[เรื่องสั้น] "อ ย่ า เ ก ลี ย ด กั น ก็ พ อ" (ฉบับรีไรท์)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น] "อ ย่ า เ ก ลี ย ด กั น ก็ พ อ" (ฉบับรีไรท์)  (อ่าน 11505 ครั้ง)

benxine

  • บุคคลทั่วไป
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน

ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0


- - - - - - - - - - - - - - - - - -

อ ย่ า เ ก ลี ย ด กั น ก็ พ อ

 
“ รู้ว่าเธอไม่รัก ไม่มีใจให้ฉัน แต่เธอรู้ไหมหัวใจไม่มีเหตุผล
แลกทุกอย่างเพื่อคำว่ารัก รักแล้วเจ็บก็ยอมก็ทน อยู่อย่างคนที่รอให้เธอรัก

รู้ว่าเธอหนักใจ รู้ว่าลำบากใจ ที่ยังเห็นฉันทุ่มเทใจให้เธออย่างนี้
ไม่มีทางที่จะรักฉัน ทุกถ้อยคำฉันเข้าใจดี แต่ในวันนี้ยังทำใจไม่ได้เลย

อย่าบอกฉัน ให้ตัดใจ อย่าผลักไสฉันให้ไกลเลยอย่าขอ
ปล่อยให้ฉัน ได้เฝ้ารอ คนที่รักแค่ได้เฝ้ารอก็สุขใจ

รักที่เธอไม่รับ ช่วยทำเป็นไม่รู้ ปล่อยให้ฉันได้รักเธออยู่เหมือนเดิมได้ไหม
ไม่วิงวอนให้เธอสงสาร อ้อนวอนให้เธอมีใจ แค่อย่าใจร้าย อย่าเกลียดกันก็พอ ”


   บทเพลงนี้ทำให้ผมนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ บทเพลงที่เข้าไปอยู่ในหัวใจของผม พร้อมกับ ชายหนุ่มคนนั้น ที่อยู่ดีๆ ก็ได้เข้าไปอยู่ในหัวใจเรียบร้อยแล้ว

   ผมชื่อ ซิน ครับ ตอนนี้ อายุ ยี่สิบปีแล้ว เรียนอยู่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ตอนนี้ผมมีความรักครับ รักคนๆนึง ที่เป็นผู้ชายเช่นเดียวกับผม ,,, ใช่ครับ ผมเป็นเกย์ ชีวิตเส้นทางความรักของผมไม่เคยโรยด้วยกลีบกุหลาบ จบลงด้วยเซ็กซ์ หรือไม่ก็ความเจ็บปวดที่แสนทรมาน เส้นทางต้องห้ามของเกย์เกือบทุกคน คือการรักผู้ชายแท้ๆ ที่ไม่ใช่เกย์ด้วยกัน เพราะมันจะทำให้คุณไม่มีทางสมหวัง หรือถ้ามี เปอร์เซ็นต์ของมันก็จะน้อยมากเลยทีเดียว แต่ตัวผมเอง ก็ได้เดินเข้ามาบนเส้นทางรักต้องห้ามเส้นนี้เรียบร้อยแล้ว

   ผู้ชายคนนั้นเป็นรุ่นน้องที่มหาวิทยาลัยของผมเองครับ เฮ้ออ!!... รักเด็กเข้าเสียแล้ว  และก็เป็นผู้ชายแท้ๆซะด้วย ผมเจอน้องคนนี้ตั้งแต่วันปฐมนิเทศ จนเรื่อยไปถึงการรับน้อง ช่วงเวลานั้นผมก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับน้องคนนี้มากมายนัก ก็แค่เด็กผู้ชายคนนึงที่หน้าตาค่อนข้างดี อารมณ์ดี ขี้เล่น จนมาถึงตอนที่น้องเขาขึ้นปีสอง ความรู้สึกผมเองก็ได้เริ่มเปลี่ยนไป เพราะผมได้รู้จักน้องเขามากขึ้น รู้จักมุมมองการใช้ชีวิตที่เกินอายุ เราสองคนมีทัศนคติที่ตรงกันหลายๆอย่าง มันอาจจะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้หัวใจของผมมีน้องเขาอยู่เต็มหัวใจ

   สิ่งที่เกิดขึ้นกับผมตอนนี้มันทำให้ผมคิดย้อนไปในวันเวลาที่ผมได้อยู่ ได้พูดคุยกับน้องเขา ผมกับน้องคนนี้เราจะมีสิ่งที่เหมือนกันคือ การมามหาวิทยาลัยเช้ากว่าคนอื่น มันเหมือนเป็นการเบิกทางทำให้เราสองคนได้คุยกัน ทุกๆเช้าบริเวณหน้าตึกคณะ ตรงซุ้มสำหรับนั่งหรือทำกิจกรรมของสาขาวิชาที่อยู่ใต้ต้นหูกวางต้นใหญ่ ที่ให้ร่มเงาทั้งในยามท้องฟ้ามีแดด หรือท้องฟ้ามีเมฆฝน แม้มันเป็นในช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ทำให้หัวใจของผมรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมา  มีความสุขทุกครั้งกับการมามหาวิทยาลัย และการนั่งรอคอยใครบางคนที่อยู่ในหัวใจ   

   วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ผมมาเช้า เพื่อที่จะนั่งรอไอ้เบิ้ล นายเบิ้ล หรือพี่เบิ้ล ซึ่งแล้วแต่ใครจะเรียก เพราะเมื่อคืนมันบอกมีเรียนเช้า วันนี้ท้องฟ้ามืดครึ้มนิดหน่อยเหมือนว่าฝนจะตก เวลาเจ็ดโมงสี่สิบห้านาทีที่ผมมาถึงมหาวิทยาลัย  ก็เห็นเบิ้ลนั่งอยู่ที่ซุ้มที่ประจำของผมและมัน   

“ ไง ! พ่อตัวดีวันนี้มาเช้ากว่าพี่ได้ไงเนี้ย ? ”  ผมทักเบิ้ล

“ อ้าวพี่ ! มาเช้ามันผิดด้วยไง แหม ผมมาเร็วกว่าพี่วันนึงทำเป็นอารมณ์เสีย ” แล้วก็เป็นอีกครั้งนึงที่มันตอบกวนเบื้องล่างผม

“ เออ กูไม่เถียงแล้ว เถียงมึงไม่มีทางชนะเลยซักที ลื่นฉิบห-ย ” ผมตอบโต้มันด้วยท่าทางเบื่อหน่าย

“ โอ๋ ๆ ๆ อย่างอนนะคนดี .... เดี๋ยววันนี้เลี้ยงน้ำแดงของโปรด ” มันพูดแล้วทำท่าออดอ้อน ดูไปดูมาก็น่ารักไปอีกแบบ ผู้ชายตัวสูงๆ มาทำท่าแอ๊บแบ๊ว
 
“ โอเค ๆ ใครบอกพี่งอน แต่ก็ดีแล้วที่เลี้ยงน้ำพี่ แต๊งค์กิ้วนะจ๊ะ ” ผมตอบมัน

“ หึหึ ของฟรีเคยพลาดซะที่ไหนล่ะ ” มันหันหน้าไปพูดอีกด้าน มันคงคิดว่าผมคงไม่ได้ยิน

“ ของฟรีจากไอ้งกอย่างแก ใครจะไม่เอา วันนี้คงจะฝนตกแน่ๆ ดูดิ๊ เมฆมืดมาเลย ” ผมแอบอมยิ้มกับท่าทีของไอ้ตัวดี จอมขี้งก
 
“ แหม พี่คร๊าบบ ถ้าพี่ไม่ใช่คนพิเศษ  ผมก็ไม่เลี้ยงหรอก เพื่อนผมเคยได้กินของจากเงินผมซะที่ไหน จงเก็บไว้ภูมิใจว่าไอ้เบิ้ลคนหล่อคนนี้ เลี้ยงน้ำพี่นะครับ”  มันพูดแล้วทำหล่อของมัน แต่คำว่า ‘คนพิเศษ’ นั้น ได้ทำหัวใจของผมเริ่มเต้นผิดจังหวะอีกครั้ง
 

“ แหม ๆ ทำเป็นหน้าแดง แอบชอบผมอยู่ล่ะซิ พูดแค่นี้ทำเป็นเขิน กิ๊วๆ ๆ ”  และก็เป็นอีกครั้งที่มันทำให้ผมอยากเอาอวัยวะเบื้องล่างก้านคอมันซักครั้ง
 
“ แกว่ามั๊ย? ว่าเช้านี้ต้องฝนตกแน่ๆ เลย เซงทั้งวันแน่ๆ ” ผมพูดเพื่อเป็นการเปลี่ยนเรื่อง เพราะกลัวว่าความลับที่ผมเก็บไว้ตลอดเวลาที่ผ่านมา มันจะเปิดเผยขึ้นมา

“ แหม ๆ คนเรา เปลี่ยนเรื่องซะได้ แต่ผมว่าน่าจะตกนะ นั่นไง ! พูดไม่ทันขาดคำ ฝนก็โปรยลงมาแล้ว พี่นี้แม่นจริง เป็นญาติกับหมอลักษณ์คอนเฟิร์มป่ะเนี้ย ? ” มันสามารถพูดสองเรื่องในรอบเดียวได้เก่งจริงๆ นับถือ ๆ

“ ญาติฝ่ายพ่อมึงดิ แล้วหมอลักษณ์เขาฟันธงโว้ย ไม่ใช่คอมเฟิร์ม  มึงนี่กวนตีนได้ทุกวันนะ ” ผมเริ่มเก็บอารมณ์ด้านมืดไม่อยู่ คนอะไรกวนตีนได้ทุกวัน

“ จ๊ะ ๆ ไม่กวนแล้วเดี๋ยวพี่หน้าแก่กว่านี้ขึ้นมาอีก ยิ้มหน่อยซิคนดีของโผมม ” มันพูดเสียงท้ายให้ยาวเพื่อให้มันดูน่ารักมั้งน่ะ  แต่เอ๊ะ ! อะไรนะ คนดีของผม  มันพูดในสื่งที่ผมต้องกลับมานั่งคิดอีกครั้ง

‘กูก็อยากเป็นคนดีของมึงนะ แต่กูรู้ว่ากูเป็นได้แค่พี่ชายสำหรับมึงแค่นั้นจริงๆ กูกลัวที่จะบอกความรู้สึก บอกคำๆนั้นออกไป’ ผมคิดในใจอีกครั้ง

“ พี่ซิน พี่ซินโว้ย ! เป็นไรไปอะ เงียบเลย ผมพูดไรผิดป่ะเนี้ย ก็พี่เป็นพี่ชายของผมนี่ แล้วพี่ก็เป็นคนดี งั้นพี่ก็ต้องเป็นคนดีของผมซิ ” มันพูดพร้อมเอามือของมันมาสัมผัสที่แขนของผม เมื่อผมมีอาการผิดปกติไป

“ ก็คงเป็นได้แค่พี่ แค่พี่ชายคนนึงเท่านั้น ” ผมพูดเสียงเบาๆ เพื่อที่จะไม่ให้มันได้ยิน

“ งั้นผมเปลี่ยนเรื่องดีกว่า แล้วพี่ไม่มีฟงไม่มีแฟนกับคนอื่นบ้างไง ? ” มันถามด้วยความสงสัย

“ จะมีได้ไงล่ะหน้าตาพี่อย่างกะเงือก หน้าลาวขนาดนี้ใครจะเอาไปทำแฟน ” ผมพูดด้วยเสียงติดตลก (หน้าเงือกหมายถึง คนที่หน้าตาไม่ดี )

“ พี่ว่าไหม? คนเรามันก็แปลกเนอะ ชอบมองของที่รูปร่างหน้าตา แต่ทำไมไม่ยอมมองที่จิตใจ ” มันพูดเสียงเรียบแกมประชดประชัน

“ สังคมเราก็แบบนี้แหละ สิ่งที่จับต้องได้ก่อนคือรูปลักษณะภายนอก ถ้าไม่ชอบก็ไม่เอา ถ้าชอบก็เก็บไว้ดูอีกทีว่าข้างในของชิ้นนั้นๆ ตรงอย่างที่ชอบหรือปล่าว? ” ผมพูดด้วยความคิดว่ามันเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นของจิตใจมนุษย์ ณ ขณะนี้

“ ก็ถูกของพี่ล่ะนะ เป็นใครก็มองที่ภายนอกไว้ก่อน เรื่องนิสัยค่อยว่ากันอีกที ” มันตอบด้วยท่าทีของมัน

“ แล้วแกล่ะะ ทำไมถึงไม่มีแฟน ? ตั้งแต่จะจีบน้องคนนั้นแล้วแห้วกลับมา ก็ไม่เห็นแกจะจีบใครอีก ” ผมถามพร้อมมองหน้าของเบิ้ลด้วยความสงสัยที่มันติดค้างในจิตใจของผมมานาน

“ ผมก็บอกพี่แล้วนี่ ตอนนี้ไม่อยากมีแฟน มีแฟนแล้วต้องมานั่งง่องแง่ง ง้อกันไป งอนกันมา เทียวรับเทียวส่ง ผมว่าเอาเวลาที่เสียไปมานั่งเรียนหนังสือหนังหาดีกว่า ” มันตอบด้วยความไม่สนใจอะไร

 “ จ้า พ่อคนขยันเรียน วันๆเอาอะไรมาเรียนบ้างว่ะอยากจะรู้ เห็นแต่กระเป๋าผ้าใบแห้งๆ สกรีนรูปคิตตี้ของแก บวกกับสมุดสองเล่มกู้ชาติ เนี่ย? ” ผมถามด้วยความหมั่นไส้

“ คุณพี่ซินครับ ถึงมีสมุดแค่สองเล่ม แต่ก็รวมความรู้อันมหาศาลของทุกวิชาไว้ในนี้นะ  มันสามารถเอาวิชานั้นกับวิชานี้ มันเกี่ยวข้องกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ ” มันเถียงด้วยความกะล่อนของมันอีก พร้อมกับทำท่าให้ดูเวอร์ตลอดเวลา

“ เออ ๆ ไม่พูดแล้ว เฮ้อ !! ฝนเริ่มตกหนัก สงสัยเราต้องนั่งกันอยู่อย่างนี้อีกสักครึ่งชั่วโมงแน่ ๆ ” ผมบ่นแล้วหันมองท้องฟ้าที่มีฝนตกลงมาอย่างหนัก

“ อึดอัดมากหรอที่นั่งกับผมเนี่ย !! ” มันถามผมพร้อมขึ้นเสียง

“ ถ้าพี่อึดอัด พี่จะรอแกเพื่อที่จะคุยกันตอนเช้าทุกวันหรอ ? แล้วพี่จะรอแกกลับบ้านทุกวันหรอ? ” ผมถามกลับด้วยเสียงเบาๆ

“ แล้วพี่รู้สึกยังไงกับผมล่ะตอนนี้ ”  มันถามคำถามนี้คำถามที่มันถามมา เป็นคำถามที่ผมตอบไม่ได้ ไม่ใช่เพราะไม่รู้คำตอบ แต่เพราะผมไม่กล้า ผมกลัว กล้วว่าถ้าตอบไปตามความรู้สึก ตามความจริงที่อยู่ในใจ ผมจะเสียคนที่ผมรักไปตลอดกาล ผมยอมที่จะกักเก็บมันไว้  กลบมันไว้ ถึงจะเจ็บปวดหัวใจเพียงใด ผมก็ยอม เพียงมีมันอยู่กับผม  แค่นี้ก็พอแล้ว

ยิ่งมันทำดีกับผม ...
ยิ่งมันพูดคุยกับผม ...
ยิ่งมันไม่ทำท่ารังเกียจทั้งๆ ที่มันรู้ว่าผมเป็นเกย์ ... เพศที่ชอบผู้ชายด้วยกัน
ยิ่งมันทำให้รู้สึกดีๆกับมันขึ้นเรื่อย ๆ …
ก็ยิ่งทำให้ตัวผมเอง ยอมที่จะเจ็บปวดต่อไปอย่างนี้ดีกว่า

   ผมรู้สึกถึงความร้อนบนขอบตาทั้งสอง หน้ากากแห่งความสุขของผมกำลังพังทลาย ต่อหน้าชายคนนี้ คนที่เข้ามาเติมเต็มอยู่ในหัวใจของผม ผมเฝ้าบอกตัวเองว่ามันคือคนที่ผมไม่มีทางได้ครอบครอง ความสัมพันธ์ระหว่างเราไม่มีทางพัฒนาไปมากกว่านี้ มีเพียงฐานะพี่ชายเท่านั้น คือสิ่งที่ผู้ชายคนนี้จะมอบให้ผมได้ ผมควรจะมีความสุข กับการได้อยู่ตรงนี้ ข้างๆมัน เฝ้ามองคนที่ผมรักมีความสุข แต่ทำไมผมกลับไม่มีความสุขเลย หัวใจของผมเจ็บปวดเหลือเกิน

   “ ก็รู้สึกว่าแกเป็นน้องของพี่ไง น้องชายคนนึงที่พี่สนิทที่สุด คิดไรมากป่ะเนี้ยไอ้ตัวดี” ผมตอบออกไป โดยการเลือกที่โกหกหัวใจตัวเองอีกครั้ง ข่มความรู้สึกทั้งหมดเพื่อพูดประโยคนี้ให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด
   “โอเคๆ น้องชายที่แสนดี ... ฝนหยุดตกแล้ว เดี๋ยวผมไปเรียนก่อนนะพี่ เรื่องน้ำแดงอ่ะ ตอนเย็นเจอกัน รอผมกลับบ้านด้วยนะพี่ชาย....” มันพูดเสียงทะเล้นแอบกวนๆ อีกครั้ง
   “ไปแล้วนะพี่ ... อย่าลืม รอผมด้วย ไม่งั้น น้ำแดงอด!!” มันลุกขึ้นจากซุ้มแล้วหันมากำชับกับผมอีกครั้ง
   “เออๆ รออยู่แล้ว ไว้เจอกันตอนเย็นแล้วกัน ที่เดิมนะ ”  ผมตอบมัน โดยผมอมยิ้มให้มันเมื่อเห็นมันเดินจากผมไป

   ใต้ร่มเงาของต้นหูกวางเหลือผมนั่งอยู่เพียงลำพัง  นั่งมองน้ำฝนที่ค้างอยู่บนใบไม้ ค่อยๆหยดลงสู่พื้น
ครั้งนี้ผมยังปิดบังความรู้สึกตัวเองไว้ทัน แต่ถ้าความรู้สึกมันเอ่อล้นมากไปกว่านี้ เหมือนเม็ดฝนที่กระหน่ำลอดผ่านพุ่มในที่แน่นหนานี้ลงมาได้  ผมจะทำอย่างไร ผมได้แต่หวังว่าจะไม่มีวันนั้น ผมไม่อยากจะเสียมันไป แต่ถ้ามันมาถึง ผมคงต้องบอกออกไป  “ พี่รักแก แกไม่ต้องรักพี่หรอก แต่ขอได้ไหม อย่าเกลียดกันก็พอ "

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ปล. ผู้อ่านทุกท่านครับ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุงใหม่ โดยได้ความช่วยเหลือจากพี่ Nari-P โดยการกล่อมเกลาสำนวนให้ดีขึ้น

และ เป็นฉบับสุดท้ายที่จะแก้ไข ส่วนฉบับเก่าขออนุญาตลบทิ้ง แต่ขอขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกกำลังใจ จากผู้อ่านทุกคน

ขอบคุณทุกคนอีกครั้งนะครับ  มีอะไรติชมได้นะครับ มีโครงการที่จะทำเป็นนิยายต่อ แต่ไม่รู้จะเอายังไงกับมันดี ว่าจะให้ออกมาในรูปแบบไหน

 
*** ขออนุญาตแก้ไขคำห้อยท้ายของชื่อเรื่อง เพื่อลดความรุงรังของหัวข้อ  แต่หากผู้แต่งมีเรื่องแจ้งเพิ่มเติม ก็สามารถแก้ไขชื่อเรื่องได้ตามปกติค่ะ
 ทิพย์โมบอร์ดนิยาย


 
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-09-2010 21:23:01 โดย THIP »

leogemini

  • บุคคลทั่วไป
ตอนเก่ามะได้อ่าน แหะ แหะ


เพิ่งมีเวลาเข้าเล้า หลังจากเรียนหนักมากมาย


ยังไงก้อเป็นกำลังใจให้ผ่านเรื่องราวต่าง ๆ ไปได้ด้วยดีนะครับ


 :กอด1:

ออฟไลน์ modlovesor

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 307
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-0
ซิน!!!!

แค่นี้อ่านะ


มันสะใจ :serius2:

อยากอ่านอีกอ่า

กำลังลุ้นเลย



 :z2:

ออฟไลน์ LingNERD*

  • จบแล้ว...รักที่เคยมี *
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2801
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-0
เค้าเข้ามาอ่านแล้วนะ ซิน




ปล.เหนแกจนบ่อยในทีวี ก๊ากกกกก

Sakana2yunjae

  • บุคคลทั่วไป
แก้ไขแล้วรึ มาเป็นกำลังใจให้อีกทีคะ

พี่ปลาเกาซะสวยงามหยดย้อยเลยอ่าๆ

pickki_a

  • บุคคลทั่วไป
ไม่ได้อ่านตอนเก่า
แต่น่าสนใจดีครับ

จะออกมายังไงก็ได้ตามใจคนเขียนครับ :bye2:

originalprincessaae

  • บุคคลทั่วไป
อ่านแล้ว




รู้สึกเหมือนชีวิตตัวเอง  :sad4:

ออฟไลน์ NaRi-P

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-0
ชมกันเกินไปแล้ว

ที่เราแนะมีนิดเดียว ที่เหลือเป็นของซินเอง

 :กอด1: ซิน สู้ๆ

ออฟไลน์ Cha Ris Ma

  • สาระไม่ค่อยมี...หน้าตาดีไปวันๆ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3302
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +670/-0
 :กอด1:
ทำเป็นนิยายต่อเลยก็ดีครับ
เรื่องจริงจะเป็นยังไงไม่รู้
แต่ในนิยายอยากให้จบอย่างมีความสุข

ออฟไลน์ bamboo_boy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-0
เห็นด้วย กะ รีบน

อยากอ่านนิยาย น้องซินคร้าบบบ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ZomZaa^^

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 789
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-0
อ่านแล้วนะฮับพี่ซิน

 :L2:

McDeliVery

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องนี้มันเรื่องเศร้า


โปรดจงเข้าใจ


อ่านเเล้ว สะท้อนใจ  :z3:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11432
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2402/-22
 :serius2: สั้นจริงๆด้วย มากๆด้วย

benxine

  • บุคคลทั่วไป
ง่าสส์ ก็หนุบอกแล้วว่าเรื่องสั้น!!~


ใครบอกไม่สั้นให้ตบ !!~ เอาไปปริ้น A4 ได้ตั้ง ห้าแผ่นนะ

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4747
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-18

ออฟไลน์ ไอ้หัวแห้ว

  • ยิ่งมืดเท่าไหร่ ยิ่งเห็นดวงดาวชัดเจน...
  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4630
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +568/-5

benxine

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องสั้นเรื่องนี้จบจริงๆแล้วนะครับ

ส่วนความสัมพันธ์ของซินกับน้องคนนั้น

ซินตัดสินใจก้าวออกมาเรียบร้อยแล้ว

ถ้าถามว่ายังรักอยู่ไม๊ ก็ยังรัก ในฐานะ น้องชายคนนึง

คริคริ

ตอนนี้ก็มีดูๆกะหนุ่มคนอื่นอยู่บ้าง

สำหรับคนที่หวังว่าจะมีภาคต่อ ,,,,,

ซินขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ๆ

แต่สำหรับนิยายซิน มาต่อแน่ๆครับในเดือนเมษายน

ยังไงก็ไปอ่านกันได้นะคร๊าบบ

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=10216.0

" P i s c e s ' s L o v e r "

ขอบคุณมากๆ นะคร๊าบบ kiss  :3123:

ปล. ซินเอาเรื่องสั้นเรื่องนี้ไปส่งอาจารย์ ได้ตั้ง B อะ ปลื้มมากๆ ๆ


ออฟไลน์ armchair2535

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +240/-2
แอบรักเด็กหรอคุณแม่    :m20:

Chocolate108

  • บุคคลทั่วไป
สัน้มากเลยอะ

อยากอ่านต่อมาก ๆๆๆๆ


ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1969
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +931/-14
ไม่ทันอ่านฉบับเก่า

แต่ฉบับนี้ก็ดีี

ดีใจด้วยนะคะ  ที่ได้พบคนใหม่น่ารักๆๆ แล้วว

จะตามไปอ่านจ้าา

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Ishuka

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 128
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
จบ เฮ้อออ


ม่ายยยย ไหงมันแอบป้วดจี้ด ๆ แบบเน้ ม่ายยยย  :o12:

ออฟไลน์ kamikame

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 733
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
ขอแค่อย่าเกลียดกันก็พอ
คำนี้มันโดนมากมาย
ได้แต่เก็บไว้ในใจ  T^T
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดี ๆ นะฮ๊าฟฟฟ

ออฟไลน์ NIMME

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 569
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-1
น่าจะมีต่อเน้อ แต่ไม่เป็นไร จบแค่นี้ก็โดนแล้วววว

ออฟไลน์ chiji

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 272
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
น่าจะมีต่อนะคะ :3123:

icetim

  • บุคคลทั่วไป
จบหรอ 0.0 แค่นี้จริงหรอค่ะ

minimonmon

  • บุคคลทั่วไป
จบแล้วหรอ แต่เศร้าจัง

ออฟไลน์ Keane

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 293
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-0

ออฟไลน์ Cyclopbee

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 232
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
เป็นความสัมพันธ์ที้น่าสนใจ
อาจจะพัฒนาต่อได้อีกหรือไม่ได้เลย  :hao5:

ออฟไลน์ lostinthelight

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 126
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ไม่มีต่อหรอคะ :mew6:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด