[Y]OnLy You รักนี้มีแค่นาย ตอนที่ 39 "จบแล้ว" (หน้า 10) [13/9/2557]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [Y]OnLy You รักนี้มีแค่นาย ตอนที่ 39 "จบแล้ว" (หน้า 10) [13/9/2557]  (อ่าน 264291 ครั้ง)

ออฟไลน์ 【focus_kung】

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 108
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
สนุกมากกกกกกกกกกกกก~~~~ เลยค่ะเรื่องนี้
เขียนสำนวนโอเคเลยค่ะ อ่านง่าย ไม่เครียด สไตล์โปรดเราเลย อิอิ :impress2:

เพิ่งได้เข้ามาอ่านวันแรก จุใจมากเลย รวดเดียวถึงตอนปัจจุบัน 55555555
รู้สึกรักตัวละครทุกตัวในเรื่องนี้ค่ะ ทุกคนดูมีคาแรคเตอร์ชัดเจนดี ชอบทุกคู่เลยด้วย ><
กำลังลุ้นคู่ย้งคุณอยู่ (ใครรุกใครรับละเนี่ย!?) ดูท่าพี่ย้งจะไม่ง่ายเท่าไรนะคะน้องคุณ สู้ๆ ล่ะ
รอตอนพิเศษของแฮปปี้ธันอยู่นะคะ ...พูดชื่อสองคนนี้ติดกันแล้ว แบบว่า... -.,- 555555

ส่วนใครว่าพี่พีชอ่อนยังไม่ได้น้องกันต์ล่ะก็...ช่างมันเถอะเนอะ คนอ่านไม่เน้นเรื่องอย่างว่า(แต่ถ้ามีก็ถือเป็นขนมหวาน คุคุคุ =..=) ขอแค่สองคนนี้น่ารักๆ แบบนี้ก็โอแล้ว อิอิ ^^
มาต่อเร็วๆน้า รออ่านอยู่จ้า  :กอด1:

ออฟไลน์ RoseBullet

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1027
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-2
เพิ่งเห็นเรื่อง เลยตามมาอ่านจบในวันเดียวเลย เฮ้! ^^ อาจจะเม้นต์ยาวหน่อยนะคะ
เราชอบค่ะ เรื่องสนุก เห็นด้วยกับคอมเม้นต์ข้างบน คือ อ่านง่าย สบายๆ ไม่เครียด

รู้สึกว่าชื่อเรื่องสมกับคู่พระนายมาก เพราะพี่พีชแกเป็นพระเอกแบบใจเดียวที่ทั้งรักทั้งหลงน้องกันต์มากอ่ะ
แถมยังเป็นคนสุดโต่งหน่อยๆ โคตรหวงน้องเลย แต่ดูน้องก็ไม่ได้อึดอัดอะไรนะ คงเข้าใจกัน มีกวนกันบ้างหวานกันบ้างสลับๆไป
ที่ทำให้แปลกใจคือการที่พี่พีชแกกล้าออกโรงกับบรรดาผู้หญิง(รวมคนอื่น)ที่ทำไม่ดีกับแฟนกับเพื่อนของตัวเองแบบฮาร์ดคอร์!
ปรกติเราจะเจอแต่ลักษณะที่ออกจะกั๊กๆนิดๆ(อาจตามแต่บุคลิกกันไป) แต่อย่างที่บอกว่าพี่แกสุดโต่งอ่ะ! ฮ่าๆ
เค้าพูดกันว่าควรให้เกียรติผู้หญิงก็จริง แต่ผู้หญิงไม่ดีก็ไม่ควรแค่การการให้เกียรติมากหรอกเนาะ
ที่ชอบอีกอย่างคือตอนที่พี่พีชไม่ให้น้องกันต์ถอดเสื้อที่ทะเล และตัวเองก็ไม่ถอดด้วย เฮ้ย รู้สึกแบบมันแฟร์ดีอ่ะ ชอบบบ!!!
น้องกันต์นี่เราชอบที่หลังๆมากล้าแสดงออกทั้งคำพูดทั้งการกระทำให้พี่พีชชื่นใจ น่ารักอ่ะ!

ตอนนี้กำลังอยากรู้เรื่องคู่ย้งคุณมากเลย กำลังไม่แน่ใจนิดๆว่าใครจะกดใคร ตอนแรกก็คิดว่าพี่ย้งรุกแหละ (ดูจากรูปประกอบด้วย)
แต่พอน้องกันต์พูดตอนอยู่ในทะเล เราเลยลังเลนิดนึง แต่ไม่ว่าจะจิ้นไปในทางไหน เราก็ชอบและคิดว่าดีทั้งนั้นแหละ
พี่ย้งเป็นคนช่างดูแล ดูอบอุ่น สามารถดูแลน้องคุณได้ หรือจะน้องคุณที่กำลังรุกจีบอีกฝ่ายอย่างเต็มกำลัง

หมอแฮป(ปี้)ผิดคาดมากตอนเหล้าเข้ากระแสเลือด โฮกกก ทั้งถ่อย ทั้งเถื่อน หมอคนสุภาพคนนั้นหายไปหน๊ายยย
พี่ธัญนี่เราแอบสงสารเค้านะ โดนเพื่อนประเคนให้พี่หมอเฉ๊ย ตรงนี้สารภาพตรงๆว่าแอบขัดใจกับตรงนี้นิดนึง
แถมไม่พอนอกจากเพื่อนจะเป็นผู้ดำเนินแผนการแล้ว คนอื่นก็รู้แต่ไม่เห็นมีใครยื่นมือเข้ามาช่วยอะไร โห งี้เลยเหรอ
เฮ้ย เป็นเราเราโกรธนะเฟร้ย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเราพูดไปทั้งที่ยังไม่รู้ข้อเท็จจริงเบื้องหลังของสองคนนี้นะคะ
มันอาจจะไม่ได้ร้ายแรง ขนาดนั้น เรามองในมุมที่เห็นความจริงจากมุมมองของคนนอก เลยอยากรู้เรื่องคู่นี้เหมือนกัน

น้องโชนี่เห็นป่วยๆอย่างนั้นถึงแม้จะไม่รู้ว่าป่วยเป็นโรคอะไร แต่ดูเจ้าตัวปกปิดไม่อยากให้รู้อย่างไรไม่รู้
เลยชักกังวลว่าอาการป่วยน้องโชจะกลายมาดราม่าตอนหลังอ่ะค่ะ
น้องแกชอบน้องกันต์ก็จริง แต่ก็ดูไม่ได้เป็นคนร้ายแรงอะไร ไม่ได้จะแย่งกันต์มาอย่างจริงจัง มีกวนตีนพี่พีชไปตามประสา

โดยรวมสนุกค่ะ ถึงแม้จะมีบางจุดที่คิดขัดใจไปบ้าง แต่นั่นก็เล็กน้อยถ้าเทียบกับภาพรวม
หรือบางจุดที่ตามปกติถ้าเราเจอเราจะต้องแอบไม่ชอบแน่ๆ แต่พอเป็นเรื่องนี้เรากลับไม่รู้สึกขัดใจอย่างที่เป็นตามปกตินะคะ
อ่านเต็มอิ่มเลยยี่สิบสี่ตอน จะรอติดตามตอนต่อไปนะ
 :L2:

ออฟไลน์ Renze

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +423/-25
ตามมาอ่านจากกระทู้แนะนำค่ะ

สนุกมาก อ่านรวดเดียว วันเดียวจบเลย  o13

กันต์ซึนแบบน่ารักๆกวนๆ ถึงจะปากหมาไปหน่อย แต่เวลาอยู่กับพี่พีชดูมันง๊องแง๊งดีนะ
ส่วนพี่พีชนี่ก็หึงโคตรโหด ความจริงโหดตั้งแต่ยังไม่เป็นแฟน
ยังคิดว่า...เฮ้ย คือดูเหมือนจะชอบนะ แต่ที่ี่พี่พีชทำมันจะโหดไปไหนวะ
แต่ก็มีหวานในบางมุมเนอะ คู่พี่พีชกับกันต์น่ารักมาก พี่พีชนี่หื่นหลายเวลา
น่าสงสาร...ยังไม่ได้แอ้มกันต์ซักที

คู่พี่แฮปกับพี่ธัญนี่ ไม่รู้จะสงสารพี่ธัญดีหรือเปล่า แต่น่าจะลงเอยกันได้ด้วยดีเนอะ
พี่แฮปตอนเมาจะฮาไปไหน เถื่อนที่สุด เก็บกดน่าดูเลยนะเนี่ย

ส่วนคุณก็รุกพี่ย้งจัง พอรู้ตัวว่าชอบพี่ย้ง นี่รุกเอาๆเลยนะน้องคุณ
ระวังพี่ย้งตกใจจนหนีเตลิดเปิดเปิงนะ

เพื่อนๆคนอื่นก็น่ารักและฮามากๆเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับนิยายสนุกๆนะคะ

Quizzim

  • บุคคลทั่วไป
ติดตามแล้วสนุกมากเลยค่ะ มารอตามแฮปปี้ธัญ คู่นี้คงอีกนาน น่ารักมากชอบๆ แล้วคู่พี่ย้งกับน้องคุณละ  :sad4: สงสารน้องคุณพี่ย้งรีบๆรู้ใจตัวเองสิค่ะ รออยู่ พี่พีชกับกันต์ก็รักกันดีน่าอิจฉา  :z3: รอตามต่อนะค่ะ

ออฟไลน์ konnarak

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +182/-0
สนุกมากเลยคับบ. จะรอตอนต่อไปนะ

ออฟไลน์ JingJing

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-2
พีชกันต์น่ารักกกกกกกก หลากหลายอามณ์ เริ่มๆออกแนว SM 555
สนุกมาก รออ่านทุกคู่ มาต่อเร็วๆนะ จัดหนักๆยาวๆมาเลยจ้า ชอบๆๆ o13

theWinDy

  • บุคคลทั่วไป
นิยายสนุก  o13 ติดตามมาจากกระทู้แนะนำเหมือนกัน

คู่พี่พีชกันต์นี่ช่วงแรกจีบพี่ฮาร์ดคอร์มากอะ เกือบไม่แน่ใจแล้วว่านี่จีบอยู่นะ
หลังๆความหวานเริ่มมีแม้จะตบตีกันบ้างปะปลาย  :laugh:
แถมเหมือนเป็นคู่กรณีศึกษาของกลุ่มด้วย
แถมมีโชมาคอยป่วนอารมณ์พี่พีชเป็นระยะๆ

คู่หมอแฮปพี่ธัญนี่ มาแบบไม่คาดคิดเลย
หมอแฮปตอนเมาเพื่อนๆขยาดซะ

คุณพี่ย้งเหตุเกิดเพราะตัวแปรแล้วจะลงเอยยังไงต้องรอลุ้น

ขอบคุณนิยายสนุกๆ นะคะ 

ออฟไลน์ slurpee04

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-1

ออฟไลน์ ammamooty

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1062
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-2
โอ้ๆ ตามอ่านจนทันแล้ว สนุกมากๆๆ ชอบพระเอกหึงโหดอะ !! แบบว่า หวงอะไรแบบนี้อะอิจฉา !!

ส่วนย้งอะ ทำไมไม่รักคุณ ไม่ดิ ต้องเรียกว่ารักเท่าดับคนอื่น ต้องรักมากกว่าคนอื่นดิ แง้ๆๆๆๆ

สนุกมากเลยอะ รีบๆมาต่อนะคะ จะขาดใจตายแล้ววววว

ออฟไลน์ bytoey

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +197/-3

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3763
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
รอฉันรอเธออยู่ :t3:

ออฟไลน์ พี่วันเสาร์

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1381
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +282/-3
เป็นนิยายที่อ่านแล้วสนุกและขำมากๆ
แต่ละตอนยาวได้ใจจริงๆไม่ต้องรอนาน o13
ชอบแฮป(ปี้)กับธัน :laugh:

ออฟไลน์ Alone Alone

  • ขอตายในอ้อมกอดฮยอกแจ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 774
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-0
ชักเริ่มสงสารคุณ พี่ย้งอย่าทำอย่างนี้สิ :sad4:

รอคู่ว่าที่หมอแฮปกับพี่ธัณ อิอิ (ฮาร์ดคอร์ได้ใจดี) :o8:

heenimz

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่24.5










“ปล่อยกู!!!!!! ไอ้เหี้ยปี้!! อย่า!!!! ”




“อย่าดิ้นสิไอ้ธัญ…ถ้ามึงไม่ดิ้นมันก็ไม่เจ็บหรอกนะ”




“โอ้ย!!! อึก…อะ เอาออกไป!!!! กูเจ็บ!!!”




“กูถึงบอกว่าอย่าดิ้นไง….อืม….มม…เสียวดีไหมล่ะมึง..”




“ฮึก…..เสีย…ว…พ่อง!!!”




“อย่ามาปากดีกับกูนะ!”




“อ๊า!..ไอ้เหี้ย!อย่าขยับเร็วแบบนั้นสิ อือ….ฮึก..!”




“กูรักมึง…อื้มม”





ภาพในคืนก่อนลอยผุดขึ้นมาในหัว เสียงและทุกการกระทำของมันรีเพลเล่นอยู่ในหัวของผม…ในคืนนั้น พอตื่นเช้ามา ผ้าปูเตียง  เต็มไปด้วยคราบเลือด และคราบสีขาวขุ่นๆเปรอะเต็มไปหมด….


ผมนอนเปลือยท่อนล่างหมดแรงอยู่บนเตียง โดยที่ข้างๆก็มีมัน..ไอ้แฮปปี้…นอนเปลือยอยู่เหมือนกัน


…..เพราะแบบนี้ไง…ผมถึงพยายามที่จะเลี่ยงอยู่กับมันสองคน เวลาไปเที่ยว พวกผมก็จะนอนด้วยกันหมด หรือไม่ก็แยกห้องละสองสามคน ทุกครั้ง ผมก็ไม่เคยได้นอนห้องเดียวกับมันเลย…


พวกผมเริ่มรับรู้นิสัยแปลกๆของมันตอนขึ้นม.ปลาย ตอนที่พวกผมเริ่มหัดกินเบียร์ ตอนนั้นอยู่ม.5 พอไอ้แฮปเมา มันก็กลายเป็นอีกคน ไล่จูบพวกผม และผมจะเป็นคนแรกที่โดนมันจูบ แทบทุกครั้ง….แล้วพอมันสร่างเมา มันก็จำอะไรไม่ได้



แต่ครั้งนี้…ให้ตายผมก็จะฆ่ามัน แต่พอมันตื่นขึ้นมา มันก็นั่งคุกเข่ากราบขอโทษผม มันบอกว่ามันรู้ตัวแต่ควบคุมตัวเองไม่ได้…ไอ้สัด…พอได้ยินแบบนั้นผมก็ต่อยมันกลิ้งลงไปกองบนพื้นแล้วจะตามลงไปเตะมัน..แต่ผมขยับไม่ได้


เจ็บครับ…เพิ่งเคยถูกทำตรงนั้นครั้งแรก ปกติมีแต่ไปเสียบผู้หญิง แต่ครั้งนี้โดนเสียบซะเอง ไม่รู้ว่ามันเกี่ยวกับ บาป ที่ผมเคยไปทำแบบนี้กับผู้หญิงแล้วพอผมพอใจแล้วก็ทิ้งพวกหล่อนไปตามประสาผู้ชายรักสนุก



ผมต่อว่ามันไม่หยุด มันเองก็พ่นคำว่า ขอโทษออกมานับครั้งไม่ถ้วน…..ผมอยากจะคิดซะว่าได้ลองของแปลก


แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน…ยิ่งมันขอโทษ ผมยิ่งอยากจะเอาปืนมายิงมันให้ตายไปซะตรงนี้เลย




“ผมจะรับผิดชอบเอง”


คำพูดนอกจากคำว่าขอโทษ หลุดออกมาจากปากมันก็มีเพียงคำนี้ ที่ผมด่าต่อว่ามัน ไม่ใช่เพราะอยากให้มันมารับผิดชอบ มันจะทำอะไรผม จะปล่อยใส่ข้างใน ผมก็ไม่ท้องเพราะผมเป็นผู้ชาย …



ผมเลยบอกมันไปว่า  ช่างมันเถอะ  ลืมๆไปซะ  พอผมพูดจบ มันก็เงียบแล้วบอกว่า มันคงลืมไม่ได้หรอก…


แล้วหลังจากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรอีก ตัวผมบอกกับตัวเองว่า ให้พยายามทำตัวปกติ  แต่พอเห็นหน้า ได้ยินเสียงมันก็ทำให้หงุดหงิดตลอด…..


พอผมออกมากินข้าวกับพวกไอ้พีช …มันก็ทำให้ผมหงุดหงิด แล้วจู่ๆผมก็รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหลลงมา ผมเลยรีบลุกแล้วเดินออกจจากที่นั่น…แต่ก็ไม่รู้ทำไมไอ้เหี้ยนี่มันถึงวิ่งตามผมมา…



ผมกลั้นใจวิ่งเต็มที่เพื่อให้ถึงห้องให้เร็วที่สุด  เจ็บก็เจ็บ แต่อยากจะหนีอยากมัน ผมว่าผมอาจจะต้องใช้เวลาในการทำใจถึงจะสามารถมองหน้ามันแบบปกติได้ พอเข้าไปในห้อง ผมก็ปิดประตู แต่ไอ้แฮปแม่งโง่…เอามือมากันไว้ประตูเลยหนีบมือมันเต็มๆ


มันร้องโอ้ย ผมเลยรีบเปิดประตูไปดูมัน มันนั่งกุมนิ้วอยู่ พอเห็นว่าผมเปิดประตูให้ มันก็มองหน้าแล้วเดินเข้าไปในห้อง เงียบๆ ผมเองก็ไม่ได้พูดอะไร…ปิดประตูเงียบๆ แล้วเดินไปนั่งที่โซฟาเงียบๆ
แอบดูมัน มันเอาอุปกรณ์ออกมารักษานิ้วตัวเอง



“….กูขอโทษ”ผมพูดเสียงเบา แต่มันก็คงได้ยิน เพราะในห้องเงียบขนาดนี้




“ไม่เป็นไรหรอกครับ แผลแค่นี้เอง คุณธัญไม่ต้องขอโทษผมหรอก ผมน่ะ สมควรโดนแล้วล่ะ…มือนี้สินะที่ทำร้ายคุณ..”

มันเงยหน้ามามองผม ตามันดูเศร้าๆ ใจนึงผมนึกสมน้ำหน้ามันในใจ แต่อีกใจก็รู้สึกไม่ดี  เพราะเป็นเพื่อนกันด้วยล่ะมั้ง ถึงเกลียดมันจริงๆจังๆไม่ได้สักที




“มือมึงทั้งสองข้างนั้นแหละที่ทำร้ายกู”ผมพูดออกไปไม่คิดอะไร แล้วจู่ๆตาไอ้แฮปก็ชื้น…มันลุกขึ้นหันหน้าเข้าหากำแพง




ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก!!!!!

มือสองข้างของมันรัวใส่กำแพงไม่หยุด ผมตกใจลุกขึ้นไปจับมือมันไว้





“เฮ้ย!!!!!!ทำอะไรของมึงเนี่ยไอ้แฮป!! ”




“ทำโทษตัวเองไงครับ!! ผมทำคุณเจ็บนี่นา!!” มันสะบัดมือออกแล้วชกกำแพงต่อ ผมเลยรวบรวมกำลังทั้งหมด จับมันทุ่มลงบนพื้นเรียกสติมันกลับมา




“ไอ้เหี้ย!!!! มึงจะเป็นหมอไม่ใช่หรือไง แล้วหมอที่ทำร้ายตัวเองแบบนี้จะรักษาคนอื่นได้ยังไง!! ทำอะไรน่ะหัดคิดมั่ง!! สมองมึงมีเยอะกว่ากูไม่ใช่หรือไง!!!”

ผมตะโกนใส่มันที่นั่งอยู่บนพื้น พอผมพูดจบ มันก็น้ำตาไหล โอ้ย….อะไรของมันนักหนา กูต่างหากที่ควรร้องไห้




“ผมขอโทษ….ผมขอโทษ….ฮึก….ผมขอโทษ…..”

มันพร่ำบอกคำขอโทษไม่หยุดอีกแล้ว….ผมเลยนั่งลงตรงหน้ามัน ตอนนั่งรู้สึกแปล๊บบบ เจ็บที่ก้นสุดๆ=_=เหมือนเป็นริดสีดวง ผมบีบไหล่มันทั้งสองข้าง มันที่สะอึกสะอื้นเงยหน้าขึ้นมามองผม





ผั๊วะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!




ผมเลยปล่อยหมัดไปสุดแรงเข้าที่หน้ามัน จนมันล้มลงไปกองกับพื้น พอมันตั้งหลักได้มันก็หันควับมามองผม แต่ไม่ได้พูดอะไร




“กูหายโกรธมึงแล้ว มึงเลิกขอโทษแล้วเลิกร้องไห้ซะ นี่เป็นคำสั่งของกู” ผมมองหน้ามันแล้วทำหน้ากวนๆให้อย่างที่เคยทำ




“คะ…………คุณธัญวา”

มันเรียกชื่อผม แล้วจู่ๆก็ดึงผมเข้าไปกอด เฮ้อ…..ตอนเมากับตอนปกติ มึงนี่ ต่างกันสุดขั้วจริงๆเลยให้ตายสิ=_= ผมกอดตอบแล้วลูบหลังปลอบมัน….กูว่าคนที่ควรจะโดนปลอบคือกูมากกว่านะT_T
เสือกแมนตอนเมา พอไม่เมาแล้วแม่งเป็นไอ้ตุ๊ดทันทีเลย ให้ตายเถอะ……แล้วจะรับผิดชอบกูยังไงไหว…






-------------------------------





“คุณธัญ เอ้า!น้ำมะพร้าวครับ” หลังจากที่มันทิ้งให้ผมนั่งรอบนรถไม่นานมันก็กลับมาพร้อมมะพร้าวสองลูก




“ขอบใจ”ผมบอกมันแล้วรับมะพร้าวที่มันยื่นให้มาดูด เย็นดีจริงๆ…ถ้านี่ทำให้ใจที่ร้อนรุ่มของผมเย็นลงไปด้วยก็คงดี




“คุณธัญอยากกินอะไรไหม เดียวผมไปซื้อมาให้ ข้างนนอกร้อนมาก ไม่น่าเดินเลยครับ”




“ไม่น่าเดินมึงก็ขึ้นมาสิ จะไปเดินตากแดดหาซื้อของกินทำไม”




“กะ..ก็ ตอนนี้เที่ยงแล้ว ผมกลัวว่าคุณธัญจะหิว”




“งั้นก็ขึ้นรถ ไปหาร้านอร่อยๆกินสิวะ มาเร็ว!” ผมบอกแล้วกวักมือเรียกมันที่ยืนหรี่ตาเพราะแสงแดดข้างนอก ไอ้กระบือเอ้ย……..


มันก็รีบขึ้นรถมา ขับพาผมไปเรื่อยๆโดยไม่รู้จุดมุ่งหมาย…


“กินที่ไหนดีครับ”ขับมาได้สักพักมันก็ถาม




“ที่ไหนก็ได้ มึงลองหาดู ร้านไหนที่มึงคิดว่าอร่อย ถูกสุขอนามัย มึงก็จอดเลย เดียวกูเลือกร้านสกปรกแล้วมึงจะไปบ่นเรื่องความสะอาดกับเจ้าของร้านอีก”

มีครั้งนึง พวกผม 5 คน ไปกินข้าวด้วยกัน ไอ้พีชเป็นคนพาไปกินครับ มันบอกว่าร้านนี้อร่อยสุดยอดมาก พวกผมก็ไป แล้วพอไอ้ปี้ที่มันตามมาทีหลัง

มันเดินเข้ามาในร้าน มันก็เอานิ้วปาดไปที่โต๊ะแล้วเอาขึ้นมามอง  แค่นั้นแหละ มันก็เดินไปหาเจ้าของร้านบอกให้ปรับปรุงเรื่องความสะอาด เดียวลุกค้ากินไปแล้วจะท้องร่วง อันตราย ที่โต๊ะมีฝุ่นเกาะ อยากจะให้ทำความสะอาดให้ดีกว่านี้


ตอนนั้นพวกผมสี่คนพูดพร้อมกันว่า ’ไอ้โรคจิต’ วิญญาณหมอเข้าสิงมันเป็นบางครั้งบางคราว =_=บางครั้งไปก็ไม่เห็นจะมีอะไร แต่บางวันที่โดนสิง โรครักความสะอาดของมันก็กำเริบ




“โธ่….ก็มันสกปรกจริงๆนี่ครับ  งั้นคุณธัญอยากกินอะไรล่ะ”




“อืม………ไม่รู้ว่ะ ได้หมด หาหามาเถอะ กูหิวจนใส่หดหมดแล้ว”




“ได้ครับ ใจเย็นๆนะ ^^”

มันบอกว่าให้ผมใจเย็นๆ แต่มันแม่งเหยียบมิดไมล์เลยครับ ไอ้สัดดดดกูไม่อยากกินข้าวในนรกนะโว้ยยยยยย=[]=!!!!!



มาถึงร้านอาหารร้านหนึ่ง….ไอ้ปี้มันจอดรถแล้วรีบวิ่งมาเปิดประตูให้ผม…ขอบใจมึงมาก แต่กูไม่ได้เป็นง่อยนะ

“วันนี้ผมจะเลี้ยงคุณธัญวาเองนะ อยากกินอะไรสั่งเลยครับ” มันยื่นเมนูมาให้ผม




“หึ…..”

ถึงมึงไม่เลี้ยงกูก็ไม่จ่ายอยู่ดี ผมมองหน้ามันแล้วพูดในใจ   เปิดเมนูดู แล้วก็สั่งของที่อยากจะกินมา สั่งมาเยอะเกินที่คนสองคนจะกินหมดนั่นแหละครับ หมั่นใส้มัน =_= มันก็นั่งมองผมสั่งอาหาร

พอหันไปมอง มันก็รีบหลบสายตาผม  อะไรของเมิงงงงงไอ้ปี้!!   อยากจะตะโกนดังๆแล้วกระชากคอเสื้อมันสักที  แต่เย็นไว้ไอ้ธัญ เย็นไว้…..




“เอาแค่นี้แล้วกันครับ  เอ่อ พี่ครับขอเบียร์เย็นๆด้วยแล้วกันนะครับ” ผมบอกพนักงานแล้วยื่นเมนูคืนให้ พอหันไปมองไอ้ปี้ มันก็กำลังกินน้ำเปล่าอยู่




“แล้วนี่มึง ไม่สั่งอะไรเหรอ?” ผมถามมัน




“ไม่ครับ กินที่คุณธัญสั่งนั่นแหละ ^^” หึ….มองหน้ามันยิ้มซื่อๆ ตาก็ดูซื่อๆ หน้าก็เหมือนกระบือ….แต่มันนี่แหละที่เปิดซิงประตูหลังกู…..นึกแล้วอารมณ์เสียจริงๆ….

ผมไม่พูดอะไรกับมันต่อ นั่งดูดน้ำ จิบเบียร์ มันก็นั่งเงียบๆรออาหารมาเสริฟ  บรรยากาศไม่ค่อยดีเลยแหะ….ผมหายใจเข้าลึกๆแล้วเงยหน้าขึ้นมองมัน


“เป็นไงบ้างล่ะมึงว่าที่หมอ เรียนหนักไหม?” ผมถามมัน มันก็เงยหน้าขึ้นมาจากการเขี่ยน้ำแข็งแล้วมองหน้าผม




“เอ่อ….ก็ หนักหน่วงเลยล่ะครับคุณธัญ เหนื่อยมากด้วย นานๆทีก็อยากจะโดดเรียนไปหาพวกคุณธัญที่มหาลัยเหมือนกัน” มันตอบกลับมายาวยืด




“เฮ่ยๆ มึงไม่ต้องมาหาพวกกูหรอก สาวๆที่คณะกูแม่งถึกกันทุกคน เดียวมึงโดนฉุดนะ”ผมพูดขำขำ  มันก็ยิ้มตอบกลับมา




“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเป็นผู้ชายนะ”อืม….แมนมาก……ถ้ามึงมาในสภาพปกตินี่..กูว่าแม่งไม่รอด= =;




“เหรอออออ!!!  แล้วที่คณะมึง มีคนมาจีบมึงบ้างไหมเนี่ย?” ไม่รู้จะถามอะไร มันดีครับ




“จีบเหรอ? ก็มีบ้างนะคุณธัญ ผมเองก็ไม่ใช่คนขี้เหร่อะไร ก็มีบ้างแหละ อ๊ะ! แต่ผมยังไม่มีแฟนนะ” ดูมันดิ..เป็นแค่ไอ้ตุ๊ดแท้ๆยังมีหน้ามาหลงตัวเอง=_=




“ทำไมวะ ไม่เอาที่เขามาจีบมึงสักคนสิ” ผมบอกมัน แล้วพนักงานก็เอาอาหารมาวางเรียงรายตรงหน้าผมสองคน




“อืม…ไม่หรอกครับ ผมมีคนที่รู้สึกดีดีด้วยอยู่แล้วน่ะ”……..อึก…..ผมที่กำลังตักข้าวใส่จาน จู่ๆก็รู้สึก จุกๆ แปลกๆ เสียวที่ท้องแปลกๆ  มีคนที่รู้สึกดีดีด้วย แต่แม่งเมาแล้วมาเด้ากู….อยากจะเอาหม้อต้มยำสาดหน้ามันจริงๆ แต่เย็นไว้มึงไอ้ธัญ…… ผมตักข้าวใส่จานตัวเองแล้วยื่นโถข้าวให้มัน




“เหรอ…เห็นตุ๊ดๆแม่งมีคนที่แอบชอบด้วยเหรอวะ ร้ายนะมึง!” ผมพูดแล้วตักผัดผักใส่จานกิน ไม่มองหน้ามัน




“ผมก็เป็นผู้ชายนะ เรื่องแบบนี้มันก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่หรือไง คุณธัญนั่นแหละ มัวลอยไปลอยมาระวังไม่มีใครเอานะ” ไอ้สลัดผักแฮปปี้ เมื่อคืนมึงไม่ใช่เหรอที่เพิ่งเอากู อยากจะพูด แต่คนในร้านเยอะ เงียบแล้วเก็บไว้ในใจดีกว่า




“เออๆๆ แล้วคนที่มึงรู้สึกดีดีด้วย เป็นไงวะ อยู่คณะเดียวกันเหรอมึง แม่งไม่เคยเล่าให้พวกกูฟังเลย” ไม่รู้ทำไมถึงอยากรู้ เลยถามมันออกไป สงสัยเก็บเป็นข้อมูลไว้ล้อมัน




“เปล่าครับ…คนล่ะคณะ ก็ไม่ค่อยได้เจอกันผมจะเล่าให้พวกคุณธัญฟังได้ยังไงล่ะ” มันยืดมือมาตักไก่ทอดที่จานตรงหน้าผม มันตักส่วนที่เป็นน่องใส่จานให้ผม…….




“ชอบน่องไก่ใช่ไหมครับคุณธัญน่ะ^^” รู้ดีจริงนะมึงเป็นแค่ไอ้ตุ๊ดปี้แท้ๆ=_= ผมไม่พูดอะไร ตักตีนไก่ให้มัน




“มึงก็คงชอบ ตีน! สินะ กูให้!”  มันไม่พูดอะไรแต่กลับยิ้มมาให้ผม หน้ามันทำไมกวนตีนแบบนี้วะ…




“คนที่ผมรู้สึกดีดีด้วย เขาน่ารักมากเลยครับ….ถึงจะสูงไล่เลี่ยกันก็เถอะ” จู่ๆมันก็พูดขึ้นมา…..ไม่รู้ทำไมชวนหงุดหงิดแปลกๆ




“น่ารักเนี่ยกูพอเข้าใจ แต่สูงไล่เลี่ยกับมึง คนหรือเปรตวะ=_=!” ผู้หญิงที่สูงไล่เลี่ยกับมันเนี่ย หายากสุดๆเลยนะแล้วพวกผมสี่คนน่ะ แม่งเตี้ยกว่ามันทุกคนเลยครับ ไม่รู้บ้านมันให้มันกินอะไรถึงสูงแบบนี้




“คนสิครับ เอ้ามัวแต่คุย กินสิครับเดียวเย็นหมดนะ”มันบอกผมที่กำลังจะอ้าปากถามมันอีก กินก็ได้วะ=_=

ผมกับมันกินข้าวกันเงียบๆ มีแต่เสียงช้อนกระทบจานดังเป็นบางครั้ง พอกินกันเสร็จ ผมก็ลุกไปยืนดูดบุหรี่รอมันที่รถ ให้มันไปจ่ายตัง  ผมดูดเสร็จมันก็เดินมาถึงพอดี





“ดูดบุหรี่อีกแล้วเหรอครับ  ผมบอกพวกคุณธัญตั้งหลายทีแล้วนะ ว่ามันไม่ดี” เอ้า..เทศน์กูอีก ผมไม่สนเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถ มองจากด้านนอกไอ้ปี้มันส่ายหัวแล้วเดินอ้อมมานั่งตรงคนขับ แล้วมันก็ยื่นหมากฝรั่งให้ผม




“เคี้ยวกลบกลิ่นบุหรี่หน่อยเถอะครับ มันติดตัวคุณธัญน่ะ” มันพูด ผมเลยดึงเสื้อมาดมๆ เป่าลมใส่มือดมกลิ่นปากตัวเอง




“ขอบใจ”แล้วผมก็รับหมากฝรั่งมาเคี้ยว แค่นั้นไม่พอ มันค้นกระเป๋าเอาน้ำหอมมาฉีดให้ผมด้วย=_=




“ค่อยยังชั่ว…หล่อๆแบบคุณธัญเนี่ย ไม่เหมาะกับกลิ่นบุหรี่เลยนะครับ^^”พูดจบมันก็ยิ้มแล้วเก็บน้ำหอมแพงๆของมันใส่กระเป๋าไว้เหมือนเดิมก่อนจะขับรถออกไป


มันพาผมแวะจอดดูนั่นดูนี่ แต่ผมไม่มีอารมณ์ร่วมกับมันเลยครับ ทำหน้าเบื่อๆเซ็งๆให้มันรู้ว่ากูเบื่อ! จนมันที่ชวนคุยไม่หยุดก็เงียบไป….มันขับไปเรื่อยๆออกมาไกลมาก เหมือนเมื่อกี้เห็นป้ายชะอำแว๊บๆ=[]=!


มันพาผมมาที่ที่นึง ผมมองเห็น ชิงช้าสวรรค์ตั้งแต่ไกลๆ พอเข้าไป ที่นี่เหมือนสวนสนุกขนาดเล็ก ไม่ใหญ่มาก แต่เครื่องเล่นก็เยอะอยู่เหมือนกัน พอมาถึงมันก็วนๆหาที่จอดรถ

มึงนี่นะน่าจะรู้ว่าสวนสนุกตอนปิดเทอมคนมันเยอะ กว่าจะหาที่จอดได้ พอได้มา ผมก็ลงจากรถ เอาแว่นมาใส่สักหน่อย แดดเริ่มแรงแล้ว



“ป่ะคุณธัญ ลองไปดูกัน” มันเดินเข้ามาจับมือผม…แต่ผมก็สะบัดออก มันบ้าป่ะวะ ผู้ชายจับมือกันเข้าสวนสนุกมีหวังเขาคิดว่ากูเป็นเกย์แน่= =




“ไปก็ไปดิ ไม่ต้องมาจับมือเลยนะมึง มา!เร็ว!!”

ผมพูดแล้วเดินนำหน้ามัน ก่อนจะหันกลับไปเรียกมันที่ยังยืนอยู่ที่เดิม พอผมเรียกมันก็ทำหน้ากระบือเดินตามผมมา  เข้ามาด้านในมันก็เดินหาที่ซื้อตั๋วเครื่องเล่น พอได้ตั๋วมามันก็วิ่งเข้ามาหาผมที่ยืนหลบแดดอยู่  มาถึงนี่เราสองคนไม่รู้จะเล่นอะไรกันดี


เดินถ่ายรูปไปเรื่อย ไอ้ที่ถ่ายน่ะ ผมเองแหละ ส่วนมันเป็นคนถ่ายให้  มีเด็กผู้หญิงมาขอถ่ายรูปมันด้วย มันเกาหัวเขินๆแต่ก็ยืนยิ้มให้เขาถ่าย พอถ่ายมันเสร็จเด็กผู้หญิงกลุ่มนั้นก็เดินมาขอถ่ายรูปผม ผมก็ยิ้มให้ถ่าย เขาก็กรี๊ดกัน หึหึ นี่แหละนะที่เขาเรียกว่าเชคเรตติ้ง-..-




“คุณธัญ ใกล้ถึงเวลากลับแล้ว เราไปใช้ตั๋วที่ซื้อมากันหน่อยไหม?”ระหว่างที่เดินๆดูกันอยู่มันก็พูดขึ้นแล้วชูตั๋วสองใบขึ้น




“เออ เอาดิ ไหนๆก็มาแล้ว แล้วจะเล่นอะไรดีวะ”




“ป่ะ ผมจะพาไป”พูดจบมันก็จับมือผมแล้วลากๆ ผมพยามจะสบัดแต่ไม่รู้ทำไมคราวนี้มันจับมือผมแน่นเลย เออ..ช่างแม่ง อยากจับก็จับไปเถอะ= = ผมเดินๆตามมันไป จนมาหยุดที่…..





ชิงช้าสววรค์!!!!!!!(ใส่แอคโค่ด้วยนะ)=[]=!!!!!!




“นั่งชิงช้าสวรรค์กันนะครับ^^”




“ไอ้เหี้ย! มาเล่นอะไรแบบนี้วะ เครื่องเล่นอื่นก็มี!!” ผมสะบัดมือมันออกแล้วพูดเสียงดัง คนแถวๆนั้นก็หันมามองกัน




"ทำไมล่ะครับ เล่นไอ้นี่แหละป่ะ!!! พี่ครับ นั่งสองคนครับ“




“เฮ้ย! ดะ เดียว!!”

พูดจบมันยื่นตั๋วแล้วลากผมเข้าไปนั่ง คนที่รับตั๋วก็ปิดประตู เหี้ยแล้วกู!!!!!!!!!!

 นั่งกับไอ้เวรนี่ ได้กลายเป็นชิงช้านรกแน่!!!!!!!!!!!!!




“ปล่อยกูออกปายยยยยยยยยยย=[]=!!!!!!!” ทันทีที่ชิงช้าเริ่มหมุนผมก็แหกปากตะโกนสุดเสียง ฮึก…ไม่ทันแล้วสินะT^T


ชิงชช้าหมุนไปเรื่อยๆ ช้าๆ แต่ขาผมสั่นดิกๆๆๆๆๆ เฮือก!!มึงจะสูงไปไหนเนี่ย ผมก้มหน้าหลับตา ไม่ได้กลัวความสูงหรอกนะ แต่มันอันตราย!!!ถ้าเกิดชิงช้ามันร่วงผมก็ตายห่าน่ะสิT^T




“กลัวเหรอครับ? ให้ผมไปนั่งข้างๆไหม” พอไอ้เชี่ยปี้ลุก ชิงช้าก็โคลงเคลง




“ไอ้ปี้!!มึงอยู่เฉยๆเลยนะ!!!!เดียวมันตก!!!!” ผมเงยหน้ายกมือห้ามมัน……มันกำลังยิ้มขำผมอยู่=_=




“หึ…..คุณธัญเนี่ย มีส่วนที่น่ารักเหมือนกันนะครับ”




“ไอ้สัด ใครสอนให้มึงชมผู้ชายอย่างกูว่าน่ารัก! แบบกูเขาเรียกหล่อโว้ย!!”




“นั่นสินะ..คุณธัญน่ะ หล่อจริงๆนั้นแหละ….”




“เฮ้ย!!ไอ้ปี้ อย่ามาทางนี้!!!”จู่ๆมันก็ลุกขึ้นมานั่งข้างผม วูบนึงชิงช้าเอียง หัวใจผมแทบตก แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่กันที่มือผมจับเสื้อไอ้ปี้ที่นั่งข้างๆผมไว้ซะแน่น โอย….หัวใจกูจะวาย




“กลัวจริงๆใช่ไหมครับ”




“ไอ้ปี้ รู้ว่ากูกลัวยังเสือกมานั่งตรงนี้อีก! เฮ้ย!!”อีกครั้งที่จู่ๆมันก็เอียง โคลงเคลงไปมา แล้วมันก็เป็นอีกครั้งที่ผมจับเสื้อมันไว้แน่น




“กอดผมไว้ก็ได้นะถ้ากลัว”……..ขนลุกแบบไม่มีสาเหตุ




“กูไม่กอด ไม่ต้องมายุ่งกับกูเลย”

ผมพูดแล้วปล่อยมือออกจากเสื้อมันแล้วพยายามก้าวขาไปนั่งอีกฝั่งเพื่อความสมดุลTwT แต่ไอ้ปี้มันดึงแขนผมให้กลับมานั่งที่เดิม คราวนี้ผมโผเข้าไปกอดมันเพราะมันเอียงไปมาแรกกว่าเก่า พ่อแก้วแม่แก้ว!!ช่วยธัญด้วย!!!ToT




“ไอ้เหี้ยปี้!!! กูเสียวนะโว้ย!!!!”ผมพูดเสียงดัง




“อื้ม..เห็นไหมล่ะ”




“เห็นอะไร!!!!”




“ผมอาจจะดูอ่อนแอ ดูเหมือนจะปกป้องใครไม่ได้  แต่ว่าตอนนี้…ผมปกป้องคุณธัญจากความกลัวอยู่นะครับ..”

มึง..ไอ้…….ปกป้องกูตรงไหน กูกลัวหนักกว่าเดิมซะอีกT^T




“เออๆ มึงไม่อ่อนแอ ปล่อยได้แล้ว เดียวกูจะไปนั่งตรงนั้น” ผมคลายกอดออกจากมัน แต่มันยังกอดผมอยู่




“ผมรักคุณธัญนะ……”นอกจะจากไม่คลายกอดผม มันยังพูดอะไรไม่รู้เรื่องอีกด้วย หรือมันเมาชิงช้า!!




“อะ…อะไรของมึงเนี่ยไอ้ปี้! ปล่อยกู!!”ผมดันออกมันออก แต่ไม่เป็นผล




“ผมน่ะ..แข็งแรงกว่าคุณธัญนะครับ…..ที่ผมยอมมาตลอดเพราะผมอยากให้คุณดีใจที่เอาชนะผู้ชายตัวโตๆแบบผมได้” มันยังพล่ามไม่หยุด ชิงช้า!!ชิงช้ามึงจอดให้กูลงที!!!




“เออ!!! ปล่อยกูได้หรือยัง!!”ผมออกแรงดันมันออก คราวนี้มันยอมปล่อยแต่โดยดี

พอผมย้ายไปนั่งอีกฝั่งไม่ทันไร ชิงช้าก็จอดให้พวกผมลงเพราะหมดเวลาแล้ว  ผมรีบเดินออกโดยที่ไม่รอมัน  ส่วนมันก็เดินตามมาติดๆ  พอเข้าไปในรถ ผมก็เงียบ มันก็เงียบ ต่างคนต่างไม่พูดอะไร แล้วมันก็ขับออกจากสวนสนุก


ความเงียบกลับเข้ามาอีกแล้ว….มันน่าจะชวนผมคุยบ้างสิ หรือไม่ก็น่าจะขอโทษที่ทำให้ผมตกใจบนชิงช้า




“ปี้ ไม่คิดจะขอโทษที่ทำให้กูตกใจเลยหรือไง!?”ทนไม่ไหวครับ สูดหายใจลึกๆแล้วหันไปถามมัน



“เรื่องอะไรเหรอครับคุณธัญ?” มันหันมาถามผมคืน ก่อนจะหันไปดูถนน




“เรื่องที่ทำให้กูตกใจตอนอยู่บนชิงช้าสวรรค์ไง”




“นั่นแหละ เรื่องไหนครับ เรื่องที่ผลากคุณไปนั่งชิงช้าสวรรค์ เรื่องที่ผมทำให้ชิงช้าโยกไปมา เรื่องที่กอดคุณ หรือเรื่องที่ผมบอกว่า….รักคุณ”

ประโยคสุดท้าย มันหันหน้ามาหาผม….ผมเองก็เผลอไปกับดวงตาที่ดูจริงจังของมันชั่วครู่…ก่อนที่มันจะหันไปกลับมองถนนอีกครั้ง




“กะ….ก็ทุกเรื่องนั่นแหละ!! มึงกูไม่ตลกด้วยนะ รักเริกห่าอะไร”




“ฮ่ะๆ….นั่นสินะครับ….ขอโทษทุกเรื่อง…ยกเว้นที่ผมบอกว่ารักคุณ”




“ไอ้ปี้….มึงเมาชิงช้าเหรอ อย่างมึงน่ะพูดเรื่องแบบนี้ด้วยน้ำเสียงจริงจังไม่ได้หรอก”




“อย่างผมมันทำไมเหรอครับคุณธัญ? ทำไมผมถึงจะพูดไม่ได้ล่ะ…..ผมอดทนที่จะกอดคุณมาตลอดเลยนะ….พอได้กอดคุณแล้ว ผมเก็บความรู้สึกของผมไม่ไหวแล้ว…มันจะระเบิดออกมาแล้วนะครับ…”

เสียงมันสั่น…ทำให้ใจผมสั่นไปด้วย….


“……..ตั้งใจขับรถไปเถอะมึง ค่อยคุย”

พอมันพูดจบ ตัวผมเองก้เลิกมองมันแล้วเหม่อออกไปที่หน้าต่าง ส่วนมันก็เงียบไม่พูดอะไรต่อ…….ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ……ผมถามคำถามนี้กับตัวเองซ้ำไปซ้ำมา มันชอบผมตั้งแต่เมื่อไหร่…..แล้วตอนนี้ทำไมผมถึงต้องคิดมากกับคำพูดของมัน?


เพราะคำว่าเพื่อนล่ะมั้ง….ตอนนี้คำว่าเพื่อนของผมกับมันแขวนอยู่บนเส้นด้ายบางๆ….พร้อมจะขาดได้ทุกเมื่อ……แล้วไอ้คนที่มันบอกว่ารู้สึกดีดีด้วยก่อนหน้านี้ล่ะ? หมายถึงผมเหรอ? ไอ้สัด…กูไม่ได้น่ารักนะ……
มันขับรถไปเรื่อยๆ ฟ้าก็ค่อยๆหมองลง….บนรถไม่มีเสียงอะไรนอกจากเสียงเครื่องยนต์……ผมเองก็รู้สึกเกร็งๆไม่กลล้าแม้แต่จะหันไปมองมัน….ถึงบางทีจะรับรู้ถึงสายตาของมันที่แอบหันมามอง…




“ช่างมันเถอะครับ…อย่าคิดมากเลย คิดวะว่าผมไม่ได้พูดแล้วกัน…”มันพูดทำลายความเงียบ สัดปี้ มึงพูดง่ายจริงๆ




“….สัด….แล้วมึงจะพูดขึ้นมาทำไมตั้งแต่แรก”ผมพูดตอบมันเสียงเบาแต่ตาของผมก็ยังมองออกไปข้างนอก




“เพราะงั้นก็ลืมๆมันไปเถอะครับ”




“กูความจำดีไอ้ห่า…ถ้าไม่อยากให้กูได้ยินมึงก็ต้องไม่พูดตั้งแต่แรก!!”

ผมหันไปพูดเสียงดังใส่มัน พอมองได้เห็นหน้ามันตอนนี้ผมก็รู้สึกใจหาย….ไอ้ปี้มันน้ำตาคลอเบ้า พอผมหันไปมันก็รีบเอามือปาดๆน้ำตามันออก แล้วไหนบอกจะปกป้องกู!!ถ้าบ่อน้ำตามึงจะตื้นขนาดนี้!!!




“อีกแล้ว มึงจะร้องอะไรนักหนา!! จอดรถเลยแฮป กูว่ามึงไม่ไหวแล้ว” ผมบอกมันแล้วเอื้อมไปตีไฟเลี้ยวให้มันที่ปาดน้ำตาอยู่ มันเริ่มผ่อนคันเร่งแล้วชิดซ้ายจอดรถ พอจอดผมก็นั่งมองมันที่เช็ดๆน้ำตาตัวเอง




“แฮป มึงเป็นผู้ชายนะ มึงจะร้องไห้ออกมาง่ายๆแบบนี้ไม่ได้…” ผมพูดกับมันดีดี เผื่อว่ามันจะดีขึ้นมาบ้าง




“ผม…ผมผิดเองที่แอบตั้งความหวังไว้ลึกๆ ทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้…อึก…”มันพูดไปสะอื้นไป ผมนี่ปวดหัวเลยครับ ผมไม่ชอบให้ใครมาร้องไห้ต่อหน้าผมนะโว้ยยยยยยยยยยยยย




“บอกว่าจะปกป้องกู แล้วมึงเล่นร้องไห้ให้กูปลอบทุกครั้งแบบนี้ ปกป้องกูไม่ไหวหรอก”




“…..ผมจะอ่อนแอแค่ตอนที่อยู่กับคุณเท่านั้นนะ ฮึก…”




“เลิกร้องไห้ได้ไหมแฮป…มึงเลิกร้องแล้วคุยกับกูดีดีก่อน” ผมยื่นมือไปเช็ดน้ำตาของมันที่ไหลลงมาอย่างลืมตัว ก่อนจะแก้เขินด้วยเอามือที่เช็ดไปเช็ดเสื้อมันอีกที




“…..บะ..บางทีผมก็แอบคิดว่าคุณอาจจะมีใจให้ผมบ้างสักนิด….แต่ถึงจะคิดแบบนั้นผมก็ไม่กล้าเข้ามาคุณตรงๆสักที เพราะคำว่าเพื่อนที่มันกั้นเราสองคนไว้…ถ้าพลาดไป…แม้แต่คำว่าเพื่อนเราสองคนก็อาจจะใช้มันไม่ได้อีกต่อไป…”




“มึงก็รู้นี่ แล้วมึงพูดมันออกมาทำไม?”




“ผมอึดอัดนะ….กี่ครั้งแล้วที่ผมต้องพูดว่า ดีใจด้วยนะครับ เวลาที่คุณมีแฟน แล้วกี่ครั้งแล้วที่ผมต้องซื้อถุงยางให้คุณเพื่อไปมีอะไรกับผู้หญิง  มันทรมานนะครับคุณธัญ….แต่ผมก็ยังต้องยิ้ม….เพราะผมคือเพื่อนของคุณ แต่ตอนนี้ผมทนมันไม่ไหวแล้ว ตอนที่พูดออกไปผมโล่งจริงๆ…แต่พอเห็นสีหน้าลำบากใจของคุณมันก็ทำให้ผมรู้สึกแย่….”

เสียงมันดูแหบๆ แห้งๆ…..ผมไม่รู้จริงๆนะว่ามันจะรู้สึกแย่ ผมมองมันเป็นเพื่อนมาตลอดจริงๆนะ…..?..ไอ้เครื่องหมายคำถามที่จู่ๆโผล่ในหัวนี่มันอะไรวะ= =




“อืม…..กูลำบากใจจริงๆแฮป แต่ยังไงมึงก็เป็นเพื่อนกูนะ” ผมบอกแล้วตบบ่ามัน มันมองแล้วยิ้มแห้งๆให้ผม




“เพื่อน…..ได้แค่เพื่อนจริงๆเหรอครับ….ไม่ลองให้ผมได้…ได้อยู่ข้างคุณหน่อยเหรอ…”




“ขอโทษนะแฮป…แต่ถึงยัง……!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”ยังพูดไม่ทันจบ จู่ๆมันก็ขยับเข้ามาจูบผม พอรู้ตัวผมก็ถีบมันออกทันที ไอ้เหี้ยยยกูว่าแล้วมึงต้องเมา!!!




“เชี่ยปี้!!!”ผมพูดเสียงดังแล้วเช็ดปากตัวเอง




“เมื่อกี้…ผมไม่ได้เมานะ….จูบเมื่อกี้ผมรู้ตัว ไม่ใช่จูบแบบครั้งก่อนๆ…คุณธัญ….รับความรู้สึกผมได้ไหม..ไม่ต้องให้คำตอบผมตอนนี้ก็ได้….แต่ช่วยให้โอกาสผมเถอะนะ…ผมมั่นใจว่าผมจะดูแลคุณให้ดีที่สุด”

มันพูดแล้วจ้องผมไม่วางตา พอผมเห็นแววตาของมันก็รู้สึกแปลกๆในอก….เชี่ยเอ้ย….มันในโหมดจริงจังกับเรื่องแบบนี้ผมไม่เคยเห็นมาก่อน เพราแบบนี้ล่ะมั้งผมเลยรู้สึกแปลกๆ





“อะ…โอกาสอะไร!!”




“ผมจะทำให้คุณรักผม……ภายในสองเดือน….เตรียมใจไว้เลยนะครับคุณธัญวา…” มันพูดจบแล้วยกยิ้มมุมปากแล้วขับรถอออกไป ส่วนผมนี่อ้าปากพงาบๆกับคำพูดของมัน ไอ้เหี้ยยยยกูยังไม่ได้ตกลงเลยนะ!!!!!!!!!!!



ระหว่างที่มันขับรถอออกไป ผมก็โวยวายแต่มันไม่สนใจเลยครับ เฮ้ย!!!ไอ้แฮปปี้!!!มึงกำลังจะทำลายความสุขในชีวิตของกูนะ!!!!!!!!!!






TBC
-----------------------------------------


ขอบคุณคนอ่านทุกคน คอมเม้นต์ทุกคอมเม้นต์นะครับ ผมยิ้มทุกครั้งที่ได้อ่าน กลับมาอ่านวนไปวนมา ผมดีใจที่มีคนชอบนิยายเรื่องนี้ครับTwT  เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ผมแต่งได้ยาวขนาดนี้ ยังไงก็ฝากเด็กๆทุกคนไว้ด้วยนะครับ :pig4:













ออฟไลน์ yunchun

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 587
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-2
ชอบพี่แฮป(ปี้)จังเลย  ตอนไม่เมา น่ารักดี
ตอนเมาอย่างแบด  :-[

ออฟไลน์ RoseBullet

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1027
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-2
โอ๊ะๆ มาแล้วคู่ปี้ธัญ
พี่หมอแอบขี้แยนะเนี่ย แต่คิดแล้วมันก็น่ารักอย่างบอกไม่ถูก
ธัญทำตัวไม่ถูกเลย ต้องมาปลอบใจหมอ

เห็นใจหมอแฮปอ่ะ คงต้องอดทนอดกลั้นความรู้สึกทรมานมาตลอดสิเนี่ย
แต่ตอนหลังหมอแบบว่ามัดมือชกมากมาย เสนอเองตอบเองเสร็จสรรพ กร๊ากกก ชอบอ่ะ
บุคลิกหมอแฮปนี่เหมือนมีส่วนผสมอยู่หลายอย่าง บอกไม่ถูกแต่เราชอบนะคะ
รอติดตามว่าภายในสองเดือนนี้สองคนนี่จะพัฒนาไปได้ขนาดไหน

mach201

  • บุคคลทั่วไป
แฮปปี้ตอนไม่เมาน่ารักดีอะ  :-[
ธันก็ให้โอกาสแฮปปี้ซะหน่อยเถอะ แฮปปี้จริงจังและจริงใจนะ(เชียร์ๆ)

chaaom

  • บุคคลทั่วไป
เพิ่งได้เข้ามาอ่านเรื่องนี้ สนุกมากเลยค่ะ แต่งดี ใช้ภาษาสวย
ดำเนินเรื่องเรียบง่าย ไม่ดราม่าเกินไปหรือนิยายวัยใสมาก
ตัวละครมีมิติ ไม่แบน อารมณ์ไม่สุดโต่งไปทางใดทางหนึ่ง
 เรื่องคำหยาบเรารับได้นะ ความจริงอยากจะบอกว่าอีกเหตุผลที่เราประทับใจเรื่องนี้คือ
บทสนทนาในเรื่องที่เป็นกันเองนี่แหละ ลื่นไหลดี อ่านแล้วสบายตา55
มันก็เหมือนภาษาที่พูดกันทั่วๆไป555ไมได้หยาบโลนหรือออกไปแนวทะลึ่งซะหน่อย
ไม่ต้องลดหรอกค่ะ ปรุงแต่งไปก็ไม่ธรรมชาติเปล่าๆ อีกเรื่องนึงคือตั้งแต่อ่านมายังไม่เจอคำผิดเลย o13
คู่หลักเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว ตอนนี้ลุ้นคู่คุณย้งมากๆ คุณขี้อ้อนสุดๆ พี่ย้งซึนหรือว่าใจแข็งจริงๆ?
คู่หมอกับธัญก็น่ารักดี ชอบหมดเลย :-[
อยากให้บรรยายเพิ่มได้มั้ยคะว่าแต่ละคนรูปร่างหน้าตาเป็นยังไง
เพราะตัวละครเยอะ และมีคำจำกัดความสั้นๆว่าหล่อมาก แค่นี้เอง
เวลาอ่านจะได้เห็นภาพชัดๆ แยกแยะได้ถูก

รออ่านตอนต่อไปนะคะ จะเป็นกำลังใจให้ค่า :L2: :L2:

lunar

  • บุคคลทั่วไป
ปี้ น่ารักอ่ะ ปกป้อง ดูแล เชื่อฟัง ทุ่มเทขนาดนี้ o13

ไม่รักไม่ได้แล้วนะ คุณธัญ

 :pig4:

ออฟไลน์ Orange151987

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 176
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
คุณปี้ เขารุกซะแล้ว
แบบนี้คุณธัญจะตั้งรับยังไงดี

ออฟไลน์ ่patsaporn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-6
หมอปี้น่ารักอ่ะ กะแล้วต้องหลงรักธัญมานานมากแล้วแน่ ๆ เพราะดูจะตื้อจะอยากจุ๊บเป็นพิเศษ
เอ...สรุปเมื่อคืนเมาจริงหรือมึนเมา แต่รักมันล้นอกอ่ะนะ ก็เข้าใจธัญด้วย เป็นชายอยู่ดี ๆ
มาเสียเชิงให้ชายนี่มันคิดหนักเนอะ แต่หมอปี้พูดหว้านหวาน เอาใจก็เก่ง แถมจริงใจด้วย
อีกไม่นานต้องชนะใจธัญได้แน่ ๆ เอาใจช่วยสุด ๆ

ขอบคุณค่ะ

plari

  • บุคคลทั่วไป
อ่านรวดเดียว จบ  สนุกมาก
 รอตอนต่อไปนะค่ะ

ออฟไลน์ JingJing

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-2

เอาล่ะจุ้ย หมอปี้จะเดินเครื่องจีบแล้ว :impress2:

ออฟไลน์ bytoey

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +197/-3
เอาใจช่วยนะแฮปปี้ o13

ออฟไลน์ Mrl●

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 115
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
อ่านทันแล้ววว
คือพยายามจะอ่านให้ช้าๆเพราะกลัวไม่มีอ่าน55555
แต่ว่าสนุกมากกกก ชอบทุกคู่เลยยย
แล้วเต้กับทอมจะคู่ใครเนี่ย??มีรึป่าว

ยังไงก็รีบมาต่อไวๆน่ะค่ะ เป็นกำใจให้ค่ะ

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5398
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
    • Easy Shop 4289
หมอแฮปสู้ๆ นะครับ เดี๋ยวคุณธัญก็ใจอ่อน

ออฟไลน์ luna

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 252
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
อ่านรวดเดียวจบเลยค่า
น่ารักมาก อ่านไปแล้วยิ้มตลอด 555
PS. อยากให้ธัญใจอ่อนให้หมอแฮปซักที หุๆ

ออฟไลน์ ~ณิมมานรฎี~

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1070
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-2
เฮียหมอแรงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง :m12: :m12: :m12: :m12: :m12: :m12: :m12: :m12:

ออฟไลน์ andaseen

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 745
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-1
เพิ่งได้เข้ามาอ่านเรื่องนี้ อ่านรวดเดียว 4 หน้าแต่ยาวมากกก  เขียนได้ดีมาก o13
อ่านไปยิ้มไปสลับกับหัวเราะคนเดียว บ้าไปแล้นนนน :z3:
สรุปว่าชอบมากเลยล่ะ  รออ่านตอนต่อไปน๊า มาไวไวล่ะ :z2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด