[เรื่องสั้นจบในตอน] อาตะวัน - 22.05.2018
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้นจบในตอน] อาตะวัน - 22.05.2018  (อ่าน 18388 ครั้ง)

ออฟไลน์ wednes19

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
อ้างถึง
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม












เรื่องอื่นๆ

★ [เรื่องยาว] เป็น ที่ รัก *ยังไม่จบ




Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-06-2018 23:42:30 โดย wednes19 »

ออฟไลน์ wednes19

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0


SECRET IN THE BACKYARD


romantic & erotic






“เสือจำอาตะวันได้ไหมลูก”

เสียงของแม่ที่เอ่ยถามถึงคนๆ หนึ่งในความทรงจำของเขาเมื่อสิบปีก่อนผ่านสัญญาณโทรศัพท์ที่ดังขึ้นกลางดึก ความรู้สึกที่เขาเคยคิดว่าลืมเลือนไปแล้วกำลังสาดกระทบตรงเข้ามาพร้อมภาพใบหน้าสวยหวานราวกับภาพวาดของคุณอาคนนั้นที่ฉายชัดขึ้นในหัวสมอง

“ได้ครับ”

“ดีเลย ลูกช่วยไปงานศพแทนแม่ทีนะจ๊ะ” หัวใจของเขากระตุกวูบไปกับประโยคเรียบง่ายของผู้เป็นมารดา แต่ในวินาทีต่อมา เสียงถอนลมหายใจด้วยความโล่งอกก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในเวลาเที่ยงคืน “พอดีแม่ของอาเขาเสีย แต่แม่ติดธุระสำคัญเลยไปไม่ได้ ยังไงมะรืนนี้เราช่วยไปเป็นตัวแทนของแม่ทีนะ ที่อยู่ของบ้านอาเขาแม่จะส่งไปให้ทางข้อความ”

“ครับ”









รถยนต์แฮทช์แบ็คสีดำสนิทออกเดินทางจากตัวเมืองตั้งแต่ช่วงสายของวันศุกร์ไปยังนอกเมืองที่อยู่ห่างไกลออกไปเกือบสองร้อยกิโล

การพบหน้ากันอีกครั้งในรอบสิบปีเป็นเหมือนการปลดล็อกประตูที่ถูกปิดตายมาอย่างยาวนานให้เปิดขึ้น อาตะวันยังดูงดงามเหมือนเดิมในความทรงจำ กาลเวลาไม่สามารถพรากความอ่อนเยาว์บนใบหน้าของอีกฝ่ายไปได้เลย

ดวงตาคมกริบของชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าจ้องมองรอยยิ้มหวานของคุณอาคนสวยที่ยิ้มมาให้อย่างตื่นตะลึงเหมือนเด็กชายวัยสิบห้าในปีนั้นที่ถูกส่งมาอยู่บ้านหลังนี้ในช่วงปิดเทอมไม่มีผิด



นานมากแล้วที่เสือไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองกำลังทำตัวเหมือนพวกซื่อบื้อ

แต่ทานตะวันกำลังทำให้เขารู้สึกแบบนั้น

“โตขึ้นเยอะเลยนะ”

ภายใต้รอยยิ้มที่สวยงาม ดวงตาของคุณอาดูหม่นแสงไป

ชายหนุ่มจำได้ดีว่าอีกฝ่ายมีเพียงมารดาเท่านั้น และเพราะสุขภาพที่อ่อนแอของคนตรงหน้า ครอบครัวที่มีเพียงกันสองคนแม่ลูกนี้จึงตัดสินใจย้ายออกจากบ้านหลังข้างกันกับครอบครัวของเขามายังเขตนอกเมืองที่เงียบสงบ

“ผมเสียใจด้วยนะครับ”







“ทักทายอาเขาสิ”

“สวัสดีครับ”

สิ้นเสียงเอ่ยทักออกไปตามคำสั่ง ใบหน้าของเขาก็ถูกมือคู่ที่มักวาดภาพอยู่เสมอแตะเข้าที่บริเวณแก้ม

“ตัวสูงจัง โตขึ้นมาคงหล่อมากๆ แน่”

“ยังไงพี่ต้องขอรบกวนตะวันฝากเจ้าเสือไว้สักอาทิตย์หน่อยนะ”

“ไม่รบกวนเลย แม่ไม่อยู่พอดี มีเสือมาอยู่เป็นเพื่อนตะวันก็จะได้ไม่เหงาเหมือนกัน”

เสือได้แต่ยืนเงียบแล้วจ้องมองใบหน้าของคนที่ถูกแนะนำว่าเป็น ‘อาตะวัน’ อย่างโง่งม







“ขอบใจนะ”

เราต่างคนต่างเงียบ มีเพียงสายตาที่ส่งสัญญาณหากันเท่านั้น






พิธีฝังศพมีแขกเหรื่อไม่มาก อาจมีแค่เฉพาะคนสนิทของผู้ตายซึ่งมีไม่กี่คนเมื่อเทียบจำนวนกับงานอื่นที่เขาเคยไป

ท่ามกลางผู้คนเกือบยี่สิบชีวิต คงมีเขาคนเดียวที่อายุน้อยกว่าใคร


ขั้นตอนการฝังถูกดำเนินไปอย่างเรียบง่ายและเต็มไปด้วยความสงบ ดวงตาของชายหนุ่มยังคงเอาแต่เฝ้ามองไปที่ใบหน้าของคุณอาที่ยืนอยู่ใกล้กับหลุมฝังศพที่สุด เขาเห็นความเสียใจมากมายอยู่ภายในดวงตาคู่นั้น แต่มันก็ถูกกดทับด้วยความเข้มแข็งอีกที

เขาคงจะเลวมาก หากคิดว่าความโศกเศร้าที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวของคุณอาคนสวยช่างเย้ายวนใจเหลือเกิน




ราวกับเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อนในห้องนอนเล็กๆ ย้อนกลับมาอีกครั้ง

ร่างอรชรที่ขยับโยกเคลื่อนไหวไปมาราวเปลวไฟบนตัวของเขา

เสียงแหบพร่าที่ร้องครวญครางสลับกับเสียงชื้นแฉะของน้ำลายที่แลกเปลี่ยนกันผ่านรสจูบ

ประสบการณ์และความทรงจำหน้าร้อนที่เขาไม่มีวันลืม





ผู้คนทยอยเดินออกไปจนหมดแล้ว เหลือเพียงร่างที่แสนบอบบางในสายตาของเขาเท่านั้นที่ยังคงยืนจ้องมองดอกกุหลาบสีขาวและถุงดินที่ถูกนำมาวางไว้

เป็นอีกครั้งที่เราต่างให้ความเงียบเป็นตัวกลางทำหน้าที่เชื่อมเราทั้งคู่เอาไว้ด้วยกัน







“เสือ แอบดูอาอยู่เหรอ”

เด็กชายวัยสิบห้าสะดุ้งไปเมื่อถูกจับได้ว่ากำลังแอบมองคุณอาคนสวยอยู่ ดวงตากลมโตที่เปล่งประกายความสดใสและใจดีของคนแก่กว่าจ้องมองไปที่ลูกชายของพี่สาวคนสนิทอย่างนึกเอ็นดูก่อนจะยกมือขึ้นกวักเรียกให้อีกฝ่ายเข้ามา

“เข้ามาก่อนสิ”

ร่างของเด็กหนุ่มที่ดูจะโตเกินกว่าเพื่อนค่อยๆ ทรุดตัวนั่งลงเคียงข้างกับคนที่มีศักดิ์เป็นอา พวกเขาไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันแม้แต่น้อยทางสายเลือด แต่เป็นเพราะมิตรภาพของสองครอบครัวอันแสนยาวนานต่างหากที่ทำให้ในวันนี้เสือได้พบกับ’คุณอาคนสวย’ของตัวเอง

“อยากวาดรูปหรือเปล่า”

“ผม...วาดรูปไม่เก่ง”

ผิวแก้มของกัปตันทีมบาสประจำโรงเรียนขึ้นสีน้อยๆ ด้วยความเขินอาย ทว่าคนแก่กว่าไม่ได้สังเกตเห็นเพราะกำลังจดจ่อกับรูปวาดตรงหน้าอยู่

เสือได้กลิ่นหอมจางๆ จากคนข้างตัว เฝ้ามองมือที่ตะหวัดพู่กันพลิ้วไปมาเหมือนต้องมนต์สะกด

รู้ตัวอีกที เขาก็เห็นภาพคล้ายของตัวเองอยู่บนนั้น

“เหมือนเสือไหม”

อาตะวันหันมายิ้ม

เป็นยิ้มที่หวานยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดที่เขาเคยเจอ

และในตอนนั้นเองที่เขาคิดว่ากำลังตกหลุมรักคุณอาคนสวยของตัวเอง








เม็ดฝนที่ร่วงหล่นจากท้องฟ้าทำให้คนสองคนในสุสานเริ่มรู้สึกตัว

ร่างสูงโปร่งหากแต่ยังบอบบางเหมือนในวันวานของตะวันหันตัวมา ก่อนจะพบว่าร่างสูงใหญ่ของเด็กผู้ชายเมื่อสิบปีก่อนคงยืนรอคอยเขาอยู่ไม่ไปไหน

“เดี๋ยวเป็นหวัด” เสือไม่ได้พูดอะไรมาก แต่กลับถอดเสื้อสูทตัวนอกออกพลางยื่นแขนไปจับตัวของคนเป็นอาให้เข้ามาใกล้แล้วกางผ้าออกเพื่อใช้ปกคลุมศีรษะของพวกเขาทั้งสอง

“ขอบใจนะ”









ตะวันร่างกายอ่อนแอตั้งแต่เด็ก พอเรียนจบชั้นมัธยม  ครอบครัวที่เหลือกันเพียงสองคนแม่ลูกก็ตัดสินใจซื้อที่ดินสองไร่บริเวณนอกเมืองเพื่อสร้างอาณาจักรเป็นของตนเองจากเงินมรดกของพ่อ

ทรัพย์สมบัติของแม่และมรดกของพ่อมีมากจนที่จะสามารถเลี้ยงลูกชายคนเดียวเป็นดั่งเจ้าชายได้จนหมดลมหายใจ ตะวันเลยเรียนจบเพียงแค่ชั้นมัธยมปลาย และศึกษาการวาดรูปโดยเฉพาะต่อจากนั้น

ท่ามกลางความเขียวชอุ่มของสวนดอกไม้ บ้านหลังเล็กสีขาวสไตล์โมเดิร์นได้ตั้งตระหง่านอยู่อย่างมั่นคง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนมันจะถูกเปิดออกพร้อมเสียงแตกหนุ่มของเด็กชาย

“ขอโทษครับ”

“เสือเองเหรอ โทษทีนะ อาลืมดูเวลาไปเลย เราหิวแล้วใช่หรือเปล่า”

เด็กหนุ่มส่ายหน้าแล้วจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่กำลังง่วนอยู่กับการเก็บจานสีของตัวเองเพื่อเตรียมตัวเข้าครัวทำมื้อเย็นให้กับเขาในวันที่สองนี้

“มีพัสดุมาส่งเมื่อกี้”

ร่างบอบบางของคุณอาที่กำลังขยับไปมาหยุดนิ่งไปสักพัก ก่อนใบหน้าหวานนั้นจะหันมามองเสือพร้อมรอยยิ้มเหมือนทุกที “สงสัยเป็นของที่อาสั่งไว้ เสือช่วยรับไว้ให้แล้วใช่หรือเปล่า”

“ครับ ผมวางไว้บนโต๊ะทานข้าว”

“ขอบใจนะ”

อาตะวันว่าพลางเดินเข้ามาใกล้แล้วบีบไหล่เขาเบาๆ แล้วเดินออกไปจากห้องเล็กๆ ที่เจ้าตัวมักใช้สำหรับวาดรูปพลางบ่นพึมพำถึงเรื่องเมนูอาหารที่จะทำในเย็นนี้

ดวงตาของเด็กชายมองตามร่างของอีกฝ่ายไป เสือไล่สายตาตั้งแต่หัวจนมาถึงบั้นท้ายเล็กๆ ที่ถูกปิดอำพรางด้วยกางเกงสีดำของอีกฝ่าย

ชื่อที่อยู่ผู้ส่งของกล่องพัสดุนั่นมาจากเว็บของเล่นผู้ใหญ่ที่เขาเคยแอบแม่ซื้อของแผลงๆ ไปโชว์เพื่อนเมื่อปีที่แล้ว

และคุณอาคนสวยไม่ได้รู้เลยสักนิด ว่าความลับนี้ได้ถูกหลานนอกไส้ล่วงรู้เสียแล้ว









“ครับแม่ อาทิตย์นี้คงไม่ได้กลับบ้าน ครับ เดี๋ยวผมอยู่เป็นเพื่อนอาตะวันเอง”

ดวงตากลมโตคู่สวยของเจ้าของบ้านจ้องมองร่างของเสือที่กำลังยืนโทรศัพท์ติดต่อผู้เป็นมารดาเงียบๆ

ใช้เวลาไม่นานมาก เจ้าของร่างสูงใหญ่ที่ตัดสินใจเอาเองว่าคืนนี้จะค้างที่บ้านเขาก็เดินเข้ามาใกล้แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกัน

“ผมจะอยู่เป็นเพื่อน”

“อื้ม เอาสิ”

บ้านทั้งหลังตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ที่ด้านนอกฝนยังคงตกอยู่แม้เวลาจะล่วงเลยมาเกือบหนึ่งทุ่มแล้วก็ตาม ในขณะที่เสือเอาแต่จ้องมองใบหน้าและท่าทางของคนแก่กว่าอย่างโง่งม ตะวันเองก็กำลังนึกถึงเรื่องเมื่อสิบปีก่อนที่เคยเกิดขึ้น

“เสือเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ แต่ทำไมยังเอาแต่มองอาเหมือนเมื่อตอนนั้นอีกล่ะ”

ริมฝีปากสีสดที่ตั้งแต่ผู้เป็นแม่จากไปก็แย้มยิ้มน้อยลงกำลังคลี่ยิ้มบางๆ อีกครั้งให้กับคนที่กำลังจับจ้องใบหน้าของตนเองอยู่

“คงดีกว่านี้นะครับ ถ้าเราไม่ได้เจอกันในสถานการณ์แบบนี้”

“เหรอ แต่อาว่าก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่หรอก”

ใบหน้าอ่อนกว่าวัยของคุณอาเงยขึ้นจากการมองมือที่กุมไว้บนตักของตัวเองแล้วหันไปมองหนุ่มน้อยที่ตอนนี้โตเป็นชายหนุ่มแล้วของเสือ

เรื่องแม่

ตะวันทำใจเอาไว้ล่วงหน้านานแล้วนับตั้งแต่รู้ว่าเธอป่วยเป็นโรคที่ไม่มีทางรักษาหาย แต่ต่อให้จะเข้าใจและเตรียมใจพร้อมรับกับเหตุการณ์การสูญเสียมานานแค่ไหน แต่ถึงเวลาจริง เขาก็ยังรู้สึกเสียใจเหมือนโลกทั้งใบได้พังทลายลงมาแล้วอยู่ดี

คุณอาคนสวยแลบลิ้นเลียรอบริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะล้วงเข้าไปในกางเกงเพื่อหยิบมวนบุหรี่ขึ้นมา “โทษทีนะ เดี๋ยวอามา”

“เดี๋ยวสิ นี่คุณอาสูบบุหรี่ด้วยเหรอครับ” น้ำเสียงตกใจที่ถามขึ้นทำให้มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย

“อืม แต่ไม่ได้ติดอะไรหรอก แค่เฉพาะตอนเครียดๆ แต่ก็คิดว่านี่คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วแหละ” เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาต้องใช้มันเพื่อปลดปล่อยอารมณ์อีก

แม่จากไปแล้ว

ราวกับอารมณ์และความทุกข์ใจในช่วงตลอดระยะเวลาสามปีที่ผ่านมาได้จบลงไปพร้อมๆ กับการตายของเธอ








ดวงตาของเด็กชายกำลังจ้องมองภาพที่อยู่ตรงหน้าด้วยความจดจ่อ

มองเรือนร่างขาวผ่องเพราะแทบไม่ได้โดนแสงแดดของคุณอาที่กำลังเคลื่อนไหวตัวไปมาบนเตียงด้วยความกระสับกระส่าย ขาเรียวยาวทั้งสองข้างอ้าออกกว้างจนมองเห็นอะไรบางอย่างที่กำลังสั่นไหวไปมาที่ช่องทางลับด้านหลัง

เด็กหนุ่มมองภาพที่คุณอาคนสวยกำลังเร่าร้อนอยู่กับของเล่นผู้ใหญ่ด้วยความรู้สึกตื่นตัว

อาตะวันที่ดูเรียบร้อยในตอนกลางวันดูราวกับเป็นคนละคนกับในเวลานี้เหลือเกิน

เขาจ้องมองภาพของอีกฝ่ายพลางกำความเป็นชายของตนเองในมือแน่น แล้วเริ่มท่องไปในโลกแห่งความสุขสมพร้อมกับคุณอาแสนสวยหลังบานประตูที่ถูกแง้มออกเพียงนิด








“เดี๋ยวอาไปนอนห้องแม่เอง ส่วนเสือนอนที่นี่แล้วกัน”

“เดี๋ยวครับ” ไวกว่าความคิด มือของเขาก็เอื้อมไปคว้าแขนของคุณอาจับไว้เสียแล้ว

ตะวันเอียงคอน้อยๆ อย่างไม่เข้าใจ ก่อนร่างทั้งร่างจะถูกดึงเข้าไปกอดไว้แน่น







“เสือ”

ดวงตากลมโตของตะวันนิ่งอึ้งไปเมื่อหันไปเห็นร่างของใครบางคนกำลังแอบมองเขาอยู่หลังประตู ร่างกายเปลือยเปล่าค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นอย่างเชื่องช้าแล้วเดินเข้าไปหาเด็กชายที่กำลังยืนตัวแข็งทื่อเพราะถูกจับได้

หลานนอกไส้กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากขณะที่สายตาเอาแต่จดจ้องไปทั่วร่างของคุณอาคนสวย เด็กหนุ่มไม่ได้มีความรู้สึกเกรงกลัวเลยสักนิดที่ถูกจับได้แบบนี้ ตรงข้ามแล้ว เขารู้สึกว่ามีอะไรน่าตื่นเต้นกว่ากำลังรออยู่

“อาตะวัน...”

“แอบมองอาแบบนี้ เป็นเด็กไม่ดีเลยนะ” คนที่ควรโกรธยืนยิ้มหวานแล้วใช้สายตาฉ่ำเยิ้มจากอารมณ์ก่อนหน้ากวาดตามองร่างกายของเด็กหนุ่มไปมาอย่างเจ้าเล่ห์

“อยากลองไหมล่ะ”

“...”

“ถ้าอยากก็เข้ามาแล้วปิดประตูสิ”







“อยู่กับผม”

“ทำไม กลัวเหรอ”

“เปล่า... อาก็รู้ว่าทำไม”

ริมฝีปากของคุณอายกยิ้มขึ้นอย่างนึกไม่ถึง ความแข็งขืนจากท่อนล่างของคนที่กำลังกอดเขาอยู่กำลังเสียดสีไปมาจนรู้สึกได้

ตะวันรู้ว่าเสือไม่ลืม

สายตาที่เอาแต่มองมาที่เขาราวกับคนงี่เง่านั่น

“อาไม่ใช่วัยรุ่นอายุ 24 เหมือนเมื่อสิบปีก่อนนะเสือ”

“ผมรู้”

“…”







ดวงตาคู่คมของชายหนุ่มวัยยี่สิบห้ากำลังจดจ้องสำรวจร่างกายเปลือยเปล่าของคุณอาคนสวยอย่างละเอียด

สิบปีผ่านไป แต่ความเย้ายวนของอีกฝ่ายไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย เสือกลับรู้สึกว่า คุณอาของเขาสวยยิ่งกว่าเมื่อตอนนั้นเสียอีก

“จะมองอาแบบนี้ตลอดเลยเหรอ” ตะวันเอ่ยเย้าพลางยื่นมือขึ้นไปลูบแก้มสากของหลานชายตัวโตที่กางแขนใช้ร่างคร่อมตัวเขาอยู่จนเกือบมิด

บนเตียงเดิม

และห้องเดิม

สถานการณ์ทุกอย่างคล้ายกับได้ย้อนไปยังจุดเริ่มต้นอีกครั้ง

“สวย”

ริมฝีปากสีสดบิดเป็นรอยยิ้มอ่านยาก ถ้อยคำเพ้อเจ้อจากปากของเด็กหนุ่มทำให้เขารู้สึกอารมณ์ดีขึ้นผิดกับความทุกข์เศร้าในใจกับการสูญเสียที่เผชิญเพียงลำพัง

ใบหน้าหล่อเหลาของคนเป็นหลานค่อยๆ ก้มลงแนบชิดกับแผ่นอกขาวเนียน แล้วรับฟังเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจของคนแก่กว่าด้วยความรู้สึกราวกับกำลังถูกเติมเต็ม

คุณอาคนสวยคงไม่รู้

ว่าหลังจากที่เสือต้องไปเรียนต่อที่ต่างประเทศจนจบระดับมหาวิทยาลัยนั้น เขารู้สึกอย่างไร

จินตนาการที่เคยอยากโอบกอดร่างเนียนนุ่มนี้ไว้ไม่ไปไหนได้ถูกทำลายไปแล้วครั้งหนึ่ง เรื่องของอาตะวันกลายเป็นความทรงจำที่ถูกชายหนุ่มเก็บไว้ลึกสุดหัวใจ แต่ในตอนนี้เขากำลังได้กอดอีกฝ่าย ได้แนบหูฟังเสียงจังหวะชีวิต และมีมือคู่นั้นที่มักวาดรูปอยู่เสมอกำลังลูบไล้ไปมาตามเส้นผมสีดำสนิท

“อ๊ะ เสือ” เสียงร้องของคนใต้ร่างดังขึ้น มือที่เคยวางไว้อยู่บนกลุ่มผมนุ่มของหลานชายนอกไส้กำลังเปลี่ยนเป็นกำไว้แน่น

ลิ้นร้อนของเสือกำลังไล้เลียรอบยอดอกสีชมพูของคนเป็นอา ร่างนวลเนียนเริ่มสั่นไปมาเพราะความเสียวซ่านที่เกิดขึ้น

คุณอาคนสวยเขาเป็นพวกความรู้สึกไว เมื่อก่อนอีกฝ่ายอาจเป็นคนจับหน้าเขาให้แนบชิดกับแผ่นอกของตัวเอง แต่ไม่ใช่ในตอนนี้ เด็กชายวัยสิบห้าที่โตเป็นหนุ่มเต็มวัยกำลังครอบครองและดูดดุนยอดอกสีหวานของคนเป็นอาอย่างกระหายในอารมณ์

ตะวันเชิดหน้าขึ้นด้วยความพึงพอใจอย่างเชื่องช้า ความเสียวซ่านที่เกิดจากหนุ่มน้อยวัยกลัดมันกำลังทำให้อารมณ์ปรารถนาที่ถูกเว้นว่างไปนานกลับมาลุกโชนอีกครั้ง

ฟันขาวกัดริมฝีปากสีสดจนกลายเป็นภาพที่แสนยั่วยวน เสือใช้สายตามองภาพที่คุณอาคนดีกำลังปลดปล่อยอารมณ์ไปกับสัมผัสของเขาอย่างได้ใจ

มือหนาค่อยๆ ลูบไปทั่วร่างกายเปลือยเปล่าแล้วไล่ลงไปยังส่วนข้างล่างจนคนเป็นอาต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

“อื้อ”

แท่งเนื้อสีอ่อนถูกชายหนุ่มอ่อนวัยกว่าใช้โพรงปากครอบครอง เสือเลียมันคล้ายกับเป็นไอติมแท่งโปรดในวัยเด็ก ความปรารถนาที่อยากจะปรนเปรอให้ตะวันร้องครวญครางจนหมดแรงภายใต้ร่างทำให้ชายหนุ่มยิ่งอมมันให้ลึกขึ้นไปอีก ให้เหมือนกับที่คุณอาคนสวยเคยทำให้เขา

ภาพดวงตาคู่สวยที่จ้องมองมาที่เขาพลางใช้ลิ้นร้อนแลบเลียไปมาที่ความเป็นชายของเขาปรากฏขึ้นในหัวสมอง เสือได้ยินเสียงร้องครางหวิวดังออกมาเป็นระยะ และหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ถูกบังคับให้หยุด

แขนสองข้างของตะวันยกขึ้นผลักร่างของคนหนุ่มกว่าให้ออกไป ก่อนจะดันร่างกายบอบบางของตนเองให้ลุกขึ้นแล้วเปลี่ยนเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมร่างสูงใหญ่ของหลานนอกไส้เสียเอง

“อา...”

ตะวันยิ้ม แล้วมองใบหน้าที่ดูจะตื่นตะลึงไปของหนุ่มน้อย

มือนุ่มนิ่มยิ่งกว่าหญิงสาวหลายคนกำลังจับแท่งร้อนๆ ของเสือไว้เอาแน่นพร้อมใบหน้าที่โน้มเข้าใกล้อีกฝ่ายเชื่องช้า

ในที่สุด ริมฝีปากของผู้เป็นอาก็ประทับลงกับอวัยวะส่วนเดียวกันของหลานชาย

พวกเขาต่างค่อยๆ ละเลียดชิมลิ้มรสที่ห่างหายไปนาน แล้วไล่ระดับความร้อนแรงของรสจูบขึ้นเรื่อยๆ จนได้ยินแต่เพียงเสียงชิ้นแฉะของน้ำลายที่แลกเปลี่ยนกัน

ตะวันค่อยๆ ผละจากชายหนุ่มออกมาแล้วเลียรอบริมฝีปากของตัวเองด้วยท่าทางที่เสือรู้สึกว่าร่างกายของเขากำลังร้อนยิ่งกว่าเดิม
ดวงตาของหนุ่มวัยยี่สิบห้าจ้องมองภาพแสนงดงามที่คนสวยของเขากำลังก้มลงใช้โพรงปากครอบครองความเป็นชายที่ใหญ่โตขึ้นกว่าครั้งงวัยเยาว์อย่างหลงใหล

ความคับแน่นจนน้ำสีใสไหลเยิ้มออกมารอบกลีบปากสีสดยิ่งทำให้บรรยากาศร้อนระอุ

“โตขึ้นเยอะจริงๆ” ตะวันถอนใบหน้าออกแล้วเอ่ยชมเสือตัวน้อยที่อยู่ในปากเมื่อครู่

ใบหน้าหล่อเหลาของหลานชายขึ้นสีน้อยๆ ที่ถูกมองด้วยสายตาปรือปรอย ต่อให้กับคนอื่น เสือจะทั้งโชกโชนและเก่งกาจขนาดไหน แต่พอเป็นต่อหน้าคุณอาคนสวยทีไร เขาก็รู้สึกว่าตัวเองคล้ายกับยังเป็นเด็กชายเมื่อปีนั้นไม่เปลี่ยน

ร่างโปร่งบางค่อยๆ ยกตัวขึ้นพลางจับความเป็นชายของคนใต้ร่างไว้แล้วกดตัวลงเพื่อกลืนกินมันอย่างค่อยเป็นค่อยไป

“คับไปหมด ของเสือใหญ่กว่าของเล่นของอาเยอะจัง” คนแสนสวยในสายตาของเขาเป็นเหมือนเทพธิดาและซาตานในคราวเดียวกัน
อาตะวันยังคงทำท่าทางแบบเดียวกับเมื่อครั้งแรกไม่มีผิด

มีเพียงสิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปคือร่างกายที่โตเต็มวัยของเขา

อีกฝ่ายค่อยๆ ยกตัวขึ้นแล้วกดตัวลงดูดกลืนตัวตนของเขาทีละนิด

ชายหนุ่มเองก็รู้สึกลำบากไม่แพ้กันเพราะความคับแน่นของช่องทางด้านหลังที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าออกของคนเป็นอากำลังทำให้เขาแทบควบคุมอารมณ์ไม่ไหว

เสืออยากจะจับร่างของคุณอาเข้ามากอดไว้แน่นแล้วเป็นฝ่ายออกแรงกระแทกจนอีกฝ่ายตัวสั่นคลอน

แต่เขาก็ต้องควบคุมมันไว้เพื่อที่จะได้มองภาพสวยงามของร่างกายที่กำลังขยับกายเคลื่อนไหวสะบัดพริ้วไปมาราวกับผีเสื้อของอาตะวัน

“อ๊ะ อ่ะ อืออ”

เขาสามารถอดทนได้จนเกือบถึงปลายทาง แต่สุดท้ายเพลิงอารมณ์ที่เก็บกดมาเนิ่นนานก็ถูกทำลายลงด้วยใบหน้าสวยหวานที่แสนยั่วยวนและเสียงหอบครางอันแสนรัญจวนใจ

ร่างสูงใหญ่ของหลานนอกไส้ยื่นแขนไปคว้าตัวของคนเป็นอาเข้ามากอดไว้แน่นเต็มอ้อมอก แล้วเปลี่ยนฝ่ายเป็นผู้นำแทน ส่งแรงกระแทกเข้าออกภายในกายบอบบางของคุณอาคนสวยจนอีกฝ่ายตัวสั่นเกร็งกระตุก

และถึงจุดสุดยอด...










3 เดือนผ่านไป

เสียงรถยนต์ดังแล่นเข้ามาเรียกให้เจ้าของบ้านที่กำลังนั่งวาดรูปอยู่กลางสวนดอกไม้ต้องหยุดมือที่กำลังทำงานอยู่แล้วลุกขึ้นยืนช้าๆ เพื่อมองร่างของเจ้าของรถที่กำลังเดินตรงเข้ามาสวมกอดเขาเหมือนทุกอาทิตย์

“คิดถึงที่สุดเลย”

“ปากหวาน”

เสือไม่สนใจว่าเวลานี้คุณอาคนสวยของเขาจะว่าอย่างไร ชายหนุ่มทำเพียงแค่หลับตาลงแล้วซึมซับไออุ่นของคนที่ตัวเองรักไว้แน่น


ตั้งแต่วันนั้น..

เขาก็เอาตัวเองเข้ามาผูกติดไว้กับอีกฝ่าย ทุกเย็นวันศุกร์ต่อให้การจราจรจะเป็นเหมือนดั่งนรกบนดินแค่ไหน พนักงานบริษัทธรรมดาอย่างเสือก็ไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิดที่หลังเลิกงานจะต้องขับรถออกจากเมืองเกือบ 200กิโลเมตรแบบนี้

ขอแค่ได้กอด ได้หอม ได้จูบ

และได้ตอกย้ำตัวตนของตัวเองลงบนร่างบอบบางที่แสนเย้ายวนนี้ เขาก็คิดว่ามันช่างคุ้มค่า

“อาตะวัน..”

คุณอาแสนสวยของเขา


“หืม มีอะไร”

“อยาก’กอด’อาอีกแล้ว”

เสียงหัวเราะแผ่วเบาดังขึ้น ก่อนที่เสือจะรู้สึกได้ถึงความนุ่มชื้นที่บริเวณซอกคอ “ลองทำกันที่สวนนี่ดีไหม”

“เอาสิ”

ไม่ว่าที่ไหน เขาก็อยากจะอยู่ทานตะวันทั้งนั้น






END


สวัสดีค่าา
อ่านจบแล้วไม่รู้ว่าชอบไหม
อาตะวันในเรื่องคงเป็นผู้ชายที่หน้าสวยมากๆ จนเสือเพ้อเรียกแต่คุณอาคนสวยตลอด
ยังไงก็ฝากพระเอกวัยกำลังกรุบกริบและนายเอกวัยสามสิบอัปเรื่องนี้ด้วยนะคะ
ถ้าชอบก็ช่วยคอมเมนต์ให้หน่อยน้า

แล้วก็ขอฝากเรื่องยาวที่กำลังลงไว้ให้ลองไปติดตามด้วยนะคะ

★ [เรื่องยาว] เป็น ที่ รัก


ขอบคุณมากค่ะ

ออฟไลน์ manami1155

  • ~I Still Love You~
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1798
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +99/-1
ตอนแรกเปิดเรื่องมานึกว่าจะเศร้าซะแล้วค่ะ
แต่ที่ไหนได้แซ่บมากกกกก

เคะแก่กว่านี้มันกร้าวใจจริงๆค่ะ
คุณอาตะวันคนสวย บวกแซ่บมากกกกก
เสือน้อยตัวนี้หลงคุณอาซะจนไปไหนไม่เปนละมั้ง

ชอบการจังเลยค่ะ
อยากขอตอนพิเศษอีกสักตอนสองตอน
ชอบความหวิวของเรื่องด้วย 5555

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
ชอบอะะะะะะะะะะะะะะ ไม่ไหวแพ้เนื้อเรื่องเคะสวยๆ แบบอายุเยอะกว่าแต่สะพรั่งมากๆๆ มีความควีน ความราชินี  :jul1:
เมะเด็กจ้าาาาาาาาา แซ่บๆวัยกำลังกลัดมันอะ ดุแบบดุอะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  :heaven
 :m25: รู้เรยว่าเป็นคนยังไง ฮือ อยากอ่านอีก  :impress2:

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0
 ชอบมาก..กกกกกกกก อยากอ่านต่ออีก  o13 o13 o13

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-6

ออฟไลน์ chaoyui

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1125
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-3
คุณอาแซ่บจังเลยน้าา

ออฟไลน์ himecrazy

  • Alon€ In th€ DarK
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 185
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-0

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6924
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +267/-2
คุณอาแซบมาก

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3724
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1466
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-3
สนุกมาก เอาอีกๆจ้า  :pig4:

ออฟไลน์ มนุษย์บิน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0

ออฟไลน์ colorofthewind21

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1849
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
คุณอาแซ่บมากกก แม้แต่เด็ก 15 คุณอาก็ไม่เว้นนะคะ

ออฟไลน์ Thunder

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 41
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
คุณอาคนสวยคนแซ่บ กินเสือตั้งแต่สิบห้าเลย  :katai2-1:

ออฟไลน์ Petit.K

  • Petit parapluie
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 860
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
คุณอาาาาาาา แซ่บพริกสิบเม็ดไปเลยค่ะ เผ็ชสุดจริงๆ ยอมมม  :hao7: :hao6:

ออฟไลน์ 15magnitude

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 41
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ยังไม่ทันได้ชมสวนเลยน้องเสือ

ออฟไลน์ jaibang

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 45
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ขออีกเยอะๆๆๆๆ :katai1: :jul1:

ออฟไลน์ チイ

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 36
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
คุณอาเนี่ยแซ่บไม่หยุดเลยค่ะชอบที่บรรยายว่าเสือดูเป็นเด็กไม่ประสีประสาทุกครั้ง
เมื่ออยู่ต่อหน้าคุณอาคนสวยคนทางนี้เลือดหมดตัวแล้ว :jul1:

ออฟไลน์ BooJiRa_

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
เผ็ดร้อนมากค่ะ 10 10 10  :hao6:

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-6
อยากอ่านตอนที่เสืออายุ 15 แบบเต็มๆ ไม่มีตัดตอนค่าา ฮือ เป็นลมมม  :hao5:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ TheDoungJan

  • —☁gtrsrist
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
อยากอ่านตอนเสืออายุ15จังเลยค่า. เอาอีกกกก นะคะะ :katai2-1:

ออฟไลน์ Noname_memi

  • 7 or never, 7 or nothing
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1469
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
กุมจมูก ฮรุกกกก  :haun4: ร้อนแรงมาก ขอบคุณมากนะคะ เหิก

ออฟไลน์ WEAK

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
คุณอาคนแซบ

ออนไลน์ mickeyz.min

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 782
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
อาตนแซ่บ

ออฟไลน์ doubleu

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 21
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
อ่านผ่านตัวอักษรก็รู้สึกถึงความสวยของอาตะวันแล้ว ไม่แปลกที่น้องเสือจะเพ้อหามาหลายปี  :o8:
คุณอาแซ่บมาก ทั้งของเล่น ทั้งทำที่สวน มันน่าให้น้องเสือปราบให้อยู่หมัดจริงๆ  :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ yasperjer

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 575
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-2
คูมอาของน้องเสือ​ เปงลมมมมมมมมมม
อายุไม่น้อง​ แต่บดแล้วก็น้องมากก​ ฮือ​ รักคนสวย

ออฟไลน์ Tawonfar

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 87
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
กร้าวใจเหลือเกิน อยากอ่านอีก  :impress2:

ออฟไลน์ คุณข้าว

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 34
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
 :oo1: :haun4: คุณอาคนสวยยยยยยยย

ออฟไลน์ Spoypopoy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 23
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-1
 :z1: งืออออออออออ เขินไปหมดเลย ≧ω≦

ออฟไลน์ namfonjry

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 คุณอาตะวันแซ่บมากค่าา ฮืออออ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด