9
ตอนพิเศษที่ 8 ; The Superstar & The Favorite Son-in-law
1 เดือนก่อน
“เอออ พูดถึงเขา Riven ชวนเราไป Con เดือนหน้านะ”
“เรานี่หมายถึงกูด้วยเหรอ” จีเอานิ้วชี้หน้าตัวเองเหมือนไม่มั่นใจ
“อืม กูกับมึง”
“ไม่ใช่แนวของกูเท่าไหร่เลย”
“Con เกาหลีก็ไม่ใช่แนวกู แต่เขาอุตส่าห์ชวน ไปให้กำลังใจเขาหน่อย”
“ที่ไหนอะ”
“KL งานจัดคืนวันเสาร์ กูมาหามึงคืนวันศุกร์แล้วเช้าวันเสาร์เราบินไป KL กัน ...” จีพยักหน้า
“... มึงลางานซัก 2 – 3 วันได้ไหม เย็นวันอาทิตย์บินกลับไทยพร้อมกูนะ วันอังคารวันเกิดม๊า มึงอยู่ด้วยม๊าน่าจะดีใจ”
“วางแผนไว้หมดแล้ว?” ผมพยักหน้ารับให้กับคำถามของจี
“เวลามันลง Lock พอดี”
“เอาใจม๊าขนาดนี้ ตอนนี้รักมึงมากกว่ากูแล้วมั้ง” คนตรงหน้าอมยิ้ม
“อะแน่นอน ใครๆ ก็รักกูทั้งนั้นแหละ”
ปัจจุบัน
“มึง ... กูต้องทำท่านี้จริงๆ เหรอ” จีกระซิบถามผมด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ในมือหนาถือแท่งไฟรูปทรงประหลาดที่กำลังกะพริบแสงสีประจำวงวิบวับเข้าจังหวะ
“ทำไปเถอะหน่า เขาอุตส่าห์ให้บัตร VVIP มา นั่งแถวหน้าสุดขนาดนี้ มึงช่วยให้เกียรติเจ้าของคอนหน่อย” ผมกลั้นขำจนไหล่สั่น ภาพของผู้ชายวัยเกือบ 40 ตัวสูงใหญ่ หน้าตาหล่อเหลาในชุด Smart Casual แต่ต้องมานั่งโบกแท่งไฟท่ามกลางเสียงกรี๊ดของชาวด้อมนับหมื่นคน เป็นภาพที่หาดูไม่ได้ง่ายๆ
“กรี๊ดดดดดดดดดด พี่ Riven!!!”
เสียงกรี๊ดดังกระหึ่มจนหูแทบดับเมื่อไฟบนเวทีดับลงแล้ว Spotlight สาดส่องไปที่กลางเวที ร่างสูงโปร่งของ Riven ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับเสียงดนตรี intro ที่คุ้นหู ... ต้องยอมรับว่าบนเวทีเขาดูดีมากจริงๆ สมแล้วที่เป็น Superstar ระดับเอเชีย
[Backstage - ก่อนเริ่มงาน 1 ชั่วโมง]
“Thanks for coming, Milk. And thank you, G. It’s an honor to have you here.” Riven ในชุดพร้อมขึ้นแสดงเดินเข้ามาทักทายพวกเราในห้องรับรอง
“Not at all. I’m the one who should be thanking you for the tickets” ผมตอบยิ้มๆ
“You look even better in person than in the photos. No wonder Milk flies out to see you every week.” Riven หันไปแซวคนข้างๆ ผม
“Likewise, you look much better than on TV... Thank you for inviting us today. I’m quite excited; this is my first concert in decades” จีตอบด้วยน้ำเสียงจริงใจ แม้จะดูเกร็งๆ บ้างที่ต้องคุยกับดาราดัง
“My pleasure... Enjoy the show. And please, take good care of Milk.”
“I will. I promise.”
Riven เดินมาที่ฝั่งเวทีที่เรานั่งอยู่ เขาหยุดร้องเพลงชั่วครู่ ส่งยิ้มกว้างมาทางผมกับจี ก่อนจะโบกมือทักทายเล็กน้อย แฟนคลับโซนนั้นกรี๊ดสลบเมื่อเห็นว่าเมนของตัวเอง service แฟน ๆ
“มึงดูดิ เขาโบกมือให้เราด้วย” จีสะกิดผมยิก ๆ
“เขาโบกให้ FC ของเขาไหม”
“บ้า เขาโบกให้เราต่างหาก ... ดูดิ๊ เชี่ยยยยยยยย เขา bye bye มาทางนี้ ... วู้วววววว” แล้วจีก็ตะโกนสุดเสียงเชียร์พร้อมโบกแท่งไฟอย่างเมามัน ... เออ เอาที่มึงสบายใจเลยจ้า พ่อ fanboy หมายเลข 1
“ม๊า สุขสันต์วันเกิดครับ” ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน จีก็ตะโกนเสียงดังมาแต่ไกล แต่ม๊าที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดแจกันดอกไม้หันมามองแวบเดียว ก่อนจะละสายตาไปมองคนข้างหลัง
“อ้าว มิลค์!!! มาแล้วเหรอลูก ม๊ารอตั้งนาน ... ไหนมาให้ม๊ากอดหน่อย” ม๊าเดินผ่านลูกชายตัวเองไปราวกับจีเป็นธาตุอากาศ แล้วพุ่งเข้ามากอดผมแน่น
“สวัสดีครับม๊า สุขสันต์วันเกิดนะครับ ขอให้ม๊าสุขภาพแข็งแรง เฮง ๆ รวย ๆ นะครับ”
“ขอบใจจ๊ะลูก ... แค่ลื้อมาอั๊วก็ดีใจแล้ว”
“ผมมีของขวัญมาให้ด้วยครับ” ผมส่งกล่องกำมะหยี่สีแดงให้ม๊า ม๊าเปิดออกดูแล้วตาโตเมื่อเห็นกำไลหยกจักรพรรดิฝังเพชรน้ำงามนอนนิ่งอยู่ในกล่อง
“สวยมาก!!! มิลค์ ... มันแพงมากเลยนะลูก ม๊าเกรงใจ”
“ไม่แพงหรอกครับ เหมาะกับม๊ามาก ... ม๊าลองใส่ดูนะครับ” ผมบรรจงสวมกำไลให้ข้อมือขาวผ่องของม๊า
“สวยจริง ๆ ... จี ลื้อดูซิ เมียลื้อตาถึงจริง ๆ” ม๊าหันไปขิงใส่จีที่ยืนทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ข้าง ๆ
“ครับ ๆ สวยครับ ... ม๊า!!! นี่จีลูกม๊าเอง ม๊าลืมไปแล้วเหรอ”
“ลื้อไม่ต้องมาพูดมาก ไป ๆ ไปยกน้ำแกงในครัวมา ป๊าลื้อรอจนไส้กิ่วแล้ว” จีทำหน้าเหมือนหมาหัวเน่า ก่อนจะเดินคอตกเข้าครัวไป
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารวันนี้คึกคักเป็นพิเศษ ม๊าเอาแต่ตักกับข้าวให้ผมจนพูนจาน แทบไม่มีที่ว่างให้ข้าวสวย ส่วนจีต้องตักกินเองตามระเบียบ แต่สิ่งที่ทำให้ผมเกร็งที่สุดคือสายตาของป๊าที่นั่งเงียบกริบอยู่หัวโต๊ะ
“ป๊า ... เป็ดพะโล้ร้านนี้อร่อยนะ จีขับรถไปซื้อให้ป๊าเลยนะ” จีพยายามทำลายความเงียบ ตักเป็ดใส่จานป๊า
“อืม” ป๊าตอบสั้นๆ ก่อนจะคีบเป็ดเข้าปาก
บรรยากาศกลับมาเงียบอีกครั้ง ผมเริ่มทำตัวไม่ถูก ได้แต่นั่งก้มหน้าก้มตากินข้าว
ตุบ!
น่องเป็ดชิ้นโตถูกคีบมาวางบนจานของผม ผมเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของตะเกียบ ป๊ายังคงทำหน้านิ่ง ไม่สบตาผม แต่ตะเกียบในมือป๊ากำลังคีบผัดผักใส่จานตัวเองต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“กินเยอะ ๆ ... ได้ยินว่าสัปดาห์หน้าต้องบินไปสวีเดนไม่ใช่เหรอ ลื้อทำงานหนัก ต้องกินเยอะ ๆ” ป๊าพูดลอย ๆ โดยไม่มองหน้า
“ขะ... ขอบคุณครับป๊า” ผมยกมือไหว้
จีกับม๊าหันมามองหน้ากันแล้วอมยิ้ม ม๊าขยิบตาให้ผมหนึ่งที เป็นอันรู้กันว่า กำแพงเมืองจีนที่ว่าหนา ก็ยังพ่ายแพ้ให้กับน่องเป็ดแห่งสันติภาพ
“เห็นไหม กูบอกแล้วว่าป๊าแค่ฟอร์มจัด” จีกระซิบข้างหูผมตอนที่เรากำลังช่วยม๊าเก็บโต๊ะ
“อืม ... ดีใจว่ะ”
“ดีใจเรื่อง”
“ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวมึง”
จียิ้มกว้างก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มผมฟอดใหญ่
“ไอ้จี!!! เดี๋ยวป๊าเห็น!!!”
“เห็นก็ดี จะได้รู้ว่ารักกันมากกกกกกก”
----------
#The Superstar & The Favorite Son-in-law
#LoveInEveryLifetime #รักนะ #ขอบคุณที่ยังอยู่ด้วย
หน้าแรก
ช่วยเหลือ
เข้าสู่ระบบ
สมัครสมาชิก
กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้
