(เรื่องสั้น) กรงแก้ว ...โดย ป้ามหา..(หื่น)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: (เรื่องสั้น) กรงแก้ว ...โดย ป้ามหา..(หื่น)  (อ่าน 140555 ครั้ง)

ออฟไลน์ a_tapha

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +397/-1
+1 ให้ค่ะ

หื่นและแรงส์จริงๆ  o13

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3594
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
จะรีดให้หมดเลยหยอๆๆๆ

อิอิ

ของเขาแรงจริงๆๆ


bakanishi1

  • บุคคลทั่วไป
โอ๊ะ .. โอ ..

เรียกเลือดแทบหมดตัว

ใครอีกนะที่เพิ่มขึ้นมา

@ถั่วเค็ม@

  • บุคคลทั่วไป
โอยยย

หมดเลือด เลือดหมดตัวแล้ว......... :haun4: :haun4: :haun4:

ดีนะเป็นเรื่องสั้นไม่งั้นคงเสียเลือดจนตัวเหลืองแน่ๆ :laugh:

Nurofen

  • บุคคลทั่วไป
 :pighaun: :jul1:


อ่านไปซับเลือดไปเอิ๊กส์ :z1:

ออฟไลน์ eirichan

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 38
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
ไม่ไหวแล้ว
 :pighaun: :pighaun: :pighaun:
ตายสนิท
 :jul1:

ออฟไลน์ vanny

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 286
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
 :m25:  :pighaun:  :jul1:

ของเค้าแรงจริงๆ

เรียกรถพยาบาลเกือบไม่ทัน

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3191
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +349/-29
หื่น&แรงดีจริงๆ!  :jul1:

ออฟไลน์ kny

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1800
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +171/-15
 :haun4: ไม่หื่นสักนิดเลย  แต่มันมากกกกกกก

bossbuyking

  • บุคคลทั่วไป
 :jul1: :jul1: :jul1:


เลือดท่วมแว้วววววววววววววว

โอ้ย เดียวขอไปรับบริจาคเลือดก่อนนะ

เลือดไม่พอ อือออออออออออออออออออออ

 :z13: :z13:

จิ้มๆรักคนเขียน อิอิ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Ryze

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1003
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-1
ซัมมอนมันขึ้นมาหน้าแรก กดดันนน ฮี่ๆ

 :oni3:

จงเอามาลงๆๆๆๆ

Ygirl

  • บุคคลทั่วไป
 :jul1:

หมดแล้วค่ะ เลือดหมดตัวแล้ววววว

จะบอกว่านายเอกเรื่องนี้แร๊งงง แม้จะเจ็บอยู่ก็ยัง  :z1:

พระเอกเถื่อนมาก


ขอรับบริจาคเลือดกรุ๊ปโอด่วนคร้าาาาา

ออฟไลน์ tianqin

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +270/-1
ยกที่ 1 ผ่านไปแล้ววววววว 555+ ไม่ทราบว่าพร้อมกันหรือยังที่จะไปอ่านยกที่สอง

เราเตือนคุณแล้วนะคะ ว่าถ้ารับไม่ได้กับ  SM  กรุณากดปิดไปได้เลยนะ

เอาล่ะ ไปลุยเลยคะ

....................

กฤษณะสะดุ้ง  ชายหนุ่มแกล้งถอนสะโพกออกแต่เนติบีบรัดไว้แน่นอย่างไม่ยินยอม  ส่วนปลายที่ถูกบีบรัดแรงยามถอนออกเสียวซ่านจนกฤษณะถึงกับหลุดเสียงคราง
“ผมจะรีดจนหมดทุกหยาดหยด...ไม่เหลือเศษเสี้ยวไปให้คนอื่นเด็ดขาด” เนติกระซิบตอบแล้วกัดฟันพลิกร่างสูงใหญ่ลงแล้วดันตัวขึ้นนั่งบนหน้าท้องแกร่ง
กฤษณะหัวเราะหึๆกึ่งเยาะกึ่งท้าทาย ชายหนุ่มซ้อนแขนทั้งสองข้างหนุนศีรษะขณะเฝ้ามองร่างขาวเคลื่อนไหวอย่างยั่วเย้าอยู่บนหน้าท้อง
เนติทั้งโยกคลึง บดเบียด และบีบเคล้นท่อนเนื้อในตัวอย่างสุดฝีมือ  เขาจะรีดกฤษณะให้หมดทุกหยาดหยดอย่างที่ปากว่า  ไม่ใช่แค่ท่อนเนื้อแกร่งที่ถูกปรนนิบัติ  ทั้งริมฝีปากและแผ่นอกกว้างก็ถูกปรนเปรอเสนอสนองอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ขณะที่อารมณ์ถูกเคี่ยวจนสูงนั้น จู่ๆประตูห้องก็เปิดพรวดเข้ามาอย่างไร้มารยาท   สายชลและเด็กหนุ่มหน้าสวยคนหนึ่งยืนอยู่ที่นั่น เนติเพียงแต่ปรายตาไปมองก่อนจะยกสะโพกขึ้นสูงแล้วทิ้งตัวลงมาพร้อมๆกับบีบรัดท่อนเนื้อแกร่ง
เสียงกฤษณะครางออกมาอย่างสุขสมเรียกรอยยิ้มจางๆจากเนติ  แต่ทำให้สายชลถึงกับซีดเผือดด้วยความโกรธ  ส่วนเด็กที่มากับสายชลนั่นเบิ่งตาดูร่างเพรียวบนเตียงตาค้าง
เนติมีเสน่ห์รุนแรงทั้งกับผู้ชายและผู้หญิง แม้จะทำหน้าที่ผู้หญิงของกฤษณะ  แต่ยามนี้ร่างที่ขับควบอยู่ท่อนเนื้อแกร่งกลับเปี่ยมด้วยพลังของผู้ควบคุม   ทุกจังหวะลีลาเรียกเสียงครางพร่าจากกฤษณะได้ตลอดเวลา ยิ่งยามเนติเปล่งเสียงครวญครางยิ่งเร้าอารมณ์จนเด็กหนุ่มที่มาถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปนั่งกับพื้น
เสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้านห้อง  กฤษณะเองก็ลืมไปแล้วว่าเคยวางท่าไว้อย่างไร  มือใหญ่กดกระชากเอวบางเข้าหาตัวถี่ยิบขณะที่สะโพกก็ดันสวนกลับเข้าไปในหลืบแคบอย่างรุนแรง
“คุณกฤษ...ชอบไหมครับ...ชอบแบบนี้ไหม อ๊า...” เนติถามเสียงกระเส่า  เจตนาให้คนที่หลบไปยืนหลังประตูเปิดอ้าได้ยิน
“ดี...อา...เยี่ยม...” กฤษณะครางรับอย่างลืมตัว
เนติรั้งใบหน้าคมขึ้นแล้วบดจูบเข้าหากันขณะที่ร่างกายพุ่งถึงขีดสุด  ต่างฝ่ายต่างบดเคล้าและดูดดึงลิ้นของกันและกันอย่างกระหายขณะที่ฉีดหยาดรักออกมาครั้งแล้วครั้งเล่าจนหมดสิ้น
ทันที่ปากผละออกจากกันเนติก็ถอนสะโพกออกแล้วก้มลงดูดดื่มท่อนเนื้อของกฤษณะเหมือนจะรีดให้แน่ใจว่าไม่เหลือสิ่งใดๆอีก โดยไม่สนใจคราบไคลที่เปรอะเปื้อนอยู่ก่อนหน้านั้น แล้วจากนั่นจึงซวนซบลงบนอกกว้างอย่างหมดเรี่ยวแรง
ดวงตาคู่งามหรี่ปรือมองเลยไปยังเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ที่เดิม แต่เป้าเปียกแฉะและมีทีท่าหมดแรงไปด้วย เนติค่อยๆยันตัวลุกขึ้น แน่นอนว่าออกแรงขนาดนี้ยังไงซะแผลที่ต้นขาของเขาก็ต้องฉีกแน่ แต่เขาไม่สนใจ
ชายหนุ่มความเสื้อคลุมมาสวมทั้งที่ขายังสั่นนิดๆ  ก่อนจะเดินมาหยุดยืนตรงหน้าเด็กหนุ่มที่เงยขึ้นมองเขาด้วยแววตาปรารถนาอย่างปิดไม่มิด
“ออกไปรับเงินที่คุณดอน แล้วไม่ต้องมาอีกนะ” เนติสั่งเสียงเรียบ ทั้งที่ใบหน้ายังแดงก่ำด้วยแรงอารมณ์
“แต่ว่า...”
“นายคิดว่านายจะเก่งกว่าฉันไหมล่ะ?” เนติถามยิ้มๆด้วยสีหน้าเยือกเย็นเหมือนยามไล่ต้อนลูกค้าทางธุรกิจของ กฤษณะ
เด็กหนุ่มส่ายหน้าอย่างลืมตัว ใช่...เพียงแค่เห็นเขาแทบขาดใจอยู่ตรงนี้แล้ว  แล้วจะมีปัญญาอะไรไปหาญเทียบคนตรงหน้า  เด็กหนุ่มยกมือไหว้เนติแล้วเดินโซเซออกไปจากห้องเหมือนคนสติหลุด
ขณะที่เนติตามไปปิดประตู ก็พบสายชลยืนหน้าบึ้งอยู่หน้าห้องตามลำพัง
“อย่าคิดว่าแกจะชนะนะ  นายไม่มีวันยกโทษให้แกเรื่องรุจีราแน่ๆ”
“หึหึ...พยายามต่อไปเถอะสายชล  ระวังวันที่แผนแตกดังโพละ  ถึงตอนนั้นแกจะไม่มีแผ่นดินอยู่”
สายชลสะบัดหน้าพรืดด้วยความโกรธ  เนติหันหลังกลับเข้าห้องก็พบว่ากฤษณะนั่งกอดอกมองหน้าเขานิ่ง
“ผมไล่คนที่คุณกฤษเรียกมาไปแล้ว...แล้วจะไม่ยอมให้ใครมาอีก ถ้าคุณกฤษต้องการ...ก็ต้องเป็นผมเท่านั้น”
“มั่นใจจริงนะว่าฉันจะเลือกเธอ”
“ผมมั่นใจในความรักที่มีต่อคุณกฤษต่างหาก และผมแน่ใจว่าอีกไม่นานคุณกฤษจะรู้ความจริงทุกอย่างเอง...ผมแค่รออยู่ตรงนี้...แค่รอเท่านั้น” เนติย้ำอย่างมั่นใจก่อนจะเดินเขยกกลับไปที่เตียง
เมื่อไม่มีสายตาคนอื่นเขาก็ไม่จำเป็นต้องปกปิดอาการเจ็บปวดอีก  ยิ่งเห็นดวงตาคมกริบไหววูบด้วยความเสียใจยามมองแผลที่ชุ่มเลือดของเขาก็ยิ่งปลาบปลื้ม
‘ต่อให้ต้องหลั่งเลือดมากกว่านี้ หากมันจะยิ่งทำให้ผมสำคัญกับคุณ ผมก็ยินดี’  เนติย้ำกับตัวเองในใจขณะสลัดเสื้อคลุมทิ้ง  แล้วกลับเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของกฤษณะอีกครั้ง
……………………..

ออฟไลน์ tianqin

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +270/-1
.........
สายมากแล้วเมื่อเนติตื่นขึ้นมาจากความฝันแสนหวานอีกครั้ง  สิ่งแรกที่สัมผัสได้คืออาการปวดรุมตามตัวและหัวหนักอึ้ง  แต่ร่างกายยังอิ่มเอมเสียวซ่านทุกครั้งที่ขยับตัว ยังไม่ทันลุกจากเตียงประตูก็ถูกไขเข้ามา
“ตื่นแล้วเหรอครับ?”
“น้าดอน...ป่านนี้แล้วยังไม่ไปส่งคุณกฤษอีกเหรอครับ?”
“วันนี้นายไม่ได้ไปทำงานครับ...คุณเนยังมีไข้อยู่นะครับ แผลอักเสบด้วย อย่าเพิ่งลุกนะครับ”
“คุณกฤษอยู่บ้านแล้วน้าดอนมาดูแลผมทำไมครับ...เดี๋ยวก็เป็นเรื่อง”
“วันนี้คงไม่ได้มาออกฤทธิ์ออกเดชกับใครหรอกครับ...ทนายผจญมาหาตั้งแต่เช้า  หอบเอกสารมาเป็นตั้ง”
“แล้วที่บริษัท...”
“คุณอโนทัยก็เอาเอกสารมาให้แล้วครับ  ตอนนี้อยู่ในห้องทำงาน  เห็นนายสั่งให้แม่ผิวเตรียมอาหารไว้ทั้งมื้อเที่ยงมื้อเย็นเลยครับ...ทานข้าวต้มสักนิดนะครับ จะได้ทานยา”
อโนทัยที่นายดอนพูดถึงคือหัวหน้าฝ่ายบริหารของกฤษณะ  และอีกด้านคือมือเก็บกวาดทุกอย่างไม่ให้ใครดมกลิ่นมาถึงกฤษณะได้
ธุรกิจในโลกมืดสร้างผลกำไรที่มหาศาลกว่าด้านสว่างแน่นอน  และกฤษณะก็ทำมันทุกอย่างยกเว้นค้ายาเสพติด ไม่ใช่ความมีคุณธรรม  แต่สิ่งนี้มักสร้างปัญหามหาศาลพอๆกับรายได้  กฤษณะจึงไม่คิดจะแตะมันซึ่งก็ทำให้เขายืนอยู่ในโลกมืดได้อย่างยิ่งใหญ่  ในฐานะคนกลางที่คอยไกล่เกลี่ยยามกลุ่มต่างๆมีปัญหากัน  แม้ว่าจะต้องจ่ายบ้าง  แต่ก็เพิ่มอิทธิพลให้กฤษณะมากขึ้น  และมีศัตรูน้อยอย่างไม่น่าเชื่อ
“ขอบคุณครับ  ผมเลยเป็นภาระให้น้าดอนไปแล้ว”
“ขืนผมไม่ดูแลปล่อยให้คุณเนเป็นหนักกว่านี้นายคงเอาตาย”
“นายต้องการให้ผมตายอยู่แล้ว  จะมาโกรธน้าดอนทำไม” เนติพูดเสียงเรียบ  แต่คนฟังกลับไม่สบายใจ
“ทำไมพูดอย่างนั้นละครับ นายห่วงคุณเนมากนะครับ”
“...ผมไม่อยากหวังอะไรแล้วครับน้าดอน  ตราบใดที่ยังพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของผมไม่ได้  นายคงไม่ยอมอภัยให้”
“แต่ทุกคนในบ้านก็เป็นพยานได้ว่าคุณผู้หญิงวางยาทุกคน  คุณเนเองก็โดนด้วย”
“น้าดอน...ความจริงแล้วผมตามคุณรุจีราไปทันที่สนามบิน  แต่ผมก็ไม่กล้าขัดขวางเธอ”
“เรื่องนั้นสายชลมันบอกนายแล้ว  นายยังถามว่าถ้าเห็นขนาดนั้นทำไมมันไม่ขัดขวางไว้เสียเอง...จริงๆมันเองก็เจตนาจะปล่อยคุณผู้หญิงไป  เพื่อให้คุณเนมีความผิดนั่นแหละครับ”
“อย่าไปโทษใครเลยครับน้าดอน  ถึงยังไงเรื่องนี้ผมก็ผิดเต็มๆ  ปัดความรับผิดชอบไปให้ใครไม่ได้หรอกครับ  ทั้งที่ปล่อยให้คุณรุจีรากับน้องนราอยู่ด้วยกัน ทั้งเรื่องที่ปล่อยให้คุณรุจีราส่งเมล์หาเพื่อนที่ต่างประเทศ รวมถึงการที่ไม่ได้ขัดขวางเธอที่สนามบิน...ทั้งหมดเป็นความผิดผม...แค่นายให้ผมเป็นสัตว์เลี้ยงก็ถือว่ากรุณามากแล้ว  ความจริงถึงนายฆ่าผมก็เป็นเรื่องสมควร  เพราะผมทำให้นายต้องเสียน้องนราไป”
“อย่าเพิ่งไปคิดอะไรมากเลยครับ  รักษาตัวให้หายก่อน  ส่วนเรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกที”
.…………………
“ใส่ซะ” ปลอกคอสำหรับสุนัขถูกโยนลงมาที่พื้น  แต่มันแตกต่างจากปลอกคอสุนัขทั่วไปตรงที่มีตัวล็อคแบบที่ต้องใช้กุญแจไขออก เนติหยิบปลอกคอมาใส่และกดล็อคเรียบร้อย แม้จะมีห่วงสำหรับใส่สายจูงแต่ตอนนี้มันว่างเปล่า
กฤษณะเดินนำไปยังตึกใหญ่โดยไม่ได้เหลียวมามองข้างหลัง เพราะแน่ใจว่าอย่างไรเสียเนติก็ต้องตามไปจนได้
ชายหนุ่มค่อยๆเขยกไปช้าๆ  อาศัยไม้เท้าที่ดอนหามาไว้ให้ประคองตัวตามหลังร่างสูงใหญ่ไป  ท่ามกลางสายของคนทั้งบ้าน  ซึ่งส่วนใหญ่เต็มไปด้วยความเห็นใจ  แต่กลับมีคนกลุ่มหนึ่งที่มองตามไปอย่างเยาะหยันแกมสะใจ
เหมือนแกล้งกันเมื่อกฤษณะเดินนำขึ้นไปชั้น3แทนที่จะขึ้นลิฟต์ กว่าที่เนติจะตามขึ้นไปถึงเหงื่อก็ไหลท่วมตัว บาดแผลบริเวณต้นขามีเลือดไหลซึมออกมาเปื้อนผ้าพันแผล
“ต่อไปนี้ย้ายมาอยู่ห้องนี้”
“ครับ” เนติชะงักเพียงนิดเดียว  แต่ก็รับปาก...สัตว์เลี้ยงอย่างเขาถูกสั่งให้ขึ้นมานอนห้องเดียวกับนาย...
“ห้ามไอ้ดอนมาหาเธออีก  บนนี้นอกจากแม่ผิวแล้วห้ามใครเข้ามา  ถ้าฉันเห็นใครบนนี้จะถือว่าเธอเรียกขึ้นมา”
“ครับ”
สั่งเพียงแค่นั้นกฤษณะก็ทำท่าจะผละจากไปแต่เนติปราดเข้าไปขวางไว้
“จะไม่ฉลองปลอกคออันใหม่หน่อยเหรอครับ?” เนติถามพลางลูบมือไปบนปลอกคอช้าๆ 
“อยากเป็นสัตว์เลี้ยงมากนักหรือไง? ” กฤษณะถามเสียงเรียบทั้งที่ดวงตากวาดตามปลายนิ้วเรียวอย่างเผลอตัว
“ก็...แค่อยากลอง...เจ้านายไม่อยากลองเหรอครับ?”  เนติกระซิบตอบอย่างยั่วเย้า  การที่ไม่ได้ติดตามกฤษณะไปทุกหนทุกแห่งเหมือนเคย  สร้างความหวั่นไหวให้เขาไม่น้อย  และเขากำลังเรียกความมั่นใจคืนมาให้ตัวเอง
สีหน้าเย็นชาแต่แววตาที่ไหววูบด้วยความตื่นเต้นของกฤษณะทำให้เนติยิ่งได้ใจ  ชายหนุ่มปลดกระดุมเสื้อช้าๆแต่กฤษณะกลับกระชากออกเสียเอง
“เป็นสัตว์น่ะไม่ต้องใส่เสื้อผ้าหรอก...แล้วก็…” กฤษณะเหลือบไปมองรอบๆก่อนจะหยุดที่ประตูห้องทำงาน
“ไปห้องโน้นดีกว่า  มีอะไรให้เล่นเยอะดี”
เนติเหนี่ยวใบหน้าคมให้ก้มลงมาแลกจูบขณะที่ประคองกันไปยังห้องทำงาน  เมื่อเข้าไปกฤษณะก็ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่แล้วหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเนติ
“เล่นกับตัวเองก่อน” กฤษณะสั่งสั้นๆแล้วกอดอกมองนิ่งๆ  เนติเลียปากอย่างตื่นเต้นก่อนจะลูบไล้ยอดอกของตัวเองอย่างยั่วยวน  เพียงแค่บีบคลึงยอดอกที่ไวต่อสัมผัส  ท่อนเนื้อนุ่มนิ่มเบื้องล่างก็ค่อยๆเหยียดกายชูชันขึ้นช้าๆ  แต่เนติไม่ได้หยุดแค่นั้น  ชายหนุ่มหันหลังโก้งโค้งให้กฤษณะดูขณะที่แหย่นิ้วเข้าไปในซอกหลืบสีแดงช้าๆจนสุดนิ้วแล้วกวาดวนไปมา
“อา...ผมอยากได้นิ้วคุณกฤษมากกว่า...ทำให้ผมหน่อย”  เนติเหลียวกลับมามองกฤษณะด้วยสายตาวิงวอนปนยั่ว  ขณะที่นิ้วก็ยังส่ายวนเข้าออกไม่หยุด
กฤษณะยิ้มเย็นๆแล้วกระดิกนิ้วเรียก
เนติก็เดินเข้าไปหาทันทีแต่แทนที่จะได้นั่งตักของกฤษณะเหมือนทุกครั้ง  ชายหนุ่มกลับถูกสั่งให้ขึ้นไปนั่งบนโต๊ะแล้ววางเท้าลงบนที่พักแขนคล่อมตัวกฤษณะไว้
นิ้วยาวแตะบนส่วนยอดที่ปริ่มน้ำเบาๆแล้วลากลงมาจนถึงถุงนิ่ม  เนติเลียปากและจ้องมองดวงตาคมไม่หลบเมื่อนิ้วยาวไปหยุดที่จีบพับซ้อนแน่นหนาสีแดงสดนั่น  กฤษณะหยุดนิ้วมองหน้าเนติแล้วเริ่ดคิ้ว
“อยากให้ฉันแหย่นิ้วเข้าไป?”
“ทั้งนิ้ว...ทั้งตัวคุณกฤษ”  เนติกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าอย่างคาดหวัง
“แล้วถ้าเป็นอย่างอื่นละ...ถ้าฉันบอกว่าอยากลองแบบซาดิสม์ดูล่ะ”
เนติลอบกลืนน้ำลายเมื่อเห็นกฤษณะหยิบปากกาที่ใช้เซ็นงานขึ้นมา ขาเรียวถูกยกขึ้นไปวางบนโต๊ะ เปิดเผยช่องทางแคบแก่สายตากฤษณะ
ชายหนุ่มชะโงกมองจนใกล้แล้วแลบลิ้นเลียทั่วจีบพับแน่น  เนติถึงกับซี๊ดปากอย่างเสียวซ่าน แต่แล้วจู่ๆวัตถุที่แข็งและเย็นเฉียบก็สอดเข้ามาขณะที่ลิ้นอุ่นผละออก
“อย่าเกร็งสิ...ปากกาอันนิดเดียวเอง...นั่นแหละ...ดี” กฤษณะชมยิ้มๆขณะใส่ปากกาด้ามที่สองเข้าไปแล้วขยับเลื่อนเข้าออก ความรู้สึกที่มีวัตถุเย็นๆสอดเข้าออกแปลกๆจนเนติต้องนิ่วหน้า แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน เขาชอบความรู้สึกที่ได้ถูกสายตาคมกริบนี้จับจ้องมากกว่า
“อืมข้างบนยังว่างนี่...” พูดจบคลิบหนีบกระดาษอันเล็กๆก็ถูกหนีบติดที่ยอดอกทั้งสองข้าง
เนติกัดปากแน่นแต่ไม่ร้องออกมา  เพราะความเจ็บที่ถูกคลิปหนีบกับลิ้นร้อนที่ตวัดไล้เลียรอบๆป้านนมสร้างความซ่านสยิวจนเขาแทบแยกไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไรมากกว่า  เบื้องหน้าของเนติเริ่มชุ่มฉ่ำจนไหลเยิ้มออกมาทีละน้อย แต่จู่ๆกฤษณะก็ผละออกห่างและลุกไปหยิบของบางอย่างจากหน้าโทรทัศน์
“ปากกามันคงเย็นไป ไม่ดีต่อสุขภาพ อันนี้ดีกว่านะ”
ไม่ทันปฎิเสธรีโมทคอนโทรก็ถูกกดเข้ามาในทางแคบร้อนแทนที่ปากกาที่ถูกดึงออกไปอย่างรวดเร็ว  แต่การสอดใส่กระทันทำให้เข้าไม่ได้
กฤษณะเปิดลิ้นชักหยิบเจลหล่อลื่นออกชโลมรีโมทจนชุ่มและทาควานเข้าไปในทางแคบ  ก่อนจะลองยัดรีโมทอันนั้นเข้าไปใหม่
ปุ่มเล็กๆบนรีโมทยามครูดผ่านผนังนิ่มให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาดจนเนติถึงกับหลุดเสียงครางออกมา
มือขาวจิกทึ้งบนไหล่กว้างเพื่อระบายความเจ็บ  แต่ยิ่งกฤษณะดันเข้าออกมากขึ้นเท่าไหร่ ความเจ็บก็ค่อยๆลดลงเพราะถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านจนสะโพกขาวไม่อาจวางอยู่นิ่งๆได้อีกต่อไป
“คุณกฤษ...อา...คุณกฤษ...ไม่ไหวแล้ว...อ๊า” เนติร้องเสียงหลงเมื่อกฤษณะแกล้งงับคลิบบนยอกอกแล้วดึงเบาๆขณะที่มือก็หมุนรีโมทควานคว้านข้างใน ทั้งเจ็บและเสียวจนเนติเผลอขยับสะโพกรับเร่า
“ไม่...ไม่เอาแล้ว...ขอ...ขอของคุณกฤษ นะครับ...ได้โปรด...”เนติร่ำร้องพลางจิกมือไปบนบ่าแข็งแน่น อารมณ์ที่ถูกเร้าจนสูงลิ่บแต่ไม่อาจไปถึงฝั่งได้ มีเพียงตัวกฤษณะเท่านั้นที่จะทำให้เขาถึงที่สุด
กฤษณะหัวเราะเบาๆ ขณะโยนรีโมททิ้ง และทันทีที่เลื่อนซิบลง ส่วนโป่งนูนจนแทบดันทะลุเนื้อผ้าก็บ่งบอกว่ากฤษณะเองก็ต้องการเข้าไปในร่างบางแค่ไหน
เนติรูดกางกางในสีขาวของกฤษณะลงอย่างร้อนรน  เกี่ยวขารอบเอวแข็งแน่นขณะที่ท่อนเนื้อกำยำแหวกช่อง ทางฉ่ำเยิ้มพรวดเข้าไป  ได้ยินเสียงเสียดสีถนัดหู
“อ๊า...คุณกฤษ...” เพียงแค่กฤษณะเข้าไปเนติก็ถึงฝั่งแล้ว ร่างบางแอ่นเข้าเบียดกับร่างหนาแน่น ขณะที่ส่วนอ่อนไหวฉีดพุ่งหยาดรักจนเปรอะหน้าท้องแกร่ง สะโพกขาวบดวนจนเหมือนจะขยี้ท่อนลำแข็งแรงให้แหลก
“คุณกฤษ...รักผมสิ...รักผมแรงๆ ผมต้องการคุณ” เนติร่ำร้องแทบเป็นสะอื้นทั้งๆที่เพิ่งถึงจุดสุดยอด  แต่เขากลับปรารถนากฤษณะยิ่งกว่าเดิม
สะโพกแกร่งถอนออกจนเกือบหลุดแล้วดันพรวดเข้าไปใหม่  ทั้งหนักหน่วงและรุนแรง  แต่สะโพกขาวก็ร่อนรับอย่างทะยานอยาก  เสียงเสียดสีของเนื้อดังบาดหูกลับช่วยเร่งเร้าอารมณ์ของคนทั้งสอง
เนติหยัดทรวงอกที่ถูกคลิปหนีบประดับอยู่บนยอดเข้าหาริมฝีปากของกฤษณะ
“กัดผมสิ...กินผม...ผมอยากเห็นรอยของคุณกฤษ” เนติกระซิบสั่งแล้วดึงคลิปหนีบกระดาษโยนทิ้งไป กฤษณะไล้ลิ้นไปบนยอดทรวงช้ำเหมือนจะปลอบประโลม  ยอดอกแดงจัดชูชันด้วยอารมณ์ปรารถนาท้าทายสายตาอีกครั้ง
กฤษณะกัดทั้งป้านนมเต็มคำ ขณะที่ลิ้นก็ตวัดเลียปลายยอดที่อยู่ในปาก สร้างทั้งความทรมานและเสียวแสยงจนเนติร้องลั่น   ช่องทางแคบเบื้องล่างบีบรัดแรงขึ้นไปอีก  ขาเรียวรัดเอวแข็งแน่นกว่าเดิมยามกฤษณะเลื่อนสะโพกขาวหมิ่นขอบโต๊ะเพื่อให้เคลื่อนไหวได้ถนัดกว่าเดิม
แรงเสียดสีส่งผลให้หูของเนติอื้ออึงไปหมด  ชายหนุ่มร่ำร้องแต่ชื่อของกฤษณะ  ขณะที่สะโพกก็ขยับรับทุกแรงกระทั้นอย่างตั้งใจ  ท่อนเนื้อแกร่งร้อนเสียดสีจุดกระสันซ้ำแล้วซ้ำเล่า  จนความความเสียวซ่านเหมือนจะแล่นไปตามแขนขาให้แทบเป็นตะคริว
“คุณกฤษ...อ๊า...อื้มมม” เนติกัดไหล่แข็งเต็มแรงเมื่อเขากำลังจะแตะขอบสวรรค์ กฤษณะเองก็ใกล้จะไปถึงจุดหมาย ชายหนุ่มกระชากสะโพกขาวลงจากโต๊ะ น้ำหนักตัวของเนติทำให้ท่อนเนื้อแกร่งเหมือนแทรกเข้าไปจนมิดยิ่งกว่าเดิม
สองร่างขยับเร้าเข้าหากันสุดแรงก่อนจะครางลั่น  ต่างฉีดพ่นหยาดรักล้นปรี่จนหยาดพรูลงบนพรม แล้วกฤษณะก็ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ทำงานอย่างอ่อนแรง โดยมีร่างบางที่ยังติดเป็นเนื้อเดียวอ่อนระทวยอยู่บนอก
…………………..


 :jul1: :jul1:

แล้วเจอกันคะ ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนท์นะคะ

ออฟไลน์ CHOKUN

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 371
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0

benxine

  • บุคคลทั่วไป
 :jul1: :jul1:

ขอตายก่อนนะคร๊าบบบ

ตอนหน้า หมดตัวแล้วว


perfectpie

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ Papoonn

  • inspiration <3
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-1
เลือดท่วมมมมมมมมม    !!
ขอไปโรงพยาบาลไปให้เลือดก่อน
เลือดหมดตัว   

YBlood

  • บุคคลทั่วไป
^
^
^
รีบนค่ะ  เผ่าเดียวกันรึเปล่าเอ่ย



โฮกกกกกกกกกกกกกกกก เค้าไม่ต้องการเลือดแล้วตอนนี้ 
มันหมดตัวไปตั้งแต่ตอนที่สองแล้ว(อ่านรวดเดียว 3 ตอน)
ให้เลือดไม่ทันล่ะ

เนติ....นายแน่มาก

NUKWUN

  • บุคคลทั่วไป
  :jul1:
ตายสนิทเเบบไม่ฟื้น เข้าห้องดับจิต(หื่น)ไปเรียบร้อยเเล้ว

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ iiดาวพระสุขლii

  • คิดการใหญ่ ใจต้องเหี้ย(ม),,
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1690
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +746/-3
แม่เจ้า....   


นี่สิ ลูกผู้ชายตัวจริง... :pighaun:

ออฟไลน์ Na_RimKLonG

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 640
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
โอ้วววว

 :jul1:

เลือดท่วมจอออ  อ่อกกก ตายสนิท

Little Devil

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ Ayame

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 203
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-1

ออฟไลน์ i_lost in..

  • ' ในเมื่อเรามีความรักอันเต็มเปี่ยมจากครอบครัว แล้วทำไมต้องไปขอเศษเสี้ยวจากใคร '
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 922
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +166/-0

ออฟไลน์ a_tapha

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +397/-1

ออฟไลน์ coon_all

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-1
 :jul1: :haun4: :pighaun:

เลือหมดตัวแล้ว

ร้อนแรงได้อีกอ่ะคู่นี้

ออฟไลน์ eastwind

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-4
 :m25: อุแม่เจ้า ขอเลือดกรุ๊ปวายมาเติมสักถุงใหญ่ๆ เถอะค่ะ  เลือดไหลหมดตัวแย้ว

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
แว้กกก  หยิบรีโมทขึ้นมาดู o22 o22
เนติ!!!~ เธอทำเลือดฉันหมดตัวแล้ววว :jul1:
แต่เอาอีกได้ป่าว ชอบบบ :haun4:
+1 ขอบคุณค่ะ ตอนนี้กินตับสร้างเม็ดเลือดรอพร้อมแล้วนะคะ :laugh:

ออฟไลน์ kny

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1800
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +171/-15

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด