กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้

หน้า: [1] 2 3 4 5 ... 10
1
เอ้อร้องซะให้พอ! เข้มแข็งไว้ ใจต้องนิ่ง
คำตอบของคำถามที่ว่านอนด้วยเพราะอะไร? อย่าเพิ่งพูดคำนั้นออกมา รอจนกว่าคนหัวใจชาๆจะพูดก่อน หึหึ อิอิ งานนี้ใครแพ้ใครชนะใจ แต่เห็นแววร่ำๆ จะรอดูคนที่ไม่ยอมรับใจตัวเองสักที เช๊อะ!! หมั่นไส้มานพ 55555 หากิ๊กๆธัน ออร่ากำลังออก 55555 ชอบอ่ะ //โอ้โห้ เบื้องหลังดนัยจนมาเป็นมังกรไม่ง่ายเลย ชีวิตแม่งแบบ.....!!!! เออ!เข้าใจเลยว่าทำไหมถึงต้องร้าย เพราะมันจำต้องเข้มแข็งถึงจะอยู่รอดได้ คือถ้าอ่อนแอจะแพ้ไปจริงๆ เข้าใจเลยว่าทำไมดนัยถึงต้องหวงดินมาก หวงทุกอย่างแม้กระทั่งหวงความรู้สึกที่ให้คนอื่น เมื่อมันเป็นสิ่งที่เพิ่งเป็นของๆตัวเองจริงๆก็เลยรู้สึกหวงมาก เพราะไม่เคยได้อะไรเป็นของตัวเองมาตลอด ต่างคนก็ต่างมีแผล ถือเป็นเครื่องเตือนใจในความฮึบ! มันดีมากที่ช่วยกันปลอบโยนกันและกัน ดินก็อย่าดูถูกตัวเองอีกเลยนะ ทุกคนพลาดได้ กลับไปแก้ไม่ได้ก็แก้ใหม่ในข้างหน้า วันนี้รู้จักดนัยมากขึ้น ไม่ต้องเขินนะดินถ้าต้นจะเรียกว่าเมียๆผัวๆ ยอมเขาไปเถอะ เดี๋ยวน้อยใจ 555555  :-[ //งื้ออออออขอบใจดินที่ไม่คิดจะทิ้งจื้อหลิน ยังคงห่วงจื้อหลินคิดเป็นเพื่อนเหมือนเดิม น่าร๊ากกก บอกขอตรงๆไปแล้วไม่ได้ก็ขอแอบเจอละนะ 555555 ตอนหน้าจะมาแล้ววววววว เป็นไงบ้างไม่รู้ หึยยยยคิดแล้วอยากทุบจ้าวซิน  :z6: 555 รออ่านเลยค่ะ โอ๊ยยยสนุก ชอบมากๆ ชอบถึงขนาดที่ว่าไม่ต้องลงตอนพิเศษในเว็บก็ได้เพราะจะตามไปเก็บเป็นหนังสือ 5555 ขอบคุณนะคะที่มาต่อ รรรรรรรรร เป็นกำลังใจในการแต่ง ไฟท์ติ้ง  :pig4: :pig4: :pig4:
3
Boy's love story / Re: ระหว่างทาง... 8 [30.9.20]
« กระทู้ล่าสุด โดย snowboxs เมื่อ 30-09-2020 23:35:37  »
เสียดายนินน่าจะได้ไปหาลุงเร็วกว่านี้

คุณคนเล็กคงไม่พาลกับนินหรอกนะ
4
เห่อออออ
6
Boy's love story / Re: [福今] กาลเวลาไม่อาจพรากเรา [30/09/2020] ตอนที่ 6 UP!
« กระทู้ล่าสุด โดย Slotala เมื่อ 30-09-2020 23:05:37  »
ตอนที่ 6
คลุมเครือ

   ชัยชนะของพรรคฮุ้ยหลิวในงานประลองฝีมือประจำปีถูกเล่าลือกันไปทั่ว ชาวเมืองฮุ้ยหลิวต่างร่วมยินดีให้กับพรรคที่ชิงอันดับหนึ่งกลับคืนมาได้อีกครั้ง บ้านเรือนภายในเมืองต่างห้อยโคมไฟเพื่อเฉลิมฉลองกับชัยชนะเป็นเวลาสามวันสามคืน

- พรรคฮุ้ยหลิว –
 
เสียงพลิกกระดาษดังขึ้นเบา ๆ เป็นระยะ ไร้เสียงรบกวนอื่นใดภายในห้องแห่งนี้ กองตำรามากมายถูกพลิกอ่านหมดทุกเล่มแต่ยังไม่มีทีท่าว่าเสียงพลิกกระดาษจะจบลงเสียที เรียวคิ้วสวยขมวดชนกันทำให้ใบหน้างามดูบึ้งตึง ตั้งแต่กลับมาจากงานประลองฝีมือประจำปีคุณชายฝูจินก็เก็บตัวอยู่ในห้องตำราไม่ออกไปไหนนอกจากเวลากินข้าวและนอน โดยให้เหตุผลว่าต้องการศึกษาวิชาใหม่เพื่อปรับกลยุทธ์ของตนหลังจากไปเจอการประลองฝีมือกับผู้ที่มีปราณธาตุอื่น เมื่อประมุขพรรคได้ฟังจึงพึงพอใจที่ลูกของตนนำประสบการณ์ที่ได้รับจากการต่อสู้มาพิจารณาและแก้ไขข้อบกพร่องจึงสนับสนุนเต็มที่ เพียงแต่บอกว่าอย่าหักโหมร่างกายเกินไปนัก

‘ตำราพวกนี้ดูเลื่อนลอยเสียจริง ใช้ไม่ได้สักเล่มน่าจับถ่วงน้ำทิ้งเสียให้หมด’ ฝูจินที่หมกมุ่นอยู่กับตำราพวกนี้มาหลายวันก็ไม่พบสิ่งที่ตนต้องการเสียทีจึงบันดาลโทสะเล็กน้อย เขาวางตำราที่หมดประโยชน์ในมือทิ้งไปบนกองตำราที่อ่านแล้วอีกครั้ง พลางสงบสติอารมณ์แล้วก้าวออกจากห้องตำราชั้นในของพรรคไป ภายนอกห้องตำราชั้นในมีบ่าวน้อยหน้าซื่อจื่อจือนั่งสัปหงกอยู่

“จื่อจือ” เสียงหวานเอ่ยเรียกบ่าวของตนแต่ผู้ฟังกับรู้สึกสั่นสะท้าน หายจากการง่วงงุนเป็นตื่นตัวทันตา

“ขอรับ! ขอรับคุณชาย” จื่อจือน้อยนั่งคุกเข่าหลังตรงทันทีพร้อมตอบรับด้วยเสียงที่มั่นคง

“การปล่อยเวลาโดยเสียเปล่าวันข้างหน้าเจ้าจะนึกเสียใจภายหลัง” ว่าจบร่างงามก็เดินออกจากหอตำราไป จื่อจือเมื่อได้ฟังก็มึนงงชั่วแต่สุดท้ายบ่าวตัวน้อยก็รู้แจ้ง คุณชายฝูจินเตือนเขานั่นเอง มันจึงรีบวิ่งตามคุณชายไปโดยละทิ้งความเศร้าหมองที่โดนตำหนิเมื่อครู่ ความหมายที่ฝูจินต้องการบอกกับบ่าวของเขานั้นคือแทนที่จะมัวนั่งเฝ้าหน้าห้องจนหลับโดยเปล่าประโยชน์ ไม่สู้หยิบตำราที่อยู่ในห้องมาอ่านรอเวลาเสียดีกว่า

ฝูจินเดินกลับมายังเรือนของตนเพียงลำพัง เขาให้จื่อจือไปฝึกวิชากับลูกศิษย์คนอื่นที่ลานฝึกไม่ตัองมาคอยรับใช้เขา ร่างในอาภรณ์สีน้ำเงินเดินตรงไปยังห้องหนังสือภายในเรือนของตนพลางนั่งขัดสมาธิลงที่เบาะนุ่ม เมื่อปล่อยจิตใจให้ว่าง สมองจึงคิดทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านมา เมื่อครั้งที่ฝูจินอายุครบสิบแปดหนาวก็เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดขึ้นกับเขา นั่นคือความทรงจำบางอย่างอยู่ ๆ ก็ประทุเข้ามาในสมองของเขา ฝูจินไม่รู้ว่าภาพที่เขาเห็นนั่นคืออะไร แต่เขารู้เพียงแค่ว่าต้องทำตามความทรงจำนั้น บ่อยครั้งที่ฝูจินปัดภาพเกี่ยวกับเรื่องนั้นทิ้งไปแต่สุดท้ายมันก็วนเวียนมาหลอกหลอนให้เขาต้องทำตามภาพทึ่เห็นนั้นให้สำเร็จ เมื่อไตร่ตรองให้ดีแล้วความทรงจำเหล่านั้นเหมือนกับการฝึกวิชาที่ฝูจินเคยรู้จักโดยการเดินเส้นลมปราณไปยังจุดต่าง ๆ ในร่างกาย แต่ปราณในร่างของผู้คนในโลกนี้ปกติจะมีสีตามธาตุกำเนิดของตน ลมปราณของฝูจินนั้นมีสีฟ้าตามธาตุน้ำ แต่ภาพที่เขาเห็นบุคคลในความทรงจำนั้นมีปราณสีดำ ซึ่งในโลกนี้ไม่เคยมีบันทึกว่ามีใครที่ครอบครองปราณสีอื่นนอกจากสีน้ำตาล สีฟ้า สีขาว สีแดง และสีเขียว และแล้วเมื่อฝูจินเพ่งมองจุดกำเนิดลมปราณของตนอย่างถี่ถ้วนแล้ว เขาถึงกับตัวชาไปทั้งร่างเมื่อสัมผัสถึงปราณสีดำก้อนเล็ก ๆ ที่ถูกปราณธาตุน้ำของเขาปิดบังไว้ ครั้งแรกเมื่อรู้ถึงการมีอยู่ของปราณดำฝูจินเกือบนำเรื่องนี้ไปบอกกับพ่อแม่ของตน แต่ภาพในความทรงจำของเขานั้นราวกับปลอบโยนความว้าวุ่นใจนี้ให้หายไป ฝูจินรู้สึกได้ว่าพลังปราณสีดำนี้ไม่ได้มีอันตรายกับเขา แต่กลับรู้สึกอบอุ่นในหัวใจมากกว่าความรู้สึกถูกคุกคาม เขาจึงเก็บเรื่องนี้เป็นความลับตลอดเรื่อยมา และทำการฝึกเดินเส้นปราณดำเหมือนกับภาพในความทรงจำ แต่เมื่อเขาจะทำให้ปราณดำนั้นทะลุจุดต่าง ๆ ในร่างกายกลับมีเสียงของคนสองคนดังเข้ามาในความคิด เสียงนั้นจะมารบกวนเขาตอนฝึกวิชาลับนี้ตลอดเรื่อยมาจนสุดท้ายเมื่อฝูจินฝึกวิชาลับนี้เสร็จตอนอยู่ที่แคว้นเซินหลินเขาก็ล่วงรู้แล้วว่าวิชาลับที่เขาฝึกฝนตลอดหนึ่งปีนั้นคืออะไร จากนั้นเรื่อยมาความทรงจำประหลาดนั้นก็ไม่มีอะไรเพิ่มเติม เสียงคนสองคนที่มารบกวนเขาก็เงียบหายไป ฝูจินจึงต้องไปหาความรู้จากตำรา แต่ตำราเหล่านั้นก็เหมือนเรื่องเล่าเพ้อฝันไม่มีอะไรที่ตรงกันกับเรื่องที่ฝูจินอยากรู้ จึงทำให้เขาหงุดหงิดจนถึงตอนนี้

“น่าหงุดหงิดนัก ยามข้าไม่ต้องการกลับถาโถมเข้ามา แต่ยามข้าต้องการกลับหายไป” ฝูจินหมดหนทางที่จะสืบหาเรื่องนี้ด้วยตนเอง เขาไม่รู้ว่าควรสาปแช่งผู้ใดที่ให้ความทรงจำนี้กับเขาดี จึงทำได้เพียงกล่าววาจาไปกับสายลม

“ส่วนเจ้านั้นก็โตไวยิ่งนัก” ฝูจินหันมาสนใจกระถางของดอกเพลิงเทวะที่ได้รับมาจากบุตรชายของประมุขพรรคฟ่งเทียนแทน ดูเหมือนดอกไม้ชนิดนี้จะเลี้ยงดูง่ายที่สุดสำหรับฝูจินเสียแล้ว เพียงตั้งวางไว้แล้วให้มันเติบโตเองเพียงเท่านั้นไม่ต้องคอยรดน้ำหรือนำออกไปรับแสงแดดมันก็เติบโตเองได้แค่มีธาตุไฟหล่อเลี้ยงมัน จากที่วันนั้นยังเป็นเพียงเมล็ดในดิน ตอนนี้กลับกลายเป็นต้นกล้าเล็ก ๆ แล้ว แถมธาตุไฟที่ยังลุกโชนอยู่บนดินในกระถางก็ส่องสว่างแทนตะเกียงได้เช่นกัน ฝูจินจึงนำมันมาวางไว้ที่โต๊ะในห้องหนังสือแทนที่จะไว้ในห้องนอนอย่างที่คนทั่วไปทำ

‘มันจะไม่ดับหากข้ามีชีวิตอยู่’ เสียงของชายคนนั้นจู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นมาในความคิดของฝูจิน

“ไม่ดับงั้นเหรอ” ฝูจินสงสัยว่าที่หยางหลงพูดนั้นจริงหรือเปล่าจึงใช้พลังปราณธาตุน้ำของตนดับไฟที่กระถางดอกเพลิงเทวะบางส่วนเพื่อพิสูจน์ว่าจริงหรือไม่ แต่สุดท้ายน้ำของเขาก็เหือดแห้งกลายเป็นไอแทน เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาจึงใช้พลังที่แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมแต่สุดท้ายก็ไม่สามารถดับไฟนั้นได้
“เจ้าทำได้อย่างไรกัน” ฝูจินเกิดความสงสัยกับไฟของหยางหลงที่ไม่ว่าพยายามดับเท่าไรก็ไม่สามารถทำได้ ด้วยความนึกสงสัยปลายนิ้วเรียวจีงยื่นออกไปสัมผัสกับไฟบนกระถางนั้น จากที่คิดว่าร้อนกลับเป็นว่าไฟนั้นให้สัมผัสที่อบอุ่นเหมือนแสงแดดยามเช้าแทนที่จะร้อนจนลวกผิวหนัง ฝูจินรู้สึกประหลาดใจไม่น้อยเลยทีเดียว

“คุณชายฝูจินเจ้าคะ ฮูหยินเรียกพบเจ้าค่ะ” เสียงของบ่าวหญิงหน้าห้องทำให้ฝูจินละความสนใจจากกระถางดอกเพลิงเทวะไป ร่างงามเดินออกจากห้องไปเพื่อพบกับมารดาของตน


อีกด้านหนึ่งที่แสนไกล

“นั่นเจ้าพยายามดับไฟของข้าอย่างนั้นหรือ ก็บอกแล้วว่ามันไม่มีวันดับหากข้ามีชีวิตอยู่” ว่าจบชายหนุ่มคนนั้นก็เงียบอีกครั้ง แต่สัมผัสของปราณธาตุน้ำนั้นเขารู้สึกคุ้นเคยเหลือเกิน


- ศาลามัจฉา –

ยามเมื่อฝูจินเดินมาถึงศาลามัจฉาเขาก็พบว่าที่นั่นมีมารดา และพี่สาวของเขานั่งอยู่ก่อนแล้ว เมื่อทั้งสองเห็นฝูจินจึงหยุดพูดคุยกัน

“นั่งก่อนจินเอ๋อร์” ฮูหยินของพรรคกล่าวกับบุตรชายของตน

“ขอรับ ท่านแม่เรียกข้ามามีเรื่องอะไรหรือไม่ขอรับ”

“เข้าเรื่องเลยแล้วกันดูเหมือนลูกชายของข้าจะอยากรู้เสียแล้ว” ฮูหยินมีสีหน้าที่ลำบากใจ

“ที่แม่เรียกเจ้ามานั้นก็เพราะว่า งานบูชาเทพไป๋เหลียนปีนี้จินเอ๋อร์ลูกของแม่ต้องไปขึ้นรำบวงสรวง”

“หา!!!” เมื่อได้ฟังสิ่งที่มารดาของตนบอกกล่าวฝูจินถึงกับหลุดกิริยาสงบของตนทันที



------------------------------------

มาต่อแล้วค่ะ หายไปวางโครงเรื่องมา กลัวออกทะเลเลยไปนั่งคิดนอนคิดจนได้โครงเรื่องแล้วเย้
แต่กว่าจะได้แต่ละตอนช้ามากฮืออออ ขี้เกลือขึ้นหรือยังนะไม่ได้ตั้งใจดองนะคะ 5555555
สุดท้ายนี้ขอบคุณผู้อ่านทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องของเรานะแค่เห็นยอดคนอ่านขึ้นเราก็ดีใจแล้ว


7
Boy's love story / Re: Just be friends แค่เพื่อนก็พอ... [DRAMA 18+] 8 [30.9.20]
« กระทู้ล่าสุด โดย AkuaPink เมื่อ 30-09-2020 22:36:00  »
 :pig4:
 :3123:
8
Boy's love story / Re: ท่านประธานที่รัก❤️ (29/09/63)​
« กระทู้ล่าสุด โดย AkuaPink เมื่อ 30-09-2020 22:35:22  »
 :pig4:
 :3123:
10
Boy's love story / Re: M A S C O T บทที่ 4 [ 30 / 9 / 2020 ] หน้า 1
« กระทู้ล่าสุด โดย AkuaPink เมื่อ 30-09-2020 22:33:58  »
 :pig4:
 :3123:
หน้า: [1] 2 3 4 5 ... 10
สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด