Lesson 36
( Kim Part )
ตอนนี้พวกเรากำลังเดินทางกลับกรุงเทพกันแล้วครับ แต่กว่าจะออกเดินทางกันได้ผมก็อิดออดพอสมควรเพราะผมอยากซึมซับบรรยากาศของบ้านของผมเอาไว้ให้มากที่สุด ก่อนที่ผมจะเดินหน้าต่อ
“ไอ้วินมึงแวะปั๊มข้างหน้าหน่อยนะเว้ย คิมหิว” อ้าว ไมอ้างผมล่ะ
“เออๆ” พูดจบพี่โชว์ก็วางสายเลยครับ
“พี่โชว์อ่ะ มาอ้างคิมทำไมตัวเองหิวเองแท้ๆ”
“ก็แหม...เมื่อคืนพี่ใช้แรงไปเยอะนี่นา” ไอ้พี่โชว์มันพูเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาทำเอาผมหน้าร้อนผ่าวเลยครับ
“พอเลยหยุดพูดเลยนะพี่โชว์บ้า” ผมต้องหันหน้าหนีออกนอกรถเพราะทนแรงเขินไม่เว้ย
“ขนาดงอนยังน่า....” เว้นวรรคทำไม แล้วยังสายตาที่มองมาแบบนั้นอีก ผมไม่อยากจะบอกว่าเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบตีสามแล้ว เพราะความหื่นของไอ้พี่โชว์คนเดียวเลย นี่ขนาดพึ่งจะเป็นแฟนกันนะ ถ้าในอนาคตหูรูดผมคงเสื่อมก่อนถึงเวลาอันควรแน่ๆ - -
หลังจากกินข้าวอะไรกันเรียบร้อยแล้วพวกเราก็มุ่งตรงมาที่บ้านกันทันทีครับ และเมื่อมาถึงก็เจอเพื่อนพี่โชว์อยู่กันเต็มบ้านเลยครับไม่รู้ว่ามีประชุมเพลิงอะไรกัน ถึงได้มากันเยอะแยะมากมายขนาดนี้ มีอยู่สองสามคนที่ผมไม่รู้จักครับ แต่ที่เหลือผมรู้จักหมด
“แหม มาถึงกันไวเชียวนะพวกมึง” พี่โชว์พูดขึ้น
“หมามันโทรชวนมากินของฟรีว่ะ” พี่ต้นพูดขึ้น
“ไอ้ควาย มึงก็เสือกหน้าด้านมาเค้าชวนมาเป็นมารยาทโว้ย” พี่โชว์ไม่ยอมครับ
“กูก็มาตามมารยาทเว้ย ฮ่าๆๆๆๆๆ” เออ อยู่กับพวกนี้บ่อยๆสักวันได้นั่งแทะหญ้าแน่ๆ ด่ากันปัญญาอ่อนมาก
“พี่โชว์ให้คนซื้อของไว้แล้วใช่ไหม” เฟียร์ถามพี่โชว์ครับ
“อื้ม พี่บอกป้าน้อยไว้แล้วแหละ” พูดจบเฟียร์ก็มาลากผมไปในครัวเลยครับ และแน่นอนหน้าที่ของผมก็คือ....ผู้ช่วยหยิบของส่งให้ หน้าที่อังทรงเกียรติของผม
“ฟอด...เหนื่อยไหมครับ” ผมหันไปตามเสียง อื้อหือ ฉากหวานของเฟียร์กับพี่วินครับ พี่วินนัวเนียเฟียร์ใหญ่เลย แถมเฟียร์ก็ไม่ว่าอะไรด้วย แต่กลายเป็นว่าผมนี่สิที่หน้าร้อนขึ้นมาซะเอง
“มายืนหน้าแดงแบบนี้อิจฉาเค้าล่ะสิ...จุ๊บ” ผมตกใจเกือบทำจานหลุดมือ ก็พี่โชว์เล่นแอบขโมยจูบแบบนี้ใครจะไปตั้งตัวทันล่ะ
“อ่าพี่โชว์ คิมตกใจผมหมด”
“ตกใจ.....ถ้างั้นต้องทำให้ชิน”พูดจบพี่โชว์ไม่รอช้าประกบปากกับผมทันที ผมพยายามผลักออกแต่ไม่เป็นผลเลยอ่า พี่โชว์ไม่สะเทือนเลยด้วยซ้ำจนผมเริ่มโอนอ่อนไปกับเค้าแล้วแต่เสียงสวรรค์ก็ดังช่วยผม
“ทำอะไรเกรงใจกันหน่อยดิ๊” พี่วินพูดแทรกนั่นเองครับ อยากกราบงามๆสักสามที
“แข่งกับกูปะล่ะ”
“แข่งอะไรมึงว่ามาเถอะ” พี่วินถามกลับอย่างท้าทาย นี่สินะที่เค้าบอกกันว่าฆ่าได้หยามไม่ได้!!!
“ใครจูบได้นานกว่าชนะ”
“ห๊ะ!!!”
“อะไรนะ!!!” เสียงผมกับเฟียร์ดังขึ้นพร้อมกันแต่ว่า เหมือนผมกับเฟียร์จะช้าไปก้าวนึงเพราะริมฝีปากผมก็ถูกครอบครองโดยพี่โชว์อย่างช่วยไม่ได้ เฟียร์ก็ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับผม ผมถูกคุกคามอยู่นานมากๆกว่าจะได้รับอิสระภาพเพราะว่ามีคนเดินเข้ามาในครัวแล้วพูดเสียงดังขึ้น
“เฮ้ยยยยยย!!!!!!! พวกมึง หนังสดในครัวด่วน!!!!”
“ตึกๆๆๆๆๆ” เสียงคนมากมายวิ่งกันมากองอยู่หน้าครัว แต่ดูเหมือนว่ามนุษย์ไร้ยางอายสองคนนี้จะไม่รู้สึกอะไรเลย ขอคำถามนึงว่า ด้านไปไหมมึง!!!!!!
“ฮิ้วๆ กลางวันแสกๆ เดี๋ยวก็ท้องก่อนแต่งหรอก” เสียงคุ้นๆแต่ผมไม่รู้ว่าใครเพราะเสียงมันตีกันไปหมดแถมตอนนี้ผมก็จะหายใจไม่ออกแล้วด้วยจนผมต้องดันพี่โชว์ออกอย่างสุดแรงเพราะไม่ไหวแล้ว
“เอือก..แฮ่กๆ” ผมทรุดลงกับพื้นเลยครับแต่โชคดีที่พี่โชว์รับผมไว้ทัน ก็เลยไม่ได้เจ็บเนื้อเจ็บตัวอะไร
“พี่วินอีกแล้วนะ จำได้ใช่ไหมว่าเฟียร์เคยบอกว่าอะไร!!!!!!!” เสียงเฟียร์ดังมากแถมดุมากๆด้วยครับ
“อุ้ย กูไปละ”
“ตึกๆๆๆๆๆ” แล้วคนตรงห้องครัวก็หายไปอย่างว่องไว
“ไม่ต้องมากอด!!!!!....ไปให้พ้นหน้าไป อย่าให้ของขึ้น”
“เดี๋ยววินมันก็ช่วยเอาลงให้ได้” อ้าวพี่โชว์ปากมอมซะแล้วอยู่ดีไม่ว่าดี
“ปั๊ก....ใช่เวลากวนโอ้ยมั้ย!!!!” ผมสะดุ้งเลยเฟียร์ฟันมีดลงเขียงอย่างแรง เห็นแล้วเสียวสันหลัง
“คิมครับทำต่อเถอะจะได้กินสักที” พี่โชว์พูดแล้วก็เริ่มเลื้อยมากอดผมอีกแล้ว
“หยุด.....อย่ามาแตะ” ผมพูดเสียงนิ่ง แกล้งงอนแม่งเลยหมันไส้นักเชียว พี่โชว์ก็หน้าเสียนิดหน่อยครับ
“คิม...โกรธพี่หรอ”
“อย่ามายุ่งจะไปไหนก็ไป” ผมสะบัดเสียงใส่แล้วก้มหน้าก้มตาทำต่อ
“ฮ่าๆๆๆๆ ไม่ต่างกับกูเลยมึงอ่ะ” ไอ้พี่วินหัวเราะพี่โชว์ครับ
“ปั๊ก!!!!!!!!”
“...” ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบและมองไปที่ต้นตอของเสียง ก็เจอรังสีอันเยือกเย็นกำลังแผ่ออกมาจากตัวเฟียร์ครับ
“เอ่อ...คือพี่”
“จะออกไปได้หรือยัง” เหอะๆ แทบวิ่งออกจากห้องครัวทั้งสองคนเลยครับ ผมก็เลยยืนขำครับ ตลกดีคิดภาพผู้ชายตัวอย่างควายสองตัวกลัวผู้ชายที่ตัวเล็กกว่าตัวเองตั้งเยอะแค่คนเดียว
“โหดจังเฟียร์” ผมแกล้งแซวครับ
“แหม ตัวเองก็ใช่ย่อย แกล้งงอนรู้หรอกนะ” เฟียร์ทำหน้าเยาะเย้ยผม แล้วเราก็ยิ้มให้กันครับ ผมทำอาหารกันต่ออีกสักพัก ทุกอย่างก็เรียบร้อยและพร้อมกินครับ
“เดี๋ยวยกไปกินกันที่สนามดีกว่า พี่ปูเสื่อไว้แล้ว” พี่โชว์เดินเข้ามาบอกพวกผมก็ไม่ได้ตอบอะไรเพราะอยู่ในสภาวะงอนอยู่ครับ
“งอนเก่งกันจังนะ ระวังจะโดนดี” พี่วินเดินเข้ามาแล้วพูดลอยๆครับ แต่ผมกับเฟียร์ก็สนใจไม่ แต่เดินออกไปที่สนามเลยครับ ไม่ยกอาหารด้วยเพราะเป็นคนทำแล้วจะให้ยกมาให้กินอีกคงจะสบายเกิน
หลังจากเริ่มกินกันไปได้สักพักของมึนเมาก็เริ่มตามมาครับ และเป็นที่รู้กันว่าพี่โชว์กับพี่วิน หวงผมสองคนมากๆ เหล้า เบียร์ ไม่ให้แตะเลยครับ แต่บังเอิญตอนนี้โกรธกันอยู่ ผมก็เลยมานั่งข้างเฟียร์ ส่วนพี่โชว์ก็นั่งข้างพี่วิน แต่เราทั้งคู่นั่งตรงข้ามกันครับ
“เอาหน่อยนะ” เฟียร์ก็ซิบบอกผมพร้อมกับยื่นแก้วเหล้าสีเข้มเลยครับให้ผม ผมก็มองหน้ากลับเชิงถามว่าเอาแน่หรอ แต่เฟียร์กระดกรวดเดียวหมดไปแล้วครับ เอาวะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด!!!!!!
ปล. โรงเรียนเปิดแล้ว >.<