My Baby by j-muay
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: My Baby by j-muay  (อ่าน 212776 ครั้ง)

MyLoveMyBabe

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #90 เมื่อ14-06-2007 15:04:08 »

จบตอนแล้วเหรอ   เรื่องน่ารักมากๆเลยคับ ขอบคุณนะคร้าบบ

ชอบจังเลย นิยายแนว พ่อ พ่อ ลูกๆ  :impress2:

FOAM

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #91 เมื่อ14-06-2007 19:54:06 »

ขอบคุณเจ้หมวยครับ เรื่องน่ารักมากๆ ครับ

ชักชอบนิยายแนนี้แล้วซิ

รักเจ้หมวยที่ซู๊ดดดดดดดดดดดดดด

 o13 o13 o13 o13 o13 o13 o13 o13

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home

My baby special 1

**************





สวนอาหาร " ธีรวัฒน์ "

เวลา 19.30 น.



"เอ้า! Cheer~~ กันหน่อยพวกเรา ....."

ภากรถอนหายใจเมื่อได้ยินเสียงเชียร์เป็นรอบที่เท่าไรไม่รู้ รู้แต่ว่าเชียร์กันทุก ๆ  5 นาที ตั้งแต่เปิดสวนอาหารมาไม่เคยมีลูกค้าโหวกเหวกเฮฮาขนาดนี้มาก่อน ส่วนใหญ่ถ้าจะส่งเสียงดังมักจะสำรองเป็นห้อง  แต่หนุ่มสาวกลุ่มนี้กลับขอจองด้านนอกบอกว่าอากาศเย็นสบายดี อุตส่าห์ให้ผู้จัดการไปบอกว่าไม่คิดค่าห้องและมีคาราโอเกะแถมให้ด้วยก็ยังไม่ยอมย้าย

"โจ.. ลูกๆ อิ่มแล้วนะ… " เสียงทุ้มนุ่มฟังสบายหู ระยะหลังนี้ภากรได้ฟังเสียงนี้ทีไรรู้สึกหายเหนื่อยทุกที

โยธินมองตามสายตาร่างสูงใหญ่ ใบหน้าหวานแย้มยิ้มเมื่อเห็นความสนุกสนานของกลุ่มวัยรุ่นหนุ่มสาวที่นั่งเฮฮากันอยู่

"วันนี้ลูกค้าเยอะนะ… งั้นผมพาลูกกลับบ้านก่อนดีกว่า"

"เดี๋ยวซี…รอกลับพร้อมกัน.."

"อ้าว! คุณไม่อยู่ช่วยรับลูกค้าล่ะ.. ปล่อยให้คุณหว่องดูคนเดียวจะดีเหรอ.. คุณเป็นเจ้าของนะ "

"ก็เป็นเจ้าของน่ะซีถึงจะกลับ เป็นลูกจ้างจะกลับได้เหรอ… ลูกๆ ล่ะ.."

"ดูปลาอยู่ทางโน้น"

ภากรส่ายหน้า ….ดูจัง ดูทุกครั้งที่มา ไม่รู้จักเบื่อ…

"ปะป๊าขา~~ ปะป๊า~~ ”   พนักงานจูงแฝดน้อยทั้งสองมาส่งและเดินเลี่ยงไป

"ปะป๊าคับ  เจมส์อยากกินไอติม…"

ทุกวันนี้เสียงเรียกหาพ่อของลูกๆ มักจะเป็น "ปะป๊า" โดยเฉพาะถ้ายืนอยู่ด้วยกัน 2 คน ส่วนใหญ่จะได้ยินเสียงเรียกปะป๊าก่อนคุณพ่อเสมอ

"ลูกอิ่มท้องจะแตกแล้วไม่ใช่เหรอ เจมส์.."

โยธินดักคอลูกชายตัวน้อย  เพราะเมื่อครู่ให้กินข้าวอีกแค่ 2 คำสุดท้ายก็บอกว่าอิ่ม ๆ

“เจมอิ่มข้าว เปล่าอิ่มไอติมซะหน่อย ปะป๊า.. เจมจะกินไอติมคับคุณพ่อ..” หนูน้อยหันไปดึงมือภากรเขย่า

ภากรหัวเราะ น้อยครั้งนักที่ขอปะป๊าแล้วไม่ได้

“เจนนี่อยากกินไอติมด้วยค่ะ”

ยังไม่ทันได้เอ่ยตอบลูก บริกรก็เดินเข้ามารายงาน

"เสี่ยครับ.. ลูกค้าที่ห้องวีไอพี 2 ขอเชิญหน่อยครับ"

"มีปัญหาอะไรรึเปล่า"

"เปล่าครับ  เขาบอกว่ารู้จักกับเสี่ย  ชื่อคุณลอร่าครับ.."

ภากรพยักหน้ารับทราบบอกว่าเดี๋ยวตามไป

"ให้ลูกกินไอติมคนละถ้วยแล้วรออยู่แถวนี้นะ โย.. เดี๋ยวกลับพร้อมกัน.."

ร่างเพรียวแค่นหัวเราะ  ได้ยินชื่อลูกค้าก็รู้ทันที

"จะดีเหรอ.. คุณลูกค้าอาจมีเรื่องยาวคุยกับเสี่ยนะครับ อาจเป็นเรื่องเก่าๆ ที่ต้องใช้เวลารื้อฟื้นกันหน่อย ถ้ายังไงผมพาลูกกลับก่อนดีกว่า.."

ร่างสูงใหญ่โอบไหล่ร่างเพรียวเข้ามากัดฟันกระซิบด้วยใบหน้ายิ้มละมัย

"อย่ามาค่อนขอดกันตรงนี้นะ บอกให้คอยก็คอย ถ้าออกมาไม่เจอล่ะก็ คืนนี้นายไม่ได้นอนแน่ ปะป๊า…"

ภากรเดินเลี่ยงไปหาลูกค้า   โยธินมองตามหลังด้วยความหมั่นไส้กึ่งฉุนนิดๆ …จอมเผด็จการ เชอะ !!!…
เจ้าหนูเจมส์กระตุกมือพ่อร้องจะกินไอติมอีก  โยธินส่ายหน้าด้วยความระอาแต่ก็ยอมพาไปหาที่นั่งกินโดยดี เขาพาลูกไปนั่งโต๊ะว่างที่อยู่ใกล้ๆ กับกลุ่มวัยรุ่นหนุ่มสาวที่กำลังเลี้ยงเฮฮากันอยู่ ไม่มีใครมานั่งใกล้ๆ ด้วยคงเพราะหนวกหู

“ปะป๊าขา.." หนูน้อยเจนนี่สะกิดพ่อขณะนั่งรอไอศครีม

"จ๋า..ลูก.."

"ตรงนี้หนวกหูจังเลยค่ะ เราเปลี่ยนโต๊ะกันเหอะ"

โยธินหัวเราะ ขนาดเด็กยังหนวกหูทนไม่ไหวนับประสาอะไรกับผู้ใหญ่…

"แป๊บเดียวน่าลูก กินไอติมแค่ 2-3 คำก็หมดแล้ว.. วันนี้คนเยอะด้วย อย่าไปแย่งที่นั่งลูกค้าเลย.."

"เขาหัวเราะไรกันอ่ะ ปะป๊า.." เจ้าหนูเจมส์ขมวดคิ้วยุ่ง หันไปจ้องมองโต๊ะข้างๆ ตาไม่กระพริบ

"เขาก็สนุกกันน่ะซี หันมาเจมส์.. อย่าไปมองแบบนั้น เสียมารยาท"

"ทำไมเขาต้องตะโกนด้วยคะ ปะป๊า.."

คำถามอีกร้อยแปดจากสองเด็กน้อยทำเอาโยธินแทบอยากจะช่วยกินไอติมให้หมดเร็วๆ เขาคุ้นชินกับการสรวลเสเฮฮาของกลุ่มคน ไม่ใช่แค่ในเวลาออกทัวร์แต่พบเห็นบ่อยในสถานบันเทิงจึงไม่ได้รู้สึกรำคาญ  เห็นคนรื่นเริงหัวเราะสนุกสนานก็รู้สึกแฮปปี้ตามไปด้วย  ดีกว่าเห็นคนนั่งหน้าเศร้าอมทุกข์  เพียงแต่นึกแปลกใจว่าทำไมเด็กวัยรุ่นกลุ่มนี้ไม่เลือกสถานที่ให้เหมาะสมกับวัยและโอกาส หรือว่าอาจจะมาโจ้กันให้อิ่มก่อนแล้วค่อยไปต่อตอนดึกก็เป็นได้


My  baby Special

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
"ขอให้เล้าเป็ดของเรา เอ๊ย! ของพวกเราทุกๆ คน มีแต่สมาชิกน่ารักๆ เข้ามาเยอะๆ เอ้า ! cheer~~"    :laugh3: เสียงใสของ พี่  NAEW   Global Moderator  ของเล้าเป็ด  เรียกน้องๆ ช่วยกันเชียร์อีกรอบ

“พี่แน๋วๆ  บาส ว่านะ ถ้าจะให้เล้าของเรามีคนเข้าเยอะๆ ต้องทำให้บอร์ดนิยายของเรามีนิยายของนักเขียนดังๆ  มากที่สุดก่อน "   :give2:

“พวกพี่ก็พยายามกันอยู่   เห็นมั้ยล่ะว่าตอนนี้  Boy’s love story ของเรา มีนิยายให้อ่านลานตา    o2   จนเลือกไม่ถูกแล้ว คิๆ   ว่าแล้วก็อยากจะขอบคุณนักเขียนทุกๆ คนที่อนุญาตให้เราเอาเรื่องมาโพสลงในบอร์ด   รวมถึงนักเขียนที่อุตส่าห์สละเวลามาโพสนิยายด้วยตัวเอง    งั้นแก้วนี้สำหรับนักเขียนทุกๆ ท่าน  เอ้า!!  เชียร์~~~~ ” 

สมาชิกในโต๊ะยกแก้วขึ้นเชียร์อย่างว่าง่าย  แต่จิบกันคนละอึกเพราะเชียร์ติดกันหลายรอบ  หน้าเริ่มแดงแล้ว

"แต่ถ้าเยอะ.. ต้องเยอะอย่างมีคุณภาพนะฮับ   นักเขียนที่มาลงนิยายของตัวเอง   ต้องมีสปิริตด้วยนะ   ไม่ใช่มาโพสทิ้งยั่วน้ำลายไว้ 2-3 ตอน   แล้วหาย~~~~ เข้ากลีบเมฆไปเลย ทวงเท่าไรก็ไม่มา แบบนี้ไม่ดีนะ"    อีกหนึ่งความเห็นที่ออกจากปาก Poes    ขณะกำลังเคี้ยวตุ้ยๆ อยู่

"แหม.. ถ้าเรียกก็แล้ว… จุดธูปก็แล้ว   :call:    ยังไม่มา…  ก็ต้องถือว่าท่านมีธุระไม่ว่างจริงๆ ที่เหลือพวกเราก็จิ้นต่อกันเองไม่เห็นเป็นไรเลย..  "  Thip ให้ความเห็นจบก็ตักทอดมันปลากรายเข้าปาก

“แต่หนูอ่านเป็นอย่างเดียว  จิ้นไม่เป็นจะทำไงอ่ะ ”  o17    น้ำค้าง    โอดครวญ

อีกหลายความคิดเห็นประดังประเดกันเข้ามาจน หมูพูห์     ต้องยกมือขึ้นเหมือนห้ามมวย

"พอแล้ว พอแล้ว  จบประเด็นเรื่องบอร์ดนิยายแค่นี้เหอะ  อย่าเถียงกันเลย  เรามาฉลองการกลับมาของพี่เป็ดกันดีกว่า     แก้วนี้สำหรับพี่เป็ดของพวกเรา   เราขอเป็นกำลังใจและจะยืนเคียงข้างพี่เป็ดตลอดไป   เอ้า!!  เชียร์~~~ ”   

หมูพูห์      หนึ่งใน Moderator  ของเล้าฯ เรียกเพื่อนๆ น้องๆ  ในโต๊ะให้ช่วยกันเชียร์อีกเป็นครั้งที่เท่าไรไม่รู้จำไม่ได้

ทุกคนยกแก้วในมือขึ้นจิบอีกเพียงเล็กน้อย  เพราะต้องการเซฟพื้นที่ในกระเพาะไว้ใส่อาหาร

หนุ่มโจ    ลุกขึ้นยืน  (ตัวละครสมมติ   เนื่องจากแฟนคลับของ my baby  ไม่มีใครชื่อโจ   จำเป็นต้องสมมติขึ้น )     

"ผมว่าเราเปลี่ยนประเด็นคุยเถอะ เอาเรื่องใกล้ตัวพวกเราตอนนี้ดีกว่า"   กล่าวจบก็เหลือบสายตากรุ้มกริ่มไปที่โต๊ะข้างๆ    o18

"ดูโต๊ะข้างๆ พวกเราซีครับ น่ารักมากๆ เลยอ่ะ" 

สายตาทุกคู่หันมองตามทันที ไอ้ที่กำลังกินอยู่ก็เหลียวไปทั้งช้อนทั้งส้อม

"อ๊าาาา~~~~ใช่ ๆๆ น่ารักเนอะ … :impress2:   เห็นตั้งนานแล้วเด็ก 2 คนนั้นยังกะฝาแฝดแน่ะ " Jeje  กรี๊ดเสียงดังแต่โจกลับส่ายหน้า

"ที่ผมบอกว่าน่ารักน่ะ ผู้ใหญ่ครับไม่ใช่เด็ก… เด็กน่ารักไม่ใช่เรื่องแปลกครับ แต่ผู้ใหญ่น่ารักนี่สิ.. น่าสน…"

ken_krub  ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ ฉุดให้โจนั่งลง เพราะเจ้าตัวเล่นยืนทำสีหน้ากะลิ้มกะเหลี่ยเหมือนเห็นขนมหวานแล้วอยากจะกินงั้นแหล่ะ

บริกรเดินมาเสิร์ฟอาหาร 2 ชุดประกอบด้วย    ปอเปี๊ยะกุ้งมะม่วง ปลาหิมะอบกรอบ หอยเชลล์นึ่งซีอิ๊วขิง  ต้มโคล้งจักรพรรดิ   ผัดผักรวมมิตร หมูแดงโซโห และโกยซีหมี่ …

"เฮ้ย!!…ใครสั่งโกยซีหมี่วะ.."    Sun   โวยเมื่อเห็นเมนูชุดนี้มีอาหารจานเดียวมาด้วย

"นาวสั่งเอง   นาวกะลังอยากกิน เอามา!!..."   มะนาว เคลียร์พื้นที่ข้างหน้าตัวเอง .... อาหารจานเดียวจริงๆ   เพราะดูท่ามันกะจะกินคนเดียว....

"กินเก่งอย่างนี้เดี๋ยวพี่เจสก็อุ้มไม่ไหวหรอก.."   MyLoveMyBabe  แซวน้องมะนาว 

“ไม่เป็นไรคร้าบ~~ อุ้มไม่ไหวก็ขี่หลังได้~~ แต่พี่เจสไม่ยอมให้นาวอยู่ข้างหลังหรอก  ยังไงก็ต้องอุ้มคร้าบ”      เสียงใสตอบด้วยสีหน้าทะเล้น  เรียกรอยยิ้มให้เพื่อนๆ ในโต๊ะ

"น้อง... ผู้ชายกับเด็กๆ โต๊ะนั้นน่ารักจังเลย เค้ามาทานที่นี่กันบ่อยรึเปล่า"

"เค้าเป็นพ่อลูกกันรึเปล่า ..."    Foam    และ Electrolyte ช่วยกันซักบริกรด้วยความอยากรู้   คนอื่นๆในโต๊ะพากันเงี่ยหูฟังด้วย

"ครับ มาทานบ่อย เป็นพ่อลูกกัน เด็กๆ เป็นฝาแฝดด้วยครับ "

kei_kakura  ตบโต๊ะดังปัง!!!!  เล่นเอาพี่ๆ  เพื่อนๆ สะดุ้งเฮือกหันมองตาเขียว เจ้าตัวหัวเราะแหะ ๆ 

"กะแล้วว่าต้องเป็นฝาแฝด….   แฝดจิงๆ  ด้วยยยย... แหะ ๆ "

"มาทานกันบ่อยมั้ยไหมคะ "     Krappom    เอ่ยถามต่อด้วยความอยากรู้

"เอาแน่ไม่ได้ครับ    เมื่อก่อนนานๆ มาที   ช่วงนี้มาทุกเย็นเลย   ลูกๆ เสี่ยน่ารักครับยิ่งโตยิ่งช่างพูด"

"ลูกเสี่ย!!!!…."

แขกช่างซักประสานเสียงกันทำให้บริกรเริ่มลำบากใจรีบขอตัว    แต่โดนหลายมือดึงไว้ไม่ให้ไปเพราะความอยากรู้

"เสี่ยคือผู้ชายคนนั้นเหรอ.. "     NonG_MaN    เอ่ยซักบ้างหลังจากนั่งเงียบอยู่นาน

"เปล่าครับ เสี่ย..เอ่อ.. เป็นเจ้าของสวนอาหารครับ.."

"ก็ไหนบอกว่าผู้ชายคนนั้นเป็นพ่อเด็กไง.."         :confuse:  ลูกลิงตัวอ้วน ซักเข้าประเด็นที่สงสัย

"ครับ.. คุณผู้ชายคนนั้นเป็นพ่อเด็กผู้หญิงครับ.."
 
"อ้าว!.  แล้วบอกว่าเด็กเป็นฝาแฝดกันได้ไง..."    :confuse:

บริกรเริ่มอึกอักเพราะเขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน พนักงานในร้านทุกคนรับทราบแต่เพียงว่าคุณหนูทั้งสอง คนหนึ่งเป็นลูกของเสี่ยและอีกคนเป็นลูกของคุณโยธิน และเด็กทั้งสองก็เป็นฝาแฝดกันจริงๆ เหมือนกัน

"เด็กสองคนเป็นฝาแฝดกันจริงๆ  นะครับ   แต่เด็กผู้ชายเป็นลูกของเสี่ย..     ผมขอตัวไปทำงานก่อนครับ"

บริกรรีบเดินผละไป ปล่อยให้สมาชิกในเล้าเป็ดเดาสถานการณ์ไปเรื่อยเปื่อย ใครนั่งใกล้ใครก็หารือกันไป ประเด็นที่จะพูดคุยถูกเปลี่ยนเป็นเรื่องของคุณพ่อกับแฝดน้อยที่กำลังนั่งกินไอติมกันอยู่

วันนี้  Moderator  ของเล้าเป็ด นำโดย หมูพูห์  พี่แน๋ว  thip poes  และ sun  นัดสมาชิกในเล้าที่พอจะนัดได้มาเลี้ยงสังสรรค์เนื่องในโอกาสอยากจะกินเฉยๆ  ไม่มีโอกาสอื่นใดเป็นพิเศษ    พอชวนมากินเท่านั้นคนที่มาลงชื่อก่อนเลยก็เป็น   น้องบาส   มะนาว  ตามด้วย   Krappom   น้ำค้าง   Foam     MyLoveMyBabe    Jeje     ส่วนอีก  6  คนที่ไม่ได้ลงชื่อแต่ตามมาที่หลังก็มี  Joe     NonG_MaN    ลูกลิงตัวอ้วน    kei_kakura     Electrolyte    และ     ken_krub

เสียงจ้อกแจจอแจฟังไม่ได้ศัพท์ ปากพูดแต่มือก็ฉกอาหารตรงหน้าอย่างคล่องแคล่วว่องไว มีเพียงคนเดียวที่แทบจะไม่ได้กินเลยเพราะสายตาคอยจับจ้องไปที่โต๊ะข้าง ๆ   สมาชิกผู้นั้นก็คือ หนุ่มโจ ผู้เปิดประเด็น คุณพ่อลูกแฝดที่แสนจะน่ารักน่าชัง

"ผมจะไปถามให้รู้แน่ชัดเอง!!.."     o17
 
โจลุกพรวดขึ้น น้ำเสียงหนักแน่นสีหน้าจริงจังขนาดนั้นไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน

"อะไรเหรอ.."   ken_krub    สะกิดถาม   :confuse:

"เรื่องพ่อลูกแฝดน่ะซี   จะไปถามให้รู้เรื่องว่าเด็กเป็นลูกใครกันแน่.."

เหล่าสมาชิกอ้าปากค้างไปตามๆ กัน บ้างก็คีบอาหารค้างไว้

"อะไรจะอยากรู้ขนาดนั้น.. "  Sun  งึมงำและเคี้ยวอาหารในปากต่อ

"ไม่เหมาะมั้ง คุณโจ.."    Thip กล่าวเตือนแต่กลับมีอีกหลายคนยุส่ง

"เอาเลยๆ  พี่โจไปถามเลยค้าบ  อยากรู้เหมือนกัน เขาไม่ว่าหรอกดูท่าทางใจดี ยิ้มหวานด้วยอ่ะ …ดูดิ…"   น้องบาส  ยิกๆ ให้โจไปถาม

“ผู้ชายอะไรไม่รู้ผิวเนียนหน้าหวาน  :o8:  เข้าไปถามเลยโจ.. พี่แน๋ว ก็อยากรู้เหมือนกัน”

เสียงส่วนใหญ่ยุให้ไปถามยกเว้น หมูพูห์ และ thip  ที่เห็นว่าไม่ค่อยเหมาะสม



My  baby Special     o13








ขอบคุณคุณพูห์  ที่ช่วยอ่านตอนนี้ให้เจ๊หมวยก่อนนำมาลง   

เฉพาะเพื่อนๆ น้องๆ ที่เข้ามาคอมเม้นท์ในกระทู้  my baby  ทั้งหมด    วันนี้เจ๊หมวยพาไปกระทบไหล่ปะป๊าโย  หวังว่าจะชอบนะคะ

แต่ถ้ามีใครไม่ถูกใจ บอกนะคะ  จะหยุดโพสและตัดตอนนี้ออก





« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-06-2007 17:10:26 โดย j-muay »

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11400
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #94 เมื่อ15-06-2007 14:07:53 »

ชอบจ๊ะเจ๊หมวย หนุกดีออกตอนนี้เห็นภาพเลย  :laugh:

รออ่านต่อจ้า  o13





ปล. สั่งของกินกันมาเยอะแยะ  แล้วมื้อนี้ใครจ่ายอะ   o12
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-06-2007 14:11:10 โดย Poes »

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #95 เมื่อ15-06-2007 14:09:37 »

หุหุหุหุ

แฟนคลับเจ้หมวยมาลงชื่อด่วนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

 o13

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #96 เมื่อ15-06-2007 16:57:19 »

รีบมาลงชื่อก่อนอาหารจะเกลี้ยงโต๊ะ  พร้อมด้วยกำลังใจมาให้เป็นกับแกล้มครับ

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #97 เมื่อ15-06-2007 20:11:01 »

หุหุ ชอบบบบบบบบบบบมากกกกกก  ว๊าว ได้กระทบไหล่กับป๋าโย น้องเจนนี่ น้องเจมส์  :like6:  :like6:
+1 เลยค่า  :interest:

ปล. นั่นดิ มื้อนี้ใครจ่าย ... ขอขาหมูทอด เพิ่มอีกจานได้ปะ  :laugh:  :laugh:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-06-2007 20:15:38 โดย THIP »

NonG_MaN

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #98 เมื่อ16-06-2007 00:02:10 »

 :laugh: :laugh:

ดีจายจัง มีชื่อเราอยู่ในเรื่องด้วย ฮิๆๆๆๆๆ

แอบเขินนะเนี่ย 55555+  :o8:   :-[

sun

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #99 เมื่อ16-06-2007 03:00:38 »

 o17 o17 o17  ฮ่าๆๆ  ( โอย ขำท้องคัดท้องแข็ง)     :seng2ped: 


เจ๊หมวย ยำ.......... รสแซ่บ  Moderator  เหยอคะ อิอิ      :kikkik:


อาวอีก  อาวอีก  ฮา มากๆ    ของแกล้มเยอะดีจัง  คิคิ   :haun5:


เพิ่งอ่าน ที่ บอร์ดพ่อ ..อ่านมาอย่างฮา.... มาเจอ ในเล้า อีกเวอร์ชั่น ...

ฮากระจาย.........ฮ่าๆๆๆๆ       :pandalaugh:

** มิรู้จะเขิล ยังไง มันฮา มากกว่า..เอิ้กๆ **    :laugh: 

 :o8:     ขอบคุณค่ะเจ๊... ที่ เอา ชาวเล้าเป็ด มายำรวมมิตร คิคิ  ( แซ่บ เจงๆ จานนี้)     :laugh3:




ป๋อล๋อ* ...อ่านั่นจิ  สั่งต้างเยอะ แย้วใครจ่ายง่ะ.... :try2:
(.... โกยซิหมี่ ก้อมิได้กิน งื่อๆ มะนาวอ่ะมิยอมแบ่งพี่ซันเยย)

....     o9  มิยอมง่า... มิอิ่มเยย  อ้าว..     o6

:teach:     >> โอ๊ะๆ ได้ยิเสียงแว่วๆ ว่า...งานนี้ เจ๊หมวยจ่าย...โฮ่ะๆ   :o9:
อ่า..................พวกเรา................ลุย    o7
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-06-2007 03:15:07 โดย sun »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [Novel]My Baby by j-muay
« ตอบ #99 เมื่อ: 16-06-2007 03:00:38 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






FOAM

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #100 เมื่อ16-06-2007 07:30:35 »

เห็นรายการอาหารแล้วหิว   :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:

น่ารักมากครับ 


รักเจ้หมวยที่ซู้ดดดดดดดดดดดดดดดดด   :like6: :like6: :like6: :like6: :like6: :like6: :like6: :like6:

MyLoveMyBabe

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #101 เมื่อ16-06-2007 16:08:56 »

  ว๊าว ได้กระทบไหล่กับป๋าโย น้องเจนนี่ น้องเจมส์ 

เจ๊หมวยน่ารักมั่กๆๆ  อิอิ  มาลงต่ออีกนะค้าบบ :like6:

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #102 เมื่อ16-06-2007 21:24:43 »

“ปะป๊าค้าบ.. กิน 2 ถ้วยได้เปล่า”   เจ้าหนูเจมส์รีบถามเมื่อไอติมตัวเองใกล้จะหมดแล้ว

“ไม่ได้คับ   แค่ถ้วยเดียวพอ เดี๋ยวปวดท้อง.. ”

“เอากลับไปกินบ้านได้มั้ยคะ ปะป๊า..”

โยธินส่ายหน้า

“เอากลับไปก็ละลายหมดซีลูก..  ไว้พรุ่งนี้ค่อยมากินใหม่”

“ขอโทษครับ!!..”

โยธินเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงทัก ส่งยิ้มให้มีอย่างมีอัธยาศัยเมื่อเห็นว่าเป็นลูกค้าที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ

“ครับ มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ” น้ำเสียงอ่อนโยนและคำถามที่ติดปากเป็นนิสัยของคนที่ทำงานด้านบริการทำให้เด็กหนุ่มที่ยืนตรงหน้าหัวใจแทบละลาย

“เอ่อ.. คือ ผมกับเพื่อนๆ มีปัญหาข้องใจที่ไม่มีใครตอบได้ อยากขอความกรุณาให้ช่วยตอบหน่อยครับ”

คิ้วเรียวขมวดมุ่นไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นเขา หรือเป็นเพราะเขานั่งอยู่ใกล้สุด

“คำถามอะไรหรือครับ.. ถ้าเป็นปัญหาเชาว์ผมไม่สันทัดนะ.. ไม่เคยตอบถูกเลยสักข้อ”     

ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ใบหน้าเนียน...สวยหวานขึ้นในทันทีเล่นเอาหนุ่มโจยืนตะลึง

“ไม่ใช่ปัญหาเชาว์ครับ   เป็นปัญหาหัวใจ เอ่อ.. เอ้ย!! มะ.. ไม่ใช่ครับ..”

โยธินหัวเราะเมื่อเห็นเด็กหนุ่มหน้าแดงและมีอาการตื่นเต้น จึงชวนให้นั่งเพื่อให้รู้สึกสบายและเป็นกันเอง

“เชิญนั่งก่อนซีครับ..”

แฝดน้อยทั้งสองนั่งเงียบกริบเมื่อมีคนแปลกหน้ามาร่วมวงด้วย

“ขอบคุณครับ... เอ่อ..เด็กสองคนนี้เป็น...ลูก....หรือเปล่าครับ น่ารักจังเลย..”       โจเข้าประเด็นอย่างไม่รอช้า รู้ว่าเพื่อนๆ นั่งเหล่และเงี่ยหูฟังกันอยู่

“ครับ” โยธินยิ้มให้เด็กหนุ่ม ได้ยินคำถามนี้ไม่ว่าจากใครก็ตาม...รู้สึกภูมิใจและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

“เป็นฝาแฝดด้วยรึเปล่าครับ หน้าตาคล้ายๆ กัน”

“ใช่ครับ...ฝาแฝด..เกิดห่างกัน 11 นาทีครับ...” ระหว่างพูดคุยมือก็คว้ากระดาษทิชชูเช็ดคราบช็อคโกแลตที่ริมฝีปากลูกๆ

...อา !!! ทำไมกิริยานุ่มนวลอ่อนโยนอย่างนี้... เป็นพ่อหรือแม่กันนะเนี่ย... โจรำพึงในใจนั่งมองจนลืมตัว รู้สึกอีกทีเมื่อถูกชายหนุ่มตรงหน้าถามย้ำ

“ตกลงจะถามอะไรครับ..คุณ เอ่อ...”

“ผม เอ่อ.. ผมชื่อ โจ ครับ ”

“ชื่อโจ!!!!..”

โจสะดุ้ง เมื่อเด็กน้อยทั้งสองทวนชื่อเขาพร้อมกันตามด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ

“ชื่อเหมือนคุณพ่อเลย  ปะป๊า..”

โยธินยิ้มและพยักหน้าให้ลูก ๆ

“เอ่อ..คุณก็ชื่อโจเหมือนกันหรือครับ”

“เปล่าครับ ผมชื่อโยธิน..”

“คุณโยธิน เอ่อ.. ยินดีที่ได้รู้จักครับ..”       

โจนั่งบิดไปมามีความสุขที่ได้รู้จักคนที่ดูดีขนาดนี้ ลืมไปชั่วขณะว่าตัวเองมานั่งทำอะไรจนกระทั่งได้ยินเสียงเชียร์ของกลุ่มเพื่อนๆ ที่ดังขึ้นเหมือนจงใจจะเรียกสติ

“เอ่อ.. คือว่าคุณพ่อของเด็กชื่อโจหรือครับ”

“ครับ”

“เอ๋?...”   โจเกาหัวกับคำตอบที่ได้รับ จังหวะเดียวกับที่เด็กๆ กินไอติมหมดถ้วยแล้วก็เริ่มอยู่ไม่สุข

“ปะป๊า เจมจะไปหาคุณพ่อ..”

“คุณพ่อรับแขกอยู่ นั่งเล่นแถวนี้ก่อนลูก..”

“งั้นหนูไปดูปลาต่อนะคะ ปะป๊า..”

“ก็ได้จ้ะ..”

โยธินเหลียวซ้ายขวาก่อนจะพยักหน้าเรียกพนักงานสาวที่ยืนว่างอยู่มาพาเด็กๆไปดูปลา เจ้าหนูตัวป้อมเดินอ้อมหลังพ่อมายืนข้างๆ หนุ่มโจและถามเสียงแจ๋ว

“ชื่อโจเหรอคับ  ชื่อเหมือนคุณพ่อเลย”

“ครับ”  โจรับคำเด็กน้อยและหัวเราะให้

“แต่คุณพ่อหล่อกว่า  :laugh: คุณพ่อตัวโตกว่าด้วย..”

“เจมส์...เสียมารยาทนะลูก..” โยธินดึงหนูน้อยเข้ามาและหันไปทางพนักงานสาว “พาน้องไปดูปลาไป..”
โยธินยิ้มให้เด็กหนุ่ม

“ขอโทษด้วยครับ.. เด็กกำลังช่างซัก พูดได้ทั้งวัน ถามจนบางครั้งผมก็ตอบไม่ถูก อ้อ.. จริงซี มีเรื่องจะถามไม่ใช่เหรอครับ เรื่องอะไรเหรอ...”

โจใจเต้นตึกตักเมื่อเหลือตัวเองกับชายหนุ่มหน้าหวานนั่งคุยกันสองต่อสอง   (ลืมไปว่ามีสายตา 17  คู่ แอบเหล่อยู่ข้างๆ)

“ตกลงมีเรื่องจะถามมั้ยครับ..”

“อ้อ!…ครับ..คือ...เรื่องที่จะถาม...ฟังดูแล้วอาจไม่ค่อยเหมาะสม ผมแค่อยากจะเข้ามาถามว่าเด็กสองคนนี้เป็นลูกคุณรึเปล่า เท่านั้นล่ะครับ”

โยธินเลิกคิ้วรู้สึกงงกับคำพูดของเด็กหนุ่มผู้นี้ นี่ถ้าไม่ใช่ลูกค้าของร้านเขาอาจจะลุกหนีแล้ว

“อย่าเพิ่งแปลกใจนะครับ ผมกับเพื่อนๆ เห็นเด็กๆ น่ารัก ก็เลยสงสัยว่าคุณเป็นพ่อของเด็กรึเปล่าน่ะครับ”

“ถ้างั้นผมก็ตอบคำถามคุณไปแล้วซีครับ ว่าผมเป็นพ่อเด็ก..”

“ครับ..ตอบแล้ว....แต่...คุยไปคุยมาเริ่มไม่เข้าใจแล้วครับ คือว่าผมกำลังงงอ่ะครับ ตกลงพ่อเด็กชื่อคุณโจเหมือนผม และคุณก็ยังเป็นพ่อของเด็กอีก และเด็กก็ยังเป็นฝาแฝดกัน แหะ ๆ ผมกลับไปอธิบายเพื่อนๆ ไม่ถูกครับ”

โยธินระบายยิ้ม พอจะเข้าใจจุดประสงค์ของเด็กหนุ่มและเพื่อนๆในกลุ่มแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกของเขาและโจไม่มีใครเข้าใจได้ในทันที  ต้องใช้เวลาอธิบายกันนาน แม้จะเข้าใจแล้วแต่ก็เจอปัญหาไม่ค่อยมีคนเชื่อว่าจะเป็นไปได้

“ที่จริงแล้วมันค่อนข้างเป็นเรื่องส่วนตัวนะครับ คุณและเพื่อนๆ อยากรู้กันจริงๆ เหรอ..”

“อะ.. เอ่อ.. คือ ถ้าไม่สะดวกและไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไรครับ เท่านี้ก็ขอบคุณมากๆ แล้วที่ให้โอกาสผมได้คุยด้วย ขอบคุณนะครับ”

“เดี๋ยวซีครับ..” โยธินเรียกไว้เมื่อเด็กหนุ่มรีบลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเหมือนรู้สึกผิด

“ผมยินดีจะไขข้อข้องใจให้  ถ้าคุณและเพื่อนๆ ในกลุ่มสัญญาว่าจะไม่เอาเรื่องนี้ไปพูดคุยให้ผมและพ่อของเด็กเสื่อมเสีย”

“สัญญาครับ ผมสัญญา.. ด้วยเกียรติของสมาชิกเล้าเป็ดทุกคน พวกเราจะปิดเรื่องนี้เป็นความลับแน่นอนครับ”   โจรีบให้สัตยาบันแทนเพื่อน ๆ ในกลุ่ม

โยธินนั่งอึ้งชักทะแม่งๆ เมื่อได้ยินชื่อกลุ่ม  กลุ่มอะไรไม่รู้จัก…เด็กพวกนี้เชื่อใจได้รึเปล่าเนี่ย...



My  baby Special



ภากรเดินจ้ำอ้าวอย่างเร็วหวิดชนพนักงานที่กำลังยกอาหารไปเสริฟให้ลูกค้า ป่านนี้โยธินนั่งหน้ามุ่ยบ่นปอดแปดแล้ว ไหนจะลูกๆอีกล่ะ ง่วงเมื่อไรเป็นต้องเริ่มงอแงเมื่อนั้น ที่จริงแล้วอยากจะเลี่ยงสุดชีวิตเมื่อได้ยินว่าลูกค้าที่ต้องการพบชื่อ “ลอร่า” แต่เมื่อนึกว่าเธออยู่ในฐานะลูกค้าเขาก็ไม่อาจละเลยและทำอย่างใจได้ ไม่ว่าจะรู้สึกเบื่อขนาดไหนก็ตาม ตั้งใจว่าจะแค่เข้าไปทักทายในฐานะคนเคยคุ้นเคยไม่เกิน 10 นาที แต่กว่าจะขอปลีกตัวออกมาได้ปาเข้าไปครึ่งชั่วโมง เฮ้อ!! น่าเบื่อ..

... ทั้งพ่อทั้งลูกเลย จะโกรธรึเปล่าน้าา ... รอนานมั้ยจ๊ะ ปะป๊า.. อย่าโกรธนะคนดี ...

ภากรนึกหาคำหวานออดอ้อนแต่แล้วคำพูดที่เตรียมไว้กลับไม่จำเป็น เพราะแทนที่จะเป็นฝ่ายถูกโกรธ เขากลับเป็นฝ่ายหัวเสียเมื่อเห็นปะป๊าสุดที่รักของลูกๆ และของพ่อด้วย กำลังพูดคุยหัวเราะสนุกสนานกับเด็กหนุ่มที่ไหนก็ไม่รู้

“รอนานมั้ยจ๊ะ ปะป๊า...”

“อ้าว! โจ.. เสร็จธุระแล้วเหรอ..”

โยธินเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงที่เข้ามายืนประชิดด้านหลังและจงใจท้าวสองแขนบนพนักเก้าอี้ที่เขานั่งแสดงความสนิทสนมให้คู่สนทนาของเขาเห็น

“ลูกๆ ล่ะ.. ”

ภากรถามหาลูกโดยไม่ยอมตอบคำถามแถมยังจ้องเด็กหนุ่มตาไม่กระพริบ ในขณะที่อีกฝ่ายก็จ้องตอบตาไม่กระพริบเช่นกัน จึงสัมผัสถูกรังสีแปลกๆ จากสายตาและน้ำเสียงของหนุ่มใหญ่ผู้เป็นเจ้าของทุกอย่างที่นี่

“มีแขกเหรอ.. แนะนำให้..” เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆ แต่ยังพูดไม่จบเสียงเด็กๆ ก็แทรกขัดจังหวะขึ้นด้านหลัง

“ปะป๊าขา.. กลับบ้านรึยัง...เจนนี่ง่วงนอนแล้วค่า...”

พนักงานจูงสองหนูน้อยมาส่ง ภากรรีบผละไปอุ้มลูกสาวตัวน้อยที่มีสีหน้าง่วงและส่อเค้าที่จะเริ่มงอแงแล้วขึ้นซบไหล่ ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงร้องงอแงของลูก...ทั้งพ่อและปะป๊าก็จะเลิกสนใจกับปัญหาอื่นๆ หันมาดูลูกก่อนทันที

“กลับเดี๋ยวนี้แล้วลูก ไป!!..”

“อ๊าาาา... คุณพ่ออุ้มเจมด้วย.. เจมง่วงนอนเหมือนกัน..” เจ้าหนูต้วป้อมวิ่งมาเกาะขาภากรจะให้อุ้มด้วย

“ลูกตัวใหญ่แล้วนะเจมส์.. ให้พ่ออุ้ม 2 คนได้ไง ไปให้ปะป๊าอุ้มไป..”

หนูน้อยวิ่งมาหาโยธิน   “ปะป๊าอุ้มเจมหน่อย..”

ร่างเพรียวอุ้มลูกชายขึ้นยืน หนุ่มโจซึ่งนั่งตะลึงมองพ่อๆ ลูกๆ รู้สึกตัวรีบลุกขึ้นทันที (ควรจะลุกตั้งนานแล้ว)

“เอ่อ.. ถ้างั้นผมขอตัวกลับไปหาเพื่อนๆ ที่โต๊ะนะครับ ขอบคุณมากครับคุณโยธิน สวัสดีครับเสี่ย...อาหารที่นี่อร่อยมากครับ..”

“ขอบคุณครับ ยินดีต้อนรับครับ” ร่างสูงยิ้มให้อย่างมีอัธยาศัยเมื่อรู้ว่าเด็กหนุ่มผู้นี้เป็นลูกค้าและอยู่ในกลุ่มเดียวกับวัยรุ่นที่สังสรรค์เฮฮากันอยู่

....อา...นี่คงเป็น..คุณพ่อโจของแฝดน้อยซีนะ เสี่ยภากร ธีรวัฒน์.... อืมม์... ตัวโตกว่าเรา และหล่อกว่าเราจริงๆ ด้วยอ่ะ...

โจยืนมองชายหนุ่มทั้งสองอุ้มลูกๆ เดินจากไป ร่างสูงใหญ่โอบเอวอีกฝ่ายแค่เบาๆเท่านั้น  แต่กลับให้ความรู้สึกเข้มแข็งและอบอุ่นอย่างประหลาด

โจเดินกลับโต๊ะด้วยความรู้สึกแปลกๆ บอกไม่ถูก พยายามสลัดความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองออกไป เพราะทันทีที่ร่างสูงเข้ามายืนประกบอยู่ด้านหลังชายหนุ่มหน้าหวาน เขารู้สึกถึงความเป็นหนึ่งเดียวของคนทั้งสองพร้อมกับที่ตัวเองกลายเป็นส่วนเกินทันที ดูแล้วช่างเป็นครอบครัวที่สุขสันต์เหลือเกิน ราวกับอีกฝ่ายเป็นพ่อและอีกฝ่ายเป็น.......



My  baby Special


ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #103 เมื่อ16-06-2007 21:36:33 »

"อ่ะ.. ซดต้มยำหน่อยฮะ พี่โจ "  น้องบาส เอาใจสุดๆ เพราะอยากฟังเรื่องราวเร็วๆ

สายตาทุกคู่จ้องมองโจนั่งโจ้อาหารที่เหล่าสมาชิกปันเก็บไว้ให้ กลับมาถึงโต๊ะสารพัดคำถามก็รุมเร้าจนโจตอบไม่ถูกและขอกินก่อนเพราะท้องร้องจ๊อกๆ แล้ว

"ตกลงเรื่องเป็นไงเหรอ โจ.. เด็กๆ เป็นลูกหนุ่มหน้าสวยคนนั้นรึเปล่า.."

คำถามแรกจาก หมูพูห์   เล่นเอาสายตาหลายคู่หันไปมองเนื่องจากท่านเป็นคนที่ไม่เห็นด้วยที่โจจะเข้าไปถาม

 :try2:  "ก็ ฮะ ๆ  ถามแทนทุกคนไงคร้าบบ.."

"นึกไม่ถึงเลยว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้.."    โจพูดเหมือนรำพึงกับตัวเอง

"เป็นแบบไหนเหรอ?…   เล่าเร็วๆ ดิ พี่โจ.. อย่าอึกอัก… นั่นซีทำไมเหรอ..?   ตกลงเด็กเป็นฝาแฝดเปล่า ? …. แล้วเด็กเป็นลูกใครแน่ ? ลูกเสี่ยเจ้าของร้านหรือว่าผู้ชายคนนั้น …"

"หยู๊ดดด!!!!!!….  เงียบให้หมดแล้วฟัง!!!! …"

ทั้งโต๊ะเงียบกริบและนั่งฟังเรื่องที่โจบอกเล่ากันปากค้าง

"…………… :confuse:……………"

"ไม่อยากเชื่อเลย  พ่อคนละคนทั้งที่เป็นแฝดคลานตามกันออกมา.." เกือบทุกคนพูดประโยคเดียวกันนี้

"เป็นอะไร โจ.. ทำไมยังนั่งตาลอยอยู่อีก.." พี่แน๋ว ถามหนุ่มโจที่นั่งท้าวคางสีหน้าครุ่นคิดอยู่

"เรื่องนี้มันไม่ใช่แค่แด๊ดดี้เลิฟครับ   มันมีอะไรมากกว่านั้น"   

โจนึกถึงภาพหนุ่มใหญ่โอบเอวร่างเพรียวเดินจากไปแล้วรู้สึกผิดหวังอยู่ในส่วนลึก

"อะไรเหรอ!!!!.." หลายเสียงแต่คำถามเดียวกัน

"Boy's love ครับ.."  :haun5:

"Boy's love!!!.."  หลายเสียงทวนคำพูดเดียวกันอีก

"ใครกับใครเหรอ … ปะป๊ากับพ่อใช่มะ .. กะแล้วเชียะ นึกแล้ว… เห็นตอนพ่อยืนเกาะข้างหลังปะป๊าก็รู้แล้ว…  โฮะๆ ในที่สุด  ปะป๊ากะพ่อ  ก็..  อิ๊ อิ…"

"คุณโจสัมภาษณ์เรื่องนี้เขาด้วยเหรอ…"    :confuse: thip  ถามด้วยความแปลกใจ

"เปล่า.. "

"อ๊ะ ! ไม่ได้ถามแล้วรู้ได้ไงว่าปะป๊ากับพ่อเขารักกันอ่ะ.."

"บ๊ะ!!.. ใครพูดเล่า!!..  o12   ผมยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ  พูดเองเออเองกันหมด  ผมแค่เห็นภาพที่ทำให้ผมรู้สึกสงสัยเท่านั้น และพอผมสงสัยผมก็รู้สึกเจ็บที่หัวใจด้วยอ่ะ ฮึก..…"    o7

หนุ่มโจซบไหล่ ken  ปล่อยโฮ   ทำเอาสมาชิกคิ้วผูกโบว์ไปตามกัน

"อารายของมันวะ"  หมูพูห์ พึมพำกับ sun  :confuse:
"น่านดิ.. เหมือนคนซาติไม่อยู่กับตัว…"  :o9:

จู่ ๆ โจคุงก็คว้าแก้วไวน์ลุกพรวดขึ้นยืน

"หัวใจผมจะเป็นยังไงก็ช่าง~~~    แค่เห็นคนที่ผมรู้สึกดีด้วยมีความสุขผมก็พอใจแล้ว    o17    เพราะงั้นขอให้พวกเราทุกคนช่วยดื่มอวยพรให้คุณโยธินของผมด้วย.. เอ้า…ช~~~"

"เดี๋ยวว !!!!!!!!!!.."     Poes   ร้องขัดขึ้น   "คุณโยธินของเสี่ยภากรเขาไม่ใช่เหรอ..ทำไมถึงกลายเป็นของนายล่ะ"

"ก้อออ..  ผมกับเสี่ยชื่อเดียวกัน  เพราะงั้นคุณโยธินของผมหรือของเสี่ยโจ  :o   ก็ความหมายเดียวกันแหล่ะน่าาาา… o7  เอ้า!!...  เชียรรรร…"

เหล่าสมาชิกโห่ลั่นแต่ก็ยอมเชียร์ให้…

คืนนั้นโจเมาแอ๋จนเพื่อนๆ ต้องแบกไปส่งบ้าน ส่วนใหญ่ไม่รู้เหตุผลว่าทำไมโจต้องดื่มจนเมาขนาดนี้  แค่มาเลี้ยงสังสรรค์กันเท่านั้น มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่า  หนุ่มโจอกหักกับรักแรกพบ …   :o7:

หมูพูห์หันไปกระซิบกับพี่แน๋ว

"อาการแบบนี้.. อกหักชัวร์.."   :o9:

"นั่นดิ !!.. เห็นนั่งบิดอยู่หน้าปะป๊า…ตั้งนานสองนาน" :teach:



My  baby Special



 o13



TBC >>>>>

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-06-2007 21:41:42 โดย j-muay »

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #104 เมื่อ16-06-2007 21:50:26 »

ด้วยเกียรติของสมาชิกเล้าเป็ดทุกคน พวกเราจะปิดเรื่องนี้เป็นความลับแน่นอนครับ  :teach:
รู้แค่ในเล้านี่แหละ   o22  o22

ปล. ตกลงมื้อนี้ฟรีหรือจ่าย  :o12:  :o12: (วิ่งหนีออกจากกระทู้อย่างรวดเร็ว)  :o12:  :o12:

abcd

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #105 เมื่อ16-06-2007 21:50:57 »

แว๊กกกกกกพึ่งเข้ามาอ่าน มีชื่อเราด้วยอ่ะ  ทะมายต้องมีชื่อแน๋วเปงคนนำด้วยอ่าเจ๊หมวย ให้พูห์เปงคนนำจิ  o3   อ่อ มื้อนี้เก็บได้ที่เรย์เลยจ้าทู้กคนน   :laugh:

 o13  ตอนพิเศษฮาดีอ่ะเจ๊หมวย

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11400
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #106 เมื่อ16-06-2007 21:59:21 »

ไม่น่าเลยโจ เข้าไปหาให้เจ็บใจเล่นซะ คราวหน้าเอาใหม่  o3

 :laugh3: เรย์จ่าย งั้นขอสั่งเพิ่มนะ  แน๋วจากินไรดีอะเลือกมะถูกเรย  :o9:







ปล.เจ๊ฮามากเลยจ๊ะ

abcd

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #107 เมื่อ16-06-2007 22:03:47 »

อยากกิงต้มแซ่บเดะอ่อน หญ้าอ่อนผัดพริกขิง ส่วนของหวานขอเปงละอ่อนน้อยลอยแก้วจ้า หนึ่งช่วยสั่งให้เค้าทีจิ เก็บตังค์ได้ที่เรย์เยย มื้อนี้เรย์เลี้ยง คิคิ  :o8:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11400
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #108 เมื่อ16-06-2007 22:14:38 »

แน๋วกิงแต่ของอ่อนๆ ทุกมื้อมะค่อยดีนา

ลองอันนี้มั้ย ไก่แก่ผัดเผ็ด ใส้กรอกเอ็นชุบแป้งทอด

ลองกิงหน่อยนะตะเองเผื่อติดใจ  :laugh:

สั่งทั้งหมดนี้แหละเรย์จ่ายมะเป็งรายยยย  o17

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #109 เมื่อ16-06-2007 23:42:48 »

 o17 o17 o17 o17 o17
ดีจายยยยยย
แอบมีชื่อเราด้วย (แบบว่าของเดิมมิมี)
 :impress2: :impress2:

ทั้งหมดนี้เจ๊หมวยหรือพี่เรย์เลี้ยงไม่รู้ล่ะ
รู้แต่ว่าลุยกันเต็มที่
สบายใจ สบายท้อง และสบายกระเป๋า
 :laugh: :laugh: :laugh:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [Novel]My Baby by j-muay
« ตอบ #109 เมื่อ: 16-06-2007 23:42:48 »





น้ำค้าง

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #110 เมื่อ17-06-2007 00:17:50 »

อาฮะ  งานนี้เราได้ไปด้วยเหรอเนี่ย ดีจังเรื่องกินกะเราเนี่ยถูกกันอยู่แล้ว คงจะกินฟรีนะ ใครจะเป็นเจ้ามือก็แล้วแต่ แต่ในที่สุดเราก็ได้ไปสวนอาหารธีรวัฒน์ของพ่อโจแล้ว ดีใจจังเลย ได้สัมผัสครอบครัวธีรวัฒน์อย่างใกล้ชิด แฮ่ะ แฮ่ะ ขอบคุณเจ๊หมวยนะค้าที่เชิญ ขอบคุณมากค่ะ o18

มะนาว

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #111 เมื่อ17-06-2007 01:09:55 »


เจ๊หมวยอ่ะคร้าบ....พาไปกินอ่ะจาบอกว่าอาหารอาหร่อยมาก  แต่ถ้าจะพาไปอีกอ่ะน้า...กรุณาบอกมะนาวล่วงหน้า
ด้วยน้า  มะนาวจะได้ขอพี่เจสเอาไว้ก่อน   คือจะไปไหนทีต้องอาศัยการอ้อนมากมายอ่ะคับ....เฮ้อ....

อีกอย่างถ้าบอกก่อน  ก็จะได้เตรียมล้างท้องเอาไว้ พอไปถึงก็จะได้ลุยให้เต็มที่เลยอ่ะคับ....แฮะแฮะ.....

ปอลอ....1....ฝากอีกนิดนึง....ถ้าจะไปเมื่อไหร่ก็สำรองที่ไว้สำหรับมะนาวด้วยทุกครั้งด้วยน้าาาา....อิอิ......จุ๊บบบๆๆๆ.....
ปอลอ.....2...ขอบคุณเจ๊หมวยนะคร้าบ......ที่พาไปสัมผัสกะครอบครัวธีรวัฒน์อ่ะคร้าบบบ........คิกคิก......

FOAM

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #112 เมื่อ17-06-2007 09:53:14 »

เรื่องนี้ต้องเหยียบครับ

เหยียบให้กระจาย


ปล รักเจ้หมวยที่ซู๊ดดดดดดดดดด   :give2: :give2: :give2: :give2: :give2: :give2: :give2:

MyLoveMyBabe

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #113 เมื่อ17-06-2007 14:41:05 »

อยากกิงต้มแซ่บเดะอ่อน หญ้าอ่อนผัดพริกขิง ส่วนของหวานขอเปงละอ่อนน้อยลอยแก้วจ้า หนึ่งช่วยสั่งให้เค้าทีจิ เก็บตังค์ได้ที่เรย์เยย มื้อนี้เรย์เลี้ยง คิคิ  :o8:

เมนุน่ากินทั้งน้านนน  ขอกินด้วยคนนะค้าบบบ

ปล. ตินพิเศษนี่เจ๊หใวยแต่งได้โดนมั่กๆ  ได้ใจแฟนๆไปเยอะเลย อิอิ :impress2:

ออฟไลน์ j-muay

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-8
    • Daddy's Home
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #114 เมื่อ18-06-2007 14:35:15 »

"สมาชิกอะไรนะ!!..  ไม่เคยได้ยิน..”

“ผมก็เพิ่งเคยได้ยิน  เขาบอกว่าเป็นสมาชิกเล้าเป็ด บอร์ด Boy’s love”

“Boy’s love... หมายถึงความรักของเด็กผู้ชายเหรอ..”

โยธินเหล่มองอีกฝ่าย เห็นสีหน้าก็รู้ว่าไม่ได้แกล้ง (แปลว่าไม่รู้จริงๆ)

“ความรักระหว่างผู้ชายกับผู้ชาย..”

“หมายถึงเกย์เหรอ.. นายฟังผิดรึเปล่า...”

“เปล่า..”

“แล้วไง จู่ๆ มาขอสัมภาษณ์นาย   เขารู้หรือว่านายเป็นเกย์...”

“เปล่า.. เขามาถามเรื่องลูกๆ ตอนแรกผมจะไม่บอก.. แต่พอรู้ว่าเป็นสมาชิกกลุ่มที่นิยม Boy’s love ผมก็เลยยอมเล่า คุณโกรธรึเปล่าที่ผมเล่าเกี่ยวกับเรื่องลูกๆ ของเราให้เด็กพวกนั้นฟัง...”

“มาถามตอนนี้มีประโยชน์อะไร..”

“......................”

โยธินนั่งเงียบเมื่อรู้สึกว่าภากรคงโกรธที่เขาถือวิสาสะเล่าเรื่องส่วนตัวให้คนอื่นฟัง มันไม่ใช่เรื่องของเขาคนเดียวแต่มันเป็นเรื่องของคนสองคน เขาควรจะถามอีกฝ่ายก่อนจริงๆ น่ะแหล่ะ

ภากรชำเลืองมองชายหนุ่มซึ่งนั่งหน้าจ๋อยอยู่ข้างๆ ไม่ได้ดุสักหน่อยทำไมขี้น้อยใจขนาดนี้ เขาละมือซ้ายจากพวงมาลัยและโอบร่างบางเอนเข้ามาซบไหล่

“แค่นี้ต้องงอนด้วยเหรอ..ฉันไม่ได้โกรธซะหน่อย..”

“ผมขอโทษที่ถือวิสาสะ ผมควรจะถามคุณก่อนจริงๆ”

“ไม่จำเป็น..ฉันไว้ใจนาย ถ้าคิดว่าสมควรหรือเหมาะสมฉันก็ไม่ขัด ว่าแต่เขาจะไม่เอาเรื่องของเราไปเมาท์ในบอร์ดเหรอ..”

“เมาท์ว่าอะไรเหรอ..”

“อ้าว!! ก็เมาท์ว่า... ในที่สุดคุณพ่อของลูกแฝดทั้งสองคนก็ตกล่องปล่องชิ้นกันเองไง..”

ร่างเพรียวผละออก   

“บ้าเหรอ!!.. ผมไม่ได้เล่าเรื่องของเรานะ เล่าแต่เรื่องลูก..”

“อ๊ะ !! ไม่ได้บอกเหรอว่าเราตกลงคบหาเป็นคู่รักกันอ่ะ..”

โยธินหน้าร้อนวูบเมื่อได้ยินคำว่า “คู่รัก”   เป็นครั้งแรกที่ได้ยินคำนี้จากปากภากร ที่ผ่านมาส่วนใหญ่จะใช้คำว่า ”คู่ขา”  ซึ่งทุกครั้งที่ได้ยินเขารู้สึกไม่ดีเลย

“มะ.. ไม่ได้บอก.. ใครจะไปกล้าเล่าเรื่องน่าอายแบบนั้น...”

...ใช่...ใครจะไปกล้าเล่า... มันไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจสักนิดที่ถูกอีกฝ่ายบอกคบหาเป็นคู่ขากันเพียงเพราะต้องการใช้เขาแทนผู้หญิง หนำซ้ำคืนแรกที่ตกล่องปล่องชิ้นกันก็เพราะถูกคุณพ่อแรงยักษ์ขืนใจตอนเมาอีกต่างหาก น่าอายสิ้นดี... ดีนะที่เขาไม่ได้บอก....

“สรุปแล้วเล่าแต่เรื่องของลูกๆ งั้นเหรอ”

“อือ..”

“น่าเสียดาย”

“เสียดายเรื่องอะไร..”

“นายไม่ได้เล่าเรื่องของเรา... แสดงว่าเจ้าหนุ่มนั่นก็คงไม่รู้ว่าว่าฉันเป็นอะไรกับนาย..”

ใบหน้าหวานมองอีกฝ่ายอย่างไม่เชื่อสายตา

“พูดเหมือนคุณอยากให้เขารู้ยังงั้นล่ะ”

“ไม่ใช่อยากให้รู้   แต่ต้องการให้รู้!!..”

“ว่าไงนะ!!.. คุณไม่อายเหรอ..”

“นายอายรึเปล่าล่ะ ถ้าใครรู้ว่านายคบหากับฉัน”

“ผม เอ่อ.. ผมไม่อายหรอก ... ใครๆ ก็รู้ว่าผมเป็นเกย์ แต่คุณไม่ใช่ ...”

“นายไม่อายแล้วทำไมฉันต้องอายด้วย  ฉันคบกับนายไม่ใช่เพราะนายเป็นเกย์และสามารถทดแทนผู้หญิงได้ แต่เพราะนายคือปะป๊าของลูกๆ นอกจากนายแล้วอย่าหวังว่าฉันจะไปแตะต้องผู้ชายคนอื่นได้อีกเลย...”

“เอ่อ... พูดจริงๆ เหรอ..”   โยธินก้มหน้างุด ดีใจและเขินอย่างแรงกับคำพูดของอีกฝ่าย :o8:

“จริงซี..”  มือใหญ่รั้งศีรษะร่างเพรียวเข้ามากระซิบ

“ถ้าไม่เชื่อ... เดี๋ยวพาลูกเข้านอนเสร็จแล้วแวะที่ห้องฉันนะ คืนนี้ฉันจะพิสูจน์ให้ดู”

“หา!! .. อีกแล้วเหรอ...” โยธินเบี่ยงตัวออกขยับไปนั่งชิดประตู

“อาทิตย์นี้คุณให้ผมแวะติดกัน 3 คืนแล้วนะ... ”

“อ้าว!!… เป็นข้อตกลงของเราไม่ใช่เหรอ กล่อมลูกเสร็จแล้วก็ต้องกล่อมพ่อด้วย..”

“บ้า... พูดเอาแต่ได้  o12  ในที่สุดคุณก็เห็นผมเป็นแค่คู่นอนอยู่ดี เพราะแบบนี้ผมถึงไม่มีหน้าไปประกาศให้ใครรู้ มันไม่ใช่เรื่องที่น่ายินดีสักนิด...”

เสียงใสดังขึ้นเรื่อยๆจนภากรต้องจุย์ปากให้ค่อยเพราะลูกสองคนหลับอยู่เบาะหลัง อีกฝ่ายจึงเบาเสียงลง

“เราเป็นแค่คู่ขากันจะให้ผมไปเที่ยวบอกใครว่าผมคบหาเป็นคนรักกับคุณได้ไง..”

กล่าวจบก็เบือนหน้าหนีออกนอกหน้าต่างนั่งนิ่งไม่พูดอะไรอีก เพราะอาจควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้และเสียงดังจนทำให้ลูกตกใจตื่น

ภากรนิ่งเงียบไปเช่นกัน ครุ่นคิดถึงเหตุการณ์นับจากวันที่ตกคบหากันกับโยธินจนถึงวันนี้เวลาล่วงเข้า 2 เดือนกว่าแล้ว เขาจำได้ว่าเคยพูดคำนั้นไปแล้วนี่นา… แล้วทำไมถึงยังพูดเหมือนไม่เข้าใจความรู้สึกที่เขามีให้…

"จอดทำไม คุณจะทำอะไรเหรอ.." โยธินหันไปถามเมื่ออีกฝ่ายชะลอรถเข้าข้างทาง

แทนคำตอบร่างสูงปลดเซฟตี้เบลท์ออก  และโถมเข้าสวมกอดร่างเพรียว

"ฉันอยากเคลียร์ปัญหากับนายก่อนเข้าบ้าน"

โยธินขนลุกซู่เมื่ออีกฝ่ายไม่พูดเปล่าแต่ซุกไซ้ใบหูเขาไปด้วย

"อื้อ~~~ ปล่อยนะ… เคลียร์อะไรตรงนี้เล่า...ไปคุยกันที่บ้านซี..เดี๋ยวลูกตื่น.."

"ลูกไม่ตื่นหรอก ถ้านายไม่เสียงดัง.."

"มะ.. หมายความว่าไง คุณจะทำอะไร.. อย่าบ้านะ นี่มันในรถ…"   ภากรหัวเราะกับน้ำเสียงตระหนก

"ทำไมต้องตื่นเต้นด้วย   นึกว่าฉันจะอึ๊บนายในรถเหรอ…"

โยธินหน้าร้อนผ่าว  กำปั้นรุ่นๆ ทุบลงกลางหลังร่างกำยำดังอั๊ก !!

"ไอ้บ้า!! คุณมันลามกตลอด ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ…อุ๊บ…"

มือใหญ่ปิดปากที่กำลังฉอดๆ อยู่

"ชูว์….. ลูกจะตื่นเพราะนายตะโกนรู้มั้ย ฉันแค่อยากจะคุยด้วยเท่านั้น นั่งเฉยๆ ฟังฉันพูดสัก 2 นาทีได้มั้ย "

โยธินพยักหน้าหงึกภากรจึงปล่อยมือที่ปิดปากออก

"ฟังนะ โย.. ฉันเข้าใจความรู้สึกของนาย นายไม่แฮปปี้กับการคบหาเป็น "คู่ขา" ของเรา ความสัมพันธ์แบบนี้ทำให้นายรู้สึกไม่ดีมาตลอด ใช่มั้ย.."

โยธินไม่อาจปิดบังความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองไว้ได้เมื่อใบหน้าคมเข้มจ้องมองเขาอย่างต้องการคำตอบ จึงพยักหน้ารับอย่างอายๆ   m1

"ในเมื่อรู้สึกไม่ดีทำไมไม่พูดหรือไม่บอกสักคำ ทำไมต้องเก็บความรู้สึกไว้ด้วย นายไม่ใช่คนขี้อายในเรื่องเซ็กซ์ซะหน่อย"

อารมณ์เขินอายหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อเจอคำพูดกวนประสาทอีก

"คุณเห็นผมเป็นคนหน้าหนาหรือไง นี่ไม่ใช่เรื่องเซ็กซ์นะ มันเป็นเรื่องของความรู้สึกที่คนสองคนมีให้กัน  ในเมื่อคุณรู้สึกดีกับความสัมพันธ์แบบนี้จะให้ผมบอกว่าผมรู้สึกไม่ดีได้ยังไง.."

ภากรตกใจเมื่อรู้ว่าโยธินนึกถึงความรู้สึกของเขามากกว่าตัวเอง ให้ตายเถอะ.. นี่เขาทำร้ายจิตใจปะป๊าของลูกๆ มาตลอดเลยงั้นเหรอ..

"ในเมื่อเป็นแบบนี้..ฉันตัดสินใจแล้ว เมื่อนายไม่มีความสุข เราสองคนก็ยุติความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่นี่ซะ.. ต่อไปฉันและนายจะไม่อยู่ในฐานะคู่ขากันอีก.."

ร่างสูงผละไปนั่งพิงพนักเมื่อพูดจบ

โยธินสะท้านเฮือกกับถ้อยคำที่ผ่านเข้าโสตประสาท  หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่พื้นรถ ค้นพบความจริงในบัดดลว่า  ... จงพอใจกับสิ่งที่ตัวเองมีอยู่ …แม้เพียงน้อยนิดก็ยังดีกว่าไม่มีเลย…

"หรือนายคิดว่ายังไง"    ภากรมองออกไปนอกรถขณะกล่าวจึงไม่เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังอยู่ในสภาพใด

"ถ้าเรายังคบกันต่อไปแบบนี้นอกจากนายจะไม่มีความสุขแล้ว ฉันเองก็…"

"ผมขอโทษ.. ผมแค่รู้สึกไม่ดีเฉยๆ .. แต่ผมก็มีความสุขนะโจ.. ผมมีความสุขทุกครั้งที่นอนกับคุณ ผมมีความสุขที่ได้อยู่ใกล้คุณพร้อมกับลูกๆ ฮึก.. ผมไม่ต้องการมากไปกว่านี้ก็ได้   :sad4:   ขอแค่ความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่นี้ก็พอ ได้โปรดให้ผมได้คบกับคุณเหมือนเดิมเถอะนะ ฮือ ๆ "

ภากรผวาเข้าสวมกอดร่างบางด้วยความตกใจ เพราะอีกฝ่ายเล่นพูดไปร้องไห้ไปเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ จนร่างเล็กๆ ที่เบาะหลังขยับไปมา

"เฮ้ๆ .. ร้องไห้ทำไม หือ.. ไม่เอาน่า.. อย่าร้องนะคนดี.."  เสียงทุ้มปลอบเบาๆ อย่างอ่อนโยนแต่อีกฝ่ายกลับสะอื้นหนักกว่าเดิม

"ให้ผมคบกับคุณเหมือนเดิมนะโจ.. นะ …. หรือว่าคุณมีคนอื่น …ฮึก.."

มือใหญ่จับศีรษะอีกฝ่ายซุกกับอกเมื่อเห็นทำท่าจะปล่อยโฮออกมาอีก

"อย่าตีโพยตีพายได้มั้ย  ฉันไม่ได้มีคนอื่นซะหน่อย หยุดร้องแล้วฟังที่ฉันพูดก่อน…"

เสียงสะอื้นเงียบลงทันทีเหลือเพียงอาการสะท้าน ร่างบางยังคงซุกนิ่งอยู่กับอกรอฟังอย่างใจจรดใจจ่อ

"ฉันแค่เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างเราตอนนี้มันทำให้นายไม่มีความสุข เพราะงั้นก็เลยอยากจะเปลี่ยน…"

"ผมมีความสุข"   เสียงใสขัดขึ้นก่อนที่ภากรจะพูดจบ ใบหน้าหวานหมองเศร้าเงยขึ้นกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว

"ไม่ต้องเปลี่ยนอะไรทั้งนั้น ทำทุกอย่างเหมือนเดิม คิดซะว่าเราไม่ได้คุยอะไรกันในคืนนี้.. เราจะเป็นคู่ขากันจนกว่า.."

ใบหน้าคมเข้มระบายยิ้มเมื่อเสียงใสขาดหายไปไม่ยอมพูดต่อ

"จนกว่าอะไรล่ะ"  เสียงทุ้มกระซิบถาม   "จนกว่าฉันหรือนายจะมีใครอื่นใช่มั้ย.."

โยธินพยักหน้ารับ เขาพูดต่อไม่ออกเพราะไม่ได้เป็นความต้องการของตัวเอง เขาไม่มีวันมีใครอื่นได้อีก หัวใจเขาไม่ว่างแล้ว…

ภากรอดหัวเราะไม่ได้ เมื่อปะป๊าของลูกทำปากเก่งไม่ตรงกับใจแถมยังขี้แยอีกต่างหาก

"ที่ฉันจะคุยกับนายก็เรื่องนี้แหล่ะ ฉันเบื่อการคบหาแบบนี้…"

ร่างบางมีอาการสะท้านเฮือกจนภากรสัมผัสได้ รีบกล่าวต่อก่อนที่อีกฝ่ายจะปล่อยโฮออกมาอีก..

"ฉันตัดสินใจไม่คบนายเป็นคู่ขาอีกต่อไป..  อยากเริ่มต้นจริงจังกับใครสักคน… เพราะงั้น.. "

"ไม่เป็นไร.. ผมเข้าใจ ผมเข้าใจแล้ว…"

โยธินดันร่างสูงใหญ่ออกเมื่อรู้สึกว่าตัวเองชักจะอ่อนแอเกินไปแล้ว เขาเข้าใจความต้องการของอีกฝ่าย เข้าใจถ่องแท้แล้วเพราะงั้น…

"ก็ได้…งั้นเราจบกันด้วยดี ตั้งแต่นาทีนี้ผมเป็นแค่ปะป๊าของลูกๆ ผมจะไม่นอนค้างคืนที่นี่อีกแต่จะมาเยี่ยมลูกทุกวัน ผมยินดีกับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของคุณ แต่ขออะไรอย่างได้มั้ย   :impress:     ผมไม่คาดหวังให้ผู้หญิงของคุณรักลูกๆ ของเราเท่ากับที่ผมหรือคุณรัก แค่ขอให้เธอมีจิตใจอ่อนโยน รักเด็กบ้างก็พอ.."

ภากรใจหายวาบ  จู่ๆ กระต่ายน้อยขี้แยก็สวมวิญญาณลูกเสือเข้มแข็งเด็ดเดี่ยวจนเขาใจหายวาบ..   ให้ตาย!!.. เขาตั้งใจจะให้อีกฝ่ายเผยความในใจออกมากลับกลายเป็นตัดใจบอกเลิกเฉยเลย…

"จบกันด้วยดีแปลว่าอะไร..." น้ำเสียงทุ้มแหบพร่าเล็กน้อย

"รู้หรือเปล่าว่าคนที่ฉันจะเริ่มต้นจริงจังด้วยคือใคร.."

ใบหน้าหวานส่อแววเจ็บปวดเห็นๆ แต่คำพูดที่ออกมากลับตัดเยื่อใยอย่างนึกไม่ถึง

"ผมไม่สน ไม่อยากรู้ว่าเป็นใคร จบกันก็แปลว่าคุณและผมไม่อยู่ในฐานะที่จะมาแตะเนื้อต้องตัวกันแบบนี้อีก เพราะงั้นถอยออกไปได้แล้ว กลับบ้านพาลูกเข้านอนซะที ผมจะได้กลับบ้าน…"

ร่างสูงใหญ่ผละออกพร้อมเสียงถอนหายใจเบาๆ

"ฉันอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่..อยากสร้างครอบครัวที่อบอุ่น..ไม่ใช่เพื่อตัวเอง… ไม่ใช่แค่เห็นนายไม่มีความสุข แต่เพื่อลูกๆ ของเรา.. ฉันตรึกตรองอยู่นานจนแน่ใจว่าตัวเองตัดสินใจไม่ผิด ไม่มีใครรักลูกของเราได้เท่ากับที่เรารัก เพราะงั้นคนที่ฉันอยากคบหาเป็นคู่ชีวิตด้วยก็คือคนที่รักลูกของฉันเหมือนกับลูกของตัวเอง… ฉันไม่อยากเป็นแค่คู่ขากับนายอีกต่อไปเพราะเหตุนี้ ฉันอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่กับนาย… แต่เมื่อนายอยากจบและไม่อยากให้ฉันแตะเนื้อต้องตัวอีก ฉันก็…"

เสียงทุ้มขาดหายเพราะถูกร่างบางผวาเข้ากอด เรียวปากนุ่มประกบจูบเขาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ถึงจะเป็นคนเริ่มก็ไม่สามารถหยุดและผละออกง่ายๆ เนิ่นนานทีเดียวกว่าเขาจะยอมถอนริมฝีปากออก

"มาจูบฉันแบบนี้แปลว่าอะไร เราจบกันแล้วไม่ใช่เหรอ.. หรือว่าจูบลา หือ…" ภากรซ่อนยิ้มในสีหน้าขณะกระเซ้าถาม

"ไม่.. ผมไม่อยากจบ.. ผมนึกว่าคุณมีคนอื่นแล้วนี่นา…."   m1

"ก็นายไม่ฟังที่ฉันพูดให้จบ ชอบอวดรู้ อวดเก่ง ปากไม่ตรงกับใจ" นิ้วเรียวบีบจมูกรั้นเบาๆ "ตกลงอยากจะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับฉันมั้ย หรือยังอยากจะเป็นแค่คู่ขาเหมือนเดิม…"

"อยาก..ผมอยากเป็นอะไรก็ได้ที่คุณต้องการให้เป็น ขอแค่ได้อยู่เป็นครอบครัวมีคุณกับลูกๆ ผมก็พอใจแล้ว "

"พอใจจริงเหรอ แม้แต่จะให้เป็นคู่ขาเหมือนเดิมก็พอใจงั้นเหรอ"

ใบหน้าหวานก้มงุดลง มาถึงขั้นนี้แล้วถ้าไม่พูดตอนนี้คงไม่มีโอกาสพูดอีก

"ผมอยาก…"  "ฉันไม่อยาก.."

ต่างฝ่ายต่างพูดแล้วก็นิ่งเงียบไป

"คุณพูดก่อน.."   "นายพูดก่อน.."

“จะกินไอติมอีก ปะป๊า..”

เสียงเจ้าหนูเจมส์ดังแทรกขึ้นมา ทำเอาทั้งพ่อทั้งปะป๊าสะดุ้งเฮือกรีบหันไปมองก็พบว่ายังหลับปุ๋ยอยู่..

"ผมจะบอกว่าผมอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคุณ เป็นคู่ชีวิตจริงๆ ไม่ใช่แค่คู่ขา.."

"ฉันก็จะบอกว่า ฉันไม่อยากเป็นแค่คู่ขากับนาย อยากเป็นคู่ชีวิตร่วมทุกข์ร่วมสุขกันตลอดไป.."

อีกครั้งที่โยธินเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เรียวปากนุ่มจุมพิตริมฝีปากอุ่นแต่เพียงเบาๆ แต่กลับถูกอีกฝ่ายบดจูบกลับอย่างหนักหน่วง

"อื้อ~~ อือ~~ "

ภากรถอนริมฝีปากออกเมื่อดูดดื่มความหวานจนเต็มอิ่ม ร่างบางอ่อนระทวยตาปรือในวงแขน เห็นแล้วมันน่า.. o3

"โจ.. "

"หืมม์.."

"ขอถามหน่อยได้มั้ย"

"อะไร.."

"คู่ชีวิตแปลว่า คู่รักรึเปล่า.."

ภากรซ่อนยิ้ม เขารู้ว่าโยธินต้องการอะไร..

"นายว่าใช่มั้ยล่ะ.."

"อย่ามาถามผมซี ผมถามคุณก่อนนะ.."

"เฮ้อ! เป็นพ่อคนแล้วนะโย..  ทำไมถามคำถามไร้เดียงสาแบบนี้ ใครจะยอมให้คนที่ตัวเองไม่รักมาเป็นคู่ชีวิตด้วย หือ.."

น้ำใสคลอระริกดวงตาคู่สวย   :impress:  ความปีติยินดีเปี่ยมล้นในหัวอกจนไม่สามารถเก็บความรู้สึกได้

"แปลว่า.. คุณก็รักผม..ใช่มั้ย.."

ใบหน้าคมเข้มโน้มลงกระซิบตอบและซุกไซ้ลำคอร่างบาง

"ไม่รักจะเรียกให้เข้ามาหาทุกคืนเหรอ หืมม์.."

"แต่คุณไม่เคยบอก..ว่า… รัก…" เสียงเริ่มสั่นเพราะถูกซุกซนหนักขึ้น

"ฉันบอกทุกคืน…นายไม่ยอมฟังเอง เอาแต่ร้องว่า… เร็วกว่านี้อีก …"  เสียงกระซิบแผ่วข้างหูทำให้กำปั้นของร่างบางทุบลงกลางหลังกำยำดังอั๊ก ๆ

"คนบ้า!!  ลามก!!.. ไปบอกตอนนั้นใครจะรู้ว่าคุณรักผมจริง…"

"อ้าว! จะให้บอกตอนไหนล่ะ แล้วตอน Make love ถ้าไม่บอกรัก จะให้บอกว่าอะไรหือ.."

…อั๊ก ! ๆ …

"โอ๊ย! เจ็บนะ ทีนายล่ะ ไม่เคยบอกรักฉันสักคำ.."

"ผมก็บอกรักคุณทุกคืนเหมือนกัน คุณไม่ได้ยินเอง.."

"ล้อเล่นน่ะ บอกตอนไหน…"

"ตอน..เอ่อ.. ตอนที่คุณนอนหลับแล้วอ่ะ.."

ภากรส่ายหน้าก่อนจะกดจมูกลงบนแก้มเนียนสูดดมความหอมหนึ่งฟอดใหญ่..

"ฉันรักนายโยธิน.. ถ้าไม่รัก.. ก็คงไม่ขอคบเป็นคู่ขาด้วยหรอก…"

"ผมก็รักคุณ โจ.. ถ้าไม่รัก.. ก็คงไม่บอกปีเตอร์ว่าคุณเป็นแฟนใหม่ของผมหรอก.."

ภากรสวมกอดร่างในอ้อมแขนแน่น ถ้าไม่ติดว่ามีลูกๆ นอนอยู่เบาะหลัง จะขอฉลองความรักที่มีให้กันซะตอนนี้เลย

"ปะป๊าขา ~ ~  หนูปวดฉี่ค่ะ.."

อีกครั้งที่ปะป๊าและพ่อต้องผละออกจากกันพร้อมอาการสะดุ้ง   หนูน้อยเจนนี่ลุกขึ้นนั่งกุมท้องน้อยสีหน้างัวเงีย โยธินปรับพนักเบาะเอนลงและอุ้มลูกมานั่งตัก

"ปวดมากมั้ยจ๊ะ…ลูก… ทนไหวมั้ย"

หนูน้อยส่ายหน้า คุณพ่อเลยแนะวิธีให้

"งั้นให้ปะป๊าพาไปฉี่ข้างรถนะจ๊ะ…"

โยธินกำลังจะเปิดประตูหนูน้อยก็ร้องเสียงหลง

"อือ… ไม่เอา.. เจนนี่จะฉี่ในรถ ฮือ.. ปะป๊า เจนนี่จะฉี่ไหลแล้วค่าาา.."

ปะป๊าหันไปขอความเห็นจากพ่อ แต่พ่อไม่ยอมสบตาด้วยรีบบึ่งรถออกทันที คิ้วเรียวขมวดมุ่นกับปัญหาเฉพาะหน้าเมื่อร่างเล็กในอ้อมกอดสะท้านเหมือนกำลังปวดมากจนทนไม่ไหว จึงตัดสินใจคว้าแจ๊คเก็ตที่คลุมอยู่ที่พนักเบาะมาขยุกไว้ที่ตักตัวเอง ก่อนจะถอดกางเกงในลูกสาวออกและจับนั่งซ้อนกองเสื้อ

"ฉี่เลยจ้ะลูกจ๋า… ปะป๊าเอาผ้ารองไว้แล้วฉี่ได้เลยจ้าาา.."

หนูน้อยไม่มีข้อสงสัย ฉี่ตามที่ปะป๊าบอกทันทีเพราะปวดจนกลั้นไม่อยู่แล้ว

โยธินระบายยิ้มเมื่อลูกสาวตัวน้อยจัดการธุระของตัวเองเสร็จจนฉ่ำนองอยู่บนตักเขา

"ปะป๊า.. เจนนี่ฉี่เสร็จแล้วค่ะ.."

"จ้าา~~  สบายท้องแล้วใช่มั้ย.. เดี๋ยวถึงบ้านต้องอาบน้ำนะจ๊ะ ห้ามงอแงไม่อาบล่ะ…"

สาวน้อยพยักหน้าหงึก ปะป๊าสวมกางเกงในให้เสร็จก็ปีนกลับไปนอนต่อที่เบาะหลัง

ภากรชำเลืองมองร่างบางที่นั่งอมยิ้มอย่างสบายใจเมื่อจัดการธุระให้ลูกเรียบร้อยด้วยดี ถ้าเป็นเขาก็ยังนึกไม่ออกว่าจะให้ลูกฉี่ในรถยังไงโดยเฉพาะเด็กผู้หญิงด้วย แต่โยธินกลับแก้ปัญหาได้รวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ…เห็นแล้วรู้สึกภูมิใจเหลือเกินที่เลือกคู่ชีวิตไม่ผิด… เอ๊ะ !! เอ๋… แต่ว่า.. สายตาเหลือบไปที่ปลายเท้าของคนข้างๆ แว่บหนึ่ง   o18

"โย.."

"หือ.." 

"เก่งมาก..ที่รัก… "

ใบหน้าหวานหันมาแย้มยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี..    m1 ( หัวใจดวงนี้กำลังมีรักนี่น่าาา… )

"ขอบคุณคร้าบ.. เป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว.."

"ว่าแต่..ขอถามอะไรหน่อย.."

"อะไรเหรอ.."

"เอาอะไรรองฉี่ให้ลูกอ่ะ ?? "     :confuse:

"หา!!… อ๋อ !! แจ๊คเก็ตคุณไง   ตัวใหญ่ดี   ซับฉี่ลูกได้หมดเลย แหะๆ.."



THE   END



 o13




วางบิล    

ค่าอาหารมื้อนี้   4250    บาท
 
สำหรับสมาชิกเล้าเป็ด   :seng2ped:   คุณโยธินลดให้ 10 %   

เหลือ    3,825   บาท

Moderator  5  คน  หมูพูห์  พี่แน๋ว  thip poes  และ sun    ออกคนละ  300  บาท

สมาชิกที่เหลือ  13 คน    ออกคนละ  200  บาท





จะพักจริงแล้วนะ  เดือนหน้าค่อยแวะมาใหม่

หวัดดีทุกๆ คน


:bye2:


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-06-2007 20:43:34 โดย j-muay »

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #115 เมื่อ18-06-2007 15:29:53 »




วางบิล    

ค่าอาหารมื้อนี้   4250    บาท
 
สำหรับสมาชิกเล้าเป็ด   :seng2ped:   คุณโยธินลดให้ 10 %   

เหลือ    3,825   บาท

Moderator  5  คน  หมูพูห์  พี่แน๋ว  thip poes  และ sun    ออกคนละ  300  บาท

สมาชิกที่เหลือ  13 คน    ออกคนละ  200  บาท





เหอเหอ

ไม่รับผิดชอบได้ป่าวเนี้ยะ








ลป.

จ่ายเป็นตัวแทนได้มั้ยค้าบบบบบบบ

กร้ากกกกกกกกกกกกก

 m4 m4 m4 m4 m4
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-06-2007 09:50:36 โดย หมูพูห์ »

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #116 เมื่อ18-06-2007 19:10:01 »

เอ่อ  :try2: วางบิลที่แอดมินเลย มื้อนี้เรย์เลี้ยง   :o12:   :o12:
ปล. ขอบคุณเจ้หมวยมากเลยค่า สำหรับตอนพิเศษ  o13

น้ำค้าง

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #117 เมื่อ18-06-2007 21:17:26 »

อะจ๊าก  เจ๊หมวยข๋า  นึกว่าเลี้ยง เรียกเก็บคนละ 200 เชีย  ดีนะที่พี่ทิพย์บอกให้พี่เรย์เลี้ยง ค่อยยังชั่ว  :try2:

Electrolyte

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #118 เมื่อ19-06-2007 03:41:26 »

ดีใจจังพี่เรย์เลี้ยงเอด้วยช่ายไหมคร้าบ.... :m1:ขอบคุณมากๆๆเลยคร้าบ.. :m4:
นึกว่าจะเสียตังค์แล้ว :เฮ้อ:..ตั้งสองร้อย

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
Re: [Novel]My Baby by j-muay
«ตอบ #119 เมื่อ19-06-2007 09:17:41 »

ขอบคุณครับ  อิ่มจังคังค์อยู่ครบ รอเป็นกำลังใจให้เหมือนเดิมครับ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด