❤️ Hi Stranger ไง!คนแปลกหน้า ❤️ [ตอนที่ 27 ] 06/03/2018 ❤️ P:38
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ❤️ Hi Stranger ไง!คนแปลกหน้า ❤️ [ตอนที่ 27 ] 06/03/2018 ❤️ P:38  (อ่าน 243874 ครั้ง)

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2266/-46
อ้างถึง
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะ ครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรัก ชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้าม แจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะ ปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของ แต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้าม จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิด เดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม

6.การ พูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอม ให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้าม ลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อ ขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ด นิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยาย ที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

16.นิยาย เรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วน หรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมด ออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้าม แจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

18.ใคร จะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17

เวปไซต์ แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่าง ประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม



Hi ! Stranger ไง! คนแปลกหน้า

- Darin-




"คุณติดค่ารถกลับบ้านผม  ไม่มีตาดูหรือไงว่าจอดรถขวางรถคนอื่น"
เพราะโน้ตใบเล็กที่ติดอยู่หน้ารถ ทำให้ คีรี นึกอยากเห็นเจ้าของขึ้นมาติดหมัด
ใครจะทันสังเกตวะว่าซอกหลืบที่เขาจอดขวางมีรถเวสป้าซ่อนอยู่ ที่มีตั้งเยอะดันไม่จอด

   "ถึงคุณเวสป้า ถือว่าหายกันกับค่ากาวสองหน้าที่คุณติดกระจกรถผม มันเป็นรอย” 
ผ้าใบ
ขยำกระดาษในมือ หนอยรถหรูกว่าแล้วไงวะ พ่อแม่ซื้อให้หรือเปล่าเถอะ
คันนี้เขาหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง น่าภูมิใจกว่าตั้งเยอะ ไอ้อวดรวย

   คนแปลกหน้าสองคนเกิดอาการไม่ชอบขี้หน้ากันขึ้นมาทั้งที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร 
สงครามเล็กๆ ระหว่างเจ้าของรถสปอร์ตหรูสีแดงกับรถเวสป้าสีฟ้าจึงเกิดขึ้น   

   ไม่ว่างานนี้ใครจะเป็นฝ่ายแพ้หรือชนะ
ความสัมพันธ์ของคนแปลกหน้าก็ก่อตัวขึ้นแล้ว



..♥♥ .•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•♥:::

•.★* สารบัญ *★.•



*.:。 ✿*゚‘゚・✿.。.:* *.:。✿*゚’゚・✿.。.:* *.:。✿*゚¨゚✎・ ✿.。.:* *.:。✿*.:。✿*

นิยายของดาริน

เรื่องยาว

เรื่องสั้น


*.:。 ✿*゚‘゚・✿.。.:* *.:。✿*゚’゚・✿.。.:* *.:。✿*゚¨゚✎・ ✿.。.:* *.:。✿*.:。✿*




Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-03-2018 11:32:44 โดย darin »

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2266/-46

บทนำ

-คีรี-

"คุณติดค่ารถกลับบ้านผม  ไม่มีตาดูหรือไง????  ถึงไม่รู้ว่าจอดรถขวางรถคนอื่น"
ผมนึกอยากเห็นเจ้าของโน้ตขึ้นมาติดหมัด รถบ้าอะไรของมันวะ ผมไม่เห็นรถที่ว่าสักคัน

“มีอะไรคะคีรี” ผมเงยหน้าขึ้นมองสาวสวยที่ยืนรออยู่ หมดอารมณ์จะไปต่อเมื่อเจอโน้ตบ้าๆ แปะอยู่บนกระจกหน้ารถ แม่งเอ๊ย มันจะเสียบไว้ไม่ได้หรือไงวะ ล่อด้วยกาวสองหน้าจงใจก่อกวนกันชัดๆ 

“ไม่มีอะไร พวกกวนตีนน่ะ” ผมมองไปรอบๆ อีกครั้งให้แน่ใจ ในเวลาดึกดื่นหลังผับเลิกแบบนี้ จับมือใครดมแทบไม่ได้

“ไหนกูขอดูหน่อย” ผมส่งโน้ตให้จอมทัพ “ช่างมันเถอะ อย่างน้อยก็ไม่ได้ขีดรถกูเป็นรอย” ผมมองรถสปอร์ตหรูคันเก่งของตัวเอง โชคดีที่ยังอยู่รอดปลอยภัย

“เดี๋ยวมึง” จอมทัพยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้ผมรอก่อน “นี่ไง มึงจอดขวางรถเวสป้าคันนี้อยู่”

“ผมต้องเดินตามเข้าไปในซอกหลืบถึงเห็นว่ามีรถเวสป้าสีฟ้าจอดอยู่ด้านใน เหี้ยเอ๊ย แล้วใครใช้ให้เข้ามาจอดในนี้วะ ผมจะรู้ไหม ยิ่งมาช้าไม่ทันนัด เห็นมีที่ว่างหลังร้านผมจึงจอดรถเข้าชิด กันไม่ให้รถที่สวนไปมาเฉี่ยวชนได้ ไม่อยากเสียเวลาไปวนหาที่จอดรถในลานจอด
   
“ทิ้งเงินไว้สักสองร้อยก็ได้มั้งคะคีรี จะได้ไม่ด่าเราตามหลัง” คนที่เดินตามเข้ามาบอกผมเพื่อตัดปัญหา
   “เดี๋ยวผมจัดการเอง” ผมเดินกลับไปที่รถ เปิดหาสมุดโน้ตเล่มเล็ก ก่อนเขียนข้อความลงไปเร็วๆ มันต้องเจอแบบนี้ !!


-ผ้าใบ-

"ถึงคุณเวสป้า ถือว่าหายกันกับค่ากาวสองหน้าที่คุณติดกระจกรถผม มันเป็นรอย” ผมขยำกระดาษในมือจนบี้แบน หนอยรถหรูกว่าแล้วไงวะ พ่อแม่ซื้อให้หรือเปล่าเถอะ คันนี้เผมหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง น่าภูมิใจกว่าตั้งเยอะ ไอ้อวดรวย

กระจกเป็นรอยพ่องมึงสิ แค่เสียเวลาแกะนิดแกะหน่อยจะตายหรือไง ผมไม่ได้จงใจแกล้งสักหน่อย ถึงจะโมโหมากก็เถอะ แต่เมื่อคืนด้านนอกลมพัดแรง ผมกลัวเจ้าของรถจะไม่รู้ว่าทำให้คนอื่นลำบาก ถึงแปะกาวสองหน้าลงไป แต่มันก็นิดเดียว พวกเด็กรวยๆ เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อก็แบบนี้ นิดๆ หน่อยๆ ต้องโวยวาย

ผมไม่รู้จักเจ้าของรถสปอร์ตหรูสีแดง ไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นยังไง ชื่ออะไร แต่ร้านที่ผมเล่นดนตรีอยู่เป็นร้านเหล้าที่มีแต่เด็กมหาลัยมาเที่ยว ประกอบกับรุ่นของรถ ผมจึงเดาได้ไม่ยากว่าน่าจะเป็นเด็กมหาลัยเหมือนกันกับผม

   
ผมยังรู้สึกถึงความลำบากเมื่อคืนไม่หาย ผมต้องเดินไปรอรถเมล์ที่ป้ายซึ่งอยู่ห่างจากร้านเกือบห้ารอยเมตร เพราะร้านอยู่ในซอยลึก แล้วไหนจะต้องนั่งรอรถเมล์ที่ดึกแบบนั้นกว่าจะมาสักคันก็ใช้เวลานานโข ผมไม่อยากรอจนร้านเลิกเพราะวันนี้มีเรียนแต่เช้า

เมื่อคืนผมเล่นเสร็จตั้งแต่ห้าทุ่ม หลังจากหัวเสียอยู่สักพักจึงตัดสินใจกลับหอเลย เรื่องจะขอให้ประกาศตามหาเจ้าของออกมาเลื่อนรถให้ลืมไปได้เลย พี่เบญเจ้าของร้านไม่ช่วยนักดนตรีผู้ต่ำต้อยอย่างผมเป็นอันขาด ยิ่งเจ้าของมีปัญญาซื้อรถหรูขนาดนี้ขับยิ่งไม่ต้องพูดถึง ช่างแม่งเถอะถือว่าคราวซวย ผมปากระดาษทิ้งในถังขยะ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ใช้ชีวิตที่ต้องดิ้นรนของผมต่อไปดีกว่าอย่าเสียเวลากับไอ้เด็กเวรนี่เลย


ผมเกือบขี่มอเตอร์ไซด์ผ่านไปแล้ว ถ้าสายตาไม่สะดุดเข้ากับอะไรบางอย่าง ผมรีบวกรถกลับไปจอดดูใกล้ๆ เดินวนดูรอบรถจนแน่ใจ หึ เรียนมหาลัยเดียวกันนี่เอง

ผมมองซ้ายมองขวา นึกอยากจะกรีดรถให้เป็นรอยรอบคัน แต่จนใจว่าพ่อแม่ยังสอนมาดี ถึงอยากจะทำแค่ไหนก็ทำไม่ลง ได้แต่ตบมือลงไปบนฝากระโปรงรถเบาๆ “สงสารแกจริงๆ ที่มีเจ้าของแบบนี้”

แต่อย่าคิดว่าผมจะไม่ทำอะไร ในเมื่อคนข้างบนให้โอกาสผมได้แก้แค้น ผมก็ขอใช้โอกาสนี้ให้คุ้มค่า ผมกลับไปที่รถ หยิบกระเป๋าเป๋ที่แขวนอยู่ขึ้นมาเปิด ควานหาสมุดโน้ตก่อนจรดปากกาลงไป

“ขอโทษที่ทำให้รถเป็นรอย” หึๆ ผมบรรจงติดกาวสองหน้าลงไปรอบๆ กระดาษจนชนกันเป็นสีเหลี่ยม ติดอันเดียวสั้นๆ โวยวายดีนักงั้นก็แกะให้สนุแล้วกัน ผมแปะเหรียญสิบบาทแถมเป็นค่าแกะให้ด้วย มีน้ำใจพอ

“หวังว่าเจ้านายแกจะชอบนะ” ผมตบมือลงบนหลังคารถเบาๆ ยืนมองดูผลงานตัวเองด้วยความพอใจ รู้สึกว่าอากาศมันสดชื่นขึ้นมาทันที 

หึๆ โชคดีนะคนแปลกหน้า

✪✣✤✥✦✤✥✦✧✪
  Darin ♥ FANPAGE
Twitter : primdarin




ออฟไลน์ Al2iskiren

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1789
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-3
เกิดสงครามกระดาษโน๊ตขนาดย่อมๆ น้องผ้าใบร้ายไม่เบา :laugh:

ออฟไลน์ NC Wanted

  • NC Wanted
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ปีนี้ ได้อ่านนิยาย พี่ดาริน หลายเรื่องเลยค่ะ :z2:

ออฟไลน์ somberness

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 679
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +42/-0
ผ้าใบร้ายกาจ อยากจับมาตีนี้แหนะๆ  :m4: :m4:

ออฟไลน์ minmin96

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 435
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1
ตีกันตั้งแต่เริ่มเรื่อง งานนี้คงลูกดกหัวปี ท้ายปีแน่ๆ

ออฟไลน์ Dezzerr

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-1
ตีกันมันส์หยดแน่ๆ  :impress2:

ออฟไลน์ JUST_M

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
ปัก

ตีกันๆๆๆๆ อิอิ

ออฟไลน์ Aumy8059yaoi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 419
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
ตามมาดันเรื่องใหม่ค่ะ  :mew1:
แหม่!! จะดูว่าจะรักกันยังไง คึคึ :hao6:

ออฟไลน์ O-RA DUNGPRANG

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1785
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-5
เรื่องใหม่มาแล้ว แล้วตะวันกับไทยละคะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ colorofthewind21

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
อื้อหือออ ไม่ยอมกันทั้งคู่ ท่าจะสนุกกันล่ะงานนี้

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4825
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-7
ผ้าใบ หนูจะทำอะไรนึกถึงเวสป้าของหนูบ้างนะ  :เฮ้อ:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
ขมิ้น กับ ปูน  เอ๊.....หรือ ขิงก็รา  ข่า ก็แรง   :z3: :z3: :z3:
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ pui

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-3

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2925
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
ไม่ทันเห็นหน้าก็ตีกันซะแล้ววววว

ออฟไลน์ catka12

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 587
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
 :hao7: ตีกันแบบนี้ ...รักกันคงดุเดือดน่าดูชม  :hao7:

ออฟไลน์ gackmanas

  • I Remember your Eyes..
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 661
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
ติดตามมมม...  :hao6:

ออฟไลน์ neverland

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
ตีกันลูกดก 5555555

ออฟไลน์ diltosscap

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-1
ตีกันแต่ต้นเลยเนอะ รักผ้าใบเสียแล้ว  ปูเสื่อรอค่ะ

ออฟไลน์ ทั่วหล้า

  • ไม่ช่างพูดแต่ช่างพิมพ์
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1051
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-3
เปิดศึก :mc4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Junejajune

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
งื้ออออออออ น่ารักรอติดตามค่ะ มาแบบแรกๆร้ายสุดท้ายรักกันนี้ชอบเลย  o13

ออฟไลน์ kunt

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 702
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +42/-1
ดูทีท่าว้าคุณเวสป้าต้องสั่งสอนคุณรถหรูซะแล้ว นิสัยแบบนี้ใช้ไม่ได้ ต้องปราบให้ราบจ่ะ

ออฟไลน์ hereg407

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 81
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ง้อวววว  เรื่องใหม่มาแว้วววว   แค่เริ่มเรื่องก็ได้กลิ่มความสนุก
   ตามมมม

ออฟไลน์ khwanruen

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1051
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-3
เจอมวยถูกคู่ละ  :mew1:

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2361
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
แสบกับแสบมาเจอกันมันส์แน่

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
ตีกันตั้งแต่ต้นเรื่องเลยย

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7697
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
ติดตามๆ

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7579
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-8
สนุกสินะ5555

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2266/-46


ตอนที่ 1 : พบหน้า

-คีรี-


พ่องมึงตาย! อารมณ์ของผมตอนนี้พุ่งสูงทะลุจักรวาลไปแล้ว เมื่อเจอกระดาษโน้ตลายมือคุ้นตาติดอยู่หน้ากระจกรถ คำขอโทษแสนสุภาพควรค่าแก่การให้อภัย แต่มึงเล่นติดกาวสองหน้าจนทั่วแผ่นคืออะไรวะ แล้วไอ้เงินสิบบาทนี่อีก กวนตีนกันชัดๆ
   
“บังเอิญโคตร มาเจอรถมึงได้ยังไงวะ กูว่ามีสิทธิเรียนที่นี่เหมือนกัน” ผมเห็นด้วยกับจอมทัพ ไม่น่าบังเอิญขนาดเป็นคนนอกแล้วผ่านมาเจอ
   
“อย่าให้กูรู้นะว่าเป็นใคร”
   
“กูว่าช่างเถอะว่ะ คงอยากกวนประสาทมึงมากกว่า ถ้าจะหาเรื่องรถมึงพังไปแล้ว”
   
“แต่แบบนี้แม่งเหมือนโดนมดกัด บี้ไม่โดนสักที ไม่เจ็บแต่รำคาญฉิบหาย”
   
“ฮ่าๆ เปรียบเทียบซะกูเห็นภาพเลย แล้วนี่มึงยังจะไปอยู่ไหมหรือหมดอารมณ์เที่ยวแล้ว กูจะได้โทรบอกสาวๆ”
   
“ไป แต่กูขอเปลี่ยนร้าน”
   
“ร้านไหนวะ”
   
“blue moon”
   
“อย่าบอกนะว่ามึงจะตามล่าหาตัวเจ้าของเวสป้า จะเจอเหรอวะวันนี้อาจไม่มาก็ได้”
   
“จอดรถในนั้นกูว่าไม่ใช่ลูกค้า”
   
“ก็จริง ตามใจมึงกูไม่ใช่คู่กรณีนี่หว่า แต่เอาแค่เบาะๆ พอมั้ง”
   
“กูแค่อยากเห็นหน้าไม่ได้ไปหาเรื่องต่อย”
   
“ดีแล้ว กูออกจะชอบเจ้าของโน้ต มุกนี้กูให้ผ่านว่ะ ฮ่าๆ”
   
“ขำตายห่า” ผมไม่ตลกด้วย “เออกูฝากมึงไปรับแก้วด้วย เดี๋ยวกูตามไป”
   
“มึงจะไปไหนวะ ไหนว่าวันนี้ไม่ติดอะไร”
   
“ธุระจำเป็นนิดหน่อย”
   
“ได้ งั้นกูไปเลย ขี้เกียจโดนบ่นว่าไปรับช้า”
   
“อืม” ผมมองเหรียญสิบบาทในมือ ผมเป็นพวกตาต่อตาฟันต่อฟัน ใครเล่นแรงมาผมเล่นแรงกลับ ส่วนใครคิดเล่นตลกร้ายกับผม ผมก็จะช่วยให้ได้ขำสมใจ

   
“อย่าบอกว่ามึงจะจอดรถขวางไว้เหมือนเดิม” จอมทัพถาม เมื่อผมเล่าให้ฟังว่าก่อนเข้าร้าน ผมแวะไปดูมา รถเวสป้าสีฟ้ายังจอดอยู่ที่เดิม   

“เปล่า กูแค่ไปดูให้แน่ใจว่ามาไหม” ผมตอบคำถามจอมทัพก่อนยกมือขึ้นเรียกพนักงานของร้านให้เดินเข้ามาหา
   
“ถามอะไรนิดสิ รสเวสป้าที่จอดหลังร้าน พอจะรู้ไหมว่ารถใคร”
   
“เวสป้าสีฟ้า? มีอะไรหรือเปล่าครับ” พนักงานไม่ยอมตอบคำถามผม สีหน้าติดกังวลเล็กน้อย
   
“ไม่มีอะไร แค่คุ้นๆ ไม่แน่ใจว่ารถคนรู้จักหรือเปล่า”
   
“อ๋อ” สีหน้าคนถูกซักดูโล่งอก “รถของผ้าใบครับเป็นนักดนตรีที่ร้าน ไม่ใช่ของแขก”
   
“ผ้าใบ”
   
“ใช่ครับ เดี๋ยวก็ขึ้นเล่นแล้ว ใส่เสื้อสีฟ้า เล่นกีตาร์ครับ”
   
“ขอบใจมาก”
   
“ไม่เป็นไรครับ”
   
“เอาอย่างนี้เลยเหรอมึง” จอมทัพรอให้พนักงานไปแล้วจึงถามผมขึ้นมาด้วยน้ำเสียงขบขัน
   
“ใครคะคีรี คนรู้จักหรือคะ”
   
“ไม่ใช่ครับแก้ว คนนี้พิเศษของไอ้คีรี” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จุดขึ้นที่ริมฝีปากของจอมทัพ ดูก็รู้ว่าไอ้เพื่อนตัวดีตั้งใจหาเรื่องปวดหัวมาให้ผม
   
“พิเศษ? พิเศษยังไงคะ” เสียงเอาเรื่องของแก้วทำให้ผมลอบถอนใจ จะไปกันไม่รอดก็เพราะการแสดงออกแบบนี้ ผมเป็นคนขี้รำคาญ ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายเกินพอดี
   
“คนพิเศษมึงมาแล้ว” ผมละสายตาจากแก้วมองขึ้นไปบนเวทีเตี้ยๆ ที่ตั้งอยู่ด้านหน้า วงดนตรีชายล้วนสี่คนกำลังเช็คเสียง ผมมองไล่ไปทีละคน นักร้องนำตัวเล็กหน้าตาน่ารักดีเหมือนเด็กๆ มือคีบอร์ดตัวสูงหุ่นล่ำสันผมยาว มือกลองรูปร่างท้วม ส่วนมือกีต้าร์..ผมมองคนสุดท้ายอย่างพิจารณา
   
ผู้ชายรูปร่างผอม ส่วนสูงน่าจะประมาณร้อยเจ็ดสิบกว่า ผิวขาวแต่ไม่มาก หน้าตากวนๆ ใส่ต่างหูยาวข้างเดียว ที่คอเหมือนมีรอยสักเล็กๆ หน้าตาท่าทางสมกับเป็นนักดนตรี
   
“เด็กกว่าที่กูคิด” เสียงทักของจอมทัพทำให้ผมละสายตากลับไปมองเพื่อน “มึงจะเอาไง”
   
“เค้กชักอยากรู้แล้วสิคะว่านี่มันเรื่องอะไร” มือขาวเรียวสอดเข้ากอดแขนเพื่อนของผม “ตกลงมีอะไรกับน้องคนนั้นเหรอคะ”
   
“ผมไม่มี ต้องถามเจ้าคีรีเอาเอง”
   
“เมื่อกี้แก้วถามแล้ว คีรีไม่เห็นยอมตอบเลย” คนนั่งข้างผมทวงถามจะเอาคำตอบให้ได้
   
“ไม่มีอะไร”
   
“แต่..”
   
“เรื่องส่วนตัวน่ะ” ผมตัดรำคาญ เห็นแก้วเม้มปากแน่น รู้ว่าทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจแต่ผมคิดว่าควรบอกให้รู้ว่าบางเรื่องก็ไม่ควรยุ่งกับผมมากเกินไปเพราะเรายังเป็นแค่เพื่อนกัน
   
“ทัพมึงเปลี่ยนที่กับกูหน่อย” ผมเรียกเพื่อนสั้นๆ จอมทัพนั่งหันหน้าไปทางเวทีผมจึงอยากแลกที่นั่งกับเพื่อน
   
“เอาสิ”
   
“งั้นแก้วเปลี่ยนด้วย เค้กแลกที่กัน”
   
“อืม”
   
ผมลุกนำไปก่อน ทิ้งตัวลงนั่งแทนจอมทัพ สายตาจับจ้องไปยังเวที รอยยิ้มค่อยๆ คลี่ออก นึกอยากให้ถึงเวลานั้นเร็วๆ อยากรู้ว่าไอ้เด็กตัวผอมนี่จะขำพอๆ กับผมไหม



-ผ้าใบ-
   
“ซอลจะให้กูไปส่งไหม” ผมเก็บกีตาร์ลงกระเป๋า ขยับต้นคอไปมาเมื่อลดอาการปวดเมื่อย สอบถามเพื่อรักที่เป็นนักร้องนำของวง
   
“ไม่เป็นไร เรากลับเอง”
   
“ให้ผ้าใบมันไปส่งเถอะ ช่วงที่รถซ่อมอยู่ก็อาศัยมันไปก่อน” พี่อาจมือคีบอร์ด พี่ใหญ่ของวงเห็นด้วยกับผม
   
“พี่ว่าซอลซื้อใหม่ได้แล้วมั้ง รถนั่นมันเหมาะกับเอาไปปลูกสะระแหน่มากกว่า”
   
“พี่ม่อน” ซอลร้องเสียงหลง เมื่อมือกลองของวงพูดถึงลูกรักของตนเอง “กระป๋องสีก็ยังใช้ได้ดีอยู่เลยครับ” กระป๋องสีคือชื่อรถเก๋งของซอลที่ผมเป็นคนตั้งให้ มาจากความเก่าของมันที่ไม่ควรเป็นรถอีกแล้ว น่าจะเป็นแค่กระป๋องที่ตั้งไว้เฉยๆ มากกว่า
   
“อีกอย่างผมไม่มีเงินขนาดนั้นหรอกครับ กระป๋องสีเป็นรถมือสอง ผมซื้อได้เพราะมันเก่าแล้ว เจ้าของอยากโล๊ะทิ้ง”
   
“แต่มันไม่ปลอดภัย” พี่ใหญ่ของวงอดเป็นห่วงไม่ได้ ซอลเป็นผู้ชายตัวเล็ก หน้าตาน่าเอ็นดู นิสัยเรียบร้อย ขี้อาย ที่มาเป็นนักร้องกลางคืนได้เพราะผมลากเพื่อนมาเอง พวกผมเป็นนักศึกษาที่ต้องหาเงินเรียน หาเงินดูแลตัวเอง ฐานะทางบ้านไม่ถึงกับยากจนแต่ก็มีไม่พอค่าใช้จ่ายในเมืองใหญ่แบบนี้
   
“งั้นก็หาซื้อมือสองเหมือนเดิม แต่เอาที่สภาพดีกว่านี้หน่อย เดี๋ยวพี่ช่วยดูให้”
   
“เอาตามนั้นแหละพี่ ขืนถามซอลไม่มีทางได้ซื้อ มันรักกระป๋องสีของมันจะตาย” ผมรู้ความคิดเพื่อนดี ขืนปล่อยให้ซอลตัดสินใจชาตินนี้คงไมได้เปลี่ยนรถ ผูกพันกับทุกสิ่งทุกอย่าง จนรถจะกลายเป็นลูกจริงๆ ไปแล้ว
   
“ว่าแต่วันนี้น้องซอลของเราขายออกอีกแล้ว” พี่อาจทำสายตากรุ่มกริ่มล้อเลียน
   
“ไม่มีครับ” ซอลรีบส่ายหน้าปฏิเสธ ในจำนวนพวกผมซอลเป็นคนเดียวของวงที่โดนลูกค้าจีบ โดยเฉพาะลูกค้าผุ้ชาย
   
“จริงเหรอ พี่เห็นโต๊ะที่นั่งหน้าเวที มองมาตาไม่กระพริบ”
   
“ผมก็เห็นเหมือนกันพี่” ผมรีบบอก ใครบ้างจะไม่สังเกตเห็น คนอื่นมาร้านเหล้าส่วนใหญ่จะนั่งคุยกันในโต๊ะ ฟังเพลงบ้างหรือเปล่าบางทีผมยังสงสัย แต่ผู้ชายคนนั้นมองพวกผมเกือบตลอดเวลา สีหน้าติดรอยยิ้มร้ายๆ คล้ายขบขัน ชอบใจ ผมเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน
   
“โต๊ะที่ใส่ชุดนักศึกษามาใช่ไหม พี่รู้จัก” พี่ม่อนเก็บอุปกรณ์ของตัวเองเสร็จแล้ว เดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างผม “ถึงไม่ได้แซ็วซอล เพราะหมอนี่ขึ้นชื่อเรื่องผู้หญิง”
   
“เจ้าชู้เหรอพี่” ผมถามด้วยความสนใจ
   
“เปล่า มันดัง มันหล่อ มันรวย มันครบสูตรที่ผู้หญิงอยากได้ ผู้หญิงเลยเข้าหามันเยอะ”
   
“โหน้ำเสียง” ผมหัวเราะรุ่นพี่ร่วมวงและร่วมมหาลัยดังลั่น “พี่ม่อนไม่ได้อิจฉาเลยใช่ไหม”
   
“อิจฉาสิวะจะเหลือเหรอ ฮ่าๆ”  ร่างท้วมหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “แม่งงานไหนมีไอ้หมอนี่ไปด้วย คนอื่นโดยเฉพาะพี่ไม่ต้องหวังเลย”
   
“ใครเหรอครับ”
   
“สนใจเหรอเรา”
   
“เปล่าครับเปล่า ผมแค่อยากรู้” ซอลรีบปฏิเสธ
   
“ชื่อคีรีอยู่คณะบริหารปีสี่ พ่อเป็นเจ้าของโรงแรมหรูใจกลางเมือง คนที่นั่งหันหลังให้ชื่อจอมทัพเป็นเพื่อนสนิทกัน ส่วนผู้หญิงพี่ไม่รู้จักไม่ได้อยู่คณะนี้”
   
“อ๋อ เรียนคณะเดียวกับพี่ม่อนนี่เอง” ผมกับซอลเรียนอยู่คณะนิเทศศาสตร์ พี่ม่อนเรียนบริหาร ส่วนพี่อาจเรียนจบไปได้ปีหนึ่งแล้ว
   
“งั้นก็แล้วไป พี่เห็นจ้องมาตาแทบไม่กระพริบ เลยนึกว่างานนี้น้องกูมีคนหล่อมาจีบอีกแล้ว เห็นสูงยาวเข่าดี ออร่าแม่งโคตรพุ่ง แบดบอยนิดๆ แบบนี้สิถึงจะเร้าใจ”
   
“นี่ถ้าผมไม่รู้ว่าพี่อาจมีเมียแล้ว จะนึกว่าพี่แอบชอบลูกค้าผู้ชายนะ”
   
“ฮ่าๆ มึงอย่าพูดความจริงสิผ้าใบ กูอุตส่าห์ปิดสังคมมาตั้งนาน”

“ฮ่าๆ ได้พี่เดี๋ยวผมช่วยพี่ปิดอีกแรง”

“เรียบร้อย” พี่อาจเก็บของเสร็จเป็นคนสุดท้าย บอกให้รู้ว่าพร้อมจะกลับแล้ว พวกผมจึงพากันหยิบของส่วนตัว เดินตามกันออกไปทางหลังร้าน ผมยังจอดรถไว้ที่เดิม ที่ๆ เคยจอดอยู่ทุกคืนตั้งแต่มาทำงานร้านนี้

   
“ผ้าใบแขวนอะไรไว้ที่แฮนด์รถเหรอ”
   
“หือ” ผมมองไปที่รถบ้างเมื่อได้ยินซอลทักขึ้น “ไหน” ผมเร่งฝีเท้าไปที่รถ ถุงที่เห็นถูกแขวนเอาไว้กับแฮนด์ข้างซ้าย มองไกลๆ ดูไม่ออกว่าข้างในเป็นอะไร
   
“อะไรเหรอผ้าใบ” ซอลชะโงกหน้ามาดุในถุง เมื่อผมเอาแต่ยืนนิ่งเงียบ
   
“เหรียญ!” ซอลเงยหน้าขึ้นมองผมตาโต เหรียญยี่สิบห้าสตางค์ ห้าสิบสตางค์ อัดแน่นเต็มถุง น้ำหนักมากจนทำให้ไหล่ทรุดได้
   
“คืออะไร” อย่าว่าแต่ซอลงงเลยครับผมเองก็งง ว่ามันมาได้อย่างไร
   
“ซอลหยิบกระดาษให้หน่อย มีเขียนอะไรไว้ไหม” ผมบอกซอลเมื่อเห็นปลายกระดาษสีขาวโผล่ออกมาจากเหรียญ
   
“อืม” ซอลดึงกระดาษออกจากถุง คลี่ออกก่อนอ่านให้ผมฟังดังๆ “จ่ายค่ารถกลับบ้านให้แล้ว หวังว่าสี่ร้อยจะพอค่าแท็กซี่”
   
“พ่องมึงตาย!” ผมสบถลั่น ไอ้เวรนั่นมาร้านด้วยเหรอวันนี้ คนไหนวะ
   
“จากเจ้าของรถสปอร์ตคันนั้นเหรอผ้าใบ” ซอลรู้เรื่องเป็นอย่างดีเพราะผมเล่าให้ฟัง
   
“เมื่อกี้ซอลเห็นบ้างไหม ยังจอดอยู่หรือเปล่า”
   
“ไม่เห็นนะ เอาไปจอดที่ลานจอดของร้านมากกว่ามั้ง”
   
“ไม่แน่จริงนี่หว่า” ผมสบถเบาๆ รู้อย่างนี้วันนั้นเล่นให้หนักกว่านี้ก็ดี
   
“อย่าโมโหเลย ผ้าใบแหละไม่ยอมจบ ไปทำแบบนั้นเขาก็โมโหเอาสิ รถออกตั้งแพง”
   
“ตกลงซอลเพื่อนใคร”
   
“ไม่เอา อย่าโมโหเลย คิดซะว่าขำๆ เขาก็ไม่ได้ทำอะไรรถไม่ใช่เหรอ” ผมาตาโตรีบสำเร็จรถตัวเองรอบคัน ก่อนถอนใจโล่งอกเมื่อรถยังอยู่ในสภาพดี
   
“เห็นไหม ถือว่าเลิกแล้วต่อกัน กลับกันดีกว่าเดี๋ยวเราพาไปทานก๋วยเตี๋ยวเจ้าอร่อยแถวหอ ผ้าใบจะได้อารมณ์ดีขึ้น”
   
“อืม” ผมพยักหน้า ยอมอ่อนตามเพื่อน หยิบกุญแจออกมาสตาร์ทรถ ผมรู้นิสัยเพื่อนดี ซอลเป็นพวกไม่ชอบมีเรื่องกับใครและขี้กังวลผมจึงไม่อยากให้คิดมาก แต่ข้างในมีหรือจะยอมลืมง่ายๆ ถ้าคิดจะเล่นกันแบบนี้เห็นทีต้องสืบหาหน้าตา ว่าไอ้บ้านี่มันเป็นใคร เรียนอยู่คณะไหน ขับรถแพงๆ ทำตัวเว่อร์ๆ แบบนี้คงตามตัวได้ไม่ยาก ตลกมากใช่ไหม ได้! เดี๋ยวรู้กัน


✪✣✤✥✦TBC✤✥✦✧✪
ตอนนี้ขอแนะนำตัวละครหลักๆ ของเรื่องก่อนนะคะ  หลังจากนี้ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครจะเริ่มพัฒนาขึ้น ได้เจอกันมากขึ้น แต่จะเป็นไปทางไหนนั้น ขออุบไว้ก่อนน้า ^^
  Darin ♥ FANPAGE
Twitter : primdarin



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-02-2018 18:37:23 โดย darin »

ออฟไลน์ ทั่วหล้า

  • ไม่ช่างพูดแต่ช่างพิมพ์
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1051
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-3
แกล้งกันไปแกล้งกันมา
เด็กจริงๆคู่นี้

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด