อย่าคิดว่าจะรัก...ได้ง่ายๆ....โดยคุณเนท
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: อย่าคิดว่าจะรัก...ได้ง่ายๆ....โดยคุณเนท  (อ่าน 305434 ครั้ง)

ออฟไลน์ มูมู่น้อย

  • Global Moderator
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +468/-12
^
^
นั่นแน่ Krappom รู้เหรอ  ว่ามันจาติดใจอะ  o3

อ่านๆ ไปก็งงนิดๆ ตามคนเขียน 55  แต่ไม่เป็นไร  เรทได้ใจ ชอบ ๆ o22

รออ่านต่อจ้า  พี่สาวตัวกลม (น่ารักจริงๆ )  o15

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
มาต่อไวไวน้า  เรื่องแนวนี้ ช่วงนี้กำลังขาดแคลน  :dont2:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
เห็นด้วยกะทิพย์  คล้ายๆเรื่องของเจต...เด็กช่างรักจิง... :o9:

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2496
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
มาต่อไวไวน้าตามอ่านด้วยคนคร้าบ

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
เป็นกำลังใจให้ครับ

ออฟไลน์ สาวตัวกลม

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
อันนี้เป็นตอนปัจจุบันที่คุณเนทแทรกมาให้อ่านกันก่อนนะคะ
*************************************************************
สัปดาห์ที่คุณชายมีนโทรสับมาหา..................
วันอังคาร....ตอนดึกๆ
“ทำไมรับช้า....” คำแรกที่พูดกับผม
“เพิ่งปิดร้าน.....” ตอบไปงั้นๆ
“นี่มันเที่ยงคืนแล้วนะ....” เสียงมันยังมีอารมณ์ขุ่นๆ อยู่ (คือแบบใกล้เคียงกับเคืองๆ อะคับ)
“ก็เพิ่งปิดตอน 5 ทุ่มอะ คนมันเต็มร้าน ยังมีฝรั่งเล่นอยู่อะ...” ตอบแบบเคืองๆ แล้วคับ
“ไรว่ะ เห็นฝรั่งไม่ได้นะมึง” ไงเนี้ย ขึ้นมึงกูเลยเหรอ
“แล้วมายอ่ะ.... ก็มันเงินนะเว้ย....” ตอบไม่เพราะกลับไปมั่ง
“อะไร ถามดีๆ มาขึ้นเสียง” อ้าว....เชี้ยนี่ ใครเริ่มก่อนว่ะ
“มึงเริ่มก่อนนะ......” มีน้ำโหแล้วคับ
“ได้ไง เป็นเมียต้องพูดเพราะๆ สิ” จี๊ดเลยคับ .....ไอ้มีนนนนนนน อืม อืม อืม....
“.....................................” ผมก็เงียบสิครับ เงียบสงบ สยบความเคลื่อนไหว
“ทำเป็นเงียบ....... ขอโทษน้าาา ที่รักอย่างอนนะ” ที่นี้ล่ะ เปลี่ยนเร็ว อย่างกะจิ้งจกเปลี่ยนสี
“ก็พูดดีๆ สิ เราก็เหนื่อยนะ มาถึงยังไม่ได้พักเลย” ทำเสียงน้อยใจเข้าไว้คับ
“คร้าบบบบ........แล้วที่ร้านเป็นไงล่ะ” ที่นี้ล่ะเข้าโหมดขรึม ไอ้บ้ามีน.....
“โอเค.... ว่าจะทำร้านใหม่ ส่วนแม่ก็จัดการเรื่องไอ้วิก(คนที่ขโมยเงินอะคับ)อยู่..............บราาาาา....” จากนั้นก็คุยกันไปเรี่อยๆ แหละครับ เป็นชม.ได้
“มีนนนน.....เราง่วงแล้วน้าาาา.......” ไม่ไหวแล้วครับ ยังไม่ได้พักเลย คอมฯ ก็เปิดค้างไว้ จานอนนนน แงม...แงม
“อารายยยย........ไม่คิดถึงเราเหรอ........จะรีบวาง.......” เริ่มแล้วคับ __ ____
“คิดถึงค้าบบบบบ.........แต่เนทง่วงแล้วน้าา.....พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าอีก มีนก็เหมือนกัน....” ก็อ้อนสิคับ จะได้รีบๆ วาง
“อืมอืม ก็ได้ วางก็วาง ....แต่ต้องรับปากก่อน.........” อะไรมันอะ จะเล่นบ้าอะไรอี๊ก!!
“ไรอ่ะ........”
“รับปาก จาม่ายนอกใจมีน ห้ามมองฝาหรั่งด้วย........” พูดไรว่ะ มันเมาป่าวเนี้ย
“จะบ้าเหรอคับคุณชายมีน กระผมจะมีเวลาไปมองครายยยยยยยยยยยยยย” หมั่นไส้ กระแทกไปซะหน่อย
“ไม่ได้ๆ รับปากก่อน” อยู่ๆ ทำเสียงแข็งขึ้นมา
“เออๆ ....” หงุดหงิดอีกแล้วสิผม
“อะไรรับปากไร....พูดให้มันชัดๆ สิ อย่าให้กังวล” มันยังคงทำเสียงแข็งอยู่คับ
“คร้าบบบ เนทจะไม่นอกใจมีนน้าาา จะไม่มองใคร จะร้ากกกกกกกกกกมีนคนเดียว” เห่ย!! พูดแล้วอายปากตัวเอง ดีนะที่อยู่คนเดียว
“ได้ยินแบบนี้แล้ว ชื่นใจเจรงๆ หึหึ......” พูดไปแล้วก็หัวเราะ ถ้าอยู่ใกล้ๆ โดนตลบแน่!!!
“พอใจแล้วก็วางสิคับ เนทจะได้ปิดคอมฯ มันเปลืองไฟ ห้าววววววววว” ทำหาวให้มันได้ยิน
“อืมๆ ฝันดีนะ” ตอบอย่างเสียไม่ได้เชียวนะ
“มีนด้วยนะ” แล้วผมก็วางสายมันไป จัดการเก็บของ ล็อคประตูปิดร้านให้เรียบร้อย แล้วเข้านอน
มันยังมี sms มาหาอีกแน่ะ
“หวังว่าคงคิดถึงคนที่อยู่ไกลคนนี้ เหมือนที่กำลังคิดถึง.....มีน”
ผมก็ตอบกลับสิครับ “รู้แล้วคร้าบบบบบ…..”
 :impress: :impress: :impress: :impress:

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
 :like6: :like6: :like6: :like6: :like6: :like6:

มดกัดอ่ะ
ขอยามาฉีดมดหน่อย
ไม่รู้มันขึ้นน้ำตาล หรือขนมหวานแถวไหน
 :haun5: :haun5: :haun5:

ออฟไลน์ มูมู่น้อย

  • Global Moderator
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +468/-12
ว่าจะนอนแล้วนะ  เห็นพี่สาวตัวกลมมาโพส อิอิ
อดไม่ได้มาอ่านก่อน

ตอนนี้น่ารักดีเนอะ  รักกันนานๆ นะ 
อย่าให้รักแท้แพ้ระยะทางละ  สู้สู้

รออ่านต่อจ้า  พี่สาวตัวกลม  :impress:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
 :like6:  :like6:  :like6:

ตอนนี้น่ารักจัง

kei_kakura

  • บุคคลทั่วไป
 :like6:  เหอๆๆ  น่ารักจังเลย........... :impress:

ถ้ามีนไม่ค่อยโทรหาแกล้งเหล่ฝรั่งให้หึงเลย  อิอิอิ....จะได้...ร๊ากกันมากก่าเดิม   :-[

ขอให้รักกันนานๆ นะจร๊า  เปงกำลังใจให้น้อ   :impress2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






suregirl

  • บุคคลทั่วไป
อันนี้เป็นตอนปัจจุบันก้อแสดงว่าปัจจุบันก้อยังรักกันดีอยู่  :impress2: วุ้ยดีใจจัง  :like6: ชอบอ่ะเรื่องที่มัน Happy  o13

ออฟไลน์ mist

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4505
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +263/-3
หวานไม่เกรงใจใครเลยวุ้ย  :o8:

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
ขอบคุณครับ

ออฟไลน์ สาวตัวกลม

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
คุณเนทยังไม่ได้เขียนต่อเลยคะ ถ้าคุณเนทเขียนตอนต่อไปแล้ว จะรีบเอามาลงให้เลยคะ

ปล. ตอนนี้ก็ยังต้องรออ่านเหมือนกับทุกๆคน รออยู่นะคะคุณเนทททททททททท  :impress:

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
งั้นก็มารอด้วยคนนะจ๊า
 :impress2: :impress2:

Jingjoh

  • บุคคลทั่วไป
เหนื่อยๆ จิ้นจนหมดพลังเลย  :haun5:

สนุกจังเลยครับ รอตอนต่อไปน้า

ขอบคุณครับ
 o14 o15

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
รับทราบจ้า รอได้  o4

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
หุหุ หวานกันจริง หวานกันจัง  :o8:  :o8:

kei_kakura

  • บุคคลทั่วไป
*-*   แฮะๆๆ  รอได้  นานเท่าไหร่ก็จะรอนิ  :impress2:

ออฟไลน์ สาวตัวกลม

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
คุณเนทมีข่าวมาบอกค่ะ อิอิ :-[
***************************
สวัสดีอีกครั้งคร้าบบบบบบบบบบบบบบบ ^^

กลับมาแล้ว! หายไปนานอีกแย้ววววว แฮะ แฮะ ^^

ทำไมช่วงนี้ผมมีความสุขจังเลย อะไรๆ มันเกือบจะลงตัวไปหมด ผมกำลังเรียงลำดับเหตุการณ์ที่ผ่านๆ มาในช่วงนี้ อยากเล่าให้เพื่อนๆ อ่าน เดี๋ยวมารออ่านกันนะครับ

--------------------------------------------------

--- ความลับไม่มีในโลกนี้ ---


ข้อความจากมีน


หวัดดีทุกๆ คน (คุยไม่เก่ง แต่จะพยายามละกัน)

เพิ่งรู้ว่า นายเนท มันเอาเรื่องมาลง ตกใจ! ว่ะ มันช่างกล้า......มากกกกกกก

เพราะจับมันได้ ไม่งั้นคิดว่า มันไปมีกิ๊กที่ไหนอะป่ะ (หึ หึ....)

มันเป็นคนไม่ชอบยุ่งเรื่องแบบนี้ แล้วไม...มันมาทำซะเอง

จะโมโห ก็ โมโหไม่ลง (เมียกุเอง)

ยังมีมาบังคับให้เขียนกับมันด้วย.... กุเขียนไม่เป็น.....แต่....พออ่านไอ้ที่มันเขียน

.......เฮ้ย!!!...... เขียนซะกุเลวขนาดนั้น!! .......

ไม่ได้ ไม่ได้ คนหน้าตีดีๆ อย่างกุเสียหมด..... (เหล่ -- ------'''' )


เอาเป็นว่า ถ้าว่างจะพยายาเขียน แต่คงไม่ใช่ตอนนี้ ไงก็.....อ่านของเนท(เมียกุ)ไปก่อน..... ฮา ฮา

อ่านอย่างเดียวนะเว้ย..... อย่าจีบ......กุหวง......


ขอบใจกำลังใจจากทุกๆ คน ที่มีให้เนทกับกุ

...................................................................


มีนมันฝากมาถึงทุกๆ คนนะครับ มันบอกว่าจะพยายามเขียน แล้วส่งมาให้ผมช่วยลงให้ (คือ มันโง่นั่นแหละ ลงไม่เป็น) ฮิฮิ ......... ผมจะได้รู้ใจมันจริงๆ ว่า มันคิดกับผมยังไงบ้าง

มันจึงตกลงว่า จะเขียนลงให้อ่าน เพราะจะได้ระลึกถึงเวลาที่ผมกับมันได้อยู่ด้วยกัน ทุกข์สุขร่วมกัน และเพราะตอนนี้ผมกับมันต้องห่างกัน การเขียนอะไรๆ ออกมา คงทำให้ผมกับมันหายเหงากันได้บ้าง
(มันจะลงมาหาผมทุกสัปดาห์ มันสัญญากับแม่ผมไว้แล้ว มันจะทำให้ได้....... ผมดีใจมากๆ ไม่คิดว่า จะมีใครมาทำทุ่มเทให้ผมถึงขนาดนี้......)

และมีอีกอย่างที่มันทำแล้วทำให้ผมรักมันมากขึ้น ก็คือ มันเอาน้ำหอมกลิ่นที่ผมใส่ประจำฉีดไปทั่วห้อง (เปลืองนะเว้ย) มันบอกว่า มันรู้สึกว่ามีผมอยู่ข้างๆ มัน จะได้นอนหลับ บรรเทาความคิดถึงผมไปได้บ้าง.....^_^


...................................................................


อย่างที่จั่วหัวไว้ -ความลับไม่มีในโลกนี้-

ผมแอบแว่บมาเปิดบอร์ดอ่าน คิดว่ามันจะหลับไปแล้ว ...... นิ่งนอนใจไปหน่อย..... มันก็เลยจับได้
ตอนแรกมันคิดว่าผมแชทคุยกะใครอยู่หรือเปล่า หน้าตามันโหดมากเลยอะ .... ผมจึงต้องบอกความจริงมันไป จากหน้าตาโหดๆ เปลี่ยนมาเป็นตกใจ แบบว่าเหลือเชื่อ! ผมก็โป้ยความผิดให้น้องผมด้วย....(โทษทีน่ะเว้ย ไอน้องสาว...หึ หึ)
แล้วมันก็อ่าน อ่าน แล้วอ่าน........ผลัดกับมองหน้าผมไปเรื่อยๆ (บอกไม่ถูก แต่ผมเขินนนนนนนน ไอ้บ้านี่...)
จากนั้นผมก็โดนมันลงโทษสิครับ __ ______'''' เลวจริงๆไอ้หื่น!!!!

--------------------------------------------


รอหน่อยเน้อออออ..........กำลังพิมพ์ตอนปัจจุบันให้เสร็จเร็วๆ จะได้เล่าตอนต่อไปให้อ่านกันอีก...............

เดี๋ยวเจอกานนนนนนนนนนนนน ^ +^
 :o8: :o8: :o8: :o8: :o8: :o8:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Lucifer

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1
ในที่สุด  o7 o7 o7
งานนี้กำไรสุดคือ คนอ่าน :laugh: :laugh:


ปล. จะรออ่านข้อความจากมีนนะค้าบบบ  :impress2:
แล้วก็ขอมอบรางวัลให้กับคนโพส +1 ค้าบบบ  o13 o13

ออฟไลน์ สาวตัวกลม

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
ขอบคุณมากคะคุณ Lucifer  งั้นอ่านตอนปัจจุบันที่คุณเนทเอามาโพสกันเลยค่ะ :teach:
************************
มาลงแล้ววววววววว

ตอนนี้ผมกับมีนสบายดีครับ ผ่านเรื่องเครียดๆ มาได้เหมือนยกภูเขาออกจากอก
อู้ววววววววววววววววววววววววววววววว!!!!


.
.
.
.
.
.

บ่ายวันเสาร์ที่แล้ว!!!!!


"เนทพาเราไปซื้อของหน่อย" มีนเดินเข้ามาหาผมในครัว ขณะที่ผมกำลังยืนล้างจาน ที่ผมกับมีนกินไปเมื่อกี้
"อืม...ซื้ออะไรเหรอ" ผมหันไปถาม อะ....แล้วผมก็ตกอยู่ในอ้อมกอดมันซะแล้ว (อ๊ายยยยย)
"ซื้อดอกไม้" พูดไปปากมันก็จุ๊บๆ ผมไปเรื่อยๆ
"เอาไปทำไรอะ...นี่!!! พอได้แล้ว....." ไม่ทันจะถามจบ ผมยกศอกกระทุ้งเข้าให้ทีนึง ก็มือมันลามลงมาลูบก้นผม กลางวันแสกๆ ไม่ดูกันมั่งเลย

ไอ้บ้ามีน!
"วันนี้แม่จะมาใช่เปล่า..." มีนมันกอดผม จากด้านหลัง ก้มหน้าซุกอยู่ตรงไหล่ผม
ผมได้แต่ปล่อยให้มันกอดผม รู้ว่ามีนต้องการกำลังใจอย่างมาก ตั้งแต่จับเข่าคุยกันเรื่องนี้ เราสองคนเลือกที่จะบอกแม่ก่อน เพราะถ้าแม่รับได้

ผมคงมีกำลังใจขึ้นมาเยอะ

ผมขับรถพามีนเข้ามาซื้อดอกไม้ที่ตลาดในเมือง พอถึงร้าน เราสองคนค่อยๆ เลือก ค่อยๆ ดู

"แบบไหนดีล่ะ" มีนหันมาถามผม ดูแล้วมีนไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่
"เป็นพวงมาลัยดอกมะลิดีไหม" ผมหันไปบอกและหยิบที่วางอยู่ขึ้นมาดู
มีนยืนคิดอยู่แป๊บนึง แล้วมันก็หันไปพูดกับแม่ค้า

"ป้าครับ ผมขอทำเองได้ไหมครับ" ห๋า............ ไม่อยากเชื่อหู
"ทำเป็นเหรอพ่อหนุ่ม" แม่ค้าเงยหน้าขึ้นถาม
"พอได้ครับ" มันพูดยิ้มๆ
"จะเอาไปทำอะไรล่ะ" ป้าแม่ค้าถามอีกครั้ง และลุกขึ้นหยิบถุงดอกมะลิถุงใหญ่มาไว้ใกล้ๆ ที่ผมกับมีนยืน
"จะทำไปไหว้แม่ยายครับ" อ๊ากกกกก..........แกพูดอะไรว่ะ

ผมก็ได้แต่ยืนตัวแข็งแหละครับ ส่วนคุณป้าแม่ค้ารีบหยิบเก้าอี้ แล้วเรียกให้มีนมันนั่งข้างๆ แบบว่าถูกใจอย่างมาก และคอยบอกวิธีทำไปเรื่อยๆ

ผมก็ยืนดูมันทำครับ
..........................ไม่อยากเชื่อ!!!! มีนมันร้อยมะลิเป็นด้วยยยยยยยยยยยย!!

ผมมองมันนั่งร้อยมะลิไปเรื่อยๆ หน้าตาตั้งใจมากๆ ดูท่าทางมันมีความสุขมากด้วย ผมอดยิ้มไม่ได้เลย

"หนูก็มาช่วยพ่อหนุ่มทำด้วยสิ" คุณป้าแม่ค้าพูดขึ้น แล้วยิ้มให้ผมอีก เออ.....จะสงสัยผมกับมันไหม
"ครับ.....เราช่วย" ผมขยับเข้าไปนั่งใกล้ๆ แทนคุณป้าแม่ค้า แล้วหยิบดอกมะลิส่งให้เรื่อยๆ
โชคดีที่ในตลาดคนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ไม่งั้นต่อไป ผมคงไม่มีหน้ามาเดินตลาดนี้แน่ๆ

และแล้วดอกมะลิก็เสร็จเป็นรูปเป็นร่าง ด้วยความตั้งใจของมีนและของผม ถึงมันจะดูไม่สวย สู้คุณป้าที่ทำเป็นอาชีพมาเป็นสิบๆ ปีได้ก็เถอะน่ะ

แต่รู้สึกว่าเหมือนมันใส่ความรักของผมกับมีนลงไปด้วย

"เท่าไหร่ครับ" ผมถามออกไป เมื่อเห็นคุณป้าแม่ค้ารับไปใส่ถุงพลาสติกอย่างดี
"จริงๆ ป้าไม่คิดหรอกนะ แต่เธอสองคนจะคิดมาก ป้าเอาค่าครูแทนล่ะกัน 29 บาท" คุณป้าแกพูดยิ้มๆ น้ำเสียงจริงใจเหมือนคำพูด แล้วราคา

มันก็ถูกมาก
"ถูกไปรึเปล่าครับ ผมเกรงใจ" มีนมันพูดขึ้นมาอย่างเกรงๆ แต่คุณป้ากลับส่ายหน้า รับเงินจากมือมีน แล้วยื่นเหรียญ1บาท พร้อมถุงดอกมาลัย

ให้แทน
"อย่าคิดมาก ป้าชอบทำบุญ ขอให้หลานทั้งสองโชคดีน่ะ" คุณป้าพูดอวยพรให้ ผมกับมีนจึงยกมือไหว้รับพรกัน
ผมรู้สึกดีจริงๆ ครับ ดูมีนมันก็มีกำลังใจขึ้นมามาก ผมภาวนาให้วันนี้ผ่านไปด้วยดี.....สาธู้!!!!!

ผมกับมีนกลับมานั่งรอแม่ที่บ้าน ตอนนี้ร้านของผมทำเสร็จไปเยอะแล้ว แม่ผมสั่งให้ช่างกันกระจกสีชาให้เป็นห้องส่วนตัว เผื่อญาติมาเยี่ยมจะ

ได้ดูไม่วุ่นวายกับร้าน แบ่งให้เป็นสัดส่วน

เราสองคนนั่งรอกันประมาณครึ่งชม. แม่ผมก็เดินเข้ามาในร้าน ส่วนของร้านที่ทำใหม่เสร็จและเปิดให้เล่นได้แล้ว ส่วนอีกซีกของร้านที่ตกแต่ง

ใหม่จะตัดเป็น 2 ส่วนโดยส่วนหลังจะเชื่อมกันร้านอินเตอร์เน็ตให้เดินเข้าออกได้สะดวก ส่วนด้านหน้าก็ยังปิดไว้ก่อน เห็นแม่ผมบอกว่าจะเปิด

เป็นร้านน้ำชา (ไว้ผมจะมาอธิบายตึกของผมให้ฟังคร่าวๆ นะครับ)

ผมเดินเข้าไปไหว้และกอดแม่ผมไว้ ส่วนมีนก็ยืนไหว้แม่ผมอยู่ใกล้ๆ

"วันนี้ขี้อ้อนจังนะ" แม่กอดผมกลับและหอมที่แก้มนิ้มๆ ของผม
"มีอะไรหรือเปล่า" แม่ถามขึ้นและมองไปทางมีน
"คับ...ผมมีเรื่องอยากบอกแม๊ะ..." ผมก้มหน้าบอกแม่ไป
"ผมมีเรื่องจะบอกครับ" เสียงมีนพูดตามผมอยู่ข้างหลัง
แม่คงจับความรู้สึกนี้ได้ แกจึงลากผมเดินผ่านมาทางด้านหลัง ซึ่งกำลังตกแต่งเป็นครัว โดนกั้นกระจกไว้
มีนเดินมาเลื่อนเก้าอี้ตรงโต๊ะกินข้าวให้แม่ผมนั่ง ส่วนผมกับมีนลงมานั่งคุกเข่าตรงพื้น

"ผมรักแม๊ะนะคับ....ผมอยากบอกแม๊ะก่อน...." ผมเงยหน้ามองแม่ผมอีกครั้ง
"อะไรกัน...หือ....." แม่มองผมด้วยสีหน้าตื่นๆ
"ผมกับมีนคบกัน....เราเป็นแฟนกัน......" ผมกับมีนจับมือกันแน่นและเงยหน้าบอก
"ผมรักเนทครับ...." มีนพูดจบก็หยิบพวกมาลัยดอกมะลิที่อยู่ในถุงออกมา และยกมือขึ้นไหว้แม่ แล้วยืนดอกมะลิให้
แม่ผมนิ่งไปสักพัก และยื่นมือมารับพวงมาลัยดอกมะลิมาวางไว้บนตัก แล้วมองจ้องหน้ามีน โดยใบหน้าของแม่ไม่บ่งบอกความรู้สึกอะไรเลย
ตอนนั้นผมกลัวมาก กลัวว่าแม่จะร้องไห้ หรือเสียงดังขึ้น ในความรู้สึกเหมือนเวลาหยุดนิ่งนานมาก ผมได้แต่ก้มหน้าและยื่นมือไปจับมือมีนแน่นขึ้น
"ทำไมบอกช้าจัง" เสียงแม่ผมดังขึ้น พอเงยหน้าขึ้นมอง แม่ผมยิ้มและมองผมสองคนอย่างอ่อนโยน
"แม๊ะรอให้ลูกๆ บอกสักที เป็นปีเลยนะ" งงครับ เหมือนแม่จะรู้มานาน ผมกำลังจะอ้าปากถาม แต่แม่ผมไวกว่า
"ไม่ต้องกลัวนะ แม๊ะรักลูกมากถึงลูกจะเป็นอะไร แม๊ะก็รัก...." พูดจบ แม่เอามือลูบหัวผมกับมีนคนละข้าง
ตอนนั้น ผมหันหน้าไปมองมีน ผมคิดว่า มีนกำลังร้องไห้ ถึงผมจะเห็นเพียงเสี้ยวหน้าของมันก็เถอะ และมีนก็ก้มลงกราบที่เท้าแม่ผม
"ผมขอโทษครับ..." ผมเข้าใจนะครับ ที่มีนพูดขอโทษ เหมือนขอโทษสิ่งที่ได้ล่วงเกินผม หรือเพราะว่า มันมาทำให้ผมเป็นแบบนี้
ผมเขยิบเข้าไปใกล้แม่ และกอดเอวแม่ไว้
"ผมขอโทษคับ ผมทำให้แม๊ะผิดหวัง ทั้งๆ ที่ผมเป็นลูกคนโตของแม๊ะ" ตอนนั้นน้ำตามันไหลออกมาแล้วครับ มันผสมปนเปกันหลายอารมณ์มาก
"พอได้แล้วทั้งสองคน แหม๊ะเข้าใจ มีน...ลูก...ลุกขึ้น!!!" แม่สั่งให้มีนลุกขึ้น ผมถึงได้เห็นว่า น้ำตามันนองเต็มหน้าเข้มๆ ของมัน
"ลูกก็ด้วย...." แม่หันมาดุผม แต่ใบหน้าแม่ยังเปื้อนยิ้มอยู่
"ทั้งสองคนมาให้แหม๊ะกอดก่อน" แม่ผมอ้าแขนรับมีนเข้ากอด กลายเป็นว่า เรากอดกันกลมสามคนแม่ลูกไปซะแล้ว
"ฟังแม๊ะนะ.....แม๊ะเลี้ยงลูกได้อย่างเดียว ให้สิ่งที่สำคัญคือการให้ลูกได้เรียน และสอนให้เป็นคนดีของสังคม ลูกจะเป็นอะไรอื่นนั้น มันก็เรื่องของ

ลูก แม่บังคับไม่ได้....ลูกจะเลือกใช้ชีวิตแบบไหน แม๊ะก็กำหนดไม่ได้ ได้แค่ชี้แนะเท่านั้น" แม่ผมพูดไป ก็ลูบหลังผมกับมีนไป ผมรู้สึกอบอุ่นมากๆ

มีนคงรู้สึกไม่ต่างจากผมด้วย
"คนไหนที่ลูกรัก แม๊ะก็ต้องรักด้วย เพราะถือว่า ลูกตัดสินใจดีแล้ว ผู้หญิงผู้ชายไม่สำคัญ แค่เรารักกันก็พอ"
"คับ...." ผมซุกอยู่กับอกอุ่นๆ ของแม่ ได้แต่ตอบคับๆ ไปเรื่อยๆ
"ตอนนี้แม๊ะเข้าใจลูกแล้ว ลูกต้องเข้าใจแม๊ะเหมือนกัน นะ....ทั้งสองคน" แม่ตบหลังผมกับมีนเบาๆ
"ส่วนลูกมีน...ต้องรักลูกแหมะนานๆ และดูแลกันดีๆ แม๊ะยกให้แล้ว...." มีนมันยิ้มออกมาครับ ยิ้มทั้งน้ำตา มือมันก็เช็ดหน้าใหญ่เลยครับ
"ครับ....ผมสัญญา ผมจะดูแลลูกของแม่อย่างดี....." มันพูด และยกมือขึ้นไหว้แม่ผมอีกครั้ง
"และเราต้องเข้มแข็ง ถึงแม๊ะจะเข้าใจและรักลูก แต่ป๊ะยังไม่รู้นะลูก" แล้วแม่ผมก็เริ่มเปลี่ยนประเด็นมาพูดถึงพ่อผม
"คงต้องใช้เวลา และหาโอกาสเหมาะๆ " แม่พูดขึ้นอีกครั้ง แต่น้ำเสียงจริงจังมาก
"คับ...." ผมกับมีนก็ได้แค่รับคำล่ะครับ
"เอาล่ะ พอได้แล้ว ไปล้างหน้าล้างตาซะ แม๊ะหิวข้าว อยากกินข้าวนะ ไม่อยากกินน้ำตา....เดี๋ยวแม๊ะเอาของไปเก็บ" แม่ผมพูดขำๆ
"ผมช่วย...." ผมรีบยกกระเป๋าแม่และเดินกันขึ้นบันไดทางด้านหลังร้านไป

ผมพาแม่และมีนมากินข้าวร้านประจำ "ร้านส้มต้ม....." ร้านใหญ่พอสมควร ก็เพราะมีนมันไม่ถูกกับอาหารทางใต้ แถมไม่กินเผ็ดอีก ผมจึงต้องมากินอาหารประจำบ้านมัน..... พวกเรานั่งทานกันอย่างอร่อย ผมมีความสุขมากๆ ส่วนมีนมันดูผ่อนคลายมากๆ ระหว่างทานพวกเราสนทนากันถึงเรื่องที่จะบอกให้พ่อผมยอมรับยังไงดี แม่ผมบอกว่า ไม่ต้องซีเรียส เขาจะพยายามค่อยๆ พูดกับพ่อให้ และบอกให้ผมกับมีนตัดสินใจเรื่องอนาคตให้ดี ผมรู้สึกเหมือนยกภูเขาก้อนโตๆ ออกจากอก อู้ววววววววววววววววว !!!! มันทำให้ผมสบายใจมากๆ
ผมถามแม่ว่า รู้เรื่องผมมาตั้งแต่เมื่อไหร่.... ผมขอเล่าสรุปๆ นะครับ
เมื่อปีที่แล้ว ตอนที่ผมกับมีนลงมาบ้านที่สงขลา เป็นช่วงสงกรานต์ ผมจึงพามีนมาเที่ยวบ้าน ตอนนั้นผมได้งานที่ชลบุรี มันกระทันหันมาก ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็ว ผมตัดสินใจโดยไม่บอกคนที่บ้าน.....
มาถึงเราก็ตะเวนกราบไหว้ผู้หลักผู้ใหญ่.....แล้วเย็นๆ ก็ไปเล่นสาดน้ำกับญาติๆ กันอีก ตกดึกก็พากันไปหาอะไรกินกับญาติๆ ผม จะว่าครอบครัวผมเป็นครอบครัวใหญ่ก็ว่าได้ พองานเทศกาลทีพากันเที่ยวเป็นกลุ่มใหญ่ๆ สนุกไปอีกแบบ วันที่ 12,13 ผ่านไป ผมเริ่มไม่ไหวแล้ว วันที่ 14 ผมไม่อยากเล่นแล้ว ขอพัก! จึงขับรถกันไปบ้านพ่อผมที่ออกไปอีกอำเภอ กลับบ้านพ่อก็ต้องมีน้องสาวและน้องชายผมมาด้วยที่นี่มีนมันไม่เคยมา ดูจะตื่นตาตื่นใจใหญ่เลย จะว่าไปตอนนั้นมีนก็กลายเป็นคนในครอบครัวผมไปแล้ว
ผมกับมีนมาถึงก็นอนพักอยู่ในห้อง แล้วด้วยความที่ไม่คิดว่าจะมีใครเข้ามาในห้องโดยไม่เคาะประตู ผมจึงไม่ได้ล๊อค ตอนนั้นผมกับมีนนอนกอดกันอยู่บนเตียง ด้วยความที่เหนื่อยและเพลียจึงหลับไปทั้งอย่างนั้น แม่บอกว่าเห็นผมกับมีนตอนกอดกัน ก็ตกใจ คิดว่าจะมาเรียกให้ลงไปข้างล่างเพราะญาติๆ มาหา แม่ยืนมองผมสองคนที่หลับไม่รู้เรื่องอยู่นาน แม่เห็นผมหลับอย่างสบาย เหมือนตอนเด็กๆ ที่ผมหลับอยู่บนตักแม่ แล้วแม่ก็ถอยกลับไป ยืนนิ่งตรงหน้าห้องผมอยู่นาน จนน้องสาวผมเดินมาทัก หน้าตาน้องสาวผมก็ตกใจมาก แล้วจึงพาแม่ไปคุยในห้องน้องชายผม แม่บอกว่าฟังที่น้องสาวเล่าให้ฟัง และบอกว่าน้องผมรู้มานานแล้ว ตั้งแต่ขึ้นไปหาผมที่กรุงเทพฯ ส่วนน้องชายมารู้หลังจากนั้นไม่นานเท่าไหร่
แม่บอกว่า แม่ตกใจมาก....ต้องปรับอารมณ์อยู่นาน แม่ไม่ได้โกรธผม แต่แค่ตกใจกับเหตุการณ์ที่มันใหม่มากสำหรับความรู้สึกแม่ จากนั้นแม่ก็คอยดูพฤติกรรมผมอยู่ห่างๆ แถมยังกำชับน้องผมทั้งสองคนว่าห้ามบอกผม เพราะแม่จะรอให้ผมกับมีนมาบอกกับแม่โดยตรง
พอได้ฟังอย่างนี้แล้ว ผมรู้สึกรักแม่มากขึ้น แม่ไม่เคยตีผม ไม่เคยดุผมเลย
แม่เคยบอกว่า "แม่เกิดมาเป็นแม่ของพวกลูกๆ ลูกๆ ต้องดูแลตัวเองดีๆ เหมือนที่แม่ดูแล"
ผมมาซึ้งกับคำนี้ ก็วันนั้นแหละครับ รักแม่มากมายจริงๆ ส่วนมีนก็ไม่แตกต่างครับ ยิ่งรู้ว่าแม่ผมเปิดทางให้ แถมยังฝากฝังอีก ยิ่งได้ใจเข้าไปใหญ่ แม่ผมก็ด้วยครับ ผมล่ะงงว่าทำไมเรื่องมันไม่เลวร้ายอย่างที่ผมคิดกลัวๆ
ตอนนี้ผมกับมีน นับวันรอในแต่ละสัปดาห์ที่จะได้เจอกัน มันกลายเป็นประสบการณ์ใหม่ที่ผมกับมีนต้องเผชิญไปด้วยกัน
ผมไม่กลัวเลย ผมมีความสุขมากครับ...............
--------------------------------------------------------------------------------------

อ่านตอนนี้ไปก่อนนะครับ แล้วจะมาต่อที่ค้างไว้ ^^''''

 :impress: :impress: :impress: :impress:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-06-2007 21:10:25 โดย สาวตัวกลม »

kei_kakura

  • บุคคลทั่วไป
กี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ  :like6: :like6: :like6: :like6:

มาแล้ว....มาต่อซ้าที  เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ :haun5:  ((ดีใจมากมาย))

อ่านจบแล้ว....นะ...น่ารักทั้งคู่เลย....คุณแม่ก็น่ารัก....ขอให้รักกันไปนานๆ นะ o15ค่า   :impress: :impress:

ขอพูดไรหน่อยได้ป่ะ....คุณมีนนี่....เปงช้างเท้าหน้า.....ส่วนคุณเนท....ทำหน้าที่ควาญช้างได้ดีนะเค๊อะ  o13

*...รีบวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว....กัวโดนเตะ.....ฟิ้วววววววววววววววววว..*

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
^
^
^
 o3 o3
ชอบจัง มีนเป็นช้างเท้าหน้า ส่วนเนทเป็นควาญช้าง
 :laugh3: :laugh3: :laugh3: :laugh3:

คุณแม่น่ารักมากมายเลย
เข้าใจในความรักของลูกดีจริงๆ
 :impress2: :impress2:

suregirl

  • บุคคลทั่วไป
ดีใจด้วยน้า แม่เนท น่ารักจัง  o13

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
เพิ่งได้มาอ่าน ไม่น่ามาอ่านช้าเลยอ่ะ สนุกมากๆอ่านแล้วทั้งยิ้ม ทั้งอึ้ง ดุโคตรๆทั้งสองคนเลย

จะมาติดตามต่อไปเรื่อยๆนะคร้าบบบบบบบบบบบบ

ออฟไลน์ ● MaYa~Boy ●

  • ฉันมันคนขี้อิจฉา
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3934
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-2
เมื่อวานอ่านไม่จบ วันนี้เลยมาอ่าต่อคับ  m2

Jingjoh

  • บุคคลทั่วไป
ยินดีด้วยนะครับ
 o7 o7 o7 o7 o7

meeza31

  • บุคคลทั่วไป
เออคือว่าตอนนี้2คนเรียนจบกันแล้วใช่เปล่า  :try2:

ออฟไลน์ สาวตัวกลม

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
มาลองอ่านในมุมมองของมีนกันบ้างนะคะ
ตอบ คุณmeeza31 ค่ะ ตอนนี้ทั้งสองคนเรียนจบแล้วค่ะ
******************************************
อย่าคิดว่าจะรัก...ได้ง่ายๆ 2

หวัดดีทุกคน...โดนเมียบังคับให้เขียน >< อาจจะเขียนไม่ค่อยดี ไม่รู้จะเขียนออกมาแนวไหน เอาแบบตามความรู้สึกเราละกัน บอกก่อนว่าไม่เขียนทุกวัน คงอาทิตย์ละตอน(มั้ง) ....

นั่งนึกอยู่นาน จะเริ่มเขียนไงดี เอาเป็นเริ่มจากเรากับไอ้เอ๋ก่อน เพื่อนคนนี้มันมีบทบาทเยอะ ต้องให้เครดิตมันหน่อย มันรู้เข้าจะได้ไม่น้อยใจ

มาเริ่มอ่านกันเลย
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

“เฮ้ย!....ไอ้มีน แกจะเรียนต่อไหนวะ” เสียงไอ้เอ๋ถามขึ้น ขณะที่ผมกำลังง่วนอยู่กับงานตรงหน้า

“คงต่อ... ม. ......หวะ” ตอบโดยไม่มองหน้ามัน

“รักสถาบันจิงนะมึง” ไอ้เอ๋มันพูดเชิงประชด

“จะให้กูเรียนไหน ขี้เกียจหาเว้ย” ผมหันมาถามมันกวนๆ

“เออๆ เรื่องของมึง กูคงเรียนที่ม. ...เหมือนกัน ขี้เกียจไปเรียนไกลๆ เดี๋ยวพ่อกูบ่นอีก” มันตอบแบบกวนๆ กลับ พร้อมยกตีนมาเขี่ยขากูอีก แม่ง!! ถ้าไม่ใช่เพื่อนรักกู โดนเตะไปนานแล้ว

“มึงยังดี...มีพ่อให้บ่น....” ผมพูดไปงั้นแหละ ไม่คิดไรมาก

“.............” มันเงียบไป หันไปอีกที มันเสือกทำหน้าเศร้าๆ ที่เศร้ามันต้องกูสิวะ

“เป็นเชี้ยไรมึงวะ....” ผมลุกขึ้นจากงานที่ทำ เดินไปยืนข้างๆ มัน

“กูรักมึงวะ....” อ้าว ไอ้เชี้ยนี่ มาบอกรักกูเฉย ขนลุกนะเว้ย!!!

“ไอ้เชี้ย....มาลมไหนมึง....” ผมถอยห่างมันออกมาในระยะ 2 เมตร

“กร๊ากกกกกกกกกกก.............” ดูมันหัวเราะ ไอ้สาด.... แกล้งกูนี่หว่า

“มาให้กูเตะเลย ไอ้เชี้ยนี่....เกย์เชี้ยๆ อย่างมึง กูเอาไม่ลงหรอก” ผมชี้หน้าด่ามัน แม่ง! ยังหัวเราะกูอีก

ไม่ต้องเดากันไปไกล ผมไม่เอามันเด็ดๆ ตัวอย่างกะควาย ไม่รู้สมองมันทำด้วยอะไรถึงชอบพวกตุ๊ด กระเทย นั้นมันความคิดผมในตอนนั้น ไม่ต่างอะไรกับเด็กวัยรุ่นทั่วไป ผมมันผู้ชายนี่ครับ!

แต่ไอ้เอ๋มันข้อยกเว้น มันให้ความช่วยเหลือผมทุกอย่าง ทั้งที่เทคโนฯ งาน เงิน ..... ไอ้นี่มันมีแต่ความจริงใจให้ ผมว่าผมดูคนไม่ผิด........ มันกล้าที่มาบอกผมว่ามันเป็น “เกย์” ผมอึ้งไปนาน ‘กลัวแม่งจะคิดไรกับกูป่าววะ’ แต่คงไม่…. มันอยากบอกผม เพราะมันคิดว่า ผมเป็นเพื่อนรักมัน ผมก็คิดแบบเดียวกับมัน มันทั้งเพื่อนรักเพื่อนตายก็ว่าได้

หลังจากเรียนจบ ผมเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง มันก็เข้าตามกับผม ปีแรกที่เรียน ผมเริ่มคิดถึงอนาคตข้างหน้าบ้างแล้ว แต่ยังไงเรื่องติดเที่ยว ติดเพื่อน ก็ยังมาเป็นอันดับแรกอยู่ดี มีเวลาอีกตั้ง 4 ปี จะคิดมากไปทำไม..

แต่.....แม่งเอ้ย.......ผมเพิ่งเคยเห็นเกย์อกหัก........จะเป็นจะตายให้ได้.........เมาหัวราน้ำทุกวัน.......
จะใครซะอีก........ไอ้เชี้ยเพื่อนรักผม.........มันโดนกระเทยหักอก ข้อย้ำนะครับ ผู้ชายที่แปลงเพศแล้ว.....
ถ้าไม่มีใครบอก ผมก็คิดว่า นี่มันผู้หญิง!!!! ไม่ใช่เหรอ?....... แฟนไอ้เอ๋มันครับ......
เออ เออ ..... มึงเมาให้พอ!!...........

ตั้งแต่นั้นมา ไอ้เอ๋มันเที่ยวไปทั่วละครับ มั่วไปทั่วเหมือนกัน ชวนผมไปที่ต่างๆ ผมก็บ้าไปกับมันด้วย...(แต่ผมไม่เอาแบบมัน) คุณเอ้ย!!! .......ทำไมเกย์ ตุ๊ด กระเทย มันเยอะอย่างงี้ว่ะ ........... ผมก็บ่นของผมไปงั้นแหละ....ไม่ได้รังเกียจนะครับ ตอนนั้น มันยังคิดได้แค่นั้น เพราะยังไม่เจอกับตัวเอง

จนขึ้นปีสอง กลุ่มผมมันเริ่มน้อยลง คบกันจริงๆ มีไม่ถึงสิบคน
แล้วผมคิดว่า ไอ้เอ๋มันคิดถูกที่เรียนที่นี่ คนประเภทมันเยอะเต็มไปหมด
คิดว่า สังคมมันคงเปิดกว้างมาก ก็ดีแล้ว.... จะได้ไม่ต้องแบ่งชั้นกัน ผมไม่ชอบ....อยู่กันแบบเท่าเทียมดีที่สุด



“เอ้ย ไอ้เอ๋ มึงดูน้องคนนั้นเด่ะ....” เสียงไอ้เชี้ยไก่มันพูดขึ้น
ขอบอกว่าไอ้เชี้ยไก่สันดานมันนี่เชี้ยเข้ากับหน้ามาก แต่มันก็มีความดี คือ มันรักเพื่อนล่ะนะ

“ไหนวะ...” ไอ้เอ๋มันหันตามที่ไอ้ไก่บอก

“กูว่าน้องคนนี้....มองมึงว่ะ....พวกเราลงมากินข้าว ก็เห็นน้องคนนี้ตลอดว่ะ” มันช่างสังเกต

“ไหน...” ผมหันไปมั่ง
จริงอย่างที่มันว่า รุ่นน้องโต๊ะตรงข้ามอีกแถว .... ผมเห็นประจำเวลาพวกผมลงมากินข้าว

“เด็กบริหารนี่หว่า....สงสัยจะเล็งใครสักคนป่าววะ” เสียงไอ้โจเพื่อนผมอีกคนมันพูดขึ้น

“มึงว่าไง...” ไอ้ไก่หันมาถามไอ้เอ๋

ไอ้เอ๋มันได้แต่ยิ้มแหละครับ รอยยิ้มมันสยบทุกสายตา เซ็งมัน!

“อยากรู้ มึงลุกไปถามเลยเด่ะ...” ผมพูดออกไปมั่ง พร้อมเอามือผลักให้ไอ้เอ๋ลุกขึ้น

ผมเห็นกิริยาของน้องมัน... ไอ้คนที่จ้องไอ้เอ๋มันหลบหน้าอายๆ ส่วนเพื่อนมันอีกคนหันมาทางพวกผม
เห็นน้องสองคนนี้ประจำ บอกตรงๆ เป็นผู้ชายที่น่ารักมาก โดยเฉพาะคนที่จ้องไอ้เอ๋
ผมหันไปมองไอ้เอ๋มั่ง แม่ง! เอาแล้วไงสปาร์คกันเรียบร้อย
พอหันกลับไปทางน้องสองคน คนที่หันหลังมันมองมาทางผมด้วยสายตามีคำถามมากมาย

“ตึก!” เอ้ย! ไรว่ะ ความรู้สึกนี่มันอะไร เหมือนโดนหินหล่นทับหัว

ผมรู้สึกถึงดวงตากลมโตของไอ้น้องคนที่หันหลังให้ผม ไม่เข้าใจตัวเอง ผมส่ายหน้าในทันที!

“เอ้ย...พวกมึงจะพล่ามอีกนานไหม กูจะกลับบ้าน” ผมลุกขึ้นแล้วหันหน้าถามมัน ด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

“เป็นไรมึงวะ.....” ไอ้ไก่มันหันมาถาม แบบไม่สบอารมณ์เท่าไหร่

“กูง่วงนอน ยังแฮ็งอยู่. .. .” ผมพูดแก้ตัวไปงั้น หันไปมองหน้าไอ้เอ๋

“สนใจมากนัก เข้าไปเลยสิวะ มัวแต่ส่งสายตาอยู่ได้” แม่ง...ไอ้เอ๋ทำหน้าเหมือนเพิ่งได้สติ

โห....มึงโดนสะกดจิตตอนไหนวะเนี่ย!!

“เออ...กลับเหอะวะ....” ไอ้เอ๋มันลุกขึ้นยืน แล้วเดินนำผมไป ผ่านตรงที่น้องเขานั่งอยู่

ผมแอบเห็นมันส่งสายตาหวานเสน่ห์ให้น้องอีก .... ผมเดินไปชนไหล่มัน มองหน้ามันแบบกวนตีน

“ไงมึง ถูกใจมึงแล้วเด่ะ....” พอเดินออกจากโรงอาหาร ผมถามมันทันที

“เออหว่ะ .... กูเห็นมาเป็นอาทิตย์แล้ว .....” ไอ้เอ๋มันหันมายิ้มให้อีก

“คนไหนมึงวะ....” ผมถามออกไปทันที

“คนที่มองกูไง....” มันพูดแล้วยิ้ม

“กูว่าแล้ว สายตามึงแบบนั้น กูคิดไว้อยู่แล้ว” ผมพูดน้ำเสียงล้อๆ มัน

“แม่งมึง .... รู้ดีเรื่องกูมากไปแล้ว” อ้าวไอ้เชี้ยพูดดีๆ ก็ได้ มาตบหัวกูเฉย

“ไอ้สาด...มึงพากูไปแต่ละที่ แม่ง...ดีๆ ทั้งน้านนน” ผมสวนมันทันที

ไอ้เอ๋มันจะพาผมไปด้วยเกือบทุกครั้ง เพราะอะไร....ก็เพราะผมจะได้หิ้วปีกมันกลับบ้านได้ พ่อแม่มันจะได้ไม่ห่วง แต่ก็แปลก... ทำไมที่บ้านมันถึงไว้ใจผมนักหนา สงสัยไอ้เชี้ยนี่ แม่งจะประวัติเหลือร้าย



จนวันนี้แหละครับ ผมยังไม่อยากเชื่อตัวเอง ว่าผมจะทำลงไปได้
มันกลายเป็นสิ่งที่ผูกมัดผมในทันที

“มึงเอาแน่เหรอวะ” ผมถามมันไปก่อนล่ะครับ ถึงจะวางแผนมาอย่างดี

จะอะไรซะหละ ไอ้เอ๋ก็ใช่ย่อย มีให้คนไปสืบถามเรื่องน้องเขามาด้วย แถวยังพ่วงเพื่อนเขามาอีก ในหลายๆ วันที่ผ่านมา ผมกับไอ้เอ๋เป็นต้องมองหาน้องทั้งสองคนตลอด และแทบทุกครั้งจะเห็นนั่งกินข้าวอยู่ที่เดิมประจำ

บอกตรงๆ ความรู้สึกผมมันแปลกไป พอผมจองดวงตากลมโตคู่นั้น มันแทบทำให้ผมหายใจไม่ออก มันแปลกไปเรื่อยๆ บางครั้งคิดอะไรเพลิน หน้าน้องคนนี้จะลอยขึ้นมาทันที จนผมต้องปรีกษากับไอ้เอ๋ ผมกับมันจึงคิดแผนที่จะพิสูจน์ ผมตกลงที่จะทำ ให้มันรู้กันไปข้างนึง!

ผมเดินเข้าไปหาน้องเขาทั้งสองคน

“น้องมีปัญหาอะไรกับพี่หรือเปล่า มองมาทางพี่นานแล้ว” ผมถามไปที่หาน้อง คนที่มองไอ้เอ๋

“เปล่าครับ” อีกเสียงกลับตอบคำถามผมแทน ผมหันไปทันที

“งั้นพี่ว่า น้องสองคนลุกตามพี่มาดีกว่า” ผมพูดแล้วดึงแขนน้องคนที่มองไอ้เอ๋ แต่น้องอีกคนกลับลุกขึ้นมาขวาง

“น้องก็ด้วย” ผมหันไปจับแขนน้องอีกคนทันที

“ได้ครับ แต่ปล่อยผมก่อน” ถึงน้องมันจะมองหน้าผมเขม็ง ด้วยสายตาที่ระแวงอย่างมาก แต่มันยังพูดจาดีกับผม

“ถ้าไม่รังเกียจ น้องไผ่ไปคุยธุระกับพี่ก่อนนะครับ” เสียงเพราะๆ ของไอ้เอ๋ พูดขึ้นในทันที

น้องมันเดินตามอย่างว่าง่าย ผมกับไอ้เอ๋ก็พาเดินผ่านตึกไปเรื่อยๆ จนออกไปถึงประตูด้านหลังม.

“น้องไปรอตรงประตูทางออกนั้นก่อน” ไอ้เอ๋พูดบอกใบ้ไป ผมกับไอ้เอ๋ก็เดินเข้าไปอีกตึก เพื่อไปเอารถของไอ้เอ๋

มันช่างวางแผนรอบคอบจริงๆ ลงทุนขับรถมาเลยนะมึง

“มึงขับให้กูที” ไอ้เอ๋มันยื่นกุญแจรถให้ ผมรับมาแล้วมองหน้ามัน

“มึงเอาจริงเหรอวะ....” ผมถามมันให้แน่ ใจจริงผมสงสารน้องเขา กลัวเพื่อนผมมันจะแค่ฟันแล้วทิ้ง

“กูเอาจริง ไม่รู้วะ กูบอกไม่ถูก...” มันพูดแล้วไปนั่งอยู่เบาะหลัง

“ให้จริงๆ เถอะมึง เด็กมันยังมีอนาคต....” ผมพูดจบก็สตาร์ทรถและขับออกไปช้าๆ

“ทำเป็นพูดนะ ไอ้คุณมีน....” มันพูดน้ำเสียงประชดใส่ผม

พอขับรถลงมา ผมเห็นน้องสองคนยังยืนรออยู่ตรงประตู ไอ้เอ๋เรียกให้ไอ้น้องไผ่ไปนั่งกับมัน ส่วนอีกคนก็ต้องนั่งข้างๆ ผม ผมมองลอดแว่นกันแดด เห็นสายตาและท่าทางไม่พอใจอย่างมาก นึกขำอยู่ในใจ “คงร้ายไม่เบาละสิ”
ผมขับรถออกไป จุดหมายคือหอพักผมเอง ในระหว่างทางไอ้เอ๋มันถามน้องเขาไปเรื่อยๆ ผมรู้แล้วว่าไอ้น้องที่นั่งข้างผมมันชื่อ เนท แล้วไงละ.....ต่อจากนี้กูจะทำไงต่อ ก็ทำตามแผนไง คิดมากทำไมวะ มึงก็อยากพิสูจน์ไม่ใช่เหรอ .......... เอาวะ ........ เป็นไงเป็นกัน..........

.
.
.
.
.
.
.

เขียนได้แค่นี้แหละนะ ฝากให้เนทลงให้แทน จะมีคนอ่านป่าววะเนี่ย!!
“ไม่น่าหลวมตัวเล้ยยยยยย”

บอกก่อนว่าเขียนไม่เป็นเว้ย ต้องอ่านของเนทไปด้วย แต่ไม่เขียนลงหมดทุกประโยค!
อ่านๆ ก็ทำใจหน่อย......

...

หวัดดีคับ ผมมาลงที่มีนเขียนให้แล้วนะคับ เมื่อวานผมบังคับให้มันเขียน....หงุดหงิดใหญ่เลย ฮิ ฮิ ฮิ ....

มันบอกว่า ผมตาโตด้วย 5 5 5 5 5 5 ....... เพิ่งรู้ว่ามันหลงเสน่ห์ผมตรง ลูก-กะ-ตา .....

ยังไง ผมขอฝากมีนไว้ด้วยคนนะคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบ !!!!


ปล..... ผมโพสต์ขึ้นใหม่ น่าจะดีกว่าเน๊อะ ^^

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด