[เรื่องสั้น]"เธอคือดวงตะวัน" By Chocolate Love ~ ตอนพิเศษวัดหยุด P.29 (01/05/59)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น]"เธอคือดวงตะวัน" By Chocolate Love ~ ตอนพิเศษวัดหยุด P.29 (01/05/59)  (อ่าน 330644 ครั้ง)

ออฟไลน์ boylove_yj

  • ล้มแล้วยืน คือคนที่แกร่ง!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1511
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1203/-48
    • http://www.facebook.com/pages/Chocolate-Love-Fan-Club/255241697823084
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม



กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

admin
thaiboyslove.com





สารบัญจ้า


"เธอคือดวงตะวัน" By Chocolate Love ~

บทนำ
บทที่ 1 ประทับใจ
บทที่ 2 ขอบคุณครับ...
บทที่ 3 ดื้อ
บทที่ 4 แขกไม่ได้รับเชิญ...
บทที่ 5 บ้านเกียรติบูรพา
บทที่ 6 สว่างไสว......(ครึ่งแรก)
บทที่ 7 สว่างไสว 2
บทที่ 8 สายใย
บทที่ 9 เวลาของดวงตะวัน
บทที่ 10 ใส่ใจ
บทที่ 11 นกกระดาษ
บทที่ 12 Lucky
บทที่ 13 คู่กัน
ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 2 คำว่า....เรา (1)
ตอนพิเศษ 2 คำว่า....เรา (2)
ตอนพิเศษ 3 วันหยุด



ขอขอบคุณ คุณ basanti ที่ทำสารบัญให้อีกแล้วววว ขอบคุณคร๊าาาาาา










เธอคือ...ดวงตะวัน....


.
.
.
.

บทนำ

เสียงท้องฟ้าคำรามก้องไปทั่วบริเวณ เมฆก้อนใหญ่ดำทะมึน พายุลมกรรโชกส่งผลให้อาณาบริเวณโดยรอบดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้นไปอีก ต้นไม้ที่ไหวเอนตามแรงลมเสียงใบไม้เสียดสีหลังคาดังแกรกกราก ทำเอาผู้คนต้องวิ่งหาที่หลบภัยกันอย่างจ้าละหวั่น และเพียงไม่นานหยาดฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างบ้าระห่ำ พายุฝนที่ใครหลายๆคนไม่ชอบใจนัก และหนึ่งในจำนวนนั้นก็มี ภัทรรวมอยู่ได้ ชายหนุ่มรูปร่างสมส่วนกำยำวิ่งหลบผู้คนที่เข้าไปยืนหลบฝนแออัดอยู่ใต้อาคารเรียนไปยังศาลาแปดเหลี่ยมที่อยู่ไม่ไกลนัก  เมื่อถึงจุดหมายร่างสูงก็สะบัดศีรษะไปมาเพียงเล็กน้อยเพื่อให้หยาดน้ำที่เกราะกราวตามเส้นผมได้หลุดออกไป มือหนาขยี้เส้นผมตัวเองไปมา เหลือบมองชุดแต่งกายของตัวเองที่ยังคงไม่เปียกมากนักก็เบาใจ

ศาลาทรงแปดเหลี่ยมข้างอาคารเรียนไร้ซึ่งผู้คน เพราะคงไม่ใครวิ่งผ่าสายฝนเพื่อมาหลบฝนอย่างเขา เพราะกลัวจะถึงก็เปียกพอดี แต่สำหรับชายหนุ่มแล้วถ้าหากต้องไปเบียดเสียดผู้คนแย่งอากาศกันหายใจอยู่ใต้อาคารเรียน เขาเลือกที่จะเปียกแล้วมาหลบที่นี่ดีกว่า ร่างสูงทรุดตัวลงนั่งแล้วยกนาฬิกาที่ใส่อยู่ข้อมือด้านขวาขึ้นมาดู อีกสิบนาทีหนึ่งทุ่มครึ่ง ทำเอาชายหนุ่มถอนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก ยังไม่ดึกมากนัก ภัทรถอดเสื้อสูทคณะที่ตัวเองเรียนออกมาพาดไว้ที่พนักพิง แล้วคลายเน็คไทและปลดกระดุมเม็ดสุดท้ายออก ร่างสูงเอนกายพิงพนักและค่อยๆหลับตาลงอย่างช้าๆ เพื่อพักสายตา

“อ๊ากกกกกก!...เปียกหมดแล้ว”    เสียงร้องโวยวายที่ดังอยู่ใกล้ๆ ทำเอาร่างสูงเปิดเปลือกตาและมองหาอย่างสงสัย ร่างๆหนึ่งกำลังสะบัดแขนไปมาเพื่อขับไล่เม็ดฝนที่เกราะอยู่ตามเนื้อตัว เสี้ยวหน้าด้านข้างของคนๆนี้ ทำเอาภัทรต้องหยุดมองอย่างพิจารณา

“จะตกอะไรนักหนานะ ไม่เคยตกหรือไงฝนบ้า”  เสียงกังวานใสยังคงบ่นเรื่อยอย่างไม่สบอารมณ์ ภัทรจ้องมองกิริยาท่าทางของคนตัวบางแล้วหลุดยิ้มออกมา ช่างเป็นผู้ชายที่ตัวเล็กเสียจริงๆ ถ้าลองมายืนเทียบกับเขาคงจะอยู่ได้ประมาณแค่ไหล่ละมั้ง

ร่างสูงลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นคนตัวเล็กทำท่าทางจะวิ่งฝ่าสายฝนออกไป ทั้งๆที่เม็ดฝนที่โปรยปรายลงมานั้นยังคงความแรงอย่างไม่หยุดหย่อน  ร่างบางเหลือบมองมาที่ชายหนุ่มอย่างสนใจ แต่ก็เพียงไม่นาน ดวงตากลมโตก็เหลือบมองออกไปเบื้องหน้า  ริมฝีปากบางขมุบขมิบเอ่ยวาจาตัดพ้อสายฝนอยู่ไม่ขาดปาก ทำเอาร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆถึงกับกลั้นยิ้มแทบไม่อยู่ เกิดมาจนป่านนี้ยังไม่เคยเห็นผู้ชายที่ไหนน่ารักเท่าคนๆนี้

ร่างบางสูดลมหายใจเข้าปอดอึดใหญ่อย่างเรียกกำลังใจตัวเอง มือบางกระชับเอกสารในอ้อมแขนให้แน่นยิ่งขึ้น แต่ยังไม่ทันที่ท่อนขาเรียวจะก้าวออกไป ก็มีใครคนหนึ่งฉุดข้อมือเอาไว้เสียก่อน ยังผลให้ร่างบางเซถลาไปปะถะแผ่นอกแข็งแกร่งของคนที่อยู่ด้านหลัง อารามตกใจทำให้เจ้าตัวรีบสลัดตัวออกมา แต่ก็ไม่เป็นผล ทำไปทำมาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อมีบางสิ่งบางอย่างคลุมศีรษะอยู่ ‘เสื้อ’ แล้วข้อมือก็หลุดจากพันธนาการพร้อมๆกับเสื้อที่หลุดลงมา จะหันไปโวยวายเอาเรื่องกับคนข้างๆ ก็ไม่ทันเสียแล้ว เพราะใครคนนั้นได้เดินออกไปจากศาลาเสียแล้ว

แผ่นหลังกว้างค่อยๆห่างสายตาออกไป พร้อมๆกับสายฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย....




Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-05-2016 19:59:29 โดย boylove_yj »

Giniz

  • บุคคลทั่วไป
 :z13:
มาต่อไวๆนะคะ

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41
 :L2: ต้อนรับเรื่องใหม่

กดบวกเป็ด


BENIE

  • บุคคลทั่วไป
รีบมาต่อเร็วน๊

ออฟไลน์ Horizon

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1731
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +300/-22
รับเรื่องใหม่
+1

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
แล้วสองคนจะได้เจอกันอีกไหม
ลงทุนให้เสื้อสูทเลยนะ

ออฟไลน์ l2ozen

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 65
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
ตอนรับเรื่องใหม่
รีบมาตาอนะคะ

ออฟไลน์ MoMoRin

  • I am Fujoshi! (・∀≦)ゞ
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1749
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +229/-2
เรื่องใหม่ ฮิ้ววววว (เพื่อ???) ฮ่าๆๆๆๆ  เอาเป็นว่าพระเอกแนวแมนอบอุ่นรึเปล่าคะเนี่ยยย คนอ่านชอบบบบบ อิอิ

ออฟไลน์ boylove_yj

  • ล้มแล้วยืน คือคนที่แกร่ง!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1511
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1203/-48
    • http://www.facebook.com/pages/Chocolate-Love-Fan-Club/255241697823084
บทที่ 1


ประทับใจ


ภัทร เกียรติบูรพา นักศึกษาชั้นปีทีสาม คณะบริหารธุรกิจ หนุ่มหล่อประจำคณะที่สาวสวยทั้งในและนอกคณะต่างหมายตาต้องใจอยากจะเข้ามาเป็นนางในหัวใจของผู้ชายที่สุดแสนจะเพอร์เฟค ที่มีพร้อมไปหมดทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นชื่อเสียง เงินทอง ฐานะ  แต่ไม่ว่าพวกเธอเหล่านั้นจะพยายามซักเท่าไรก็ไม่สามารถเอาชนะหัวใจที่แข็งดุจหินผาของภัทรได้เลยซักคน ข่าวลือซุบซิบว่าหนุ่มหล่อบ้านรวยคนนี้นิยมชมชอบเพศเดียวกันไปเสียแล้ว เพราะไม่เคยเห็นบุรุษรูปงามอย่างภัทรควงสาวสวยคนไหนในมหาลัยเลยซักคน เสียงลือหนาหูแต่เจ้าตัวก็ไม่ได้สะทกสะท้านแต่อย่างใด ยังคงเดินหน้าครองความโสดต่อไปอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว

ในขณะนี้เจ้าของเสียงลือและข่าวโคมลอยกำลังทำกิจกรรมยามว่างกับกลุ่มเพื่อนๆด้วยการวิ่งแย่งลูกกลมๆที่กลิ้งไปกลิ้งมาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย รอบๆสนามเต็มไปด้วยสาวๆในคณะและต่างคณะที่ส่งเสียงเชียร์ให้ชายหนุ่มรูปงามเสียงดังเซ็งแซ่สร้างความแปลกใจให้กับผู้คนที่เดินผ่านมาไม่น้อย

ดวงตะวัน นันทสินธุ์  นักศึกษาปีสาม คณะวิทยาศาสตร์บัณฑิต ชายหนุ่มร่างบางเจ้าของโครงหน้าอ่อนหวานที่สาวใดได้พบเห็นยังต้องอาย ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มที่ผู้ใดได้สบสายตาจะรู้สึกเหมือนต้องมนต์สะกดไปอย่างไม่รู้ตัว และด้วยส่วนสูงเพียง 163 เซนติเมตร ยิ่งทำให้ชายหนุ่มแลดูบอบบางและน่าทะนุถนอมขึ้นไปอีก จึงไม่แปลกที่เจ้าตัวจะมีบุรุษเพศชายเข้ามาขายขนมจีบให้อย่างไม่ขาดสาย ทำเอาหนุ่มตัวเล็กปลงตกในรูปร่างหน้าตาของตัวเอง

“แม่งหมั่นไส้พวกสาวๆ ไม่รู้จะกรี๊ดอะไรนักหนา”  พุฒ เพื่อนสนิทร่างเล็กที่มีส่วนสูงไม่ต่างจากดวงตะวันเท่าไรพูดขึ้นมาอย่างหัวเสีย พลางเหลือบมองเข้าไปในสนามที่มีชายหนุ่มเจ้าของรูปร่างสูงกำยำกำลังวิ่งไล่ลูกบอลอย่างหมั่นไส้

“ก็คงกรี๊ดคนหล่อมั้ง”  ดวงตะวันพูดไปอย่างที่ใจนึก เพราะเป็นธรรมดาที่สาวๆจะตากรี๊ดคนหล่อๆ ดวงตากลมใสแวววาวไม่ได้เหลือบแลเข้าไปในสนามเลยซักนิด ในใจล่อยล่องไปถึงเจ้าของเสื้อสูทที่ใจดีเผื่อแผ่มาให้เขาในวันที่ฝนตก หลังจากวันนั้นดวงตะวันก็มาที่คณะบริหารฯ บ่อยขึ้นเพื่อตามหาเจ้าของตัวจริง โดยรู้เพียงแค่ว่า ฝ่ายนั้นเรียนอยู่คณะนี้เพราะเห็นสัญลักษณ์ที่ปักไว้บนเสื้อ นอกจากนั้นก็ไม่มีสิ่งใดที่ยืนยัน ชื่อและที่อยู่ของคนๆนั้นได้เลย มือบางกระชับกระเป๋าสะพายให้แน่นยิ่งขึ้น สายตาสอดส่ายหาคนที่มโนสำนึกยังจำแม่นไม่เสื่อมคลาย 

“ก็ใช่ ก็มันหล่อจริงๆ มึงลองมองเข้าไปดิ เบอร์ 31 มั้ง เพราะกูว่าทั้งสนามมันโคตรหล่ออยู่คนเดียว”  ใช่ว่าสิ่งที่พุฒพูดออกไปเกินจริง เพราะที่เจ้าตัวกล่าวออกมานั้นเป็นความจริงทั้งหมด ใช่ว่านักศึกษาคนอื่นๆที่วิ่งอยู่ในสนามนั้นไม่หล่อ ทุกคนดูดีสมกับชื่อเสียงของคณะที่มักจะรวบรวมคนหล่อเอาไว้ แต่คนที่พุฒพูดถึงนั้นมันหล่อและดูดีเกินกว่าเพื่อนๆในสนามทั้งหมด จนเป็นที่สังเกตได้ง่ายอย่างไงล่ะ 

“แล้วมึงลองมองเข้าไปในสนามหรือยัง เผื่อมีคนที่มึงตามหาอยู่ไง”  ดวงตะวันเงยหน้ามองเพื่อนสนิทอย่างขอบคุณ แล้วบอกให้พุฒหยุดเดินส่วนตัวเองเดินเข้าไปใกล้สนามบอลของคณะบริหารฯ แต่ด้วยคลื่นของสตรีมากหน้าหลายตาทำให้ดวงตะวันฝ่าเข้าไปอย่างยากลำบาก มือบางยกขึ้นมาบังแดดที่ส่องกระทบใบหน้าของตัวเองแล้วสอดส่ายสายตามองหาคนใจดีเจ้าของเสื้อสูทกลิ่นหอม กลิ่นที่ดวงตะวันเผลอสูดดมแล้วให้ความรู้สึกสบายใจ พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นแผ่นหลังกว้างของใครคนหนึ่งที่ละหม้ายคล้ายแผ่นหลังที่เดินหายเข้าไปในสายฝน

“ภัทรสู้ๆ!!  กรี๊ดดดดดดดด”   ร่างสูงหันมาตามเสียงกรี๊ดแล้วส่งยิ้มให้อย่างขอบคุณ แต่ดูเหมือนว่าข้างๆกลุ่มของสาวๆจะมีชายหนุ่มหน้าหวานยืนมองมาทางนี้ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มและยินดี ผิวขาวอมชมพูที่ถูกแสงแดดสาดส่อง กระทบใจของชายหนุ่มเข้าอย่างจัง ภัทร ส่งบอลให้เพื่อนในทีมแล้วเดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ร่างบางร่างยืนอยู่ เสียงกรี๊ดเงียบหาย ทุกอย่างหยุดนิ่ง ทุกสายตาจับจ้องว่า ชายหนุ่มเนื้อหอมอย่าง ภัทร เกียรติบูรพา จะเดินไปหาใคร

“ผมเอาเสื้อมาคืนคุณ”    ร่างบางเอ่ยเสียงนุ่ม เมื่อคนที่เฝ้าตามาหาอยู่ทุกวันหยุดยืนอยู่ข้างหน้า ริมฝีปากบางยิ้มหวานจนคนที่มองอยู่ถึงกับรู้สึกว่าหัวใจที่แข็งแกร่งดุจหินผาทั้งสี่ห้องกำลังจะถูกสั่นสะเทือนจากคนตรงหน้านี้ 

“เดี๋ยวไปคุยกันที่อื่น ตรงนี้มันร้อน”  ร่างสูงเอ่ยเสียงเรียบ พลางจับข้อมือบางเดินหายไปทางต้นหูกวางข้างคณะ ทิ้งให้สาวๆทั้งหลายหน้าซีดตัวสั่นในภาพที่กำลังพบเห็น เสียงพูดคุยและนินทาเซ็งแซ่ กิจกรรมเตะบอลฆ่าเวลาหยุดลงทันที เมื่อดาวเด่นเดินจูงแขนหนุ่มหน้าหวานออกไปจากสนาม พุฒ เพื่อนสนิทของดวงตะวัน นิ่งค้าง พูดไม่ออก ลำดับความคิดแทบไม่ทัน สติเหมือนหลุดหาย เมื่อสิ่งที่ตนได้พบเห็นมานั้นมันการันตีไว้ว่าอย่างไร

“พระเจ้าช่วย ในที่สุดเพื่อนลูกก็เป็นฝั่งเป็นฝา” 

.
.
.
.
.
ร่างเล็กที่ก้าวเดินตามร่างสูงมาตลอดทางนั้น ยังคงไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงปล่อยให้ผู้ชายคนนี้จับมือถือแขนได้อย่างง่ายดาย ทำไมถึงไม่ปัดป้อง ความคิดต่างๆนานาขัดแย้งและตีกันยุ่งเหยิงเต็มไปหมด จนทำให้ดวงตะวันลืมสังเกตว่าตอนนี้ตัวเองได้เดินเข้ามาในร่มของต้นไม้ใหญ่ข้างตึกคณะบริหารฯแล้ว  ทันทีที่ภัทรหยุดเดินทำให้ร่างเล็กที่เดินใจลอยตามมาติดๆชนเข้ากับแผ่นหลังแกร่งของตัวเองอย่างจัง

“โอ๊ย!”   ดวงตะวันร้องอุทานเสียงเบา มือบางลูบจมูกตัวเองป้อย ภัทรรีบหันมาดูคนเบื้องหลัง ก็พบกับเจ้าของมือนุ่มที่เขาจับจูงมาตลอดทางนั้นกำลังลูบจมูกตัวเองไปมา

“เจ็บเหรอ?”  นิ้วเรียวของภัทรค่อยลูบปลายจมูกเล็กของคนตรงหน้าอย่างปลอบโยน จนร่างบางที่ยืนนิ่งอยู่นั้นถึงกับไปไม่ถูกเพราะการกระทำของอีกฝ่าย

“ก็นิดหน่อยครับ”    ดวงตะวันตอบเสียงเบาแล้วค่อยผละออกมายืนห่างๆ สัญญาณเตือนภัยในใจตัวเองบอกว่าคนๆนี้ไม่ธรรมดา เสน่ห์และรูปลักษณ์ต่างๆทำให้รู้ว่าผู้ชายร่างสูงคนนี้อันตรายแค่ไหน ยังไม่ถึงชั่วโมงคนๆนี้ก็ทำให้หัวใจดวงน้อยสั่นไหวอย่างน่าประหลาดใจ

ภัทรจ้องมองคนเบื้องหน้าด้วยสายตาที่หลงใหล ไม่คิดว่าคนที่เคยช่วยโดยการให้ยืมเสื้อสูทไปบังฝนในวันนั้นจะน่ารักได้ขนาดนี้ ในวันฝนตกเขาได้พบเห็นเพียงเสี้ยวหน้าด้านข้าง แต่ในวันนี้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ประกอบเป็นคนตัวเล็กคนนี้ทำให้ภัทรอดที่จะชื่นชมไม่ได้ ส่วนสูงที่อยู่ระดับหน้าอกยิ่งทำให้คนๆนี้ดูน่าทะนุถนอมขึ้นไปอีก กลิ่นกายหอมหวานสดชื่นเหมือนผลไม้ชนิดหนึ่ง ทำให้ร่างสูงเผลอสูดเข้าปอดเต็มรัก ใบหน้ากลมมนแลดูอ่อนหวาน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม เรือนผมสีดำสนิทประกันเป็นทุกอย่างที่ลงตัว สวยงามจนอดตะลึงไม่ได้

“ขอบคุณมากนะครับสำหรับเสื้อ”   ดวงตะวันเปิดกระเป๋าของตัวเองแล้วหยิบเสื้อออกมาคืนเจ้าของ พร้อมทั้งกล่าวขอบคุณเสียงนุ่ม ถ้าไม่ได้เสื้อตัวนี้งานและโปรเจคส่งอาจารย์ที่คณะจะต้องเปียกหมดแน่ๆ นอกจากคำว่าขอบคุณ ร่างบางก็ไม่รู้จะสรรหาคำพูดไหนออกมาเพื่อแสดงความซึ้งใจ

“ไม่เป็นไร”     ภัทรรับเสื้อมาถือไว้  ใบหน้าหล่อเหลายังคงนิ่งเรียบตามแบบฉบับของตัวเอง สมแล้วที่ได้ฉายา ‘เจ้าชายน้ำแข็ง’  มาครอง

“ผมทำคุกกี้มาตอบแทน นี่ครับ..คือถ้ามันไม่อร่อยก็โยนทิ้งได้เลยนะครับ!”   ร่างสูงจ้องมองมือที่ยื่นขวดโหลคุกกี้มายังเบื้องหน้า มือหนารับเอาไว้  เพียงปลายนิ้วที่สัมผัสกันทำให้อะไรหลายๆอย่างในหัวใจของภัทรได้แน่นอนและชัดเจนยิ่งขึ้น

“ขอบคุณมาก ผมคงไม่กล้าโยนทิ้ง เพราะมันสวยมาก”  ภัทรเอ่ยชมจากใจจริง เพราะทั้งขวดโหลที่ถูกตกแต่งมาอย่างสวยงามและคนทำที่ยิ้มแย้มสดใส จนคนมองอดที่จะยิ้มตามไม่ได้  อะไรกันนะที่ทำให้คนตัวเล็กคนนี้ถึงอารมณ์ดีได้ขนาดนี้

“ผมขอตัวนะครับ”  ร่างบางเอ่ยขอตัวพร้อมทั้งปิดกระเป๋าและหันหลังเดินออกไป

“เดี๋ยวก่อน! คุณชื่ออะไร”  ภัทรเอ่ยถามสิ่งที่ค้างอยู่ในใจ เพราะถ้าหากครั้งนี้ยังไม่ทราบชื่อของอีกฝ่าย ความกระวนกระวายใจมันมันตกตะกอนค้างอยู่ข้างในคงจะมากกว่าเดิม

ร่างบางชะงักเล็กน้อยแล้วค่อยๆหันกลับมาส่งยิ้มให้คนเบื้องหลังที่เอ่ยถามชื่อของตน ริมฝีปากเรียวบางค่อยๆเผยออกอย่างช้าๆ ......


“ดวงตะวันครับ”
.
.
.
.
.
 





๐ ฝากผลงานเรื่อง "เธอคือดวงตะวัน" ด้วยนะคะ   ยังคงเดินหน้าอัพพร้อมกัน 3 เรื่องต่อไป
๐ เห็นว่าช่วงนี้ฝนตกบ่อย พอทเรื่องมันก็เลยผุดขึ้นมา
๐ พบเห็นคำผิดที่ใด ก็ตักเตือนได้นะคะ 




แฟนเพจนักเขียน ^^  https://www.facebook.com/pages/Chocolate-Love-Fan-Club/255241697823084


รักและขอบคุณ

By Chocolate Love ~
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-04-2012 16:32:55 โดย boylove_yj »

ออฟไลน์ tuckky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 922
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +269/-1
 :-[ น่ารัก
ชอบจัง  :กอด1:
+เป็ดก้าบๆ 1 ตัว

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ เด็กหญิง

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
สมัครเป็นแฟนคลับเรื่องนี้ค่ะ o13
น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก :o8: :o8:
มาต่อไวๆนะคะ  :z3: :z3:

ออฟไลน์ moobarpalang

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1081
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +185/-6
กอดรับเรื่องใหม่

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
แค่เพิ่งทักทาย พูดคุยไม่กี่คำ
พลังความหวานรอบๆตัวก็เปล่งประกายแล้ว

pigrabbit

  • บุคคลทั่วไป
 :-[ อ่านแล้วเขินเลยค่ะ รักแรกพบอยากเจอบ้าง 555
แต่ว่าหนูดวงตะวันน่ารัก  :กอด1:  รอดูว่าเค้าจะจีบกันยังไงค่าา

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16

ออฟไลน์ didi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1000
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +98/-8
ต้อนรับเรื่องใหม่ค่ะ :mc4:

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
ดวงตะวันอันอบอุ่น :o8:

ออฟไลน์ sam3sam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2562
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +247/-4
เข้ามาติดตามเรื่องใหม่จ้า
แค่เจอกันครั้งที่2ยังหวานกันขนาดนี้  แล้วครั้งต่อๆไปจะหวานกันขนาดไหนเนี่ย
แต่เห็นเค้าลางความลำบากจะมาเยือนดวงตะวัน เพราะบรรดาแฟนคลับของภัทรแน่ๆ

nemesis

  • บุคคลทั่วไป
ว้าววววเรื่องใหม่น่าสนใจอิอิติดตามนะฮ้าบบบบบ

ออฟไลน์ k00_eng^^

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 647
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-2
เหมือนทุกอย่างเป็นสีชมพูเลยอ่า
หวานเว่อร์

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ BiGgYDrIb

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 508
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-0
อืมมม เริ่มต้นก็ประทับใจกันแล้ว จะรอดูว่าจะดำเนินต่อไปยังไงนะ

ออฟไลน์ MoMoRin

  • I am Fujoshi! (・∀≦)ゞ
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1749
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +229/-2
อ๊ายยยย ในที่สุดก็เจอกันแล้ว อะไรกันเนี่ย นี่มันรักแรกพบชัดๆนี่นา อิอิ

ออฟไลน์ smirnoi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 171
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-4
น่ารักมากเลยยยยยย
 o22 o22 o22

ออฟไลน์ jeaby@_@

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1160
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +454/-3
น่ารักมากค่ะ
สนุก แต่งดีมาก
พระเอกเท่ นายเอกเรียบร้อย

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4163
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41
โอ๊ยแค่ตอนแรก
พลังความหวานก็ปะทุ :o8:

บวกเป็ด

ออฟไลน์ junjou

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 179
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
    • www.facebook.com
เห็นพี่บอกในเฟสว่าอัพเรื่องใหม่ ออมเลยโผล่หัวมา 555555555 (ได้ข่าวสะใภ้เถื่อน+fall in love แกยังอ่านไม่จบเลย =*=)
มัน....มัน........มันน่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก >< :impress2:
อร๊ากกกกกกกกกกกก ถ้าตะวันจะโมเอ้ขนาดนี้ *แพ้เคะอะเกน* :-[
ภัทรก็นะ แอบอบอุ่นอ่ะ *พุ่งไปซุกพุง*
ตะวัน (อีกแล้ว?) น่ารักอ่ะ แค่จิ้นหน้าเธอ ฉันก็มีความสุข >< *ฟัดแก้ม* <---- มันบ้า ปล่อยมัน
ขอให้ได้เป็นฝั่งเป็นฝากันไวๆนะจ๊ะ 5555  :o8: :o8:
เป็นกำลังใจให้พี่คนเขียนนะค้าาาาา <33  :กอด1: :กอด1:

+เป็ดก้าบๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-04-2012 19:51:25 โดย junjou »

ออฟไลน์ bytoey

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 865
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +197/-3
ชอบมากๆค่ะ ชอบแบบนี้อะ  o13

เรื่องน่ารัก อบอุ่น บรรยากาศโรมานซ์มากๆ :-[

ออฟไลน์ เด็กหญิง

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0

ออฟไลน์ boylove_yj

  • ล้มแล้วยืน คือคนที่แกร่ง!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1511
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1203/-48
    • http://www.facebook.com/pages/Chocolate-Love-Fan-Club/255241697823084

บทที่ 2
 

ขอบคุณครับ...





หลังจากภาพเหตุการณ์หนุ่มหล่อระดับแนวหน้าของมหาลัย อย่างภัทร เกียรติบูรพา จูงมือหนุ่มหน้าหวานปริศนาเดินไปคุยกันใต้ต้นหูกวางสองต่อสอง ข่าวลือก็แพร่สะพัดอย่างรวดเร็ว หลายคนใจกล้าเดินเข้ามาถามชายหนุ่มซึ่งๆหน้า แต่ภัทรก็ทำเพียงเหยียดริมฝีปากเผยรอยยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ไม่ได้ตอบคำถามของอีกฝ่ายหรือชี้แจงให้บุคคลที่ใจกล้าเดินเข้ามาถามได้หายสงสัยแต่อย่างใด เพื่อนสนิทอย่างเอ็มก็ทำได้เพียงส่ายหน้าให้กับความดังและความหล่อของภัทร หลายคนสงสัยว่าหนุ่มหน้าหวานนิรนามคนนั้นเป็นใคร ทำไมภัทรจะต้องจับมือถือแขนอย่างนั้น หนุ่มสาวที่ชื่นชอบและหลงใหลในรูปร่างหน้าตาของภัทรต่างไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง แต่พวกเขาเหล่านั้นก็ทำได้เพียงแค่จับกลุ่มนินทา เพราะถ้าหากยื่นมือเข้าไปยุ่ง คนอย่างภัทร เกียรติบูรพา คงไม่ปล่อยเอาไว้แน่ คงไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรที่จะไปปลุกอารมณ์ด้านมืดของเจ้าชายน้ำแข็งให้หลอมละลายกลายเป็นเปลวไฟ คงไม่มีใครกล้าที่จะเสี่ยงกับอิทธิพลของบ้าน เกียรติบูรพา




“แล้วทำไมมึงต้องเดินจูงมือจูงแขนเขาด้วยว่ะ”   เอ็มถามขึ้น ในระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังทานมื้อเที่ยงในศูนย์อาหารชื่อดังของมหาลัย




“ไม่รู้เหมือนกัน รู้ตัวอีกทีก็จูงมือเขาเดินออกมาแล้ว” 




  ภัทรเอ่ยเสียงเรียบ โครงหน้าได้รูปรับกับจมูกโด่งเป็นสัน รวมทั้งริมฝีปากหยักและดวงตาคมเข้มที่ประกอบกันอย่างลงตัว ด้วยรูปร่างและหน้าตาของทั้งสองที่นั่งทานอาหารอยู่บริเวณโต๊ะใกล้กับประตูทางเข้าศูนย์อาหาร สามารถเรียกความสนใจจากผู้คนที่เดินผ่านไปมาได้เป็นจำนวนมาก เอ็ม ส่งยิ้มให้บ้างยามที่สาวๆส่งยิ้มและยื่นไมตรีมาให้ถึงที่ แต่สำหรับ ภัทร เกียรติบูรพานั้นใบหน้าคมหล่อยังคงเรียบนิ่งไม่แสดงอาการใดๆออกมา จนสาวๆเหล่านั้นต้องถอยทัพกลับไป เพราะความเย็นชาของอีกฝ่าย ความเย็นชาที่สาวเล็กสาวใหญ่มองว่าเป็นเรื่องท้าทาย อยากจะพิชิตใจของ ‘เจ้าชายน้ำเข็ง’  ให้ได้




“ชอบเหรอว่ะ”   คำถามของเอ็มทำเอาภัทรชะงักไปทันที คำถามที่เพื่อนสนิทถามมาเมื่อกี้ตรงหัวใจของชายหนุ่มเข้าอย่างจัง




“ก็.....น่ารักดี”   ภัทรเงยหน้าขึ้นมองเอ็มแล้วแสยะยิ้มร้ายกาจ หนุ่มหล่อระดับแนวหน้าของมหาลัยตอบไม่ตรงคำถาม!





ขวดโหลคุกกี้และเสื้อสูทถูกชายหนุ่มนำไปเก็บไว้ที่รถอย่างดี ร่างสูงไม่กล้าแม้แต่จะเปิดฝาขวดโหลขึ้นมา เพราะเกรงว่าความวู่วามและใจร้อนอีกทั้งยังมือหนักๆของผู้ชายจะไปถูกโบว์เล็กๆสีฟ้าที่แต่งแต้มรอบขวดนั้นเกิดความเสียหาย เพียงแค่นึกถึงใบหน้าของคนทำ ริมฝีปากหยักก็หลุดยิ้มออกมาอย่างลืมตัว  ภัทร เกียรติบูรพาไม่เคยมีอาการอย่างนี้ อาการที่เหม่อลอยไปหาใครอีกคนที่อยู่อีกคณะ ไม่เป็นตัวของตัวเอง กระสับกรส่ายอยากพบหน้าของอีกฝ่ายาอยู่ตลอดเวลา หัวใจที่แข็งแกร่งดุจหินผาที่ไม่เคยเปิดรับใครเข้าไปเลยซักคน บัดนี้สั่นไหวรุนแรงเพราะ.......... ‘ดวงตะวัน’




พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นแผ่นหลังบางที่คุ้นตาเดินเข้ามาในกรอบสายตา ดวงตะวันเดินเคียงคู่มากับผู้ชายคนหนึ่งที่มีส่วนสูงใกล้เคียงกัน  ‘เพื่อนกันซินะ’ ทั้งคู่เดินพูดคุยกันเสียงดังเข้ามายังศูนย์อาหารอย่างไม่สนใจสายตาหลายคู่ที่จ้องมองมาอย่างสนใจ ดวงหน้าหวานแย้มยิ้มออกมาอย่างสดใส รอยยิ้มที่ภัทรได้พบเจอมาเมื่อตอนสาย รอยยิ้มที่หัวใจประเมินค่าได้ว่า มันสวยงามและน่ารักขนาดไหน




“เดี๋ยวกูมา”   ร่างสูงพูดเสียงเรียบแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ ท่อนขาเรียวยาวก้าวเดินไปยังทิศทางที่ดวงตะวันกับเพื่อนเดินผ่านไป เอ็มมองตามหลังของภัทรอย่างรู้ทัน คนอย่างภัทร เกียรติบูรพา เมื่อได้ต้องตาต้องใจใครแล้ว จะไม่รอช้าเดินหน้าประสานความสัมพันธ์ทันที ดูเหมือนว่าสาวๆทั้งมหาลัยคงใจสลายแน่ๆ เพราะถ้าหากภัทรลงมือเอาจริงเอาจังเมื่อไร ดวงตะวัน คงได้มาเดินเคียงข้างเพื่อนสนิทของเขาในตำแหน่งคนรู้ใจอย่างแน่นอน




“ตะวัน เขาเดินตามมึงมา” 




พุฒสะกิดหลังเพื่อนรักและเอ่ยเสียงเบา เมื่อดวงตะวันหันมาก็ส่งสายตาไปยังเบื้องหลังที่มีหนุ่มหล่อชื่อดังเดินตามหลังมาอย่างติดๆ ทำเอานักศึกษาที่จะเข้าแถวซื้อข้าวต้องหลีกให้คนหล่อ จนทำให้ตอนนี้ที่หน้าร้านข้าวมันไก่เจ้าประจำมีเพียง พุฒ ดวงตะวัน และภัทร




“จะซื้อข้าวใช่ไหม”     เมื่อร่างบางหันมา ภัทรก็เอ่ยถามทันที ดวงตะวันพยักหน้าตอบร่างสูงจึงแทรกตัวเข้ามายืนซ้อนหลังร่างบางแล้วยื่นมือรับจานข้าวมันไก่ที่แม่ค้าส่งมาให้ ทำเอาดวงตะวันและพุฒมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจในการกระทำของอีกฝ่าย ภัทรหันมาถามดวงตะวันว่าเพื่อนสนิทของร่างบางจะสั่งแบบไหน เมื่อพุฒบอกว่าเหมือนของคนตัวเล็ก ร่างสูงก็หันไปสั่งข้าวกับแม่ค้าเสียงเรียบ ใบหน้าคมหล่อนิ่งสงบ ทำเอาสองเพื่อนสนิทมองตากันไปมาเพราะยังไม่เข้าใจการกระทำของอีกฝ่าย




“ขอบคุณครับ”  ดวงตะวันเอ่ยขอบคุณเสียงเบา เมื่อยื่นจานข้าวให้กับพุฒส่วนตัวกำลังจะยื่นไปรับที่มือของภัทร แต่ร่างสูงกลับชักหนี ทำเอาหนุ่มร่างเล็กมองสบตาของร่างสูงอย่างไม่พอใจ ร่างบางจึงหันกลับไปสั่งน้ำที่อยู่ข้างๆกับร้านขายข้าว เมื่อได้ทุกอย่างเสร็จสรรพคนตัวเล็กก็ถอยออกมายืนดูว่าชายหนุ่มหน้าหล่อและเนื้อหอมอย่างภัทรจะทำอย่างไรต่อ




“เดี๋ยวผมถือไปให้”     




“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมถือไปเอง”   ดวงตะวันพูดขึ้นอย่างเกรงใจ เพราะแค่นี้ก็ตกเป็นเป้าสายตาให้คนทั้งศูนย์อาหารเป็นว่าเล่นอยู่แล้ว แต่ดูเหมือนว่าคำพูดทัดทานของร่างบางจะห้ามปรามร่างสูงไม่ได้เลย...เพราะสายตาคมนิ่งมองสบมาอย่างต้องการบอกให้รู้ว่าให้คนขี้เกรงใจออกเดินไปได้แล้ว




“ขอบคุณครับ”     ร่างบางเอ่ยขอบคุณอีกฝ่าย พร้อมๆกับที่ภัทรวางถาดอาหารไว้บนโต๊ะ  ร่างสูงไม่ได้เอ่ยวาจาออกไปแต่อย่างใด เพียงแต่ส่งยิ้มให้อีกฝ่ายเล็กน้อย แล้วขอตัวกลับมาที่โต๊ะของตัวเอง ท่ามกลางเสียงซุบซิบถึงเหตุการณ์ดังกล่าวที่ต่างพากันนินทาสิ่งที่พบเห็นอย่างสนุกปาก  เมื่อลับหลังของภัทร เกียรติบูรพา ดวงตะวันและ พุฒต่างก็หันหน้าเข้าหากันทันที สองเพื่อนซี้สบตากันอย่างงุนงงในเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาเมื่อสักครู่นี้




“เมื่อกี้กูคงฝันไป”    พุฒพูดเสียงเบาอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ตนได้พบเจอมา คาดไม่ถึงว่าเพื่อนซี้ของตัวเองจะมีหนุ่มสุดฮอตของมหาลัยเดินถือจานข้าวมาส่งถึงโต๊ะอย่างนี้




“ไร้สาระน่าพุฒ ไม่มีอะไรหรอก....เขาคงแค่ช่วยเราเฉยๆ”   ดวงตะวันเอ่ยขัดจินตนาการลอยล่องของเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไม่บ่งบอกหรือแสดงอาการอะแต่อย่างใด ทำเอาพุฒ ถึงกับหน้าเครียดในความไม่ประสาของเพื่อนซี้ ดวงตะวันดวงนี้เก่งเรื่องเรียนแต่คงจะมาตกม้าตายเรื่องความรัก




“ก็ไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ”   แววตาใสซื่อของดวงตะวันมองหน้าเพื่อนสนิทอย่างไม่เข้าใจกับคำถามที่อีกฝ่าย




“รู้สึกอะไร .......ก็แค่คนที่เคยให้ยืมเสื้อวันฝนตก ก็เฉยๆนะ...........แต่เขามีน้ำใจดี”   พุฒรับฟังประโยคดังกล่าวด้วยสีหน้านิ่งอึ้ง เกิดมาเพิ่งเคยพบเคยเจอ คนที่มีหนุ่มหล่อเข้ามาใกล้ชิดตีสนิทสร้างความสัมพันธ์ แต่เพื่อนเขาบอกว่า ‘เฉยๆ’  ทำเอาว่าที่นักวิจัยอย่างพุฒถึงกับกุมขมับ




“รู้เอาไว้ซะคุณดวงตะวัน ว่าคุณภัทร เกียรติบูรพากำลังจีบคุณ!”   สิ้นเสียงของเพื่อนสนิท ทำเอาหนุ่มร่างเล็กนัยน์ตาหวานซึ้งถึงกับชะงักหยุดเคี้ยวเนื้อไก่แสนอร่อยอย่างทันที มือบางทั้งสองข้างวางช้อนและซ้อมอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตเบิกกว้างตกใจในสิ่งที่ได้ยิน




“เพ้อเจ้อไปกันใหญ่แล้วพุฒ เขาเป็นผู้ชายจะมาชอบผู้ชายอย่างกูได้อย่างไร”  พุฒมองคนที่บอกว่า ‘ผู้ชายอย่างกู’ ด้วยแววตาที่ระอาสุดขีด มองใบหน้าของคนที่บอกว่าคงจะไม่มีผู้ชายด้วยกันมาจีบ เพราะทั้งๆที่ความเป็นจริงมีมาแทบทุกวัน แต่พุฒก็ยื่นมือช่วยเพื่อนสนิทปัดเป่าแมงเม่าออกไป เพราะคนอย่างดวงตะวันนั้นคงจะไม่ทันเสือ สิงห์ กระทิง แรด ทั้งหลายที่เทียวไล้เทียวขื่อ เพื่อหวังในร่างกายของดวงตะวัน




ร่างกายที่เพศตรงข้ามยังอาย ดวงตะวันหน้าเรียวแก้มใส ตาไม่โตมากเหมือนผู้หญิงแต่ก็โตกว่าเพศเดียวกัน ผิวขาวจัดทั้งตัว เอวบางขาเรียวแขนเล็ก ไหนจะริมฝีปากบนที่บางอย่างตุ๊กตารับกับจมูกโด่งเป็นสันอย่างสวยงาม อีกทั้งส่วนสูงที่พ่อและแม่ให้มาเพียงหนึ่งร้อยหกสิบสาม ทำให้เพื่อนของเขาดูน่ารักและน่าทะนุถนอมยิ่งขึ้นไปอีก  แต่เจ้าตัวก็ยังยืนยันว่าตัวเองหน้าจืด ไม่ได้มีจุดเด่นอะไรแต่อย่างใด ทั้งๆที่พุฒเอากระจกให้ดวงตะวันส่องเป็นประจำ แล้วพูดกรอกหูอยู่เสมอมาว่า พ่อคนหน้าจืดน่ะแท้จริงแล้ว ‘หน้าหวาน’  ขนาดที่ผู้หญิงยังต้องยอมแพ้!




“แล้วทำไมต้องหน้าแดง”   พุฒยื่นหน้าเข้ามาใกล้ เพื่อจับผิดกับท่าทางหลุกหลิกของอีกฝ่าย




“ก็อากาศมันร้อน”  ร่างบางเอ่ยตอบเพื่อนสนิทเสียงเบาแล้วเสมาหยิบน้ำขึ้นดื่ม พุฒได้แต่กรอกตาไปมากับข้อแก้ตัวที่สุดแสนจะละม้ายคล้ายกับนางเอกช่องหลายสี




“อ๋อเหรอ....ร้อนมากป่ะ ถ้าร้อนมาก เดี๋ยวไปตามคุณภัทรมาวีให้” 




“บ้าเหรอ! จะทำอย่างนั้นได้อย่างไง เดี๋ยวเขาหาว่าบ้าพอดี”




“บ้าเพราะชอบคุณภัทรเหรอ”   เห็นเพื่อนตัวเองหน้าตื่นแก้มแดวงแล้วมีความสุข พุฒหัวเราะเสียงใสเมื่อทำให้อีกฝ่ายร้อนรนขึ้นมาได้




“พุฒ! มึงพูดอะไร เงียบๆไปเลย ข้าวน่ะกินๆเข้าไป พูดมากอยู่ได้ ....เดี๋ยวก็แย่งซะหรอก”




“หึหึ.....ระวังหมาจะคาบไปแดกนะเว้ย”   




“จะคาบก็คาบไปซิ ไม่ได้ง้อสักหน่อย ก็แค่ชอบเฉยๆ..............อุ๊บส์!!”    มือบางทั้งสองข้างป้องปากตัวเองแทบไม่ทัน แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ทันเสียแล้ว เพราะทันทีที่พูดจบ พุฒ ก็ส่งยิ้มล้อเลียนมาให้ทันที ยอมรับกับนิสัยชวนคุยแล้วสับขาหลอกบอกความลับ ออกมาของมันจริงๆ




“ยอมรับแล้วใช่ไหมว่าชอบ....ก็แค่ชอบ มันไม่เสียหายหรอกเว้ย”




“...................................”   




“ถ้ามึงเอาเรื่องเวลามาเกี่ยว ก็ไม่เป็นไร รอให้เวลาพิสูจน์ให้แน่ใจกว่านี้ก็ได้”    ดวงตะวันพยักหน้ารับแล้วส่งยิ้มขอบคุณให้เพื่อนสนิทอย่างซึ้งใจ คงจะต้องให้เป็นอย่างที่พุฒบอก ต้องให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ว่า อาการหัวใจเต้นแรงยามพบหน้าของภัทรนั้นมันมาจากสาเหตอะไร....



   

ก็แค่ชอบที่ฝ่ามือคู่นั้นจับจูง............แล้วมันอบอุ่น
ก็แค่ชอบแววตาคมเข้มที่จ้องมอง.........ได้อยู่ในสายตา
ก็แค่ชอบน้ำเสียงก้องกังวล.........ที่สะท้อนเข้าถึงกลางหัวใจ




.
.
.




๐ บทที่ 2 คลอดแล้ว!!!
๐ เอาไปแบบเบาๆ ก่อนนะคะ คนแต่งประสพเคราะห์กรรมไข้หวัดกินหัวอยู่ค่ะ
๐ ขอบคุณทุกำลังใจที่เข้ามาต้อนรับเรื่องใหม่ ย้งไงก็ฝากผลงานทุกเรื่องไว้ด้วยนะคะ




แฟนเพจนักเขียน ติดตามข่าวสารได้ที่นี่ค่ะ!!
https://www.facebook.com/pages/Chocolate-Love-Fan-Club/255241697823084


รักและขอบคุณ
By Chocolate Love ~



 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด