(เรื่องสั้น) Oº°‘¨ ....ขอหลับตลอดไปได้ไหม.... ¨‘°º
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: (เรื่องสั้น) Oº°‘¨ ....ขอหลับตลอดไปได้ไหม.... ¨‘°º  (อ่าน 11398 ครั้ง)

new_poeang

  • บุคคลทั่วไป
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-09-2010 18:37:08 โดย THIP »

Jingjoh

  • บุคคลทั่วไป
เกิดอารายขึ้น
ต่อด่วนคับนิว
 :a6:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11433
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2402/-22
เศร้าอีกแระ  :a6:  :a6:

ออฟไลน์ zandwizz

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2245
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-7
 :impress:

งง เกิดอะไรขึ้นหว่า

เป็นกำลังใจให้นะครับ สำหรับเรื่องใหม่

รออ่านต่อไปครับ

 o15

kei_kakura

  • บุคคลทั่วไป
 :o ขึ้นต้นก็เศร้าเรยง่ะ  :o12:

เกิดอะไรขึ้นเนี่ยะ.....รออ่านอยู่น้อ   :a2:

new_poeang

  • บุคคลทั่วไป
คือจริงๆมันจบแล้วอะครับ แหะๆๆ
ก็อยากให้คนอ่านคิดดูน่ะครับว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ไม่รู้ว่าคิดเหมือนผมรึเปล่า ไว้มีคนตอบมากกว่านี้ผมจะมาบอกสิ่งที่ผมคิด
ดีกว่าครับ
ขอบคุณทุกความเห็นครับ (^(OO)^)

kei_kakura

  • บุคคลทั่วไป
ห๊า.......จบแล้ว....เหรอ?..... :o

รึว่า....คนรักของเจน ตายไปแล้ว....และได้เจอเขาแค่ตอนที่หลับในฝันน่ะเหรอ?....รึเปล่า?....

ถึงได้ตั้งชื่อว่า....ขอฝันตลอดไปได้ไหม....

เหอๆๆ....เป็นเรื่องสั้นจริงๆ... :a1:

niph

  • บุคคลทั่วไป
ห๊า.......จบแล้ว....เหรอ?..... :o

รึว่า....คนรักของเจน ตายไปแล้ว....และได้เจอเขาแค่ตอนที่หลับในฝันน่ะเหรอ?....รึเปล่า?....

ถึงได้ตั้งชื่อว่า....ขอฝันตลอดไปได้ไหม....

เหอๆๆ....เป็นเรื่องสั้นจริงๆ... :a1:

เห็นด้วยนะ ถ้าจะชื่อขอฝัน ....  เพราะถ้าขอหลับเนี่ยต้องบอกเหตุผลด้วยว่าทำไมถึงอยากหลับ หรืออย่างน้อยก็ปูทางให้คิดได้ก็ยังดี  (คือดูเหมือนไม่อยากหลับ แต่อยากฝันอ่ะ)
ว่าไปแล้วก็งงงงนะ ... ยังไม่ทันไรเลย จบซะแระ

ผมว่านะต้องมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นแน่นอน แต่ว่า ... เกิดอะไรขึ้นมะรู้

รู้แต่ว่า ......... ไปดีก่า
 :m7: :m7: :m7:

leau_dissey

  • บุคคลทั่วไป
 :impress:เอ่อ สั้นไปไหมคะเนี่ย

NewcoolstaR

  • บุคคลทั่วไป
คือจริงๆมันจบแล้วอะครับ แหะๆๆ
ก็อยากให้คนอ่านคิดดูน่ะครับว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ไม่รู้ว่าคิดเหมือนผมรึเปล่า ไว้มีคนตอบมากกว่านี้ผมจะมาบอกสิ่งที่ผมคิด
ดีกว่าครับ
ขอบคุณทุกความเห็นครับ (^(OO)^)
 

มันคือเรื่องสั้นที่ประหลาดที่สุด..... :m21: :m26: :m21: :m26:

ฝึกอีกหน่อย...ลองอ่านเรื่องสั้นในขายหัวเราะดูสักเรื่อง ว่ามันต้องมีอง

ประกอบอะไรบ้าง....เกริ่น..จุดของเรื่อง...และบทสรุปที่เผยทุกอย่างออกมา

อะไรประมาณนั้นอะ.... :m26:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






new_poeang

  • บุคคลทั่วไป
เหอะๆ อันนี้โดนเละเลย
แต่ก็ขอบคุณครับที่แสดงความเห็นกัน

ขออธิบายสิ่งที่ผมคิดแล้วกัน

การนอนหลับสำหรับเรื่องนี้ ผมให้ความหมายว่า "ตาย"
ทุกคนคงจะทราบความหมาย"หลับ"อีกนัยหนึ่ง ที่ไม่ใช่การพักผ่อน
 เช่น เราเคาะที่โลงแล้วบอกผู้ตายว่า "หลับให้สบายนะ"

อีกประเด็น เจนอยุ่คนเดียวไม่ได้หากขาดคนที่รักไป
(อันนี้สงสัยผมคงปูเรื่องให้ทุกคนเห้นว่าทั้งสองคนรักกันมากไม่พอ)
เพราะแบบนี้เจนจึงต้องการหลับไปพร้อมกับคนที่เขารัก

ที่ให้เจนอยากหลับเพราะผมรู้สึกว่าหากผมรักใครคนนึงอย่างสุดหัวใจ
ถ้าคนที่ผมรักจากไปไม่ใช่เพียงแค่ฝันถึงหรอกครับ
ผมอยากจะตามเขาไปไม่ว่าที่นั้นจะเป็นที่ไหน ผมจึงไม่ขอให้เจนอยากแค่ฝัน
แต่อยากจะให้เจนหลับไปพร้อมกับนพ

แล้วที่ว่าเหตุการณ์ตอนต้นคืออะไร
เหตุการณ์ตอนต้นคือภาพสุดท้ายที่เจนจำได้ครับ
เพราะเวลาคนประสบอุบัติเหตุ(กระทบสมอง)จะลืมเหตุการณ์บางช่วงไปชั่วขณะหนึ่ง
(อันนี้บางท่านคงจะไม่เข้าใจ  เพราะผมก็จำจากในละครเวลาที่พระเอกประสบอุบัติเหตุ และกลวิธีในการปกป้องต้วเองจากความเสียใจ)
และพอสุดท้ายที่เขาเห็นแม่ของนพเขาจึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อสักครู่เขาประสบอุบัติเหตุ


แล้วที่พี่แสบแนะให้ผมอ่านเรื่องสั้นในขายหัวเราะ ครับ....ผมจะลองหาซื้อมาอ่านนะครับ
ขอบคุณมากๆครับ ขอบคุณทุกๆคนสำหรับคำแนะนำดีดี

ผมได้ทำตามความอยากของตัวเองสองเรื่องแล้ว
ถ้าจะสร้างงานต่อไป....ผมจะคิดถึงกลุ่มเป้าหมายครับ
ขอบคุณอีกครั้งครับ^^

NewcoolstaR

  • บุคคลทั่วไป
เหอะๆ อันนี้โดนเละเลย
แต่ก็ขอบคุณครับที่แสดงความเห็นกัน

ขออธิบายสิ่งที่ผมคิดแล้วกัน

การนอนหลับสำหรับเรื่องนี้ ผมให้ความหมายว่า "ตาย"
ทุกคนคงจะทราบความหมาย"หลับ"อีกนัยหนึ่ง ที่ไม่ใช่การพักผ่อน
 เช่น เราเคาะที่โลงแล้วบอกผู้ตายว่า "หลับให้สบายนะ"

อีกประเด็น เจนอยุ่คนเดียวไม่ได้หากขาดคนที่รักไป
(อันนี้สงสัยผมคงปูเรื่องให้ทุกคนเห้นว่าทั้งสองคนรักกันมากไม่พอ)
เพราะแบบนี้เจนจึงต้องการหลับไปพร้อมกับคนที่เขารัก

ที่ให้เจนอยากหลับเพราะผมรู้สึกว่าหากผมรักใครคนนึงอย่างสุดหัวใจ
ถ้าคนที่ผมรักจากไปไม่ใช่เพียงแค่ฝันถึงหรอกครับ
ผมอยากจะตามเขาไปไม่ว่าที่นั้นจะเป็นที่ไหน ผมจึงไม่ขอให้เจนอยากแค่ฝัน
แต่อยากจะให้เจนหลับไปพร้อมกับนพ

แล้วที่ว่าเหตุการณ์ตอนต้นคืออะไร
เหตุการณ์ตอนต้นคือภาพสุดท้ายที่เจนจำได้ครับ
เพราะเวลาคนประสบอุบัติเหตุ(กระทบสมอง)จะลืมเหตุการณ์บางช่วงไปชั่วขณะหนึ่ง
(อันนี้บางท่านคงจะไม่เข้าใจ  เพราะผมก็จำจากในละครเวลาที่พระเอกประสบอุบัติเหตุ และกลวิธีในการปกป้องต้วเองจากความเสียใจ)
และพอสุดท้ายที่เขาเห็นแม่ของนพเขาจึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อสักครู่เขาประสบอุบัติเหตุ

แล้วที่พี่แสบแนะให้ผมอ่านเรื่องสั้นในขายหัวเราะ ครับ....ผมจะลองหาซื้อมาอ่านนะครับ
ขอบคุณมากๆครับ ขอบคุณทุกๆคนสำหรับคำแนะนำดีดี

ผมได้ทำตามความอยากของตัวเองสองเรื่องแล้ว
ถ้าจะสร้างงานต่อไป....ผมจะคิดถึงกลุ่มเป้าหมายครับ
ขอบคุณอีกครั้งครับ^^
   

เห็นไหมละ...คนเขียนคิดไปซะไกล...แต่คนอ่านไม่ได้เข้าใจเป็นอย่างนั้นเลย...

อย่าเพิ่งท้อนะครับ...ฝึกต่อไป...อ่านให้เยอะๆ  พี่แสบเอาใจช่วยครับ..

โดนส่วนตัวพี่แล้ว  เรื่องสั้นเขียนยากกว่า  นิยายยาวอีกนะครับ...สู้ๆครับ :a2: :a2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-08-2007 16:05:00 โดย ไอ้แสบ..我不放手 »

ออฟไลน์ zandwizz

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2245
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-7
 :try2:

จบแล้วหรือ งงมากมาย

เป็นกำลังใจให้นะครับ

 :a1:

ออฟไลน์ しろやま としんや

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1856
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +920/-157
สั้นมากเลยอ่ะ

จบแบบค้างๆ คาๆ
 
 :a6: :a6: :a6:

min_min

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องสั้น   สั้นจิงๆด้วย  จบแว้ว   

 :a6: :a6: :a6:

new_poeang

  • บุคคลทั่วไป
เนื่องจากทุกความเห็นบอกว่า
จบเร็วเกินไป ไม่มีการคิดต่อ หรืออะไรต่างๆ นานา
ดังนั้นผมจะ...
จะทำให้นายเจนอยู่ต่อไป
ขอเวลาหน่อยนะครับ อย่าลืมติดตามนะ ^^

new_poeang

  • บุคคลทั่วไป
Re: (เรื่องสั้น) Oº°‘&#
«ตอบ #16 เมื่อ10-08-2007 19:09:22 »

 
….ขอหลับตลอดไปได้ไหม....





“ตื่นได้แล้วครับยอดดวงใจ”   เสียงอันนุ่มนวลดังแผ่วข้างหูของเจน

“ผมขอนอนต่ออีกหน่อยนะครับ”     เจนงัวเงีย แล้วดึงผ้าห่มมาคลุมโปง

“ตื่นเถอะครับ....ผมทำกับข้าวไว้ให้คุณแล้ว    กินร้อนๆ ถึงจะอร่อยนะครับ”

“...”    ไม่มีการตอบรับ

“งั้นผมจะไปเททิ้งเดี๋ยวนี้ล่ะ    ไม่ต้องกงต้องกินมันแล้ว”    
เสียงที่นุ่มนวลกลายเป็นเสียงเกรี้ยวกราด

“อย่านะครับคนดี”     เจนกระโดดดึ๋งจากเตียง   เอาแก้มนุ่มๆ   ซบที่แขนของนพ

“ผมรักคุณนะครับ...อยากให้คุณได้รับสิ่งที่ดีที่สุด”    นพนั่งคุกเข่าอยู่ข้างเตียง

ทั้งคู่ประสานสายตา    มือของนพโน้มศีรษะของเจนมาซบที่อกของเขา

“คุณได้ยินเสียงหัวใจของผมมั้ยครับ     ในใจดวงนี้มีแต่คุณ     คุณคือดวงใจคือชีวิตของผม” 

เจนหลับตาพริ้ม น้ำตาไหลด้วยความตื้นตัน     “ผมก็รักคุณครับนพ”

“ไปล้างหน้าแล้วกินข้าวกันนะครับ     ผมจะรอนะ”     นพส่งรอยยิ้มที่ตรึงใจของเจนทุกครั้ง
แล้วออกจากห้องไป

ตึ่ง ตึ่ง ตึ่ง !!!~ เสียงฝีเท้าตรงบันได เจนรีบลงมาอย่างร่าเริง

“นพครับ     ผมมาแล้ว”     เจนส่งเสียงเจื้อยแจ้ว

“นพครับ    นพอยู่ไหนอะครับ    ผมหิวแล้วนะครับออกมาเถอะนะ”
เจนมองหานพไปทั่วบ้าน

“รักฉันแน่ใจว่ารัก    ฉันค้นจนหมดใจก็มีเพียงแค่เธอ    
ใครใครที่ดีเลิศเลอถ้าไม่ใช่เธอก็ไม่มีหวังที่จะรักใคร”    สิ้นเสียงเพลงที่คุ้นหู   
เจนก็มาอยู่ในอ้อมแขนของนพเสียแล้ว

“รู้ไหมครับว่านี่ใคร”     นพปิดตาเจน

“ก็นพไง เล่นเป็นเด็กๆ ไปได้”    เจนตอบปนเสียงหัวเราะ

“ผิดครับ   คิดดีดีสิครับ”

“อื่ม....งั้นก็เจ้าชายของเจน”    เจนครุ่นคิดแล้วตอบไป

“ใช่ที่ไหนล่ะครับ”

“งั้นผมยอมแล้วครับ....เฉลยเถอะ”     เจนยอมแพ้

นพจับบ่าของเจน    แล้วหันหน้าของเจนมาตรงกับหน้าของเขา

“ผม....คนรักของคุณคนเดียวครับ     วันนี้ก็ครบ 1 ปี 3 เดือนแล้วนะครับ”    นพจ้องตาเจน

“นพ”   เจนพูดอะไรไม่ออก      เพราะมีปากอันอ่อนละมุนมาประกบที่ปากของเขา

“ผมรักคุณครับนพ”      เจนหลับตาลง     อบอุ่นในอ้อมแขนของชายที่เขารัก
และชายคนนี้ที่รักเขาสุดหัวใจ

“ตื่นเถอะครับ...”

“แสงสว่างวาบเข้านัยน์ตาของเจน”
“ทนเจ็บหน่อยนะครับ เรากำลังจะทำแผลให้คุณ”

“อะไร เมื่อกี้เราอยู่กับนพนี่ แล้วทำไมตอนนี้....นพ นพ อยู่ไหน”     เจนสับสน
น้ำใสๆ เริ่มไหลออกมาจากตาทั้งสองของเจน

“ผมเสียใจด้วยนะครับคุณป้า”  เสียงนั้นเจนมั่นใจว่าอยู่ข้างๆ เตียงของเขา
เจนค่อยๆ หันศีรษะไปยังต้นเสียง

ตาของเจนไม่ได้ฝาด    “แม่ของนพ    กำลังยืนร้องไห้เจียนใจจะขาด”

 “ไม่ ไม่จริง.....ปล่อยผม”     เจนสติแตก

“คุณใจเย็นๆ สิค่ะ ...ว๊าย”    ขวดแอลกฮอล์แตกกระจาย
เจนตะเกียกตะกายไปที่เตียงข้างๆ

“นพ....นพ....คุณตื่นขึ้นมาสินพ นพพพพ”    เจนโวยวายดั่งคนสิ้นสติ

 “แก....แกฆ่าลูกฉัน ไอ้พวกผิดเพศ อ๊ายยยยย”    แม่ของนพจิกเล็บไปที่เสื้อ
กระชากเจนออกจากร่างอันไร้วิญญาณของลูกเธอ

“ถ้าลูกชั้นไม่อยู่กับแก   ถ้าลูกชั้นไม่รู้จักแก  วันนี้เค้าจะมานอนตายตรงนี้มั้ย”
แม่ของนพร่ำไห้   ร้องตะโกนจนสุดเสียง

“เอาลูกชั้นคืนมา ลูกแม่ ลูกแม่ ลูกแม่ ลูกแม่ม่ม่ม่ม่ม่ม่ม่ม่ม่ม่ม่.......ชั้นจะฆ่ามัน ปล่อยช้านนนน” 
พยาบาลสองคนพาตัวแม่ของนพไปสงบสติอารมณ์

 “ว๊าย....หมอคะคนไข้เลือดออกใหญ่แล้ว”   หญิงในชุดสีขาวเตรียมเครื่องมือทำแผลอีกครั้ง
ขณะที่บุรุษพยาบาลช่วยกันนำตัวเจนขึ้นบนเตียงคนไข้

เจนไม่มีความรู้สึกอะไรอีกแล้ว เปลือกตาของเขาหนักขึ้น หนักขึ้น และหนักขึ้น
รอบกายเขาเงียบกริบและมืดมิด

….เจน....เจน….

“ใคร ใครเรียกชื่อเรานะ”

เจนครับ เจน

“นพหรอ นพ นพใช่มั้ย”

“ตื่นได้แล้วครับยอดดวงใจ”   เสียงอันนุ่มนวลดังแผ่วข้างหูของเจน

เจนลืมตาขึ้น แสงสว่างจากหน้าต่างทำให้เขาเห็นเจ้าของเสียงได้ชัดเจน

“นพพพพพพ.....”     เจนโผกอดที่นพ น้ำตาไหลริน

“อะไรครับเจนเป็นอะไรหรอครับ”     นพแปลกใจ   กอดเจนไว้แน่นที่อกของเขา

“ฝันร้ายใช่ไหมครับคนดี”    เสียงของนพช่างอบอุ่นและนุ่มละมุน

“เจนได้ยินไหมครับ....เสียงหัวใจของผม   ในใจดวงนี้มีแต่คุณ   คุณคือดวงใจคือชีวิตของผม”
นพค่อยๆดึงตัวเจนออก    แล้วนำมือนุ่มๆ ปาดน้ำตาบนแก้มของเจน

“นพอยู่ตรงนี้แล้วครับ ไม่ต้องกลัวนะ”     นพค่อยๆ ประทับริมฝีปากอันอ่อนละไม
ที่เปลือกตาของคนที่เขารักยิ่งชีวิต

“ผมทำกับข้าวไว้แล้วกำลังร้อนๆ   ไปล้างหน้าแล้วกินข้าวกันนะครับ”
นพส่งรอยยิ้มที่ตรึงใจของเจนทุกครั้ง   แล้วออกจากห้องไป

“เหมือนในความฝันเลย   เสื้อที่นพใส่   สิ่งที่นพพูด”   เจนครุ่นคิด  
ในใจของเจนเต็มไปด้วยความกังวล
-----------------------------

เจนค่อยๆ ก้าวลงมาจากชั้นบน

“นพครับ     ผมมาแล้ว”     เจนเรียกหานพ

“นพครับ    นพอยู่ไหนอะครับ”   ใจของเจนหวิวแปลกๆ เขามองหานพไปทั่วบ้าน

“รักฉันแน่ใจว่ารัก    ฉันค้นจนหมดใจก็มีเพียงแค่เธอ    
ใครใครที่ดีเลิศเลอถ้าไม่ใช่เธอก็ไม่มีหวังที่จะรักใคร”    สิ้นเสียงเพลงที่คุ้นหู   
เจนก็มาอยู่ในอ้อมแขนของนพเสียแล้ว

“รู้ไหมครับว่านี่ใคร”     นพปิดตาเจน

“เหมือนเลย เหมือนในฝันของเราเลย”    เจนพูดกับตัวเอง

“ตอบสิครับว่าผมเป็นใคร”

“คุณคือคนรักของผม คนรักของผมคนเดียว”    เสียงของเจนสั้น เขากลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

นพจับบ่าของเจน    แล้วหันหน้าของเจนมาตรงกับหน้าของเขา

“ใช่ครับผมคือคนรักของคุณคนเดียว และจะเป็นคนรักของคุณตราบชั่วนิรันดร์”    นพจ้องตาเจน

“ผมก็รักคุณครับนพ”   

“กินข้าวกันเถอะนะ” เจนกล่าวตัดบท

“ครับ”    นพแปลกใจเพราะเจนจะปลื้มทุกครั้งที่เขาทำอะไรโรแมนติกแบบนี้   
แต่วันนี้เจนไม่มีแม้แต่เสี้ยวของรอยยิ้ม

“นพ  เจนไม่ไปแล้วนะครับ วันนี้เราอยู่บ้านกันนะ”   เจนก้มหน้าพูดกับนพ

“อ้าว    ทำไมล่ะครับ    เจนบ่นอยากไปมาหลายครั้งแล้วนี่”  

“ไม่ไปก็ไม่ไปสิ”    เจนเงยหน้ามองนพ   ใบหน้าของเจนเต็มไปด้วยน้ำตา

“ครับๆ ไม่ไปก็ไม่ไป   หน้าคุณเลอะหมดแล้ว   ผมขอโทษนะครับ”    นพตกใจ
ยื่นกระดาษให้กับเจน

อาหารมื้อเช้าวันครบรอบนี้ช่างจืดชืดไร้รสชาติเสียเหลือเกิน

กริ๊ง.....กริ๊ง.....กริ๊ง
“เดี๋ยวผมไปรับโทรศัพท์ก่อนนะครับ” นพวางช้อนลง

“สวัสดีครับ….”
“อะหม่าม้า   สวัสดีครับ....”
“วันนี้เลยหรอครับ”
“ว่างครับม้า วันนี้นพไม่ได้ออกไปไหน”
“อื่ม....คือนพพาเจนไปด้วยนะครับม้า”
“ครับ....ขอบคุณครับ    แล้วเจอกันนะครับ”
“นพรักหม่าม้านะครับ    สวัสดีครับ”

นพเดินกลับมาที่โต๊ะอาหารด้วยสีหน้าระรื่น

“หม้าม้าโทรมาให้ไปหาที่บ้านน่ะครับเจน....เจนไปกับผมนะ”

“....”

“นะครับนะครับบ” นพอ้อน

“นพไปเถอะครับ ผมรู้สึกไม่สบาย    อยากนอนพัก”  

“ครับ   ไม่เป็นไร”   เสียงนพแสดงความเสียดาย
--------------------------------------------------------------
“แล้วผมจะรีบกลับมานะครับเจน   นอนพักผ่อนนะครับสุดที่รัก”     นพจูบที่หลังมือของเจน
--------------------------------------------------------------

กว่า 3 เดือนแล้ว ที่เจนนั่งทบทวนวันนั้น วันครบรอบ 1 ปี 3 เดือน
นพจากไป 3 เดือนเต็มๆ เช่นเดียวกับเจนที่ทนทุกข์อยู่กับความเศร้าที่สูญเสียชายที่รักเขาสุดหัวใจ
หากวันนั้นเขาไปกับนพ    เขาคงจะได้อยู่เคียงข้างนพตลอดไป....ในภพภูมิที่คนทั่วๆไปสัมผัสไม่ได้

“3 เดือนแล้วสินะครับ.....นพคงรอผมนานแล้วใช่ไหม  
ตอนนี้นพไม่ต้องรอเจนอีกแล้ว  เจนกำลังจะไปหานพ....คนที่ผมรักและจะรักชั่วนิรันดร์”
    
   น้ำตาหยาดสุดท้ายในชีวิตของเจนไหลออกมาพร้อมรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความสุข
เขานอนสงบนิ่งบนเตียงอันอบอุ่นในบ้านหลังนี้     หลังที่เก็บเรื่องราวความรักของเขาและนพ
คู่รักที่ยินดีมอบชีวิตให้แก่กันและกัน  แม้การหลับครั้งนี้เจนจะไม่มีโอกาสได้ตื่นขึ้นมาอีก

"แต่ก็ดีไม่ใช่หรือ เราจะได้อยู่กับคนที่เรารัก.....ตลอดไป"   สำนึกสุดท้ายของเจนค่อยๆหายไป

"กลิ่นอายความรักของคนทั้งสอง  จะอบอวลอยู่ ณ บ้านหลังนี้ตราบจนชั่วนิรันดร์"
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-08-2007 19:29:45 โดย new_poeang »

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11433
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2402/-22
เออ ตอนนี้ดีขึ้นแล้วนะ เขียนแบบนี้แหละจะได้รุ้ที่มา ที่ไป

ถ้าแบบเดิม มันต้องเขียนเปงแบบไตรภาคประมาณนั้น

เปงกำลังใจให้ สู้ ๆนะ   :m11:  :m11:

niph

  • บุคคลทั่วไป
 :เฮ้อ:
อีกแล้วอ่ะ
 :m28:
ดีขึ้นมานะ แต่ .....
เจนฆ่าตัวตายเหรอ  :m28:

gobgab

  • บุคคลทั่วไป

............อยากหลับตาอยู่อย่างนั้น......ฝันถึงเธอเรื่อยไป........ :o12: :o12: :o12: :o12:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






new_poeang

  • บุคคลทั่วไป
ใช่แล้วครับ เพราะเจนทำใจไม่ได้
เขาจึงตัดสินใจที่จะหลับตลอดไป

ตามหลักจิตวิทยา (แอบเรียนมานิดนึง)
ถ้าคนเรายังทำใจกับการสูญเสียไม่ได้
กล่าวคือทำใจไม่ได้หลังการสูญเสียสามเดือน
ควรไปพบแพทย์ครับ  เพราะโดยปกติคนทั่วไปจะทำใจได้ภายใน 3 เดือน

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7676
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +985/-10
งงคร้าบบบบ คนเขียนช่วยอธิบายหน่อย
1. นพไปหาแม่คนเดียว แล้วเกิดอุบัติเหตุใช่มั๊ย
2. ถ้าใช่ แล้วทำไมนพตาย ที่แม่นพมาด่าเจนว่าถ้าลูกไม่คบกับเจนก็ไม่ต้องตาย อ่านแล้วเหมือนรู้สึกว่าไปด้วยกัน พอเกิดอุบัติเหตุ คนหนึ่งรอดคนหนึ่งตายเลยอ่ะ
3. พอตอนท้ายกลับมาย้ำอีกว่า "ถ้าเจนไปกับนพในวันนั้น คงได้ตายพร้อมกัน"
4. ตอนจบ แต่งกำกวมไปนิด อ่านแล้วจะงงว่าตกลงจะไปเจอกันได้ยังไงหว่า จะฆ่าตัวตาย หรือป่วยใกล้ตาย

งงมากมาย  :o11:  :o11:  :o11:

kei_kakura

  • บุคคลทั่วไป
มาเป็นกำลังใจให้น๊า  สู้ๆจ้า  :a2: :a2:

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6879
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1319/-21
อืม เข้าใจได้ง่ายดี
บางสิ่งมันจะเกิดก็เกิด ไม่อาจเปลี่ยนชะตามันได้

บางทีการไม่รู้อะไรล่วงหน้า ก็อาจมีความสุขกว่านี้
 :m15: :m15:

ออฟไลน์ Aon

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 312
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
 :m15:ถ้าอยู่คนเดียวแล้วต้องทรมาน

ชั้นยอมตาย.........

kungfoopungpon

  • บุคคลทั่วไป
เป็นกำลังใจให้ครับ
ทุกคน

ออฟไลน์ ♀♥♀DearigA♂♥♂

  • ♥kacha♥
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 234
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
คล้ายๆกับว่า เจนฝัน... ถึงการจากไปของนพ.......

แล้วพอเหตุการณ์นั้นมาถึงมันเหมือนเดิมเกินไป เจนเดาได้ว่า นพกับเจนอาจจะเดินทางไปเที่ยวด้วยกันแล้วเกิดอุบัติเหตุ  เจนเลยตัดสินใจไม่ไป

พอดีว่าแม่นพโทรมา ให้ไปหา เจนก็ยังกลัวว่าถ้าไปด้วยกันอาจจะมีอุบัติเหตุอีก ก็เลยตัดสินมจให้นพไปคนเดียว

แต่สุดท้าย .... นพก็ยัง.....อยู่ดี

แม้จะพยายามเปลี่ยนเหตุการณ์ แล้วแต่นพก็ยังต้องตายอยู่ดี เจนก็เลยคิดว่า ถ้าวันนั้นไปด้วยกัน เขาจะได้อยู่กับนพหรือเปล่าหนออะไรเทือกนั้นเปล่า?

แบบว่าคนแต่งแต่งออกมากำกวม  เราก้ใช้จินตนาการมากมายอ่ะ

ประเทืองสมองดีค่ะ อิอิ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด