว”


ผมกอดมันจากด้านหลังกดจูบรอยสักที่มันทนเจ็บไปทำมาให้เป็นของขวัญครบรอบ ได้กูเสร็จแล้วกลับมางอนอย่างต่อเนื่องจริงๆคนนี้


“กูไม่ได้ขี้หึงแต่มึงไปส่งจูบให้ผู้หญิงคนอื่นป้ะจัส”


“เพื่อนกันจริงๆ ตอนกูย้ายโรงเรียนใหม่เขาช่วยกูเยอะเลย”


“เหอๆๆ เขาหวังอะไรหรือเปล่า”


“บ้า เขาเป็นผู้หญิงนะจะหวังมาเอาผมเหมือนพี่เหรอ”


“เขาจะให้มึงเอาเขาดิไอ้เด็กนี่”


“แหะๆๆ ไม่หรอกน่า รักใครได้ที่ไหนล่ะก็รักอยู่คนเดียวเนี้ย”


พี่มันหมุนตัวกลับมากอดแล้วกดปากลงบนกลีบปากผม ไม่มีการขยับไม่มีการรุกล้ำเข้ามาด้านใน แค่แตะแล้วมองตากันอยู่อย่างนั้น และผมก็บริสุทธิ์ใจจริงๆนี่นาเลยจ้องตามันกลับอย่างไม่ยอมแพ้


“ฮ่าๆๆๆ ตาเหล่”


“มึงก็เหล่ว่ะพี่พอร์ช!”


หมดอารมณ์ซึ้งไปเลย ณ จุดๆนี้ = =;;;


“หายโกรธน้าๆ”


“ช่วงนี้กูโมโหมึงบ่อย มึงรำคาญป่าว”


อาทิตย์แล้วผมไปโครงการปลูกป่าแล้วไปสนิทกับไอ้แบล็คที่อยู่เจอร์ไฟฟ้า วันก่อนก็ไปประชุมกิจกรรมเลยตีซี้กับไอ้หมอกเจอร์จัดอุต วันนี้ก็อย่างที่เห็น แล้วยังไม่นับที่ผ่านๆมาหลายเดือนก่อนอีกนะ


“ไม่หรอกน่า แล้วสมัยก่อนมึงรำคาญกูป้ะที่กูก็ตามหึงมึงอย่างนี้”


“กูไม่เห็นรู้สึกอะไรเลยนอกจากชอบมึง”


=//////////////////////////////=


“ละ แล้วช่วงนี้เป็นอะไร ถึงได้หึงพร่ำเพรื่อ”


“กูไม่รู้อ่ะ กูแค่ไม่ชอบอ่ะ มึงจะสนใจคนอื่นมากกว่ากู จิ๊! กูรู้สึกว่ากูรักมึงเกินไปแล้วว่ะ!”


อ๊ะ...


>////////////<


บ้าๆๆๆ บอกรักอยู่ได้ ส่วนกูนี่ก็เขินอยู่ได้ หน้าบางตั้งแต่เมื่อหร่ายยยยยยยยยยยย


“ถ้ารักมากนักก็เอาเกียร์มาดิ”


คือเกียร์เนี้ยส่วนมากผู้ชายคณะผมจะเอาไปให้เมียน่ะครับ(ได้เสียกันยังไม่รู้เรียกเมียไว้ก่อนอ่ะคณะกู) มันจะได้คนละอันเองไม่มีการขอใหม่ไม่มีการได้เพิ่มไม่ว่าจะกรณีใดๆ ดังนั้นต้องให้เมื่อเรามั่นใจว่าคนๆนั้นมันใช่จริงๆ แล้วถึงมันไม่ใช่หลักประกันที่มั่นคงแต่มันมีผลทางจิตใจละกันน่า


“อยู่ไหนแล้วก็ไม่รู้”


“...”


มันพูดอย่างไม่ใส่ใจ แต่ผมนี่สตั๊นไปแป๊บนึง


“ทำหายเหรอ”


“...มั้งนะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน”


“อะไรว้า พยายามหาหน่อยจิ เอามาแลกกัน”


ผมกะจะเอาไปทำเป็นสร้อยมาให้มันแหละ เพราะที่เกียร์มันจะมีรุ่นและรหัสนักศึกษาอยู่ ต้องแสดงความเป็นเจ้าของกันและกันไว้ก่อนเลย


“มึงเก็บเอาไว้เหอะ วิ่งจนขาลากเกือบไม่มีแรงมาให้กูเอาแล้วไม่ใช่อ่อ?”


“...”


มันเริ่มไซร้หน้าไซร้คอผมละแต่ผมนี่ดันหน้ามันออกไปก่อน ยังไม่เคลียร์ครับ


“ทำหายหรือว่าให้ใครไปแล้ว...”


“...” มันทำหน้าคิดแต่ผมนี่ใจแป้วอ่ะ “เหมือนกูจะเอาไปทำเป็นสร้อยอ่ะแล้วเห่อใส่ติดตัวอยู่พักหนึ่ง แล้วเอาไปไว้ไหนว้า”


“มึงไปเยผู้หญิงแล้วลืมเอาไว้ให้เขาหรือเปล่า”


พูดด้วยน้ำเสียงปกติแต่ผมนี่ขืนตัวออกจากอ้อมแขนมันละ ไหนบอกว่ารักกูไม่เคยเปลี่ยนแหงะ พี่พอร์ชดึงผมเข้าสู่อ้อมแขนแล้วรัดแน่นให้ผมกระดุกกระดิกไม่ได้เลย


“กูไม่แน่ใจอ่ะจัส แต่มันไม่สำคัญหรอก กูอยู่กับมึงนี่ไง”


“มึงเป็นคนปลูกฝังรุ่นน้องนะว่าเกียร์นี่มันสำคัญมาก”


ผมแค่นยิ้มแล้วผละตัวออกมาอาบน้ำกลับบ้านตัวเองเลยตอนแรกกะจะกลับหอแต่รู้ว่าพี่มันต้องไปหาแน่ๆ แม้พี่พอร์ชจะเดินตามมาง้อแต่ผมไม่พูดกับมันครับ ขนาดขึ้นแท็กซี่มามันยังเดินตามตอนแท็กซี่ออกตัวช้าๆในตอนแรกเลย ทิ้งมอเตอร์ไซค์ไว้ที่คณะอีกมั้ยล่ะนั่น โอ๊ยยยยย หงุดหงิดๆ


ตอนมาผมมารถมันตอนกลับก็ต้องกลับแท๊กซี่โดนโกงมิเตอร์ให้อารมณ์เสียไปอีก กลับถึงบ้านผมเล่าให้ม๊าฟังแต่เหมือนเขาจะเข้าข้างพี่พอร์ชล่ะ(พี่พอร์ชมาส่งผมที่บ้านครั้งหนึ่ง ม๊าเห็นเลยเรียกให้เข้าไปกินข้าว ความจริงก็เลยเปิดเผยเลยไง)


“มันก็เหมือนแหวนหมั้นแหละจัส”


“ไม่เหมือน แหวนหมั้นนั่นขอตังค์พ่อซื้อ แต่นี่จัสไปวิ่งมาได้ โดนว๊ากโดนทำโทษตั้งไม่รู้กี่รอบจนท้อจนจะออกจากการรับน้องด้วยซ้ำ”


“ตาพอร์ชก็ต้องเคยทำมาแบบเราสิ เขายังไม่เห็นสนใจเลย”


“ใช่ ขนาดได้มายากมาเย็นแม่งยังไม่สนใจ แล้วที่จัสยอมให้มันตอนเมาอ่ะ ไม่มีค่าเลยมั้ง”


“เห้อออออออออ คิดไปเรื่อย”


ผมนอนรอโทรศัพท์มันแต่ก็ไม่มีสายจากหมาตัวไหนเข้ามาแม้แต่สายเดียว เออออออ จะเอาใช่มะ! กูหายงอนมึงเองก็ได้โว๊ยยยยย คิดไปคิดมาของแต่ละอย่างมันมีค่ากับคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน มันอาจจะดูมีความสำคัญสำหรับผมแต่สำหรับพี่พอร์ชก็คงจะเป็นแค่เกียร์อันหนึ่งล่ะมั้ง


แล้วถ้ามันจะเอาไปให้ผู้หญิงแล้วผมก็คงทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะได้มาตั้งแต่ปีหนึ่งใครจะเก็บไว้ตั้งสามปี เอาของตัวเองไปทำสร้อยแล้วมาหมายไอ้พี่พอร์ชไว้ดีกว่า หวังว่าคงจะไม่เอาของผมไปให้คนอื่นหรือทำหายอีกหรอกนะ


“เวรกรรมอะไรว้า T_T”


“พี่เพรทๆ สวัสดีฮะ มีอะไรกันเหรอ”


“อ้อไอ้เด็กเวร มึงนี่นะไปทำอะไรเพื่อนกูวะ ดูดิกูต้องกับเพรทต้องมานั่งเก็บกวาดเนี้ย เจออีกทีต่อยคว่ำ”


พี่เติร์กโวยใส่ ประตูคอนโดของเขาสองคนเปิดกว้างเหมือนๆกับห้องถัดไปที่เป็นเพื่อนพี่พอร์ชเหมือนกัน ผมชะโงกหน้าเข้าไปดูแล้วก็ชะงัก ห้องพวกพี่ๆเขาถูกรื้อ ขโมยขึ้นเหรอไงแล้วห้องพี่พอร์ชอ่ะ?


“แจ้งตำรวจยังอ่ะพี่เติร์ก”



“แจ้งจับเพื่อนตัวเองเหรอไงวะ”


“อ่าว”


“ไอ้พอร์ชมาคุ้ยห้องพวกกูหากงหาเกียร์แม่งไรมันไม่รู้ เดี๋ยวนะ คุ้ยเหรอ อย่าเลย เรียกว่าถล่มเถอะ”


“หะ?”


“เออ วันนี้ปีหนึ่งได้เกียร์นิ จะแลกกับมันเหรอไง กูว่าหายไปแล้วล่ะ คนอย่างไอ้พอร์ช...” ผมไม่ฟังพี่เติร์กพูดให้จบเดินไปสแกนนิ้วเข้าห้องพี่พอร์ช เปิดประตูได้ก็ชะงักอีกครั้ง เละยิ่งกว่า!! TOT


แล้วนี่ไอ้ตัวต้นเหตุไปไหนแล้ววะ!


ผมเก็บห้องมันเสร็จก็นั่งรอนอนรอในห้องมันเป็นชั่วโมงๆก่อนที่จะได้ยินเสียงปิดประตูดังปัง! แล้วร่างสูงใหญ่ก็พุ่งเข้ามาทับผมที่นอนดูทีวีอยู่แขนหนารัดตัวผมเอาไว้แน่น เสียงหอบแฮ่กๆทำให้ผมสงสารเลยจูบซับเหงื่อตามไรผมมันออกให้


“ได้มาแระ”


มันยิ้มเผล่ทั้งๆที่ยังหายใจแรงด้วยความเหนื่อย มือใหญ่ยกสร้อยที่มีสัญลักษณ์เกียร์ที่สลักรหัสนักศึกษาและชื่อรุ่นไว้อยู่ อืมมมม... ถูกต้องทุกตัวอักษร แอบไปสั่งทำมาป้ะเนี้ย คนอย่างมันเจ้าเล่ห์นะครับ ไม่น่าไว้ใจเลย


“ไปเอาไหนมา สั่ง?”


“เปล่าๆ กูไปค้นมาดิ กูว่ากูเก็บไว้อย่างดีแต่นึกไม่ออก”


“แล้วไปเจอที่ไหนอ่ะ”


“ที่บ้าน”


“หืม?? เอาไปวางไว้ตรงไหนของบ้านถึงลืมได้”


“ตะ...ตรง ตรงคอหมา”


“หาาาา...”


“ก็ตอนนั้นกูไม่มีใครจะให้นี่ เอามาใส่เองก็ตลกไปเลยเอาไปทำปลอกคอให้หมาที่บ้าน”


“พี่พอร์ช มึงเคยบอกว่ามึงไม่ถูกกับหมาที่บ้านมึง”


“แหะๆๆ นี่” ชูแขนอีกข้างให้ดู ให้ตายเถอะ!!!! รอยข่วนเป็นทางยาวอ่ะ ผมดันมันลุกขึ้นนั่งแล้วสำรวจก็เจอตรงราวนมอีกรอบหนึ่ง บ้านมันเลี้ยงหมาลอตไวเลอร์น่ะครับ พ่อมันเอามาเลี้ยงแต่มันไม่ชอบมันอยากได้หมาขนปุยๆก็เลยตั้งแง่กับหมาที่บ้านตั้งแต่ตอนนั้น


“ตอนนั้นมันยังพิษสงไม่เยอะกูเลยเอายัดคอมันได้ ผ่านมาสามปีแม่งออกฤทธิ์ออกเดชใส่กูซะ”


“...”


“แต่ฤทธิ์ลอตไวเลอร์ก็ทำอะไรกูไม่เหมือนมึงหรอก เมียกูโหดกว่าเยอะครับ^O^”


“หึหึหึ” แอบว่ากูเป็นหมาอยู่ป่าวให้ทาย


“อันที่จริงทุกวันนี้กูก็ให้เกียร์มึงตลอดเวลาอยู่แล้วนะ”


“ตอนไหนวะ”


“ทุกตอนอ่ะ มึงไม่เห็นเอง”


“เกียร์ไร ไหนอ่ะ”


“เกลียมัว กลัวเมียไงครับ ฮ่าๆๆๆ”


“ไอ้พี่พอร์ชบ้าเอ้ย”


แอบกดสำลีลงบนแผลมันแรงๆจะพาไปหาหมอมันก็ไม่ไปบอกได้รับวัคซีนอยู่แล้วแถมหมาบ้านมันก็ดูแลอย่างดียิ่งกว่าลูกผู้ว่าอีก(กรรม T_T) ดังนั้นไม่ต้องห่วง ถ้าอยากให้มันหายเร็วๆต้องมาให้มันเอาอีกรอบจะง่ายกว่า กูนี่อยากให้มันถูกกัดซะให้แขนขาดจริงๆเล้ยยยยยยยย


“ของกูกำลังไปทำอยู่นะพี่พอร์ช”


“ยังไงก็ได้ เดี๋ยวๆๆ ไม่ใช่กูไม่อยากได้นะ แต่แค่มีมึงอ่ะกูก็พอใจแล้ว กูจะไม่เรียกร้องอะไรมึงเลย แค่อยู่ให้กูรัก...”


“...” ทำซึ้งอีกและ


“...อยู่ให้กูเอา และครางดังๆว่าพี่พอร์ชเอาอีก เร็วอีก แรงอีก แค่นี้กูก็พอใจละ”


มึงดัดเสียงเลียนแบบกูแล้วมึงยังจะยิ้มทำหน้าซึ้งใส่กูอีกเหรอพี่พอร์ช


“ไอ้เหี้ยพี่พอร์ช! แดกตีนกูก่อนมั้ยหะ”


ผมไล่เตะคนถูกหมาขย้ำไปทั่วห้องก่อนที่จะถูกมันรวบตัวเข้าไปเอา เอ้ย เข้าไปห้อง เอ้ย เข้าไปเอาในห้อง เอ้ย ถูกแล้ว!! เล่นมุกไก่กาไปอีก สวัสดีครับ

 :mew1: :mew1: :mew1:

--------------------------------------------------
special จ้า รู้สึกคิกถึงนาง เลยมา 5555
ถ้าชอบก็ดีใจ ถ้าไม่ชอบก็ขออภัยยยยย


ออฟไลน์ mtd

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
คู่นี้ยังฮงความฮาไว้คงเส้นคงวาจริงๆ  :laugh:
โธ่ คิดได้ไงพี่พอร์ชเอาเกียร์ไปใส่ให้หมา :m20:
ยังน่ารักเหมือนเดิม อยากอ่านอีกยาวๆเลยยยยย :hao7:

ขอบคุณมากนะคะ :กอด1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ titansyui

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-0

ออฟไลน์ Teddysdeath

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
น่าร้อกกก
ขอตามเข้าห้องด้วยได้ปะ
 :hao6:

ออฟไลน์ kitwiphat

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 767
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-7
ัตอนนี้น่ารักที่สุดเลยอะบอกตาทตรงชอบภาคนี้มากๆๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ hibarihao

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1

ออฟไลน์ greensnake

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +920/-14
เพิ่งเห็นว่ามีสเปฯ ย่องเข้ามาอ่านเสียหน่อย
แล้วคู่นี้ก็ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆด้วย ยังฮาเหมือนเดิม
ไม่น่าเชื่อว่าพี่พอร์ชจะรักและทุ่มเทเพื่อจัสขนาดนี้
ยอมฟัดกับหมาเพื่อให้ได้มาซึ่งเกียร์ :m20:
จัสมันแน่จริง เล่นเอาพี่ว้ากหงอไม่เป็นท่าเลย
แต่บทลงโทษของพี่พอร์ชก็ทำเอาน้องจัสไปไม่เป็นเหมือนกันนะ :o8:
สรุปคือเหมาะกันแล้วคู่นี้
ขอบคุณคนเขียนมากค่ะ :กอด1:
+1และเป็ดค่ะ

ออฟไลน์ parkii

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 98
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0


เป็นนิยายที่น่ารัก ตามอ่านรวดเดียวเลย
ไม่ได้อ่านซีซั่นแรก เดี๋ยวต้องลองไปตามอ่านซะแระ
 
:pig4:


ออฟไลน์ DREAM COME TRUE

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
น่ารักมากอะคู่นี้ ฮาด้วย ฮ่าๆๆ ชอบครับ สั้นดี ทันใจดีครับ ไม่ออกทะเลด้วย ขอบคุณมากครับ

ออฟไลน์ funland

  • https://www.facebook.com/pew.pal
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-2
    • pew.pure

ออฟไลน์ Tsubamae

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-0
เข้ามารอสเป บอสเฟี้ยต ด้วยยยย
กลับมาอ่านอีกรอบด้วย ชอบจริงๆ บทสรุปของผู้ชายเจ้าชู้
เนี่ยะ พี่พอร์ชกลัวเมียๆๆ. หุหุ น้องจัสเมียสุดโหดดดน่ารัก
โพดด

ออฟไลน์ teamkoyza

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 522
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
หื่นจริงๆไรจิง ถ้าท้องได้นิลูกเต็มบ้าน ฮ่าๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1

ออฟไลน์ heaven13

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 569
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
ชอบอ่ะ

ตามอ่านจนจบ

อยากอ่านอีก

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9



     สนุกมากกกกกกกกกกก  :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ en foo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 37
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ vodkakoy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 16
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ออฟไลน์ Aumy8059yaoi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 418
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
รู้สึกว่าคู่นี้มันจะปวงๆนะ 55555 :m20:

 :pig4: :กอด1:

ออฟไลน์ GF_pp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
พอร์ช เกล่ยมัว แต่ก็น่ารักกกกกก  :hao7:    :-[

 :pig4:    :pig4:

ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2359
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
 :pig4: พี่พอร์ชนี่มันหื่นตลอดจริง ๆ

ออฟไลน์ BankkunG23

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 241
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด