@@โดยLuk {มนต์มาร} ปาจา เจ้าคุ้มสุดหล่อ VS พระลักษมณ์ สายลับหน้าใส
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: @@โดยLuk {มนต์มาร} ปาจา เจ้าคุ้มสุดหล่อ VS พระลักษมณ์ สายลับหน้าใส  (อ่าน 495009 ครั้ง)

ออฟไลน์ luxilove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2414/-118
มนต์มาร
Part 5
เปลวไฟในน้ำแข็ง..
.
.
.
.

                              รพินทร์เปลี่ยนชุดขี้ม้า...สวมกางเกงยีนส์เชิ้ตแขนยาวลายสก็อต...สวมหมวกคาวบอย....

รองเท้าบูธสีน้ำตาลเข้ม  พร้อมออกไปขี้ม้ากับกายันต์และหนูผา...ไม่ต้องแปลกใจว่ารองเท้ากับหมวกได้แต่ใดมา...

ก็จากห้องเก็บอุปกรณ์ในบ้านนี้...กายันต์พาไปเลือกเอาตามใจชอบ..มีตั้งแต่ไซค์ S M L  ยังกะคลังสะสมเชียวหละ...

แสดงว่าคนที่นี้ชอบขี่ม้า...หึหึหึ!..แต่รพินทร์ชอบควบม้ามากกว่า....ฮ่าๆๆๆๆๆ...กร๊ากกกๆๆ


                             “พร้อมยังครับรพินทร์”   กายันต์เรียกซะสนิท  รพินทร์ไม่ถือหรอกดีเสียอีกดูคุ้นเคยดี 

หนูผาตัวน้อยกระตุกแขนยิกๆ อยากไปเต็มแก่แล้วนั่น


                             “อ่ะ..เรียบร้อยไปกันเถอะ”  รพินทร์ตอบ  พร้อมเดินนำไปยังมุกเรือนไทย...รถตำรวจ

วิ่งเข้ามาจอดพอดี..ก่อนที่นายตำรวจหนุ่มหน้าคมเข้ม  จะเปิดประตูออกมาพร้อมกับตำรวจวัยกลางคน


                             “สวัสดีครับคุณกายันต์  หวัดดีค่ะหนูผา”  นายตำรวจเอ่ยทักทายกายันต์กับหนูผาทันที 

ส่วนรพินทร์เพียงแต่ส่งยิ้มให้  เพราะยังไม่แน่ใจว่าทอมหล่อคนนี้คือใคร 


                             “หวัดดีครับสารวัตร   จ่ายอด..”  กายันต์ทักทายกลับ


                             “ผมมีนัดกับคุณจานะครับ”   สารวัตรรูปหล่อบอกจุดประสงค์


                             “พี่จารออยู่แล้วมั้งครับ   สักครู่ธรรมตรัยคงมาพาสารวัตรไปพบ...หนูผาไหว้คุณอาคมสัน

กับลุงจ่าก่อนสิค่ะ”  กายันต์บอกหลานสาวตัวน้อยยกมือไหว้สารวัตรคมสัน กับจ่ายอด


                            “สวัสดีค่ะคุณอา  คุณลุง” หนูผาก็ว่าง่าย  ยกมือไหว้ได้น่ารักน่าชัง   สารวัตรกับจ่ายอดยิ้มอบอุ่น

ให้เด็กหญิงกลับเช่นกัน


                           “ผมขอแนะนำคุณรพินทร์สมาชิกใหม่ของคุ้ม..คุณรพินทร์...นี่สารวัตรคมสันกับจ่ายอดเจ้าหน้าที่

ดูแลพื้นที่ในอำเภอดงพญาครับ”   กายันต์แนะนำรพินทร์   ก่อนสารวัตรจะพูดขึ้นว่า


                          “ยินดีรู้จักคุณรพินทร์ มีอะไรเรียกใช้ผมได้  จะไปขี่ม้าใช่ไหมครับ?” 


                          “ค่ะ...เรากำลังจะไปขี่ม้า   สารวัตรสนใจไหมคะ?”  รพินทร์เอ่ยปากชวนตามมารยาท


                         “วันนี้คงไม่สะดวก   ไว้โอกาสหน้าต้องรบกวนคุณรพินทร์พาผมสำรวจคุ้มดงพญาแน่ๆ” 


                         “คงลำบากดิฉันไม่รู้จักเส้นทางสักเท่าไหร่..ถ้าสารวัตรไม่กลัวหลงก็ยินดีค่ะ...ฮ่าๆๆๆๆ” 

รพินทร์ติดพูดเล่นเป็นนิสัย   อารมณ์สนุกของเธอ  ทำให้สารวัตรหนุ่มพลอยขำไปด้วย  ก่อนเสียงทุ้มเย็นจะขัดจังหวะทุกคนขึ้น


                         “เชิญสารวัตรครับ...คุณจากำลังรออยู่”  เลขาเย็นชาตาดุจเหยี่ยว  เอ่ยปากตัดบทสนทนาที่กำลัง

ออกรสชาติอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย  ไม่รู้ด้วยซ้ำเข้ามาตอนไหน  ทำให้สารวัตรหนุ่มยิ้มเจื่อนให้กายันต์และรพินทร์ ก่อนจะเดินตาม

ธรรมตรัยเข้าไปในบ้านพร้อมกับจ่ายอด


                         ภายในห้องสมุดของเรือนไทย...เจ้าคุ้มหนุ่มหล่อนั่งหลังโต๊ะทำงาน   โดยมีสารวัตรคมสันกับ

จ่ายอดนั่งตรงกันข้าม   หลังจากคนรับใช้เอาน้ำมาบริการเสร็จกลับออกไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  สารวัตรคมสันเริ่มบทสนทนา

ทันที  เพื่อไม่ให้เสียเวลา


                        “คุณจา..พอมีเบาะแสเพิ่มไหมครับ?”  สารวัตรหนุ่มไฟแรงรับผิดชอบคดีฆาตกรรมปริศนา..

ซึ่งยังตามจับคนร้ายไม่ได้...หกศพกับระยะเวลาหกเดือน...หยามเกียรติผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ยิ่งนัก   เอ่ยปากขึ้นสอบถาม

เจ้าคุ้มสุดหล่อมาดนิ่ง...โดยมีจ่ายอดเตรียมบันทึกข้อมูล


                        “ผมไม่มีข้อมูลอะไรให้สารวัตรหรอกครับ...ความจริงผมหวังพึ่งเจ้าหน้าที่ช่วยสะสางคดีนี้โดยเร็ว 

มันมีผลกระทบต่อขวัญและกำลังใจคนงานของผมเป็นอย่างมาก   ถ้ายังจับตัวคนร้ายไม่ได้..คุ้มผมเสียหายไม่น้อยเลยนะครับ...

แทนที่สารวัตรจะเอาเวลามาตั้งคำถามเดิมๆ...ผมควรถามสารวัตรมากกว่า..ทางตำรวจมีความคืบหน้าเรื่องคดีไปถึงไหนแล้ว?”

                        สารวัตรหนุ่มสะอึกกับคำย้อนของปาจาผู้ชายที่เจอกี่ครั้ง  ก็คงนิ่งเข้มชวนให้อึดอัดพิกล...ไหนจะคำพูด

แดกดันที่เจ้าตัวช่างถนัดเหน็บแหนมอีกตะหาก...


                    “ความจริงทางเราพยายามอย่างเต็มที่   แต่ยังหาร่องรอยหลักฐานคนร้ายไม่ได้เลย     ผมคงต้องขอ

ความร่วมมือคุณจา    คงไม่ว่าอะไรนะครับ  ถ้าผมจะขออนุญาตเข้าออกคุ้มดงพญาโดยไม่ต้องผ่านพิธีการเหมือนเคย...

เพื่อคอยตรวจตราดูความผิดปกติต่างๆ  อาจเจอข้อมูลล่าตัวคนร้ายได้เร็วขึ้น”  สารวัตรหนุ่มถือโอกาสรวบรัด 

อาศัยประเด็นปัญหาเป็นข้ออ้างที่จะสามารถเข้าออกคุ้มดงพญาได้สะดวกยิ่งขึ้น  ดีกว่าต้องนัดหมายอย่างเป็นทางการ

ซะทุกครั้ง    เจ้าคุ้มหนุ่มสบตาสารวัตรนิ่ง  ก่อนยกยิ้มมุมปากแล้วพูดขึ้นมาว่า


                      “หึ...ถ้าสารวัตรคิดว่ามันเป็นหนทางที่ช่วยให้จับคนร้ายได้เร็วขึ้น   ผมก็ไม่มีปัญหา..เชิญตามสะดวก...

คุ้มดงพญายินดีต้อนรับ...คุณมีอะไรอีกไหม...ถ้าหมดธุระแล้วผมคงต้องขอตัว”  เป็นการเอ่ยปากไล่อย่างมีมารยาท   

สารวัตรหนุ่มก็คร้านจะดื้อดึงต่อ..อย่างน้อยก็บรรลุวัตถุประสงค์สามารถเข้าออกคุ้มได้สะดวก   ถือว่ามาไม่เสียเที่ยว...


                      “งั้นผมขอตัวกลับเลยแล้วกัน...ไว้พบกันใหม่ลาหละครับ”  สารวัตรหนุ่มพร้อมจ่ายอด   

พากันกลับออกจากคุ้มดงพญา....


                        เจ้าคุ้มปาจามองออกหน้าต่างไปไกลถึงยอดเขาที่เห็นอยู่ลิบๆ...ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่....แววตาสงบนิ่ง

ดุจห้วงสมุทร...ใบหน้าคมเข้ม...จมูกโด่งเป็นสัน    ปากหนาได้รูปรับกับโครงหน้าคมสันได้อย่างลงตัว...ใครต่อใครคงนึกอิจฉา...

ถ้าไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลัง...ว่าชายผู้นี้ช่างสมบูรณ์แบบเสียจริงๆ...รูปหล่อ...รวยทรัพย์..ดีกรีด๊อกเตอร์จากอังกฤษ   

พ่อหม้ายเนื้อหอม...แต่ใครจะรู้ดีเท่ากับตัวเค้าเล่า


                          ภายใต้เกราะน้ำแข็งแฝงเชื้อไฟอยู่...ซึ่งรอคอยการจุดประกายจากใครสักคนเพื่อมาละลาย

เกราะน้ำแข็งนี้...หลังจากใจดวงนี้ปิดตายมากว่า 7 ปี   ใครจะเป็นผู้ละลายเกราะน้ำแข็งหัวใจปาจาได้...ต้องคอยดูต่อไป


                          ในขณะอีกมุมหนึ่งของบ้าน  เสียงหัวเราะสนุกสนานอย่างมีชีวิตชีวาของทอมบอยหน้าหล่อ 

กับหนุ่มหล่อตัวโต พร้อมเด็กหญิงตัวน้อยหน้าชื้นไปด้วยเหงื่อ....พากันหัวเราะร่าอย่างมีความสุข...


                          “ฮ่ะ..ฮ่ะ..ๆๆๆ....สนุกมากมาย...โอ้ย!...ผมไม่ได้สนุกแบบนี้มานานแล้วเนี่ยะคุณยันต์..”   

รพินทร์  กายัตน์  หนูผา  เดินขึ้นเรือนด้วยเหงื่อชุ่มตัวหน้าแดงก่ำ..หลังพากันไปตลุยขี้ม้าชมอาณาบริเวณของคุ้มดงพญา   


                         “รพินทร์แมนโคด..คุณแทนตัวว่าผม...ไม่ใช้ค่ะแล้วหรือครับ..ลืมตัวละสิ...ถึงไงผมก็ไม่เลิกคิด

จะจีบคุณอยู่ดี”  กายันต์ทัก..พร้อมยิ้มขำที่รพินทร์กร่างยังกะผู้ชาย..เรียกแทนตัวว่า ‘ผม’ ได้เต็มปากเต็มคำ...ในขณะที่

รพินทร์หน้าเจื่อน   เมื่อสำนึกได้ถึงความละหลวมของตนเอง...เพลินจนลืมตัวเพราะการไปขี่ม้าในครั้งนี้   นอกจากจะได้

ข้อมูลไม่น้อย  ยังสนุกได้เหงื่ออีกตากหาก...ทำให้พลั้งเผลอโดยไม่ตั้งใจ


                         “เหรอ...สงสัยลืมตัวไปหน่อย...ความจริงแล้วฉันคิดว่าตัวเองเป็นผู้ชายด้วยซ้ำเลยติดปาก...

ขอโทษด้วยจริงๆ คุณกายันต์”  กายันต์ยิ้มขำ..กับท่าทางประหม่าของรพินทร์  ตัวตนของรพินทร์ไม่ได้ทำให้กายันต์

แปลกใจสักนิด..กลับมองว่ามันเป็นเสน่ห์แถมท้าทายอีกตะหาก...เห็นฝีมือการขี่ม้าของรพินทร์วันนี้..คงต้องยกนิ้วโป้งให้...

ไม่อยากเชื่อทอมบอยรูปร่างสูงโปร่ง...แม้จะดูกระฉับกระเฉงเกินปกติ...แต่ก็ไม่น่าว่าจะมีความคล่องตัวและท่วงท่าสง่างาม

ยามควบม้ายังกะบุรุษเพศ...ที่แน่ๆ ผู้ชายบางคนยังขี่ม้าไม่สง่างามเท่ารพินทร์เลยก็ว่าได้...นี่ต่างหากที่กายันต์ประทับใจ...


                     “โธ่!..คิดมากน่า...จะขอโทษผมทำไม..คุณไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย..ที่สำคัญผมสนที่ไหน..

ไม่ว่าคุณจะแทนตัวยังไง..ผมว่าดูเข้ากับคุณได้อย่างเป็นธรรมชาติเสียด้วยซ้ำ..อยู่กับผมสบายๆ...แต่กับพี่จาไม่รู้นะ..

ขานั้นสมชายจรดปลายเท้า...คุณควรระวังหน่อยก็ดี...ฮ่าๆๆๆๆ”   รพินทร์ค่อยรู้สึกโล่งใจ   คราวหน้าคราวหลัง

คงต้องระวังให้มากขึ้น    นี่ดีนะที่กายันต์ไม่คิดเล็กคิดน้อย...แต่ถ้าเป็นเจ้าคุ้มน้ำแข็งคงได้หาข้อแก้ตัวพัลวัน

                          หลังจากแยกย้ายกันไปอาบน้ำ...เพื่อเตรียมตัวทานมื้อเย็นตอนหกโมง...รพินทร์ก็กลับเข้าห้องล๊อคประตู

แน่นหนาเรียบร้อย..รีบเอาโน๊ตบุ๊คออกมาเปิดคุยกับหัวหน้าทันที...รอไม่นานหัวหน้าออนกลับมา


                       “ว่าไง...ไอ้ตัวแสบ.”  หัวหน้าทักหลังจากรพินทร์   แสดงความต้องการจะคุยส่งไปให้


                       “หัวหน้า...ผมมีเรื่องรบกวนให้ช่วยหน่อย”  ไม่เสียเวลาเข้าประเด็นทันที


                       “เรื่องอะไร..ไหนว่ามาสิ”   หัวหน้าถาม


                     “สืบประวัติของคุณปาจา..และทุกคนอย่างละเอียดถี่ถ้วนอีกทีได้ไหมครับ...คือผมต้องการรู้เรื่อง

ภรรยาคุณจาด้วย..รวมถึงคนที่นี้ตั้งแต่รุ่นพ่อเลยครับ”   รพินทร์ หรือพระลักษมณ์  แจ้งความจำนงค์ให้หัวหน้าทราบทันที


                     “ความจริงฉันได้ส่งรายละเอียดให้แกไปศึกษาดู..ก่อนเตรียมตัวเข้ามาที่นี่แล้วนี่หนา....

แกยังไม่เข้าใจอีกหรือเจ้าลักษมณ์..”  หัวหน้าทบทวนความจำพระลักษมณ์อีกครั้ง


                     “ฟังนะพ่อ...ที่ให้ผมมานะผมรู้หมดแล้ว  แต่มันยังไม่โอเคไง...ข้อมูลขาดหายไปหลายอย่าง

ผมว่ามันเป็นเงื่อนปมที่มีประโยชน์...เช่นภรรยาของคุณจาแม่ของหนูจันทร์ผานั่นไง...ไม่รู้เป็นใคร   เรารู้แค่คุณจา

เป็นพ่อหม้ายลูกติด...แล้วภรรยาเค้าไปไหน....ทำไมไม่มีประวัติ...ผมต้องการด่วน...ยังมีเรื่องของอาไพรภพพ่อของรพินทร์อีก..

เพราะอะไรถึงออกจากบ้านโดยไม่ยอมติดต่อใครอีกเลย...จนกระทั้งเสียชีวิตอยู่ที่อังกฤษคนทางนี้ก็ยังไม่มีใครทราบ..

พวกเค้าไม่ได้ติดต่อกันถึงกับว่าคนในคุ้มไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่า  รพินทร์ตัวจริง..เสียชีวิตไปแล้วเมื่อสามเดือนก่อน..

ที่สำคัญเธอไม่ได้เป็นทอม....ไม่งั้นแผนที่ให้ผมสวมรอยจะผ่านฉลุยหรือครับ...หน่วยเราใช้ช่องว่างที่พวกเค้าไม่เคยรู้

มาเลยตะหาก..อาศัยเปลี่ยนแปลงข้อมูลแล้วส่งตัวผมมารับงานนี้....โดยไม่มีใครระแคะระคายมาก่อน...


                    ยังไงก็ตาม...ผมว่ามันมีเงื่อนงำเกี่ยวข้องภรรยาคุณจา...หรือแม้แต่ความซับซ้อนรุ่นพ่อแม่แล้วด้วย....

ถ้าผมคิดไม่ผิด...พ่อทำยังไงก็ได้ผมต้องการข้อมูลอย่างละเอียด..ให้หน่วยข่าวกรองของเราหามาให้ผมด่วน...

ตกลงตามนี้นะพ่อ..ผมต้องรีบเตรียมตัวไปทานมื้อเย็นแล้ว...ที่นี้แม่งทุกอย่างเป็นระเบียบมาก...ผิดเวลาไม่ได้ด้วยโอเคนะพ่อ” 

พระลักษมณ์ตัดจบทันที


                   “เดี๋ยว!...เจ้าลักษมณ์...ดูแลตัวเองให้ดี..”  คำสั่งสุดท้ายจากหัวหน้าพ่อของพระลักษมณ์เรียกรอยยิ้ม

บนหน้าหล่อใสทันที..พ่อเค้ายังไงก็รักและเป็นห่วงเสมอหลายต่อหลายครั้งที่พ่อพยายามไม่ให้เค้ารับงานสุ่มเสี่ยง...

งานนี้ก็เหมือนกัน..ไม่ติดว่าหน้าตารูปร่างของเค้าสามารถตบตาคนอื่นได้...คงไม่ได้งานนี้มาหรอก....หึหึหึ!!!!






ต่อด้านล่าง


ออฟไลน์ luxilove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2414/-118
 -  2  -



                   บนโต๊ะอาหารเย็น...ทุกคนพร้อมหน้า..พระลักษมณ์ในคราบของรพินทร์ไม่ได้มาช้า..เค้าไม่ต้องอาศัยใคร

นำทางเพราะจำได้แล้ว...ขณะนี้ทุกคนทานอาหารโดยไม่พูดไม่จาเหมือนเคย..ต้องรอช่วงของว่าง..

หลังอาหารคาวแล้วนั่นแหละ..
       
                      และก็จริงอย่างที่คิด..เมื่อผ่านอาหารคาวไปผลไม้ตามมา...หนูผาเปิดบทสนทนาขึ้นมาทันที


               “ คุณพ่อขา...พรุ่งนี้ครูรัสสาจะมาสอนพิเศษหนูเหมือนเคยใช้ไหมค่ะ?” อ้อ!..หนูผาเรียนหนังสือ

อยู่ภายในบ้าน   เนื่องจากเป็นภูมิแพ้ทำให้ปาจาไม่ยอมส่งลูกไปเรียนเหมือนเด็กปกติ..โดยการจ้างครูมาสอนที่บ้านแทน


                “อืม...พรุ่งนี้สิบโมงเป็นต้นไปหนูต้องเรียนกับคุณครูห้ามดื้อนะค่ะ”  รพินทร์นึกแปลกใจจริง..

ปาจาจะพูดนุ่มไพเราะ..ก็ต่อเมื่อคุยกับลูกสาวตัวน้อยเท่านั้น  น่าตาท่าทางก็เปลี่ยนเป็นคนละคน..ไม่ปั้นหน้านิ่งเหมือนเคย..


               “แต่หนูผาอยากไปขี่ม้าอีกนี่ค่ะ...คุณพ่อให้คุณครูสอนแค่ตอนเช้าส่วนช่วงบ่ายให้หนูผาไปขี่ม้า

ได้ไหมค่ะ?”  หนูน้อยต่อรอง...กายันต์หัวเราะร่าก่อนจะพูดขึ้นว่า


                “ฮ่าๆๆๆ..ไม่ได้แล้วค่ะคนสวย..พรุ่งนี้อายันต์ไม่ว่างพาหนูไปขี่ม้า...หนูต้องเป็นเด็กดีตั้งใจเรียน

แล้วอายันต์จะพาไปวันหลังดีไหมค่ะ”    รพินทร์อมยิ้มกับท่าทางเล่นเอาเถิดหลอกล่อเด็กของกายันต์   ดูไม่รู้จักโตจริงๆ 


               “อายันต์ไม่พาไป...หนูผาให้อารพินทร์พาไปก็ได้”   จู่ๆ รพินทร์กลับมีส่วนร่วมในหัวข้อสนทนาขึ้นมา

ดื้อๆซะงั้น..ทำให้สิตา....นมอ่อน...และธรรมตรัยคนตายังกะเหยี่ยวต่างมองมายังเธอทันที


               “ไม่ได้นะคะ...พรุ่งนี้อายันต์มีนัดกับอารพินทร์แล้ว...จะพาหนูผาไปขี่ม้าได้ไงจริงไหม?”  กายันต์พยักพเยิด

ให้รพินทร์รับมุก  ที่เจ้าตัวส่งมาให้อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย..ทำให้รพินทร์ต้องยกนิ้วชี้เข้าหาตนเอง...ส่วนคนต้นคิดก็ยักหน้าให้กลายๆ


                “อ่า...จริงด้วย..อารพินทร์นัดกับอายันต์...นัด...เรานัดไปทำไรหว่าคุณยันต์”  คิดไรไม่ออกก็โยนกลับมาให้

กายันต์สานต่อทันที....ปาจาหรี่ตาจ้องรพินทร์นิ่งๆ..เธอหาได้สนใจกลับยักไหล่ส่งไปแบบไม่ยี่หร่า..เล่นเอาเจ้าคุ้มน้ำแข็งถึงกับ

เม้มปากกับท่าทางกร่างเกินหญิงของรพินทร์


                “ก็นัดไปดูไร่ไง..แหมรพินทร์นี่ความจำสั้นเนอะ...แป๊ปๆ ก็ลืมแล้ว” กายันต์พูดอมยิ้ม...รพินทร์จำต้อง

ยักหน้ารับหงึกงักตามน้ำ....หนูผาพองแก้มเหมือนขัดใจก่อนจะพูดขึ้นมาอีกว่า


                “ชิ...อายันต์นิสัยไม่ดี...มาเอาอารพินทร์ของหนูผาไปได้ไง...ทีหลังจะพาอารพินทร์ไปไหน..

ต้องขออนุญาตหนูผาก่อนเข้าใจไหมค่ะ.”  หนูน้อยออกอาการหวงรพินทร์แบบไม่ถามความคิดเห็น...รพินทร์งงเต็ก

แม้วันนี้เธอจะคอยดูแลอำนวยความสะดวกตอนขี่ม้าให้กับหนูผาตลอดเวลาก็ตาม...ไม่คิดว่าหนูน้อยจะเหมาเอาเธอ

เป็นสมบัติส่วนตัวหน้าตาเฉย


                 “โอ้ย!..อะไรเนี่ยะหนูผา...ไหงกลายเป็นงี้ไปได้..อายันต์เลยกลายเป็นหมาหัวเน่าเลยใช่ไหม?...

งอนแล้วนะคะ..พอมีอารพินทร์ไม่เห็นหัวอายันต์ซะงั้น”  กายันต์ทำแก้มป่องได้ทะเล้นพิลึก...

ก่อนจะแกล้งตัดพ้อหนูผาได้หน้าถีบชะมัด


                 “ก็อารพินทร์ขี่ม้าเก่งออก...เก่งแล้วก็เท่ด้วย..หนูผาอยากให้อารพินทร์สอนขี่ม้า..ไม่ได้บอกสักหน่อย

ว่าไม่สนใจอายันต์”  พอเด็กสาวพูดแบบนั้น   ปาจาเลิกคิ้วสูงอดแปลกใจไม่น้อย..ลูกสาวของเค้าน้อยครั้งที่จะเยินยอใคร

ออกนอกหน้า  แสดงว่ารพินทร์ต้องขี่ม้าได้ประทับใจหนูผาจริงๆ  ถึงกล้าพูดขนาดนี้


                “เพิ่งรู้ว่าคุณขี่ม้าได้ดี...วันหลังคงต้องชมเป็นขวัญตาบ้างแล้วหละ”  ในที่สุดก็อดพูดไม่ได้...รพินทร์ก็สวน

กลับทันควัน...ไม่รู้เป็นไง..กลับปาจารพินทร์คันปากพิลึก..คงเพราะไม่ถูกชะตากับท่าทางเก็กเข้มของเจ้าตัวเป็นทุนเดิมละมั้ง 

ทั้งที่บทจะอ่อนโยนก็แสนจะดูดี..ทำไมถึงชอบดึงหน้าเป็นนิสัย..


                “ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ...ความจริงฉันถนัดขี่คนมากกว่า...ส่วนม้าก็พอขี่ได้..โชคดีที่ม้าตัวที่ขี่มันไม่แบ่งเพศ

เลยไม่พยศ...รอดตัวอย่างหวุดหวิด”  รพินทร์พูดจบ   กายันต์กลั้นขำหน้าดำหน้าแดง  ส่วนปาจาหน้าตึงทันที   


                    ยังพอจำได้ที่เธอถูกประชดว่าระวังม้าพยศ..เพราะม้าที่นี้ไม่ค่อยชอบพวกที่บ่งบอกเพศไม่ชัดเจน..ถึงเวลา

ได้เอาคืนบ้างสะใจชะมัด   คนที่เหลือปากอ้าตาค้างกันเป็นแถวหลังฟังรพินทร์ตอกกลับปาจา...ซึ่งไม่เคยมีใครกล้ามาก่อน


                 “หึ...ไม่เลว...คุณอาจจะถนัดขี่คนโดยที่ยังไม่รู้ว่า..ลองเปลี่ยนเป็นถูกคนขี่ดูบ้างว่ามันน่าจะเหมาะ

กับคุณมากกว่า...ผมว่าบ้างทีคุณอาจได้ลองอะไรใหม่ๆ เข้าสักวัน...ตราบใดที่ยังปากเก่งแบบนี้”  คราวนี่เป็นปาจาบ้าง 

ที่ทุกคนต้องปากอ้าตาค้างกันถ้วนทั่ว    แม้แต่นมอ่อน...ที่ไม่คิดว่าคุณหนูผู้หยิ่งทรนงมาตลอดจะต่อปากต่อคำ

กับหญิงหล่อคนนี้..ไอ้มื้อกลางวันก็ทีหนึ่งแล้ว..ที่คุณหนูของนมมาดหลุด..แล้วนี่ยังตอนนี้อีก....แทบจะหาดูได้ยาก

ที่คุณหนูปาจาจะเสียศูนย์แบบนี้


                      “โอ๊ะโอ!...ก็น่าสนใจดีนะคะ...ไว้ฉันจะลองเอาไปพิจารณาดู...ตัดสินใจได้เมื่อไหร่..จะบอกคุณ

เป็นคนแรกเลยคะคุณจา...แต่คนที่ฉันเลือกนี่..พวกผีดิบเย็นเป็นน้ำแข็งคงไม่อยู่ในกลุ่ม....เอาเป็นว่า...ปรึกษาคุณไป

ก็คงไม่เกิดประโยชน์เพราะคุณดันเข้าข่ายจำพวกนั้นเสียด้วยสิ”  คราวนี้รพินทร์ออกตัวแรง  ไม่เพียงแต่คำพูด   

ยังใช้ดวงตาวิบวับส่อแววล้อเลียนปาจาอีก  จนชายหนุ่มหน้าแดงก่ำ...ก่อนจะลุกขึ้นช้าๆ..ทิ้งท้ายก่อนไปอีกว่า


                     “หึ...อย่าตัดสินคนแต่ภายนอกนะครับ..ผมขอเตือนรพินทร์...บางทีที่คุณคิดว่าพวกผีดิบ

เย็นเป็นน้ำแข็ง...อาจจะร้อนแรงจนคุณคิดไม่ถึงก็ได้...เพราะฉะนั้นอย่าท้าทาย...สุดท้ายคุณเองนั่นแหละเกิดติดใจผีดิบเข้า

แล้วจะลำบาก...”  พูดจบก็ผลุดลุกเดินออกไป...เล่นเอาแต่ละคนหน้าเจื่อนตามๆ กัน...แม้แต่กายันต์ก็เจื่อนไปด้วย

ขนาดอมยิ้มอยู่แท้เชียวยังหุบยิ้มไปทันที


                     งานนี้พี่ชายน้ำแข็งประกาศศึกเลยเหว้ยเฮ้ย!..แต่ไม่ได้นะ..คนนี้เค้าจองแล้ว..ขืนพี่จาลงสนาม...

เค้ามิแย่เหรอ..ไม่มั่นใจเลยว่าจะชนะเสียด้วยสิ..เสือยิ้มยากคนนั้น..ลองโปรยเสน่ห์...เค้าเองก็ไม่มั่นใจว่าท้าประชันได้....

งานนี้ขึ้นอยู่กับทอมหล่อว่าจะหลอมละลายเพราะน้ำแข็งอย่างพี่ชายเค้าหรือจะเย็นจับขั้วหัวใจยังไม่รู้...รอเจ้าตัวตัดสินเองเถอะ...

เพราะถ้าหากพี่จาพูดแบบนี้...แสดงว่าไม่ได้พูดเล่นแน่ๆ




มาต่ออย่างทรมาน....คนโพสฯเม้นท์เรื่องนี้หรอยหร่อ

เดี๋ยวอีกสองสามตอนจะมันส์  แล้วอย่าเสียใจเนอะที่รัก

นอยด์แหละ....ไม่เห็นแสดงตัวกันสักเท่าไหร่

Luk.

natty _lovelove

  • บุคคลทั่วไป
อ๊ายยยยยยยยยยยย
.
.
.
อย่างอนคนสวย   ติดตามอยู่จ้า

shockoBB

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ Wins_Sha

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 949
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-4
โอ้วววววว

น้ำแข็งเริ่มละลายแล้วววว

ลุ้นนนนนน

ออฟไลน์ BExBOY

  • กัญชาเป็นยาเสพติด โปรอ่านฉลากก่อนสูบ
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 425
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
โฮกกกก กำลังมันเลยครับพี่น้อง
แจ่มๆๆ บรรยายได้อารมณ์มากเลยค่ะ

จิ้ม + ด้วยความประทับใจ :z13:



 :L1:

ออฟไลน์ skyberry

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 135
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
 :sad11: :sad11:อย่างอนเลยนะ

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2496
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
โอ้ยตอกได้แรงกันจริงๆ

แหมพี่จะต่อกรไหวไหมเนี่ย

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5340
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19

ออฟไลน์ sasa

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1008
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-2
รอเขามาร้อนแรงกัน  :z2: อยากให้รพินทร์แต่งหญิงบ้าง  :laugh:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






Chubby

  • บุคคลทั่วไป
กรี๊ดดดด อ่ะ!
อยากเห็นผีดิบร้อนแรงจังเลย ^^

ออฟไลน์ question09

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1535
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-10
อุ๊ยๆๆ จับคู่ได้แล้ว  o18 o18

e_new

  • บุคคลทั่วไป
รักคนแต่ง อ๊าย ย
นายน้ำแข็งน่าัลัก(ถูกแล้ว) !!^^
รอตอนต่อไปจ้า :)

debubly

  • บุคคลทั่วไป
มาแสดงตนให้คนเขียนรับรู้ถึงความรู้สึกคนอ่านว่าติดตามเสมอเหมือนมิได้ขาด


ออฟไลน์ blanchard

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 383
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-3
อ้างถึง
ใครจะเป็นผู้ละลายเกราะน้ำแข็งหัวใจปาจาได้...ต้องคอยดูต่อไป

ไม่ต้องคอยแล้วฮ่ะ ก็หนูพระลักษมณ์ไง

จากที่ฟังการต่อปากต่อคำของทั้งสองแล้ว เชื่อขนมกินได้เลยว่า "ลูกดกแน่ ๆ"    :laugh3:

dawnthesky

  • บุคคลทั่วไป
ช่วยตรวจคำผิดค่ะ

 “ไม่ได้นะคะ...พรุ่งนี้อายันต์มีนัดกับอารพินทร์แล้ว...จะพาหนูผาไปขี่ม้าได้ไงจริงไหม?”  กายันต์พยักพเยิด

ให้รพินทร์รับมุก  ที่เจ้าตัวส่งมาให้อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย..ทำให้รพินทร์ต้องยกนิ้วชี้เข้าหาตนเอง...ส่วนคนต้นคิดก็ยักหน้าให้กลายๆ

คิดว่าน่าจะเป็น พยักหน้า ใช่ไหมคะ


  “อ่า...จริงด้วย..อารพินทร์นัดกับอายันต์...นัด...เรานัดไปทำไรหว่าคุณยันต์”  คิดไรไม่ออกก็โยนกลับมาให้

กายันต์สานต่อทันที....ปาจาหรี่ตาจ้องรพินทร์นิ่งๆ..เธอหาได้สนใจกลับยักไหล่ส่งไปแบบไม่ยี่หร่า..เล่นเอาเจ้าคุ้มน้ำแข็งถึงกับเม้มปากกับท่าทางกร่างเกินหญิงของรพินทร์

ยี่หร่า -----> ยี่หระ

เท่าที่อ่านเจอนะ

ชอบนิยายของคุณนะคะ อ่านเรื่องแรกคือเรื่อง "ตะเกียงพิเศษ" ไม่เคยอ่านนิยายที่เขียนแนวนี้มาก่อนเลยบอกตรง ๆ หรือว่าเราจะตามเทรนด์การเขียนสมัยนี้ไม่ทัน แต่โดยรวมอ่านสนุกค่ะ

สู้ ๆ นะคะ

ออฟไลน์ title

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 67
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1

arun do d

  • บุคคลทั่วไป

โอ๋ ๆ  :กอด1: อย่างอนเลยนะ เรื่องนี้สนุกมาก
นายเอกกวนๆ กะ พระเอกน้ำแข็ง  :impress2:
อ่านไปก็คิดตามไปว่า เอ๊ะ ตกลงไอ้ฆาตกรโรคจิตนี้มันเป็นใครหว่า
+1 ให้นู๋ลักษ์ หายงอนนะตะเอง  :L2:

akike

  • บุคคลทั่วไป
อ่า..นายหญิงคนใหม่ของคุ้มล่ะค่า  งานนี้

ออฟไลน์ silverphoenix

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +347/-3
แงๆๆๆ  ค้างคาจังเลยยย  อยากอ่านตอนที่ปาจารุความจริงไวๆอ่าาาาา

คนเขียนมาต่อไวๆน้าาาา  คิดถึง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ต่อปากต่อคำสะใจดีแท้

ออฟไลน์ Ella

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-1
เริ่มจะสนุกแล้ว... o13

zeen11

  • บุคคลทั่วไป
โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยย นั่งขำตอน คุณปากับรพินทร์ต่อปากต่อคำกัน มันส์มากๆ แล้วจะรอดูน๊าว่าตาผีดิบจะร้อนแรงได้ขนาดไหน ฮ่า ฮ่า ฮ่า  :laugh: :laugh: :laugh:


คนแต่งอย่างอนนะจ๊ะ เราติดตามอ่านอยู่่ เข้ามาดูวันละ 2-3 รอบแหนะ ชอบเรื่องนี้มากๆ เป็นกำลังใจให้จ้าาาาาาาา :m18: :m18: :m18:

ออฟไลน์ pummy09

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
อ่าาา ตอนนี้ตอบโจทย์ไปได้แล้วว่า รพินทร์ตัวจริงหายไปไหน ทำไมไม่มีใครแปลกใจอะไรบ้างงง

ตื่นเต้นดีค่ะ แล้วมะไหร่พระเอกของเราจะรู้สึกผิดปกติ หรือว่าจริงๆๆก็ไม่ไว้ใจอยู่แล้วนะ

ออฟไลน์ ณยฎา

  • ขอเพียงมีเธออยู่คู่ฉัน แม้นหลับก็มิฝันถึงสิ่งใด
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 498
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-3
ประกาศตัวแล้วหรือนี่ ออกตัวแรงกันทั้งสองฝ่ายเลย รอตอนต่อไป^^

ออฟไลน์ loveview

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1928
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-10
โห รอตั้งนานคิดว่าคุณปาจาจะไม่ลงแข่งในสนามนี้ซะแล้ว ท่าทางภายนอกที่เย็นแบบผีดิบ
ข้างในคงร้อนแรงหยุดไม่อยู่แน่ๆ

ออฟไลน์ sam3sam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2568
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +247/-4
แรงกันทั้งสองฝ่ายเลยจริงๆ ปากจัดพอกัน o22

l3lackkiss

  • บุคคลทั่วไป
คุณปาจา มาดหลุดทุกทีที่อยู่ต่อหน้ารพินทร์เลยน่ะ ... อิอิ ...
ชอบค่ะ น่ารักทั้งคู่เลย  :กอด1:
พระลักษมณ์ปลอมเสียงเก่งใช่ไหมค่ะ เพราะไม่มีใครสงสัยน้ำเสียงเลยว่าเป็นชาย  :laugh:
ขอบคุณนะคะ เนื้อเรื่องน่าติดตามมากๆเลย
 o13

ออฟไลน์ ณ ที่เดิม™

  • มากกว่าชีวิต...
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1735
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +72/-0
เริ่มจะมันส์แล้วสิ  :z2:

ออฟไลน์ Forever_Love

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 328
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-2
เมื่อไหร่จถึงวันนั้นล่ะ
อยากเห็นความร้อนแรงของปาจา  :o8:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด