Forever love จะขอรักเธอตลอดไป (เรื่องสั้นตอนเดียวจบ)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Forever love จะขอรักเธอตลอดไป (เรื่องสั้นตอนเดียวจบ)  (อ่าน 2114 ครั้ง)

ออฟไลน์ Cencer

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 64
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0




______________________________________________________________________________________






Forever love จะขอรักเธอตลอดไป

.
.
.
.
.
.
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31-12-2017 22:18:55 โดย Cencer »

ออฟไลน์ Cencer

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 64
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Forever love จะขอรักเธอตลอดไป


รัก คำๆ เดียวที่ทำให้คนที่ได้ฟังยิ้มเมื่อได้รับ แต่สำหรับ...คิน เขากลับไม่ต้องการมัน เขาต้องการแค่ใครคนนั้นผู้ที่จากไปโดยไม่มีวันหวนกลับมา



ณ สนามแข่งรถ

รถสองคันกำลังแข่งขันกันอย่างดุเดือดโดยที่ไม่มีใครคิดจะยอมอ่อนข้อให้กันแม้แต่น้อย ถึงแม้ในสนามแข่งรถแห่งนี้จะมีกฎในการแข่งขัน อย่างว่าเมื่อมีกฎมันก็ต้องมีคนแหก รถสองคันวิ่งด้วยความเร็วเบียดเสียดกันไปมาทำให้ผู้คนที่อยู่นอกสนามจ้องกันตาไม่กระพริบ รถคันสีแดงเพลิงที่ตอนนี้กำลังก้าวขึ้นนำรถคันสีดำที่ขับไล่หลังมาติดพอถึงโค้งสุดท้ายของการแข่งขัน แต่แล้วรถคันสีแดงเพลิงก็สะบัดส่ายไปมาด้วยความรุนแรงทำให้คนที่อยู่ภายนอกสนามมองอย่างไม่วางตา รถคันสีแดงเพลิงที่ตอนนี้คนขับไม่สามารถควบคุมมันได้อีกต่อไปทำให้ชนเข้ากับกำแพงข้างสนาม แรงสั่นสะท้านพร้อมกับเสียงดังคล้ายกับเสียงระเบิดทำให้บุคคลที่อยู่ภายนอกสนามวิ่งตรงไปยังที่เกิดเหตุในทันที

“ซีโร่! ” เสียงของเด็กผู้ชายร่างบางที่ตอนนี้วิ่งเข้าไปยังที่เกิดเหตุตะโกนชื่อขงชายหนุ่มคนขับตลอดทางที่วิ่งไป ในใจก็ภาวนาอย่าให้เจ้าของชื่ออย่าได้เป็นอะไรเลย

“ซะ ซี” เสียงแผ่วเบาที่เอ่ยออกมาเมื่อเห็นร่างของคนที่วิ่งเข้ามาหานอนห่างจากตัวรถที่ตอนนี้มีเพลิงลุกไหม้ท่วมคัน เขาค่อยๆ เดินเข้าไปหาอย่างเชื่องช้า น้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลอาบเต็มสองข้างแก้ม

“ซีโร่” ร่างบางที่ค่อยๆ ประคองร่างที่บาดเจ็บตอนนี้เข้าหาตัว ร่างกายของคนในอ้อมกอดมีบาดแผลเต็มไปหมดไม่เว้นแม้แต่ใบหน้า เลือดไหลอาบเต็มตัวไปหมดทำให้คนที่ประคองร่างไร้เรี่ยวแรงจนต้องปล่อยโฮออกมาระรอกใหญ่

“ซี ได้ยินไหม? ได้ยินเสียงคินหรือเปล่า? ” เสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่า คนที่ถูกเรียกค่อยๆ ลืมตามาสบตากับคนที่นั่งร้องไห้ประคองร่างของเขาเอาไว้พร้อมกับระบายรอยยิ้มบางเมื่อได้เห็นหน้าคนที่ตนรัก...คิน

“ค คิน” เสียงที่พยายามเปล่งออกมาเรียกคนที่กอดร่างเขาไว้ มือค่อยๆ ยกขึ้นลูบใบหน้าเนียนขาวใสที่ตอนนี้มีเพียงคราบน้ำตาบดบัง ดวงตากลมโตที่เขาเคยชอบมองว่ามันสวยตอนนี้มันกลับแดงช้ำเพราการร้องไห้อย่างหนัก จมูกโด่งที่รับกับใบหน้าเรียว ริมฝีปากสีแดงสดที่เคยสัมผัสหลายต่อหลายครั้งกลับเม้มแน่น

“ร้องไห้ทำไม” แม้จะไม่มีแรงแม้แต่จะพูดแต่เขาก็พยายามที่จะเอ่ยออกมา มือก็ค่อยๆ เช็ดน้ำตาอีกฝ่ายให้อย่างเบามือ

“นายต้องไม่เป็นไรนะ ฮึก”

“มะ ไม่เป็นไร แค่นี้สบายมาก” มือที่ตอนนี้กุมเข้าหามือเล็กบีบเบาๆ เผื่อให้อีกฝ่ายวางใจได้ว่าเขาจะไม่เป็นไร

“ไม่เป็นไรได้ไง ไอบ้า! เห็นๆ อยู่ว่าเจ็บหนักขนาดนี้ยังจะบอกไม่เป็นไร ฮึก ทำไม..” เมื่อได้ยินคนรักที่กำลังบาดเจ็บตอบออกมาแบบนั้นทำให้เขาถึงกับโวยวายขึ้นมาอย่างเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ถ้าร่างที่เขากอดตอนนี้ไม่ได้บาดเจ็บ เขาคงจะประทุษร้ายให้ช้ำไปแล้ว แต่ตอนนี้เขาทำได้เพียงแค่กอดร่างของคนรักเอาไว้แน่น

“ปะ เป็นคนขี้แงตั้งแต่เมื่อไร แค่กๆ” ร่างสูงค่อยๆ ลุกขึ้นเพื่อให้อยู่ในระดับกับคนรัก มองดวงตาที่เอ่อไปด้วยน้ำตา เพียงแค่เปล่งเสียงออกไปนิดเดียวเขาก็ไอออกมาจนทำให้คนตรงหน้ารีบเอ่ยบอกลิ้นแทบพันกัน

“ไม่ต้องพูดแล้ว ไม่ต้อง..พูด ฮืออ” คนบอกส่ายหน้าทั้งที่น้ำตาก็ยิ่งไหล รอยยิ้มบางๆ ของเขาถูกส่งให้กับคนรักอย่างมีความหมาย

“คิน..” สองมือประคองใบหน้าของคนรักให้สบตากัน

“....”

“ถ ถ้าซี อึก ไม่อยู่แล้ว คินจะต้องเข้มแข็ง..นะ” ประโยคที่เขาบอกกับคนที่เขารักที่สุดฟัง เขารู้ตัวว่าเขาไม่รอดแน่ ร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผลและเขาเองก็รู้สึกถึงแรงที่มีก็เริ่มลดน้อยลงไปเรื่อยๆ

“ฮึก ไม่! ”

“สัญญาได้ไหมว่าถ้าไม่มีซีแล้ว แค่กๆ ต ต้อง ขะ เข้มแข็งไม่ร้องไห้แบบตอนนี้นะ” เสียงนุ่มหูถึงแม้จะเบาจนแทบไม่ได้ยิน แต่สำหรับคินเขาได้ยินมันชัดเจน

“พูดบ้าอะไร! ซีต้องอยู่กับคินซิ ซีต้องไม่เป็นไร ฮึก ไม่เป็นไร อีกไม่นานรถพยาบาลก็มาแล้ว อดทนหน่อยนะ” ร่างสูงทำได้เพียงยิ้มให้ ตอนนี้เขาเองรู้สึกเจ็บปวดไม่ต่างกัน เขาอยากอยู่กับคนที่รักให้นานที่สุดแต่มันคงเป็นไปไม่ได้

“สัญญานะ ดูแลตัวเอง แค่กๆ ดะ ดีๆ อย่าเจ็บป่วยนะ ซีไม่ได้อยู่ดูแลแล้ว อย่าดื้อจนทำให้พี่ชายคินปวดหัวละ ยะ อย่าคิดมากถ้าซีไม่อยู่แล้ว อย่าร้องไห้ ยะ อย่า..โทษตัวเองเด็ดขาด อึก” เขารู้ว่าถ้าเขาต้องจากไปจริงๆ คนที่คิดมาก แล้วชอบโทษตัวเองว่าเป็นความผิดตัวเองเป็นคนยังไง

“อย่าพูดแบบนี้สิ ฮึก ซีต้องปลอดภัย ฮืออ”

“ถ้าไม่อยู่แล้ว..จ เจอคนที่พร้อมจะ ดะ ดูแลคินได้ก็ไปหาเขานะ ซ ซีคงไม่ได้อยู่ด้วยแล้ว แค่กๆ ๆ อ๊ะ! ”

“ซะ ซีโร่!! ” เขาเองไม่เชื่อที่ได้ยินประโยคที่เหมือนจะไล่เขาให้ไปหาใครที่พร้อมดูแลเขาแทนคนที่บอกประโยคนี้ออกมา มีเพียงรอยยิ้มเท่านั้นที่เขาได้รับ

“Happy Anniversary” สร้อยทองคำขาวพร้อมจี้ตัวอักษรเล็กๆ (ZK) ถูกสวมเข้าที่คอของคนรักตรงหน้า มอบจูบครั้งสุดท้ายให้กับคนที่เขารักมากที่สุด จูบที่ละเมียดละไม จูบที่ไม่มีการรุกราน จูบที่อ่อนหวานกว่าครั้งไหนๆ จูบที่แสนยาวนานจนคนที่เป็นฝ่ายถูกจูบผละออกเองพร้อมกับสูดอากาศเข้าปอด

“ซีรักคินนะ” ตุ้บ! หลังจากที่เอ่ยประโยคสุดท้ายออกไปร่างกายที่เคยมีแรงก็หมดลงพร้อมกับลมหายใจครั้งสุดท้าย เขาทิ้งตัวไปหาร่างของคนรักที่อยู่ตรงหน้า

“ซะ ซี ซีโร่!!! ”

เสียงที่ตะโกนออกมาด้วยความตกใจ จับตัวอีกคนที่ตอนนี้หมดสติไปแล้ว จับเขย่าแรงๆ อีกคนกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบรับใดๆ มือค่อยๆ เลื่อนไปปลายจมูกของคนรักที่หมดสติ ปรากฏว่าลมหายใจไม่มีแล้ว ร่างทั้งร่างชาวาบสมองขาวโพลนคิดอะไรไม่ออกทำได้เพียงร้องไห้ดึงร่างของคนที่รักกอดไว้แน่น

“ตื่นมาฟังสิ อย่าล้อกันเล่นแบบนี้ได้ไหม ฮืออ ตื่นสิ! ฮืออออ”

“....” มีแค่ความเงียบที่ส่งกลับมาเท่านั้น

“ฮึก คินก็รักซีนะ”

.

.

.

"อื้อ~"

"ตัวเล็ก... ตื่นได้แล้วว"

เสียงงัวเงียที่เปล่งออกมาทำให้ร่างสูงที่กอดคนรักยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู

“ถ้าไม่ตื่นจะปล้ำแล้วนะ” ร่างสูงกระซิบข้างหูพร้อมกับขบกัดที่ติ่งหูอีกคนเบาๆ

“ฮื้อ! ลุกแล้ว” คนหวังจะได้นอนตื่นสายๆ หน่อย เพราะวันนี้วันหยุดทั้งที กลับต้องมาโดนปลุก อารมณ์เสียจริงๆ

“หึๆ ถ้าไม่ใช้วิธีนี้จะไม่ลุกสินะ” ยังมีหน้ามาขำอีก คนอะไรกวนประสาทเป็นบ้า ร่างบางได้แต่ฮึดฮัดขัดใจทำท่าไม่พอใจลุกออกจากเตียงเตรียมจะเข้าห้องน้ำ แต่ก็ยังหันกลับมาถามคนที่นั่งบนเตียงเขาอยู่

“แล้วนี่มาทำไม? ”

“มาหาแฟนตัวเองไม่ได้หรือไง? ” ร่างสูงตอบคำถามของคนที่ขึ้นชื่อว่าแฟนที่ตอนนี้กอดอกขมวดคิ้วมองเขาอย่างสงสัย

“ก็ได้..แต่วันนี้มันวันครอบครัวนะ ทำไมไม่อยู่กับครอบครัว”

“ก็ใช่ไง วันนี้วันครอบครัวก็เลยมารับครอบครัวไปกินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง” ร่างสูงบอกด้วยรอยยิ้มกว้าง

“ยังไง? ” คนที่ได้ฟังเลิกคิ้วถาม

“ก็แบบว่า.. ยังไงในอนาคตเราก็เป็นครอบครัวเดียวกันอยู่แล้วไง” ร่างสูงก้าวเข้าไปหาแล้วกอดร่างบางเอาไว้แล้วบอกเสียงอ้อนๆ ให้คนฟังหน้าแดงเล่น

“เออ! ปล่อยได้แล้วจะอาบน้ำ” ร่างบางบอกกับอีกคนให้ปล่อย ยอมรับว่าคำพูดที่ร่างสูงบอกทำให้เขาเขิน ไม่อยากจะเชื่อว่าผู้ชายอย่างซีโร่จะมีความคิดแบบนี้ ผู้ชายอย่างคินที่ภูมิคุ้มกันต่ำก็หน้าแดงไปสิครับ



ห้างสรรพสินค้า

“อยากกินอะไร อาหารจีน ญี่ปุ่น เกาหลี เวียดนาม ฝรั่งเศส...หรือไทย? ” พอมาถึงสถานที่ที่เราจะมาทำกิจกรรมวันครอบครัวซีโร่ก็เอาแต่ถามว่าอยากกินอะไร อาหารหลากหลายนานาประเทศพรั่งพรูออกมาเต็มไปหมด

“อาหารไทยเนี้ยแหละ” คินจูงมืออีกคนที่พูดไม่หยุดตั้งแต่ก้าวเข้ามาให้เดินตามไปยังร้านอาหารไทยที่อยู่ตรงหน้า

“ยินดีต้อนรับค่ะ” พนักงานสาวที่ยืนต้อนรับยกมือขึ้นสวัสดีก่อนจะผายมือเชิญเข้าไปในร้าน คินเพียงแค่ส่งยิ้มบางๆ ให้เท่านั้น

“กินไรดีคิน”

“ผมขอต้มยำกุ้ง แกงเขียวหวานไก่ ปลากะพงนึ่งมะนาว ต้มจืด อืมเอาไรอีกดีอ่ะ” คินมองเมนูในมือพรางทำท่าคิดนิ้วเคาะอยู่ที่ปากตัวเอง ตาก็จ้องเมนูตรงหน้า ทำให้คนที่นั่งฝั่งตรงข้ามเลื่อนมือไปขยี้หัวเล็กอย่างหมั่นเขี้ยว

“เอาเท่านี้พอครับ” ซีโร่หันไปบอกกับพนักงานด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันมาพูดกับคนตรงหน้า

“สั่งทำไมเยอะแยะคิดว่ากินหมดไหม หืม”

“ก็มันอยากกิน อีกอย่างไม่ใช่ตังค์คินด้วย” คินบอกด้วยน้ำเสียงร่างเริง คนมองก็ได้แต่ส่ายหน้ากับท่าทางน่ารักของแฟนที่ชอบของฟรี

หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จ ทั้งคู่ก็พากันไปดูหนังต่อด้วยการฟังเพลงและเดินเลือกซื้อของที่อยากได้ ซีโร่มองมือที่กุมเข้ากับมือเล็กแน่น เขารู้สึกมีความสุขที่เห็นคนรักของเขามีความสุขเช่นกัน

“ซีเข้าร้านนี้กัน” ไม่ต้องการคำตอบจากอีกฝ่าย คินจับมือลากร่างสูงเข้าไปในร้านที่ตกแต่งสไตล์เกาหลีน่ารักๆ มีของจุกจิกหลากสีเต็มไปหมด

“ก็บอกให้เรียกพี่ ทำไมยังเรียกแค่ชื่อ หือ” ตั้งแต่ที่เจอกันครั้งแรกจนถึงทุกวันนี้เขาไม่เคยได้ยินคำว่าพี่จากปากของแฟนตัวเองเลยทั้งๆ ที่เขาเป็นเพื่อนของพี่ชายคนตรงหน้า

“เหอะนา ไหนๆ ก็เป็นแฟนกันแล้วจะเรียกพี่ทำไม จริงไหม? ” แฟนพูดว่าไง คงต้องว่าตามนั้นครับเดี๋ยวจะมีปัญหาตามมาที่หลัง

“จะเอาอะไร ชอบของแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน” ซีโร่กอดคอคนรักที่กำลังยืนเลือกของอย่างสนออกสนใจ

“ซีว่ามันน่ารักไหม ซื้อไปฝากพี่เคน พี่คิงและพี่เคลวินเป็นไง? ” บอกพร้อมกับยื่นของมาตรงหน้าอีกฝ่าย มั่นใจแล้วหรอว่าไอสามตัวนั้นจะชอบ พวงกุญแจรูปกระต่ายคงเข้ากับพวกนั้นมากเลย ซีโร่แค่ยิ้มให้แล้วโยกหัวอีกฝ่ายอย่างนึกเอ็นดู

“คิดว่าของน่ารักมุ้งมิ้งแบบนี้เหมาะกับพวกเถื่อนๆ แบบพี่ชายคินหรอ” พูดตามตรงผมว่ามันไม่เหมาะเลยซักนิด

“ง่ะ แต่ว่ามันน่ารักนะ O3O”

“ครับบบบบ~” ซีโร่ก็ได้แต่เออออไปด้วย สุดท้ายก็ตามใจให้ซื้อมาจนได้ ก็เล่นทำหน้าน่ารักแก้มพอง ตาโตก็กระพริบถี่ซะ ใครเห็นก็ต้องใจอ่อนล่ะว่ะ เฮ้ออ

...

“คิน!! อย่าวิ่ง แฮ่กๆ”

“ทะเล ทะเล๊ ทะเล”

เสียงร้องเพลงของคนที่บอกอยากมาทะเล พอมาถึงก็กระโดดลงจากรถวิ่งไปยังทะเลเบื้องหน้าที่กว้างใหญ่ คลื่นลูกเล็กที่พัดเข้าฝั่ง ลมเย็นสบายพัดมากระทบร่างที่กางแขนรับเอากลิ่นอายของธรรมชาติของทะเลเข้าไปเต็มที่

หมับ!

“บอกว่าอย่าวิ่ง รู้ไหมคนวิ่งตามมันเหนื่อย” พอมาถึงร่างบางซีโร่ก็กอดไว้แน่น พรางหอบหายใจถี่เอาอากาศเข้าปอดหลังจากวิ่งตามมาจนถึง

“ใครใช้ให้วิ่งตามมาละ สม แบร่! :P” คินผลักซีโร่ให้ออกห่างแล้ววิ่งกลับไปยังทางเดิม

“ให้มันได้อย่างนี้สิแฟน” ซีโร่มองร่างของคนรักวิ่งลิ่วไปหาพี่ชายทั้งสามของตัวเอง มีแฟนเด็กก็ต้องเข้าใจ เขาได้แต่บอกตัวเองแล้วเดินตามคนรักที่เพิ่งจากไป

บ้านพักตากอากาศของตระกูล ค. เป็นที่พักของพวกเขาทั้งห้าคนในตอนนี้ บ้านพักที่ตกแต่งสไตล์ตะวันออก บริเวณรอบบ้านเป็นส่วนเล็กๆ มีสระว่ายน้ำขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ถัดไปก็เป็นทะเลยที่เพียงเดินไปไม่มากก็ถึง



ณ ห้องรับแขก

“พี่เคนๆ คืนนี้เราจัดปาร์ตี้กันนะ... นะ” คินออกเคนที่เป็นหัวหน้าทริปเที่ยวในครั้งนี้ เคนเพียงหันมามองน้องชายคนเล็กที่ทำตาปริบๆ

“เอาสิ” เคนยิ้มให้น้องชายแล้วขยี้หัวเบาๆ

“สรุปไอซีนอนห้องเดียวกับคินนะ ห้องมีแค่สี่ห้องแบ่งคนละห้อง...ส่วนคินคงไม่มีปัญหาใช่ไหมเอาแฟนไปนอนด้วยคงไม่เป็นไร แต่ถ้าจะทำอะไรก็เบาๆ หน่อย เกรงใจคนข้างห้องด้วย” เคลวินพูดเองเออเองหมด ส่งสายตาวิบวับแพรวพราวมาหาน้องชายที่ตอนนี้นั่งคิดลึกไปถึงไหนต่อไหน

“บ้า! ใครจะไปทำอะไรอย่างที่พี่คิดเหอะ” คิดได้แต่ตะโกนไล่หลังพี่ชายคนที่สามที่เดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน ทำแก้มพองๆ เหมือนงอน แก้มก็ขึ้นสีแดงระเรื่อ ทำให้ผู้ชายสามคนในห้องรับแขกได้แต่ขำกับท่าทางของเด็กน้อยเพียงคนเดียว

“ขำไรกันเล่า ไม่ได้คิดแบบนั้นซักหน่อย! ” คนที่ถูกขำก็โวยวายขึ้นมาทั้งๆ ที่หน้ายังแดงอยู่

“พวกพี่ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรคินเลยนะ หึๆ” คิงขยี้หัวน้องชายอย่างหมั่นเขี้ยว แล้วก็เดินขึ้นชั้นสองไปเป็นที่สอง

“ซีโร่” เมื่อพี่คนรองเดินจากไปก็หันหน้ามาทำตาปริบๆ ส่งให้ จนเจ้าของชื่อต้องเอ่ยตอบ

“จะเอาอะไรละ หืมว่ามา” ซีโร่ยิ้มบางให้กับคนรักที่เมื่อเขาเอ่ยประโยคนั้นจบก็ยิ้มกว้างทันที

“ไปเล่นน้ำกัน..นะ” เจอคำว่า (นะ) ต่อท้ายทีไรเขาก็ยอมมันทุกที

ตูม!

“ซีโร่ มานี่ๆ ๆ ๆ” คินเรียกอีกคนให้เดินเข้าไปหา

“ทำไมมาลึกขนาดนี้ ขึ้นไปเล่นข้างบนดีกว่า” เมื่อซีโร่เดินเข้าไปหา คินที่น้ำอยู่แค่คอ เขาจึงเอ่ยบอกกลัวคนตัวเล็กจะจมเอาถึงแม้จะว่ายน้ำเป็นก็เถอะ

“ไม่เอาเล่นนี่แหละ นะๆ ๆ” ซีโร่ทำเพียงถอนหายใจแล้วพยักหน้ารับ พอร่างสูงหันไปมองทางฝั่ง คินที่ตอนนี้มีความคิดอยากแกล้งแฟนตัวเองจึงดำน้ำลงไปโดยไม่ให้อีกคนสังเกตเห็น

“คิน” ไร้เสียงตอบกลับ

“คิน..” ลองเรียกอีกครั้งก็ไม่มีเสียงตอบกลับ ทำให้ซีโร่หันกลับมามอง แทนที่จะเห็นร่างของคินกลับไม่มี

“คิน! ” ซีโร่ถึงกับตัวชาวาบ หัวใจเต้นแรงเป็นส่ำเพราะตกใจเมื่อหันมาไม่เจอคนรัก เขาจึงดำน้ำหา แต่ก็ไม่พบ

“คิน อย่าเล่นแบบนี้! ” ร่างสูงก็ยังคงดำน้ำต่อไปเรื่อยๆ

“คึๆ ๆ” เมื่อร่างสูงของซีโร่โผล่พ้นน้ำก็ได้ยินเสียงคนที่ตามหาก็ต้องรีบหันไปคว้าเข้ามากอดแน่น คินที่ตอนแรกกะจะแกล้งเล่นถึงกับชะงักกับท่าทางของอีกคน

“ป..เป็นอะไร ขอโทษนะ”

“อย่าเล่นแบบนี้อีกเข้าใจไหม” ซีโร่ผละออกมามองหน้าของคนรักอย่างเป็นห่วง

“อื้อ” คินพยักหน้ารับ

“เฮ้ออ ถ้าคินเป็นอะไรไป ซีจะไม่ยอมให้อภัยตัวเองเลย” ซีโร่พิงหน้าผากตัวเองกับคนรัก ถอนหายใจโล่งอกที่คนตรงหน้าไม่เป็นอะไร

“ขอโทษนะซีระ..อื้ออ” คินที่เอ่ยยังไม่ทันจบก็ต้องกลืนคำทั้งหมดเมื่อคนตรงหน้าปิดปากเขาด้วยปากของตัวเอง ริมฝีปากที่แนบชิดกันเนิ่นนานจากที่ละเมียดละไม อ่อนหวาน เปลี่ยนเป็นรุนแรงตามแรงอารมณ์ของคนทั้งคู่ เมื่อร่างบางเผยอริมฝีปากออก หอบเอาอากาศเข้าปอด เป็นจังหวะเดียวกับที่ร่างสูงสอดปลายลิ้นร้อนเข้าไปคว้านหาความหวานจากปากอีกคน ทั้งดูดเม้มลิ้นเล็กอย่างหยอกล้อ ขบเม้มริมฝีปากล่างของอีกคนก่อนที่จะผละออก น้ำเชื่อมใสๆ ยืดออกมาติดมุมปาก ร่างบางทำเพียงหอบหายใจเอาอากาศเข้า

“อย่าเล่นแบบนี้อีกนะ เข้าใจไหมคิน” ว่าพรางขยี้หัวคนรักเบาๆ จรดริมฝีปากเข้ากับหน้าผากของคนตรงหน้าแผ่วเบา

“อือ”

“เย็นแล้วขึ้นฝั่งกันเดี๋ยวจะไม่สบายได้” พูดจบเขาก็อุ้มร่างบางขึ้นแนบกาย พาขึ้นฝั่งทันที รู้สึกว่าร่างที่อุ้มอยู่จะตัวรุ่มๆ ซะด้วยสิ

“อ้าวไหงตอนไปเดินไปเองได้ ทำไมตอนกลับถึงโดนอุ้มมาท่าเจ้าสาวละน้องชาย หึๆ” คิงที่ยืนอยู่บนระเบียงชั้นสองก้มมองคนสองคนที่กำลังจะเข้าบ้านจึงอดที่จะเอ่ยแซวน้องชายตัวเองไม่ได้

“เจ้าสงเจ้าสาวอะไร บ้า! ” พูดจบก็สะบัดตัวลงจากการอุ้มของอีกคนแล้วตรงดิ่งเข้าในบ้านเพื่อหนีอาการที่ตอนนี้หน้าคงแดง อายก็อายพี่บ้าพูดไรก็ไม่รู้

“หึๆ”

บรรยากาศในช่วงเย็น บริเวณริมสระว่ายน้ำที่ตอนนี้ตกแต่งด้วยไฟดวงเล็กๆ อยู่บริเวณต้นไม้ มีเตาไว้สำหรับย่าบาร์บีคิว มีโต๊ะวางอาหารทะเลมากมายเต็มไปหมด พร้อมกับแอลกอฮอล์วางเรียงรายกันอย่างระเบียบ

“โห้ ! เจ๋งอ่ะ หลับแปบเดียวพวกพี่เนรมิตมาเต็มเลยนะ” คินที่พึ่งตื่นจากนอนเพราะการเล่นน้ำเหนื่อยเดินออกมาพร้อมกับชุดนอนเสื้อแขนยาวสีขาวกับกางเกงลายวัวที่เข้ากัน

“มานั่งนี่” เคนเรียกน้องชายให้ไปนั่งข้างๆ คินจึงเดินไปนั่งลงข้างพี่ชายตัวเองพรางสอดสายตามองหาใครอีกคน

“มองหาไอซีหรอ มันไปเอาของในครัว” เคลวินตอบคำถามที่คิดว่าน้องน่าจะถามออกมา คนฟังทำเพียงพยักหน้ายื่นมือรับแก้วน้ำอัดลมที่พี่ชายคนรองยื่นให้

“หิวยังคิน” คนที่ถูกเอ่ยในบทสนทนาเมื่อครู่เดินออกมาจากตัวบ้านพร้อมกับถาดผลไม้ เขาวางมันลงบนโต๊ะก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้างๆ คนรัก

“หิวแล้ววว” เมื่อพบคนที่ถามถึงคินก็ยิ้มกว้างและมาเกาะแขนคนรักไว้แน่น

พอรับประทานอาหารเสร็จ พวกเขาทั้งห้าคนก็มานั่งเล่าประสบการณ์ต่างๆ ที่เคยเจอมา ทั้งยังเล่าเรื่องในวันเด็กกันและก็ไม่วายยังเล่าเรื่องน่าอายของน้องชายให้กับแฟนน้องได้รู้อีกมากมาย...เวลาล่วงเลยไปอากาศด้านนอกก็เริ่มเย็น ทำให้คินต้องยกมือขึ้นลูบแขนตัวเองสองข้าง คนข้างกายจึงยกมือขึ้นกอดไว้หลวมๆ เพื่อช่วยคลายหนาว คินจึงเอนหัวซบที่ไหล่กว้าง ฟังพี่ชายสามคนร้องเพลงและเล่นกีตาร์ ตีกลอง อย่างสนุกสนาน

“ซีไม่ลองร้องเพลงหน่อยหรอ” คินเงยหน้าถามคนที่กำลังกอดเขาเอาไว้

“อยากฟังหรอ” ซีโร่ถาม แกฝ่ายพยักหน้าช้าๆ

“อื้อๆ”

“โอเค! .. ไอเคนเล่นเพลง...” เมื่อซีโร่ตอบตกลงว่าจะร้องเพลง เขาจึงลุกเดินไปทางสามคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามพร้อมกระซิบบอกมือกีตาร์ให้เล่นเพลงที่เขาต้องการ

“จัดไปครับเพื่อน! ” เคนรับคำพร้อมกับเสียงกีตาร์เริ่มขึ้น

“รู้ไหมว่าเราเจอกันครั้งแรกตอนไหน

ความทรงจำเกิดขึ้นเมื่อไหร่

เมื่อไหร่ที่ทำให้เราสองคนเริ่มหวั่นไหว”

เสียงทุ้มนุ่มเริ่มร้องขึ้นมา...คินมองคนรักที่ร้องเพลงให้เขา สายตาและรอยยิ้มที่ส่งมาให้เขาได้ยิ้มตาม

“หรือจะเป็นในตอนที่คุณต้องนอนเสียใจ

หรือว่าตอนที่เราต้องไกล

มันทำผมได้รู้ว่าคิดถึงแต่คุณ

และในตอนนี้ ในเวลานี้

ล่วงเลยมานานเป็นปี

ให้ดวงดาวนั้นเป็นเหมือนพยานรัก”

จู่ๆ คนที่ร้องเพลงอยู่ฝั่งตรงข้ามก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา

“ขอสัญญาว่าจะรักเพียงคุณ

ว่าจะรักแค่คุณ ว่าจะรักแค่คุณ เท่านั้น

นานแสนนานก็จะรักเพียงคุณ

ก็จะรักแค่คุณ อยากจะมีแค่คุณคนเดียว”

ร่างสูงเอื้อมมือมากุมเข้ากับมือเล็กของอีกคน เขายังคงร้องเพลงต่อไปเรื่อยๆ จนจบ

.

.

.

“ขอสัญญาว่าจะรักเพียงคุณ

ว่าจะรักแค่คุณ ว่าจะรักแค่คุณ เท่านั้น

นานแสนนานก็จะรักเพียงคุณ

ก็จะรักแค่คุณ อยากจะมีแค่คุณคนเดียว”



“ชอบไหม? ” เมื่อเพลงที่ร้องจบลงซีโร่ที่ตอนนี้นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่ม

“ชอบมากก” คินตอบอย่างไม่ต้องคิด คนได้ฟังถึงกับยิ้มกว้าง คว้าคอคนรักมาประกบจูบเข้าด้วยกันค่อยๆ เลียดไล่ตามริมฝีปากบาง กดหนักที่มุมปากของอีกคนแล้วจึงผละออกมาส่งยิ้มให้กับร่างบางจนตาหยี...



“รักนะคิน” ประโยคบอกรักที่ดังอยู่ใกล้ๆ หูทำให้คนฟังก้มหน้าเขิน...แต่พอเงยหน้าขึ้นมาภาพที่เขาคิดว่าจะเห็นคนรักอยู่ตรงหน้ากลับเริ่มจางหายออกไปจนหน้าตกใจ และมันยังแทนที่ด้วยภาพของคนรักที่กำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ในสนามแข่งรถ

“ซะ ..ซีโร่!! ” ร่างทั้งร่างชาวาบเมื่อเห็นคนที่รักนอนบาดเจ็บสาหัส เขาทำได้เพียงประคองไว้เท่านั้น น้ำตาพรั่งพรูเต็มสองข้างแก้ม

“ไม่! อย่าจากคินไปนะ ฮืออ ไม่นะ”

“คิน..” ซีโร่เพียงเอ่ยออกมาเสียงเบา ก่อนจะยิ้มบางๆ เลื่อนมือจับกุมใบหน้าคนรักไว้อย่างถนุถนอมก่อนที่จะเอ่ยประโยคสุดท้ายออกไป

“ซีรักคินนะ” เพียงประโยคสุดท้ายหลุดออกจากปาก ร่างที่ถูกคินกอดประคองอยู่ก็หายวับไปเพียงชั่วพริบตา

“ไม่!!!! ”

...

“ไม่!!!! ” เฮือก คินเด้งขึ้นมาด้วยความตกใจ ทำให้พี่ชายที่นั่งเฝ้าไข้รอดูอาการน้องถึงกับสะดุ้ง

“ไม่ ฮึกฮืออ” คินส่ายหน้าเมื่อภาพสุดท้ายที่เขาฝันมันช่างเลวร้ายเกินกว่าที่จะรับได้

“ฟื้นแล้วหรอคิน” คิงที่เดินเข้ามาดูอาการน้องชายเอ่ยถาม

“ซีโร่! ซีโร่! ซีโร่อยู่ไหนพี่คิง? ..ซีล่ะ? ฮึก” คินได้แต่ร้องเรียกหาชื่อของคนรัก พรางเขย่าแขนพี่ชายร้องเรียกถามคำเดิมซ้ำๆ จนพี่ชายต้องดึงน้องเขามากอดปลอบ ลูบหัวน้องช้าๆ

“ฮึก ฮืออ พี่คิงซีโร่ไปไหน ฮืออ” คินยังไม่ลดละความพยายามที่จะถาม เขาหวังว่าเขาแค่ฝันร้ายไปก็ในเมื่อภาพแห่งความสุขที่เขาเคยมีร่วมกันยังฉายให้เห็นอยู่เลย แต่ทำไม... สุดท้ายคนที่เขารักถึงกลับหายไปกับตา

“ฟังพี่ดีๆ นะคิน..ซีโร่มันไปสบายแล้ว”

“ฮืออ ไม่จริง พี่คิงโกหกคิน ฮืออ” เมื่อได้ยินคำตอบจากคนเป็นพี่ภาพที่เขานึกถึงในสนามแข่งรถครั้งสุดท้ายและก็ล่าสุดนั้นมันคือความจริง คินทิ้งตัวไปหาพี่ชายด้วยความอ่อนล้า หลับตาลงปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา เสียงร้องไห้ของน้องชายทำเอาคนเป็นพี่ต้องกำหมัดแน่น เขาสงสารน้อง เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะปลอบน้องยังไง

“พรุ่งนี้...พี่จะพาคินไปหาซีโร่นะ” คิงบอกกับน้องชายที่ตอนนี้สงบลงขึ้นบ้างแล้ว

“.....” ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ ออกจากร่างบาง ทำให้คิงถึงกับถอนหายใจออกมา เขาไม่อยากให้น้องชายที่ร่าเริงต้องเป็นแบบนี้ เขาเองก็เสียใจที่เพื่อนตัวเองต้องมาจากไปแบบไม่มีวันหวนกลับมา เขาทำเพียงแก้แค้นคนที่ทำให้เพื่อนของเขาต้องตายในสนามแข่งรถนั้น หลังจากที่เพื่อนเขาเสียชีวิตและได้สืบจนรู้ว่าอีกฝ่ายที่แข่งด้วยเล่นสกปรกกับเพื่อนเขายังไง ถ้าแค่เบียดให้ตกข้างทางมันไม่ใช่ปัญหาที่จะทำให้เพื่อนเขาเสียหลักได้ ไหนจะเสียงระเบิดของรถ นั่นก็เพราะฝั่งนั้นเล่นใช้ปืนยิงที่ล้อรถของเพื่อนเขาจนเสียหลักพุ่งชนเข้ากับกำแพงและไม่วายมันยังยิงซ้ำที่ถังน้ำมันรถกะจะฆ่าให้ตายจริงๆ และมันก็ทำสำเร็จ เพื่อนเขาต้องตายเพราะพวกสวะอย่างมัน เคน คิง และเคลวินจึงจัดการเก็บคนที่ทำกับเพื่อนเขาจนมีจุดจบไม่ต่างกันเผลอๆ อาจจะทรมานมากกว่าด้วยซ้ำ



ณ สุสานแห่งหนึ่ง


สายลมที่พัดปลิวพัดผ่านร่างของคินที่อยู่ในชุดสีขาวสะอาดตา ใบหน้าอิดโรยของอีกคนที่แม้จะนอนหลับไปถึงสามวันเต็มๆ แต่เพราะการร้องไห้อย่างหนักทำให้เขาดูไม่ค่อยมีแรง ในมือถือดอกไม้ช่อหญ่เอาไว้ ก่อนที่จะทรุดนั่งตรงหน้าหลุมฝังศพที่มีชื่อสละเอาไว้ว่า “Zero”

“เป็นไงบ้าง สบายดีนะ รู้ไหมว่าคินคิดถึงแล้ว ซีละคิดถึงคินบ้างรึเปล่า? ถ้าคิดถึงก็กลับมาหาคินนะ ฮึก กะ.กลับมาได้ไหม” ดอกไม้ถูกวางลงตรงหน้าหลุมศพ คินก็พูดความรู้สึกที่อยู่ในใจ พูดไปน้ำตาก็ไหล มันเจ็บอยู่ที่อก คินยกมือกุมตรงหัวใจที่มันบีบรัดจนน่าอึดอัดและยังเจ็บจี๊ด พี่ชายทั้งสามคนทำได้แค่มองน้องชายที่ร้องไห้อีกครั้งอย่างนึกสงสาร

“ฮึก ไปสบายแล้วนะ คินสัญญาว่าจะไม่ดื้อ จะเป็นเด็กดีไม่ทำให้พี่ชายของคินต้องปวดหัว คินจะทำ ฮึก จะทำตามที่ซีบอกนะ...แต่ที่คินทำไม่ได้ ฮึก! ” คินเว้นวรรคไว้พรางเช็ดน้ำตาออกลวกๆ

“คินไม่สามารถรักใครได้นอกจาก..ซี” มือเล็กลูบลงที่รูปของคนรักเบาๆ แล้วยิ้มให้กับรูปตรงหน้าสื่อความหมายที่บอกออกไปผ่านสายตา

“ขอบคุณนะที่เข้ามาทักคินในวันนั้น วันที่ทำให้เราสองคนได้รู้จักกันและรักกกันมาจนถึงตอนนี้ ขอบคุณที่ดูแลคินมาตลอด ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง...ขอบคุณจริงๆ” คินค่อยๆ ยืนขึ้นเต็มความสูงมองหลุมศพตรงหน้า

“คินรักพี่ซีนะและจะรักตลอดไป” ประโยคที่ซีโร่เคยหวังจะได้ยินคำว่าพี่จากคินตลอดที่คบกัน ตอนนี้คินได้พูดมันแล้วถึงแม้จะสายเกินไปก็ตาม...รอยยิ้มบางที่ส่งยังหลุมศพตรงหน้าอาจจะทำให้คนที่จากไปแล้วมีความสุขก็ได้ คินคิดแบบนี้เวลาที่มองที่หลุมศพคนรัก

“ไปกันเถอะครับพี่ๆ” เสียงที่เหนื่อยล้าของน้องชายปลุกพี่ชายที่อยู่ในภวังค์แห่งความคิดหันกลับมามองน้องชายด้วยรอยยิ้มบางก่อนที่จะเดินออกมาจาก... สุสานที่ที่เพื่อนรักเขาอยู่





ความรักของคนสองคน อาจจะมาบรรจบกันในปลายทางหรืออาจจะแยกกันก่อนถึงจุดหมาย แต่สุดท้ายแล้วความรัก ก็จะกลายเป็นความทรงจำที่ดีเสมอ...





==============

เรื่องสั้นเรื่องแรกที่แต่งไว้นานมากๆแล้ว  อยากลงให้อ่านกัน

ไม่รู้ว่าชอบแบบนี้หรือเปล่า  หากทำอะไรผิดพลาดไปขออภัยด้วยนะค่ะ^^


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-12-2017 23:44:38 โดย Cencer »

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 655
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-2
โอยเศร้าอะ ฮือออออออออ  :hao5:

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1

ออฟไลน์ มาชิ มาชิ

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 49
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
เศร้าแท้ ฮืออออออออ  :sad4: :sad4:

ออฟไลน์ unicorncolour

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1007
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
บวกเป็ด  :hao5:

เคล้าน้ำตา  :m15:

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9

ออฟไลน์ mentholss

  • "เหตุผล" หรือ "ข้ออ้าง"
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1285
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด