"พี่ครับเป็นแฟนผมนะ"
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: "พี่ครับเป็นแฟนผมนะ"  (อ่าน 965205 ครั้ง)

ออฟไลน์ philophobia

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +426/-4
"พี่ครับเป็นแฟนผมนะ"
« เมื่อ27-01-2010 21:21:38 »

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน

ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



ตอนที่ 1 ซักเสื้อ

“ครับ ตองพูดสายครับ”เบอร์ใครวะ เบอร์แปลกซะด้วย
“เสื้อซักเสร็จรึยัง”อ้อ เบอร์ไอ้เจ้าของเสื้อนี่เอง นึกว่าเบอร์ใคร รับสายเสร็จก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงเลย มาถึงก็ถามถึงเสื้อเลยนะ
“เสร็จแล้ว ตากอยู่ครับพี่”ต้องพูดเพราะกับมันหน่อย ไม่ใช่ผมกลัวนะ แค่เป็นรุ่นพี่ผมปีนึง แล้วก็ตัวใหญ่กว่า เสียงดังกว่าแค่นั้นเอง ไม่ได้กลัวเลยจริง จริ๊งง
“อยู่หอไหนนะ เดี๋ยวกูไปเอา”ดูดิคับ ผมอุตส่าห์พูดเพราะ ยังกูมึงกับผมเลยดูสิครับ
“เอ่อ สวนดอกพาเลซครับ ซอยร้านบอมเบย์อ่ะครับพี่ นึกออกป่าว”
“อยู่ห้องไหน”ดุอีกละ เสียงอ่ะ ดุชะมัด คิดว่ากลัวเหรอ โด่ ไม่เคยจะกลัว
“203 ครับมาถึงแล้วก็โทรมานะครับ จะลงไปรับ”
“เออ”

วางสายไปแล้ว หนอย คิดว่ากลัวอ่ะดิ โถ่ ทำเป็นเสียงดุ เก๊กขรึม กลัวตายล่ะ อ้อ ก่อนอื่นก็ต้องขอสวัสดีทุกท่านก่อนนะครับ ผมชื่อตองครับ อยู่ปี 2 เรียนอยู่คณะ.....(เกี่ยวกับศิลปะ สีประจำคณะสีแดงชาด) มหาวิทยาลัย..........(ทางภาคเหนือ สีประจำมหาวิทยาลัยสีม่วง ตราประจำมหาวิทยาลัยเป็นรูปช้างชูคบเพลิง) หุหุ ทายกันออกไหมครับ

ส่วนเรื่องที่ผมต้องมาซักเสื้อให้ไอ้คนที่โทรมาเมื่อกี้นี่ก็เพราะว่า
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก” ใครวะ กำลังจะเล่าเชียว แป๊บนึงนะครับ ขออนุญาตไปเปิดประตูก่อน
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก” เออ ไปแล้วว้อยยยย

“แอ๊ดดดดด” ไม่ใช่สมบัติ เมทนี นะครับ เสียงประตู ช่วยกันจิ้นนิดนึง
“เหออ” ปิดประตูก่อนนิดนึง แต่ช้าไปแล้วผู้มาเยือนคนนั้นดันประตูเข้ามาแล้ว ผมค่อย ๆ ถอยหลังช้า ๆ เข้ามาในห้อง ละล่ำละลักพูด
“เอ่อ ทำไมพี่มา วะ ไวจังครับ”โอย แล้วทำไมต้องสั่นเวลาคุยกับมันด้วยเนี่ย?
“กูอยู่ห้องข้างบน 203”แล้วจะดุทำไม เนี่ย พูดธรรมดาก็ได้แหม
“หา เอ่อ แล้วทำไมผมไม่เคยเห็นพี่เลย”เออ นั่น กล้า ๆ หน่อยไอ้ตอง จ้องตามัน จ้องตามัน แต่ เอ๊ะ ทำไมตามันมี 10 นิ้ววะ เอ๊ย ไอ้ตองจ้องหน้ามันสิ ไม่ใช่ก้มหน้ามองมือ
“กูจะรู้กับมึงไหม”เฮ้ย กวนตีนนี่หว่า พูดงี้ขึ้นเลย ขึ้นเลย เลือดขึ้นหน้าแล้ว ทนไม่ไหวแล้วว้อย อย่างงี้มันต้อง
“ขะ ขอโทษครับ ผมไม่น่าถามเลย”แหะ แหะ ใครจะไปกล้าหือละคร้าบ ตัวใหญ่อย่างกับอะไรดี ขืนมีเรื่องละก็ไอ้ตองเอ๊ยย เละไปโจ๊กแน่ ๆ
“ถ้าเสื้อกูแห้งเมื่อไหร่ รีดเอาไปคืนกูด้วย”เออ ใช้เข้าไปสิ ใช้เข้าไป ไปเลยกลับห้องไปเลย บ๊าย บาย
“กูเป็นเมียมึงรึไงวะ”ผมพูดด้วยเสียงดัง ดังกว่ากระซิบนิดนึง แหะ แหะ
“ห๊ะ มึงพูดอะไรนะไอ้ตัวเล็ก”ป๊าด เมื่อกี้กูว่ากูพูดเบาแล้วนะ เจือกได้ยินอีก มันหันตัวกลับมาแล้วเดินมาแล้ว รัศมีความน่ากลัวปกคลุม อ๊ากซ์ ไอ้ตองมึงสู้มันสิโว้ย เอาวะไอ้ตองสู้! ยกมือขึ้นมาจัดการ
“เปล่าค้าบ ไม่ได้พูดอะไรค้าบบบ”โหย ยกมือไหว้ขอโทษแทบไม่ทัน โฮ่ย โล่งอก เมื่อกี้มันยกซะตัวลอยเลย คนอะไรแรงเยอะชะมัด

เฮ้อ ไอ้คนตัวโตกลับไปแล้วครับ งั้นตองเล่าต่อนะรับ

เรื่องมันก็มีอยู่ว่า เมื่อวานตองไปกินข้าวที่ อมช.(องค์การนักศึกษามหาวิทยาลัย...) ซึ่งตรงนั้นก็จะเป็นชมรมต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัย แล้วก็จะมีโรงอาหารอยู่ในตัวด้วย ผมก็ซื้อข้าวมานั่งกินกับไอ้หยองเพื่อนผม ไอ้หยองบ้านมันอยู่นครปฐมครับ ไอ้หยองมันหน้าตาดีไม่หยอก ผิวขาวก็ขาว ตาโตก็โต๊ โต  ดั้งก็โด๊ง โด่ง เลยเป็นธรรมดาที่มันจะมีคนมาจีบมันบ่อย ๆ แต่มันก็ไม่สนใจ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันไม่ยอมมีแฟนซักที ผมกับมันอยู่เมเจอร์เดียวกัน ก็ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดจนใคร ๆ พากันคิดว่า ผมกับไอ้หยองเป็นแฟนกัน เมื่อวานก็เหมือนกันผมกับไอ้หยองก็ไปนั่งกินข้าวที่ อมช. แล้วด้วยความที่นักศึกษามากินข้าวที่ อมช. เยอะมากก็ต้องเบียดเสียดกันที่หน้าร้านขายของเป็นธรรมดา แต่เมื่อวานเหมือนจะเป็นเคราะห์ของผม บังเอิญมีคนเบียดผม จนน้ำหวานที่อยู่ในมือผมหกไปโดนเสื้อไอ้ตัวโต จะเหลือเหรอครับมันโกรธใหญ่เลย ผมกับไอ้หยองนี่ตัวลีบเหลือสองนิ้ว ยกมือไหว้ขอโทษไอ้ตัวโตปลก ๆ
“มึงเอาเสื้อไปซักให้กูเลยนะ แม่งเอ๊ย เสื้อกูเปียกหมด มึงชื่ออะไร เรียนคณะอะไร”
“เอ่อ ตองครับ คณะ... ปีสองครับ เดี๋ยวผมเอาเสื้อไปซักให้พี่ก็ได้ครับ”
“เออ ดี เอาเบอร์มึงมา ซักเสร็จแล้วโทรบอกกูด้วย แล้วกูจะไปเอา”
“08-4804-xxxx ครับ เอ่อ แล้วพี่ชื่อ?”
“กูแบงค์ อยู่ปีสาม”

พูดเสร็จมันถอดเสื้อเชิ้ตนักศึกษาแล้วยื่นให้ผม สงสัยไอ้นี่ท่าจะมั่นใจจัดถอดเสื้อกลาง อมช. ดีนะที่มันยังใส่เสื้อกล้าม ไม่งั้นเป็นข่าวทั่วมหาลัยแน่ พอรับเสื้อมันเสร็จผมก็กลับมานั่งกินข้าวต่อ ท่ามกลางสายตานักศึกษานับร้อยคู่ที่มองมา จะมองทำไมกันฟร่ะ เดี๊ยะ ส้อมจิ้มตาแตก นั่นแหละครับผมก็เลยต้องเอาเสื้อไอ้พี่แบงค์มาซักให้ เดี๋ยวแห้งแล้วก็ต้องรีดเอาไปส่งไอ้พี่แบงค์อีก ซวยซ้ำซวยซ้อนซวยซ่อนเงื่อนจริง ๆ เล้ย ให้ตายเถอะ จะว่าไปพี่แกก็เฮี้ยนเหมือนกันแฮะ กะว่าเสร็จแล้วจะโทรไปบอก ดั๊นโทรมาก่อน แล้วยังบังเอิญอยู่หอเดียวกันอีก จริง ๆ แล้วพี่แบงค์ก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรหรอกนะครับ แค่ตัวโตกว่าผม สูงกว่าเกือบ 10 เซนต์ได้ ขนาดผมสูง 175 แล้วนะยังต้องเงยหน้าคุยกับพี่เค้าเลย เมื่อวานตอนถอดเสื้อก็แอบเห็นมีกล้าม สงสัยจะเล่นกีฬา ผมสีน้ำตาลเข้ม คิ้วหนา ตาโต ไว้หนวดไว้เคราพี่แบงค์ก็เลยดูเหมือนเป็นคนดุ อีกอย่างพี่แบงค์ชอบพูดเสียงดังด้วย ผมไม่ได้กลัวไอ้พี่แบงค์จริงๆ นะ เอ้า

ฮ้าวว ง่วงจัง วันนี้ตื่นซะเช้าเลย ตื่นมาซักเสื้อแล้วก็เก็บห้องทำความสะอาดหลังที่ว่างเว้นการทำความสะอาดห้องไปแรมเดือน อา นอนกลางวันซะหน่อยดีกว่า เพิ่งเปิดเทอมใหม่การบ้านก็ยังไม่มี สบายจริง ๆ ตองของีบซะหน่อยนะครับ

ตืดด ตืดดด ตืดดดดดด
ตืดด ตืดดด ตืดดดดดด

ใครโทรมาวะ คนจะหลับจะนอน โทรเข้าเบอร์ห้องซะด้วย
“ค้าบบบ”ใครโทรมาตอนจะนอนวะ กวนใจซะจริง
“กูเอง แบงค์”โหย เฮี้ยนจริง อะไรจริง เพิ่งนินทาพี่แกไปเมื่อกี้นี่เองโทรมาซะแล้ว สงสัยจะตามเสื้อ ก็เพิ่งตากไป มันจะแห้งทันได้ยังไงล่ะพ่อคู้ณณ อย่าหวังว่าจะทันได้รีดเลย
“อ่อ ครับพี่ มีอะไรป่าวครับ”ไม่ได้กลัวนะครับ ป่าวเล้ย










“กูหิวข้าว กูให้เวลาแต่งตัว 5 นาที เดี๋ยวออกไปกินข้าวกับกู”
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-03-2019 11:40:06 โดย philophobia »

ออฟไลน์ naiin

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2421
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-9
แปลกใจนิสิตรุ่นพี่นี่เรียนเอกอะไรน๊า ไมชอบใช้ภาษาสมัยพ่อขุนเสียจริง เสียหาย เสียหาย

ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1795
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +204/-3
อ่านแล้วคิดถึงเพื่อนๆ วิจิตรหอในทั้งหลายจัง

Ultramann

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องใหม่มาแล้วว
หนุกดีครับ  รออ่านอยุ่นะครับ
 :mc4: :mc4: :mc4:

ออฟไลน์ naumi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1089
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
เข้ามาเจิมเรื่องใหม่ :mc4:

ช๊อบชอบพระเอกเถื่อนๆ(หื่นๆ)แบบเนี้ย หุหุ :z1:

ว่าแต่ยูสเซอร์เนมจขกท.คุ้นจัง ใช่น้องเราป่าวว้า?? แห่ะๆๆ :o8:

Little Devil

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ philophobia

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +426/-4
ตอนที่ 2 ไปกินข้าว

“กูหิวข้าว กูให้เวลาแต่งตัว 5 นาที เดี๋ยวออกไปกินข้าวกับกู” โหย อะไรเนี่ย เรื่องอะไรจะยอม เป็นใครวะคิดว่าตัวเองเป็นใคร เที่ยวบังคับให้ไปนู่นไปนี่ เรื่องอะไรไอ้ตองจะยอม
“เอ่อ คะ ครับ จะรีบแต่งตัวครับ”ไหงเป็นงี้ไปซะเนี่ยไอ้ตองเอ๊ย หาญกล้าหน่อยสิ หาญกล้าทำเป็นไหม เมื่อคิดได้ดังนั้นผมก็ต่อต้านพฤติกรรมการบังคับพี่แบงค์ด้วยการ รีบลุกไปแต่งตัว

เฮ้อ หน่ายไอ้ตองจริง ๆ ว่าไหมครับ

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก” นั่นไง มาแล้ว 5 นาทีตรงเผง
“เข้ามาก่อนพี่ ยังไมเสร็จ”ยังหาเสื้อใส่ไม่ได้เลยอ่ะครับ ก็เพิ่งซักไปเมื่อกี้
“อ๊ะ อ้าว ยังไม่ใส่เสื้อหรอกเหรอ งะ งั้นพี่รอข้างนอกนะ”อ้าว โผล่เข้ามาทำหน้าเหวอแล้วก็ออกไปข้างนอกเป็นอะไรมากไหมเนี่ย กูก็ผู้ชายที่บังเอิญคล้ายผู้หญิงเท่านั้นเอง กะว่าปีหน้าจะไปทำนมซะให้สมใจไอ้หยองมัน ล้ออยู่ได้ อ้า หาเจอแล้วเสื้อสีเขียวเอาตัวนี้แหละ รีบหน่อยดีกว่าเดี๋ยวคนรอข้างนอกโกรธอีกดูท่าทางเหมือนเป็นคนเจ้าอารมณ์อยู่ด้วย

“กินข้าวเที่ยงรึยังเตี้ย”โหย ดูพี่แกเรียกผมสิ เตี้ยเลยอ่ะ ตัวเล็กกว่าหน่อยนี่ทำข่มเลย
“ตอง พี่ ตอง ชื่อ ตอง ยังไม่ได้กินอ่ะ หิวเหมือนกัน กะว่าจะนอนซักงีบตื่นมาค่อยต้มมาม่ากิน”เห็นไหมครับผมไม่ได้กลัวนะเนี่ย มีตอบโต้ด้วย หะหะ
“กินมาม่าทุกวันถึงตัวแค่เนี่ยะ หัดกินอะไรที่มันมีประโยชน์บ้าง จะได้โต”นั่นจี้ปมด้อยอีกละ

ผมก็ซ้อนเวสป้าพี่แบงค์ไปทานข้าวที่ร้าน “ครัวจิปาถะ” ร้านอาหารที่นักศึกษาชอบไปทานกันกับข้าวก็อร่อย ราคาก็ไม่แพงมาก นักศึกษาจึงมาอุดหนุนร้านอย่างไม่ขาดสาย แดดตอนกลางวันนี่ร้อนชะมัดเลยแฮะ ขอซุกหลังบังแดดนิดนึงนะครับพี่แบงค์ จะว่าไปผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันแฮะ ว่าทำไมยอมมากับพี่แบงค์ได้ ทั้งที่เพิ่งรู้จักกันเมื่อวานนี่เอง นี่ถ้าผมไม่ทำน้ำหกใส่เสื้อพี่แบงค์ก็คงไม่ได้รู้จักกัน แต่พี่แบงค์นี่สิผมว่าไม่เข้าใจยิ่งกว่า ก็เสื้อเลอะเพราะผม โกรธผมซะขนาดนั้น วันนี้พาคนที่เพิ่งรู้จักมากินข้าวด้วยซะแล้ว เอ้อ แปลกเนาะคนเรา

“โหย บ่ายกว่าแล้วคนยังเยอะอยู่เลยอ่ะ” ทันทีที่พี่แบงค์จอดรถผมก็บ่นเลย
“วันพุธ เค้าไม่มีเรียนกัน ก็เยอะเป็นธรรมดา” เวลาไม่ทำหน้าดุนี่ก็น่ารักดีเหมือนกันนี่

เราสองคนได้โต๊ะริมสุดของร้าน แล้วพี่แบงค์ก็จัดการสั่งอาหารเสร็จสรรพ เอ่อ ไม่ถามเลยว่าจะกินอะไรไม่กินอะไร ผมกับพี่แบงค์ก็คุยกันไปเรื่อย เรื่องเกรดเทอมที่แล้วก็รู้ว่าพี่แบงค์เรียนเก่งมากทีเดียว เรื่องน้องรหัสพี่แบงค์รู้ตัวน้องรหัสแล้วผิดกับผมที่ยังไม่รู้เลยว่าน้องรหัสหน้าตาเป็นยังไง เคยซื้อขนมฝากไอ้หยองไปให้น้องครั้งเดียวเอง พี่แบงค์ดูเป็นกันเองมากขึ้นกว่าเมื่อวาน(ก็แหงล่ะเมื่อวานโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงขนาดนั้น จะให้เป็นกันเองคงไม่ไหว) พี่แบงค์อยู่ในชุดบาสตัวใหญ่เล่าเรื่องรับน้องสมัยตัวเองอยู่ปีหนึ่ง พี่แบงค์เองก็มีความสุขไม่น้อยที่ได้เล่า สังเกตได้จากรอยยิ้มที่ผุดอยู่บนใบหน้าอยู่เกือบตลอดเวลา อะฮ้า กับข้าวมาแล้ว ไหน ๆ มีอะไรบ้าง หืม ผัดคะน้าน้ำมันหอยหมูหมัก หมึกผัดพริกเผา ทอดมันไข่เค็ม แกงจืด น่าอร่อยทั้งนั้นเลย

“มากันสองคนสั่งมาอะไรเยอะแยะอ่ะพี่”เต็มโต๊ะเลยอ่ะครับ จะกินยังไงไหว ตัวผมกระติ๊ดเดียวเองนะ
“เห็นตัวเล็กอ่ะสงสาร ก็เลยสั่งมาเยอะ ๆ”ดูดิ ยังจะมายักคิ้วให้อีก เมื่อวานเป็นโหมดดุ วันนี้เป็นโหมดกวนตีนแฮะ ผมก็เลยทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอพอให้ได้ยิน ก็ทำได้แค่นั้นแหละครับ สู้ไม่ไหวขนาดต่างกันเยอะ ผมก็ก้มหน้าก้มตาตักกินหมูหมักอย่างเอร็ดอร่อย อา ฉ่ำจริง ๆ
“กินผักด้วยดิ อ่ะ จะได้โตไว ๆ”น่าน จะตักมาทำไมเนี่ย ถ้ากินก็ตักไปนานแล้ว
“ตองไม่ชอบกินผักอ่ะ”เขี่ยเลยครับทันที
“ห้ามเขี่ยนะ จะกินเอง หรือจะให้ยัดปาก”เปลี่ยนโหมดอีกแล้ว ไรว้า เมื่อกี้ยังกวนตีนอยู่เลย กลับมาโหดอีกแล้ว
“กินแล้ว กินแล้ว”แหวะ ขมง่ะ กลืนไม่เข้า คายไม่ออกเป็นยังไงรู้ซึ้งแล้ว ไอ้คนนั่งตรงข้ามนี่ก็จ้องจริง แน่จริงจ้องให้ละลายหายไปเลยสิ
“เอาชิ้นเล็ก ๆ ก่อนก็ได้กินกับหมูด้วยดิ”ตักหมูส่งมาให้แล้วครับเปลี่ยนโหมดอีกรึเปล่าเนี่ย
แล้วอาหารมื้อนั้นก็เป็นอาหารมื้อแรกที่ผมได้รับสารอาหารครบห้ามื้อ เพราะปกติผมไม่ค่อยชอบกินผักซักเท่าไหร่ แต่ก็ต้องสนองศรัทธาเจ้าภาพเค้าซะหน่อยอุตส่าห์เลี้ยง

“อ้าว พี่ไปไหน ไม่เข้าหออ่ะ”ก็พี่แบงค์ขับรถเลยซอยเข้าหอไปแล้ว พาผมไปทำมิดีมิร้ายป่ะเนี่ย
“ไปโรบินสัน จะดูหนังไปเป็นเพื่อนหน่อย”ช่วยถามผมหน่อยสิพี่ ช่วยถามด้วย
“ตองมีการบ้านนะพี่ ส่งพรุ่งนี้เดี๋ยวไม่เสร็จ”ผมอุทธรณ์ที่จริงไม่มีหรอกครับ แต่ก็ต้องขัดขืนบ้างสิใช่ไหมครับ จะมาลากไปนั่นไปนี่ได้ยังไง เพิ่งรู้จักกันเมื่อวานแท้ ๆ
“จะดูรอบสุดท้าย การบ้านคงเสร็จแล้ว”โอ้ โห วางแผนไว้ก่อนซะด้วย นี่จะไม่ให้หาข้ออ้างเลยใช่ไหมเนี่ยคนนี้ แล้วพี่แกก็ขี่ของแกไป ฮัมเพลงของแกไป ผมได้ยินว่าเป็นเพลงที่ผมพอจะร้องได้ก็ร้องคลอไปกับพี่แบงค์ด้วย “จะเอาจากไหนให้เธอ ให้ไปแล้วหมดใจ หนึ่งคนก็มีหนึ่งใจ เท่านั้นที่มี จะเอาจากไหนให้เธอ เมื่อวันนั้นเธอไม่ใยดี บอกเธอได้เพียงเท่านี้ ฉันเสียใจ”
“ร้องเป็นด้วยเหรอ เพลงเก่านะเนี่ย”
“ก็ชอบฟังเพลงเก่าอ่ะพี่ มันเพราะดี”ผมว่าเพลงเก่า ๆนี่ความหมายมีซึ้งดีจริง ๆ ต่างจากเพลงสมัยนี้เนื้อหาฉาบฉวย เราสองคนก็ร้องเพลงไปตลอดทางจนถึงโรบินสัน พี่แบงค์ก็เหมือนเดิมครับ จัดการเลือกหนัง เลือกที่นั่ง เลือกรอบเสร็จสรรพ เลือกเสร็จก็กลับหอซึ่งมันก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ แต่มันมีปัญหานิดหน่อยครับ ตรงที่ตอนนี้พี่แบงค์ไม่ยอมขึ้นห้อง บอกง่วงอยากนอน แต่ขี้เกียจขึ้นห้อง ไม่พูดพร่ำทำเพลงถอดเสื้อเหวี่ยงทิ้งลำบากให้ผมเก็บแล้วก็นอนบนเตียงผมเฉยเลย เฮ้ย เพิ่งรู้จักกันนะว้อย จะมาทำเหมือนรู้จักกันมาแรมปีได้ไงเนี่ย แล้วก็ช่วยอย่าทำตัวรุ่มร่ามได้ไหมเนี่ยพี่ โอย ปวดหัว ๆ โทรหาไอ้หยองดีกว่า

“หยอง มึงอยู่ไหน มาหากูหอหน่อย”กว่าจะรับสายนะมึง
“ตองกูไม่ว่าง แม่กูมาหา”เออ ลืมไปเลยว่าแม่ไอ้หยองจะมาจากนครปฐม
“เออ ๆ ไม่เป็นไรอยู่กับแม่มึงเหอะ”หมดตัวช่วยไปแล้วหนึ่ง หวังจะให้ไอ้หยองมาอยู่เป็นเพื่อน ไอ้ตัวโตที่นอนแผ่อยู่บนเตียงจะได้เกรงใจกลับไปนอนห้อง อ้าว นั่น ๆ กางเกงอ่ะ จะหลุดตูดแล้วพี่ โอ๊ย ปวดหัว ไม่ได้มองนะ เปล่า ไม่ได้มอง คนบนเตียงก็แปลก เพิ่งรู้จักกัน พาไปกินข้าว ชวนไปดูหนัง ตอนนี้มานอนแผ่ที่ห้องซะแล้ว จะเป็นกันเองไปไหนครับพี่ เฮ้ออ ทนไม่ไหวแล้ว ว้อย





“พี่แบงค์ เขยิบไปหน่อยดิ๊ นอนด้วย” เฮ้อ ไอ้ตองงงงงงง
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-01-2010 23:40:40 โดย philophobia »

ออฟไลน์ Sameejaejung

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +457/-17
จิ้มต้อนรับเรื่องใหม่

เป็นกำลังใจให้นะเจ้าคะ :3123:

Little Devil

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ lomekung

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1762
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-1


จริ้มเริ้องใหม้คับบบบ

 :z13: :z13:

+1 ให้........


CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






kasalong

  • บุคคลทั่วไป
หยองก็ช่วยไม่ได้แล้วคุณพี่



รอของเค้าเขียนได้เยอะกว่านี้ก่อน
แลดูจะเจอกัน ณ ที่แห่งนี้


โห๊ๆๆๆๆ

อ่านไปก็เขินไป โธ่  สงสารตอง...



เจริญพร

ออฟไลน์ sweetener

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 751
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
 :L2: ต้อนรับเรื่องใหม่ค่ะ
พี่แบงค์มาแบบไม่ให้น้องตองตั้งตัวเลย


ปล. ไปเชียงใหม่ตอนวันรับปริญญา  เจอเด็กวิจิตรกลุ่มหนึ่งนั่งทอดอารมณ์อยู่หน้า 7 แถวๆร้านวาว
กางเกงยีนส์สีเข้ม เสื้อแขนยาวสีขาว ผ้าคล้องคอ(ขออภัยถ้าเรียกผิด)สีแดงชาด เท่ห์มาก
อยากถ่ายรูปเก็บไว้ แต่กลัวน้องเค้าด่าเอา  ก็เลยได้แต่มอง

ออฟไลน์ naumi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1089
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
มึนพอกันทั้งสองคนเลยวุ้ย มิน่ามันถึงจะได้กัน เอิ่กๆๆๆ :m25:

ออฟไลน์ philophobia

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +426/-4
เข้ามาเจิมเรื่องใหม่ :mc4:

ช๊อบชอบพระเอกเถื่อนๆ(หื่นๆ)แบบเนี้ย หุหุ :z1:

ว่าแต่ยูสเซอร์เนมจขกท.คุ้นจัง ใช่น้องเราป่าวว้า?? แห่ะๆๆ :o8:
ทำไมจะไม่ใช่ล่ะเจ๊ ดมกลิ่นก็รู้แล้วเนี่ย เอิ๊ก ๆ

ขอบคุณสำหรับทุกเมนท์ที่เข้ามาอ่านแล้วก็เมนท์ให้กำลังใจนะครับ
ฟิก็ยังทำอะไรไม่เป็นเท่าไหร่ ถ้าทำอะไรผิด ๆ ถูก ๆ ก็ช่วยชี้แนะด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ


ออฟไลน์ JChloe

  • Love Is All Around
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 529
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-1
อุ๊ยๆๆๆๆๆๆๆ แวะมากดบวกเจิมเรื่องใหม่

เดี๋ยวค่อยไปอ่าน อิอิ
 :กอด1: :L2:

Ultramann

  • บุคคลทั่วไป
ฮ่าๆๆ  พระเอกแบบนี้ดิ สะจายยยย

ยังไงตอนหน้าขอยาวๆๆๆๆๆ นะค้าบบบ

 o13 o13 :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +740/-5
แวะมากด +1 ให้ พระเอกแนวนี้หายไปนาน
นิว(ลัลล๊า)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-02-2010 00:13:52 โดย [N]€ẃÿ{k}uñĢ »

ออฟไลน์ naiin

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2421
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-9
หลับแบบนี้อะดีโซ้ยโลด รับรองติดลมหนังเหนิงไม่ได้ดูแน่

ออฟไลน์ NUTTYZERO

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1044
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
แร่วๆๆๆๆ  นอนด้วยกันซะละ รู้จักกันไม่เท่าไหร่  :z1: :z1:

ออฟไลน์ philophobia

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +426/-4
ตอนที่ 3 นอนคนเดียวไม่ได้

“พี่แบงค์ เขยิบไปหน่อยดิ๊ นอนด้วย”
ดูท่าจะไล่ไม่ไปแล้ว ก็ต้องเลยตามเลย นอนก็นอนวะ เอาตุ๊กตาหมาเค้ามานะว้อย

ทุ่งหญ้าเขียวขจีแสนกว้างใหญ่ ไกลสุดลูกหูลูกตา อา สดชื่นดีจริง ๆ เลย นั่นทุ่งดอกไม้ วะ วะ วะ ว้าว มีผืเสื้อด้วย เด็ดดอกไม้หน่อยดีกว่า แต่ ทำไมเหมือนแผ่นดินไหวงี้ ทำไมมันสั่น ๆ โอ๊ะ โอ๊ะ

“ตอง ตื่นเหอะ ตองเย็นแล้ว”โอย กำลังจะเด็ดดอกไม้อยู่เชียว ปลุกซะได้ เขย่าซะแทบตกเตียง
“ไปเก็บผ้า เดี๋ยวน้ำค้างลง” เออ ใช่ ตากผ้าไว้นี่นา อ๋อ ที่ปลุกนี่คือห่วงเสื้อตัวเองใช่ไหม  เดี๋ยว ๆ ขอบูทเครื่องแป๊บนึง ยังเบลออยู่
“เช็ดน้ำลายด้วย เต็มแก้มเลย ฮ่า ๆ ป่ะ ลุก ๆ เร็ว” ไหนน้ำลายไม่เห็นมี แจ๊บ ๆ ไหน โอย ไม่ต้องฉุดก็ได้ว้อย ลุกเองได้

บนดาดฟ้าเราสองคนยืนมองพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบตึกไป ท้องฟ้ากำลังเป็นสีส้ม อีกด้านหนึ่งก็เริ่มมีสีดำทาท้องฟ้า รถยนต์วิ่งขวักไขว่เพราะเป็นเวลาที่ผู้คนต่างเลิกงาน มีผู้คนรอบตัวอยู่เป็นล้านแต่ไม่รู้ว่าทำไมบางทีก็รู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก ทุก ๆ ครั้งที่เป็นเวลาโพล้เพล้ผมรู้สึกว่าเป็นเวลาที่เหงามากสำหรับผม ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแต่พอถึงเวลานี้ทีไรกลับทำให้รู้สึกเหงาใจอย่างประหลาด

“อยู่คนเดียวเหงาไหม”อยู่ดี ๆ พี่แบงค์ก็ถามขึ้นมาหลังจากเราสองคนยืนเงียบมองรถยนต์ขวักไขว่บนถนนสวนดอก
“ก็มีบ้างแหละพี่ แต่ตอนนี้ชินแล้วแหละ ตอนปีหนึ่งสิร้องไห้จะเป็นจะตาย คิดถึงบ้านก็คิดถึง รับน้องก็เหนื่อย แทบจะทนไม่ไหวอ่ะ”

ตอนปีหนึ่งผมยังจำได้ว่าผมร้องไห้เกือบทุกวันคิดถึงที่บ้าน บ้านผมอยู่เชียงรายจะกลับบ้านบ่อย ๆ ก็ไม่ค่อยสะดวก อีกอย่างก็มีกิจกรรมอยู่ตลอด ก็พอจะทำให้คลายความเหงาลงไปได้บ้าง ไอ้ต้นน้องชายผมก็ขึ้นรถจากเชียงรายมาหาบ้างแต่ก็ไม่บ่อยนักเพราะมันอยู่ ม.5 แล้ว ต้องเรียนพิเศษบ้างก็เลยมาหาไม่ได้บ่อย ๆ คิดถึงตอนที่ผมยังไม่ได้อยู่มหาวิทยาลัยผมกับไอ้ต้นตีกันเกือบทุกวันแต่ผมสู้มันไม่ได้หรอกมันตัวใหญ่กว่าผมเยอะเลย มันชอบเล่นกีฬามันก็เลยสูงใหญ่ ผิดกับผม ไม่เล่นกีฬาอะไรซักอย่าง ผมไม่ชอบเหงื่อ ก็เลยตัวเล็กแบบนี้ไง

“พี่ก็เหมือนกัน แต่ดีหน่อยที่บ้านอยู่เชียงใหม่ เหนื่อยมากวันไหนก็โทรให้พ่อมารับกลับไปนอนบ้าน”พี่แบงค์ไม่ได้มองหน้าผม แต่มองตึกของโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ หรือ โรงบาลสวนดอกที่เรียกกันติดปาก ไม่รู้ว่ามองอะไร คุยกันไปคุยกันมายุงเริ่มกัดเพราะมืดแล้ว ผมก็หิ้วตะกร้าผ้าลงมาที่ห้อง คนเรานะ จะช่วยซักหน่อยก็ไม่มี ดูนาฬิกากว่าจะ 4 ทุ่มก็อีกตั้งนานก็เลยคิดว่าจะรีดผ้าดีกว่า พี่แบงค์ก็นอนเอกเขนกดูทีวีอยู่บนเตียงสบายใจเฉิบ ผมก็เอาโต๊ะรีดผ้ามารีดใกล้ ๆปลายเตียงจะได้ดูทีวีไปด้วย
“ไม่จ้างซักเหรอ?” โหย ตกใจหมด ก็พี่แบงค์เล่นพลิกตัวนอนคว่ำยื่นหน้ามาทางผม เล่นโผล่มาระยะประชิดไม่ให้สุ้มไม่ให้เสียงแบบนี้ใครก็ตกใจ
“ไม่อ่ะเปลือง อีกอย่างก็ไม่ได้ลำบากอะไรกับแค่ซักผ้า”ผมไม่ค่อยส่งผ้าซักสักเท่าไหร่นอกจากผ้าที่ซักเองไม่ได้จริง ๆ
“อืม เก่งเนอะ”แค่ซักผ้าเองเนี่ยนะ เพี้ยนรึเปล่าลุง
“ใครเค้าก็ทำกัน พี่ก็พูดไป”ถ่อมตัวนิดนึง
“เปล่า น้องคนนั้นเค้าเล่นยิมฯ ตัวอ่อนดี”อ้าว เวร นึกว่าชมกู ชมเด็กในทีวีหรอกเหรอ ฮ่วย

รีดผ้าเสร็จผมกับพี่แบงค์ก็อาบน้ำ แล้วก็ออกไปหาอะไรก่อนข้างนอกก่อนจะเข้าโรงหนัง พี่แบงค์พาผมมากินก๋วยเตี๋ยวปลาแถว ๆ สุริวงศ์ ร้านก็ไม่ใหญ่มากแต่มีลูกค้าเต็มเลย ก๋วยเตี๋ยวเค้าก็อร่อยดีซะด้วย ไม่คาว พอกินเสร็จพี่แบงค์ก็พาผมซ้อนเวสป้าคันเก่งของพี่เค้าขับวนกินลมฆ่าเวลาในเมือง ขับไปขับมาไม่รู้จะไปไหนเหมือนกัน ผมก็ไม่กล้าถาม ไม่รู้ว่าจะอารมณ์ขึ้นลงเมื่อไหร่ ตอนนี้ยังไม่สนิทกันก็เลยยังไม่รู้ว่าชอบอะไรไม่ชอบอะไร

พอสี่ทุ่มเราก็วกกลับไปโรบินสันพี่แบงค์ก็ไปซื้อน้ำซื้อขนม ไอ้ที่ผมมาดูหนังกับพี่แบงค์เนี่ยผมไม่ได้รู้เลยว่ามาดูเรื่องอะไร เพราะตอนซื้อเค้าก็ไปซื้อของเค้าคนเดียว ไอ้ผมก็ไม่กล้าจะถามก็อย่างที่บอกแหละครับ กลัวโดนด่า แหะ ๆ

เข้าไปนั่งในโรงไปดูตัวอย่างหนังกับโฆษณาเกือบครึ่งชั่วโมงได้ ก็ถึงตอนหนังฉาย โอ้โห พอดนตรีประกอบขึ้นเท่านั้นแหละครับ อยากจะกลับบ้านซะตอนนั้น ก็เล่นพามาดูหนังผีของค่าย GTH เนื้อเรื่องเกี่ยวกับพี่น้องที่มีลำตัวติดกัน ผมไม่ชอบดูหนังผีเอามาก ๆ เพราะเป็นคนกลัวผีมาก โอย ต้นเรื่องยังไม่เท่าไหร่เพราะผียังไม่โผล่ กลางเรื่องก็ต้องเอามือมาปิดตาแล้วค่อยดูหนังลอดผ่านช่องนิ้วเอาไม่กล้าเอามือออกกลัวผีโผล่แล้วปิดไม่ทัน ดนตรีประกอบนี่ก็เหลือเกินจริง ๆ บิวท์ซะเหลือเกินแสนจะบีบหัวใจ คนที่พามาด้วยนี่ก็แสนจะสบายใจนั่งดูของแกไป ไอ้ผมนี่สิจะหัวใจวายตาคาเก้าอี้แล้วเนี่ย 

พอถึงฉากหนึ่งที่ตัวเอกของเรื่องเค้านอนอยู่บนเตียง แล้วจู่ ๆ คุณผีก็โผล่มานอนด้วย ดนตรีก็ตุ้งแช่ซะเหลือเกิน ผมก็จะเหลือเหรอครับ โผเอาหน้าไปซุกไหล่พี่แบงค์ไม่รอช้า  ภาวนาให้หนังจบไว ๆซึ่งการภาวนาของผมก็ดูจะไม่ได้ผลนัก เพราะเหมือนเวลาเดินผ่านไปช้าเหลือเกิน แต่ในที่สุดหนังก็จบซะได้

พอกลับถึงห้องเท่านั้นแหละครับ ไอ้ตองกระโดดขึ้นเตียงปิดไฟนอนไม่อาบมันแล้วน้ำ นอนมันทั้งอย่างนั้น แต่เมื่อความเงียบและความมืดปกคลุมจินตนาการก็ถูกปลุกเร้าผสมปนเปกับภาพติดตาที่เพิ่งผ่านไปเมื่อครู่ ยิ่งหยุดคิดก็ยิ่งเหมือนเอาไม้ฟาดลงกลางน้ำมีแต่แตกกระจายกระฉอกฟองก็เท่านั้น ผมก็ไม่ได้ต่างกัน ยิ่งห้ามก็ยิ่งคิด จากจินตนาการเกิดเป็นภาพ ไม่กล้าแม้แต่จะเหลือบมองไประเบียงหลังห้อง กลัวสิ่งที่อยู่ในจินตนาการจะมายืนปรากฏตัวตรงนั้น นอนหงายลืมตาก็เหลือบไปเห็นพัดลมติดเพดานที่ไปละม้ายกับในหนังที่สิ่งที่คุณก็รู้ว่าอะไรโผล่มาแขวนคอเท้งเต้งกลางอากาศ อยากจะขยับตัวนอนตะแคง ก็กลัวจะเหมือนในหนังที่มีสิ่งนั้นโผล่มาประจันหน้าในระยะประชิด โอย แล้วจะได้นอนไหมไอ้ตอง น่าโมโหคนชวนไปซะจริงเชียว จะบอกเราซักคำก็ไม่มี โมโหว้อย
ต้องโทรไปต่อว่าซะหน่อยแล้ว ห้อง 303 ใช่ไหมดีละ เดี๋ยวเถอะจะด่าซะให้ไฟแลบเลยคอยดูฐานที่ทำให้เราต้องนอนไม่หลับ แบบนี้


“ตืด ตืด ตืดดดด” รับซักทีสิว้อยยยย

“ตืด ตืด ฮัลโหล ครับ” นั่นไงรับสายแล้ว มันต้องจัดการหน่อยละปล่อยไว้ไม่เป็นการแบบนี้มันต้อง












“ตองเอง พี่แบงค์นอนไปยังอ่ะ มานอนเป็นเพื่อนตองหน่อยได้ไหม ตองนอนคนเดียวไม่ได้อ่ะ”

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5349
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19

ออฟไลน์ silverspoon

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +275/-12
กรี๊ดดด :-[ ซะงั้นอ่ะ นายเอกเรา

พี่แบ๊งค์ห้ามปฏิเสธ :laugh:

foxkykung

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ naiin

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2421
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-9
อันนี้เขาเรียกทอดสะพานคอนกรีตรึปล่าวน๊า :m20: :m20: :m20: :m20: :m20:

ออฟไลน์ philophobia

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +426/-4
ตอนที่ 4 มาให้เห็นหน้าหน่อย

“พี่แบงค์วันเสาร์จะเดินขึ้นดอยกับน้องไหม”ผมเงยหน้าถามขณะรีดผ้าอยู่ปลายเตียง
“ไม่อ่ะ ว่าจะเอารถขึ้นไป ขาลงตองก็ลงมากับพี่ดิ”จากวันนั้นที่ผมขอให้พี่แบงค์มานอนเป็นเพื่อน ผมกับพี่แบงค์ก็เจอกันทุกวัน ถ้าไม่ติดรถพี่แบงค์ไปคณะ ตอนเย็นก็ต้องมากินข้าวด้วย เป็นอย่างงี้มาเกือบเดือนแล้ว ผมเคยถามว่าไม่ไปดูเค้ารับน้องเหรอ พี่แบงค์ก็บอกว่าไม่มีหน้าที่ตรงนั้น แค่คอยดูเรื่องสวัสดิการก็เลยสบายหน่อย
“ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ อาจจะได้คุมน้องลง เออ แต่พรุ่งนี้เย็นตองไม่ได้อยู่กินข้าวด้วยนะพี่ ตองจะเข้าไปช่วยน้องทำของขึ้นดอย” เป็นประเพณีของมหาวิทยาลัยของเราที่จะต้องมี “ประเพณีรับน้องขึ้นดอย” เพื่อให้น้องปีหนึ่งได้เดินขึ้นไปสักการะพระบรมธาตุดอยสุเทพเพื่อฝากตัว แต่ละคณะก็จะมีขบวนแห่ต่าง ๆ นานา ของคณะผมนี่ขึ้นเป็นคณะสุดท้าย ในขบวนก็จะมีการฟ้อนรำ แห่เครื่องสักการะต่าง ๆ เช่น หมากสุ่ม หมากเบ็ง ต้นดอก ต้นเทียน ต้นผึ้ง ต้นดอกไม้เงิน-ทอง ผ้าห่มธาตุ เพื่อเอาขึ้นไปถวายพระธาตุ
“พี่ก็จะเข้าคณะเหมือนกัน กะว่าจะบอกอยู่พอดี”

เย็นวันศุกร์ผมเลิกเรียนก็กลับมาที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วกลับเข้าไปคณะ ก่อนออกจากห้องโทรหาพี่แบงค์หน่อยดีกว่า ตั้งแต่ได้เบอร์มายังไม่เคยโทรหาเลย
“ว่าไงตอง”ปลายสายเสียงดังมาก สงสัยซ้อมบูมอยู่
“ไม่มีอะไร จะโทรมาถามว่าอยู่ไหน กินข้าวด้วยนะพี่ ตองเข้ามาเปลี่ยนชุด เดี๋ยวก็เข้าไปคณะแล้ว”
“ครับ เดี๋ยวพี่โทรหานะ”ระยะเวลาเกือบเดือนผมกับพี่แบงค์ก็สนิทกันมากขึ้น พี่แบงค์เป็นคนโกรธง่ายหายเร็ว พูดเสียงดัง ถ้าขัดใจก็จะโกรธ แต่เวลาปกติก็ไม่มีอะไร ติดจะกวนตีนด้วยซ้ำ อยู่ใกล้แล้วก็สบายใจดี

ผมกลับเข้ามาคณะก็มาช่วยน้องทำเครื่องสักการะทั้งหลายแหล่ รุ่นพี่ปี3 ก็ลงมาช่วยกันเรียกได้ว่าช่วยกันเต็มที่ก็หน้าตาของคณะรุ่นพี่เค้าทำมาทุกปี ปีนี้จะให้น้อยหน้าก็ไม่ใช่เรื่อง ซัก 4 ทุ่มกว่าผมชวนไอ้หยองออกมาซื้อขนมให้น้องรหัสกัน แล้วก็ฝากไอ้หอยประกาศให้น้องออกมาเอาโดยไม่ให้น้องรู้ว่าใครฝากมา ไอ้หอยเป็นหัวหน้ารุ่นของผมคับ
“ใครรหัส 0074 พี่คุณฝากขนมมาให้”ไอ้หอยตะโกนเรียกน้องรหัสผม แล้วก็มีไอ้เด็กหน้าตากวนตีนคนนึงออกมารับ โอ้โห เฮะ น่ารักดีไม่หยอก ฮ่า ๆ เด็กเดี๋ยวนี้นี่มันซู้ง สูง เนาะ ทำบุญด้วยเสาไฟฟ้ากันหรือไง
“ขอบคุณครับ”มันยกมือไหว้ขอบคุณไอ้หอย
“ขอบคุณพี่คุณนู่น แนะนำตัวด้วย”ไอ้หอยบอกมัน
“สวัสดีครับ ผมรัตตัญญู นิรัติศัยดิศกุล ชื่อเล่นท็อป ชื่อคณะ... ครับ ขอบคุณครับ”แล้วมันก็กลับไปนั่งทำของใช้ต่อ ดูหน้าตาเนื้อตัวเลอะสีหมด เพราะมันนั่งทาสีช้างกระดาษกับเพื่อนมัน สีคงกระเด็นมาโดน ผมเพิ่งเคยเห็นหน้าน้องรหัสก็ครั้งนี้เอง ทุกครั้งที่เทคก็แค่ซื้อขนมฝากเพื่อนให้ช่วยหาให้ไม่ได้เจอมันซักที แหะ ๆ ถึงไอ้ท็อป ถ้ามึงได้อ่านเรื่องนี้ พี่จะบอกว่าพี่ขอโทษ แหะ ๆ ผมก็มาช่วยไอ้หยองกับเพื่อนปีสองอีก 4 คนนั่งทำต้นไม้เงิน-ทอง

“ตองใครมาส่งมึงอ่ะ กูเห็นมาส่งมึงบ่อย ๆ”ไอ้เตยเพื่อนในเมเจอร์เดียวกับผมถาม เป็นชาวเมืองแพร่
“อ๋อ พี่เค้าอยู่ห้องข้างบนอ่ะ รู้จักกันกูก็เลยขอติดเค้ามาด้วย”ผมตอบขณะก้มหน้าตัดแผ่นทองเหลือง เพื่อทำเป็นดอกไม้เงิน-ทอง แต่มันหนาตัดยากชะมัด
“กูนึกว่ามึงมีแฟนไปซะแล้ว”ไอ้เตยมันเคยจีบผมตอนปีหนึ่งครับ แต่ผมก็เฉย ๆ ไม่ได้ปฏิเสธแล้วก็ไม่ได้ยอมรับ สุดท้ายมันก็ไปจีบสาวมนุษย์ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าตอนนั้นคิดยังไงมาจีบผม ตอนนี้มันก็มีแฟนเป็นแม่ญิง
“หึ ไม่ใช่แฟน”ผมตอบได้แค่นั้นก็รู้สึกว่ามีสายเข้าก็เลยลุกออกไปรับโทรศัพท์ ดูเบอร์แล้วก็กดรับสายคนห้องข้างบนนี่เอง


พี่แบงค์ก็โทรมาถามว่ากินข้าวหรือยัง แล้วจะได้นอนไหม คุยกันไปซักพักผมก็ขอตัวไปทำงานต่อกลัวเสร็จไม่ทันเช้า ตอนนี้ก็จะตี 1 แล้วของยังทำไม่เสร็จ เร่งมือหน่อย เดี๋ยวน้องไม่ได้นอนกัน ผมก็ไปดูน้องรหัสผม มันก็ยังนั่งทาสีเหมือนเดิม มีบ้างที่พี่แกล้งให้มันลุกเต้น ก็เป็นที่ขบขันของเพื่อน ๆ รวมทั้งรุ่นพี่ ด้วย หน้าตามันกวนตีนแล้วมันก็กล้าบ้าบิ่น เต้นท่าพิลึกบ้าบอ อีกต่างหาก เฮ้อ น้องรหัสกู

กว่าของจะเสร็จก็ปาไปตีสามกว่า เสร็จแล้วก็ให้น้องไปนอนที่ห้องปฏิบัติการละคร ผมก็ถือโอกาสนอนงีบเอาแรงซะหน่อย นอนมันตรงบันไดหน้าห้องนี่แหละ

“น้องครับ ตื่นไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วครับ”เสียงไอ้หอย ตะโกนเรียกน้องไปอาบน้ำ แล้วรับเสื้อขึ้นดอย แต่ละคณะก็จะมีเสื้อขึ้นดอยต่างกันไป ของคณะผมเป็นเสื้อแขนยาวสีขาว ขลิบแดง ตรงหน้าอกสกรีนรูปสัญลักษณ์รุ่น ผมกับไอ้หยองเลยตื่นกลับไปอาบน้ำที่ห้องแล้วรีบกลับมาที่คณะ พอทุกคนพร้อมก็ทยอยขึ้นรถคณะไปหน้ามอกัน

เมื่อถึงเวลาอันเป็นมงคลท่านอธิการบดีก็ได้กล่าวเปิดงานประเพณีรับน้องขึ้นดอย ชมรมพื้นบ้านล้านนาก็ฟ้อนเปิดพิธีตรงหน้าประตูมหาวิทยาลัย แล้วก็ทยอยขึ้นทีละคณะเริ่มจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ เมื่อคณะใดก็จะออกจากมหาวิทยาลัยก็จะมีการบูมก่อนขึ้น แล้วน้องปีหนึ่งก็จะเดินผ่านพระสงฆ์เพื่อรับน้ำพระพุทธมนตร์ คณะผมขึ้นเป็นคณะสุดท้าย ระหว่างรอคณะอื่นขึ้น รุ่นพี่ที่มีความสามารถทางด้านการฟ้อนรำ และดนตรี ก็จะมาฟ้อนส่งคณะอื่น ๆ เป็นที่ชอบใจของผู้ที่มาร่วมงาน พอถึงตาคณะของเราก็ได้เวลาแห่เครื่องสักการะขึ้นไปสักการะพระบรมธาตุดอยสุเทพ ซึ่งการเดินจะแบ่งเป็นสองช่วง คือ 1.จากหน้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ถึงอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย 2.จากอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย ถึงพระธาตุดอยสุเทพ ช่วงที่หนึ่งนั้นแต่ละคณะก็จะเดินแห่ขบวนและเครื่องสักการะอย่างเต็มขบวน เมื่อถึงอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัยก็หยุดสักการะ ต่อจากนั้นก็เดินตัวเปล่าขึ้นไปยังพระธาตุดอยสุเทพ เครื่องสักการะก็ให้รุ่นพี่เป็นคนขนขึ้นไป

ผมกับไอ้หยองก็เดินขึ้นดอยไปกับน้อง ๆ ด้วย ระหว่างทางก็เดิน สลับวิ่ง ร้องเพลงกัน หัวเราะกันตลอดทาง จนถึงครึ่งทางที่ศูนย์ไฟป่า ก็ถึงเวลาให้น้องปีหนึ่งพักกินข้าว พอพักผ่อนให้หายเหนื่อยสักครู่ ก็เดินทางต่อ เหนื่อยแต่ก็สนุก เกือบจะไม่ไหวก็มีเพื่อนคอยฉุดคอยดันให้ไปด้วยกัน มิตรภาพก่อกำเนิด ไม่มีกำแพงใดขวางกันมิตรภาพ ไม่ว่าจะเป็นเพศสภาพ หรือ ฐานะใด ๆ ในสังคม

ตอนนี้น้องปีหนึ่งก็มาจัดแถวอยู่ตรงข้างล่าง ก่อนขึ้นโค้งสปิริต หรือ โค้งขุนกันชนะนนท์ รุ่นพี่ต่างมายืนรอดูน้องเดินขึ้นโค้งสปิริตบ้างก็ส่งเสียง บ้างก็ปรบมือ แล้วค่อย ๆ เดินผ่านโค้งสปิริตช้า ๆ อย่างเป็นระเบียบ โค้งนี้ถือว่าเป็นโค้งที่ชันมากทีเดียว แล้วเป็นโค้งที่เกือบจะถึงพระธาตุอยู่แล้วก็ต้องรวบรวมพลังกายพลังใจเฮือกสุดท้ายอย่างเต็มที่

ผมกับไอ้หยองและเพื่อนอีก 3-4 คนเดินนำน้องมาก่อนตรงบันไดนาคกะว่าจะเดินขึ้นไปก่อนแต่มีสายเข้ามาเสียก่อน
“ครับ พี่”พี่แบงค์โทรมาครับ สงสัยถึงแล้ว







“เก้านาฬิกา พี่อยู่ในร้าน เข้ามาให้เห็นหน้าหน่อย”

ออฟไลน์ naiin

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2421
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-9
เขาจีบกันแบบเนียนเนียน น่ารักดี :n1: :n1: :n1:

ออฟไลน์ « ‡± ÚêKí ±‡ »

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
สวัสดีคร๊าบบบ (เพิ่งเข้ามาอ่านใหม่)
          โอโห ... แลดูหวานเนอะ หว้าน หวานน  :impress2:
เป็นกำลังใจให้นะครับ ^^"  :m3:

ออฟไลน์ beernp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0

ออฟไลน์ mist

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4505
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +263/-3

ออฟไลน์ ever-never

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 525
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-0
เรื่องนี้น่ารักดีนะคับ เป็นกำลังใจให้

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด