อย่าคิดว่าจะรัก...ได้ง่ายๆ....โดยคุณเนท
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: อย่าคิดว่าจะรัก...ได้ง่ายๆ....โดยคุณเนท  (อ่าน 305433 ครั้ง)

bass

  • บุคคลทั่วไป
 o15 o15 o15 o15 o15 o15 o15


ถึงพี่สาว



ยุ่งอยู่ หรือฉันใด



เหตุไฉน  ถึงมาดอง  น้องเนท ไว้เยี่ยงนี้


 :impress: :impress: :impress: :impress: :impress: :impress:

มาดัน กดดัน บีบดัน   o9 o9 o9   (ยุ่งอยู่แน่ๆๆๆ)

ออฟไลน์ สาวตัวกลม

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
มาต่อแล้วจ้า......น้องบาส(โทษที มีประชุม และย่งๆด้วยอ่ะ เลยไม่ได้ลง) o1
********************
พี่ติ๊กขับรถมาส่งหน้าอพาร์ทเม้นต์ ดูแกทำท่าจะลงมาช่วยถือของ แต่ผมว่า เวลานี้ไม่เหมาะแน่ เพราะผมไม่รู้ว่าไอ้มีนมันจะกลับมารึยัง โทรศัพท์ก็ไม่โทรมา ถึงวันนั้นจะรู้สึกดีใจที่ได้คอมฯมาใช้แล้ว แต่อีกใจก็รู้สึกกลัวๆ ไอ้มีนอยังไงไม่รู้ สาธุ สาธุ อย่าเพิ่งกลับมาเล้ย
พี่ติ๊กแค่ช่วยยกของออกมาให้ ผมก็ยืนมองให้พี่แกขับออกไปเร็วๆ (ความรู้สึกคูณสองไงไม่รู้) พอรูดการ์ด แล้วสะพายโน๊ตบุ๊คไว้ อีกมือก็หิ้วของอีก กำลังจะกดลิฟท์ขึ้น ผมเหลือบเห็นใครยืนท่าคุ้นๆ อยู่ตรงบันไดข้างลิฟท์ โอ๊ยยยย... ตกใจหมดเลย!!!!
คุณพี่มีนยืนหน้าง้ำกอดอกอยู่ครับ พี่น้อง (แล้วจะกลัวมันทำไม ผมไม่ได้ทำผิดอะไรนี่! แค่ไม่ได้บอกว่าไปกับใคร >< )
“ใครมาส่ง!!” มือที่ถือถุงอยู่แทบจะหลุดให้ได้ เสียงมันดังมาก
“พะ...พี่ที่มหาลัย...” สั่นครับ มันเดินเข้ามาใกล้ แล้วคว้าเอาถุงในมือผม กับโน๊ตบุ๊คที่ผมสะพายอยู่ไปถือ
“ไป...กูมีเรื่องต้องคุย” ถ้ามันเริ่มพูดไม่เพราะ คือมันกำลังโกรธครับ ประมาณระดับสอง แล้วมันก็ดันผมเข้าลิฟท์ไป
เงียบครับพี่น้อง มันมองหน้าผมอย่างเดียว สายตามันประมาณว่า จะค้นหาเอาความจริงกับผมให้ได้ ผมก็ยืนตัวเกร็งสิครับ
มือผมหยิบกุญแจห้องกำไว้แน่น พอออกจากลิฟท์ได้ผมก็เดินนำมันไปเปิดประตู พอมันเข้ามาถึง ยกของผมไปวางตรงโต๊ะกลมๆ (ที่ผมกับมันไปซื้อมาไว้ในห้อง ตั้งอยู่ตรงข้ามกับห้องน้ำ)
“นายอาบน้ำก่อนก็ได้ ไปทำงานมาเหนื่อยๆ” รู้สึกห่วงมันเป็นพิเศษครับ ^^’’’’’
“ยังคิดเป็นห่วงกูอีกเหรอ” มันวางของลงบนโต๊ะแล้วก็มองมาทางผม อย่ากินกูน้าาา.... ผมเบี่ยงประเด็น หันไปหยิบผ้าขนหนูในตู้ยื่นให้มัน มันยืนมองผมนิ่ง ก่อนจะกระชากผ้าขนหนูไปจากมือผม เดินเข้าไปในห้องน้ำ ปิดประตูดังปัง! แค่นี้ก็โมโห ไอ้บ้านี่! คิดแค่นั้นแหละครับ ผมก็รีบจัดการจัดของให้เรียบร้อย แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้น (คือพอผมกลับมาถึงก็จะเปลี่ยนเสื้อผ้าทันทีครับ) หันกลับมามองโน๊ตบุ๊คกับอุปกรณ์ในถุงอีกหนึ่ง ขี้เกียจครับ ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรแล้ว ผมไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้ จึงหันไปเปิดทีวีดูแทน ผมก็นอนๆ กลิ้งๆ อยู่บนเตียง รอให้มีนออกมา (รอมันทำไมล่ะนี่)
เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก ตัวมันพันด้วยผ้าขนหนูไว้ครึ่งตัว ผมจึงรีบลุกไปหยิบผ้าขนหนูอีกผืน เดินไปหาแล้วลากมันมานั่งตรงเตียง เอาผ้าขนหนูเช็ดหัวมัน มันก็งงล่ะครับ ว่าทำไมวันนี้ผมใจดีจัง
“วันนี้กินไรผิดมาป่ะ” ดูมันหันมาถามนะครับ พอผมจะทำดีกับมัน แต่ปากมันนี่
“เปล่า” หยุดเช็ดหัวมัน แล้วไปเปิดตู้ดึงเสื้อกางเกงให้มันใส่
“มีอะไรจะพูดใช่ไหม” โป๊ะเช๊ะ ใช่แล้วครับ ผมกะให้มันพูดก่อน
“ก็วันนี้ไปซื้อคอมฯไง แต่เราไม่ได้บอกว่า ไปกับรุ่นพี่” ผมไม่ได้ทำไรผิดนะ ทำไมต้องมานั่งแก้ตัวด้วยนี่
มันก็หยิบเสื้อไปใส่ แล้วฟังผมไป “เราไปซื้อคอมฯ แล้วก็ไปกินข้าว แล้วรุ่นพี่คนนี้ก็มาส่ง”
“มันชื่อไร” เสียงมันนะครับ มะนาวไม่มีน้ำ
“ชื่อติ๊ก”
“ใครว่ะ” ถามผมแล้วเดินมานั่งข้างๆ ผมบนเตียง
“เป็นรุ่นพี่ที่มาสอนคอมฯ ในชั่วโมงไง แล้วเขาก็ชวนไปพันธ์ทิพย์”
“ไปนัดกันตอนไหน”
“เขาโทรมาเมื่อวาน...” เสียงผมเริ่มเบาลงแล้วครับ
“นี่เที่ยวแจกเบอร์ให้ชาวบ้านเหรอ” มันตะคอกใส่ผม
“ป่าว ไม่รู้เขาเอามาจากไหน” ผมรีบเงยหน้าปฏิเสธทันที “เอ้ย... เราไม่ได้เป็นคนแบบนั้นนะ ไม่ซื้อคอมฯ กินข้าว แล้วก็กลับ” เอาใจมันหน่อย พูดจบก็เอาแขนตัวเองสอดไปที่แขนมัน
“เนท... ถามหน่อย นายคิดว่าเราเป็นแฟนนายหรือเปล่า” งงครับ เสียงมันกลับมาจริงจังเฉยเลยครับ
“......อืม” ผมว่า เสียงผมตอบอยู่ในลำคอ
“อะไร”
“ก็เป็นไง” ผมหน้าง้ำบ้างล่ะครับ ถามแต่เรื่องน่าอาย
“มีอะไรต้องบอก คนมันเป็นห่วง พอรู้ว่าไม่ได้ไปกับไผ่ กูก็ไม่อยากทำอะไรแล้ว แต่จะลองเชื่อใจดู” มันหันมา แล้วเอามือยีหัวผม “แต่กูต้องตัดไฟแต่ต้นลม....” มันพูดแล้วจับหน้าผมให้เงยขึ้น ผมก็เม้มปากแน่น
“บ้าป่ะ กูไม่ได้คิดไรน่ะเฟ้ย” ผมพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ
“กูหมายถึงไอ้รุ่นพี่เชี้ยนั้น” ผมนิ่งครับ “แต่ตอนนี้ต้องลงโทษก่อน” เหมือนเพิ่งได้สติ แต่ช้าไปแล้วครับพี่น้อง มันกดผมลงกับที่นอน
“ไอ้ลามก...ในหัวมีแต่เรื่องแบบนี้นะ” ผมก็ด่ามันครับ แต่มันยังยิ้มหน้าทะเล้น งึมงืม เริ่มมีน้ำโหแล้วครับ
“ดันไม่พูดความจริง ก็ต้องลงโทษ” แล้วริมฝีปากเย็นๆ ของมัน ก็แตะโดนริมฝีปากผม
“อืม... ขออาบน้ำก่อน” ผมประท้วง
“ค่อยอาบทีเดียว” แล้วมันก็ดึงเสื้อผมออก ยกตัวผมไปวางอยู่กลางเตียง แล้วก้มลงจูบผมอีกครั้ง จะสู้ไปก็เท่านั้น ตัวผมกับมันต่างกันขนาดนี้ แล้วผมจะเอาแรงที่ไหนไปสู้กับแรงควายอย่างมัน แล้วคืนนั้นผมก็โดนมันดูดพลังไปจนหมด
พอตื่นเช้ามา มันเงียบครับไม่พูดไม่จา ผิดสังเกตครับ


ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
กะแล้วว่าต้องโดนมีนทำโทษแน่ๆ :haun5: :haun5:
อยู่ที่ว่าจะโดนกี่รอบเท่านั้นแหละ
 :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:

bass

  • บุคคลทั่วไป
ถ้าโดนลงโทษแบบนี้



ช้านจะไปซื้อของ ทุกวันเลย



ไปกะคนอื่น


 :laugh3: :laugh3: :laugh3: :laugh3: :laugh3: :laugh3:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
โอ้วววว บทลงโทษ  o3

รออ่านอยู่นะ  :teach:

ออฟไลน์ มูมู่น้อย

  • Global Moderator
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +468/-12
บทลงโทษ หุหุ
อยากอ่านบทลงโทษอีกอะ   o3

รออ่านต่อจ้า  พี่สาวตัวกลม

ปล  พี่สาวจัดหน้า  เว้นบรรทัดหน่อย  จะทำให้อ่านง่ายขึ้นนะคะ  ขอบคุณที่มาต่อจ้า  o13

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
หุหุ ลงโทษแบบนี้ คงอยากทำผิดกันบ่อย ๆ ละซี  o3

bass

  • บุคคลทั่วไป
 :give2: :give2: :give2: :give2: :give2:




สงสาย พี่สาวนู๋  ยุ่งอยู่แน่ๆๆๆ




 :give2: :give2: :give2: :give2: :give2:

มารอ2 วันแล้ว เจ้


 :haun5: :haun5: :haun5: :haun5:

ฝากนู๋มาโป้ดก็ได้นะ  (เด่วจะเอาไปอ่าน คนเดียวม่ายเอามาลง) :laugh3: :laugh3: :laugh3: :laugh3:

ออฟไลน์ สาวตัวกลม

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2

มาลงตอนต่อไปให้แล้วจ้ะ แต่ขอโทษด้วยที่ไม่มีเวลาจัดเรียงหน้าอ่ะมูมู่น้อย โทษทีนะช่วงนี้ยุ่งๆอ่ะจ้ะ o1
*******************************************************
พอตื่นเช้ามา มันเงียบครับไม่พูดไม่จา ผิดสังเกตครับ
มันไม่พูดอะไรจริงๆ ครับ เดินออกไปหาซื้อของกินมาให้
มีนจะทำแบบนี้ประจำครับ ส่วนผมเป็นตัวขี้เกียจนอนเลื้อย ตื่นสายโด่งเลยครับ
ผมลุกขึ้นไปอาบน้ำ แล้วมาจัดการอาหารตรงหน้า ก่อนจะหยิบโน๊ตบุ๊คและอุปกรณ์ต่างๆ ที่เมื่อวานว่างทิ้งไว้อย่างไม่ใยดีมาไว้ตรงโต๊ะชั้นเล็กๆ ตรงข้างหัวเตียง มีนมันก็มองอาการของผมอยู่ตลอดครับ ไม่คิดจะมาช่วยเลย ผมก็ใช่จะเก่งคอมฯ ต่อผิดๆ ถูกๆ จนมันคงทนไม่ไหว เข้ามาช่วยจัดการ จนเปิดเครื่องได้ ผมบอกว่าอยากต่อเน็ต เพราะขอที่อพาร์ทเม้นต์ไว้แล้ว ว่าจะต่อเน็ต วันนี้เขาเลยจัดการให้ พอเสียบสายเข้ากับพลั๊กต่ออินเตอร์เน็ตที่ฝังติดผนังได้ มีนมันจัดการโหลดๆ เปิดๆ แล้วบอกว่าเน็ตนี้พอเสียบสายก็เล่นได้เลย ผมก็ตั้งใจฟังมันอย่างเดียวครับ นี่มันเก่งขนาดนี้เลยเหรอ หรือเพราะผมไม่ใส่ใจกันแน่ ^^’’’’’’’
วันนั้นทั้งวันผมกับมันก็เปิดเน็ตฯเล่นกันอย่างสนุกสนาน เข้าเวปนั้นไปเวปนี้ จนผมลืมเรื่องเมื่อเช้าไปแล้ว ส่วนมันก็คุยมากขึ้น แต่ยังเก็บอาการอยู่ พูดคำตอบคำ ผมก็เฉยๆ ล่ะครับ
ตอนเย็นผมบอกมันว่า อยากไปหาอะไรกินที่ห้าง มันก็ขับรถพาไปกิน จากนั้นผมก็ไปเดินดูโปรแกรมหนัง มีหลายเรื่องที่ผมอยากดู มันก็เห็นว่าผมอยากดูนะ มันจึงพาเดินไปเช็ครอบหนัง เหมือนเคยครับจำชื่อหนังไม่ได้ เรื่องนี้ตัวเอกของเรื่องเป็นผู้หญิงสู้กับปีศาจที่โดนเชื้อโรค ทั้งเมืองมีแต่คนติดเชื้อ คนแสดงก็จำไม่ได้ครับ หนังมันประมาณนี้ครับ พอดูจบ ยังติดตากลับมาด้วยครับ ขึ้นลิฟท์กลับห้องยังยืนตัวเบียดไอ้มีนมัน >*<
ลองคิดสิครับ ดูหนังรอบดึกมาก ลงมาชั้นจอดรถก็มืด ขับกลับอีก หนาวยะเยือกเลยครับ พอมาถึงตึกก็เงียบ ลุงยามยังนั่งงีบ ถ้าไม่ติดว่าห้องผมอยู่ชั้นสูงๆ นะครับ ผมเดินแล้ว พอถึงห้องผมกับมีนก็อาบน้ำ ทำธุระส่วนตัวเสร็จก็รีบนอน
ตื่นมาเช้าอีกวันที่ต้องไปเรียน งัวเงียลุกจากเตียง เพราะมีเรียนเช้า เอ้อ....ตัวขี้เกียจเริ่มทำงาน แต่เพราะมีไอ้มีนอยู่ผมจึงไม่เคยไปเรียนสายเลย พอจัดแจงตัวเองเรียบร้อย มันก็ถามผมว่าหิวไหม ผมบอกว่าไม่หิวมันกลับเปิดตู้เย็นหยิบนมมาบังคับให้ผมกินหนึ่งกล่อง ถ้าวันไหนมีเรียนเช้าผมไม่ค่อยกินหรอกครับ รอจนพักตอนสายๆ จะหาอะไรกินกับไผ่ ผมรับมากินแบบผะอืดผะอมเต็มที แต่เห็นสายตามันประมาณว่า มึงต้องกิน ผมจึงต้องดูดซวบๆ อย่างรวดเร็ว ตอนขณะเดินออกจากห้องมาถึงลิฟท์
วันนี้มีเรียนเช้าผมไม่อยากเข้าทางด้านหน้าเพราะคนมันเยอะ มันจะขับเข้าทางด้านหลัง ผมลงก่อนที่มันจะเข้าไปจอดที่ตึกช่าง
“วันนี้มีเรียนคอมฯ ไหม เรียนกี่โมง” อยู่ๆ มันก็หันมาถามผม
“มี! ช่วงบ่าย”
“ตึกคอมฯ?” มันพูดออกมาเป็นเชิงถาม
“อืม” ผมก็ตอบไปคิดว่ามันคงมารับผมมั้งนะ เพราะเรียนคอมฯ เสร็จ ผมจะแวะไปรอมันที่สวนตรงข้ามตึกอินเตอร์
มันถามแค่นั้น พยักหน้าให้ แล้วขับไปตรงตึกช่าง ผมก็เดินไปเรื่อยๆ เพื่อไปตึกเรียน
พอมาถึงช่วงบ่าย ผมก็ยืนรอไอ้ไผ่ที่วันนี้มันไม่ยอมมาเรียนเช้าที่หน้าตึกคอมฯ ผมเห็นมันเดินง่วงๆ มาแต่ไกล กวักมือเรียก มองหน้ามันแบบเคืองๆ เดี๋ยวนี้ชักเอาใหญ่ไม่ค่อยจะมาเรียนเช้า ผมต้องไปนั่งกินข้าวกับเพื่อนคนอื่นแทบทุกครั้งที่มันไม่มาเรียนเช้า
“น้องเนทครับ” เสียงคุ้นๆ เรียกผมอยู่ด้านหลัง พอหันไปก็เห็นหนุ่มหน้าตี๋หยิบจนมองไม่เห็นลูกตาเดินเข้ามาหา
“คอมฯ เป็นไงบ้าง”
“ครับ โอเคดี ผมเพิ่งจะเปิดเมื่อวานไม่กี่ชั่วโมง”
“ไม่เห็นโทรมาหาพี่ พี่ก็เป็นห่วงเหมือนกัน” ไอ้ตี๋มันพูดประมาณนี้แหละครับ ห่วงๆ กังวลๆ
“เรื่องไรเหรอ” ไอ้ไผ่งงครับ
“เราไปซื้อโน๊ตบุ๊คเมื่อวันอาทิตย์ พี่ติ๊กไปช่วยดูให้” ผมตอบมันไป มันทำหน้างงๆ ตาตื่นๆ ไงไม่รู้
“เหรอ?” มันตอบรับ แต่น้ำเสียงมันผมจับได้ว่ามันถามผมมากกว่า
“อยู่ที่ห้อง ไว้ค่อยไปดูมันแล้วกัน เรายังไม่ได้ตั้งชื่อให้เลย ไผ่ดูแล้วช่วยตั้งชื่อให้หน่อยนะเฟ้ย” ผมก็มุขไปครับ
“คอมฯ นะครับ ไม่ใช่สัตว์เลี้ยง” พี่ติ๊กมันพูดยิ้มๆ
“ตลกล่ะ” มันมองผมขวางๆ ครับ
แล้วพี่ติ๊กมันก็สวบรอยมานั่งข้างๆ ผม แม่ง! เก้าอี้ยาวตัวตรงข้ามว่างก็ไม่นั่ง จนไอ้ไผ่มันลุกไปนังเอง มาเบียดกูทำไม! ผมก็นั่งคุยไปเรื่อยๆ รอเวลา ไม่รู้แกไปหาเรื่องที่ไหนมาคุยได้คุยดี จนไอ้ไผ่เดินไปซื้อน้ำกลับมา แกก็ยังคุยอยู่อย่างนั้นแหละ
เหอ เหอ ผมไม่ทันคิดอะไรหรอกครับ แต่ตอนนั้นมันมีสายตาใครบางคนนั่งมองผมอยู่นานแล้ว ผมไม่รู้ตัวหรอกครับ และไม่คิดว่าจะมีเรื่องกันด้วย ไอ้ผมก็รำคาญที่ไอ้พี่หน้าตี๋มันเริ่มเข้ามาตีสนิทซะเหลือเกิน ผมมองหน้าไอ้ไผ่แล้วเตรียมลุก พี่ติ๊กแม่ง! กลับดึงแขนผมไว้ บอกว่าปากกาผมตก แต่มันไม่ใช่ปากกาผม แกส่งใส่มือผมพร้อมกระดาษแผ่นเล็กๆ เชี้ยไรนี่! แต่ผมก้ยังกำไว้ แกมองหน้าผม และเดินขึ้นตึกไปก่อน งงสิครับ
“ไรว่ะ เนท” มันถามผมแบบหน้ามันเหมือนเขียนเครื่องหมายคำถามไว้หลายข้อ
“ไม่รู้ว่ะ อยู่ๆ ก็เอากระดาษมายัดใส่มือ ปากกาก็ไม่ใช่ของเรา” ผมแบมือออกให้ไผ่ดู
“สารรักป่าวว่ะ” ถามมาได้
“ตลกล่ะ” ย้อนมั่งครับ
“เบอร์โทรว่ะ ชอบแจกจริงๆ มีตั้งสองเบอร์” ผมมองตอนที่ไผ่มันคลี่ออกมาดู แล้วผมก็หยิบยัดใส่กระเป๋าเสื้อ คิดในใจให้กูจัง เก็บไว้ก็ได้ว่ะ แล้วผมก็เดินขึ้นตึกไป
ผมอยากบอกว่า ผมเบื่อชั่วโมงนี้มาก เพราะไอ้พี่ติ๊กหน้าตี๋ มันชอบมาหยุดนั่งข้างๆ ผมบ่อยเกินงามแล้ว จนหมดชั่วโมงล่ะครับ แล้วก็ค่อยๆ ทยอยเดินออกจากห้อง มันก็ยังเดินตามอีก
“น้องเนท เมมมือพี่ไว้หรือยังครับ” เซ้าซี้จริงๆ
“ยังครับ” ปากพูด แล้วมือก็หยิบมือถือขึ้นมา อีกข้างหยิบกระดาษเล็กๆ ของมันที่ผมยัดใส่กระเป๋าเสื้อ กดเมมเบอร์มัน พร้อมเดินก้าวออกจากประตู ผมกับไผ่ออกเป็นคนหลังสุดครับ ไม่ค่อยรีบร้อนเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ยอมดูข้างหน้าด้วย เมมเสร็จก็ยื่นให้ไอ้พี่ติ๊กดู มันก็ยิ้มล่ะครับ ผมก็เก็บใส่กระเป๋ากางเกง
พอก้าวออกมา จังงังเลยครับ ไอมีนมันยืนกอดอกมองผมหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ตรงระเบียงหน้าตึก พี่ติ๊กที่เดินตามผมมาติดมันก็มองงๆ อะครับ ผมส่งสายตาบอกไอ้ไผ่มัน มันก็ตกใจครับ ใบหน้ามันยังคงตั้งคำถามกับผมอีก ช่วยกูหน่อย เอาไอ้พี่ติ๊กไปไกลๆ กูหน่อย กว่ามันจะรู้ตัว ไอ้คุณมีนมันก็เดินมาหาผม แล้วดันตัวพี่ติ๊กออกห่างจากตัวผม
“ห่างจากแฟนกู” พูดเท่านั้นแหละครับ มันกระชากแขนผมเข้าไปหามัน เหอ เหอ จะว่าโชคดีก็ได้ครับ เพราะแถวนั้นมีคนนั่งไม่เยอะ (เพราะชั่วโมงเรียนคอมฯ จะเลิกไม่เหมือนชาวบ้าน)
“พี่มีน!” ผมเรียกมันขณะโดนกระชาก
“เลิกยุ่งกับแฟนกูได้แล้ว อยู่ห่างๆ ไว้นะมึง ไม่งั้นมึงโดนแน่” เสียงมันน่ากลัวมากครับ มันชี้นิ้วไปทางพี่ติ๊ก หน้าแกก็เหวอไปเลย
“อย่ามีเรื่องกันครับ กลับเถอะเนท” ไอ้ไผ่มันก็พูดช่วยได้เท่านี้แหละครับ ผมล่ะเซ็ง __ ___
“พี่มีนไปเถอะ” ผมดันๆ ตัวมันออก แต่มันยังยืนขืนไว้อีก สายตาก็จ้องเหมือนจะข้ากันให้ตาย
“สุภาพหน่อยสิคุณ” เสียงไอ้พี่ติ๊กดังขึ้นบ้าง จังหวะที่เพื่อนๆ พี่ติ๊กเดินออกมาอีก ผมไม่อยากมีเรื่องครับ ไม่อยากเห็นไอ้มีนโดนรุม ถึงมันจะทำเก่งก็ตามเถอะ
“ผมไปก่อนนะครับ” พูดแค่นั้น ผมก็ดันไอ้มีนออกเดิน มันจะทำตามครับ คงคิดว่าอยากไปให้พ้นๆ ตรงนั้นเหมือนกัน
“...........” เงียบ
“..................” แล้วก็เงียบ อึดอัดครับ
“พี่เอ๋ รออยู่ที่ไหนว่ะ” ผมหันมาถามไผ่ ทำลายบรรยากาศสีเทาๆ ทมึนๆ
“ไอ้เอ๋มันรออยู่ตรงประตูด้านหลังมอ” มันตอบ แต่เสียงมันกระโชกได้ใจจริงๆ
“ครับ” ไอ้ไผ่ก็ได้แต่ครับละน่ะ กลัวพอๆ กับผม พอเดินมาถึงที่มันจอดรถ มันก็พูดขึ้น
“พี่กับเนทไม่ไป ฝากบอกไอ้เอ๋ด้วย” ผมก็งงสิครับ ไหนนัดกันว่าจะไปซื้อของกัน แต่ผมไม่ถามขึ้นมาหรอก
“ไปก่อนนะ ค่อยๆ คุยกัน แต่กูอยากบอกมึงว่า พี่มีนแกมองมึงก่อนเข้าเรียนอีก” ขอบพระคุณมากครับ ที่บอกตอนผมกำลังจะขึ้นเขียง แล้วไอ้ไผ่มันก็รีบเดินอย่างเร็ว ปล่อยให้ผมยืนในบรรยากาศมาคุกับมันสองคน
“ขึ้นมา” ช่างมีอำนาจเหลือเกินนะ พ่อคู้นนนนนน ผมใช้สายตาถามมันครับ มันก็ใช้สายตาบังคับให้ผมขึ้นไปซ้อนท้ายมัน จำยอมจนได้ >< กลับห้องไปจะเจออะไรอีกเนี้ย!!!!

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
จะเจออะไรอ่ะ :confuse:
จะเจออาไร... :haun5: :haun5:
อยากรู้อ่ะว่าจะเจออารายยยยย
 :o8: :o8: :o8: :o8: :o8: :o8:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
นั่นจิ เจออารายยยยยยยย  :give2:  :give2:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
กลับห้องไปต้องเจอแบบนี้  :beat:

 :laugh3: รึแบบเลือดหมดตัว  :pighaun:


 :laugh:  :laugh:  :laugh:

abcd

  • บุคคลทั่วไป
มาให้กำลังใจพี่ดาวจ้า  :give2:

ออฟไลน์ สาวตัวกลม

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
มาต่อแล้วจ้า
****************
ไม่ต้องคิดช้าเลยครับ มันลากผมมาถึงห้อง เปิดประตูแล้วดันผมเข้าไปในห้อง แค่มันดันหน้าผมเกือบขมำ >< (แม่ง...ไม่สนใจหรอก อยากบ้าก็บ้าไปคนเดียว) ผมถอดรองเท้าแล้วเดินตรงไปที่ตู้เย็น หยิบน้ำขึ้นมาแกะ ดื่มเอือกๆ หันไปก็เห็นไอ้มีนมันยังยืนมองผมตรงหน้าประตู ตาเขียวปั๊ดเลย (ในใจก็กลัวละครับ)
“มึงกับไอ้เหี้ยนั้น…..”
“อะไร...” ผมตะคอกใส่ก่อนที่มันจะพูดจบ โมโหครับ
“พูดถึงไม่ได้หรือไง” มันเดินเข้ามาฉุดแขนผมไว้ แล้วเขย่าแรงๆ
“กูเจ็บนะ ไอ้บ้า” ด่ามันอีกครับ
“ผัวจับนิดจับหน่อยทำเป็นเล่นตัว ทีไอ้หน้าตี๋นั่นยังให้จับได้” มันเขย่าผมอีกแล้วตะคอกใส่ผมด้วย ><
“มึงเป็นบ้าไรอีก เรื่องของกู” ผมรวบรวมกำลังแล้วดันมันออก ต่างคนต่างจ้องหน้ากันอยู่นาน ผมสะบัดหน้าหนี ไม่อยากอยู่ทะเลาะกับมันที่ห้องแล้ว เดินไปถึงประตู แต่โดนดึงอย่างแรง
“จะไปไหน” มันบีบข้อมือผมแน่นจนรู้สึกเจ็บ
“กูไม่อยากทะเลาะกับคนบ้า” ผมตะคอกใส่มันอีกที มันก็ยิ่งบีบข้อมือผมแน่นขึ้น
“โอ๊ยย.....เจ็บ!!” มันคลายแรงบีบ คงตกใจครับ เพราะหน้าผมเริ่มไม่ดีแล้ว แต่มันยังจ้องผมอยู่ ตอนนั้นผมโมโหมาก ไม่อยากพูด ไม่อยากเห็นหน้ามัน ผมสะบัดเต็มแรงแล้วพลักมันออก มันเซไปชนกับเตียง พอผมหลุดออกมาก็วิ่งไปคว้ารองเท้า แล้วเปิดประตูออก ปิดใส่อย่างแรง วิ่งไปตรงลิฟท์โชคดีที่ลิฟท์ยังจอดอยู่ชั้นผม ผมได้ยินเสียงมันเรียกผม พอผมเข้าไปในลิฟท์ ก็รีบกดลงชั้น1 อย่างเร็ว วิ่งออกมาจากลิฟท์ก็ตรงออกไปนอกตึก วิ่งไปถึงถนนเห็นมอเตอร์ไซด์รับจ้างผมรีบโบกเรียก ตอนนั้นไม่รู้จะไปไหนดี จึงบอกให้เขาไปส่งที่มหาลัย (ตอนนั้นคิดออกได้แค่นั้นแหละครับ)
ผมรีบกดหาไอ้ไผ่ทันที แต่มันไม่รับ.... ><;;; เครียดครับ ไอ้มีนมันต้องโกรธผมมากๆ แล้วก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น! ไอ้มีนมันโทรเข้ามา ผมตัดทิ้ง โทรมาอีกก็ตัดอีก ๆ เป็นสิบรอบ ไม่ไหวแล้วผมอยากจะร้องไห้ ผมทั้งโกรธทั้งกลัวมัน มันโทรมาอีกครั้ง คราวนี้ผมรับ ยังไม่ทันจะพูดอะไรก่อนมันก็ใส่มาเป็นชุด
“มึงอยู่ไหน วิ่งออกไปทำไม คุยกันให้รู้เรื่องก่อน บอกมาอยู่ไหน.....” ผมเงียบ ตอนนั้นผมเดินอยู่ตรงข้ามกับตึกคอมฯ ผมข้ามถนนแล้วเดินไปหลบหลังบอร์ดที่ตั้งอยู่ตรงหน้าตึกคอมฯ เสียงมันดังขึ้นมาอีก “อยู่ไหน....” รู้ว่ามันตะคอกเต็มเสียง ผมสะดุ้งพูดไม่ออกแล้ว จะร้องไห้อยู่แล้ว “ไอ้เนท....ได้ยินกูไหม” ผมได้ยินเสียงมันหอบ มันคงจะตะเบงสุดเสียง
“กูไม่อยากคุยกับมึง ไอ้บ้าไอ้บ้าไอ้บ้า..........” แล้วผมก็กดตัดสายทิ้ง ผมยืนสูดหายใจอยู่พักนึง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีก ผมสะดุ้งโหยงเลย พอกดดูเป็นเบอร์ไอ้ไผ่
“เนทเป็นอะไร อยู่ไหน” น้ำเสียงมันเป็นห่วงผมมาก
“เรา...เราอยู่มหาลัย....” ไม่ไหวแล้ว ผมร้องออกมา พอรู้ตัวว่าน้ำตามันไหลมืออีกข้างก็คอยปัดมันออกจากใบหน้าผม
“ไอ้มีน....มัน....โกรธเรา.....” พูดไปก็ร้องไปครับ เหมือนเด็กตอนโดนแกล้งเลยครับ
“ใจเย็นๆ พี่มีนโทรมาหาเรา ถามว่าเนทอยู่กับเราหรือเปล่า”
“อย่าบอกมันนะ...” ไม่เอาอ่ะ ผมยังไม่อยากเจอมัน
“นายรออยู่นั่นนะ เดี๋ยวเราไปหา….” ผมรับปาก
แต่ยังไม่ทันตัดสาย มีใครบางคนเดินมาจับไหล่ผมไว้ ผมตกใจ! พอให้กลับไป “พี่ติ๊ก….” เขามองมาอย่างงงๆ
“ไอ้เนทอยู่กับใคร รอเราที่นั้นนะ” ผมไม่รู้ว่ามันจะได้ยินผมเรียกชื่อพี่ติ๊กหรือเปล่า แต่ผมตัดสายมันทิ้งไปแล้ว
“น้องเนทเป็นอะไร” สายตาแกมองสำรวจผม คงจะตกใจเหมือนกัน ผมเหมือนคนวิ่งหนีสัตว์ร้ายแน่ๆ
“เปล่าครับ”
“ได้ไง สภาพแบบนี้นะ... นี่มันเย็นแล้ว กลับบ้าน เดี๋ยวพี่ไปส่ง” แค่ได้ยินว่ากลับบ้าน ผมยืนตัวแข็งทือทันที
“ไม่กลับ ไม่กลับ” ผมส่ายหน้า น้ำตาพาลจะไหลอีกแล้ว
“เกิดอะไรขึ้น....ใครทำอะไร” พี่ติ๊กถามขึ้น เพราะแกจับแขนผม แต่ผมกลับขืนแรงแกไว
“แฟนเนทหรือเปล่า” ผมรู้สึกว่าตัวผมจะสั่นขึ้นมาทันที “งั้นไปหาหมอ อาการไม่ดีแล้ว”
“ไม่เอา ไม่ไป”
“เนท!” พี่ติ๊กเรียกชื่อผมเสียงดังๆ แล้วลากผมออกจากตรงนั้น พาผมเดินมาหยุดตรงฟุตบาทไม่ห่างจากตึกคอมฯสักเท่าไหร่
“ไป ขึ้นรถ” แกลากผมแล้วดันผมเข้าไปในรถ แล้วแกเดินไปนั่งฝั่งคนขับและขับเลี้ยวเพื่อจะออกจากมหาลัย
ผมนั่งเงียบไปอยู่นาน ผมนั่งกำมือ บีบมือตัวเอง จนแกคงรำคาญ จอดรถหลบอยู่ข้างทาง
“โอเค ไม่ไปโรงพยาบาล แต่ต้องเล่ามาให้พี่ฟัง” พี่ติ๊กหันมามองผม ใบหน้าจริงจังมาก ผมก้มหน้าลงเม้มปากแน่น แล้วเล่าให้ฟัง ที่สามารถจะเล่าได้ ต้นเหตุมันก็มาจากความหึงบ้าบอให้ไอ้มีน ไม่ฟังเหตุผล เอาแต่โมโหผม แล้วที่มันทำกับผมเมื่อกี้ทำให้ผมกลัวมาก เกิดมาพ่อแม่ยังไม่เคยทำแบบนี้ ไม่เคยมีใครเข้าใกล้ผมขนาดมัน ผมกลัวมัน กลัวสายตาแบบนั้นของมัน สายตาที่แสดงถึงความโมโห แสดงถึงความน้อยใจ และเพราะว่ามันไม่เคยเล่าอะไรให้ผมฟัง ถ้าผมไม่ถาม ผมรู้...ว่าตอนนี้ผมคิดยังไงกับมัน แต่นับวันมันยิ่งมากขึ้น นับวันมันยิ่งเข้ามาในชีวิตผมมากขึ้น ผมกลัว...ไม่รู้กลัวอะไร กลัวมันโกรธ กลัวมันโมโห กลัวมันทำผมเจ็บ กลัวมันทิ้งผม กลัว กลัว
“งั้นพี่จะขับพาเราไปเรื่อยๆ นะ ถ้าดีขึ้นแล้วก็บอก” พี่ติ๊กไม่พูดอะไรมาก แกขับพาผมออกถนนใหญ่ ขับไปเรื่อยๆ ผมนั่งเงียบในรถ หูฟังเสียงเพลงในรถ สายตามองออกไปนอกรถ แล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
“เนทอยู่ไหน...” เสียงไผ่ฟังร้อนรนมาก
“เราอยู่กับพี่ติ๊ก” ผมตอบเสียงเบาๆ
“ห๋า...................” แล้วมันก็เงียบไป
“มึงไปกับเขาทำไม” เหมือนมันจะพูดเบาลงอีก
“พี่ติ๊กจะพากูไปกินข้าว แล้วค่อยไปหามึง”
พี่ติ๊กหันมามองหน้าผม “พี่พูดเองครับ” , “น้องไผ่ เดี๋ยวพี่พาน้องเนทไปกินข้าวนะครับ ... เอออ ข้าวสาร ... เสร็จแล้วจะให้เนทโทรไปหานะครับ ครับ ครับ .....” ผมได้ยินบทสนทนาได้ชัดดี พี่ติ๊กยื่นมือถือคืน แล้วยิ้มให้
“พี่ว่า ไปหาอะไรกินจะดีกว่านะครับ แล้วพี่ค่อยไปส่งน้องบ้านเพื่อน ท่าทางจะเป็นห่วงเนทมาก”
“ครับ” ผมตอบได้เท่านั้น แล้วเงียบไป
รถติดพอสมควรครับ กว่าจะมาถึงกว่าจะหาที่จอดก็มืดแล้ว พี่ติ๊กพาผมมากินข้าวร้านนึง หน้าทางเขามีรูปกุ้งอยู่ ผมจำชื่อไม่ได้ครับ เพราะไม่ค่อยได้เดินหรอกครับ แถมมาตอนมืดๆ ยิ่งเหมือนเด็กหลงทาง พอได้ที่นั่ง พี่ติ๊กแกก็สั่งอาหารให้ผมทาน ไม่อยากเท่าไหร่หรอกครับ บอกแกไม่ให้สั่งเยอะ ร้านนี้มีเพลงฟังด้วยครับ บรรยากาศดี ทำผมหายเครียดได้บ้าง
นั่งได้สักพัก มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีก
“เนทอยู่ไหน” ไอ้ไผ่โทรมาอีก
“เดี๋ยวไปหาแล้ว ถึงบ้านยัง”
“เออ....บอกมาก่อนอยู่ไหน...”
“ร้านอาหาร.....” จริงๆ ไม่ได้จำชื่อ แต่มองหน้าพี่ติ๊ก แกพูดชื่อขึ้นมา ผมก็บอกมัน
“รีบๆ กลับล่ะ” แล้วมันก็กดตัดสายไป งงครับ!
.
.
.
.
--------------------------------------------------
จะเข้าใจที่ผมเขียนไหมครับ ^^'''''' งงตัวเอง ><;;;;;

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
โถๆ เนทน่าสงสารจัง
จะโดนมีนทำโทษ ขวัญเสียจนต้องวิ่งหนีเลย :o12: :o12: :o12:
ตามีนรีบขอโทษแล้วปลอบขวัญซะโดยด่วน
 :haun5: :haun5:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
หุหุ หลบได้แค่ชั่วคราวเท่านั้นแหละ เดี๋ยวกลับไปก็เจอ  o18  o18

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
เป็นกำลังใจให้ครับ

kei_kakura

  • บุคคลทั่วไป
ง่ะ....มีนอารมณ์ร้อนใช่ย่อยนะนี่   :sad5:

น่าสงสาร  ช้ำหมด  แต่ว่าก็คิดในแง่ดีไง ว่าเขาน่ะ คงรักเรามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ถึงได้หวงอย่างงี้

เป็นกำลังใจให้ค่า สู้ๆๆๆๆๆ  o7

ออฟไลน์ mist

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4505
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +263/-3
ยังไม่มาต่ออีกเหรอ 

เค้ามารอนานแล้วนะตัวเอง  o9

ออฟไลน์ มูมู่น้อย

  • Global Moderator
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +468/-12
แต่เนทก็ทำไม่ถูกนา  หนีปัญหาไม่พอ  ยังจะเพิ่มปัญหาอีกนะเนี่ย

รออ่านต่อจ้า  พี่สาวตัวกลม  :impress:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ สาวตัวกลม

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
มาต่อแล้วจ้า
************
หลังจากวางสายกับไผ่ไป ผมนั่งไปได้สักพักจึงบอกให้พี่ติ๊กเรียกเขามาเก็บเงิน ผมอยากไปหาไผ่แล้ว มันคงรอผมอยู่ เดินออกมาจากร้านพี่ติ๊กจะชวนผมนั่งผับแถวๆ นั้น คือต้องเดินเข้าไปในซอยอีก ผมเห็นแล้ว ง่า...ไม่อยากไปเลย มีแต่ฝรั่งเต็มไปหมด แต่แกบอกว่ามีแต่คนไทย ทางนี้มันทางลัด ผมส่ายหน้า ไม่อยากไปจริงๆ พี่แกก็ขอผมเลย บอกว่าอยากดื่มกับผมนิดหน่อย กลัวขึ้นมาแล้วครับตอนนั้น
“ผมจะกลับ” ผมหันหลังเดินออกมาเลย
“เนท” ผมได้ยินเสียงพี่ติ๊กเรียก แต่ผมไม่หยุดเดิน ข้ามไปฝั่งสถานีตำรวจ แกวิ่งตามมาจนทัน
“เดี๋ยวก่อน...” พี่ติ๊กจับแขนผมไว้ ผมหันไปแล้วกระชากแขนกลับ “ไม่ไปก็ได้ครับ พี่จะไปส่ง” พี่ติ๊กยกมือขึ้นสองข้าง พยายามบอกว่าไม่ไปก็ได้ คงรู้สึกผิดขึ้นมาบ้างสินะ หน้าตาดูตื่นๆ
ผมไม่พูดอะไร ใช้สายตาในการบอกว่า ไม่พอใจ และจะกลับ ผมหันหลังออกเดิน ผ่านร้านขายของตรงฟุตบาทไปเรื่อยๆ พี่ติ๊กจอดรถเลยขึ้นไปอีก และพยายามจะเดินเข้ามาใกล้ๆ แต่ผมไม่อยากพูดด้วย เดินอย่างเดียว
“เนท!” เสียงคุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง ผมหันกลับไปจึงรู้ว่าเป็นใคร
“ไผ่!...” งงครับ สงสัยจะตามผมมาเพราะเป็นห่วง ผมหยุดยืนอยู่กับที่ แต่ไม่ทันถึงเสี้ยวนาที ผู้ชายสูงใหญ่ด้านหลังไผ่ ทำเอาผมเกือบลืมหายใจ ยังไม่ทันที่ผมจะตั้งสติได้ดี มันก็เดินตรงเข้ามาหาผม และปล่อยหมัดชกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ผม เซลงไปกับพื้น ได้แต่ยืนตัวแข็งครับ มันหันกลับมามองผมแววตามันโกรธครับ มากมายเลย ><;;;;
“กลับ!” ไอ้มีนจับแขนผมไว้ แล้วพาผมลากข้ามถนนไป เหอ..เหอ คนแถวนั้นมองกันใหญ่เลยครับ ><
“ไอ้มีน มึงใจเย็น” เสียงพี่เอ๋ดังไล่หลังผมมา ผมหันไปเห็นพี่เอ๋กับไผ่เดินข้ามถนนตามผมมาครับ ส่วนไอ้พี่ติ๊กเห็นแกค่อยๆลุกขึ้นโดยมีพลเมืองใจดีเข้ามาช่วย และหันมามองผมเหมือนกัน
“ไอ้เอ๋ มึงเอากุญแจรถมา” มันพูดน้ำเสียงเย็นๆ น่ากลัวอีกแล้วครับ พี่เอ๋ก็ยื่นให้อย่างดี ส่วนมันยื่นกุญแจรถมันให้พี่เอ๋เหมือนกัน
“เข้าไป....” ไอ้มีนเปิดประตูรถและดันผมเข้าไปนั่งในรถ ใช้สายตามองผมนิ่ง บอกให้รู้ว่า ห้ามลุก!
“เอ้ย...มึงคุยกันดีๆ นะเว้ย” พี่เอ๋พูดขึ้น เพราะเขาก็คงเดาอารมณ์ไอ้มีนไม่ออกเหมือนกัน มันไม่ตอบอะไร เข้ารถได้ก็สตาร์ทออกไปทันที ส่วนผมนั่งนิ่ง เงียบ แทบไม่อยากจะหายใจ เหลือบมองคนขับเป็นครั้งคราว มันไม่หันมามองผมเลย ขับมาเรื่อยๆ ไม่รู้ออกมาตรงไหน ไม่คุ้นตา มองป้ายข้างหน้าบอกว่า พุฑมนฑลสาย4 ผมคิดว่ามันคงจะพาผมกลับห้อง เพราะถนนมันผ่านถึงกันได้ แล้วมันก็จอดรถข้างทาง นั่งกันนิ่งเงียบด้วยกันทั้งคู่ ยิ่งนิ่งแบบนี้แหละครับที่ผมกลัว ผมเหลือบไปมองมันอีก เห็นหน้าด้านข้างมัน แววตามันโกรธ มันขบกรามแน่น แล้วมันก็เอามือทั้งสองข้างทุบลงบนพวงมาลัยรถ ผมตกใจสะดุ้งโหยงเลย แล้วมันก็ซบหน้าลงกับพวงมาลัย....

--------------------------------------------------------
สงสัยกันสิครับ ทำไมผมถึงตามไอ้พี่ติ๊กไป หน้าตามันตอนนั้น แบบว่าเป็นห่วงผมมากเลยครับ พอมานึกถึงหน้ามีนที่แบบโกรธมาก ผมกลัวมีนมากกว่า ~><~

มะนาว

  • บุคคลทั่วไป


อิอิ....มาคนแรกมั่งแย้ว...ใช่ป่าวมะรู้อ่ะ....
หนุกจังเลยคร้าบ....

แล้วก็รอต่อไปอ่ะ......

kei_kakura

  • บุคคลทั่วไป
กี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ........((มาต่อแล้วดีใจที่สุด))

อ่านะ....คนเราเวลาโมโหมันน่ากลัวจิงๆ อ่าละ 

เอ่อ.....ไว้อาลัยนะจร๊า  o7

จะรออ่านต่อไปนะ  :impress:

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
 :impress2: :impress2: :impress2:

มาต่อแล้วหรอ
ดีใจๆ
 :impress2: :impress2:

เจ้ามีนคุยกันดีๆ นะเว้ย
เนทกลัวจนหดหมดแล้ว
 o3 o3 o3 o3 o3

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
งานนี้จามีการเจ็บตัวมั้ยนะ  o3

ทำเลาะกันเบาๆนะ  :haun5:

ออฟไลน์ Just let it be

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 979
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-0
ติดต่ามอานมาสักพัก  ไม่ได้เม้นสักกะที

ถือฤกษ์ดีวั้นนี้  เม้นให้หน่อย  อิอิ

เปนกำลังใจให้คนโพสต์ + คนเขียน  :teach:

ออฟไลน์ tsuyu

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-2
กำลังตื่นเต้นเลย

มาต่อไวๆนะค่ะ

 o14

suregirl

  • บุคคลทั่วไป
โหเพิ่งตามอ่านเรื่องนี้ ชอบมากกกกกกกกกก  เถื่อนๆ โหดๆ แบบนี้  o13

ขอเดาว่าว่ามีนร้องไห้ ชัวร์ น่าฉงฉานจัง เนทก้อนะทำไปได้ กลัวไรไม่เข้าเรื่องแล้วยังไปกับคู่กรณีอีก ยังงี้มันก้อน่าโกรธอยู่หรอก ต้องโดนมีนทำโทษซัก  3 - 4 ยกนะ หุหุ :haun5:


ปล. +1 ให้สาวตัวกลมคนโพส โทษฐานเอาเรื่องถูกใจมาลง  :laugh:

ออฟไลน์ สาวตัวกลม

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
มาลงตอนต่อไปให้แล้วนะคะ
***************************
กลับถึงห้องนะครับ ไม่ต้องพูดอะไรมาก ผมรู้ว่า ถ้าเราเอาเรื่องที่ทำให้เราขัดใจมาคุยกันมันก็เท่านั้น
เมื่อผมกับมันเข้ามาในห้อง ไอ้มีนมันโอบผมเข้าไปกอดแล้วเริ่มซุกไซ้ใบหน้าผม (อะ... ผมยังไม่ทันตั้งตัวเลยครับ) เลื่อนริมฝีปากมาแตะที่ริมฝีปากผม อืม... ผมรับรสสัมผัสอย่างดี เราแลกจูบกันอยู่นาน ตอนนี้อารมณ์ของผมกับมันเริ่มจะยั้งไม่อยู่แล้ว มือไม้ทั้งของผมและมีนเริ่มทำหน้าที่แล้ว ผมค่อยๆ ดึงเสื้อยืดไอ้มีนขึ้น ส่วนมันก็แกะเม็ดกระดุมเสื้อผมออก ผมดึงเสื้อมันขึ้นออกจากตัวไอ้มีนได้สำเร็จ ไอ้มีนมองหน้าผมแล้วจูบผมอีก มือมันกลับมาแกะกระดุมผมอีกครั้ง เหมือนมันไม่ทันใจซะเลย ผมจึงช่วยมันแกะกระดุมเสื้อของผม กระดุมแกะออกทุกเม็ด มันดึงเสื้อผมออกทันที แล้วกลับมาจูบกันอีกครั้ง เป็นจูบที่ดูดดื่มมาก แล้วไอ้มีนก็ดันผมลงบนเตียง ขึ้นมาคล่อมผมไว้แล้วกลับลงมาจูบผมอีกครั้ง (ง่ะ... ผมโดนมันจูบกี่ครั้งแล้วนี่) รู้สึกได้ว่า มือใหญ่ๆ กำลังปลดกางเกงของผมออก ไม่กี่วินาที ผมก็เปลือยไปทั้งตัวแล้ว (เสียเปรียบคับ ..... ทำไมผมขัดขืนมันไม่ได้เลย >< ) แล้วมือใหญ่ๆ ก็ลูบคลำผมไปตั้งตัว ... ผมเกร็งไปหมดทั้งตัวแล้ว ไอ้มีนไม่ปล่อยเวลาให้เสียเปล่าเลยสักนิด... มือมันทั้งสองข้าง ขยำก้นผมซะ....ขนลุก...เกร็งไปทั้งตัว(อีกแล้ว) มึนแล้วแล้ว จำอะไรไม่ได้แล้ว สักพักครับ...น้องชายมันก็เข้ามาในตัวผม...อื้อ...อื้อ...จุก!! ร้องไม่ออก ไอ้มีนก้มลงมาจูบผมอีกครั้ง คงต้องการให้ผมผ่อนคลาย แล้วมันก็ดันน้องชายมันเข้ามาจนสุด......แล้ว....แล้ว....ผมกับมันก็มีความสุขจากsex ที่ต่างฝ่ายหยิบยื่นให้กันจนได้............... (เขียนได้แค่นี้คับ เวลาจำกัด แล้วผมก็รู้สึกอายตัวเองขึ้นมาแล้ว..^^;;; )
...เสร็จจากกิจกรรมอันเร่าร้อน ไอ้มีนดึงผมเข้าไปกอด กอดจนแน่น....
“กูขอโทษ...” พูดแล้วจูบที่หัวผม
“....................” ได้แต่เงียบครับ
“อย่าทำแบบนี้อีก อย่าหลบหน้า อย่าหนีกู” แล้วมันก็กอดผมแน่น ผมได้แต่ซบตรงอกแน่นๆ ของมัน
“.....................” เงียบครับ นานทีเดียว รู้แต่ว่ามันลูบหัวผม ผมอยากจะร้องไห้แล้ว
“ยังโกรธกูอยู่หรือ...เนท....เนท....” มันพูดแล้วเปลี่ยนเป็นเขย่าหัวผมเบาๆ
ผมกำลังสับสนครับ สับสนไปหมด พอมันโมโหผมก็ทั้งกลัวทั้งโกรธ พอมันดีกับผมก็ทั้งรู้สึกดีและชอบมันมากขึ้น ทำไมไอ้ผู้ชายตัวโตๆ ที่มันกอดผมอยู่ถึงได้รักผมขนาดนี้ แล้วผมล่ะ......ภายในใจผมตอบรับมันนานแล้ว แต่ภายนอกผมกลับแสดงออกอีกอย่าง ผมหลับตาแน่น ใช้ความคิด คิด คิด ดึงเหตุผลต่างๆมาหักล้าง แต่...... ผมแพ้มันแล้วครับ เพราะผมสัมผัสถึงความอบอุ่นที่มันมีให้ผม ผมไม่เคยได้รับความรู้สึกแบบนี้มาก่อน......
“เราขอโทษ...” พูดแล้วน้ำตามันก็ไหล มันคงจับเสียงสั่นผมได้
“อย่าร้องสิ....” มันยิ้มให้ผม เอานิ้วมันมาปัดน้ำตาที่กำลังไหลอยู่ออก
“เรา....เรา....เรา......” ไม่ทันได้พูดครับ มันเอามือมาปิดปากผม
“กูเข้าใจแล้ว....ไม่ต้องพูด....รู้แค่กูรักมึงก็พอ” อะ.... อย่ามาดักทางกันสิ คำที่จะพูดมันไม่ได้จะพูดกันง่ายๆ นะเฟ้ย ผมดึงมือที่ปิดปากผมออก แล้วก็จูบมันซะเลย 5 5 5 ..... อึ้งไปแล้ว.....นานๆจะทำนะนี่........ แล้วมันก็ยิ้มออก.......อยู่ๆ ตัวผมก็ลอยขึ้น ไอ้มีนมันอุ้มผมขึ้น หันมายิ้มให้
“เดี๋ยวกูพาไปอาบน้ำ....” ยิ้มเจ้าเล่ห์อีกแล้ว
“อาบอย่างเดียวนะเว้ย...” ร้องห้ามก่อนครับ
“แล้วคิดว่ากูจะทำอะไรล่ะ...” มันยิ้มและยักคิ้วให้ผม
“ไม่คิด!! แล้วห้ามคิดห้ามทำด้วย.....” ผมแหววใส่มันไปทีนึง มันหัวเราะใหญ่เลย ผมก็ทุบเข้าให้สิครับ
ตอนนั้นก็อาบน้ำนอย่างเดียวครับ ม่ายเอาคับ ผมไม่อยากให้มันทำผมในห้องน้ำ เดี๋ยวมันติดใจขึ้นมาทำไะ ผมก็แย่น่ะสิ ฮิฮิ....
หลังจากนั้น ผมพยายามทำเป็นไม่สนใจไอ้พี่ติ๊ก มันก็พยายามจะคุยกับผมให้ได้ ผมน่ะคิดว่ามันจะทำไรไอ้มีนเปล่าว่ะ โดนต่อยไปตอนนั้น แต่มันไม่พูดครับ เมื่อไม่พูดผมก็ไม่สนใจ ต่างฝ่ายต่างเงียบไปก็จบ
ส่วนผมกับมีนน่ะเหรอ ตัวติดกันเป็นแตงเมล่ะครับ __ ___’’’’’’
ตอนไอ้พี่ติ๊กเป็นตอนหลังจากที่ผมไปบางขุนเทียนกัน จริงๆ ผมต้องเขียนก่อนตอนที่ผมหึงมันสิ.... เหอ เหอ เหอ มือใหม่หัดเขียน พาคนอ่านงงๆ ไปด้วยเลยครับ ^^’’’’’’’’
 :impress: :impress: :impress: :impress:

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
มาต่อแล้ววววว
ขอบคุณนะจ๊า
 o14 o14 o14 o14 o14 o14


ม่ายเอาคับ ผมไม่อยากให้มันทำผมในห้องน้ำ เดี๋ยวมันติดใจขึ้นมาทำไะ ผมก็แย่น่ะสิ ฮิฮิ....
^
^
ลองดูสักนิดก็ไม่เสียหายนะ
เผลอๆ คนที่ติดใจอาจจะเป็นเนทก็ด้ายยยยย
 :haun5: :haun5: :haun5:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด