★♥ 75 METERS HIGH ♥★ [R&J ตอนที่ 20 [End] ]★ 13/10/18 ★ P: 35
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ [R&J ตอนที่ 20 [End] ]★ 13/10/18 ★ P: 35  (อ่าน 170124 ครั้ง)

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1075
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2257/-45
อ้างถึง
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะ ครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรัก ชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้าม แจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะ ปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของ แต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้าม จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิด เดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม

6.การ พูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอม ให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้าม ลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อ ขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ด นิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยาย ที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

16.นิยาย เรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วน หรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมด ออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้าม แจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

18.ใคร จะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17

เวปไซต์ แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่าง ประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม




75 METERS HIGH

- Darin -

♥ ★ ♥ ★ ♥ ★ ♥ ★ ♥ ★ ♥


75 METERS HIGH คือความสูของตึก 25 ชั้น

ระยะแหงนคอตั้งบ่าจากหน้าร้านกาแฟเล็กๆ ขึ้นไปยังห้องทำงานผู้บริหารบริษัทยักษ์ใหญ่

ระยะห่างระหว่างพวกเขาจะทำให้ความรักครั้งนี้เป็นจริงได้ไหม

นิยาย feel good หวานละมุนปนฮาเรื่องนี้ จะชวนคุณอบอุ่นหัวใจไปด้วยกัน



ภาค1 : ภีม & ศีล

“ศีล” เป็นพนักงานสารพัดประโยชน์ เขาทำทุกอย่างภายในร้าน
รวมถึงเป็นพนักงานส่งดอกไม้และกาแฟ
วันหนึ่งเขาได้รับออเดอร์ให้ไปส่งกของยังตึกสูงทันสมัยที่อยู่ใกล้เคียง
เมื่อลิฟท์โดยสารตัวที่เขาขึ้นกระชากอย่างแรงและค้างเติ่งอยู่ที่ชั้น 15

อาการตกใจขั้นสุดทำให้พุ่งเข้าไปหาเพื่อนร่วมชะตากรรม
แก้วกาแฟในมือหกรดเสื้อและรองเท้าของชายหนุ่มหน้าขรึมในชุดสูทประณีต

แต่โชคร้ายไม่ได้มาแค่หนึ่ง เมื่อเขารอดชีวิตออกมาจากลิฟท์เจ้ากรรมได้
กลับพบว่าเขาได้ส่งกาแฟและดอกไม้ถึงตัวผู้รับเรียบร้อยแล้ว 

"ภีม" เพื่อนร่วมชะตากรรมของเขาคือผู้รับของปลายทาง
และที่แย่ไปกว่านั้นคือเป็นเจ้าของตึกและอสังหาริมทรัพย์ย่านนี้
รวมไปถึงร้านกาแฟเล็กๆ ที่เขาทำงานอยู่
เรื่องราวๆ วุ่นๆ จึงเกิดขึ้นนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา


ภาค2 : รามิล & จิน

ในระหว่างที่ยังหางานทำไม่ได้ “จิน” จึงชักชวนเพื่อนสนิท
มาทำงานเป็นพนักงานร้านดอกไม้และกาแฟของญาติ
กิจวัตรประจำวันอย่างหนึ่งที่เขาชอบทำ คือแอบขึ้นไปนั่งพักที่สวนหย่อมบนดาดฟ้า
ของอาคารสำนักงานทันสมัยตั้งอยู่ไม่ไกลจากร้าน เพื่อหลบหนีความวุ่นวาย

จนได้เจอกับ “รามิล” ชายหนุ่มร่างสูงสมาร์ทแต่ขี้อวด
พนักงานบริษัทที่แอบอ้างว่าตนเองเป็นเจ้าของตึกแต่ถูกเขาจับได้เสียก่อน 

ความสัมพันธ์ระหว่างพักจึงก่อตัวขึ้นบนดาดฟ้า
คนหนึ่งจริงใจแต่อีกคนหวังเล่นสนุก เรื่องราววุ่นๆ จึงเกิดขึ้น

จะทำอย่างไรเมื่อ “รามิล” ดันตกหลุมรักหนุ่มน้อย
ผู้ประกาศตัวว่าความรวยเป็นสิ่งที่อยู่ไกลและคนรวยไม่น่าเข้าใกล้ที่สุดขึ้นมา
       
♥ ★ ♥ ★ ♥ ★ ♥ ★ ♥ ★ ♥

•.★* สารบัญ *★.•

ภาค1 : ภีม & ศีล

ภาค2 : รามิล & จิน

*.:。 ✿*゚‘゚・✿.。.:* *.:。✿*゚’゚・✿.。.:* *.:。✿*゚¨゚✎・ ✿.。.:* *.:。✿*.:。✿*
R&J บทนำ[End]

นิยายของดาริน

เรื่องยาว
The Theory ♥♥ Series
  - ทฤษฎีโลกกลม เขาว่าคือพรหมลิขิต [ End]
  - ทฤษฎีร้อยเล่มเกวียน [ End]
H ! Stranger ไง!คนแปลกหน้า [ End] 
  Beside ใกล้.ชิด.รัก [ End]
   Ma man and his boy บ้านนี้ต้องมีพี่เลี้ยง  [ End] 
   Apple of my eye สุดที่รักของผม  [ End] 
He is mine คนนี้ของเหมียว  [ End]   
  กามเทพคูณสอง 
  Love Mission ภารกิจพิชิตรัก [ End]
  มหารัก [ End]   [ End]
Someone LOVES You   [ End]
STALKER  แอบ.หลง.รัก  [ End]
คุณรองประธานกับบอดี้การ์ดตัวอ้วน [ End] 
All For You [ End] 

เรื่องสั้น


*.:。 ✿*゚‘゚・✿.。.:* *.:。✿*゚’゚・✿.。.:* *.:。✿*゚¨゚✎・ ✿.。.:* *.:。✿*.:。✿*






Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-10-2018 13:57:43 โดย darin »

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1075
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2257/-45
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #1 เมื่อ09-09-2018 13:32:25 »

คุยกันก่อนอ่าน

** เรื่องนี้จะคล้ายๆ ซิทคอมนะคะ แปลว่าเนื้อเรื่องจะเกินจริงพอสมควรเพื่อเน้นความบันเทิง ใครที่ชอบแนวสมจริง อาจต้องผ่านก่อนน้า ^^ (แจ้งไว้ก่อนนะคะกลัวอ่านแล้วไม่สนุกค่ะ)


75 METERS HIGH

ภีม&ศีล

บทนำ

"รอด้วยคร้าบ" ศีลส่งเสียงนำไปก่อนตัว เมื่อประตูลิฟท์ที่หมายตากำลังจะปิดลง เขาเร่งฝีเท้าจนเกือบจะเป็นวิ่ง ในมือถือดอกไม้ช่อใหญ่กับแก้วกาแฟหนึ่งใบ
   
ศีลยืนหอบเมื่อประตูลิฟท์ปิดลง เขาลอบมองชายหนุ่มใจดีที่ช่วยกดเปิดลิฟท์รอ ใบหน้าหล่อเหลาดูเคร่งขรึม ไหล่กว้าง สูงราวกับนายแบบ อยู่ในชุดสูทดูสมาร์ท ศีลอดก้มลงมองตัวเองไม่ได้ เขาเป็นชายหนุ่มร่างผอมแห้ง หน้าตาธรรมดา แถมอยู่ในเสื้อผ้าที่แตกต่างกับชายหนุ่มลิบลับ
   
ศีลทำงานเป็นพนักงานร้านดอกไม้และกาแฟ หน้าที่หลักคือส่งของให้กับลูกค้า ชุดทำงานของเขาคือชุดพนักงานส่งของของทางร้าน เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีเขียวกับกางเกงยีนส์สีน้ำเงินฟ้า หมวกปักโลโก้ร้าน และรองเท้าผ้าใบสีดำเพื่อกันเลอะ ช่างแตกต่างกับชายหนุ่มตรงหน้าโดยสิ้นเชิง
   
ไปชั้นเดียวกันด้วย ศีลมองปุ่มกด จะรู้จักคนที่เขาส่งของให้ไหมนะ แต่ออฟฟิศใหญ่โตขนาดนั้นคงรู้จักกันไม่ครบทุกคนมั้ง ศีลก้มลงมองดอกไม้ในมือ แอบยิ้มเมื่อคิดว่าเดี๋ยวนี้ผู้หญิงเป็นคนส่งดอกไม้ให้ผู้ชายแล้ว
   
เพราะมัวแต่คิดอะไรเพลินๆ เขาจึงตกใจจนร้องเสียงหลง เมื่อลิฟต์กกระชากตัวแรงหนึ่งครั้งก่อนหยุดนิ่ง ความตกใจบวกกับแรงกระชากทำให้เขาเซถลาเข้าหาเพื่อนร่วมชะตากรรม กาแฟกระฉอกออกจากแก้วตามแรงเหวี่ยง ดอกไม้ปลิวหวือออกจากมือ ปะทะกับองกว้างก่อนตกลงสู่พื้น
   
ศีลยืนตะลึงหน้าซีด รีบเก็บช่อดอกไม้ขึ้นมา "ขอโทษครับ ขอโทษ!"

“ไม่เป็นไร” คนตรงหน้าไม่แสดงอาการ ไม่แม้แต่จะก้มลงจัดการกับคราบกาแฟที่หกเลอะเสื้อสูทกับรองเท้า แม้ไม่มากแต่ก็เห็นเด่นชัด

ศีลหมายจะเข้าไปเช็ดให้ แต่ต้องชะงักเมื่อคิดบางอย่างขึ้นมาได้ ดวงตาของเขาเบิกกว้าง

“คะ..คุณ! คุณ! ลิฟต์ค้าง!

ร่างสูงสบตาโตของเขา ไม่ตอบอะไร เดินผ่านเขาไปยังแผงควบคุม ปดปุ่มฉุกเฉิน ตาเหลือบขึ้นมองกล้องวงจรปิดในลิฟต์ ครู่เดียวก็มีคนตอบกลับมา ด้านนอกทราบแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น กำลังแจ้งเจ้าหน้าที่ให้ดำเนินการช่วยเหลือ

“รอก่อน” น้ำเสียงคนพูดราบเรียบ

ศีลอดมองค้อนไม่ได้ อะไรจะใจเย็นขนาดนั้น ถ้านานล่ะ ถ้าเขาติดอยู่ระหว่างชั้นพอดี ถ้าเปิดเข้ามาช่วยไม่ได้ ถ้าอากาศหมดก่อน

!!!

ถ้าอากาศหมดก่อน!!!

“คุณ! ถะ..ถ้าเราตายก่อนล่ะ”

“ใจเย็น” มือแข็งแรงจับไหล่เขาทั้งสองข้าง หมุนให้หันไปเผชิญหน้า จ้องตาเขาราวกับสะกดจิต “อย่าเพิ่งสติแตก”

“ผมไมได้สติแตก ผม..ผม..” คนไม่สติแตกพูดไม่เป็นคำ “เช้านี้ผมยังไม่ได้โทรหาพ่อกับแม่ ยังไม่ได้บอกรัก ออเดอร์ตอนบ่ายรับไว้ก็ยังไม่ได้บอกจิน ผมยังไม่เคยไปเที่ยวต่างประเทศเลยสักครั้ง ผม..”

“ก็โทรสิ”

“หะ!!” ดวงตาของศีลเบิกกว้าง จ้องตาอีกฝ่าย

“คุณก็โทรไปสิ ลิฟต์ค้างมันไม่ได้ตัดสัญญาณโทรศัพท์ สัญญาณอาจจะอ่อนแต่พอคุยได้”

ศีลรู้สึกถึงแมลงวันนับสิบตัวกำลังบินเข้าปากของเขา เพราะมันอ้าค้างอยู่นานก่อนเสียงหัวเราะเก้อๆ จะหลุดลอดออกมา

“ฮะๆ” เขาพยายามฝืนความกลัวทำเหมือนตัวเองไม่เป็นไร “ผมแค่เปรียบเปรยว่าผมยังไม่ได้ทำอะไรตั้งหลายอย่าง เกิดเป็นอะไรขึ้นมาคงเสียดาย”

“เราแค่ลิฟต์ค้าง” เสียงคนพูดยังราบเรียบไร้ความตระหนกตกใจ

“ไม่แค่นะครับ ลิฟต์ตัวนี้เก่าแก่แค่ไหนก็ไม่รู้” ศีลทำเป็นเมินความใหม่ของลิฟต์เสีย มันอาจใหม่เพราะแม่บ้านทำงานดีก็ได้ “แล้วถ้าเกิดเจ้าของตึกสั่งลิฟต์สเป็คต่ำมาติด เกิด..เกิดลิฟต์มันสวยแต่รูปจูบไม่หอม”

“หึๆ ใครเขาใช้สำนวนนั้นกับลิฟต์” ในขณะที่เขาโวยวายอีกคนกลับมีท่าทีสบายๆ ชวนให้โมโห

“นี่ผมพูดจริงนะครับ ใครจะไปรู้คุณลุงเจ้าของตึกอาจไม่เคยสั่งซ่อมบำรุงลิฟต์เลยก็ได้ ไม่งั้นมันจะค้างเหรอ ตึกนี้สร้างมาตั้งนานแล้ว เราต้องไม่ตั้งอยู่ในความประมาท” ความกลัวความวิตกทำให้คนสติแตกได้ เขาคงเป็นหนึ่งในนั้น ศีลรู้ตัวว่าเขาพูดมาก โวยวายแต่เขาหยุดตัวเองไม่ได้

“คุณลุง?!!”

“ครับ” ศีลพยักหน้า ทีอย่างนี้ดันทำเสียงเสียตกใจ แทนที่จะโฟกัสเรื่องที่เขาพยายามบอกดันสนใจคำเรียกเสียอย่างนั้น

“รู้ได้ยังไงว่าแก่แล้ว”

“โห~ คนเป็นเจ้าของตึกใหญ่โตขนาดนี้ได้ ต้องแก่ระดับคุณลุงขึ้นไปอยู่แล้วครับ แต่มันใช่เรื่องที่เราต้องคุยกันตอนนี้ไหม ผมว่าเรามาช่วยกันหาทางออกดีไหมครับ”

ศีลเพิ่งนึกได้ว่าเขาไม่ควรอยู่เฉย ชายหนุ่มวางดอกไม้และแก้วกาแฟลงที่มุมลิฟต์

“ไม่ต้อง รอเฉยๆ ก็พอ เชื่อเถอะว่าลิฟต์ตัวนี้ปลอดภัยดี”

“แต่เราไม่ควรงอมืองอเท้ารอความช่วยเหลือนะครับ เราต้องรู้จักช่วยตัวเองก่อน” ศีลเงยหน้าขึ้นมองเพดานลิฟต์ เขาดูหนังมาตั้งเยอะ ข้างบนมันเปิดขึ้นไปได้

“คุณหนักเท่าไหร่ครับ”

“ฉันเหรอ? ถามทำไม”

“ช่างเถอะ คุณเหยียบหลังผมปีนขึ้นไปดูด้านบนหน่อยครับ”

“ดูหนังมากไปหรือเปล่า” เสียงพูดปนหัวเราะ

“เอาน่าคุณดีกว่าไม่ลอง เกิดเราติดอยู่ระหว่างชั้นปีนขึ้นไปด้านบนมันน่าจะตรงกับประตูด้านนอกพอดี” เห็นไหมการดูหนังมากใครว่าไม่ได้ประโยชน์ เขาเคยดูเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน

“ไม่ล่ะเดี๋ยวหลังหัก” ผู้ร่วมชะตากรรมไม่ยอมร่วมมือกับเขา

“งั้นผมเหยียบคุณแทนก็ได้ คุณตัวใหญ่กว่าผม”

“ไม่มีทาง! นั่งรอเฉยๆ เถอะ ยิ่งคุณโวยวายทำโน่นทำนี่อากาศจะยิ่งหมด”

ศีลชะงัก จริงด้วย! เขาลืมไป

ร่างสูงถอดเสื้อสูทออก โยนลงไปบนพื้นก่อนลงไปนั่งทับ ศีลทรุดตัวลงนั่งข้างร่างสูง เงียบกริบ

“หึๆ คุยบ้างก็ได้ คุณจะได้ไม่เครียดจนสติแตก”

“ทำไมครับ กลัวผมกระโดดกัดหูเหรอ”

“ไม่ได้คิดแบบนั้นแต่ก็ใกล้เคียง”

ศีลหันไปมองใบหน้าด้านข้างของคนพูด เห็นนิ่งๆ ขรึมๆ ร้ายไม่ใช่เล่นนะ ศีลถอนใจยาว พอได้นั่งลงพักสติของเขาก็ค่อยๆ กลับมา เริ่มรู้สึกว่าเมื่อครู่ตัวเองวิตกเกินไป

“คุณทำงานชั้นยี่สิบห้าเหรอครับ” ศีลชวนอีกฝ่ายคุยเล่นฆ่าเวลา

“ใช่”

“รู้จักคนที่ชื่อพีระพัฒน์ พงษ์ภีระไหมครับ”

“ถามทำไม”

“ก็นั่น” ศีลชี้มือไปยังของที่เขากองเอาไว้ “ของคนที่ว่าครับมีลูกค้าสั่งให้มาส่งให้ เห็นอยู่ชั้นเดียวกันเลยถามเล่นๆ”

“รู้จัก”

“แต่สงสัยจะส่งไม่ได้แล้ว” ศีลมองของด้วยดวงตาละห้อย ดอกไม้บอกช้ำจากการตกกระแทก กาแฟฝาหลุด กระฉอกออกมาแม้ไม่มากแต่สภาพนี้ก็คงส่งให้ลูกค้าไม่ได้

“ผมว่าไม่เป็นไร เหตุสุดวิสัยแบบนี้คนรับเข้าใจ”
   
“ไม่ได้หรอกครับ พี่ลิตเจ้าของร้านผมจริงจังเรื่องนี้มาก ลูกค้าต้องได้รับของที่ดีที่สุด โชคดีที่ร้านผมอยู่ในซอยที่ติดกับตึกแค่นี้เอง เดี๋ยวกลับไปเปลี่ยนได้ แต่ก็เสียดายค่าดอกไม้มันแพง”
   
“ใครส่งมา มีการ์ดไหม”
   
“แหนะๆ” ศีลหันไปมองคนถามตาวาว “เห็นเงียบๆ อยากรู้เรื่องคนอื่นเหมือนกันเหรอครับ.. อุ้ย!” ศีลยิ้มแห้งเมื่อเจอเข้ากับสายตาดุๆ รีบยกมือขึ้นตบปากตัวเองเบาๆ
   
“บอกไม่ได้ครับ ความลับของลูกค้า”
   
“มีคนมาแล้ว” ร่างสูงลุกขึ้นยืน ศีลรีบหยิบของขึ้นมาถือไว้ เสียงงัดประตูลิฟต์ดังจากภายนอก ครู่เดียวประตูลิฟต์ก็เปิดออก
   
“ขอโทษครับ” พนักงานรักษาความปลอดภัยโค้งต่ำมาก ศีลส่งยิ้มกว้างให้จะได้รู้ว่าเขาไม่โกรธ พนักงานที่นี่ถูกฝีกมาดีจริงๆ มารยาทงามเชียว
   
แต่ไม่ใช่แค่นั้น ด้านหน้าลิฟต์มีคนยืนรออยู่อีกหลายคน แต่ละคนมีสีหน้ากังวล
   
“เป็นอะไรไหมครับ” เสียงถามนอบน้อม
   
“ไม่เป็นครับ สบายดี” ศีลยิ้มแย้มตอบ ร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ ยกยิ้มมุมปาก ดวงตาเป็นประกายขำ
   
“เอ่อ..” ผู้ชายในชุดสูทเหมือนอยากพูดอะไรสักอย่างแต่แล้วก็เงียบไป
   
“โอ๊ะ!ผมไม่ทันแล้ว” ศีลเพิ่งนึกได้ว่าเขาต้องรีบกลับไปร้านเพื่อเปลี่ยนดอกไม้และกาแฟ ลูกค้าแจ้งเวลาส่งของมาด้วย เขาไม่อยากเลทมากเกินไป
   
“เดี๋ยว”
   
“ครับ?” ศีลหันไปมองเมื่อร่างสูงยกมือจับบ่าเขาไว้
   
“ส่งของนั่นมาเถอะ”
   
“ทำไมครับ” ศีลไม่ยอมส่งให้
   
“ฉันคือคนที่นายจะมาส่งขอให้”
   
“ไม่จริงม้างง” ศีลหรี่ตามองคนพูด อำเขาหรือเปล่า
   
“คุณมงคลบอกหน่อยว่าผมชื่ออะไร”
   
“ได้ครับ ชื่อคุณพีระพัฒน์ พงษ์ภีระครับ”
   
“หา~” ศีลตาเบิกกว้าง เผลอหลุดคำอุทานออกมา
   
“ไม่ต้องหา ไม่ต้องทำมาใหม่ ส่งมาฉันจะบอกคนส่งให้เองว่าได้รับของแล้วในสภาพดีมาก”
   
“ไม่ดีมั้งครับ คือ..คือ..”
   
“ส่งมาเถอะ”
   
ศีลใช้เวลาตัดสินใจอยู่ครู่หนึ่ง ดีเหมือนกันพี่ลิตจะได้ไม่เสียดอกไม้ฟรี อย่างน้อยคนๆ นี้ก็รู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ”
   
“ขอบคุณมากครับ” ศีลส่งดอกไม้ การ์ดและแก้วกาแฟให้ แต่มีคนยื่นมือมาช่วยรับแทน
   
“ช่วยเซ็นรับให้ด้วยครับ” เขาเปิดกระเป๋าหยิบใบรับของมาให้ชายหนุ่มเซ็น
   
“จะนั่งพักก่อนไหม” คนพูดคืนปากกาให้เขา
   
“ไม่เป็นไรครับ ผมต้องรีบกลับไปที่ร้าน”
   
“อืม อย่าลืมโทรหาพ่อกับแม่” เสียงพูดไม่เท่าไหร่แต่สายตาที่มองมานี่สิ ถ้าไม่ใช่ลูกค้าละน่าดู! ถึงจะคิดแบบนั้นแต่เขาก็อดไม่ได้อยู่ดี ศีลย่นจมูกใส่ ยิ่งทำให้ดวงตาคู่นั้นเป็นประกายมากขึ้น
   
“สวัสดีครับ” ศีลยกมือขึ้นไหว้ก่อนเดินแยกมา เขายกมือขึ้นทุบไหล่ รู้สึกเหมือนผ่านสมรภูมิรบมา เป็นการเริ่มต้นวันที่ตื่นเต้นพิลึก ขอให้วันนี้เขาไม่โชคร้ายเกินไปด้วยเถอะ
 
• • • • • • • •
   
“โชคดีนะที่ไม่เป็นอะไร” จินตั้งใจฟังเขาพูดจนจบ จินเป็นชายหนุ่มรูปร่างเล็ก ใส่แว่นตลอดเวลา เป็นเพื่อนสนิทสมัยเรียนมหา’ลัยของเขา หลังจบออกมาต่างคนต่างยังหางานทำไม่ได้ จินจึงชวนมาทำงานที่ร้านของญาติสนิทไปพลางๆ ระหว่างรองาน ซึ่งเขาเต็มใจมาอย่างยิ่ง การทำงานหนักดีกว่าการกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปทั้งเดือน
   
“ใช่ ถ้าไม่นับเรื่องหน้าแตกนะ” ศีลส่ายศีรษะ “ใครจะรู้วะ เป็นตัวเองก็น่าจะบอกกันตั้งแต่แรกอมพะนำอยู่ได้ จะจำชื่อนี้ไปอีกนานเลย นายพีระพัฒน์ พงษ์ภีระ”
   
“ชื่ออะไรนะ!”
   
พี่ลิต เป็นเจ้าของร้านดอกไม้และกาแฟที่ผมทำงานอยู่ เป็นชายหนุ่มร่างสูงผอม ไว้ผมยาวปะบ่า ท่าทางพี่ลิตดูตื่นตกใจ รีบเดินตรงมาหาพวกผม
   
“ชื่อพีระพัฒน์ พงษ์ภีระ  โอ๊ย! พี่ลิต โอ๊ย”
   
ศีลร้องโอดโอยเมื่อเจ้านายสุดที่รักยกมือขึ้นบีบคอ แม้จะบีบหลอกๆ แต่ก็ต้องร้องกันไว้ก่อนเผื่อเอาจริง
   
“ที่เล่าเมื่อกี้ ที่เรียกตาลุง เรื่องขี้เหนียวนี่คือคนนี้เหรอ”
   
“ช่ายพี่ โอ๊ยยย พี่ลิต หยุดดด เดี๋ยวผมตาย” ศีลร้องเสียงหลงเพราะคราวนี้เจ้านายเขย่ามือ ทำเอาเขาหัวสั่นหัวคลอน
   
“จะตายกันจริงๆ น่ะสิ” พี่ลิตยอมปล่อยมือจากคอเขา ถอนใจยาวมาก “เงาหัวไม่เหลือกันแล้ว”
   
“ทำไมพี่” ศีลลูบคอตัวเอง ยังไม่เข้าใจที่เจ้านายพูด”
   
“มีอะไรหรือเปล่าครับ” แม้แต่จินเอง สีหน้าก็เริ่มเป็นกังวล
   
“ก็คนที่พูดถึง คนที่เราติดอยู่ในลิฟต์ด้วยเป็นเจ้าของตึกนั้น”
   
“หา~” ศีลตาเหลือก เจ้าของตึก! หมอนั่นคือตาลุงที่เขาพูดถึงเหรอ
   
“ไม่ต้องหาอะไรแล้ว ไม่ใช่แค่ตึกนั้น ที่ดินครึ่งซอยนี้ก็เป็นสินทรัพย์ของครอบครัวคุณพีระพัฒน์ รวมถึงที่ดินตรงนี้ด้วย” พี่ลิตถึงกับต้องควักยาดมในกระเป๋าขึ้นมาดม
   
“ตรงนี้เหรอพี่” หน้าของเขาเหลือสองนิ้ว
   
“เออสิ พี่เช่าห้องนี้จากบริษัทของคุณพีระพัฒน์”
   
ศีลกลืนน้ำลายลงคอ รู้สึกถึงความซวยซ้ำซวยซ้อนของตัวเอง ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมทุกคนถึงดูพินอบพิเทา
   
“รีบเอากระเช้าดอกไม้ไปขอโทษ คลานเข่าเข้าไปเลยนะเจ้าศีล”
   
“พี่ลิตตต อันนั้นก็เกินไป”

ศีลคอหดเมื่อเจ้านายหันขวับมามอง “ไม่เกิน ต้องทำให้คุณพีระพัฒน์หายโกรธให้ได้เข้าใจไหม เดือนหน้าก็ถึงเวลาต่อสัญญาร้านแล้วถ้าไม่ได้ต่อสัญญาตายแน่”
   
“ฉิบหาย อะไรมันจะพอดีขนาดนี้” ศีลอยากตีอกชกหัว เขารู้จากเจ้านายว่าตึกนี้ต่อสัญญาทุกสามปี ตั้งสามปีไม่มีเรื่องอะไร ทำไมต้องมาเกิดตอนจะหมดสัญญาด้วยวะ
   
“ได้พี่” ศีลตอบรับเจ้านายด้วยสีหน้ามุ่งมั่น “เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมไปแต่เช้าเลย”
   
“ไปวันนี้เลยเดี๋ยวช้า”
   
“พรุ่งนี้เหอะพี่”
   
“นี่มันเรื่องด่วนจัดการให้เรียบร้อยก่อน หรือเราติดอะไร”
   
“ติดความซวยไงพี่ลิต เผื่อยังมีตกค้าง เดี๋ยวลุงเห็นหน้าผมแล้วฉุนขึ้นมา”
   
“ตกลง งั้นไปพรุ่งนี้” ลิลิตเห็นด้วยทันที
   
เสียงหัวเราะดังขึ้นเบาๆ จินพยายามกลั้นแล้วแต่ไม่สำเร็จ เขาขำเพื่อนกับญาติสนิทจนหลุดเสียงออกมา
   
“ขอโทษครับ” จินรู้ว่ามันเป็นเรื่องซีเรียส แต่ฟังแล้วเขาอดขำไม่ได้จริงๆ
   
“ไม่เป็นไรพี่ก็ขำ” สุดท้ายไม่มีใครกลั้นสียงหัวเราะไว้ได้ หนึ่งเจ้านายสองลูกน้องปล่อยเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน
   
“เอาเถอะมันคงเป็นดวง” ลิลิตพูดอย่างปลงตก ปกติเขาจะเป็นคนรับออเดอร์ลูกค้าและจัดดอกไม้เป็นหลัก จินชงกาแฟและจัดดอกไม้ ศีลเป็นพนักงานสารพัดประโยชน์ หน้าที่หลักคือส่งของ แต่ออเดอร์นี้เข้ามาตอนเขาไม่อยู่ จินเป็นคนรับสายและจัดดอกไม้ให้ ไม่อย่างนั้นเขาคงรู้ตั้งแต่เห็นชื่อแล้ว เรื่องบางเรื่องมันก็เป็นเรื่องของโชคชะตาล้วนๆ ถือเสียว่าเป็นความตื่นเต้น เพื่อไม่ให้ชีวิตเงียบเหงาจนเกินไป
   
“พี่ลิต”
   
“ว่า” ลิลิตหันไปมองลูกน้องตัวแสบสุดของร้าน ศีลยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นกระกายวาววับ
   
“พรุ่งนี้พี่ลิตเป็นคนเอาไปให้ไหม เผื่อฟ้าจะประทานเนื้อคู่โคตรหล่อโคตรรวยมาให้”
   
ลิลิตชอบผู้ชาย เรื่องนี้ครอบคัวเพื่อนฝูงต่างรู้ดีเพราะเขาไม่เคยปิด เขาส่งยิ้มกว้างให้ลูกน้อง เดินเข้าไปหาช้าๆ
   
“ตายซะเถอะเจ้าศีล!”
   
“ฮ่าๆ” ศีลวิ่งไปทั่วร้าน ลิลิตยิ้มขำ เขาโกรธเจ้าเด็กนี่ไม่ลงหรอก ปากดีไป ระวังเถอะ! จะเป็นเนื้อคู่ของเอ็ง
   
✪✣✤✥✦TBC✤✥✦✧✪
Darin ♥ FANPAGE
Twitter : primdarin




« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-09-2018 12:08:47 โดย darin »

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4944
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +166/-7
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #2 เมื่อ09-09-2018 14:11:28 »

ชอบๆ.  :katai2-1:

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1187
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #3 เมื่อ09-09-2018 14:39:15 »

น่ารักกกกอ่าาาาาา

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2431
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #4 เมื่อ09-09-2018 14:44:11 »

 :hao3: สมพรปากพี่ลิล ฟ้าประทานเนื้อคู่มาให้ศีลจริง ๆ อ่ะ

ออฟไลน์ i.am.wee

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 232
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #5 เมื่อ09-09-2018 20:19:13 »

แลเรื่องนี้จะสนุกสนาน อยากอ่านเร็วๆแล้วสิ

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3050
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #6 เมื่อ09-09-2018 21:58:05 »

ตามที่พี่ลิตบอกเลยจ้า เนื้อคู่มาแล้ว รอๆๆๆๆ แค่นี้ยังสนุกเลย

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2932
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #7 เมื่อ09-09-2018 23:18:19 »

ศีลเอ๊ยยยย ความรั่วนั้น หนูได้แต่ใดมาาาาาาาาาาาา

ออฟไลน์ ommanymontra

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3562
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-0
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #8 เมื่อ09-09-2018 23:55:54 »

 :z1:

 :L2: :pig4: :L2:

ออฟไลน์ Chompoo reangkarn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1066
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-0
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #9 เมื่อ10-09-2018 00:03:59 »

ศีลน่ารัก  ติดตาม

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
« ตอบ #9 เมื่อ: 10-09-2018 00:03:59 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5349
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #10 เมื่อ10-09-2018 00:07:33 »

 :katai2-1:

ออฟไลน์ Wordslinger

  • แป้งจี่รีรีข้าวสาร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1180/-5
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #11 เมื่อ10-09-2018 00:13:22 »

อ่านแค่บทนำก็สนุกแล้วค่ะ พล็อตแนวนี้เป็นสิ่งที่ชอบอ่านเสมอ ยิ่งคุณดาริณเขียนยิ่งคิดว่าน่าจะสนุก หวาน ฮา นายเอกของเรารั่วเสียขนาดนี้ ฉากตรงลิฟต์นี่ขำจริงๆ นะคะ พนักเขาไม่ได้ถูกฝึกมาดีจนเกินไปหรอกลูก...ก็ที่อยู่ในลิฟต์นั่นน่ะเจ้านายเขา

จะรออ่านเรื่องนี้นะคะทั้งภาคหนึ่งภาคสองเลย ขอบคุณค่ะ  :mew1:

ออฟไลน์ O-RA DUNGPRANG

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1834
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-5
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #12 เมื่อ10-09-2018 00:45:39 »

เจอไอ้ตัวแสบ1อัตรา  :z1: :z1: :z1:   ป.ล.ถ้าหายไปไม่ได้เมนท์หมายความว่าเรารอสอยเล่มเลยน้า  :กอด1: :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3736
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #13 เมื่อ10-09-2018 02:52:55 »

จะรออ่านนะคะ สู้ๆนะ

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2250
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-4
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #14 เมื่อ10-09-2018 07:22:21 »

ตลก“ศีล”  :jul3: :jul3:

ออฟไลน์ Al2iskiren

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1808
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-3
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #15 เมื่อ10-09-2018 09:10:30 »

รอค่า

ออฟไลน์ lemonphug

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 344
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #16 เมื่อ10-09-2018 10:26:45 »

น่ารักมาก o13

ออฟไลน์ myd3ar

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1554
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #17 เมื่อ10-09-2018 11:29:42 »

เจอกันแบบนี้ ประทับใจแรกพบเป็นศูนย์มั้ย 5555

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3463
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #18 เมื่อ10-09-2018 14:09:09 »

ชอบ ๆ ชอบแนวเรื่องแบบนี้จริง ๆ

ออฟไลน์ mypink801

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1627
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #19 เมื่อ10-09-2018 14:24:25 »

ชอบบบบ เฮฮาแต่ตอนแรกเชียว
ศีลเอ้ยย เนื้อคู่ตัวเองนั่นแหละ 555555555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
« ตอบ #19 เมื่อ: 10-09-2018 14:24:25 »





ออฟไลน์ มาดามพีพี

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 63
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ บทนำ★ 09/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #20 เมื่อ10-09-2018 15:48:46 »

ชื่อนักเขียน รับประกันความฟืลกู้ดดดด... :impress2:

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1075
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2257/-45
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ [ตอนที่ 1]★ 10/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #21 เมื่อ10-09-2018 18:42:41 »




** เปลี่ยนใจ ลงให้เลยนะคะ^^


ตอนที่ 1: กระเช้าดอกไม้และกาแฟ

“ฝากไว้ได้เลยค่ะ”
   
ศีลก้มลงมองกระเช้าดอกไม้ยิ่งใหญ่อลังการที่ลิลิตจัดมาให้อย่างดี กับกาแฟแก้วพิเศษเพื่อทดแทนแก้วเมื่อวาน พร้อมคำสั่งกำกับมาว่าต้องพูดขอโทษพีระพัฒน์ให้ได้
   
“คือผมมีเรื่องอยากคุยกับคุณพีระพัฒน์ด้วยครับ” เขาแลกบัตรผ่านประชาสัมพันธ์ด้านล่างขึ้นมา แต่เมื่อขึ้นมาถึงชั้นที่ยี่สิบห้า พนักงานที่เคาน์เตอร์ด้านหน้าแจ้งให้เขาฝากของเอาไว้
   
“ได้นัดไว้ล่วงหน้าหรือเปล่าคะ” แม้สีหน้าจะดูยิ้มแย้มแต่ดวงตาที่เหลือบมองชุดทำงานของเขาทำให้ศีลรู้ว่าทำไมเขาถึงไม่ได้เข้าพบ
   
“เปล่าครับ” ตอนนี้เขาเริ่มทำใจแล้ว พี่ลิตคงเข้าใจน่าว่าเป็นถึงผู้บริหารการเข้าพบคงทำไม่ได้ง่ายๆ
   
“ถ้าอย่างนั้นต้องขอโทษด้วยนะคะ”
   
“ครับ” ศีลยอมจำนน เขาทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว ได้แต่หวังว่าการ์ดที่เขาบรรจงเขียนคำขอโทษมาอย่างดีจะแทนกันได้
   
“ยังไงผมฝากของให้คุณพีระพัฒน์ด้วยนะครับ”
   
“ค่ะ”
   
“มีอะไรหรือเปล่า” เสียงเพราะหูแต่ฟังดูมีอำนาจดังขึ้น ศีลหันไปมอง หญิงสาวร่างสูงอยู่ในชุดสูททันสมัยเดินมาจากทางด้านหลังเขา ก่อนหยุดยืนที่หน้าเคาน์เตอร์
   
“มีคนมาส่งของให้คุณพีระพัฒน์ค่ะ”
   
ศีลถึงกับหน้าเหวอ เขามาขอพบไม่ได้มาส่งของ
   
“อืม งั้นก็ให้คนยกเข้าไปข้างใน”
   
“ขอโทษนะครับ” ศีลตัดสินใจท้วง “คือผมมาขอพบคุณพีระพัฒน์ครับ ส่วนของนั่นผมนำมาด้วย”
   
“ถ้าอย่างนั้นเชิญนั่งรอสักครู่นะคะ ไม่แน่ใจว่าคุณภีมติดประชุมหรือเปล่า”
   
ศีลรู้ว่ามันเป็นคำแก้ตัวแต่เขาก็รู้สึกดีขึ้น ชายหนุ่มเดินไปนั่งยังโซฟาห่างออกไปตามคำเชิญของหญิงสาว เขาได้ยินเสียงคุยกันดังเบาๆ
   
“ไม่เห็นแจ้งพี่ว่ามีคนมาขอพบคุณภีม”
   
“ไม่ได้นัดไว้ค่ะ อีกอย่าง..” ศีลทำเป็นไม่เป็นสายตาที่มองมา 
   
เสียงของหญิงสาวที่เพิ่งเดินเข้ามาเบาลง “ถึงยังไงก็ต้องแจ้งเข้าไป คุณภีมสะดวกพบหรือไม่จะแจ้งออกมาเอง”
   
“ขอโทษค่ะ”
   
“เดี๋ยวพี่แจ้งคุณภีมให้ ชื่ออะไรได้บอกไหม”
   
“เอื้องไม่ได้ถามค่ะ” สีหน้าคนตอบจืดสนิท “แต่มีการ์ดมาด้วย” การ์ดถูกยื่นให้คนถาม
   
“เดี๋ยวพี่โทรบอก”
   
“ค่ะ”
   
สายตาศีลมองหนังสือที่หยิบขึ้นมาอ่าน ท่าทางจดจ่อ แต่หูกางออกยิ่งกว่าเรดาร์ เขาตั้งใจฟังทุกคำ เอาวะ ท่าทางพอมีหวัง แต่ถ้าจะพูดตามความจริงเมื่อกี้เขาแอบโล่งอกเล็กน้อยที่ไม่ต้องพบ ตอนนี้เลยบอกไม่ถูกว่าดีใจหรือเสียใจ
   
“เชิญค่ะ” เพียงครู่เดียวหญิงสาวที่มองเขาเป็นแค่คนส่งของ ซึ่งความจริงก็ใช่ เดินเข้ามาหาพร้อมกับยิ้มให้อย่างงดงาม ผายมือไปยังทางเดิน
   
เขาเดินตามประชาสัมพันธ์เข้าไป เดาว่าชั้นนี้มีแต่ห้องทำงานผู้บริหารเพราะห้องทำงานแต่ละห้องใหญ่โตโอ่อ่า ศีลมองผ่านกระจกใส ด้านในเหมือนห้องรับแขกขนาดใหญ่ มีเก้าอี้รับแขก มีโต๊ะทำงานตั้งอยู่หน้าประตูบานใหญ่อีกที คนที่นั่งข้างนอกน่าจะเป็นเลขา ส่วนประตูนั่นคงเป็นห้องทำงานของผู้บริหารอีกทีมั้ง ศีลเดาไปเรื่อยเปื่อยจนคนนำทางหยุดเดิน
   
“เชิญค่ะ”
   
“ขอบคุณครับ”
   
ศีลเปิดประตูเข้าไป ภายในห้องกระจกคล้ายห้องที่เขาเห็นระหว่างทาง แต่ตกแต่งหรูหรากว่ามาก มีชุดรับแขกขนาดใหญ่ มีมุมเครื่องดื่ม มีอุปกรณ์สำนักงานครบครัน หญิงสาวที่เขาเจอเมื่อครู่ลุกขึ้นจากโต๊ะทำงาน
   
“เชิญค่ะ คุณภีมรออยู่แล้ว”
   
“ขอบคุณครับ” ศีลค้อมศีรษะให้ เดินผ่านประตูที่หญิงสาวเปิดรอเข้าไปด้านใน เขาอดคิดไม่ได้ว่ากว่าเขาจะได้เจอคนที่ต้องการพบเขาคงโค้งจนปวดเอว ทำไมการเจอคนๆ หนึ่งมันถึงยากเย็นขนาดนี้

ห้องทำงานที่เขาเคยเห็นมาจากการตระเวนส่งกาแฟละแวกนี้ไม่ได้ครึ่ง ไม่ใช่สิไม่ได้เสี้ยวของห้องนี้ ผนังเป็นกระจกกว้างมองเห็นวิวสุดลูกหูลูกตา ทุกอย่างดูน่าตื่นตาตื่นใจไปหมด
   
“สวัสดี”
   
ศีลสะดุ้ง เขามัวแต่ตื่นตาตื่นใจไปกับสิ่งที่ได้เห็นจนลืมเจ้าของห้องไป
   
“สวัสดีครับ” ศีลรีบยกมือไหว้
   
“พูดธุระของคุณได้เลย” ศีลรู้สึกว่าตัวของเขาหดเล็กเท่าก้านไม้ขีด เขาเคยเจอแต่ ‘มีไรวะ’ ‘ว่าไงมึง’ เจอประโยคทางการเข้าไปได้แต่ยิ้มแห้ง รู้สึกเหมือนอาจารย์ฝ่ายปกครองเรียกเข้าไปพบ
   
ศีลขยับเข้าไปใกล้อีกนิด เขาวางกระเช้าดอกไม้กับแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ
   
“ผมเอากระเช้าดอกไม้กับกาแฟมาฝาก เอ๊ย มาขอโทษเรื่องเมื่อวานครับที่ผมเสียมารยาทกับคุณพีระพัฒน์ ต้องขออภัยเป็นอย่างสูง ” อย่าคิดว่าเขาจะพูดประโยคหรูหราเหล่านี้ได้เอง มันคือสคริปที่เจ้านายผมยาวของเขาเขียนให้ท่องจำ นี่เขายังแอบตัดคำว่ากราบออกไป เพราะมันฝืนปากเกินไป
   
“ไม่ต้องขอโทษ ผมไม่ติดใจอะไร”
   
“ขอบคุณครับ” ศีลยิ้มกว้าง ไม่น่าเชื่อว่าจะรวดเร็วและง่ายดายกว่าที่เขาคิด
   
“แล้วคุณล่ะติดใจอะไรหรือเปล่า”
   
“ไม่ครับ” เขารีบปฏิเสธ “ไม่ติดใจสักนิ้ดดเดียว” ศีลลากเสียยาว ภายในใจคิดว่ารอดแล้วกู ไม่ต้องกลัวเจ้านายฆาตกรรมหมกร้านตามที่ขู่เอาไว้ก่อนมา
   
“ก็ดี” คนพูดพยักหน้า ดวงตามีแววพึงใจ ศีลอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมดวงตาคู่นั้นถึงได้แลดูเจ้าเล่ห์แปลกๆ
   
“เพราะที่จริงคุณเรียกค่าเสียหายจากบริษัทผมได้ เรียกค่าเสียเวลา เสียโอกาส ค่าตกใจ ค่าอะไรก็แล้วแต่ ถึงไม่เคยได้ยินว่ามีใครฟ้องกรณีนี้มาก่อนแต่ถ้าจำไม่ผิดผมคิดว่ามันฟ้องได้ และน่าจะได้แพงกว่าค่าทำความสะอาดชุดกับรองเท้าของผม”
   
!!!
   
ศีลอ้าปากค้าง เดี๋ยวนะ จริงสิ! ตาลุงนี่เป็นเจ้าของบริษัท เขาก็ต้องเป็นผู้เสียหายสิ!
   
“รู้ไหมว่าทำกาแฟหกรดใครนิดหน่อยไม่ผิดกฎหมาย เว้นแต่คุณตั้งใจราดกาแฟร้อนๆ ใส่ผม”
   
ศีลมองรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปนขำนั้น อีตาลุงนี้ร้ายชะมัด สมแล้วที่เป็นคนรวย โว๊ยยย ทำไมเขาคิดไม่ได้วะ ศีลโวยวายอยู่ในใจแต่ครู่เดียวก็ปลงตก เขาไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นอะไร เอาจริงๆ แล้วเขาไม่ติดใจเรื่องลิฟต์ค้างสักนิดและยังรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนผิดอยู่ดี
   
“ช่างมันเถอะครับ ว่าแต่เสื้อกับรองเท้าคุณทำความสะอาดออกไหมครับ”

“ไม่รู้สิ ผมส่งให้แม่บ้านทำ”
   
แม่เจ้า! ความสะดวกสบายของคนรวยมันเป็นอย่างนี้นี่เอง ศีลพยายามทำหน้านิ่งไม่ให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ในใจ
   
“ตกลงคุณอยากเรียกร้องค่าเสียหายไหม”
   
ชายหนุ่มเลิกคิ้ว แปลกใจนิดหน่อยที่อีกฝ่ายถาม เขานึกว่าเขาเสียรู้ไปแล้วเสียอีก
   
“ไม่ครับ” ศีลปฏิเสธ ถึงรู้แล้วว่าทำได้เขาก็ไม่มีความคิดนั้นอยู่ในหัวอยู่ดี “ผมแค่ตื่นเต้นนิดหน่อย คุณแย่กว่าอีก เปื้อนทั้งเสื้อทั้งรองเท้า แถมดอกไม้กับกาแฟก็สภาพไม่สวยเลย”
   
ดวงตาที่มองตรงมายังเขาฉายแววพึงใจ คล้ายเจ้าตัวถูกใจในคำตอบของเขา
   
“แต่..” ศีลนึกขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง

“ว่ามาสิ”
   
“ร้านที่ผมทำงานอยู่เช่าพื้นที่ของตึกที่เป็นของที่นี่ครับ จะต้องต่อสัญญาเดือนหน้า ผมไม่ได้ขอให้ต่อให้เลย อันนั้นแล้วแต่การพิจารณาตามความเหมาะสมเลยครับ แต่ผมอยากขอว่าอย่าให้เหตุการณ์เมื่อวานมีผลได้ไหมครับ ผมซุ่มซ่ามเองไม่เกี่ยวกับทางร้าน”
   
“พรุ่งนี้ให้เจ้าของร้านมาติดต่อได้เลย”
 
“ครับ?!! พรุ่งนี้เหรอครับ!”
   
“ใช่ หรืออยากให้ผมรอ”
   
“ไม่ต้องครับไม่ต้อง เซ็นเลย” ศีลยิ้มร่า เจ้านายเขาต้องพอใจกับข่าวนี้แน่ๆ
   
“ถ้าอย่างนั้นผมไม่รบกวนเวลาคุณพีระพัฒน์แล้วครับ ขอบคุณมากครับ” ศีลยกมือขึ้นไหว้อย่างนอบน้อม อยากรีบไปบอกข่าวดีให้เจ้านายรู้ อีกอย่างอยู่ในห้องนี้นานๆ เขาอึดอัดไม่ค่อยชินกับความหรูหราและอะไรที่เป็นทางการเท่าไหร่
   
“เดี๋ยว”
   
“ครับ?”
   
“ขอบใจสำหรับของ”
   
“ไม่เป็นไรครับ มันถูกกว่าค่าเสื้อกับรองเท้าแน่ๆ เผื่อทำความสะอาดไม่ออก” ศีลยิ้มทะเล้น เอาคำพูดของคนตรงหน้ามาพูดบ้าง

“แล้วก็ขอบคุณอีกครั้งนะครับที่ไม่ถือโกรธ เรื่องเอ่อ..เรื่อง...” ศีลอึกอัก
   
“เรื่องที่คุณเรียกผมว่าคุณลุง เรื่องที่ว่าผมใช้ของไม่ดี เรื่องที่ว่าผมไม่ซ่อมบำรุงตั้งใจปล่อยปละละเลยน่ะเหรอ”
   
“ฮ่าๆ” ศีลหัวเราะแก้เก้อ เขาโบกมือไปมา “ลุงที่ไหนจะหล่อขนาดนี้ครับ”  ศีลพยายามยิ้มให้ร่าเริงเข้าไว้ คนอะไรวะจำแม่นฉิบ
   
“หึๆ”
   
“จริงๆ นะครับตั้งแต่ผมเจอผู้ชายด้วยกันมา คุณพีระพัฒน์ถือว่าหล่อวัวตายควายล้มที่สุดแล้ว”
   
“นั่นคำชมเหรอ” คนถามขมวดคิ้วจ้องหน้าเขา
   
“ชมสิครับ”
   
“งั้นก็ขอบใจ แต่หวังว่าคราวหน้าที่เจอกัน...”
   
“ผมจะเรียบร้อยที่สุดเลยครับ”
   
“หึๆ”
   
“ผมขอกลับก่อนนะครับ สวัสดีครับ” ศีลรีบยกมือขึ้นไหว้ ก่อนที่อีกฝ่ายจะคิดอะไรออกอีก
   
“อืม”
   
เหมือนเป็นสัญญาณให้เขาเผ่น ศีลรีบเปิดประตู ก้าวออกจากห้องใหญ่โตนั่นอย่างรวดเร็ว
   
เขาส่งยิ้มให้กับเลขาสาวเมื่ออีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมอง “ผมกลับแล้วครับ ขอบคุณครับ” ศีลไม่ลืมว่าเขาได้เข้าพบพีระพัฒน์ก็เพราะใคร
   
“ค่ะ โชคดีนะคะ”
   
เขาเพิ่งเข้าใจคำว่าการแสดงออกที่ดีเป็นอย่างไร เขาไม่เห็นสายตาดูถูกหรือตัดสินเขาจากดวงตาคู่สวย คำพูดไพเราะสุภาพ รอยยิ้มเป็นมิตรแต่ไม่มากจนเกินไป และเขาเข้าใจคำว่าตัดสินคนจากภายนอกอีกครั้งเมื่อเดินผ่านหญิงสาวที่นั่งประจำเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ด้านหน้า สายตาที่มองมาตัดสินเขาไปแล้วโดยไม่รู้ว่าเขาเป็นใครหรือเป็นอย่างไร
   
ศีลไม่ได้คิดว่าเขาดีไปกว่าที่เห็น นั่นเพราะเขารู้จักตัวเองดี แต่มันแปลกที่คนที่ไม่รู้จักเขาสักนิดเลือกที่จะตัดสินเขาทันทีจากภาพลักษณ์ภายนอกที่ได้เห็น
   
พ่อแม่ของเขาไม่ได้ร่ำรวยอะไร การทำงานส่งลูกสามคนเรียนไม่ใช่เรื่องง่าย เขาเรียนจบคณะเศรษฐศาสตร์มาจากมหา’ลัยของรัฐ แต่ในยุคที่นักศึกษาจบใหม่ล้นตลาด การหางานทำจึงไม่ใช่เรื่องง่าย ดังนั้นเขาจึงพอใจแล้วที่ได้ช่วยแบ่งเบาภาระของพ่อแม่แม้จะเป็นแค่พนักงานส่งของร้านกาแฟก็ตาม

• • • • • • • •

“มีอะไรวะ” ศีลพยักพเยิดไปทางเจ้านาย เขาพกข่าวดีมาให้เต็มกระเป๋า แต่ทำไมสีหน้าเจ้านายของเขาตอนนี้ถึง เหมือนปลาสำลักน้ำไม่มีผิด
   
“เรื่องตลกร้ายน่ะ” จินหันมายิ้มให้เขา ยกนิ้วขึ้นดันขอบแว่น
   
“อะไรเล่ามาเร็ว”ศีลขยับเข้าไปใกล้เพื่อน เรื่องอย่างนี้ต้องกระซิบ
   
“เมื่อกี้มีคนโทรมาจากบริษัทที่ตึกนั้น บอกว่าอยากสั่งกาแฟให้ขึ้นไปส่งทุกเช้า”
   
“อ้าวก็เรื่องดีนี่ ทำไมพี่ลิตทำหน้าเป็นปลาสำลักน้ำแบบนั้นวะ”
   
“ก็คนที่ว่าเป็นเลขาของคุณพีระพัฒน์”
   
“แล้ว?”
   
“กาแฟที่ชงไปเป็นกาแฟคัดพิศษ พี่ลิตสั่งมาลองชิมถุงเดียวเพราะมันแพงมาก”
   
ศีลค่อยๆ เบิกตากว้าง เขาเริ่มเข้าใจเรื่องราว
   
“ถุงนิดเดียวด้วยนะ เขาสั่งทุกวันด้วย เห็นว่าคุณพีระพัฒน์แบ่งให้ชิมแล้วติดใจ แต่สงสัยว่าคงยกให้ทั้งแก้วมากกว่า” จินยักคิ้วให้เขา
   
“ฮ่าๆ” ศีลทนไม่ไหวจริงๆ เขาปล่อยเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น ก่อนรีบโยกตัวหลบเมื่อก้านดอกไม้ปลิวเข้าใส่
   
“ขำ เพราะเอ็งทีเดียว” ลิลิตส่งสายตาคาดโทษลูกน้อง เขากำลังเกิดอาการกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
   
“ผมไม่เกี่ยว พี่ลิตไม่บอกไปละว่าตัวนี้ที่ร้านไม่ได้ขาย”
   
“พี่ลืม ไม่กล้าปฏิเสธด้วย” คนตอบสารภาพเสียงอ่อย ศีลกับจินลอบสบตากัน พวกเขากลั้นขำเกือบตาย
   
“เอาน่าพี่ แลกกับได้ต่อสัญญาร้านพรุ่งนี้ก็ถือว่าคุ้มนะ”
   
“อะไรนะ! พรุ่งนี้! แน่เหรอ”
   
“ผมได้ยินมากับหู คุณพีระพัฒน์บอกผมเอง เขาให้เป็นค่าปลอบขวัญที่ผมติดอยู่ในลิฟต์” ศีลเล่าเรื่องที่คุยกับเจ้าของตึกให้ทุกคนฟัง
   
เมื่อศีลเล่าจบ ทั้งเพื่อนทั้งเจ้านายทำตาปริบๆ ก่อนเสียงหัวเราะจะระเบิดออกมา
   
“ซื่อบื้อพอกันทั้งร้าน” ลิลิตส่ายศีรษะ เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี บางจังหวะของชีวิตก็ไม่ได้ราบรื่นเสมอไป แต่ในเรื่องแย่ก็ยังมีเรื่องดีซ่อนอยู่ อย่างน้อยเขาก็จะได้ทำงานที่รักต่อปีอีกสามปีโดยไม่ต้องรอลุ้นว่าจะได้ต่อสัญญาไหม จะมีร้านใหม่เข้ามาแทนหรือเปล่า แค่นี้ก็ดีแล้ว

“จากนี้ไปก็ฝากร้านด้วยนะ”
   
“ครับผม”
   
ลิลิตยิ้มกว้าง งานที่รัก คนที่รัก แค่นี้ชีวิตก็น่าพอใจแล้ว

✪✣✤✥✦TBC✤✥✦✧✪
Darin ♥ FANPAGE
Twitter : primdarin






ออฟไลน์ Al2iskiren

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1808
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-3
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ [ตอนที่ 1]★ 10/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #22 เมื่อ10-09-2018 19:09:51 »

 ศีลทำดีมาก :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1187
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ [ตอนที่ 1]★ 10/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #23 เมื่อ10-09-2018 19:12:38 »

น่ารักกกกก

ออฟไลน์ Meen2495

  • is allergic to drama.
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-4
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ [ตอนที่ 1]★ 10/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #24 เมื่อ10-09-2018 19:12:56 »

นั่นสิคะ ... ในเรื่องแย่ ๆ ก็มีเรื่องดี ๆ นะ

ชอบคุณภีม ชอบศีล ชอบลิต และนาทีนี้ ชอบคุณเลขา

ออฟไลน์ colorofthewind21

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1672
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ [ตอนที่ 1]★ 10/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #25 เมื่อ10-09-2018 19:31:31 »

มาลงชื่อติดตามเจ้าค่ะ

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1259
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ [ตอนที่ 1]★ 10/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #26 เมื่อ10-09-2018 19:32:30 »

รอติดตามจ้าา

ออฟไลน์ Hoya

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 65
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ [ตอนที่ 1]★ 10/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #27 เมื่อ10-09-2018 19:43:24 »

ขอบคุณ คุณพริม ที่ลงให้ได้อ่าน ค่ะ  :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ ommanymontra

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3562
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-0
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ [ตอนที่ 1]★ 10/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #28 เมื่อ10-09-2018 19:56:13 »

 :3123: :pig4: :3123:

ออฟไลน์ T_TARS

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 36
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: ★♥ 75 METERS HIGH ♥★ [ตอนที่ 1]★ 10/09/18 ★ P: 01
«ตอบ #29 เมื่อ10-09-2018 20:12:19 »

มารอพระเอกอีกสองคนเปิดตัว  :hao7: :hao7:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด