รักนี้...ลิ้นกับฟัน ตอน 28 ธันวา (อัพ 28/12/2016) หน้า 67
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: รักนี้...ลิ้นกับฟัน ตอน 28 ธันวา (อัพ 28/12/2016) หน้า 67  (อ่าน 1011142 ครั้ง)

ออฟไลน์ ben~ya

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-0
ถ้วยฟู งานเข้าล๊อตใหญ่เลย

J๐ly

  • บุคคลทั่วไป

kj_blue

  • บุคคลทั่วไป
หลงรักถ้วยฟูจะผิดไม๊เนี่ย :กอด1:

ออฟไลน์ kikipanda

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
กร๊ากกกกก คุณนายมีคุณสมบัติของการเป็นสาววายเต็มเปี่ยมเลยค่ะ(ชอบหนุ่มหล่อๆ แถมมีพลังจิ้นเหลือหลาย)  o13

ส่วนถ้วยฟู ด้วยความที่คุณน้องเป็นลูกกตัญญูแห่งปี คงไม่ทำให้คุณแม่ผิดหวังใช่มั้ยค่ะ  :impress2:


ปล.คุณไรเตอร์จ้า สนุกมากเลย อ่านรวดเดียว 6 ตอนภายใน1วัน(แถมในเวลางานด้วย 55+) อยากอ่านต่อเร็วๆ จัง

ปลล.ระหว่างที่นั่งรอตอนต่อของถ้วยฟู ชักอยากแอบย่องไปหาผลงานคุณมาอีกอ่ะ ช่วยกระซิบบอกหน่อยได้มั้ยค่ะว่าบอร์ดไหน  :L2:

ออฟไลน์ kautumn

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
เมนท์ในนี้ง่ายกว่าในบล็อกค่าคิคิ

ถ้วยฟูน่ารักมากเลย มีแต่กองเชียร์พี่ธันวาอิอิ

พาร์ทนี้อ่านไปยิ้มไป

จะผิดไหมถ้าจะนึกถึงจินเมะคิคิ

ขอให้โชคดีในการสอบน่ะคะน้องบัวขา
 :haun4:

ออฟไลน์ fkjj

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
หวัดดีค่ะน้องบัว 

มาเม้นให้กำลังใจจริงๆเม้นที่บล็อคแล้วแหละ

ถ้วยฟูยังคงความน่ารักไว้อย่างคงเส้นคงวา

ส่วนพี่ธันก็สุดหล่อจอมเก๊กเหมือนเดิม  เห็นบอกมึนกับ

ข้อสอบ  ไงก็สู้ๆนะค่ะ

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +349/-29
 :m20: :laugh: :laugh:  ครอบครัวนี้..คิดไว ปากไว ไปไกลกันทั้งบ้านเลยนะ

ออฟไลน์ « ‡± ÚêKí ±‡ »

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
อ่านทันแล้ววว เรื่องนี้สนุกมากเลยค๊าบ
                                                ชอบถ้วยฟูจัง น่าร๊ากกก น่ารักอ่ะ  :-[
               ใจคอคุณแม่จะพรีเซนต์ลูกชายให้ตาพี่ทันให้ได้เลยใช้มั๊ยเนี่ยะ  :z3:

ออฟไลน์ Me_kame_nishi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 917
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
 :z1: :z1: ตกบันไดไปแล้วว ก็โจนเถอะ น้องถ้วยฟู

ออฟไลน์ จุ๊บจิ๊บจ๊ะจ๋า

  • I LOVE MY SMILE
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-4

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






zemicolon

  • บุคคลทั่วไป
คิดถึงถ้วยฟูจังเลยคับ

 :sad4:

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6319
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
คุณนายปานดาวนี่เจ๋งจริง 555

เปนกำลังใจให้ไรท์เตอร์นะคร๊า
 :L2:

NATYU

  • บุคคลทั่วไป
ไม่นึกว่าพี่บัวจะมาแต่งนิยายเลย นึกว่าจะแต่งแต่ฟิค

แต่งสนุกทั้งนิยาย กับฟิคเลย   o13

ถ้วยฟูน่ารักอ่ะ  ชอบเน้นว่าตัวเองสูงจังนะ

สูง อุตส่าสูงตั้ง 172 เกินมาตรฐานชายไทยนะเนี่ย  ยังแถว่าตัวเองสูง 180 อีก -*-

น่าจับให้รางวัลแถแห่งปีจริงๆ

อยากรู้ว่าธันคิดอะไรอยู่ตอนนี้ ชอบถ้วยฟูจริงรึเปล่าเนี่ย ~

คุณแม่ปานดาวนี่ คิดเองเออเองได้เยี่ยมจริงๆ

รออ่านตอนต่อไปค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ  :pig4:

zemicolon

  • บุคคลทั่วไป
มาต่อเถอะคร๊าฟฟฟ


อยากอ่านมากมาย

 :m15: :m15:

ออฟไลน์ shinobi

  • kiss
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 344
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-1
เข้ามาเจีเเล้วดูปากดว่านุกมากๆๆๆๆๆ o13

มาต่ออีกนะ

ออฟไลน์ Me_kame_nishi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 917
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
 :really2: วันนี้ก็มารออ่านน้องถ้วยฟูค่ะ

ptyunjae

  • บุคคลทั่วไป
น่ารักมากกกกกกกกก :-[
พี่ธันโหด แต่แอบห่วงเขาใชไหมละ
ถ้วยฟูก็นะ น่ารัก แอบหวั่นไหวละสิ
มีแม่คอยสนับสนุนแบบนี้ ไม่ต้องห่วงแล้วละ
รักกันนานๆนะ
แต่ตลกมากเลย เขียนได้โดนมากเลยค่ะ

ying_kimki

  • บุคคลทั่วไป
ตามอ่านเรื่องนี้ทันแล้วววว  :impress2:

ถ้วยฟูน่ารักอ่า

แต่พี่ ธัน น่ารักกว่า  :-[

มารอ อ่านว่าถ้วยฟูจาเปงยังไงต่อไป  :mc4: :mc4: :mc4:

sky-cafe

  • บุคคลทั่วไป
คิดถึงถ้วยฟูแล้ว :impress2: เมื่อไหร่พี่ึคนเขียนจะมาต่อ งื้อออ

zemicolon

  • บุคคลทั่วไป
พี่ธัน กะ ถ้วยฟู คร้าบบบ

มาต่อเถอะคร้าบบ

 :m15: :m15:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






fround

  • บุคคลทั่วไป
เพิ่งมาอ่าน

ฮามากๆ

ขำกับสารบบความคิดของถ้วยฟู

ช่างคิดได้

แต่ที่สุดก็ต้องยกให้คุณปานดาว

ความคิดชนะเลิศ o13


J๐ly

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ Dezair

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1541/-8
รักนี้…ลิ้นกับฟัน
กระทบกระทั่ง ครั้งที่ 7
By : Dezair
…………………….

แล้วเป็นไง…

ก็จะเป็นไง  ตอนนี้เขารู้กันทั้งคณะ  รู้กันทั้งบ้าน  รู้กันทั้งร้าน  รู้กันให้หมดแม่งทั้งโลกเลย! ว่าผมคนนี้เป็นแฟนกับไอ้พี่ธันวา  นายกสโมฯหล่อลากไส้  แต่เขี้ยวลากดิน

แล้วมันเป็นอย่างงี้ได้ไงวะ!!!!

อ้อ…เพราะผมพูดผิด…เอาเถอะ ยอมรับก็ได้ว่าตอนนั้น ‘ตั้งใจ’ พูดผิด กะเรียกเสียงฮาตอนเฉลย แต่ใคร๊!จะนึกว่าคุณแม่ผู้น่ารักจะไม่ฟังเสียงนกเสียงกาใดๆเลย คุณแม่ใส่อย่างเดียว แล้วดูซิเนี่ย! ผลซวยมันลงที่ใคร! มันลงที่ใคร!! โศกนาฏกรรมทำตัวเองเวอร์ชั่นสองจริงๆ (เวอร์ชั่นแรกก็ที่ไปปากมอมใส่ไอ้พี่ธัน จนแม่สั่งให้ทำอาหารให้มันกินตั้งเดือนนึงไงครับ ผมจะรอดูว่าจะมีเวอร์ชั่นสี่ ห้า หก ตามมามั้ย หึ!)

“แก้ว  เดี๋ยวเอาต้มโคล้งยกไปโต๊ะ ‘แฟนถ้วยฟู’ ให้หน่อยนะ  คุณคะ  ‘แฟนถ้วยฟู’ เขาชอบกินเผ็ดๆหน่อย  ยำทะเลนั่นรสจัดนิดนึงนะคุณ”  

แม่ผมตะโกนบอกไปทั่วห้องครัวของร้าน  รายนี้แหละครับ  โทรโข่งเดินได้ของจริง นับตั้งแต่ร้องไห้ขี้มูกโป่งอย่างไม่ทราบสาเหตุว่าดีใจหรือเสียใจ  ในวันที่เกิดเรื่องวันนั้น  จนกระทั่งวันนี้  เด็กเสิร์ฟ  ลูกมือพ่อครัว  เด็กล้างจาน  ยันเด็กคุมลานจอดรถ รู้กันหมดแล้ว  ว่า ‘แฟนคุณถ้วยฟู’ ชื่อธันวา  

เท่านั้นยังไม่พอ  วันนี้  ไม่รู้ไอ้เพื่อนสามแสบนั่นมันคิดอะไร  ถึงไม่บอกไม่กล่าวแต่ยกโขยงมาที่ร้านผมพร้อมพี่ปอม  แถมลากเอาน้องเมคนสวย  และนายธันวามาด้วย  และเพราะไอ้คนสุดท้ายที่มานี่แหละครับ  ทำเอาคุณปานดาวทิ้งตำแหน่งพนักงานต้อนรับ ลงมาที่ครัว แล้วสั่งอาหารชุดพิเศษ  ให้พ่อผมลงมือเอง  สองสามีภรรยาก็จัดการกันใหญ่  ทำอันนั้นเพิ่มอันนี้  จนผมที่ช่วยทำกับข้าวอยู่  ถึงกับทิ้งตะหลิว  กระทะ  ไม่ทงไม่ทำมันแล้ว  เหนื่อย!!

“ถ้วยฟู ไปล้างหน้าล้างตาแล้วออกไปหาแฟนไป ไม่ต้องมาอุดอู้ในครัวหรอก”  นั่น! เอากับคุณนายปานดาวสิ  พอเห็นผมนั่งเฉย  ดันมาสั่งให้ผมไปต้อนรับ ‘แฟน’ อีก

มันไม่ใช่แฟนผมมมมมมมมมมมมม!!!  แม่ครับ  ฟังกันบ้าง!!!

“อ้าว! ยังมานั่งเฉยอีกลูกคนนี้  ไปล้างหน้าล้างตาแล้วไปดูแลแฟนสิ!!”

ก็ได้ๆ! หมดไอ้เดือนวิปริตซวยนรกแตกนั่น ก็มาเจอเดือนเซ็งเป็ดเพราะถูกเข้าใจผิด  คิดว่าเป็นแฟนไอ้พี่ธันอีก! โอ๊ย! ให้มันได้อย่างงี้สิวะเนี่ย!! สรุปปีนี้คือปีชงของกูใช่มั้ย!! ห๊า!!

ผมลุกจากครัว  ไม่ล้างหน้า ล้างตาหรอก  เอาหน้ามันๆเยิ้มๆแบบนี้แหละ  ออกไปหาพวกมัน  ก็ดันมาไม่ปรึกษากันก่อน  เดี๋ยวจะเก็บตังค์ค่ากับข้าวเอาให้บานเลย! คอยดูดิ!!

“พี่ฟู! ทางนี้ค่ะ  ทางนี้”

อะฮิ้ว! น้องเมคนสวยมาด้วยแบบนี้  พี่ฟูลดราคาเหลือครึ่งนึง

ผมเดินเข้าไปหาน้องเมสุดสวยที่นั่งข้างพี่ชายเขา  แถมด้วยพี่ปอมขนาบอีกข้าง  ส่วนเพื่อนสามตัวของผมนั่งอีกฝั่งนึง  ตามที่คิดเลยครับ  ไอ้โจมันนั่งฝั่งตรงข้ามกับพี่ปอมจนได้  แหม…กูรู้นะนายเจริญ! มึงคิดอะไรกับพี่ปอมสุดหล่อ

“มึงเข้าครัวเหรอวะคืนนี้  นึกว่าจะหยิบกีต้าร์ขึ้นเวทีซะอีก”  

ไอ้เป้มันทักทายแล้วหัวเราะ  ผมก็ไม่รู้มันหัวเราะอะไร  เอ้า! ทีนี้หัวเราะกันทั้งโต๊ะ  ขนาดไอ้พี่ธันวามันยังยิ้มบางๆเลย  อะไร…หัวเราะไรกัน  หล่อขนาดนี้  มีอะไรให้น่าหัวเราะ

“หัวเราะไรวะ” ผมถาม  แล้วทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หัวโต๊ะที่ว่างอยู่

“แป้งติดแก้มมึงเนี่ย  จะเอาตัวเองชุบแป้งทอดเหรอวะ”

ไอ้เป้มันถาม  แล้วเอานิ้วมาเขี่ยๆแก้มผม  คงสงสัยสินะครับ  ว่าเพื่อนผมมาตั้งสามคน  แล้วทำไมถึงมีแต่ไอ้เป้พูด  ก็ไอ้แป๊ะเอกมันเอาแต่กิน ส่วนไอ้โจก็เอาแต่แอบมองพี่ปอม  มองเข้าไปมึง มองเข้าไป  พี่เขาจะละลายเพราะสายตามึงอยู่แล้ว!!

“โจ! เช็ดให้กูหน่อย”  ผมเดินอ้อมโต๊ะไปยื่นหน้าขวางสายตามัน  ไอ้โจมันมองผมตาวาว  ก่อนจะดึงทิชชู่มาถูแก้มผมแรงๆ

“โอ๊ยๆ!! หน้ากูนะเว้ย! ไม่ใช่ไม้กระดาน! มึงจะถูอะไรนักหนาเนี่ย!!”  

ผมหันไปโวยใส่มัน  แต่ไอ้โจยักไหล่

“ทีหลังก็ให้แฟนมึงเช็ดให้ดิ”  

โธ่ โธ่ โธ่!!! ถ้ากูไม่กลัวแม่กูจะเก็บไปคิดมากกว่านี้ล่ะก็!! กูให้มันเลียหน้ากูแล้ว!!!

แล้วไอ้โจมันก็ผลักหน้าผมให้พ้นทาง  เออ! กูขวางสายตามึงใช่มั้ย  ได้ๆ

“พี่ปอม สั่งอะไรยัง”

 ไม่เล่นกะมึงก็ได้  กูไปหาพี่ปอมสุดที่รักดีกว่า  พี่ปอมก็ยิ้มหล่อล่ะครับ

“สั่งไปเยอะแยะเลย  ร้านของบ้านฟูเนี่ยนั่งสบายจริงๆ ไว้คราวหน้าพี่จะพาพ่อแม่พี่มาบ้าง”  แล้วก็ยิ้มหวานเจี๊ยบให้ผมอีก  โอ๊ย! ถ้าเกิดเป็นผู้หญิงสักหน่อย  พี่แกไม่รอดมือผมแน่ๆ!!

“พี่ฟูถามแต่คนอื่น  ไม่เห็นถามเมเลย”  

เสียงน้องเมเรียกร้องความสนใจมาจากข้างพี่ปอม  ผมในฐานะลูกเจ้าของร้าน  เราก็ต้องดูแลแขกกันหน่อยครับ  ก็เลยแทรกตัวไปตรงกลางระหว่างพี่ปอมกับน้องเม  วิ้ว! คืนนี้ฮาเร็มจริงๆ!! ซ้ายก็สวย  ขวาก็หล่อ

“ให้มันน้อยๆหน่อยเหอะ  มึงน่ะไอ้ฟู  แฟนมึงก็มาด้วย”  

ไอ้โจมันคงหมั่นไส้ ปนอิจฉาที่ผมได้ครองพี่ปอมของมัน  ทั้งๆที่มันและเพื่อนอีกสอง รู้เต็มอกว่าผมกับคุณพี่ธันวานี่ตกกระไดพลอยกระโดดมาเป็นแฟนกัน  เพราะนิสัยพูดเองเออเองของคุณปานดาว  ตอนแรกผมก็ปรึกษาพวกมันแหละครับว่าจะเอายังไงดี  แต่เห็นว่าไม่มีอะไรดีไปกว่าการอยู่เฉยๆ  ผมก็เลย…เฉยก็เฉยเว้ย! ไม่เดือดร้อนอยู่แล้ว

“แฟนไว้ดูแลเป็นการส่วนตัว  ใช่มั้ยครับ  พี่ธัน”  

ผมยื่นหน้าไปบอกแล้วยิ้มหวานเสแสร้งแกล้งทำสุดๆ  แต่น้องเมและพี่ปอมที่รู้เรื่องราวผ่านทางข่าวลือและผ่านทางความเข้าใจผิดของแม่ผมก็ดันส่งเสียงล้อเลียนไม่หยุดหย่อน  ผมก็ได้แต่พยักหน้ารับหงึกหงักทำเป็นเรื่องปกติธรรมดา

“โอเคนะ  เดี๋ยวไปดูกับข้าวให้”  

ผมถอนตัวออกมา  ยิ่งทำให้น้องเมล้อหนักเข้าไปอีก

“แค่นี้ทำเป็นอายนะคะพี่ฟู  เมล้อนิดเดียวเอง”  น้องล้อไม่นิดอ่ะครับ  ทั้งแซว  ทั้งเป่าปาก  ทั้งตบมือ  น้องตั้งใจล้อมากจริงๆครับ  พี่ฟูขอบอก

“นั่นสิฟู  ไม่เห็นต้องอายเลย  ธัน  มึงก็ไปช่วยฟูเขายกกับข้าวดิ”  

นั่นแน่  พี่ปอม  ไม่เอาๆ  ไม่ต้องบังคับเพื่อน

“ร้านผมมีเด็กเสิร์ฟพี่ ‘ว่าที่ลูกสะใภ้’ อยู่เฉยๆ”  

ผมบอกแล้วยิ้ม  แต่ทั้งโต๊ะนั่งนิ่งประหนึ่งกำลังงง  ก่อนที่น้องเมจะถาม

“ใคร…ใครเป็นว่าที่ลูกสะใภ้คะ”  อ้าว!

“พี่ชายน้องเมไงครับ  เป็นแฟนพี่  ก็ต้องเป็นลูกสะใภ้บ้านนี้สิ”  ผมรีบชี้แจ้ง  ทำเอาพี่ปอมถึงกับตาโต แล้วร้องเสียงลั่นอย่างที่ทำให้ผมเสียเซลฟ์เป็นครั้งแรกในชีวิตนับตั้งแต่เกิดมายี่สิบปี

“อ้าว!!!  พี่นึกว่าฟูเป็นเมียไอ้ธันซะอีก!”

…………………….

…เมียไอ้ธัน  เมียไอ้ธัน…

หมดอารมณ์กิน!!

เจอประโยคพี่ปอมไป ถึงกับพูดไม่ออก  บอกไม่ถูก  และคล้ายจะรู้สึกว่าชีวิตตัวเองกำลังพบเส้นทางอันไม่น่าเดินซะแล้ว  ก็มีอย่างที่ไหน หน้าตาดีอย่างผมเนี่ยนะ! เป็นเมีย!!  

“ไม่ไปกินด้วยกันรึไง”  

เสียงดังมาจากข้างหลัง  ให้ผมต้องหันไปมอง  คราวนี้แฟนคลับนิยายรักหวานแหววทายถูกครับ  คุณพี่ธันวานั่นเอง

เนื่องด้วยผมตื้อขึ้นมากะทันหัน  เลยบอกพวกนั้นว่าจะไปดูกับข้าวในครัวให้  แล้วก็หายไป  ไม่กลับไปร่วมเสวนากับพวกมันอีกเลย  ใครจะไปกินลง  ถ้ารู้ว่าตัวเองถูกคนอื่นมองว่าตกอยู่ในสถานะ ‘เมีย’ ผมเป็นผู้ชายครับ!! ไม่ดีใจหรอก!!  แล้วก็เลยมานั่งดูปลาบนโต๊ะริมระเบียงนี่  โยนอาหารเม็ดลงไปแล้วเห็นพวกมันรุมกินก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังทำบุญให้แก่สัตว์โลกผู้หิวโหยนั่นแหละ

“เดี๋ยวไป”  บอกไปแบบนั้น  แต่แทนที่มันจะกลับไป  ดันเดินมาหยุดข้างผม  แล้วมองลงไปข้างล่างที่เป็นบ่อน้ำ

“ปลาที่นี่ตัวใหญ่ดี”  เอ๋!!!  มันชวนคุยเหรอวะเนี่ย

“ก็เท่านั้น  ใหญ่ไปก็กินไม่ได้  แล้วจะใหญ่ไปทำไม”  ผมบอกมัน  คราวนี้ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ  ให้ต้องเหลือบมองไอ้คนที่มันยืนค้ำระเบียง  

“นายต้องเคยบอกพ่อกับแม่ให้เลี้ยงปลาช่อนแทนแน่ๆเลยใช่มั้ย”  

รู้ได้ไงวะ…

“มันกินได้นี่หว่า”

“คิดแต่เรื่องกิน…แล้วพ่อกับแม่นายว่าไงบ้าง  ตั้งแต่วันนั้น” ผมยักไหล่

“ก็ดูแม่มีความสุขดี  นายก็เห็น  กระทั่งพนักงานลานจอดรถยังรู้ว่านายเป็นแฟนฉัน  สงสัยแม่จะเป็นสาววายตามฝ้ายแน่เลยว่ะ”  มันขมวดคิ้ว  ท่าทางจะไม่รู้จักคำว่า  ‘สาววาย’  คำนี้แรกๆผมก็ไม่รู้หรอกครับ  แต่ยัยปุยฝ้ายฝาแฝดสุดที่รักของผม  มันสถาปนาเป็น ‘ตัวแม่’ ในกลุ่มเพื่อนมัน  ผมก็เลยพอรู้มาบ้าง  แล้วก็มารู้อย่างถ่องแท้ หลังจากแม่กับพ่อบอกมันเรื่องผมกับไอ้หมอนี่ว่าเป็นแฟนกัน  เท่านั้นล่ะ มันกรี๊ดบ้านแตก  ก่อนจะลากผมขึ้นห้อง  แล้วเผยความลับทุกอย่างบนโลกใบนี้ให้ผมได้รู้

เชื่อมั้ยครับ  ซอกหนึ่งเล็กๆในอินเตอร์เน็ต  มีกลุ่มที่เขาเรียกกันว่า  ‘วาย’  ที่จ้องจะจับผู้ชายมาคู่กัน  ผมถามมันว่าเป็นผู้หญิงแท้ๆ  มาเชียร์ผู้ชายคู่กันเองแบบนี้  ไม่กลัวขาดดุลเหรอ  มันว่าไงรู้มั้ย  มันบอก ‘ไม่กลัว  ฉันชอบ’  

ดูมันแล้วกันท่านผู้อ่าน  เรื่องเอาตัวเองเป็นที่ตั้งนี่มันเหมือนใครวะเนี่ย!!

อ้อ  เหมือนผม  ครับๆ  เข้าใจล่ะ  ก็ฝาแฝดกันนี่

“ป๋ากับแม่ฉันก็รู้เรื่องแล้ว” หมอนั่นบอก  หลังจากเงียบไปพัก  ให้ผมถึงกับหันควับมามองหน้ามัน  มันถอนหายใจ  แล้วก้มหน้าลง

“เมพามาทานข้าวที่นี่เมื่อเย็นวันพฤหัส  แม่นายมาเจอเข้า  ก็เลยคุยกัน”  

...คุยกัน… ถ้าจะเอาให้เห็นภาพ  น่าจะบอกว่าแม่ผม ‘ฝอย(น้ำลายแตกฟองฟ่อดๆ)’ ส่วนพ่อแม่มันนั่งอึ้งมากกว่า

“แล้วพ่อแม่นายว่าไง”  

มันหันมายิ้มบางให้ผม  แต่ตาดุๆของมันวันนี้เศร้าสร้อยปิดไม่มิด

“ป๋าโกรธมาก  เขาบอกว่าจะเจอหน้านายให้ได้”  

“ซวยกูอีก”

ผมได้แต่บ่น  แล้วไหลตัววางคางลงกับระเบียง  ทำไมมันมาอีหรอบนี้ได้ก็ไม่รู้  เป็นเพราะผมเล่นแผลงๆใช่มั้ยเนี่ย ไม่สิ  ถึงผมไปพูดแบบนั้นก็จริง แต่ถ้าไอ้พวกอยากจุ้นเรื่องชาวบ้านมันไม่เอาเรื่องผมไปเล่าต่อ  มันก็คงไม่มาไกลขนาดนี้

เพราะพวกนั้นแท้ๆ!!! (แน่นอนว่าผมไม่ผิด)

“ฉันจะพยายามกล่อมป๋าเอง เขาคงเข้าใจสักวัน”  

ผมหันไปมองหน้ามัน  ก่อนจะถอนหายใจยาว

“นายคงกล่อมได้เร็วๆนี้ใช่มั้ย”  

มันขมวดคิ้ว  ให้ผมต้องเปิดปากบอกความในใจ

“แม่ฉันจะไปเที่ยวทะเลเดือนหน้า  และฉันว่าแม่ต้องชวนนายไปแน่  แล้วถ้ายิ่งรู้จักครอบครัวนายแบบนี้ โอกาสที่แม่จะชวนเผื่อไปถึงป๋ากับแม่นายก็ยิ่งเยอะ จะดีมาก  ถ้านายจัดการป๋านายได้เร็วๆนี้”

มันมองหน้าผม ผมมองหน้ามัน เรามองหน้ากันท่ามกลางแสงสีส้มอมเหลืองจากหลอดไฟใกล้ๆที่ช่วยให้แสงสว่างท่ามกลางความมืดของเวลาพลบค่ำ

แลดูโรแมนติก  

แต่จะดีกว่านี้มาก  ถ้าเราสองคนไม่มีเรื่องกลุ้มใจจนหัวฟูแบบนี้

…………………………..

แต่ก็เป็นเรื่องของมัน  

ไม่ใช่เรื่องของผมนี่นา มันต้องไปจัดการป๋าของมันเอง ซึ่งผมก็ปล่อยไว้แบบนั้น  จะให้ผมหอบหิ้วรังนกจากเยาวราช แถมด้วยเกาลัดอย่างดีไปกราบแทบเท้า  ขอฝากเนื้อฝากตัวเป็นลูกเขยก็ใช่ที่ ทางที่ดีให้พ่อลูกจัดการกันเอง ผมคอยรอรับอานิสงค์และผลประโยชน์  เอ้ย! ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่  ผมเป็นแรงเชียร์ให้ไอ้พี่ธันวานั่นห่างๆแล้วกัน

ก็คิดว่าทุกอย่างราบรื่นหรอกนะ  เพราะผมไม่ได้เจอหมอนั่นอีกเลย  ได้แทะโลมน้องเมบ้างเป็นบางโอกาส  แต่นานๆเจอกันที  เพราะน้องเขามีเรียน  ส่วนผมไม่ค่อยเข้าคณะเพราะขี้เกียจ  ไปเตร่ห้างฯดูสาวดีกว่าเยอะ

  แล้วในที่สุด  จนกระทั่งสองอาทิตย์ผ่านไป  หมอนั่นก็วิ่งกระหืดกระหอบมาที่หน้าห้องเรียน  ที่ผมเลิกคลาสพอดี (นับเป็นโชคดีของมันครับ  ที่ผมเข้าคลาสเพราะโดดจนหมดสิทธิ์จะโดด  ไม่งั้นมันไม่มีทางเจอผมแน่ๆล่ะ)

“ปวินกลับไปรึยัง”  

เสียงมันดังมาจากหน้าห้อง ให้ผมที่กำลังจ้ออยู่กับเพื่อนๆต้องหันมอง  และไม่ใช่มีแค่ผมคนเดียวที่หันนี่หว่า  คนทั้งห้องก็หัน และพอหันไปเห็นว่าใครมาถามหาผม  มันก็ส่งเสียงกันเกรียวกราว

“วิ้ว!! ไอ้ฟู! แฟนหนุ่มมาหา!!”

เอากันเข้าไป เอากันเลยพวกมึง! เอาให้สนุก!!

ผมได้แต่คว้ากระเป๋าเดินไปหามัน และยังไม่ทันจะหยุดลงตรงหน้ามันหรอก  ไอ้หมอนั่นก็คว้าแขนผม  แล้วลากอออกไปแบบไม่ทันให้ผมได้ล่ำลาเพื่อนเลยสักนิด

“ไปไหนเนี่ย”  ผมร้องถามมัน  จนมันมาหยุดอยู่หลังตึกคณะที่ปลอดคน  และเงียบ  ก่อนจะเริ่มพูด

“ป๋าโทร.มาบอกว่าแม่นายชวนป๋ากับแม่ไปเที่ยวทะเล”

เห็นมะ  ผิดจากที่พูดไว้ที่ไหนล่ะ

มันเสยผมอย่างงุ่นง่าน  ก่อนจะบอกต่อ

“แล้ว…เขาจะไปดูว่าฉันกับนายรักกันแค่ไหน”

“ห๊ะ!!! ทำไมต้องดู!!” บ้าไปแล้วรึเปล่าวะ!! ไหนว่าโกรธนักหนาไง! โกรธก็ต้องอยากให้เลิกกันดิ!! ไอ้พี่ธันกุมขมับ  หน้าเครียด

“ป๋าบอกว่าถ้าฉันกับนายไม่รักกันจริง  ป๋าจะเล่นงานนาย”

“อ้าว! แล้วทำไมมาซวยฉันล่ะ!!!”

“ป๋าคิดว่านายอาจจะมาหลอกฉัน” อ้วกแตก! ลูกป๋าหน้าโหดขนาดนี้  ใครจะกล้าหลอกวะ!!

“ปวิน  ฉันพูดจริง! ถ้าตอนไปเที่ยวทะเล  เราไม่รักกันอย่างที่ป๋าอยากเห็น  ป๋าไม่เอานายไว้แน่ๆ” ผมทำหน้าเบื่อโลก  เบื่อดวงอาทิตย์ เบื่อดวงจันทร์ เบื่อสุริยะจักรวาลด้วยก็ได้เลย เอ้า! ทำไมชีวิตกูช่วงไตรมาสสุดท้ายของปีมันถึงห่วยแตกขนาดนี้วะ!!!

มันจับแขนผมสองข้าง จ้องหน้าคาดคั้นให้ยอมตกปากรับคำว่าจะรักกันอี๋อ๋อเอาให้ทะเลหวานอย่างที่ป๋ามันอยากเห็น

“ก็ได้ๆ  ผมจะทั้งรัก  ทั้งเทิดทูนและบูชาคุณพี่ธันวาแบบสุดใจขาดดิ้น!! พอใจมั้ย”  หมอนั่นส่ายหน้า

“ไม่ใช่เวลาประชด  ปวิน”  คราวนี้เป็นผมที่ส่ายหน้าบ้าง

“ถ้าจะรักกันดูดดื่มล่ะก็  อย่างแรกที่ต้องปรับปรุงคือนายว่ะ  ฉันชื่อ  ถ้วยฟู…”  มันอึ้งไปเลย แต่ผมยังกระตุ้นมันยิกๆ

“ว่าไง  จะเรียกปวินก็ได้  ถ้าไม่กลัวป๋านายถาม…อ่า  อาธัน  ทำไมลื้อเรียกแฟนลื้อชื่อจิงอย่างงั้นเล่า  อีเป็นแฟนลื้อนา  ลื้อต้องเรียกชื่อเล่นอีสิ!!...”  

มันถอนหายใจแรงๆ  ก่อนจะพูดอย่างหมดท่า

“ถ้วยฟู”  ก็เท่านี้  ชื่อเล่นของผมเพราะจะตาย  อ้าว  ให้พูดแค่นี้ถึงกับไข้ขึ้นหน้าแดงกันเลยรึไงวะ  

“จำเอาไว้ด้วย  คุณพี่ธันวา  แฟนสุดที่รักของคุณพี่ชื่อถ้วยฟู  แล้วอีกสองสัปดาห์เจอกัน  เดี๋ยวอั๊วจะไปหัดภาษาจีน  จะได้ถูกใจป๋าของลื้อ”  

ผมบอกมันแบบนั้น  ก่อนจะแยกย้ายจากมา

…ทะเลจะหวาน  หรือจะนองเลือด  เดี๋ยวได้รู้กัน…

……………………

สองสัปดาห์มาเร็วอย่างที่คิด  ทั้งๆที่ผมไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตารอคอยมันเล้ย! แต่เอาเหอะ  ในเมื่อมันมาแล้ว ผมก็ไม่หนีล่ะ  เก็บข้าวของขึ้นรถ  โทร.ถามสุดที่รักกำมะลอแล้วเรียบร้อย  ก็ได้ความว่า  ทางนั้นจะเอารถไปคันนึง  แล้วไปเจอกันที่ร้านอาหารกลางทาง  บ้านผมอันประกอบด้วย พ่อแม่และลูกๆ ก็ออกจากกรุงเทพกันตอนสายๆ  ขับตุเลงตุเลงกันไป พอเที่ยงก็โทร.นัดรถของหมอนั่นให้แวะกินข้าวร้านเดียวกัน

นี่แหละ  สถานการณ์แรกที่ผมต้องเจอ ‘ป๋า’ ของไอ้นายกสโมฯ

รถแวนคันหรูวิ่งเข้ามาจอดหลังจากรถผมจอดเรียบร้อยได้ไม่นาน  จอดเสร็จปุ๊บ  ไอ้คนขับก็ลงจากรถ  แหม  วันนี้ใส่แว่นตาดำซะด้วย  หล่อเชียวนะมึง!!

“สวัสดีค่ะคุณลุง  คุณป้า”  

น้องเมคนสวยนั่งหน้าคู่มากับพี่ชายที่เป็นคนขับ  ลงมาปุ๊บก็ยกมือไหว้อย่างมีมารยาท  พร้อมรอยยิ้มกว้าง  ส่วนไอ้คนขับมันถอดแว่นดำแล้วยกมือไหว้พร้อมรอยยิ้มให้แม่ผมหวั่นไหวในใจเล่นเช่นเคย  ประตูรถด้านหลังเปิดออก  ขาแหย่ลงมาแล้วข้างหนึ่ง  เดี๋ยวขอผมคิดก่อนนะ  คำแรกต้อง  ‘หนี่ห่าว’ ไปก่อน  จากนั้นก็ตามด้วย  ‘หว่ออ้ายหนี่’  ไปเลยใช่มั้ย  แล้ว…

“ถ้วยฟู”  ไอ้ตัวสูงข้างกายมันสะกิดผมยิกๆ  ให้ยกมือไหว้พ่อแม่มัน  

แต่…  นี่ ‘ป๋า’ ของมึงแน่เหรอครับ  คุณพี่ธันวา

‘ป๋า’  ควรจะเป็นคนจีน  โอเค.ล่ะ  จะสัญชาติไทยไม่ว่ากัน  แต่มันควรจะเป็นคนตาตี่  ผิวขาว  อ่า…แล้วก็พูดติดสำเนียง  อั้วๆ ลื้อๆ ไม่ใช่เหรอวะ  แล้วไอ้คนตรงหน้าผมนี่มัน…

   ชายไทยผิวดำแดง  แถมสูงโคตรๆไม่ใช่เหรอเนี่ย!!!!

   “เอ่อ…ส  สวัสดีครับ”  ผมยกมือไหว้  หมดกัน หนี่ห่ง  หนี่ห่าว  ที่เตรียมมา

   “อื้อ”  ฝ่ายนั้นพยักหน้าให้ผมเล็กน้อย  แต่ตาจิกแบบเดียวกับที่ไอ้พี่ธันวามันถอดมาเป๊ะๆเลย!!  

   “ป๋า  แม่  นี่ถ้วยฟู”  

หมอนั่นแนะนำผม  แต่ผมยังงง  ได้แต่เป็นหุ่นเชิดให้มัน  ฝ่ายแม่มันก็ดีหรอกครับ  มียิ้มมาให้ผมด้วย  ท่านก็คงทำใจมาแล้วพอสมควร  ว่าวันนี้จะมาเจอ ‘แฟนหนุ่ม’ ของลูกชาย  ส่วนฝ่ายป๋า  นี่ยังปั้นปึ่งใส่ผมอยู่  คาดว่าแกคงแค้น  ที่ผมทำลูกชายแกกลายเป็นเกย์  โธ่! มีลูกชายตั้งสามคน  จะหวงเอาไว้ทำพันธุ์อะไรนักหนาว้า

   เนื่องจากบรรยากาศเงียบเกินไป  เพราะป๋าของไอ้พี่ธันวาไม่พูดอะไรเลย  แม่ผมก็เลยรีบชวนเข้าไปนั่งกินข้าวกัน  ตอนนี้แหละครับ  แทบอยากจะทรุดลงไปกองกับพื้น

   “ทำไมไม่นั่งข้างกัน”  

นั่นคือคำถามแรก ทันทีที่คุณพี่ธันวานั่งข้างน้องเม  ส่วนอีกฝั่งของโต๊ะ  เป็นผมสามพี่น้อง  ผมกับแฟนสุดที่รักมองหน้ากันตาปริบๆ  ก่อนที่ผมจะหันไปยิ้มเผล่ให้คนถามแล้วโกหกคำใหญ่มาก

   “นั่งข้างกันแล้วสบตากันลำบากน่ะครับ”  อยากจะอ๊อก!

   “แต่เป็นแฟนกัน  น่าจะนั่งข้างกัน  จะได้ดูแลกันสะดวก”  

ป๋าของไอ้พี่ธันพูดภาษาไทยชัดมากกกกกก!! ไม่หลุดติดสำเนียงจีนมาเลย  ผมน่าจะเอะใจแต่แรก  เพราะไอ้คุณพี่นายกสโมฯนี่หน้าโคตรเข้ม  ป๋ามันก็น่าจะเข้มพอกัน  แล้วก็ดูเป็นคนไทยมากมาย  แต่ทำไมให้เรียกว่า ‘ป๋า’ วะ

   “โธ่  ป๋า  ให้นั่งห่างๆกันบ้างเถอะค่ะ  แค่นี้เขาก็สวีทกันจะตายอยู่แล้ว”

น้องเมรีบบอกแล้วยิ้มกว้าง  ผมงี้แทบจะกินไม่ลงตั้งแต่ยังไม่ทันสั่งกับข้าวด้วยซ้ำ  ยิ่งพอมาตอนกินข้าวนี่ยิ่งแล้วใหญ่  รู้เลยว่าป๋าของแฟนที่ร้ากกกยิ่งของผมเนี่ย  แกจ้องจับผิดผมทุกวินาที

   “พ…พี่ธัน  อ่ะ…ผ…ผ…ผัด…ผัดผัก”  

คิดดูแล้วกันครับท่านผู้อ่าน! จ้องมากจนผมต้องตักกับข้าวไปใส่ในจานหมอนั่น  ทั้งชีวิตนี้เกิดมาเคยทรีตแต่หญิง  ต้องมาดูแลผู้ชายแบบนี้แล้วมือไม้สั่นเหมือนสันนิบาตจะกิน  วุ้ย! ชีวิตตู!!

   “ถ…ถ้วยฟูล่ะ  เอาปลาทอดมั้ย   เดี๋ยว…เอ่อ  พี่แกะให้”  

แม่เจ้า!!! ตอนนี้น้ำตาลในเลือดมากกว่าฮีโมโกลบินอีก ขออินซูลินด่วนครับ ด่วน!!

ไอ้พี่ธันพูดไปมองหน้าผมไป  ผมกำลังจะสั่นหัวไม่เอาปลาจากมันอยู่แล้ว  แต่คิดๆไป  มากันแบบนี้ก็น่าจะช่วยเหลือเกื้อกูลกันไว้  เพราะหน้าป๋ามันโหดของจริง  ขืนเขารู้ว่าผมไม่ได้รักลูกเขา  เขาไม่เล่นงานผมตายเหรอวะ!

   “อ…เอา”  

กระอักกระอ่วนพอกัน   แต่ทำอะไรได้นอกจากจะทำตัวหวานชื่น

   “เออ  มีธันล่ะดีหน่อย  ไอ้ฟูมันไม่ชอบกินปลามาตั้งแต่เด็กแล้ว  นี่เพราะธันหรอกนะ  มันถึงได้กินน่ะ”  เพราะ ‘ป๋าของธัน’ ต่างหากพี่ตวง  ไม่ใช่เพราะธัน

   “นั่นสิ  แหม  ได้เจอฟูเวอร์ชั่นว่าง่ายแบบนี้  แล้วอยากจะถ่ายรูปเอาไว้ดูเล่น  เออ  คราวก่อนตอนงานโอเพ่นเฮ้าส์ของวิศวะฯ  ฝ้ายไปถ่ายรูปฟูไว้ด้วยนะ  ยังไม่ล้างเลย  เดี๋ยวล้างพร้อมรูปไปทะเลเนอะ”  ยัยปุยฝ้าย  ฝาแฝดหน้าตาดีของผมมันบอกแบบนั้น  ไม่รู้มันโผล่ไปถ่ายรูปตอนไหน  ผมไม่เห็นจะรู้เลยสักนิด

   มื้อเที่ยงอันแสนทุลักทุเลและสุดจะกินไม่ลงผ่านพ้นไปแบบผมไม่เรียกร้องอะไรสักนิดเดียว เจอสายตาป๋าของไอ้พี่ธันตั้งแต่วันแรก  ผมก็แทบจะกระอักเลือดตายอยู่แล้ว  เหลืออีกตั้งสามวันสองคืน  ไม่รู้ชีวิตถ้วยฟูคนนี้จะเป็นยังไงมั่ง  

แต่…ความอัปยศยังไม่จบลงตามมื้อเที่ยง

ทั้งๆที่คิดว่าจ่ายเงินแล้ว ลุกจากโต๊ะแล้ว ทุกอย่างมันจะจบ  แต่ไม่!!  ที่ลานจอดรถ  อยู่ดีๆ คุณป๋าหน้าดุของไอ้พี่ธันวาก็พูดขึ้นมาว่า…

   “ธัน  ชวนแฟนมานั่งรถเราสิ”  

กรี๊ดดดดดดดด!!!!  ไม่จริงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

   ……………………

   เหน็บ

   เหน็บกิน

   เกร็งจนเหน็บกินครับท่านผู้อ่าน

   ผมขอรายงานสถานการณ์ขณะนี้  ตอนนี้ผมนั่งอยู่ในรถของครอบครัวของไอ้พี่ธัน  แถมได้นั่งหน้าคู่แฟนสุดที่รักด้วยแหละ  เบาะหลังเป็นสามพ่อแม่ลูก  น้องเมษา  คุณป๋าธนัช  กับคุณแม่วิภาวี  แต่ทว่า  คุณป๋าแกไม่นั่งเฉยๆครับ  ขับรถออกจากร้านอาหารได้ครึ่งชั่วโมง  แกก็ส่งถุงมะม่วงที่หั่นแล้วเรียบร้อยมาที่ผม  แล้วบอกเรียบๆ  กับสายตาจิกจึ้ก

   “ป้อนธันสิ”

   ‘ป้อน!!!!!!!’ หน้าอย่างกูเนี่ยนะ!! ป้อนผลไม้ผู้ชาย!!!!

   ผมต้องรับถุงมะม่วงมาจากป๋า  เหลือบมองไอ้คนที่ขับรถอยู่ข้างๆ  แล้วค่อยๆหยิบไปส่งให้มันที่ปาก  อี๋! จั๊กกะจี้ชะมัด!! ให้มาป้อนนั่นป้อนนี่เข้าปากผู้ชายเนี่ยนะ! มึงก็ช่วยรับๆไปถือกินเองได้มั้ย  เอาเท้าขึ้นมาคุมพวงมาลัยก่อนก็ได้ กูไม่ถือ!!

   “สองคนนี้นี่ประหลาด  นั่งข้างกัน  ไม่คุยกันเลยรึไง” เอาอีก  คุณป๋าครับ! อย่าสงสัยผมกับลูกชายคุณนักเลย  เรารักกันจริงๆ  เชื่อเถอะครับ

   ผมงี้น้ำตาตกในพรากๆอย่างกับท่อประปาแตก  หันไปมองไอ้คนขับรถ  ก่อนจะหาเรื่องคุยที่ดูดีที่สุดแล้ว

   “พ…พี่ธัน  มะ…มะม่วงอร่อยมั้ย”  

ครับ  นี่แหละเข้าท่าสุด  ผมคิดว่าอย่างงั้นนะ

   “อื้อ” อ้าว  แล้วกูจะต่อยังไง  ตอบมาคำเดียวแบบนี้เลยเหรอ  ช่วยกันทำมาหากินบ้าง  เข้าใจมั้ย!!

   “ป๋าคะ  พี่ธันกับพี่ฟูเขาก็ต้องเขินเป็นธรรมดา ป๋าน่ะ ไปจ้องเอา จ้องเอาแบบนี้  ใครเขาจะกล้าคุยกันล่ะ” ดีมากน้องเมคนสวย  พี่ฟูจะรักน้องเมจนกว่าชีวิตพี่ฟูจะหาไม่นะจ๊ะ  ต่อให้พี่ฟูแต่งงานมีลูกมีเมีย  พี่ฟูก็จะยกย่องน้องเมเป็นที่หนึ่งในใจเสมอ

   “ตอนป๋าจีบแม่  ป๋าก็ชวนคุยตลอด” ยังมีเถียงอีกนะคุณป๋านะ

   “หื้อ! ป๋านี่ก็  ธันไม่ชำนาญทาง  ถ้วยฟูจะไปชวนคุยเยอะๆได้ยังไง” อ้อ สรุปบ้านนี้เรียกป๋ากันหมด  กระทั่งเมียก็เรียกผัวว่าป๋า  เอาเข้าไปสิ

   “อย่างงั้นธันมันคงน้ำลายบูดจนกว่าจะถึงทะเล”  

ครับ  ก็คงแบบนั้น  ป๋าคงไม่ให้ผมไปแลกน้ำลายกับลูกชายป๋าด้วยหรอกนะ

   “ไม่ขนาดนั้นหรอกป๋า” ไอ้พี่ธันมันคงกลัวน้ำลายบูด ก็เลยเหลือบมองกระจกส่องหลังแล้วบอกกับสามคนพ่อแม่ลูก ก่อนจะหันมามองผมเล็กน้อย แล้วยิ้มบางอย่างที่ชวนให้อยากขย้อนมื้อกลางวันออกมาให้หมด

   “ไม่ขนาดนั้นอะไร เห็นนั่งเงียบกันอย่างกับสากกะเบือ”

เปรียบเทียบได้ ‘ไทย’ มากๆเลยครับป๋าครับ

   ผมหันไปยิ้มหวานใส่สามพ่อแม่ลูกเบาะหลัง พอดีที่บ้านไม่ได้สอนผมให้เกิดมาเป็นนางเอกหนังไทยสไตล์เจ้าน้ำตาและแสนจะน่าสงสาร  แอนด์ ยอมคนไปทุกสิ่งทุกอย่าง  เพราะงั้น  ผมก็เลย…

   “ขอโทษนะครับ  ที่ทำให้ลูกชายป๋าน้ำลายบูด  เดี๋ยวจากนี้  ผมจะชวนลูกป๋าคุยเอง  จริงมั้ยพี่ธันที่รัก…”

   แล้วจากนั้นก็…

   “ที่รัก  มะม่วงนี่อร่อยดีนะ  ว่างั้นมั้ย”

   “ที่รัก  ถ้าถึงทะเลแล้ว  จะเล่นทะเลเลยมั้ย  ฟูอยากเล่นทะเลมากเลย  แต่ที่รักอยากอยู่กันสองต่อสองใช่ปะ  เอาไงดีอ่ะ  ไปที่นู่นก็ต้องนอนห้องเดียวกับพี่ตวงนะ  เดี๋ยวเราแอบๆ  ‘ไป’  กันสองคนก็ได้เนอะ  ที่รักว่าไง”

   “ที่รัก…”

   “พอแล้ว!!!  จะคุยอะไรกันนักหนา!!!”  

คุณป๋าร้องลั่น ให้ผมต้องหันไปมองแล้วยิ้มกว้าง

   “ผมกลัวลูกป๋าน้ำลายบูดน่ะครับ”

   ยกนี้  ถ้วยฟูศิษย์คุณนายปานดาวชนะเลิศ!!!! วะฮู้!!

………………………..

ต่อข้างล่างเลยนะคะ

ออฟไลน์ Dezair

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1541/-8
   ถึงทะเลแบบไม่มีใครเรียกร้องเรื่อง ‘ธันวาน้ำลายบูด’ เลยสักคน  ผมลงจากรถมาได้  ก็เหมือนตายแล้วเกิดใหม่  แทบอยากจะวิ่งเข้าไปกอดพ่อกอดแม่ด้วยความรักและคิดถึง  หลังจากไปผจญชะตากรรมเพียงลำพังในรถของบ้านหมอนั่น 

บังกะโลสองหลังที่จองเอาไว้อยู่ติดกับทะเลพอดี คุณนายปานดาวแบ่งเสร็จสรรพว่าหลังหนึ่งเป็นของเด็กๆ อีกหลังเป็นของผู้ใหญ่  ส่วนพี่ชายผมก็มาแบ่งย่อยอีกที  ว่าไอ้บังกะโลหลังของเด็กๆ  ใครจะนอนยังไง

“มันมีห้องนึงเป็นเตียงเดี่ยว ฟูนอนกับธันแล้วกัน  เดี๋ยวพี่นอนอีกห้องนึงคนเดียว  ส่วนสองสาวก็นอนด้วยกัน”

ผมจะโวยตั้งแต่แรกแล้ว  แต่โดยไอ้พี่ธันดึงไว้ซะก่อน  พร้อมกับคำพูดที่ว่า

“อยากถูกป๋าถามรึไง  ว่าทำไมไม่นอนห้องเดียวกัน”  ปิดประเด็น! ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้ผมต้องยกกระเป๋ามานอนห้องเดียวกับไอ้พี่ธันก็คือคำว่า  ‘ป๋า’ 

 เซ็งสุดๆ!!

เก็บของกันเรียบร้อย  ผมก็เปลี่ยนเสื้อผ้า  ใส่ขาสั้นตัวเดียว  จะลงไปเล่นทะเล  แต่ยังไม่ทันออกจากห้อง  ไอ้คนที่ออกจากห้องน้ำมาพอดีก็เรียกเอาไว้

“จะลงทะเลทั้งแบบนั้นเหรอ” 

แล้วจะให้กูลงทั้งชุดสูท?  หรือว่าใส่ยีนส์กับบู้ทครึ่งแข้ง? อ๊ะ แถมแอสเซสเซอร์รี่เป็นผ้าพันคอ แอนด์ ที่ปิดหูด้วยเลยมะ?

“ไปใส่เสื้ออีกตัวไป”

“เอ่อ…คุณพี่ธันครับ  ผมเป็นผู้ชาย  ถึงไม่ใส่เสื้อเล่นทะเล  ก็ไม่โป๊ครับพี่”

“ใส่เสื้ออีกตัว” 

มันยังย้ำคำเดิมให้ผมต้องเกาหัว  แต่เห็นหน้ามันแล้วคิดถึงหน้าป๋ามัน  เกิดรายนั้น  เห็นผมลงทะเลแบบกางเกงขาสั้นตัวเดียว  เดี๋ยวก็คงถามอีก  ‘จะยั่วธันรึไง’ เห็นที  ถ้าถูกถามแบบนี้  คงต้องผูกคอตายใต้ต้นผักชี 

ผมเดินไปคุ้ยกระเป๋า  หาเสื้อยืดสักตัว  แต่ยังไม่ทันได้ใส่  เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น  ก่อนที่บานประตูจะเปิดเข้ามาพร้อมกับหน้าสองสาว ปุยฝ้ายและน้องเมที่โผล่เข้ามาพร้อมรอยยิ้ม

“พร้อมลงทะเลกันรึยังคะ  อุ้ย! พี่ฟูจะโชว์ความขาวเหรอ  ขออนุญาตพี่ธันรึยัง”  หมายความว่า  พี่จะทำอะไร เป็นต้องขออนุญาตพี่ชายของน้องตลอดหรือครับ  น้องเม

“ทำไมพี่ต้องขออนุญาตล่ะ” 

“อ้าว! ฟูนี่ไม่รู้เรื่อง  ของแบบนี้จะให้คนอื่นดูนอกจากแฟนได้ไง  จริงมั้ยคะพี่ธัน” ยัยปุยฝ้ายดุผมเสร็จ ก็หันไปขอความเห็นจากไอ้คนที่มันยืนอยู่หน้าห้องน้ำ  หมอนั่นถูจมูกเล็กๆ  ก่อนจะหันมองผม  แล้วเลิกคิ้ว  ทำนองว่า ‘มึงว่าไง’

ก็แล้วมึงนั่นแหละ ว่าไง! ฝ้ายมันถามมึง  ว่าอกขาวๆของกูเนี่ย ควรให้คนอื่นดูมั้ย แค่นั้นเอง มึงก็ตอบไปสิ!

“ครับ” นั่นแหละ  ตอบไปเลยให้สาวๆสาวกวายเก็บไปฝันแปดร้อยคืน  ไม่มีอะไรต้องเสียแล้วนี่หว่า! เชอะ!! ถ้วยฟูมันเกิดมาเป็นลูกไล่ให้คนรอบข้างชัดๆ!! สวรรค์กลั่นแกล้งคนดีมีเมตตาจริง จริ๊ง!!

“เป็นอะไร  อยู่ดีๆก็ค้อน” 

คำถามจากไอ้คุณพี่ธันวา ทำเอาผมเพิ่งนึกขึ้นได้  ว่าไม่ได้อยู่คนเดียว  แล้วพอหันมอง  ถึงได้เห็นว่าเหลือแค่มัน  ส่วนสองสาวที่เข้ามาเพื่อป่วนสามวินาทีนั้น  หายหน้ากันไปแล้ว

“ค้อนอะไร  เปล่าเว้ย!” ผมบอกมัน แล้วหันไปใส่เสื้อยืด  ก่อนจะนึกขึ้นได้  เลยหันมาทางไอ้คนที่ยังยืนนิ่งมองผมอยู่นั่น  มองอะไรไม่ทราบ! กูหล่อใช่มั้ยล่ะ แหม! อิจฉาล่ะซี่!!

“แล้วไปเล่นทะเลเนี่ย  ป๋านายจะถามอะไรบ้างรึเปล่า  จะได้เตรียมตัวไว้เนิ่นๆ  บอกไว้ก่อนว่าถ้าเป็นแบบในรถที่มีให้ป้อนมะม่วง  ให้ชวนคุยอะไรนั่น  คิดบทไม่ทันนะเว้ย!” 

“นี่ขนาดคิดบทไม่ทัน”  อ้าว! บ่นเหรอวะ!

มันถอนหายใจเบาๆ  ก่อนจะมองหน้าผม

“ฉันก็บอกไม่ได้ว่าป๋าจะถามอะไรมั่ง  แต่ที่แน่ๆ  เขาสงสัยเราสองคน ‘ทุกๆเรื่อง’ เพราะงั้น…ตอนนายมีแฟน  นายทำแบบไหนกับแฟน  นายก็ทำแบบนั้นกับฉันแล้วกัน”  มันบอกแค่นั้น  ก่อนจะเดินออกจากห้องไปเงียบๆ  ให้ผมได้แต่มองตาม 

…นายทำแบบไหนกับแฟน  นายก็ทำแบบนั้นกับฉันแล้วกัน…

ได้เลยพี่!! เดี๋ยวจัดให้!!!

………………………..

พวกคุณคงสงสัย  ว่านิสัยอย่างผมเคยมีแฟนด้วยเหรอ?

เคยสิครับ  แฟนคนแรกคือเด็กผู้หญิงผมเปียห้องข้างๆ  ตอนนั้นผมช่วยเขาท่อง ก.ไก่ ถึง ฮ.นกฮูก น่ะ เราเลยปิ๊งกัน  ส่วนคนต่อมานี่ผมเปลี่ยนบุคลิกเป็นโง่เลข ให้เพื่อนผู้หญิงตาโตหน้าตาน่ารักโคตรๆช่วยสอนท่องสูตรคูณแม่ 5 ที่ง่ายสุดจะง่าย แต่ผมทำโง่ได้ ไม่เห็นเป็นไร  คนต่อมานี่เรามาอิ๊อ๊ะกันเพราะวิชา ก.พ.อ. อ่า…นักเรียนหลักสูตรอินเตอร์คงจะไม่รู้จัก มันคือวิชาการงานพื้นฐานอาชีพ ที่สอนกระทั่งการล้างจานให้ถูกวิธี  แต่เนื่องจากเด็กคนนั้นไม่รู้ว่าที่บ้านผมเป็นร้านอาหาร  ผมก็เลย…ทำเป็นว่าล้างจานไม่เป็น  ผมจีบได้พัก  ก็ปรากฏว่ามีนักเรียนใหม่เข้ามา  รายนี้เรียนไม่ค่อยเก่ง  แถมอ่อนกีฬา  ผมก็เลยช่วยสอนตีปิงปอง  จบ  ป.หก  ผมก็มีแฟนเพียบ  นี่ไม่นับรวมมัธยมที่มีอะไรเยอะแยะไว้ใช้เป็นมุขจีบสาว

เพราะงั้น  ลืมได้เลยว่าผมจะเป็น  ‘เอ๊ะๆเคะๆ’ ที่แสนจะบริสุทธิ์ผุดผ่อง และรอรักจากพระเอกเพียงผู้เดียว

ไม่มีทางหรอกครับ!!

และเพราะว่าผมมีแฟนมาเยอะแยะมากมาย  การดูแลสาวคืองานของผม  ในเมื่อหมอนั่นบอกเอง  ว่าให้ผมทำกับเขา  เหมือนที่ผมทำกับแฟนสาว  เพราะงั้น…

“พี่ธัน  มา  เดี๋ยวฟูทาครีมกันแดดให้”

ยังไม่ทันจะวิ่งลงทะเล  ผมก็จัดการซะ  สำหรับหนุ่มๆ  เรารู้กันดีว่าการทาครีมให้แฟนสาวของเรานั้น  ถือเป็นการหาเศษหาเลยแบบไม่น่าเกลียด  แถมยังดูสวีทหวานน้ำตาลหกอีกต่างหาก

หมอนั่นอึ้งไปเล็กน้อย  ก่อนจะยอมพยักหน้า  แล้วทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ชายหาด  หันหลังให้ผมที่ยืนค้ำหัวมันอยู่  ผมละเลง (ขอใช้คำว่าละเลง  ไม่ใช้คำว่า ไล้นะครับ) ครีมทั่วหลังมัน  หมอนี่สั่งให้ผมใส่เสื้อ  แต่ตัวมันน่ะ  ถอดเสื้อเล่นทะเล  ซึ่งผมว่าผิวดำแดงของมันเนี่ย  ถอดเสื้อแล้วขึ้นอยู่นะ  ดีกว่าผิวขาวๆแบบผมเยอะเลย  แล้วที่สำคัญ  มันเป็นคนที่หลังกว้างมาก   

ไม่ใช่อะไร  แต่เปลืองครีมว่ะ!  ทีหลังมึงเอามาเองเลยนะ  ห้ามมาใช้ครีมกู

“ฟูหันมาสิ  เดี๋ยวพี่ทาให้”

“ไม่อ่ะ  ไม่ชอบทา มันเหนอะ”  ความจริง คือไม่ชอบให้ใครมาทาให้ มันจั๊กกะจี้  คิดดูดิ  มือใครก็ไม่รู้ มาลูบแขน ลูบหลังผมเนี่ยนะ  อี๋!

หมอนั่นดึงผมให้นั่งลงบนเก้าอี้ชายหาดตัวเดียวกับมัน  แต่พวกคุณเข้าใจคำว่าเก้าอี้ชายหาด  ที่มันเป็นแค่ผ้าขึงใช่มั้ย  พอผมนั่ง  ผมก็ไหลไปพิงไอ้คนที่มันนั่งอยู่ก่อนแล้ว  ไม่อยากจะบอก ว่าแนบชิดกันแบบเร้าใจ   หลังผมแนบอยู่กับอกมัน  แขนมันก็โอบเอว  ล็อคตัวผม  อย่างงี้เรียกกอดเลยนี่หว่า!!!

ขอดูหน้าคุณป๋าหน่อยเหอะ  มองอยู่เปล่าวะ

“ไม่ทาได้ไง  ขาวขนาดนี้  โดนแดดมากๆเดี๋ยวผิวก็ลอกหรอก”   

มันก็บ่นไป  แถมดันผมให้ออกห่างหน่อย  เพื่อจะได้ถกเสื้อล้วงมือเข้าไปทาครีมกันแดดให้ในหลัง  แต่ผมน่ะ ไม่ได้สนใจมันเลย  มองแต่ป๋ามัน  ตอนแรกป๋าก็ไม่ได้สนใจหรอกครับ  แต่สักพักแกหันมาเห็นผมกับลูกชายแกกำลังอิงแอบแนบชิดกันบนเก้าอี้ชายหาด  ก็ถึงกับลุกพรวดเลยทีเดียว

“พี่ธัน  ป๋าพี่มองอ่ะ”

ผมรีบหลบตากลับมาก้มหน้า  แล้วบอกให้ไอ้คนข้างหลังได้ยิน  แต่คงจะบอกเบาไป  มันถึงได้เอียงหน้า  ก้มลงมาหาผมด้วย  โอ้! ไม่อยากจะทายว่าภาพแบบนี้  ตอนปรากฏอยู่ในเรตินาของคุณป๋า  มันจะส่ออะไรแค่ไหนวะเนี่ย

“ว่าไง”  มันถามผมเบาๆ  ชวนให้อยากตะโกนกรอกหูมันจริงๆ

“สองคนนั้นน่ะ! มาทะเล  หรือมาพรีฮันนีมูน” 

เสียงตะโกนดังมาจากที่ทะเล  ให้ทั้งผมทั้งไอ้พี่ธันพากันเงยหน้ามอง  พี่ตวงเจ้าของเสียงกำลังตั้งท่าถ่ายรูปเดี่ยวริมชายหาด เก๊กหล่อเต็มที่  มีน้องเมเชียร์ให้ทำท่าประหลาด  ส่วนยัยปุยฝ้ายถือกล้อง  นี่ผมเล่าหรือยังว่าปุยฝ้ายเป็นคนที่ถ่ายรูปสวยมาก  และก็บ้ากล้องเหมือนชาติที่แล้วเกิดเป็น กล้องรุ่นบุกเบิกของแคนนอนก็ไม่ปาน

“เฮ้ย!! ถ่ายรูปทำไมไม่เรียกฟู!!!”  ผมรีบวิ่งเข้าไป  ในเมื่อฝาแฝดบ้าถ่ายรูป  ผมเองก็บ้าถูกถ่ายเหมือนกันแหละครับ  แอ็คท่าได้สามสี่รูป  ก็ปรากฏว่าพี่ตวงหันไปเรียกแฟนกำมะลอให้มาร่วมเฟรมด้วย  หมอนั่นลุกขึ้นเดินเข้ามา  ก่อนจะถูกน้องเมดันให้มันมายืนข้างผม  แล้วจากนั้น  สาวน้อยน้องรหัสที่ผมเคยศรัทธาในความน่ารักก็ตะโกนลั่น

“พี่ธันหอมแก้มพี่ฟูหน่อยสิคะ!!”

ไม่ใช่งานแต่งนะครับน้อง!! พี่มาทะเล!!!!

ทูบีคอนตินิ๊ววววววว (หลังวันศุกร์นะคะ บัวติดสอบวันศุกร์แหละ T.T)
……………………..


   อ่า  ขอโทษทุกๆคนที่รอนะคะ ขอโทษมากๆ พอดีหลายวันที่ผ่านมาบัวไปเที่ยวเยอะเกิน กลับบ้านก็เหนื่อย หมดฤทธิ์ ฮ่าฮ่า

   เดี๋ยวพาร์ทหน้ามาหลังวันศุกร์นะ เพราะวันศุกร์บัวติดสอบนะคะ (ยังอ่านไม่จบด้วยอ่ะ  :sad4: เที่ยวจนได้เรื่องจริงๆ)

   ขอบคุณมากๆสำหรับการอ่าน การทวง การเม้นท์ถามไถ่นะ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ เจอกันพาร์ทหน้าน้า

ออฟไลน์ ● MaYa~Boy ●

  • ฉันมันคนขี้อิจฉา
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3930
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-2
น่ารักอ่ะ อิอิ ชอบๆ

NUKWUN

  • บุคคลทั่วไป
สนุกดี ฮามาก

ถ้วยฟูน่ารักมากๆ พี่ธันก็น่ารัก

รอตอนต่อไป  :-[ :o8:  :call:

daizodiac

  • บุคคลทั่วไป
ทะเลมดขึ้นละ ฮ่า ๆ ๆ

ชอบคุณป๋าของธันจัง : ))

J๐ly

  • บุคคลทั่วไป
น่ารักจริง ๆ เอาหวาน ๆ อีกหน่อย ๆ 55+

Little Devil

  • บุคคลทั่วไป
สนุก โหด มัน ฮา  :laugh:

ออฟไลน์ aiwjun

  • aiwjun
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
เฮ้อ...หายเครียดเลย

อย่างฮ่าอ่ะ   สนุกมาๆ เลยอ่ะ

ยังไงตั้งไงสอบเน้อ....  เนี่ยก็เพิ่งผ่านมา

ไม่รู้ว่าเทอมนี้  บัญชีจะให้ DOG มากี่ตัว.... :m15:  :m15:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด