[END] "ก็แค่เจลหล่อลื่นธรรมดา ๆ" ตอนที่ 6 ...อยู่ในมือของเขา l 11-10-61 l
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [END] "ก็แค่เจลหล่อลื่นธรรมดา ๆ" ตอนที่ 6 ...อยู่ในมือของเขา l 11-10-61 l  (อ่าน 16075 ครั้ง)

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1

ออฟไลน์ Petit.K

  • Petit parapluie
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 819
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
น้องงงงงงงง น้องโมสสสสลู๊กกกกกก สงสารนะ แต่แซ่บจีงๆ

ออฟไลน์ hey_sloth

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 23
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เลือดไหลหมดตัววววว แซ่บมากก :pighaun:

ออฟไลน์ choparny

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เลือดหมดตัวแล้วจ้าา พี่ภูแซ่บมากกก
 :pighaun: :pighaun:

ออฟไลน์ BloodyBlue

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 280
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ออฟไลน์ mickeyz.min

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 731
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0

ออฟไลน์ สิงหา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 41
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ออฟไลน์ badbadsumaru

  • ♡ caramel macchiato
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2764
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1493
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-5

ออฟไลน์ Bb nale

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 519
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
พอร์นสุดๆ ประโยคสุดท้ายตรึงใจมาก โมสจะแก้แค้นใช่ไหมลูก555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ buathongfin

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1446
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-2

ออฟไลน์ JanJanIsHappy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 161
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
เป็นเรื่องที่ซี๊ดที่สุดที่เคยอ่านมาเลย ดีมาก ชอบมากๆ ขออีกได้มั้ยคะ แหะๆ

ออฟไลน์ BooJiRa_

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 170
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0

ออฟไลน์ Loammy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
ตอนที่ 3 ริบบิ้นสีชมพู

ตอนนี้ปิดเทอมอยู่ เป็นการปิดพักเล็ก ๆ ก่อนจะเริ่มเรียนซัมเมอร์ ผมก็เลยว่างนอนกลิ้งอยู่บ้านทั้งวัน ปกติก็คงจะไปมุดอยู่ห้องพี่ภูนั่นแหละ แต่ว่าตอนนี้พี่เขาไม่ว่าง ไปสัมมนากับอาจารย์ในสาขาที่ต่างจังหวัดประมาณ 1 อาทิตย์ ผมที่เป็นเด็กติดแฟนก็เลยโทรไปอ้อนพี่เขาทุกคืนเลย แต่คืนนี้ผมทนไม่ไหว อยากเห็นหน้าพี่ภูก็เลยเลือกที่จะวิดิโอคอลแทน

ผมอุ้มแลปทอปขึ้นไปวางบนเตียง จัดเสื้อจัดท่าทางของตัวเองให้นั่งพิงหมอน อย่างสบายแล้วก็กดโทรหาพี่ภู

“ไง เด็กดื้อ พี่ก็นึกว่าคืนนี้เราจะไม่โทรมาแล้ว” ผมยิ้มกว้างเมื่อคนปลายสายกดรับแล้วเปิดวิดิโอให้ผมให้เห็นหน้า ผมคากว่าเขาคงจะเพิ่งอาบน้ำเสร็จล่ะ เพราะมีผ้าขนหนุผืนเล็กคลุมผมเปียกๆของเขาอยู่

“แล้วทำไมพี่ไม่โทรมาหาโมสก่อนล่ะฮะ” ผมทำแก้มป่องเหมือนงอนเขา ยกสองมือขึ้นกอดอก

“พี่นึกว่าโมสจะเข้านอนเร็วเพราะอยู่บ้าน ก็เลยไม่อยากโทรไปกวน”

“ถ้าไม่ได้ยินเสียงพี่โมสนอนไม่หลับหรอกฮะ โดยเฉพาะคืนนี้คิดถึงมาก อยากเห็นหน้าพี่จนต้องวิดิโอคุยกันไง”

“ทำเป็นพูด พรุ่งนี้ก็ได้เจอกันแล้ว”

ผมยิ้มยิงฟันใส่คนในหน้าจอ ฝั่งนั้นก็หัวเราะก่อนจะวางแทปเล็ตลงบนโต๊ะแล้วก็เอนตัวพิงเก้าอี้แล้วหยิบชีทงานขึ้นมาอ่าน ผมนั่งมองพี่เขาเงียบ ๆอยู่พักนึง ไม่อยากรบกวนการอ่านเอกสารของเขาแค่วิดิโอหาเพราะอยากเห็นหน้าเฉยๆ จนเขาเงยหน้าขึ้นจากเอกสารแล้วมองมาทางผม

“สัมมนาสนุกมั้ยครับ ไปตั้งเป้นอาทิตย์เขาให้พี่ทำอะไรบ้างเหรอ”

“ก็ไม่แย่นะ เข้าอบรมรับความรู้ใหม่ๆ...โมส...” ผมเลิกคิ้วใส่ เมื่อพี่เขาชะงักไปแล้วเรียกชื่อผม จากนั้นก็เงียบไปอีก พี่ภูจ้องมานิ่งๆ จนผมระแวง และสิ่งแรกที่ผมทำคือหันไปมองด้านหลังตัวเอง

“อะไรฮะ อย่าเงียบสิ โมสกลัวนะ”

“...ไม่ได้ใส่กางเกงในเหรอเด็กดื้อ”

ผมมองคนในหน้าจอแล้วก็หัวเราะออกมา ตอนนี้ผมใส่แค่เสื้อยืดตัวใหญ่ของพี่ภูแค่ตัวเดียว กางเกงอะไรก็ไม่ได้ใส่ พี่เขาคงเห็นวับ ๆ แวม ๆ ตอนที่ผมขยับขาไปมา

“ใช่ฮะ” ผมเปิดเสื้อโชว์แล้วส่งยิ้มหวานจ๋อยไปให้ พี่ภูทำหน้าตาเลิ่กลั่กตอนที่ผมถกเสื้อขึ้นโชว์อะไรๆของผมอย่างกะทันหัน ก่อนจะที่ถอนหายใจทำสีหน้าเหนื่อยใจมาให้

“ทำไมแต่งตัวแบบนั้น ถ้าแม่กับโฟสเข้ามาเจอเดี๋ยวก็ช็อคกันพอดี”

“ไม่หรอกฮะ แม่กับน้องผมนอนกันหมดแล้ว” ผมพูดพร้อมส่ายหน้าไปมา พอเห็นหน้าหนักใจของพี่เขาอีกก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้

“แล้วเอาอะไรมาผูกไว้ที่ขาน่ะ”

“ริบบิ้นฮะ แม่ซื้อมามัดขนม แต่ผมเห็นว่าสีมันน่ารักดีเลยจิ๊กมาผูกเล่น น่ารักมั้ยฮะ?” ผมขันขาขึ้น อวดริบบิ้นสีชมบูที่ผูกเป็นโบว์ไว้ตรงต้นขาให้พี่ภูดู พี่เขาอ้าปากออกเล็กน้อยแล้วก็ดุผมกลับมา

“นั่งดี ๆ หน่อย อะไรออกมาแล้วเห็นมั้ยนั่น”

ผมยู่ปากใส่คนในจอ จะดุอะไรนักหนา เห็นตรง ๆ มาไม่รู้กี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้ กะอิแค่เห็นแบบวับแวมแบบนี้ยังจะมาทำเป็นอาย เห็นท่าทางหายใจไม่ทั่วท้องของเขาแบบนั้นแล้วมันน่าแกล้งจริง ๆ

ผมยิ้มกว้างตั้งใจจะกวนพี่เขา โดยการยกขาขึ้นพร้อมกับอ้าขาออกเล็กน้อย ดึงชายเสื้อลงนิดหน่อย ไม่ได้เปิดให้พี่เขาดูทั้งหมดแต่ก็แค่ทำให้เห็นอะไร ๆ นิดหน่อย

“อะไรออกมาเหรอฮะ บอกโมสหน่อย”

พี่ภูกุมขมับหันหน้าไปหัวเราะทางอื่นแล้วก็หันกลับมาพูดกับผม

“ยั่วเก่งจังเลยนะเด็กดื้อ”

“แบบนี้น่ะเด็กๆ  โมสยั่วได้มากกว่านี้อีก ตั้งใจดูนะฮะ” ว่าแล้วก็จัดการทำให้พี่เขาดูทันทีโดยการชันขาทั้งสองข้างขึ้น แล้วก็ลากปลายนิ้วไปมาบริเวณต้นขา ลูบวนไปมตรงส่วนที่ผูกริบบิ้นไว้แล้วก็ไล้เข้ามาที่ต้นขาด้านในก่อนที่จะลูบตรงส่วนอ่อนนุ่มของตัวเอง

ผมยิ้มยั่วเมื่อพี่ภูวางเอกสารลงแล้วขยับตัวเข้ามานั่งดูผมอย่างตั้งใจ

ส่วนที่อ่อนนุ่มในมือเริ่มขยับขยายแข็งตัวขึ้นมา เมื่อผมเริ่มมีอารมณ์ เป็นความตื่นเต้นเล็กๆเมื่อมีคนมานั่งจ้องผมทำอะไรอย่างนี้ผ่านจอ ใช้เวลาไม่กี่อึดใจผมก็ปลดปล่อยออกมา แต่ผมยังไม่หยุดแค่นี้หรอก ผมใช้ปลายนิ้วลากน้ำขาวขุ่นของตัวเองลงไปลูบไล้บริเวณช่องทางด้านหลัง ค่อยกดนิ้วเข้าไปในตัวเองช้าๆ หยุดสักพักให้ตัวผมค่อยปรับตัว พอชินก็เริ่มขยับนิ้วเข้าออก ขาทั้งสองข้างแยกออกกว้างโดยอัตโนมัติ

“ดีมั้ยครับ”

คนในจอถาม ผมชำเลืองตามองแล้วยิ้มให้ จากนั้นก็แหงนหลังพิงกับหมอนแล้วครางออกมาแผ่วๆ มันก็รู้สึกดีแต่มันยังดีไม่สุด

“ของพี่ดีกว่าฮะ” ผมใช้ปลายเท้าดันแลปทอปออกไปไกลกว่าเดิมเล็กน้อย ให้เขาเห็นผมได้ทั้งตัว

“อะไรของดีกว่าเหรอ?” คนปลายสายยิ้ม ผมหัวเราะออกมาเบาตอบกลับไปทั้งมือก็ขยับอยู่ตลอด

“เจ้าหนูของพี่ดีกว่านิ้วของโมสฮะ” ผมพูดยั่ว พี่ภูยังคงยิ้มแล้วพยักหน้ารับ

“ดีกว่ายังไงครับ บอกพี่ให้ชื่นใจหน่อย”

“ทั้งใหญ่กว่า ลึกกว่า ร้อนกว่าด้วย...รู้สึกดีกว่ามากเลย”

“...” พี่ภูยิ้มอย่างพอใจ ส่งสายตาแวววาวมาให้ ผมมองมือของเขาที่ลูบอยู่บริเวณปลายคางนั้นแล้วก็นึกถึงตอนที่มือคู่นั้นสัมผัสลงบนผิวของผม นึกถึงตอนที่ปลายนิ้วนั้นอยู่ด้านในตัวผม

ผมหลับตาพริ้มนึกถึงสัมผัสของพี่เขา ความสึกตอนที่เราทำด้วยกันไปด้วย ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึก...

“ผมคิดถึงพี่ฮะ อือ อ๊ะ” ผมครางหาพี่เขา ในใจก็นึกถึงแต่เขา จนในที่สุดผมก็เกร็งตัวและปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง ผมดึงนิ้วออก นอนแผ่หายใจหอบอยู่บนเตียง สายตาก็จ้องไปที่หน้าจอ พี่เขามองมาแล้วส่งยิ้มให้

“พี่ก็คิดถึงโมสครับนะครับ”

ผมขยับตัวลุกขึ้นนั่ง คว้าทิชชู่มาเช็ดทความสะอาดร่างกายตัวเอง พอเสร็จเรียบร้อยก็นั่งพิงหมอนยกแลปทอปขึ้นมาวางบนตักแล้วมองพี่ภู

“พรุ่งนี่พี่กลับมากี่โมงฮะ” ผมถามเผื่อไว้ จะได้กะเวลาไปคอนโดพี่เขา พอเขากลับมาก็จะเจอผมทันทีเลย

“พี่ไม่รู้น่ะสิ เราน่ะไปนอนได้แล้ว ดึกมากแล้วนา” ผมพยักหน้าแต่โดยดี เดินไปปิดไฟแล้วห่มผ้าอย่างเรียบร้อย วางแลปทอปไว้ข้างตัวแล้วบอกฝันดีคนปลายสาย

“รอผมหลับก่อนแล้วพี่คอยวางสายนะฮะ”

“ได้ครับ ฝันดีนะเด็กดื้อ” พี่เขายิ้มให้ ถ้าอยู่ด้วยกันพี่เขาคงลูบหัวผมแน่ ๆ พี่ภูส่งยิ้มให้แล้วก็หยิบเอกสารมาอ่านต่อ นอนมองหน้าเขาเงียบๆอยู่พักหนึ่งแล้วก็เคลิ้มหลับไป



กริ๊ก!

ผมลืมตามองเมื่อได้ยินเสียงเหมือนประตูล็อก ปรือตามองก็เห็นเป็นผู้ชายร่างสูงคุ้นตาแล้วก็กลิ่นที่คุ้นเคย ไม่ต้องเห็นหน้าชัดๆก็รู้ว่าเป็นพี่ภู

“พี่ภู” เพราะความง่วงทำเอาผมลืมตาแทบไม่ขึ้น แต่ถึงกระนั้นก็ยังชูมือขึ้นเพราะอยากกอดต้อนรับพี่เขา

“ครับๆ” พี่ภูขยับตัวขึ้นมาบนเตียงแล้วกอดผมไว้ ผมเองก็ขยับตัวเผื่อที่ให้พี่เขานอนลงข้างตลบผ้านวมนุ่มคลุมตัวพี่เขาไว้ด้วย

“ทำไมกลับเช้าจัง” ผมถามทั้งที่ยังหลับตา ตอนนี้ไม่ได้อยากนอนต่อแล้วหล่ะ แต่ยังงัวเงียอยู่เล็กน้อย

“นี่เที่ยงแล้วนะเด็กดื้อ ไม่เช้าแล้ว” ผมหัวเราะน้อย ๆ ซุกหน้าเข้าในอ้อมแขนพี่เขา อ้อนให้ถึงที่สุด

“พี่น่าจะโทรบอก เดี๋ยวโมสไปหาพี่ที่คอนโดก็ได้”

“คิดถึงจนรอโมสตื่นไม่ไหวน่ะสิเลยมาหาที่บ้านเลย”

“จริงเหรอฮะ” ผมปรือตามอง พี่เขาตอบถูกใจจนต้องเงยหน้าขึ้นหอมแก้มให้เป็นรางวัล

“ไม่จริงหรอก พี่เอาของฝากมาให้แม่กับน้องของโมสน่ะ”

ผมยู่ปากใส่ ทำเป็นหันหนีไปทางอื่น พอเห็นท่าทางของผมพี่ภูก็หัวเราะออกมาแล้วดึงตัวผมเข้าไปกอดแล้วตามด้วยหอมแก้มทั้งสองข้าง แค่นั้นยังไม่พอจะมาจูบปากผมอีก แต่ผมหันหนีเสียก่อน

“อื้อ ผมยังไม่ได้แปรงฟันฮะ” ถ้าเป็นเวลาอื่นนะผมยื่นปากให้จูบไปแล้ว แต่นี่เพิ่งตื่นไง จะให้พี่เขามาจูบขี้ฟันผมได้ไงล่ะ

พอผมไม่ให้จูบ พี่เขาก็เลยจุ๊บเบาๆที่ริมฝีปากแทน ผมยิ้มให้แล้วชูมือขึ้นบิดขี้เกียจไล่ความง่วงแล้วก็งอตัวแทบไม่ทันเมื่อปลายนิ้วพี่เขาลากมาขยี้ที่ยอดอกของผมอย่างไม่ทันตั้งตัว

“อื้อ!”

“เพิ่งจะตื่นแล้วทำไมหัวนมแข็งแบบนี้ ก่อนตื่นนี่แอบฝันลามกอะไรรึเปล่าเนี่ย”

ผมส่ายหน้าจำไม่ได้ว่าก่อนที่จะตื่นมานี่ตัวเองฝันอะไรอยู่ พี่ภูพลิกตัวผมให้ลงไปนอนด้านล่างแล้วตัวเขาก็คร่อมทับอยู่ด้านบน มืออุ่นลูบลงไปที่สะโพก ใบหน้านั้นก็ซุกเข้าที่ลำคอของผมแล้วแลบลิ้นเลียไปมา ผมเองก้เงยหน้าขึ้นเปิดทางให้พี่เขาทำได้อย่างสะดวก

“หือ ยังไม่แกะออกอีกเหรอ” พี่เขาถามเมื่อไล้มือลงไปที่ต้นขาแล้วเจอกับริบบิ้นที่ผมผูกไว้เมื่อคืน

“ลืมแกะออกฮะ” พี่ภูส่ายหน้าแล้วยิ้ม ไถตัวลงไปที่ต้นขาของผมแล้วแยกมันออก ซุกหน้าลงเนื้อนุ่มแลวพรมจูบไปตามต้นขาด้านใน วนเวียลจูบและดูดอยู่ตรงริบบิ้นสีชมพูนั้น

ผมเองก็เริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว บิดตัวครางอึมฮัมอย่างแผ่วเบา รู้สึกว่าอารมณ์จะขึ้นง่ายมาก ผมดึงมือพี่ภูที่ประคองอยู่ตรงสะโพกขึ้นมา หวังจะให้เขาสัมผัวตรงส่วนที่ผมอยากให้จับมากที่สุดในเวลานี้

“อะไรครับเด็กดื้อ อยากให้พี่จับตรงไหน หืม?”

“ตรงนี้ฮะ ตรงนี้” ผมวางมือเขาลงบนส่วนกลางกายของตัวเอง กดมือเขาให้เบียดกับส่วนนั้นด้วย พี่เขาหัวเราะแล้วฝ่ามืออุ่นรูดรั้งน้องชายของผมผ่านเสื้อยืด น้ำใสๆ จากส่วนปลายซึมผ่านเสื้อออกมาจนแฉะอย่างเห็นได้ชัด

พอพี่เขาจัดการให้ ผมก็ปล่อยตัวปล่อยใจไม่อดกลั้นใด ๆ ทั้งสิ้น ไม่กี่อึดใจต่อมาผมก้ก็ปลดปล่อยออกมาอย่างรวดแร้วจนพี่ภูยังอึ้ง

“เด็กลามก เมื่อคืนก็เพิ่งจะช่วยตัวเองไป ยังจะเสร็จเร็วได้ขนาดนี้อีกเหรอ”

“ได้สิฮะ เพราะพี่ทำให้โมสรู้สึกดีมาก ๆ”

“ไม่มีความอดทนเลยนะ”

“จะทนทำไมล่ะฮะ ก็มันอยากเสร็จ ก็ปล่อยให้เสร็จไปสิ” พี่ภูหัวเราะแล้วตีลงบนก้นผม ปลายนิ้วอุ่นเริ่มคลืบคลานเข้ามาในร่างกาย ผมซี๊ดปากถกเสื้อตัวเองขึ้น ให้พี่ภูเห็นว่าเขาทำน้องชายผมตั้งโด่อีกแล้ว

พี่ภูยิ้มดันนิ้วที่ลื่นไปด้วยน้ำรักของผมเข้าไปจนสุดแล้วก็ขยับเข้าออกช้าๆ นี่ไงความรู้สึกของนิ้วเขาแตกต่างกับตอนที่ผมทำเองลิบลับเลย

ผมกลืนน้ำลายพยุงตัวขึ้นเล็กน้อยเอื้อมไปปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงลงให้จนแก่ยกายของพี่เขาเด้งออกมาชี้หน้าผม

ผมแลบลิ้นเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเองใช้ปลายนิ้วลูบไปตามเส้นเลือกที่ปูดโปนออกมา สีของนิ้วมือผมนั้นคัดกับสีของเจ้านั้นอย่างเห็นได้ชัด พี่ภูก้มดูสิ่งที่ผมทำแล้วก็เพิ่มนิ้วเข้าไปในตัวผมจากหนึ่งเป็นสอง

ก๊อกๆๆ

“ภูลูก หิวมั้ย เดี๋ยวแม่ทำอะไรให้กินรองท้อง รอโมสตื่น”

เพราะอยู่ในอารมณ์หื่นกันทั้งคู่ ตอนที่แม่มาเคาะประตูพร้อมทั้งบิดลูกบิดประตูเหมือนจะเปิดเข้ามาทำเอาผมและพี่เขาสะดุ้งใจตกไปอยู่มี่ตาตุ่มทั้งคู่ แต่โชคดีตรงนี้พี่ภูรอบครอบเขาล็อกกลอนไว้ตอนที่เข้ามาตอนแรก ไม่งั้นแม่คงเข้ามาเห็นอะไรแบบนี้คงช็อคแน่ๆ

“มะ...เป็นไรครับ ผมเดินทางเพลียๆ ขอนอนพักก่อนดีกว่า”

“ถ้าหิวลงไปกินนะลูก”

พูดเสร็จผมก็ได้ยินเสียงฝีเท้าแม่เดินจากไป ทั้งผมและพี่ภูต่างผ่อนลมหายใจออกมา

“ดีนะที่พี่ล็อกไว้ก่อน” พูดแล้วก็ขยับนิ้วในตัวผมต่อทันที ผมยิ้มให้ แล้วก็ชักน้องชายของพี่ภูไปด้วย พี่เขาต้องเตรียมตัวให้ผมนานหน่อย เพราะห้องผมไม่มีเจลหล่อลื่นเลย จะดันทุรังใส่ไปทั้งที่เตรียมไม่ดี ผมคงร้องไห้บ้านแตกแน่ๆ

“ได้แล้วมั้ง พี่ชักทนไม่ไหวแล้ว” พี่ภุพูดแล้วดันตัวลงนอนราบ ยกขาผมขึ้นให้ผมกอดขาตัวเองเอาไว้ แล้วเขาก็ค่อยกดกายเข้ามาช้าๆ แล้วก็ค่อยขยับตัว ผมปล่อยขาตัวเองแล้วเปลี่ยนเป็นดอบคอพี่เขาแทน ดึงตัวพี่เขาลงมาแล้วซุกหน้าเขากับไหล่ของเขา

“พี่ภู ต้องทำเบาๆ เดี่ยวแม่ได้ยิน” ผมรีบบอกเมื่อพี่ภูเริ่มขยับตัวเองจนได้ยินเสียงเตียงลั่น แม่อยู่ด้านนอก ถ้าไม่ระวังให้ดีทั้งน้องทั้งแม่ต้องรู้แน่ๆ

“ครับๆ” พี่เขารับคำ หยุดขยับแล้วเปลี่ยนตำแหน่งให้ผมเป็นคนควบเอง

“ชอบมั้ยฮะ”

ผมถามเมื่อพี่เขาใช้มือลูบต้นขาผมบริเวณที่ทีริบบิ้นพันไว้ พี่ภูพยักหน้า ดึงคอผมลงไปจะจูบ แต่ก็อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ ผมยังไม่ได้แปรงฟันไม่กล้าให้เขาจูบแลยหันหน้าหนี แต่คราวนี้พี่ภูไม่ยอม เขาใช้มือล็อกหน้าผมไม่ให้หันหนีแล้วก็พยุงกายลุกขึ้นมาจูบผมเองอย่างไม่รังเกียจเลย ผมล่ะทึ่งที่เขากล้าจูบ เพราะถ้าเป็นผมคงไม่กล้าแบบนี้หรอก

“อื้อ อือๆ” แค่จูบอย่างเดียวไม่ เขาเด้งสะโพกสวนขึ้นมาด้วย สองแขนขยับขึ้นมาโอบรัดตัวผมไว้

“อือ” พี่เขาครางเครือออกมาเมื่อผมปลดปล่อยออกมาแล้วด้านในตัวก็บีบรัดเขาไปด้วย พี่ภูเกร็งตัวกอดผมจนจมอกแล้วปลดปล่อยออกมาในกายผมเต็มเหนี่ยว

“พี่ฮะ...” ผมคางเรียกชื่อเขา เมื่อพี่ภูดันตัวลงนอนแล้วเขาก็ขยับตัวออก

“เด็กดื้อ ทำเสื้อพี่เลอะอีกแล้วนะ” พี่เขาหัวเราะชี้ให้ดูเสื้อยืดที่ผมใส่อยู่ มีน้ำแฉะๆเหนียวเปื้อนอยู่ตรงเสื้อด้วย

“พี่ก็ทำตัวผมเลอะเหมือนกันนั่นแหละ ดูสิ” พุดแล้วแยกขาออก ให้พี่เขาดูว่าทำเปื้อนไว้ตรงไหน พี่ถูจับขาผมให้ยกค้างเอาไว้  มือที่ว่างก็แหวกตรงส่วนนนั้นออกให้เห็นตรงส่วนที่เปื้อนชัดๆ ตาก็มองมาไม่กระพริบเลย

ผมหัวเราะแล้วหุบขา ถอดเสื้อยืดที่เปื้อนออกเพราะว่าตอนนี้ชักเหนียวตัวแล้ว ตั้งใจว่าจะขยับตัวลงจากเตียงเพื่อไปปาบน้ำ แต่โดนพี่ภูคว้าเอวเอาไว้แล้วกดผมลงกับเตียงอีกครั้ง

“เดี๋ยวเถอะ จะมายั่วให้อยากแล้วจากไปแบบนี้ไม่ได้นะครับ”

“หิวข้าวแล้วฮะ” ผมพูดดอครวญ พี่ภูฟังแล้วก็ทำหน้าเจ้าเล่ห์ขึ้นมา

“เดี่ยวพี่ป้อนให้ กลั่นมาจากข้าวเหมือนกันนะครับ สีเหมือนข้าวด้วยนะ”

“พี่ภู!!”

จบ.

เรื่องนี้ขอติดแท็ก #เจลหล่อลื่นของพี่ภู ใน twitter นะคะ เราจะลงรูปวาดไว้ในแท็กด้วยตามไปดูกันได้เลยค่า

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1493
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-5
เอ่อ.....เกรงใจแม่กะน้องบ้างนะฮะ

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-0
เป็นคู่ที่เหมาะกันมาก..กกกกก ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   :haun4: :haun4: :haun4:

ออฟไลน์ manami1155

  • ~I Still Love You~
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1772
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +99/-1
น้องโมสลูกกกกกกกก
ตอนนี้ไม่มีเจล แต่พี่ภูก้ยังสามารถ
ชอบความเข้ากันได้ดีของคู่นี้จังค่ะ

ออฟไลน์ TheDoungJan

  • I had a big dream and I can do it.
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
น้องมาสายบดสายยั่ว แฮ่กๆมากอะ

ออฟไลน์ Petit.K

  • Petit parapluie
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 819
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
น้องโมสลู้กกกกกกกกกกกกกก :hao7: ใจเย้นนน

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ unicorncolour

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 834
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1

ออฟไลน์ Loammy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
ตอนที่ 4 เด็กมันอ้อนเก่ง

[พี่ภู ‘s part]

หลังจากที่ผมกลับมาจากสัมมนากับคณะอาจารย์นั้น ถ้าไม่ได้มีธุระที่ต้องเข้าไปที่มหาวิทยาลัยผมก็ไม่ได้ออกไปไหนเลย พักผ่อนอยู่ที่ห้องตลอด แต่เมื่อไม่กี่วันมานี้มีเด็กมาอ้อนให้พาไปเที่ยวหน่อย พอผมทำท่าไม่อยากไปเจ้าเด็กแสบนั่นก็อ้อนไม่เลิกจนผมใจอ่อน พอบอกว่าจะพาไปทะเล แต่เจ้าตัวก็บอกว่าเบื่อทะเลแล้วให้ผมพาไปนอนแพ พร้อมกับเหตุผลดี ๆ ว่า

‘ดื่มด่ำบรรยากาศดี ๆ กันสองต่อสอง ไม่ต้องมีใครมากวนมันไม่ดีเหรอฮะ พี่ภูจะทำอะไรโมสตรงไหนก็ได้ ไม่มีใครมารบกวนแน่นอนฮะ’

ดูเหตุผลเขาสิ  ยอมรับว่าน่าสนใจไม่น้อยเลย ผมก็เลยตกลง ถือโอกาสพาเขามาพักผ่อนก่อนที่จะเปิดเรียนด้วย

ผมเลือกจองแพขนาดกลางที่อยู่ห่างออกมาจากหลังอื่น แต่ก็มีแพขนาดเดียวกันอยู่ใกล้ๆ ผมดูแล้วเงียบเชียบไม่น่าจะมีใครอยู่ เท่ากับว่าบริเวณนี้ผมอยู่กับโมสแค่สองคนสินะ ดูเป็นส่วนตัวที่สุด ผมมองไปรอบ ๆ อย่างพึงพอใจ บรรยากาศดีจริง ๆ ด้วย น่านอนอ่านหนังสือ

“พี่ภูเปลี่ยนชุดเร็วๆ สิ โมสอยากเล่นน้ำจะแย่แล้วฮะ”

มาถึงไม่ทันไร โมสก็เร่งผมให้เปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนเจ้าตัวนั้นถอดเสื้อออกเปลี่ยนกางเกงอย่างรวดเร็ว เตรียมวิ่งไปใส่เสื้อชูชีพเพื่อกระโดดน้ำแล้ว ดีที่ผมคว้าตัวมานอนกอดไว้ทัน

“ใจคอจะไม่ให้พี่พักก่อนเลยเหรอ ขับรถมาเหนื่อย ๆ” กอดเอวเล็กไว้แน่นแล้วซุกหน้าลงกับหน้าท้องเนียนนุ่ม อดใจไม่ไหวจนอ้าปากงับเนื้อนิ่มนั่น โมสดันหัวผมออกแล้วบิดตัวหนี จิตใจคงไม่อยู่กับผมแล้วเพราะอยากไปเล่นน้ำจะแย่แล้วล่ะสิเจ้าเด็กดื้อ

“เจอน้ำเย็น ๆ ก็หายเหนื่อยแล้วฮะ ดูสิ ๆ น้ำใสนั่นมันเรียกร้องให้เราไปกระโดดใส่อยู่”

พูดแล้วก็ทำแววตาระยิบระยับแถมหันมาทำท่าจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ผมด้วย เห็นเด็กอยากเล่นน้ำใจจะขาดแล้วก็เอ็นดู ลุกขึ้นถอดเสื้อเปลี่ยนกางเกงใส่เสื้อชูชีพเพื่อความปลอดภัยแล้วไปเล่นน้ำด้วยกัน

“พี่ภูดูสิ น้ำใสมากเลย เห็นขาผมด้วย”

โมสแหวกว่ายไปมา ก้มดูขาตัวเองในน้ำใสๆ ผมมองแล้วก็ยิ้ม ดึงเขามาเกาะไหล่ไว้แล้วก็พาว่ายไปไกลจากแพที่พัก พาไปตรงส่วนที่เป็นเวิ่งน้ำกว้างๆ เห็นวิวได้รอบทิศทางเลย

“สวยมากเลยเนอะ ” ผมพูดแล้วก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ อากาศดีจริง ๆ เหมาะแก่การผ่อนคลายมาก

“เห็นมั้ยฮะ โมสบอกแล้วว่ามาที่นี่แหละดี” รีบพูดขึ้นมาเชียวนะ เห็นแล้วมันน่าแกล้งจริง ๆ

“เชื่อแล้วว่าดีจริง แต่พี่ขอพิสูจน์อีกอย่างนึงก่อน”

“พิสูจน์อะไรฮะ”

ผมยิ้มอย่างมีเลศนัยแล้วดึงตัวเด็กที่เกาะหลังให้มาอยู่ข้างหน้า จับมือเขาให้โอบคอผมไว้ แล้วผมก็กระชับเอวเขาเข้าหาตัว โมสหน้าตื่นขึ้นมาทันที

“จะไม่มีใครมากวนเราจริง ๆ ใช่มั้ย จะทำตรงไหนก็ได้จริงรึเปล่า”

“พี่ภู ทำไม่ได้ นี่มันในน้ำนะฮะ” ผมยิ้มยั่ว มือที่อยู่ใต้น้ำก็ขยำก้นเขาจนเจ้าตัวนั้นดันอกผมออกทันที

“ทำไมล่ะ ก็โมสบอกพี่เองว่าจะทำตรงไหนก็ได้นี่” ผมทำสีหน้าสงสัยโมสส่ายหน้าหวือ ว่ายน้ำหนีผมที่เตรียมจะยื่นมือไปจับตัวเขา

“โมสหมายถึงบนแพโน่น จะมาทำตรงนี้ได้ไงล่ะฮะ ทำน้ำเขาสกปรกหมด พี่ภูนิสัยไม่ดี”

ผมขำกับท่าทางของเด็กตรงหน้า อธิบายหน้าดำหน้าแดงเชียว พอผมหัวเราะออกไป เด็กดื้อวักน้ำขึ้นมาสาดใส่ผมยกใหญ่เลย

“อาจารย์! อาจารย์ภูคะ”

ทั้งผมทั้งโมสต่างก็ชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อผม พอเพ่งตามองดี ๆ ก็เห็นผู้หญิง2-3 คนโบกมือพลางกระโดดเรียกผมอยู่บนแพที่ตอนแรกนึกว่าไม่มีคนอยู่นั่นแหละ

“นั่นใครฮะ” โมสถาม ผมก็ส่ายหน้า เพราะไม่แน่ใจว่านั่นคือคนที่ผมรู้จัก พยายามเพ่งตามองแล้วก็รู้สึกว่าคุ้นหน้าเด็กผู้หญิงคนนั้นอยู่

“น่าจะเป็นรุ่นพี่โมสนั่นแหละมั้ง เรียกพี่ว่าอาจารย์ด้วยนี่” ผมมั่นใจนะว่าเธอคนนั้นนั้นต้องเป็นรุ่นพี่ในคณะของโมส เพราะวิชาที่ผมสอนมันไม่ใช่วิชาทั่วไปที่ลงเรียนเป็นตัวนอกได้ เพราะฉะนั้นนักศึกษาที่เรียนกับผมเป็นเด็กในคณะทั้งนั้นแหละ

“ผมไม่คุ้นหน้าเขาเลยนะ น่าจะเป็นรุ่นพี่ที่จบไปแล้วมากกว่านะฮะ พี่น่ะจำหน้าลูกศิษย์ตัวเองไม่ได้รึไง”

“ถ้าไม่ได้โดดเด่นอะไรพี่ก็จำไม่ได้นักหรอก เทอมนึงสอนเป็นร้อยคนนะ”

ระหว่างที่คุยกัน ผู้หญิงคนนั้นและกลุ่มเพื่อนก็พากันเกาะแผ่นโฟมตีขาว่ายเข้ามาหาผม โดยที่พวกเธอไม่ได้ใส่เสื้อชูชีพเลย

“โอโห นั่นบิกินี่เหรอ”

โมสมองพวกเธอที่กำลังว่ายเข้ามาหาแล้วก็พูดถึงชุดว่ายน้ำสองชิ้นเล็กๆ บนตัวพวกเธอ ผมเองก็ขำกับหน้าตาละเหี่ยใจของโมส

“อาจารย์จำพวกหนูได้มั้ยคะ ที่เรียนป.โทกับอาจารย์เทอมที่แล้วไง”

“อ๋อ ครับ” พอพวกเธออธิบายผมก็นึกออกขึ้นมาทันทีเลย เทอมที่แล้วผมไปเป็นผู้ช่วยอาจารย์อาวุโสท่านนึงสอนนักศึกษาป.โท เด็กสาวกลุ่มนี้ก็คงอยู่ในกลุ่มที่ผมเป็นผู้ช่วยนั่นแหละ

“อาจารย์พาน้องชายมาเที่ยวเหรอคะ น่ารักจัง”

“เอ่อ...ครับ” ก่อนตอบผมก็หันไปมองโมสเล็กน้อย คนที่มหาลัยไม่มีใครรู้หรอกว่าผมคบกับใครอยู่ มันดูไม่ดีนะที่อาจารย์จะคบกับลูกศิษย์ในคณะถึงแม้ว่าเราสองคนจะรักกันมาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นก็เถอะ

โมสเองก็ยิ้มบาง ๆ ผมรู้ว่าเขาก็อยากให้คนอื่นรู้ว่าเราเป็นอะไรกัน ผมก็อยากบอกใจจะขาด แต่ก็ต้องยอมรับว่าสถานะทางอาชีพของพวกเราไม่เหมะที่จะคบกันเลย

“ปกติเคยเห็นแต่อาจารย์ในลุคเนี้ยบตลอด พอมาเห็นแบบนี้แล้ว อาจารย์ดูหล่อมากเลยนะคะ ดูไม่ผิดเลยที่พวกหนูแอบปลื้ม ทั้งเก่งทั้งหล่อ”

“อ่า ขอบคุณมากครับ” ผมก็ขอบคุณไปตามมารยาทนะ ไม่ได้รู้สึกดีใจกับคำชมของพวกเธอมากนัก แล้วผมก็หลุดยิ้มออกมาตอนที่หันไปเห็นเจ้าเด็กดื้อทำหน้าง้ำหน้างอมองสาวๆ ที่ชมผม คงจะไม่พอใจนั่นแหละ

“อาจารย์ไปนั่งดื่มกับพวกหนูบนแพมั้ยคะ พวกเราเตรียมเครื่องดื่มมาเพียบเลยนะ”

“ไม่เป็นครับ ไม่อยากรบกวนพวกคุณ เดี๋ยวผมเล่นน้ำกับน้องดีกว่า ยังเล่นไม่เต็มอิ่มเลย” ผมบอกปฏิเสธคำชวนอย่างสุภาพ พร้อมทั้งพาโมสว่ายออกมา แต่กลุ่มสาวก็หัวเราะแล้วตามมาไม่ห่าง

“งั้นเดี๋ยวค่อยขึ้นก็ได้ พวกหนูขอเล่นด้วยนะคะ มาแพทั้งทีก็ต้องเล่นน้ำสิเนอะ”

ผมยิ้มให้บาง ๆ ไม่ได้พูดอะไรกลับไป แต่พวกเธอก็ยังไม่หยุด พูดเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้ฟัง ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจอีกนั่นแหละ เพราะคนที่ผมสนใจคือเด็กน้อยที่ทำหน้าบึ้งอยู่นี่ตังหาก รู้แหละว่าเขาไม่พอใจแต่ทำอะไรไม่ได้ ผมพยายามพูดเอาใจ พาเขาไปตรงนั้นตรงนี้ เหมือนจะดีนะ แต่กลุ่มสาว ๆ ก็ตามติดเป็นตังเมเลย

รู้ว่าเด็กดื้ออารมณ์ไม่ดี ผมเลยอยากเอาใจมาก ๆ ลงทุนเช่าเรือมาให้เขาพายเล่นอยากให้เขาสนุกที่ได้มาเที่ยว แต่หากยังสาวๆ ตามผมอยู่แบบนี้ ดียังไง สนุกยังไงโมสก็คงจะนอยด์เหมือนเดิมนั่นแหละ ผมเลยตัดสินใจพาโมสขึ้นแพมานอนพัก แต่ถึงอย่างนั้นสาวๆ ก็ยังจะคะยั้นคะยอชวนผมไปดื่มไปสนุกบนแพของเธอ จนผมต้องปฏิเสธเสียงแข็ง ขอความส่วนตัว พวกเธอถึงยอมเลิกตอแยพวกผม

“เป็นอะไรหน้าบึ้งเชียว ก่อนหน้านี้ยังดี๊ด๊าเป็นลิงอยู่เลย” ผมเดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำ เห็นเด็กนั่งหน้าบูดอยู่บนฟูกนอนก็เลยแหย่เล่น แต่โมสดูไม่มีอารมณ์จะเล่นกับผมเลย

“เสน่ห์แรงจริง ๆ ตกสาวได้เป็นกลุ่มเลยนะฮะ”

โมสค่อนขอดปลายตามองมาที่ผม เห็นหน้าบึ้งกับแก้มป่องแบบนั้นแล้วมันน่ายั่วโมโหเล่นนะครับ

“ก็คนมันหล่อช่วยไม่ได้อ่ะ นี่ถ้าโมสไม่ได้มาด้วยพี่คงจะไปสนุกกับสาวๆแล้วแหละ ดูสิเปิดเพลงน่าสนุกเชียว” ผมมองลอดหน้าต่างมองแพอยู่อยู่บริเวณเดียวกัน ได้ยินเสียงเพลงที่เปิดอย่างสนุกสนานลอยมาเป็นช่วง ๆ ผมยิ้มแล้วก็โยกหัวตามจังหวะเพลงนั้น

โมสกัดริมฝีปากหน้าง้ำหน้างอกว่าเดิม แล้วโวยวายใส่ผมเสียงดังแล้วทิ้งตัวลงฟูกอย่างแรงแล้วมุดหน้าซุกหมอน

“พี่ภู! ไปเลย อยากไปก็ไปเลย แต่คืนนี้ไม่ต้องมานอนกับโมสนะฮะ ไม่ต้องมายุ่งเลย”

ผมแอบตกใจเล็กน้อยตอนที่เขาไล่ให้ผมไปด้วยอาการโมโหขนาดนี้ ผมเพียงแค่แกล้งเล่นแต่ทำไมเขาต้องโวยวายเป็นจริงเป็นจังแบบนี้ด้วย จนประโยคถัดมาที่เขาพูดเสียงอู้อี้นั่นแหละผมถึงได้เข้าใจ

“ถึงพี่จะไปจีบใครคนอื่นก็คงไม่มีใครว่าพี่อยู่แล้ว คนอื่นเขาก็เข้าใจว่าพี่โสดนี่ เวลาใครถามผมมันก็แค่น้องชายอยู่แล้ว”

ดูท่าทางจะน้อยใจจนร้องไห้ไปแล้ว ผมมองคนบนเตียงทั้งเอ็นดูทั้งสงสาร โมสคงคิดมากเรื่องที่เราคบกันอยู่แต่ต้องเก็บเป็นความลับไม่ให้คนในมหา’ลัยรู้ มีแฟนแต่บอกใครไม่ได้ เวลาอยู่ในมหา’ลัยก็ต้องเก็บอาการ รักกันแต่ก็ทำเป็นไม่รู้สึกอะไรต่อกัน เวลาอยู่ในมหาลัยแค่จะยิ้มให้กันยังกังวลว่าคนอื่นจะสังเกตเห็นแล้วจะดูออกเลย

ผมทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ เขา ยกมือขึ้นก่ายหน้าผากตัวเองแล้วถอนหายใจ

“พี่รู้นะครับว่าโมสอึดอัดที่บอกใครไม่ได้ พี่เข้าใจเพราะพี่ก็รู้สึก แต่พี่ไม่อยากให้ใครมองโมสไม่ดี คบกับอาจารย์ก็ว่าแย่แล้ว นี่พี่ดันเป็นอาจารย์ในคณะที่โมสเรียนอีก คนอื่นรู้เขาก็จะหาว่าโมสเป็นเด็กเส้นคบกับพี่เพื่อแลกเกรดนะ เข้าใจรึเปล่าครับ”

“โมสรู้ โมสเข้าใจ แต่...เรารักกันก่อนที่พี่จะเป็นอาจารย์อีกนะ” เด็กน้อยพลิกตัวนอนมองหน้าผม ดวงตาฉ่ำคลอน้ำใส ผมนอนตะแคงหันหน้าเขาหาเขา ยกมือลูบแก้มนุ่มนั้น อยากให้กำลังใจเขา

“เราทั้งสองคนรู้ แต่คนอื่นเขาไม่รู้ด้วยนี่ครับ เขาไม่รู้หรอกว่าเรารักกันมานานขนาดไหน”

“ตอนนั้นผมน่าจะเชื่อพี่ ยอมเข้ามหาลัยอื่นซะก็ดี”

ผมเคยแนะนำว่าเราไม่ควรอยู่มหา’ลัยเดียวกัน แม่ของเขาก็บอก แต่ตอนนั้นโมสดื้อ จะเข้ามหาลัยที่ผมทำงานอยู่ให้ได้เลย แต่ถ้าพูดกันตามความจริง การที่เราได้อยู่ใกล้กันนั้นทำให้ผมมีความสุขมาก ๆ เลย

“แต่พี่มีความสุขมากนะที่เราได้อยู่ใกล้กัน” เด็กน้อยตรงหน้าผมเบะปาก น้ำตาไหลออกมาเป็นเม็ด ผมเลยดึงตัวเขามากอดแล้วหอมหัวไปหลายฟอดเลย

“พี่อย่าไปแพของผู้หญิงกลุ่มนั้นนะฮะ โมสไม่อยากให้ไป”

“พี่ล้อเล่นครับ แค่แหย่เราเล่นไม่ได้คิดจะไปจริง ๆ เสียหน่อย นอนกอดแฟนมีความสุขกว่าตั้งเยอะ” พูดแล้วก็จุ๊บหน้าผากเอาใจเสียหน่อย เด็กน้อยยิ้มออกมาทันที ซุกหน้าเข้ากับไหล่ผมแล้วก็อมยิ้มน่ารัก

นอนมองหน้ากันเงียบอยู่สักพักคนในอ้อมกอดก็เคลิ้มหลับ ผมเองก็ชักจะง่วงๆ เหมือนกัน ถึงแม้ว่านี้จะเป็นเวลาบ่าย แต่วันนี้เราตื่นเช้าขับรถมาก็ไกล แถมยังเล่นน้ำเหนื่อยอีก ไม่แปลกเลยที่เผลอหลับไป

ตื่นมาอีกทีก็ตอนเย็นแล้ว ผมยังงัวเงียอยู่เล็กน้อยเพราะยังเพลียอยู่ แต่เจ้าเด็กดื้อน่ะสิเขย่าตัวผมให้รีบตื่นเร็วเพราะอยากไปนั่งเรือดูพระอาทิตย์ตก

“พี่ภูตื่นเร็ว เดี๋ยวไม่ทันดูนะฮะ”

ผมขยี้ตาตัวเอง บิดขี้เกียจไปมาแล้วก็ลุกเดินตามโมสออกไป ตรงจุดขึ้นเรือมีเจ้าหน้าที่ของที่พักคอยเตรียมเรือไว้ให้ เด็กดื้อก็ตื่นเต้นใหญ่จะได้เจอวิวสวยๆ เช็คกล้อง เช็คโทรศัพท์เตรียมไว้ถ่ายรูปอย่างดี

“พี่ถือกล้องนี้ไว้นะฮะ ไว้ถ่ายตอนผมเผลอ ถ่ายสวยๆนะ” ว่าแล้วก็จัดแจงยื่นกล้องมาคล้องคอผมเสร็จสรรพ จากนั้นก็ไปยืนทำเป็นมองวิว มองน้ำไปเรื่อย ทำเหมือนเผลอแต่มุมปากนี่กลับยิ้มตลอด เจ้าเด็กบ๊อง

“ขอโทษนะครับ นี่รออะไรเหรอ” ผมหันไปถามคนขับเรือ เพราะเราก็นั่งรอมาสักพักนึงแล้วแต่เรือก็ยังไม่ออกเสียที โมสก็เร่งยิก ๆ เพราะกลัวว่าจะไม่ทันดูพระอาทิตย์ตก

“รออีกลูกค้ากลุ่มนึงครับ”

“อาจารย์ขา”

พนักงานพูดยังไม่ทันจบผมก็ได้เสียงแหลมตะโกนมาแต่ไกล เห็นกลุ่มหญิงสาวแต่งกายด้วยเสื้อเกาะอกและกางเกงขาสั้นวิ่งหยองแหยงมาทางนี้ ผมหันไปมองโมสที่ขมวดคิ้วมุ่นหน้างอแก้มพองทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังยิ้มระรื่นอยู่เลย

“นั่นเสื้อเกาะอกเหรอ โมสนึกว่าที่คาดผม ปิดได้แต่หัวนมนะนั่นอ่ะ”

“โมส อย่าสิ...เราไม่ชอบก็ไม่ต้องไปสนใจ” โมสแขวะจนผมต้องหันไปปราม เจ้าตัวยู่ปากใส่ผมแล้วหันไปทางอื่น ส่วนผมก็หันไปมองสาวก่อนจะถอนหายใจออกมา ดูท่าทางจะวุ่นวายน่าดู

พอมาถึงจุดชมวิว เรือก็จอดอยู่นิ่งๆ ให้เราได้ถ่ายรูปอย่างเต็มที่ กล้องที่โมสให้ผมถือไว้เพื่อถ่ายตัวเขาเองนั้นก็ต้องมีกลุ่มสาวๆ ยื่นหน้าเข้ามาร่วมเฟรมเกือบทุกรูป เรื่องนี้อย่าว่าแต่โมสที่เซ็งเลย ผมเองก็เซ็ง

สุดท้ายโมสบอกให้ผมหยุดถ่ายแล้วนั่งดูวิวอย่างเดียว แต่ก็ไม่สงบสุขเท่าไรเพราะพวกเธอแย่งกันพูดตลอด สุดท้ายผมเลยไม่ตอบอะไรเวลาเธอถาม ทำเป็นมองวิวไม่สนใจอย่างอื่น จนกลุ่มสาวๆ เปลี่ยนเป้าหมายจากผมไปคุยโมสแทน จะเรียกว่าคุยก็ไม่ถูกหรอกเพราะพวกเธอถามข้อมูลของผมจากโมสที่พวกเธอคิดว่าเป็นน้องชายนั่นแหละ

“พี่ชายของน้องมีแฟนยังเหรอจ๊ะ”

ถึงตาจะมองวิวพระอาทิตย์ตกน้ำ แต่หูก็ยังคอยฟังสิ่งที่พวกเธอถามโมส คำถามนี้ผมเองก็รอฟังเหมือนกัน อยากรู้ว่าเด็กน้อยจะตอบคำถามนั้นอย่างไร

“จะอยากรู้ไปทำไมฮะ พี่ภูเขาไม่ชอบผู้หญิงแบบพี่หรอก”

“แหมน้องจ๊ะ ถามไปก็ตอบมาเถอะนะ เร็วๆ สิจ๊ะ” หล่อนกระซิบ แต่เรือมันมีอยู่แค่นี้ ยังไงผมก็ต้องได้ยินอยู่แล้ว

“พี่ภูมีแฟนแล้วฮะ แฟนพี่เขาน่ารักมาก แล้วพี่ภูก็หลงแฟนเขามาก ๆ เลยด้วย”

ผมแอบยิ้มกับสิ่งที่ได้ยิน มีการชมตัวเองว่าน่ารักด้วยนะ แต่ผมก็ไม่เถียงเพราะว่าโมสพูดจริงทุกอย่าง เขาน่ารักและผมก็หลงเขามากจริงๆ นั้นแหละ

“จิ๊ แล้วคบกันมานานยัง มีทะเลาะกันหรือแววจะเลิกกันบ้างมั้ย” ผมล่ะอึ้งกับคำถามแบบนี้ ไม่เข้าใจว่ากล้าถามได้ยังไง ยังไม่ทันที่โมสจะตอบอะไรไป ผมก็หันไปยิ้มให้แล้วเป็นคนตอบเอง

“ไม่เลิกกันง่ายๆ หรอกครับ ผมรักของผม แล้วก็มีแพลนไว้ว่า อีก 2-3 ปีข้างหน้าจะชวนเขาไปแต่งงานที่เมืองนอกด้วย” พอผมหันไปพูดผู้หญิงกลุ่มนั้นเงียบไปเลย ส่วนโมสนั้นพอได้ยินคำว่าแต่งงานก็ทำหน้าตาเหลอหลา

“ต...แต่งงาน” โมสพึมพำออกมา ดูท่าทางจะสติหลุดไปแล้ว พอผมยิ้มและยักคิ้วให้เจ้าตัวก็หน้าแดงทำเป็นหันหน้าออกไปมองวิว แต่ผมรู้ว่าเขาหันไปแอบยิ้ม แก้มและหูนี่แดงแจ๋เชียว นี่ถ้าอยู่กันสองคนผมคงแกล้งจนแดงไปทั้งตัวแน่ๆ

หลังจากพอพระอาทิตย์ตกน้ำแล้วคนขับเรือก็พากลับมาที่ที่พัก กลุ่มผู้หญิงกลุ่มนั้นก็แยกย้ายจากไปไม่ได้มาวอแวพวกผมอีกเลย ส่วนผมและโมสก็มานั่งทางข้าวที่ร้านอาหารของแพท ผมตามใจให้โมสเป็นคนเลือกเมนูอาหารที่เขาอยากกินได้เลย โมสสั่งมาไม่เยอะเท่าไรอาจเพราะจิตใจไม่ได้อยู่กับเมนูอาหารแล้ว ผมก็เลยเป็นคนสั่งเอง พอพนักงานรับเมนูอาหารแล้วเดินจากไป เด็กน้อยก็รีบถามผมทันทีเลย

“พี่ภูฮะ เรื่องที่พี่พูดบนเรือนั่น จริงเหรอ”

ผมยิ้มเอนตัวพิงเก้าอี้อย่างสบาย ตาก็มองโมสที่อยากรู้คำตอบจะแย่แล้ว พอผมลีลาไม่ยอมตอบสักที เขาก็เริ่มทำหน้างอ เร่งเอาคำตอบจากผมใหญ่เลย

“ก็รอเด็กแถวนี้เรียนจบ ถ้าสองปีนี้เป็นเด็กดีตั้งใจเรียนจะพาไปแต่งงานที่เมืองนอกเรียน”

“โมสจะเป็นเด็กดีฮะ” เด็กดื้อก็ยิ้มกว้างจนตาหยี ย้ายที่นั่งมานั่งข้างผมแล้วก็คอยตักอาหารให้ เอาอกเอาใจผมสารพัดแทบจะป้อนข้าวให้เลยด้วยซ้ำ ก็ผมไปพูดจาถูกใจเด็กน้อยเข้า เขาก็เลยออยากจะเอาใจผม ทำให้ผมเห็นว่าเขาเป็นเด็กดีอย่างที่พูด

“นี่ หยุดตักให้พี่ได้แล้ว เราน่ะกินเองบ้างเถอะ” ผมบอกเมื่อเขาเอาแต่ตักกับข้าวใส่จานผมไม่มีหยุดเลย โมสหัวเราะเสียงใสแล้วก็ตักข้าวเข้าปากตัวเอง

“อิ่มแล้วฮะ...” ผมเลิกคิ้วขึ้น กำลังจะออกปากดุ โมสเพิ่งจะกินไปไม่กี่คำจะมาอิ่มได้ไง แต่ก่อนที่ผมจะได้พูดอะไรโมสก็พูดต่อ

“อิ่มความสุขที่พี่ภูป้อนให้ ขอบคุณนะฮะ” ผมหัวเราะกับคำพูดคำจาของเด็กน้อย หลังจากทานข้าวเสร็จก็พากันเดินกลับแพที่พักมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อาเตรียมนอน แต่พอออกจากห้องน้ำมาก็เห็นว่าโมสไปยืนมองท้องฟ้าอยู่ด้านนอก ผมเดินออกไปมองตามก็เห็นดาวดวงน้อยพราวระยิบระยับเต็มท้องฟ้า

“ที่นี่เห็นดาวเยอะมากเลย มานอนดูดาวกันมั้ยฮะ”

โมสถาม ผมก็พยักหน้าเห็นด้วย เดินเข้าห้องไปหยิบผ้าห่มมากันน้ำค้างแล้วก็ไปลากฟูกปิคนิคมาปูตรงพื้นหน้าแพแล้วก็ทิ้งตัวลงนอนเล่น ดึงโมสให้นอนหนุนแขนผมไว้ ฟังเขาพูดถึงเรื่องนั้นเรื่องนี้เจื้อยแจ้วไปเรื่อยจนเคลิ้มหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ มารู้สึกตัวตอนที่โดนเด็กน้อยลักหลับ ทั้งหอมแก้มทั้งจุ๊บปากผมซ้ำไปมา

ผมเองก็ไม่ได้ลืมตาขึ้น แกล้งทำเป็นหลับเพราะอยากรู้ว่าเขาจะทำอะไรผมต่อ แต่เด็กน้อยก็ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่าหอมแก้มและจุ๊บเบาๆ ตามใบหน้าพร้อมกับพูดหงุงหงิงอยู่คนเดียว

“แฟนใครเนี่ย หล่อจัง เรานี่ก็โชคดีนะเนี่ย มีแฟนหล่อ” พูดแล้วก็หัวเราะคิกคักคนเดียว ผมฟังแล้วยังหลุดยิ้มเลยแต่ก็พยายามกลั้นยิ้มไว้ เพราะยังไม่อยากให้เขารู้ว่าผมตื่นแล้ว แต่ก็คิดว่าคงจะไม่ทันแล้วแหละเพราะโมสคงเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของผม

“พี่ภูฝันดีเหรอ ทำไมนอนยิ้ม”

ผิดคาดที่โมสยังไม่รู้ว่าผมตื่นแล้ว แถมยังหาว่าผมฝันดีอีก แล้วใจผมก็รู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาแล้วก็เต้นแรงกว่าเดิมเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดน่ารักๆ ของเขา

“ฝันถึงโมสรึเปล่า โมสอยากเป็นฝันดีของพี่จัง เพราะพี่คือฝันดีของโมสนะฮะ”

ผมแทบจะกลั้นยิ้มไม่ไหว แอบหลี่ตามองก็เห็นเจ้าตัวเล็กนอนมองฟ้าอยู่ ผมทำเป็นพลิกตัวนอนตะแคงเข้าหาโมส ตวัดแขนโอบเอวเขาไว้แล้วดึงเข้ามากอดแน่น ๆ ปากก็พึมพำชื่อเขาออกไปอย่างแผ่วเบา

“รักโมสนะ...”

พูดออกไปแค่นั้นเด็กน้อยในอ้อมแขนก็เด้งตัวลุกขึ้น เขาเงียบไปซักพักแล้วก็หัวเราะคิกคักทิ้งตัวนอนซุกเข้าอ้อมกอดผม แล้วกอดผมไว้แน่นเลย

“ฝันถึงเราจริง ๆ ด้วย รักพี่ภูเหมือนกันนะฮะ รักมากๆ เลย” พูดไม่พอยังจุ๊บปลายคางผมอีกด้วย

เนี่ย...มีแฟนเด็กแล้วมันดีต่อใจแบบนี้แหละ เด็กมันอ้อนเก่ง


ตอนนี้้หวานๆค่ะ อยากบอกเล่าความน่ารักของโมสในสายตาพี่ภูให้ทุกคนได้รู้ ว่าน้องขี้อ้อนขนาดไหนพี่ภูถึงได้หลง
และสำหรับตอนหน้านั้น เตรียมตัวพบกับ...ชุดนอนไม่ได้นอน!!
เข้าไปดูรูปที่เราวาดไว้ได้ที่แฮชแท็ก #เจลหล่อลื่นของพี่ภู ใน twitter นะคะ



ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1493
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-5
มีแฟนเด็กมันชุ่มชื่นหัวใจยังงี้นี่เอง.  o18

ออฟไลน์ JanJanIsHappy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 161
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
อ้อนมากกกกกกกกก ในสายตาพี่น้องคือน้องน้อยมากๆ รักน้องมาก เอ็นดูน้องมาก แคร์น้องมาก เป็นห่วงน้องมากกกกกก

แต่อ่านตอนนี้แล้วหงุดหงิดกลุ่มผู้หญิงกลุ่มนั้นมาก เรื่องอ่อยก็อีกอย่าง แต่หลักๆคือเป็นนศ.ปโทที่ไม่รู้จักคำว่ามารยาทเอาซะเลย แย่มาก เป็นการอ่อยผู้ชายที่ไร้ชั้นเชิงที่สุดจนถ้ามีลูกต้องบอกลูก มีหลานต้องสอนหลานเลยนะว่าอย่าทำแบบนี้

อยากทราบว่าเรื่องนี้จะมีกี่ตอนหรอคะ จริงๆ คืออยากรู้ด้วยว่าคนที่มหาลัยจะรู้มั้ยว่าเขาคบกัน มันจะเป็นยังไงต่อไปนะ แต่เหมือนที่บ้านก็รู้ใช่มั้ยคะว่าเขาคบกัน ก็น่าจะต้องลุ้นแค่เรื่องที่มหาลัยอย่างเดียว แต่เชื่อว่าพี่ต้องพาน้องผ่านมันไปได้แน่นอน

ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ❤❤

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-0
ตอนหน้า..เหมือนจะเรียกเลือด....ปูเสื่อรอ :hao3:

ออฟไลน์ manami1155

  • ~I Still Love You~
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1772
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +99/-1
นุ้งโมสน่าร๊ากกกกกก
เข้าใจแล้วว่าทำไมพี่ภูถึงรักนาง
เด็กขี้อ้อนนี้มันตะมุตะมิดีจริง

ตอนแรกนึกว่าจะได้ในน้ำตามที่ขอซะแล้ว
รอชุดนอนไม่ได้นอนแทนก้ได้ค่า

ออฟไลน์ TheDoungJan

  • I had a big dream and I can do it.
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
อ้อนเก่งจังเลยน้องโมส ชอบความชมตัวเองแบบเนียนๆ

ออฟไลน์ Lostmapb

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
น้องงงงงงง น่ารักขนาดนี้แล้วพี่เค้าจะไหนได้~~~

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
555555555 น้องงงงงงงงงงงงงงงงง

ออฟไลน์ Loammy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
ตอนที่ 5 ชุดนอนไม่ได้นอน

เมื่อวานเป็นวันเกิดพี่ภู แต่ผมยังไม่ได้ให้ของขวัญเขาเพราะพี่แกกลับไปกินข้าวกับที่บ้าน วันนี้ผมก็เลยกะว่าจะพาพี่ภูไปเลี้ยง พี่เขาอยากได้อะไรผมจะเปย์ทุกอย่างเลย ถ้าเงินผมไม่หมดเสียก่อนนะ แหะแหะ

“พี่ภูอยากกินอะไรสั่งเลยฮะ มื้อนี้โมสเปย์” พูดแล้วก็ตบกระเป๋าตังตัวเอง พี่ภูยิ้มแล้วก็ทำหน้ายียวน

“เดี๋ยวพี่จะเอาให้ไม่เหลือตังค์ในบัญชีเลย ดีมั้ยครับ?”

“อุย อย่าหนักนักสิฮะ ปรานีสายเปย์มือใหม่แบบโมสหน่อย”

พี่ภูหัวเราะออกมาเอื้อมมือมาขยี้หัวจนเส้นผมยุ่งเหยิงไปหมด ผมยู่หน้าให้เขาสั่งอาหารได้แล้ว วันนี้ถือเสียว่าเป็นวันของพี่ภู ผมให้เขาสั่งได้อย่างตามใจเลย แต่ถึงอย่างนั้นพี่ภูก็ไม่ได้สั่งอาหารที่มันแพงเว่อมาเหมือนที่ผมคิดไว้ เป็นเมนูที่ไม่แพงมากนัก ผมก็แปลกใจเพราะปกติพี่เขาไม่ได้กินเซ็ตนี้ แต่ก็พอจะเดาออกว่าเพราะอะไร เขาไม่อยากให้ผมจ่ายแพงมากน่ะสิ

หลังจากทางเสร็จผมก็เป็นฝ่ายจ่ายเงินเอง มันก็จะยืดอกหน่อยๆ ตอนที่ยื่นเงินให้พนักงาน มือนี้ผมเลี้ยงแฟนนะฮะ มื้อนี้ผมเปย์ หลังทานข้าวเสร็จผมก็พาพี่เขาไปดูหนังต่อแน่นอนว่าผมก็หวังจะเป็นคนจ่ายอีกนั่นแหละ แต่พี่ภูดูจะไม่ยอมเพราะผมเลี้ยงข้าวไปแล้ว

“ให้โมสเลี้ยงอีกสิ ทีพี่ยังจ่ายให้โมสตลอดเลย”

“เด็กดื้อ มันไม่เหมือนกัน พี่ทำงานมีเงินเดือนแล้ว พี่เลี้ยงเราได้สบายๆเลย แต่เราน่ะยังเป็นนักศึกษาขอเงินแม่อยู่แค่เลี้ยงข้าวพี่ก็พอแล้วครับ”

“โมสไม่ได้ขอแม่เพิ่มฮะ อันนี้เงินเก็บของโมสเอง แล้วก็วันนี้เป็นวันของพี่ไง โมสอยากอยากตามใจพี่ฮะ” พี่ภูถอนหายใจแล้วยิ้มออกมา เขาโยกหัวผมแล้วก็บอกว่า

“เอาน่า เดี๋ยวโมสได้ตามใจพี่ตามที่ตั้งใจไว้แน่นอนครับ” พูดแล้วก็ยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วกันไปกดบัตรซื้อตั๋วหนัง ผมยู่ปากใส่พี่เขาแล้วก็ตีต้นแขนไป ทำไมผมจะไม่รู้ว่าผมต้องตามใจพี่เขาในเรื่องไหน แต่ปกติผมก็ตามใจอยู่แล้วไง พี่เขาจะทำอะไรผมก็ยอมตลอด ทั้งเชือกทั้งเจลนั่นยังไม่เรียกว่าตามใจอีกเหรอฮะพี่ภู

หลังดูหนังจบเราก็เดินเล่นกันสักครู่นึง และก่อนที่จะกลับพี่ภูก็จับมือผมเดินเข้าไปร้านๆนึง แค่เห็นร้านก็ทำเอาผมหน้าซีดแล้ว

“นี่ไง โมสอยากตามใจพี่ไม่ใช่เหรอครับ”

“ก็ใช่...แต่นี่มัน...นี่มัน”

ผมมองชุดในมือพี่ภูแล้วก็เกิดอาหาราติดอ่างขึ้นมาทันที เอาแล้ว เอาอีกแล้ว พี่ภูจะเล่นพิเรนท์อีกแล้ว

“โมสอยากใส่ชุดไหนครับ พี่ให้โมสเลือกเลย”

“ไม่ได้! โมสใส่ไม่ได้ฮะ นี่มัน...ช ชุดผู้หญิงนะ” ผมกระซิบ เงยหน้าบอกเสียงจริงจัง แต่คนตัวสูงนั้นไม่ได้จริงจังเหมือนผมเลย พี่เขาหัวเราะแต่มือก็ยังไม่หยุดเลือกชุด

ชุดที่เขาเลือกเนี่ยมันเป็นเหมือนชุดชั้นในผู้หญิงแต่มีผ้าใสๆ พลิ้วลากยาวลงมา เหมือนจะเป็นชุดนอนแต่ก็ดูไม่ใช่ชุดที่ไว้ใส่นอนอ่ะ

“อยากตามใจพี่ไม่ใช่เหรอ นี่ไง...ตามใจพี่หน่อยสิครับ อยากเห็นโมสใส่มาก ๆ เลยนะ”

“ตามใจแบบอื่นไม่ได้เหรอฮะ” ผมพูดเสียงอ่อน อยากจะร้องไห้เต็มแก่ มีพนักงานผู้หญิงอยู่ในร้าน ถึงแม้ว่าพี่เขาจะไม่ได้มาคอยมองเราเลือกชุด แต่ผมก็อายอ่ะ

“ตามใจแบบนี้ไม่ได้เหรอ โมสบอกว่าวันนี้เป็นวันของพี่ไง นะครับ นิดเดียวเอง” พี่เอียงหน้ามองผม ทำหน้าอ้อนแบบที่พี่เขาไม่ค่อยได้ทำบ่อย เอาเรื่องที่ผมบอกว่าจะตามใจมาเป็นข้อต่อรองแถมทำเสียงนุ่มอีก พี่ภูนี่...

“...นิสัยไม่ดีที่สุดเลย” ผมต่อว่าเสียงแผ่ว ก้มหน้าจนคางชิดหน้าอก ยืนนิ่งๆ ให้พี่เขาเลือกชุดตามสบาย อยากจะหาอะไรมาคลุมหัวตอนที่เขาเอาชุดมาทาบกับตัวผม

“น่ารักจัง พี่เลือกไม่ถูกเลยครับ สีขาวก็เข้าท่า เหมือนเด็กน้อยบริสุทธ์ แต่สีดำแบบนี้ก็ดูเซกซี่ใช่เล่นเลยนะ โมสอยากได้สีไหนครับ”

“ไม่รู้...” ผมตอบเสียงแผ่วไม่ขอออกความเห็นใด ๆ ทั้งสิ้น กับชุดไหนมันก็ไม่เข้ากับผมทั้งนั้นแหละ

ถึงผมจะอายและไม่ให้ความร่วมมือยังไง สุดท้ายพี่เขาก็ได้ชุดมาตามที่ตั้งใจไว้ พอถึงห้องปุ๊บ พี่เขาก็จัดการส่งชุดให้ผมไปเปลี่ยนทันทีเลย

โอย...เห็นชุดแล้วจะเป็นลม ชุดผ้าซีทรูสีขาวแล้วก็กางเกงในผู้หญิง ผมไม่ค่อยปัญหากับชิ้นบนเท่าไรแต่ลำบากตรงกางเกงในนี่แหละมีแหวกตรงส่วนนั้นด้วยอ่ะ แล้วผมเป็นผู้ชายไงใส่ไปน้องไข่ของผมก็โผล่อ่ะดิ ให้ผมแก้ผ้าเดินโทงๆ ไปหาพี่ภูยังไม่น่าอายเท่ากับใส่ชุดแบบนี้ออกไปให้พี่เขาดูเลยนะ

“เอาวะ เพื่อความสุขของพี่ภู”

แรกๆ ที่ใส่มันก็น่าอายแบบนี้แหละ เดี๋ยวก็ชิน!

ผมให้กำลังใจตัวเอง ตอนที่พี่เขามักเชือกผมครั้งแรก ผมก็อายไม่กี่นาทีหลังจากนั้นผมก็ชิน ไอชุดนี้ก็เหมือนกันแหละ แต่พอลองใส่แล้วให้ตายยังไงผมก็คงไม่ชินหรอก ชุดนี้น่ะมันทำมาเผื่อผู้หญิง ผมที่เป็นผู้ชายมาใส่มันไม่เข้ากันเลยอ่ะ ไม่มั่นใจในตัวเองสุด ๆ

ยืนมองตัวเองในกระจกพร้อมทำใจ ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำแล้วก้หยุดชะงักอยู่หน้าห้องน้ำนั่นแหละ เพราะเมื่อเปิดประตูออกไปก็เจอพี่ภูที่กำลังเตรียมเชือกเตรียมเจลหล่อลื่นอยู่

“พี่ภู เจลนั่น...พี่สั่งมาใหม่เหรอ”

“หึหึ เราไม่ได้เล่นกันนานแล้วนะ ไม่คิดถึงเจลนี่เหรอครับ”

ผมส่ายหน้า ใช้เจลธรรมดาๆ ที่มันธรรมดาจริงๆ ผมก็มีความสุขดีอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้เจลนี่เลย มันกระตุ้นผมจนน่าขนลุกเลยล่ะ ผมยืนนิ่งอยู่หน้าห้องน้ำจนพี่ภูต้องขวักมือเรียกผมเข้าไปหา

เขาดึงมือผมให้หมุนตัวให้เขาดู ผมน่ะไม่มั่นใจเท่าไรต่างกับพี่ภูที่มีสีหน้าพออกพอใจเสียมากมาย เขายิ้มกริ่มดอนเอวผมเข้าไปเบียดแล้วก็หอมแก้ม ขบใบหูจนผมขนลุกไปหมด

“น่ารักมากเลยครับน้องโมส”

“...”

จากที่กำลังจะบิดหนีก็ต้องชะงักกับคำที่เขาใช้เรียกผม น้องโมสเหรอ เขาไม่ได้เรียกผมแบบนั้นนานมากแล้ว ตอนที่เรารู้จักกันตอนแรกๆพี่เขาเรียกผมว่าน้องทุกคำเลย ผมนึกถึงแล้วก็ยิ้ม ระหว่างนั้นพี่ภูพาผมไปที่เตียง ก้มลงมาจูบปากแล้วก็ยิ้มให้

“เป็นไรครับน้องโมส ยิ้มอะไรอยู่คนเดียว ชอบเหรอ”

“พี่ได้เรียกโมสว่าน้องแบบนั้นมานานแล้ว คิดถึงจัง” ผมพูดออกไป พี่ภูหัวเราะแล้วก็เกลี่ยแก้มผม

“เดี๋ยวพี่จะเรียกให้หายคิดถึงเลย”

พี่ภูพูดแล้วดันตัวผมลงนอนราบ สองมืออุ่นลูบไปทั่วใบหน้าลากลงมาตามลำคอ และลูบไปที่หน้าอก ปลายนิ้วเริ่มขยี้ตุ่มไตผ้าเนื้อผ้าซีทรู ความรู้สึกแปลกประหลาดโหมกระพือขึ้นมา โดนสัมผัสผ่านเนื้อผ้าชนิดนี้ทำให้ผมไม่คุ้นเคยเอามากๆ เลย

“อือ อึก”

ผมกระตุกแอ่นหน้าอกขึ้นหาเรียวลิ้นที่ดูดกลืนยอดอกผ่านผ้า ความรู้สึกแปลกๆนี่ทำให้ผมขนลุก และยิ่งรู้สึกมากกว่าเดิมเมื่อมือใหญ่ที่ไล้ลงไปที่กางเกงใน ปลายนิ้วแทรกเข้าตรงรอยผ่าของกางเกงเพื่อสัมผัสกับแก่นกายของผม

“พี่ฮะ” ผมครางเรียก สองมือโอบแผ่นหลังกว้างของเขา สองขาก็เริ่มเกร็งยกขึ้นเมื่อพี่ภูขยับมือรูดรั้งให้ ส่วนปลายถูไถไปกับเนื้อผ้าลื่นจนผมทนไม่ไหว ปลดปล่อยออกมาอย่างรวดเร็ว

พี่ภูขยับตัวออกเพื่อถอดเสื้อตัวเอง ผมเองก็เครื่องติดลุกขึ้นเอื้อมมือไปถอดกางเกงให้เขา เห็นเจลที่อยู่ข้างๆ ก็รีบคว้ามาเปิดฝาแล้วเทราดลงไปที่ท่อนเนื้อแข็งที่กำลังชี้หน้าผมอยู่ในตอนนี้

“ผมทำให้พี่บ้างนะฮะ”

ค่อยๆ จับไปที่แก่นกายนั้นอย่างเบามือ รูดขึ้นลงช้า ๆ นวดจนเจลเริ่มออกฤทธิ์พี่ภูก็ซี๊ดปาก ผมเงยหน้ามองเห็นว่าพี่เขาก็มองมาที่ผม ดวงตาคมเยิ้มไปด้วยอารมณ์ใคร่

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ พี่จะทนไม่ไหวเอา”

ผมไม่รู้ว่าผมทำหน้าแบบไหน แต่พูดจบพี่ภูก็ขยับตัวลงนอน ให้ผมคร่อมอยู่ด้านบนโดยที่หน้าผมอยู่ตรงส่วนนั้นเขา และหน้าเขาก็อยู่ตรงส่วนนั้นของผม ท่านี้มันน่าอายแต่ผมกลับชอบ เพราะเราสามารถทำอะไรๆได้พร้อมกัน

“อื้อ พี่ภู” เรียกชื่อเขาเมื่อพี่ภูกดสะโพกผมลงแล้วใช้ปากกับน้องชายของผม ผมเองก็พยายามจะทำให้เขาเหมือนกัน แต่แข้งขามันอ่อนจนพยุงตัวเองแทบไม่ไหว ทำท่าจะนั่งทับหน้าพี่เขาอยู่รอมร่อ

“ทำให้พี่ด้วยสิครับน้องโมส”

ผมก็พยามทำแต่พี่เขาทำผมเสียวจนหมดแรง สิ่งที่ได้คือแก่นกายร้อนของพี่เขาแนบอยู่แก้ม

“พี่ภูโมสทนไม่ไหวแล้วฮะ ทำเลยนะฮะ” ผมพลิกตัวนอนหงายดึงแขนพี่ภูให้ขยับเข้ามาตรงหว่างขาผม จากนั้นผมก็เป็นฝ่ายจัดการใส่ถุงยางให้ ระหว่างนั้นพี่เขาก็เทเจลลงฝ่ามือของเขาแล้วนำมาเตรียมช่องทางให้ผมไปด้วย แต่ผมนั้นใจร้อนอยากให้พี่เขาเข้ามาเร็ว ก็เลยเร่งพี่เขาใหญ่เลย

“เดี๋ยวเราก็เจ็บ พี่ยังไม่ได้เตรียมอะไรเลย”

ผมส่ายหน้า ดึงเจลมาเทใส่ตรงส่วนนนั้นของตัวเองจนลื่นหมด ดันนิ้วเข้าไปเพื่อชะโลมเจลเหนียวให้ทั่วด้านใน จากนั้นก็อ้าขากว้างให้พี่เขาเข้ามาได้แล้ว

“แบบนี้ก็ไม่เจ็บแล้วฮะ”

“เด็กดื้อ ใจร้อนจริง เดี๋ยวก็เจ็บหรอก” พี่ภูส่ายมองผมอย่างไม่วางใจ เขาสอดนิ้วเข้ามาแล้วเตรียมให้อีกเล็กน้อย

“ไหนบอกว่าจะเรียกโมสว่าน้องไง” ผมดึงมือพี่เขาใช้ขาเกี่ยวสะโพกพี่เขาให้เข้ามาใกล้ๆ ให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม

“ก็เรามันดื้อ” พี่ภูต่อว่าผมพร้อมจ่อตรงส่วนนั้นให้ตรงกับช่องทางของผมโดยที่เขาไม่ได้ใช้มือจับไว้ ผลก็คือมันลื่นออกไม่ได้เข้ามาในกายตามที่ผมต้องการ พี่ภูหัวเราะเมื่อผมขมวดคิ้วครางอย่างขัดใจต้องเป็นฝ่ายจัดการจับแล้วดันตัวเข้าหาเอง ผมนิ่วหน้าปากสั่น เพราะไม่ได้เตรียมก่อนช่องทางของผมเลยเกร็งแน่นแต่ก็ไม่ได้เจ็บฝืดอะไร เพราะเจลมันช่วยได้เยอะเลย พี่ภูเองก็ดูแย่เพราะความหนั่นแน่นที่เขาได้รับ

“อื้อ...”

“น้องโมส อืม...เซกซี่มากครับ”

ผมขยับตัวเข้าหาเป็นจังหวะ พอขยับเร็วและถี่ขึ้นก็ได้ยินเสียงเฉอะแฉะจากเจล ฟังดูแล้วเร้าอารมณ์ไม่น้อยเลย ส่วนพี่ภูก็อยู่นิ่งๆมองดูผมที่นอนเด้งสะโพกเข้าหาเขาอย่างพอใจ

“โมสเมื่อย พี่ขยับหน่อยสิฮะ”

ผมอ้อนดึงเขาลงมาจูบ แต่พี่ภูก็แค่หัวเราะไม่ยอมขยับเหมือนเดิม จนผมยู่ปากฟาดมือลงบนต้นแขนเขานั่นแหละพี่แกถึงจะยอมขยับให้ แถมเวลากระแทกเข้ามาทีก็ทำเอาผมหัวสั่นหัวคลอน เสียงที่เปล่งออกไปก็กระท่อนกระแท่นไม่เป็นคำ

ผมเกร็งตัวกอดคอพี่เขาแน่น ซุกหน้าเข้ากับบ่าดมกลิ่นเหงื่ออดใจไม่ไหวที่จะดูดดุนจนเป็นรอย สองมือยิ่งรัดแน่นเมื่อรู้สึกได้ว่าสวรรค์ต่ำลงมาเรื่อยจนปลายเท้าแตะ ผมตัวกระตุกปลดปล่อยออกมา พี่ภูจูบแก้มผมแล้วผ่อนแรงลงและหยุดขยับในที่สุด

พี่ภูหยุดอยู่นิ่งอยู่ครู่นึง ปลุกปั่นอารมร์ผมขึ้นมาใหม่สองแขนของเขาช้อนเข้าที่ใต้จ้อพับขาแล้วก็ช้อนตัวผมขึ้น ผมหวีดครางอย่างหวาดเสียวรีบกอดคอพี่เขาเพื่อยึดตัวเองไว้ ตอนนี้ตัวผมไม่ติดเตียงเลย

“พี่ชอบท่านี้” เขาบอกแล้วยิ้มเอียงหน้าเพื่อจูบผม สองมือของเขาจับสะโพกผมขึ้นลงแล้วเพื่อมความเร็วขึ้นเรื่อยๆ

“อือ พี่ภู ดีฮะ” ผมเองก็เกาะตัวพี่เขาครางจนเสียงแหบเสียงแห้ง ยิ่งเขาได้ยินสิ่งที่ผมครางออกไปก็ยิ่งขยับสะโพกเข้าหาเหมือนจะทำให้ผมเสียงจนขาดใจไป

“อื้อ โมส น้องโมส” พี่ภูเร่งครางเสียงต่ำในลำคอ คำรามชื่อผมแล้วก็ดึงสะโพกผมเข้าหาเขาอย่างหนักอีกสองสามทีแล้วก็หยุด เขาถึงจุดผมเองก็ตามไปติดๆ

เราสองคนหอยหนักทิ้งตัวนอนบนเตียง เสียงหอยหายใจดังสะท้อนไปทั่วห้อง เหงื่อไหลจนชุ่มตัวไปหมด แอร์เย็นๆ ที่เปิดไว้ไม่ได้ช่วยให้เราหายร้อนเลย

“พี่จะเตรียมเชือกมาทำไมฮะ โมสไม่เห็นพี่ใช้เลย” ผมถามถึงเชือกที่พี่เขาเตรียมไว้ ตอนแรกนึกว่าจะเอามามัดผม แต่ก็ไม่เห็นว่าพี่เขาจะใช้มันเลย ผไม่ได้อยากโดนมัดนะแค่สงสัยว่าพี่ภูจะเตรียมไว้ทำไม

“พี่ลืมน่ะสิ ก็เด็กมันยั่วให้รีบจัด”

“ไม่ได้ยั่วซักหน่อย” ผมตอบไม่เต็มเสียงนัก ก็ยั่วจริงนั่นแหละแต่ตอนนั้นมีอารมร์ไงเลยกล้าทำ มานึกถึงตอนนี้แล้วน่าอายจะตาย

“อย่าเพิ่งถอดสิ ซื้อมาตั้งแพงจะมาใส่รอบเดียวได้ยังไงครับ เรามาเล่นเชือกกันก่อนดีกว่าเนอะ” พี่ภูยิ้มเจ้าเล่ห์เอื้อมมือไปคว้าเชือกสีแดงแล้วทำท่าจะเข้ามามัดผมจนโวยวายห้ามแทบไม่ทัน

“ผมเหนื่อยแล้วฮะ ท่าที่พี่ทำเมื่อกี่ทำผมปวดเอวเลย” ผมบ่นพี่ภูก็หัวเราะ ก้มลงซุกไซ้ซอกคอของผม ปลายนิ้วของเขาก็จับและบีบไปที่ยอดอกจนผมเริ่มจะเคลิ้มตาม

“รอบนี้พี่จะไม่ให้น้องโมสเหนื่อยเลยครับ แค่นอนเฉยๆ ก็พอ พี่จะขยับเอง”

“พี่อย่ามัดโมสแน่นสิ ผิวมันเป็นรอย” ผมบอก ทำปากยู่แก้มป่องเมื่อเห็นพี่ภูใช้เชือกมัดที่ข้อมือผมแน่นเสียจนขยับแทบไม่ได้

“ไม่แน่นก็ไม่เร้าใจสิครับ”

จบ.


 ชุดนอนไม่ได้นอนมาแล้วจ้า ฝากเอ็นดูน้องโมสด้วยนะคะ
ถึงน้องจะเขินแต่เพื่อความสุขของพี่ภูน้องยอมเต็มที่ค่าาา  :-[ :-[
#เจลหล่อลื่นของพี่ภู

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-10-2018 13:54:19 โดย Loammy »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด