เด็กช่างรักจริง...เคยได้ยินไหมครับคุณ? : ตอนจบ P. 44
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เด็กช่างรักจริง...เคยได้ยินไหมครับคุณ? : ตอนจบ P. 44  (อ่าน 421337 ครั้ง)

ออฟไลน์ bambooiihallo

  • ยู้ฮู >w<
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1503/-19
อ้างถึง
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้



1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.เมื่อนิยายจบแล้วให้แก้ไขหัวกระทู้ต่อท้ายว่าจบแล้ว


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
 



สวัสดีค่า นิยายเรื่องใหม่ของแบมแบมมาแว้วว  :impress2:

- - - - - - - - - -

เป็นภาคต่อของเรื่อง หมอปิ๊งกับปลาทู ซึ่ง ... ไม่ได้เกี่ยวข้องกัน ไม่อ่านหมอปิ๊งก็เข้าใจเรื่องนี้ได้นะคะ


ฝากเรื่องนี้ไว้ด้วยค่า .... พูดคุยกันได้ที่แฟนเพจแบมนะคะ คลิกลิงค์ตรงลายเซ็นน้า จุ้บ  :L2: :L2: :L2:


 :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-04-2014 19:26:57 โดย bambooiihallo »

ออฟไลน์ bambooiihallo

  • ยู้ฮู >w<
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1503/-19
INTRO : น้ำไม่ไหล ...


แปะ … แปะ…





   ปุณณ์มองหยดน้ำที่หยดลงจากก๊อกทีละหยดแล้วรู้สึกถึงความโกรธที่เริ่มจะสูงปริ๊ดขึ้นเรื่อยๆ คอนโดถึงจะไม่ใช่คอนโดหรูใจกลางกรุงแต่ก็อยู่เขตกรุงเทพมหานครที่โฆษณาไว้ซะดิบดีดันน้ำไม่ไหลตอนตีสอง! แล้วดูหน้าเขาสิ! ยังเครื่องสำอางเต็มหน้าอยู่เลย จะให้นอนทั้งอย่างนี้ตื่นมาคงต้องเข้าคลินิกไปเลเซอร์อย่างเร่งด่วน ถ้าว่างก็ยังพอทนแต่คิวงานแน่นขนาดนี้จะให้ทนได้ยังไง! เอาหน้าพังๆไปออกสื่อเรอะ?





   “พ่อฆ่าปาดคอพนักงานแม่งเลยดีมั้ยเนี่ย!”





   ว่าแล้วก็เบ้หน้าใส่ตัวเองในกระจก ใบหน้าคมที่เขียนขอบตาให้ดูดุและซีดราวกับแวมไพร์ ผมเซ็ตไปด้านหลังเปิดใบหน้าเรียวให้ดูโดดเด่นยิ่งกว่าธรรมดา ปากสีชมพูซีดทำให้ใบหน้าเขาดูหวานละมุนกว่าเดิม แต่โดยรวมแล้วก็จัดว่าหล่อเย็นชาเข้าคอนเซ็ปต์งานอีเวนท์เปิดตัวน้ำหอมชายที่เขาเป็นพรีเซ็นเตอร์ แต่ … ขอหล่อแค่ตอนออกสื่อพอ เวลาจะนอนมันก็ต้องให้เวลาบำรุงผิวกันบ้าง แล้วน้ำเสือกไม่ไหล!



   ในที่สุดปุณณ์ก็เดินกระทืบเท้าออกมาจากห้องน้ำคว้าโทรศัพท์ไร้สายบนโต๊ะหน้าทีวีกดโทรหาพนักงานดูแลคอนโดทันที



   “สวัสดีค่ะ ล็อบบี้ค่ะ”



   “ครับ ห้อง 1707 มีปัญหาครับ น้ำไม่ไหล”



   “เอ่อคือ ตอนนี้ช่างประจำไม่อยู่แล้วค่ะ ไม่ทราบว่าช่วยรอถึงพรุ่งนี้เช้าได้มั้ยคะ”



   “ไม่ได้ครับ ต้องเดี๋ยวนี้! ผมมีงานแต่เช้า”



   “งั้นถ้าเป็นช่วงเย็นล่ะคะ ….”



   “เดี๋ยวนี้ครับ ยังไงก็ต้องเดี๋ยวนี้ ช่างไม่มีก็เอาคนที่ทำเป็นมา! เข้าใจมั้ยว่าเรื่องใหญ่มากครับ!”



   หลังจากเผลอขึ้นเสียงออกมาด้วยความโกรธก็กดวางสายทันทีแล้วทิ้งตัวนั่งไขว่ห้างบนโซฟา ให้ตายสิกลับมาเหนื่อยๆแทนที่จะได้อาบน้ำนอน ต้องมาเจอกับปัญหาจุกจิกแบบนี้ด้วย เหนียวตัวไปหมดแล้วโว้ย!



   ตาคมหลุบมองร่างกายตัวเองที่ตอนนี้ครึ่งล่างท่อนบนถูกประโคมด้วยเครื่องสำอางจนขาวซีด แขนและมือก็ซีดพอกัน เพราะชุดอีเวนต์ที่ต้องพับแขนเสื้อถึงศอกและปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทจนเหลือแค่เม็ดเดียว กางเกงยีนส์เดฟสีเดียวกันนี่ก็รัดจนอยากจะถอดออกสักที ตอนนี้อยากจะแก้ผ้าอาบน้ำ แต่ทำไม่ได้!



   นิ้งนอง … นิ้งนอง …



   ช่างคงจะมาแล้ว ….ปุณณ์ลุกเดินไปเปิดประตู แต่แล้วก็ต้องเลิกคิ้วขึ้นเมื่อภาพที่คิดไว้ว่าคงเป็นช่างแก่ๆหรือไม่ก็ลุงยามอ้วนหน้าคอนโดแต่กลายเป็นผู้ชายร่างสูงในชุดนักศึกษาและทรงผมอันเดอร์คัตเหมือนเขาแต่อีกฝ่ายเซ็ตให้ฟูขึ้นแต่เขาเสยเรียบไปข้างหลัง



   “มีธุระอะไรครับ?”



   ปุณณ์ถามขึ้นเมื่ออีกฝ่ายเอาแต่จ้องเขา ด้วยความสูงที่น่าจะเท่าหรือใกล้เคียงกันทำให้สายตาของปุณณ์กับอีกฝ่ายสบกันพอดี



   “เป็นช่างครับ เห็นคุณโทรไปแจ้งว่าน้ำไม่ไหล”



   “อ้อ เชิญเข้ามา”



   พอรู้ว่าเป็นช่างตาคมของปุณณ์ก็เริ่มกรุ่นทันที ถึงมึงจะหล่อเข้มดูดีแต่ถ้าซ่อมให้กูไม่ได้อย่าหวังว่าจะรอดจากห้องนี้ไปแบบสบายใจเฉิบ พอจะด่าให้หูชาเลยคอยดู



   ร่างสูงชุดนักศึกษาถอดรองเท้าหนังไว้ข้างชั้นวางรองเท้าแล้วเดินผ่านปุณณ์เข้าไปทางห้องน้ำพร้อมกล่องอุปกรณ์ในมือ ปุณณ์เดินตามไปดูแต่เพียงยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องน้ำไม่ได้เข้าไปข้างใน



   ช่างที่ดูไม่เหมือนช่างในสายตาปุณณ์เปิดกล่องอุปกรณ์หยิบเครื่องไม้เครื่องมือมาจัดการก๊อกน้ำแต่แล้วก็ชะงักลงก่อนจะหันมาทางปุณณ์



   “ตอนคุณโทรไปแจ้ง แจ้งว่าน้ำไม่ไหลใช่มั้ยครับ?”



   “ใช่ ทำไม?”



   “ได้ลองเปิดชาวเวอร์ดูหรือยังครับ เผื่อปัญหาไม่ใช่น้ำไม่ไหลแต่อาจจะเป็นที่ก๊อก”



   ปุณณ์ชะงักเล็กน้อยก่อนจะนึกได้ว่าตัวเองพอเปิดน้ำที่อ่างล้างหน้าไม่ได้ก็โวยวายก่อนทันทีไม่ได้คิดจะไปเปิดดูชาวเวอร์แต่อย่างใด



   “จำไม่ได้ ทำไมล่ะ?”



   “เพราะถ้าเป็นที่ก๊อกนี้ที่เดียวแสดงว่าไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของทรงคอนโด เพราะเจ้าของห้องอาจจะใช้จนพังเอง ถ้าจะให้ช่างคอนโดซ่อมก็ต้องเสียส่วนต่างนะครับ แต่ถ้าน้ำไม่ไหล ก็จัดการให้ฟรี”



   ปุณณ์เริ่มหมั่นไส้เพราะไอ้คนที่บอกว่าเป็นช่างหันมายิ้มมุมปากประหนึ่งเย้ยกันเล็กน้อยใส่เขา หนอยไอ้เด็กบ้านี่ ถึงยังไงเขาก็มีตังค์จ่ายโว้ย



“จะอะไรก็แล้วแต่ จะใช้น้ำตรงนี้ ถ้าต้องจ่ายเงิน ผมก็มีปัญญาจ่าย แค่ซ่อมให้เสร็จไวๆเถอะ”



“ครับผม สักครู่ครับ”



จากนั้นช่างคนเดิมก็เดินไปเปิดชาวเวอร์ดูปรากฏว่าน้ำไม่ไหลจริงๆ ปุณณ์ยักคิ้วกวนกลับด้วยชัยชนะของตัวเอง หึหึ เป็นไงล่ะปัญหามันเป็นที่น้ำไม่ไหลต่างหาก!



พิชมองรอยยิ้มเย้ยหยันของคนหน้าขาวซีดแล้วก็ขำในใจ อะไรจะแค้นฝังลึกขนาดนั้นกับแค่เขาพูดเรื่องน้ำนิดเดียว จะว่าไปทำไมน้ำไม่ไหล? ทั้งที่ชั้นบนซึ่งน่าจะไม่ไหลเหมือนกันดันใช้งานได้ดี น่าจะเป็นที่ก๊อกหรือเปล่า?



ร่างสูงจัดการลองงัดก๊อกออกมาเพื่อหาสาเหตุแต่พอก๊อกหลุดออกมาปรากฏว่าสายน้ำพุ่งขึ้นมาปะทะหน้าเขาจนเปียกโชกไปหมด



“เฮ้ย !”



เสียงตะโกนตกใจดังขึ้นจากสองคนพร้อมกัน พิชที่เปียกไม่ทันตั้งตัวกับปุณณ์ที่ตกใจเมื่อน้ำพุ่งออกมาจนทำอะไรไม่ถูก เป็นพิชที่ตั้งสติได้ก่อน ก้มตัวลงไปใต้อ่างล่างหน้าหมุนสวิตซ์ปิดน้ำทันที ก่อนจะเสยผมที่ลู่ลงเสียทรงเพราะน้ำหันไปมองปุณณ์



“ตกลงเป็นที่ก๊อกนะครับคุณ ดูจากสภาพคงเสียทั้งก๊อก ทั้งชาวเวอร์ ผมเปียกขนาดนี้คงไม่ใช่น้ำไม่ไหลหรอก”



“น้ำมันอาจจะพึ่งไหลก็ได้ ใครจะไปรู้ หลอกกินเงินค่าซ่อมใช่มั้ย ?”



ปุณณ์ยังคงไม่ยอมรับ ก็มันมีหลักฐานอะไรว่าก๊อกเสีย ก็เข้าเพิ่งจะใช้ … เอ่อ … เมื่อต้นเดือนที่แล้วอยู่เลย! ก็ช่วงนั้นไปทำงานต่างจังหวัดตลอดไม่ได้กลับบ้านใครจะไปจำได้!



“ค่าซ่อมมันไม่กี่ตังหรอกครับคุณ เอาเถอะ คุณมีก๊อกสำรองมั้ยผมจะได้เปลี่ยนให้เลย ชาวเวอร์ด้วย”



“ไม่มี แล้วต้องทำยังไง?”



“ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากใช้น้ำพุ่งแบบเมื่อครู่จนกว่าจะมีก๊อกมาเปลี่ยนครับ ถ้าคุณซื้อมาแล้วเปลี่ยนไม่เป็นก็โทรไปแจ้งที่ล็อบบี้นะครับ
จะมีช่างขึ้นมาทำให้”



“แล้วช่างที่ขึ้นมาจะเป็นคุณหรือเปล่า?”



“ทำไมครับ?”



พิชถามงงๆ ในขณะที่ปุณณ์เริ่มจะแยกเขี้ยวอีกครั้ง



“ก็ถ้าเกิดผมเอาก๊อกไปให้ร้านเขาดู เขาบอกไม่เสียไม่เท่ากับคุณทำผมเสียเวลาไปซื้อก๊อกใหม่มาเปลี่ยนหรอ? จริงๆมันอาจจะพังเพราะคุณงัดออกมาก็ได้ แล้วถ้าเป็นแบบนั้นใครจะรับผิดชอบค่าเสียเวลาให้ผมไม่ทราบ?”



สิ้นประโยคขึ้นเสียงพิชก็แทบอยากจะกุมขมับให้กับคนช่างจินตนาการ จนเขาไม่รู้จะตอบอะไร ดูเหมือนคงจะจริงอย่างที่หลายคนพูดคนหน้าตาดีมักจะไม่มีสมอง สงสัยข้างในจะมีแต่เยลลี่



“เอาแบบนี้แล้วกันครับ ถ้ามันเป็นอย่างที่คุณว่าจริงก็โทรไปที่ล็อบบี้แล้วให้เจาะจงว่าเรียกผมแล้วกัน ผมชื่อ พิช พิชฌพันฒน์ ตามนี้โอเคมั้ยครับ?”



“คุณคงไม่ลาออกหนีความผิดไปก่อนใช่มั้ย?”



ปุณณ์ยังคงกอดอกขมวดคิ้วจ้องอีกฝ่ายนิ่ง ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้แค่เรื่องก๊อกมันทำเขาจริงจังได้ขนาดนี้ เขารู้แต่ว่าจะไม่ยอมปล่อยอีกฝ่ายลอยนวลแน่ๆ ดูสิทำหน้าเหมือนขำแต่ก็ไม่ขำ จะยิ้มก็ไม่ยิ้ม แบบนี้มันกวนประสาทกันชัดๆ! นึกว่าหน้าตาดีแล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเรอะ!



“ความผิดเท่านี้ผมคงไม่ต้องหนีออกนอกประเทศหรอกครับ ตกลงตามนี้นะครับ ผมขอตัวก่อนครับ”



“เดี๋ยว !”



ปุณณ์ยกแขนกั้นไว้เมื่ออีกฝ่ายจะผ่านกรอบประตูไป พิชหันมาสบตาคมวาววับแล้วเลิกคิ้วใส่ประหนึ่งว่าจะเอาอะไรกับเขาอีกล่ะคุณ!



“แล้วผมจะใช้น้ำได้ยังไง?”



“ก็เปิดก๊อกข้างล่างไปก่อนครับ น้ำมันก็จะพุ่งแบบที่พุ่งใส่ผม หรือไม่ก็ทนสักคืน พรุ่งนี้ก็ไปใช้ห้องน้ำที่ฟิตเนสของคอนโดก็ได้ครับ เปิดทำการตีห้า”



“แต่ผมต้องใช้น้ำคืนนี้! คุณต้องรับผิดชอบ รองน้ำให้ผม”



“อะไรนะ?”



สุดท้ายพิชก็แทบอยากจะหักคอไอ้ซีดหน้าหล่อนี่ เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าเขาเป็นช่างไม่ใช่คนใช้ แต่ดันต้องมารองน้ำใส่กะละมังซักผ้าให้อีกฝ่ายล้างหน้าตรงระเบียงห้อง ส่วนอีกฝ่ายน่ะหรอ กำลังนั่งวักน้ำล้างหน้าอยู่ข้างๆนี่ล่ะ อะไรจะขั้นตอนเยอะขนาดนั้น สำลีชุบน้ำยาอะไรสักอย่างเช็ดหน้าทั้งหน้ารวมถึงลำตัวที่เขาเพิ่งจะเห็นว่ามันซีดแค่ตรงช่วงแขนใบหน้าและลำคอเมื่ออีกฝ่ายถอดเสื้อโชว์ท่อนบน



“ตกถังสีมาหรอครับคุณ”



“มันเป็นงาน นี่ช่วยเช็ดหลังคอหน่อย”



ปุณณ์ยัดสำลีชุบคลีนซิ่งใส่มืออีกคน พลางหันแผ่นหลังขาวเนียนให้



“นี่คุณจะเล่นบทจันดารากับผมหรอ ?  จัน .. เอาสำลีเช็ดคอฉันซิ …”



“เพ้อเจ้อละ ไวๆ คนยิ่งง่วงๆ”



“ใจร้อนจริง ผมเป็นคนใช้หรือไงเล่า”



พิชบ่นพลางค่อยๆเช็ดสีขาวซีดบนหลังคอให้ปุณณ์ ปุณณ์ก็ง่วนกับการเช็ดลำคอและแผ่นอกทั้งสองคนเหมือนจะลืมไปแล้วว่าเพิ่งรู้จักกัน



“เสร็จสักที ขอบคุณมาก”



ปุณณ์หันไปยิ้มเล็กน้อยให้กับคนข้างหลัง แต่พิชกลับอึ้งไปทันทีเมื่อเห็นใบหน้าปุณณ์ชัดๆ ผู้ชายตัวซีดเมื่อกี๊ก็ว่าหล่อดูดีแต่พอมันหายซีดกับมาเป็นคนปกติ … หล่อจนผู้ชายด้วยกันยังอิจฉา



“อะไร?”



ปุณณ์หยิบผ้าขุนหนูที่พาดไว้บนราวระเบียงขึ้นซับหน้า



“คุณ …. เอ๊ะ … ทำไมคุณหน้าเหมือนคนในป้ายนั่น”



พิชชี้ไปที่แผ่นป้ายโฆษณาเสื้อผ้าบนบิลบอร์ดที่ตั้งอยู่บนยอดตึกไม่ใกล้ไม่ไกล แต่คนในป้ายนั่นยิ้มสดใสไม่ใช่เอาแต่ใจเหมือนคนตรงนี้



“ก็รูปผมเอง หล่อล่ะสิ”



“อ้อ … เป็นดารา?”



“ไม่ ผมเป็นนักร้อง อยากได้ลายเซ็นล่ะสิ? จะเซ็นให้ฟรีๆไม่คิดเงินก็ได้นะครับ”



ปุณณ์ยักคิ้วกวนประสาทส่งกลับไป แต่พิชกับทำหน้าเหมือนเข้าใจอะไรสักอย่างแล้วหันมายิ้มซื่อให้ปุณณ์ที่ดูก็รู้ว่าเสแสร้ง



“มิน่า ที่เขาว่าพวกดารานักร้องตัวจริงมักนิสัยเสีย นึกว่าเขาพูดกันเล่นๆตั้งนาน … ขอบคุณนะครับที่ทำให้ผมเข้าใจว่าที่เคยได้ยินมันเรื่องจริง”



พิชพูดจบก็คว้ากล่องเครื่องมือก้าวเท้ารวดเร็วออกจากห้องไปทันทีเหลือแต่ปุณณ์ที่เพิ่งประมวลผลความคิดตัวเองได้ ไอ้บ้านั่นมันหลอกด่าเขานี่หว่า !



“ไอ้เวรเอ้ย!”


- ------------------------------------------------------------ -



-...- น้องพิชไม่ได้มีท่าทีสนใจพี่ปุณณ์เลย ... แม้พี่ปุณณ์จะถอดเสื้อโชว์  5555


เม้นพูดคุยกันได้นะคะ ต่อไปนี้จะพยายามมาตอบเม้นทุกคนก่อนเริ่มตอนใหม่น้า >w<  :กอด1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07-08-2013 14:36:17 โดย bambooiihallo »

ออฟไลน์ yymomo

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 922
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-3
 :pig2:  เจิมเรื่องใหม่ ๆๆๆๆๆ  :mew1:  ตอนนี้เปนพี่ปุณสินะ  :hao6:

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
เรื่องของปุณณ์มาแล้วววววว
เนื้อคู่หรือคู่กัดจ๊ะ เจอกันก็ลับฝีปากแล้ว

รอตอนต่อไป

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4
ว้ายยยยยย  พี่ปุณณ์ มาแล้วววววว  ดีใจจังเลย  :m3:
เอ้า เนื้อคู่พี่ปุณณ์ พิช น้องนักศึกษาเด็กกว่าซะงั้น แต่ตัวสูงเท่า ๆ กันอย่างนี้ ใครเป็นรุกเป็นรับล่ะจ้ะเนี่ย
ท่าทางใจเย็นใช้ได้เลย แหม ๆ ช่างเหมาะกับคนอารมณ์ร้อนอย่างพี่ปุณณ์ยิ่งนัก
กลายเป็นพี่ปุณณ์ หน้าแตก ก๊อกเสียซะเอง แหมๆ ยังไม่ยอมรับอีกนะพี่ปุณณ์
นิสัยไม่ยอมใครนี่ไม่มีใครเกิน ช่างไม่เหมือนตอนอยู่กับน้องปิ๊งเลยน้า
น่าปวดหัวแทนช่างพิช เจอฤทธิ์พี่ปุณณ์เข้าให้ แต่ก็ยังว่าพี่ปุณณ์น่ารักอยู่ดีอ่ะ
ไม่ทันไร ทำไมดูสนิทกันเร็วจริง พี่ปุณณ์ถอดเสื้อโชว์อกขาว ๆ เฉยเลย ยังเล่นจันดารากันซะอีก :laugh:
พี่ปุณณ์ หล่อจนตะลึงเลยเหรอจ้ะ เอ้า แล้วหล่อปะทะหล่อ จะเกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย
แต่สรุป น้องพิช ไม่รู้จักพี่ปุณณ์ ซูป'ตาร์ เหรอเนี่ย ไปอยู่หลังเขาไหนมาจ้ะ
แค่ตะลึงว่าหล่อ นอกนั้น รู้สึกพี่ปุณณ์ของเราจะไม่ได้อยู่ในความสนใจเลยนะเนี่ย แถมโดนหลอกด่าอีกตะหาก แสบมาก
ชอบคู่นี้จริงเลย ต่อปากต่อคำกันได้น่ารักสุด ๆ น่ารักน่าลุ้น ใครจะเป็นฝ่ายยอมจ้ะเนี่ย
รอตอนต่อไปจ้า ชอบมากเลยอ่ะ ขอบคุณแบมจ้า  :กอด1: :L2:
 

ออฟไลน์ เฉยๆ

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 115
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ แป้งข้าวหมาก

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 749
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
พี่ปุณมาแล้ววววว ....ฮูเล่ย์
 :mc4:
มันช่างเป็นการพบกันที่น่าประทับใจ 55555

ออฟไลน์ bambooiihallo

  • ยู้ฮู >w<
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1503/-19
-....- ใครจะรุกจะรับ ... ต้องลุ้นกันต่อไป ...

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5467
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
ส่วนสูงไล่เลี่ยกันแบบนี้ใครจะเป็นพระใครจะเป็นนายล่ะนี่

ออฟไลน์ Minnie~Moo

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 372
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-1
พี่ปุณณ์จะเปลี่ยนใจเป็นรับแทนมั๊ยน๊า :hao7: :hao7:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ KURATA

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 893
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +146/-1
วิ่งเข้ามากรี๊ดดดปุณณ์ อิอิ  :mc4: :mc4:

ออฟไลน์ Gemm

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 181
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
กลับจากทำงานมาเหนื่อยๆ เจอหนน้าน้องปุณ กับน้องพิช ก็ไม่หายเหนื่อยนะ แต่ฟิน น่ารัก :-[

ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3862
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13

ออฟไลน์ -west-

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1393
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1875/-12
    • FACEBOOK PAGE

ออฟไลน์ inpurplethief

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-0
พี่ปุณณ์ต้องเป็นเคะราชินีเท่านั้น
น้องพิชมาปราบเธอให้ราบคาบเลยนะ

ออฟไลน์ milkshake✰

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 817
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3
เราอยากให้พี่ปุณณ์เมะจัง ชอบเมะราชินี
........................
จริงๆ นะ งี่เง่าๆ หน่อยนี่สเป็คเลย

ออฟไลน์ Aomampapeln

  • แมวเหมียว เมี๊ยว เมี๊ยว~
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1134
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
พิชจะปราบปุณได้ไหมน๊าแล้วไคจะรุกจะรับกันละเนี่ยลุ้นๆ

ออฟไลน์ Takarajung_TK

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 931
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-2
ชอบจัง ปุณเจอคู่ปรับแล้ว  :mew3:

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ Satanza321

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 671
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-3
มาลุ้นด้วยคน 555 ไม่มีใครยอมใครจริงๆคู่นี้ (แต่เอ๊ะอ่านๆดู เหมือนพีชจะยอมคุณปุณณ์นะ) :m28:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






PoofuGirl

  • บุคคลทั่วไป
ทำไมให้ฟีลล์ว่าพี่ปุณณ์จะเคะยังไงไม่รู้  :katai5:
แต่เชียร์พี่ปุณณ์เมะมากกว่านะ >w<
ดูเป็นเมะมั่นใจตัวเองสูงแต่โดนเชิ่ดใส่ อิอิ

เหมือนพี่ปุณณ์จะอ่อยแต่ก็เปล่า
ขนาดโป๊ไปแล้วอีกฝ่ายยังไม่เหลียวแล อิอิ  :hao3:

รอดูยกหน้าฉะกันอีกรอบต่อไป ^^
ตอนแรกเดาว่าพี่ปุณณ์เคะมาก แต่พอเจอคำว่า
พี่ปุณณ์หล่อมากก็แบบเริ่มมีความหวังอันเรืองรอง อุอุ
  :hao6:


ออฟไลน์ bambooiihallo

  • ยู้ฮู >w<
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1503/-19
ตอบเม้น

   yymomo : ใช่แล้วค่า ฝากติดตามด้วยน้า ><
   maemix : ยังมีอีกหลายยกค่ะ 555
   TIKA_n : ขอบคุณค่าเม้นยาวมากเลย 555 อันนี้ต้องรอติดตามค่ะว่าใครจะยอมใคร
        เฉยๆ : มาอัพแล้วน้า
        แป้งข้าวหมาก : 5555 เดี๋ยวจะต้องประทับใจกว่านี้อีกกก
        snowboxs : -...- ต้องติดตามค่ะว่าใครจะพระใครจะนาย
        Minnie~Moo : จริงๆพี่ปุณณ์รับมาก่อนนะเอออ
        KURATA : แสดงว่าแม่ยกพี่ปุณณ์แน่เลย อิอิ
        Gemm : ขอบคุณที่ชอบพี่ปุณณ์กับน้องพิชค่า ><
        koikoi  :  :katai2-1:
        -west- : สไตล์พี่ปุณณ์เค้า อิอิ
        inpurplethief : พี่ปุณณ์อาจจะเป็นเมะก็ได้น้า 55
        •PIKACHU• : เคะราชินีไม่เอาหรอคะ 55
         แมวเหมียว : ติดตาามค่า ใครจะรุกจะรับ
        Takarajung_TK : ปรับกันอีกหลายยกแน่นอนค่ะ
        Satanza321 : อาจจะผลัดกันยอมก็ได้นะเออออ
          PoofuGirl : อีกหนึ่งเสียงเชีร์ยพี่ปุณณ์เมะใช่มั้ยคะ 55




ตอนที่ 1  ปะทะ

“แหม … คุณปุณณ์ขา ทำไมวันนี้หน้าบึ้งจังเลยคะ ใครทำอะไรขัดใจคะเนี่ย”



ช่างแต่งหน้าประจำทักเมื่อวันนี้ศิลปินหนุ่มที่เธอแต่งหน้าให้ประจำหน้าบึ้งตึงแต่เช้าทั้งที่ปกติต่อให้เหนื่อยหรือรำคาญใจแค่ไหนปุณณ์ก็มืออาชีพมีแต่ปั้นหน้ายิ้มตลอด



“ที่คอนโดน่ะครับ ปัญหาจุกจิกแต่รำคาญใจสุดๆ”



ก็เมื่อเช้าเขาต้องล้างบรรดาครีมมาร์กหน้าที่มาร์กทิ้งไว้ทั้งคืน แต่น้ำยังใช้ไม่ได้ ต้องไปเปิดก๊อกใต้อ่างให้น้ำพุ่งจนนึกว่าตัวเองอยู่ในเทศกาลสงกรานต์ เปียกตั้งแต่หัวจรดเท้า! ออกมาก็เจอห้องแอร์จนหนาวสั่น … เซ็ง!



“แหม ก็คุณปุณณ์ไม่อยู่คอนโดหรูห้องกว้างๆหน่อยล่ะคะ มีแค่สองห้องนอนหนึ่งห้องน้ำ ล้านต้นๆมันก็มีปัญหาจุกจิกแบบนี้ล่ะค่ะ เห็นพวกดาราคนอื่นเขาอยู่กันใจกลางกรุงเทพทั้งนั้นนะคะ”



“เฮ้อ … ก็ผมไม่ชอบห้องกว้างเกินไปนี่ครับ ไม่ค่อยได้อยู่ด้วย ทุกวันนี้ก็นอนแต่โซฟาหน้าทีวี ห้องนอนสองห้องก็ทำเป็นห้องเก็บเสื้อผ้าไปแล้ว เก็บเงินไว้ทำอย่างอื่นดีกว่า”



“โธ่คุณปุณณ์ดังขนาดนี้ เงินทองไหลมาเทมาจะเก็บเงินไปทำอะไรคะ ใช้บ้างเถอะ ถือเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆของชีวิตนะคะ ให้รางวัลตัว
เอง เห็นขับรถได้ช่วงเดียวก็กลับมานั่งแท็กซี่อีกละ”



“ฮ่าๆ นี่ก็ไปจองรถคันใหม่แล้วครับ คงได้ขับแล้วล่ะ”



“อ้าว เคยใช้มินิคูเปอร์ไม่ใช่หรอคะ”



ปุณณ์ตาหม่นแสงลงเล็กน้อยก่อนจะส่งยิ้มฝืนๆออกมา



“ขายไปแล้วครับ ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่”



“อ๋อค่ะ … แล้วนี่จะขับรุ่นไหนคะ?”



“อีโค่คาร์ธรรมดาล่ะครับ ประหยัดน้ำมันดี เพราะยังไงก็มีแต่พวกงานทัวร์คอนเสิร์ตไปรถบริษัทอยู่แล้ว”



“แหม คุณปุณณ์นี่ดีจังค่ะ เป็นคนดังแต่ไม่ได้ทำตัวอวดรวย อ่ะแต่งหน้าเสร็จแล้วค่ะ”



“ขอบคุณครับ”



ปุณณ์ยิ้มให้กับช่างแต่งหน้าคนเดิมก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินเข้าไปในฉากที่ถูกจัดไว้ให้เป็นสวนหรูหรามีโต๊ะสีขาวดูดีวางถ้วยกระเบื้องสีสดใสสกรีนโลโกยี่ห้อกาแฟ



“หันข้างหน่อยครับ โอเคครับ …”



แชะ ! แชะ ! แชะ !



“เปลี่ยนมุมครับ ยืนขึ้นครับคราวนี้หันหลังเอามือจับพนักเก้าอี้แล้วก็ยกแก้วกาแฟจรดริมฝีปากครับ นั่นล่ะ สวยครับ”



แชะ ! แชะ ! แชะ !



“โอเคเรียบร้อยครับ เปลี่ยนชุดได้เลยครับ”



“ขอบคุณครับ”



วันนี้เขามาถ่ายภาพนิ่งโฆษณากาแฟยี่ห้อหนึ่งที่เขาเป็นพรีเซ็นเตอร์เหมือนกัน เวลาถ่ายจริงไม่นานแต่กว่าจะเซ็ตฉาก เสื้อผ้าหน้าผม และแสง กินเวลาไปมากโขเพื่อภาพที่ดีที่สุด ก็ไม่รู้จะแต่งทำไมให้หนามากเพราะยังไงก็ไปรีทัชรูปอีกทีอยู่ดี น่าเบื่อ…






“เดี๋ยวมีงานร้องเพลงที่มหาลัย …. นะ คณะวิศวะ”



“หาว… งานเฟรชชี่ไนท์อ่ะหรอพี่?”



ปุณณ์สลึมสลือถามผู้จัดการส่วนตัวที่นั่งรถตู้มาด้วยกัน ทุกปีจะมีมหาลัยติดต่อมาที่ค่ายเพลงเพื่อเชิญนักร้องไปร้องเพลงในงานเฟรชชี่คณะต่างๆ แยกกันไปตามแต่คิวใครจะว่าง ซึ่งความจริงค่าตัวเขาแพงกว่านี้แต่บริษัทถือเป็นว่าการโปรโมทศิลปินในกลุ่มนักศึกษา ซึ่งเขาไม่ได้มีปัญหาเรื่องเงินค่าตัวเพราะไม่ได้เป็นคนตั้งเรทราคาเอง มีหน้าที่ไปทำหน้าที่อย่างเดียว จะถูกจะแพงไม่ใช่หน้าที่เขาตัดสินใจ



“ใช่แล้ว ไหวนะปุณณ์?”



“ไหวครับ … แต่ไปถึงผมขอนอนก่อนได้มั้ย เมื่อคืนนอนแค่ชั่วโมงกว่าก็แหกขี้ตามาถ่ายแบบกาแฟแต่เช้า แล้วมาอัดรายการอะไรนี่อีก ตาจะปิดละพี่แบงค์ เต้นไม่ไหวแหง เสียงไม่มีด้วย”



“พี่โทรบอกสตาฟนักศึกษาที่ติดต่อมาแล้ว เขาจัดห้องเรียนห้องหนึ่งให้ทีมงาน ยังไงก็มีเตียงผ้าใบอยู่แล้วเดี๋ยวพี่เอาเตียงผ้าใบไปตั้งให้ปุณณ์นอนแล้วกัน”



“ขอบคุณมากครับพี่ พี่เหมือนพ่อผมเลยว่ะ รู้ใจทุกอย่าง”



“หึหึ ก็เป็นงานด้วยล่ะ แล้วนี่พ่อยอมให้เข้าบ้านยัง?”



“อย่าไปพูดถึงเลยพี่ อีกนาน ป่านนี้ตัดผมออกจากกองมรดกพันล้าน ไอ้ปัณณ์ก็ด้วย ไม่ต่างกันเล้ย รายนั้นก็คงโดนตัดเหมือนกัน งี้ล่ะเราสองคนพี่น้องมันลูกเก่าเขาลืมแล้ว ไหนๆก็มีลูกสาวขี้อ้อนคนใหม่กำลังเห่อกันอยู่”



“ที่พูดนี่ประชดใช่มั้ยเนี่ย?”



“พี่ก็รู้ผมพูดไปงั้น หมดวัยจะมาทำตัวเป็นเด็กขาดความอบอุ่นแล้วนะพี่ สามสิบสองแล้วครับ ไม่ใช่สิบสอง ถ้ายังอายุสิบสองนี่คงนอนร้องไห้ทุกวัน เป็นเด็กมีปัญหา หนีออกจากบ้านเข้าแก๊งค้ายาไปเรียบร้อย”



ปุณณ์พูดแล้วก็ขำตัวเอง ขำพ่อด้วยที่ไม่เลิกทิฐิกับเขาสักที อุตส่าห์เรียนบริหารจนจบตามที่พ่อต้องการแต่ไม่ยอมไปทำงานบริษัทพ่อ หันหน้าเข้าวงการบันเทิงตั้งแต่สมัยเรียน พ่อก็ไล่ตะเพิดเขาออกจากบ้านทันที ส่วนไอ้ปัณณ์นี่โดนไล่ตั้งแต่ขึ้นมหาลัยปีหนึ่งเพราะมันดันไปเรียนครุศาสตร์ที่พ่อไม่ชอบ แล้วจบมายังไม่ยอมเป็นครูตามที่เรียน จับมือกับเพื่อนเปิดเว็บไซต์ขายเสื้อผ้าและทำนิตยสารแฟชั่นออนไลน์ซะอย่างนั้น มันคงจะลืมไปเหมือนกันว่าตระกูลตัวเองก็มีบริษัทผลิตเสื้อผ้าแบรนด์ไทยที่ไปดังในเวทีโลกอยู่ แน่นอนว่า … พ่อให้ดาราคนอื่นเป็นพรีเซ็นเตอร์ไม่ใช่เขา … เขาก็เลยรับงานเป็นพรีเซ็นเตอร์แบรนด์อื่นแข่งกับบริษัทพ่อตัวเองซะเลย สะใจ!




รถทีมงานจอดลงหลังตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ มีกลุ่มนักศึกษาที่เป็นสตาฟงานมารอต้อนรับหลายคน แน่นอนว่ามีกลุ่มนักศึกษากลุ่มใหญ่มารอด้วย ตอนนี้ก็เริ่มยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูป บ้างก็ตะโกนเรียกชื่อ แต่สตาฟงานเป็นสิบคนยืนกันไว้ให้แล้ว



ปุณณ์ยิ้มทักทายพร้อมโบกมือเล็กน้อยให้กับทุกคน ไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่เดินตามสตาฟงานไปพร้อมกับทีมงาน คิวร้องเพลงของเขาตอนสองทุ่ม นี่เพิ่งจะหกโมงเท่านั้นเอง



ห้องเรียนห้องใหญ่เปิดแอร์เย็นฉ่ำถูกจัดไว้ให้ทีมงาน ซึ่งก็แยกย้ายกันไปทั้งช่างแต่งหน้า ฝ่ายคอสตูม ช่างภาพ แล้วก็ผู้จัดการที่แบกเตียงผ้าใบมากางอีกฝั่งของห้องห่างไกลกลุ่มทีมงานพร้อมผ้าห่มและหมอนใบเล็กสำหรับปุณณ์



“ขอบคุณมากครับพี่แบงค์ งั้นขอนอนเอาแรงก่อนนะพี่”



“อ่ะผ้าปิดตา งั้นพวกพี่จะไปกินข้าวก่อน เดี๋ยวซื้อมาฝากปุณณ์นะ อยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ยล่ะ?”



“อะไรก็ได้พี่ กินได้หมดครับ ขอน้ำมะนาวสดๆมาเรียกเสียงก็พอครับ ทานให้อร่อยนะครับทุกคน”



ปุณณ์ส่งยิ้มให้ทีมงานก่อนจะคาดผ้าปิดตาลายแพนด้าล้มตัวลงนอนบนเตียงผ้าใบห่มผ้าห่มคลุมถึงคอ พอทีมงานออกไปจนหมดปุณณ์ก็หลับสนิททันที การเป็นศิลปินต้องไปแทบทุกจังหวัดเพื่อโปรโมทเพลงหรือเอาใจแฟนคลับ ไหนจะรับงานมากมายดังนั้นการนอนแม้แต่ในที่ที่เสียงดังที่สุดเขาก็สามารถหลับได้อย่างรวดเร็วราวปิดสวิตซ์






“พี่พิชๆ คุณปุณณ์กับทีมงานมาถึงแล้วนะครับ”



“อ้อ ขอบใจมาก”



พิชตบไหล่รุ่นน้องที่วิ่งมาบอก ก่อนจะหันไปเชคความเรียบร้อยหอประชุมใหญ่มหาลัยต่อ ในฐานะประธานสโมสรนิสิตคณะวิศวะงานนี้เป็นความรับผิดชอบของเขาโดยตรง



“เอ้อ พี่พิชผู้จัดการคุณปุณณ์เขาฝากบอกว่าช่วยกันคนไม่ให้ไปเดินผ่านแถวห้องพักหน่อย เพราะคุณปุณณ์ เขาทำงานมาทั้งวันกำลังหลับพักผ่อนอยู่ นี่พวกน้องปีหนึ่งที่รู้เรื่องเริ่มจะพากันไปด้อมๆมองๆแล้วพี่ ผู้จัดการเขาบอกว่าถ้าคุณปุณณ์นอนไม่พอเสียงจะไม่มีอ่ะครับ”



คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าแล้วรีบเดินไปออกจากหอประชุมทันที เป็นนักร้องนี่มันลำบากจริงๆ นอนไม่พอเสียงก็ไม่มีซะงั้น



“ไปไหนวะไอ้พิช ?”



ร่างสูงชะงักเมื่อเพื่อนสนิทเดินสวนเข้ามา



“ไอ้กายมาก็ดี ดูในหอประชุมแทนกูหน่อย กูไปปกป้องดาราก่อน เดี๋ยวโดนเด็กรุมไม่มีแรงขึ้นร้องเพลง ค่าตัวยิ่งไม่ใช่ถูกๆ ใครไม่รู้เลือกมา ชื่อกูยังไม่เคยได้ยิน”



“เออได้ๆ”



“เอารถมึงมายืมก่อนดิ๊ ขับรถกูไปช้าว่ะ เอามอไซมึงบิดไปดีกว่า”



“ครับท่านประธานครับ นี่ครับ จอดตรงนั้นนะครับ กระผมจะไปทำงานแทนท่านเองครับ”



พิชชูนิ้วกลางใส่เพื่อนสนิทข้อหากวนตีนก่อนจะรีบก้าวเท้าเร็วๆผ่านรุ่นน้องหลายคนที่ยกมือไหว้เมื่อรุ่นพี่ปีสี่เดินผ่าน ปกติคงจะยิ้มรับบ้างแต่ตอนนี้ชั่วโมงเร่งด่วน พอเดินกึ่งวิ่งมาถึงมอไซก็วาดท่อนขายาวในกางเกงยีนส์ขาเดฟขึ้นคร่อมทันที เสียบกุญแจสตาร์ทเครื่อง บิดคันเร่งออกตัวทันที มุ่งหน้าสู่ตึกคณะวิศวะที่อยู่ห่างไกลหอประชุมเหลือเกิน



“ทำไมกูเหมือนเจ้าชายรีบไปปกป้องเจ้าหญิงจังเลยวะ! หวังว่านักร้องชื่อปุณณ์อะไรนี่จะเป็นสาวสวยนะ”



พิชบ่นกับตัวเองขำๆ ความจริงจะใช้คนอื่นมาก็ได้แต่ในคงจะคุมกลุ่มแฟนคลับยากหน่อยดูจากหลายๆปีที่ผ่านมาถ้ารุ่นน้องไปไม่มีใครฟัง ต้องระดับพี่ว้ากปี่สีควบประธานคณะแบบเขาถึงจะเอาอยู่





พิชจอดมอไซเรียบร้อยก็รีบวิ่งขึ้นไปข้างบนตึก เป็นอย่างที่คาดสตาฟงานรุ่นน้องสองคนยืนกันอยู่หน้าประตู ถูกล้อมรอบด้วยนักศึกษาผู้หญิงจนแน่นระเบียงทางเดินไปหมด ดูแล้วคงไม่ใช่แค่นิสิตคณะเขาอย่างเดียวแล้วล่ะ



“ออกไปให้หมด!”



พิชขมวดคิ้วตะเบ็งเสียงลั่นจนทุกคนหันมามอง รุ่นน้องร่วมคณะที่รู้จักเขาดีก็รีบดึงเพื่อนให้ทำตามคำสั่ง ส่วนคณะอื่นก็ยังสองจิตสองใจจนเขาเดินหน้าดุเข้าไปใกล้ก็รีบแยกย้ายกันในที่สุด



“ไปเอาโต๊ะเก้าอี้ห้องอื่นมากั้นระเบียงสองด้านไป แล้วไปนั่งเฝ้าคนละฝั่ง ห้ามใครผ่านยกเว้นสตาฟเข้าใจมั้ย?  เดี๋ยวพี่ยืนเฝ้าหน้าห้องให้ก่อน”



“ครับพี่พิช”



สองรุ่นน้องวิ่งไปทำตามคำสั่ง ส่วนพิชก็ยืนพิงประตูหยิบโทรศัพท์มากดเล่น แต่ก็ยังเห็นหลายคมพยายามมาชะเง้อชะแง้มองอยู่ พวกผู้หญิงนี่ไม่ละความพยายามง่ายๆเลย ดูจากแฟนคลับแล้วนักร้องที่มาคงจะเป็นผู้ชาย ผู้ชายที่ชื่อปุณณ์ จะหน้าตายังไงนะ? หล่อเท่านักร้องนิสัยเสียโวยวายน้ำไม่ไหลคนนั้นหรือเปล่า



เสียงประตูเปิดจากด้านหลังทำให้พิชหันไปมอง แล้วก็ต้องเลิกคิ้วเมื่อคนที่ออกมาแม้ยังใบหน้างัวเงียแต่เขาก็จำได้ทันที หล่อแบบนี้แม่งมีคนเดียว



“ฮ้าว .. ขอโทษนะครับ … ห้องน้ำไปทางไหน เอ๊ะ ….



ปุณณ์กระพริบตาปริบๆเมื่อรู้สึกคุ้นหน้าผู้ชายคนนี้ … ทรงผมอันเดอร์ตัตเซ็ตให้ฟู คิ้วเข็ม หน้าคม ผิวคล้ำ ….



“มีอะไรครับคุณ?”



“ไอ้ช่างเวร!”



ปุณณ์ยกมือชี้หน้าพิชทันที ปากบางเม้มแน่นจนซีด ส่วนพิชที่โดนด่าไม่รู้ตัวก็เลิกคิ้วพร้อมกับส่งยิ้มกวนประสาทในสายตาปุณณ์



“อ้าวคุณ … เจอกันก็ทักด้วยคำด่าเลยหรอครับ เมื่อคืนเรายังเล่นบทจันดาราด้วยกันอยู่แล้ว … ลืมสัมผัสของผมแล้วหรอครับคุณปุณณ์ หืม ?”



พิชยักคิ้วหลิ่วตาใส่คนตรงหน้าที่เบิ่งตากว้างด้วยความตกใจไปเรียบร้อย ก่อนจะรู้สึกสนุกเมื่อคนตกใจเริ่มปรับสีหน้ามาเป็นแสยะยิ้ม



“เมื่อคืนที่จัดมาน่ะ  ระดับอนุบาลเบสิคเท่านั้นล่ะ …. นึกว่าจะเก่งกว่านี้ ที่แท้ … ก็ไก่อ่อน ที่แท้ … ก็หนอนน้อยๆ”



ปุณณ์หลุบตามองบริเวณช่วงสะโพกของพิชด้วยสีหน้าเหยียดหยาม จะให้เขายอมแพ้ไอ้หล่อเข้มนี่น่ะหรอ ฝันไปเถอะ! พจนานุกรมของคนชื่อปุณณ์ไม่มีคำว่าแพ้!



“งั้นไปพิสูจน์กัน อยากเข้าห้องน้ำใช่มั้ยครับคุณ? เราไปวัดกันดีกว่า ว่าของคุณหรือผมใครจะตอปิโด ใครจะหนอนน้อย”



พิชเหยียดยยิ้มตาลุกวาวดึงแขนปุณณ์ให้เดินตามมา เรื่องนี้มันศักดิ์ศรีของผู้ชายใครจะหยามไม่ได้!



“นี่ปล่อยนะ ไอ้บ้าใครจะไปกับนายไม่ทราบ หา !”



“นี่คุณอย่าโวยวายได้มั้ย คนอยู่เยอะแยะอยากให้เขารู้หมดหรอว่าจะไปวัดไซส์กันในห้องน้ำ แฟนคลับคุณยิ่งเกลื่อนกลาดเหมือนแมลงวันกำลังจะมารอตอมอึ”



ปุณณ์ถลึงตาใส่พิชอีกรอบ มันเปรียบเขาเป็นอึได้ยังไง!



“หนอย … นายก็เป็นแมลงวันมารอเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ ชอบอึอย่างฉันก็ไม่บอก ทำมาพูด!”



“คุณคิดว่าผมอยากมาเฝ้าหน้าห้องคุณหรอ ? หวังสูงไปหน่อยมั้ง ตอนแรกนึกว่าจะเป็นนักร้องสาวสวยนมโตหน้ารักหรอกถึงมา … ถ้ารู้ว่าเป็นคุณ นมก็ไม่มี ตูดก็แฟบ เรื่องมาก แถมยังปากเสีย ผมคงให้คนอื่นมาแทน เสียเวลาแล้วยังเสียสายตาอีก!”



“ไอ้หื่น! นี่แล้วนายมาเกี่ยวอะไรด้วยถึงมาเฝ้าหน้าห้องน่ะหา ปล่อยนะโว้ย !”



“ไม่อยากจับคุณนานนักหรอก เร็วๆ รีบทำธุระให้เสร็จ!”



พิชดันปุณณ์เข้าไปในห้องน้ำอาจารย์พร้อมปิดประตูให้ แน่นอนว่าเขาไม่ได้คิดจะวัดไซส์อะไรอย่างที่บอกหรอก แค่แกล้งคนโวยวายเล่นเท่านั้นล่ะ เรื่องเหวี่ยงนี่พ่อคุณเก่งเป็นที่หนึ่งจนเขาอยากมอบถ้วยสุพรรณหงส์ ไม่สิ รางวัลออสการ์ให้ไปเลย!


- ------------------------------------------------------------------------ -

-.....-  ตอนนี้ดูเหมือนน้องพิชจะชนะพี่ปุณณ์ ....
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-08-2013 10:15:32 โดย bambooiihallo »

[Y][MAN]

  • บุคคลทั่วไป
อ่านๆไปปุณณ์ดูสาวแตกจัง TT

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
พ่อหนุ่มวิศวะอย่าแกล้งพี่ปุณณ์มากนะ
ปรี๊ดแตก รมณ์เสีย แล้วร้องเพลงไม่เพราะนะ

ปล. คอนดอม เอ้ย! คอนโดที่ปุณณ์อยู่เป็นของบ้านพิชหรือเปล่า
      ปุณณ์คงได้เจอพิชตลอด อย่าลืมแว๊บพาหมอปิ๊งมาหาบ้างเน้อ

ออฟไลน์ bambooiihallo

  • ยู้ฮู >w<
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1503/-19
อ่านๆไปปุณณ์ดูสาวแตกจัง TT

พี่ปุณณ์ไม่สาวแตกแน่นอน 5555 รออ่านไปก่อนนะคะ จุ้บๆ

ออฟไลน์ yymomo

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 922
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-3
 :hao6:  ไม่ยักรู้ว่าพี่ปุณ แพ้ทางเด๊ก  :laugh:  แพ้แบบหลุดลุ่ยเลยด้วย ไม่เปนไรๆ แฟนคลับพี่มีสั่งประชาทัณฑ์เลย  :laugh:

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5467
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
เค๊าพอจะรู้ลาง ๆ แล้วล่ะว่าใครพระใครนาย
อ่านตอนนี้ก็ยังเป็นไปตามที่คิดและอยากให้เป็น อิอิ

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3925
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg

ออฟไลน์ puppyluv

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2539
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2000/-20
เชียร์พิชจัดการปุณณ์  :hao7:
บวกและเป็ดสนุกมากๆ

ออฟไลน์ Satanza321

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 671
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-3
เอากันเข้าไป 2 คนนิ เจอกันก็กัดกันตลอดๆ มันบังเอิญหรือว่าพรหมลิขิตที่ทำให้ทั้งคู่เจอกัน :m4:
(แอบหวังเบาๆว่าปุณณ์จะต้องได้เป็นอมตะ :laugh:)

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด