ll ..เด็กหอ ღ.. ll ตอนพิเศษสิบปีผ่านไป [17/11/19] p.33 ◄
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ll ..เด็กหอ ღ.. ll ตอนพิเศษสิบปีผ่านไป [17/11/19] p.33 ◄  (อ่าน 421399 ครั้ง)

ออฟไลน์ Ploids

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
“ลาบทอดเสดสาดมั้ยครับลาบทอด ไหนใครนกมากินลาบทอด เพราะ นกพี้ลาบบบบบ ยี่สิบบาทเองคร้าบบบ”

เกลียด ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
 :laugh: :laugh:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ Spkssy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
อะมีความมีสถานที่ในมอถูกใะ5555

ออฟไลน์ Kei

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
สามพีจะดีมั้ยจ๊ะ 55555 ชอบทั้งพี่หมอทั้งพี่โย เลิอกมะด้ายยยย

ออฟไลน์ Tumz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-4
ติดตาม 

o13 o13

ให้กำลังใจผู้แต่ง

ออฟไลน์ flimflam

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 918
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-4
ร้องไห้กับตู้เสือก ฮือ เราเอง ฮือ
//ทำหน้าคนได้ตู้เสือก
เกลียดอีตู้นี่จริงๆค่ะ 555555555555555555

เกลียดการใช้ระบบตีนเบรค อย่าไปกับพี่เขาเลย(...)

ว่าแต่กับพี่โยนี่เป็นอะไรกันหว่า ตีกันตลอด

ออฟไลน์ kail

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 131
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
โอ้ย ฮาอ่ะ นี่รอเดือนเสดสาดอีกคน คู่กะพี่โยไหมมมม

ออฟไลน์ aorpp

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1277
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +250/-3
สนุกมากกกกกๆค่ะ รออ่านตอนต่อไปนะ

ออฟไลน์ kiolkiol

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 351
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +330/-2
ตอนที่ 5 กุญแจมือ




ยังครับ ยังไม่ตาย ผมยังมีชีวิตอยู่ดี อยู่รอดปลอดภัยครบสามสองชิ้น แค่เกือบเอาหน้าไปถูถนนเล่นเพราะขาผมแม่งแตะไม่ถึงพื้นตอนเบรก ไอ้หมอเวรแม่งขำเหมือนชีวิตนี้มึงไม่เคยสูงร้อยหกสิบมาก่อน
ตอนมึงสูงเท่ากูจะจับราวรถไฟฟ้าก็ต้องแอบเขย่งตีนกันบ้างแหล่ะวะ!!


“มัดส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายเข้าหากันก่อนเข้าร่วมกิจกรรมนะคะ” ยังไม่ทันเดินเข้าลานพี่ผู้หญิงแจกยิ้มหวานใส่ผม

“มัดมือได้มั้ยครับ”

“ถามแบบนี้มัดใจพี่ไปเลยค่ะ”

เอวัง ไม่ได้ยิ้มให้กู ยิ้มให้ไอ้พี่หมอ เซ็งเป็ด มีตาหามีแววไม่นะครับพี่เนี่ย สุดท้ายผมก็เลือกจะมัดมือข้างขวาของตัวเองเข้ากับมือข้างซ้ายของไอ้พี่หมอ เบสิคสุดๆแล้ว ตัดภาพด้านหลังเป็นไอ้พี่แป๊ะ เอ้ย อาหรับแมนคนคูลประจำหอแดงได้สละกางเกงในมาผูกแขนตัวเองเข้ากับขาพี่โย ท่ายากเบอร์สิบ มีความยิมนาสติกลีลา ผมนี่ปวดหัวแทนไอ้พี่โยเลย


“เห้ยๆ ไอ้โยมึงก้าวขาขวาก่อนดิวะ”

“นี่กูก็ก้าวขาขวาอยู่”

“อย่ายกขาสูงสิวะ กูเจ็บจั๊ก!!”

“มึงเปลี่ยนมาผูกอย่างอื่นเถอะแป๊ะ แค่ผูกเข้างาน”

“ใครแป๊ะครับคุณ”

“ไอ้อะไรซักอย่างอมๆ”

“โนมอร์แป๊ะ นี่ผมโบก – อมครับ เรียกให้ถูกครับคุณซงเด็งกี่”

“ชื่อห่าไรอย่างกับไข้เลือดออก เออๆ ไอ้อมมึงเปลี่ยนมาผูกที่อื่นดิ๊”

“ไม่ได้มันไม่คูล”


นั่นแหล่ะครับวิถีชีวิตคนคูล สุดท้ายสะดุดแขนตัวเองกับเท้าพี่โยเลยโดนพี่โยเหยียบเข้าให้เต็มตีน ร้องเสียงหลงลั่นงานเลย สมน้ำหน้า 

เมื่อเดินเข้ามาในลาน ก็มีนิสิตมากหน้าหลายตา ผูกแขนผูกขากันเป็นกลุ่มดูตื่นเต้นครับ บางทีมก็ส่งเมทมาครบห้าคนผูกมือต่อกันเป็นกลุ่มใหญ่ บ้างก็มาเป็นคู่แบบผม แต่ไม่มีฉายเดี่ยวครับ เนื่องจากงานสร้างขึ้นเพื่อกระชับมิตรชาวหอ กติกาเลยบังคับให้สองคนขึ้นไปและต้องมาจากห้องเดียวกันเท่านั้น



ผลกรรมเลยตกอยู่ที่กูไงสังคม...


อีกอย่างนึงที่เพิ่งรู้คือปีนี้ผู้หญิงจะลงแข่งเยอะกว่าทุกปี เพราะทุกคนอยากจะได้เห็นรูปลับๆของไอ้พวกเดือนเดือดทั้งสามที่เป็นดั่งพรีเซ็นเตอร์มหาลัยว่ามันจะลับขนาดไหน แต่ดูจากรูปการณ์แล้วน่าจะลับมากครับ เห็นว่าลงแข่งกันทั้งสามคนอย่างจริงจังทั้งๆที่ปกติพวกมันนอกจากเดินหล่อไปวันๆก็ไม่ค่อยมีส่วนร่วมกับมหาลัยซักเท่าไหร่ อ้อ ได้ยินมาอีกว่าตอนแรกคนว่าเยอะแล้วแต่เยอะขึ้นอีกเท่าตัวเมื่อมีข่าวลือว่าเป็นภาพแอบถ่ายจากในห้องน้ำสระว่ายน้ำตอนพวกพี่มันอาบน้ำกัน


นี่มันเข้าข่ายโรคจิตแล้วโว้ย! แล้วทำไมกูต้องมาแข่งเพื่อรางวัลเป็นรูปเปลือยผู้ชายด้วยเนี่ย!!



 “ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่การแข่งชิงรางวัลใหญ่ของานเปิดหอนะครับ อย่างแรกเลยก็ขอให้ทุกคนมองมันเป็นแค่เกมสนุกสนาน เล่นกันอย่างสันติ ไม่ทะเลาะกัน สำหรับกติกาวันนี้ก็ง่ายๆ จนกว่าวันนี้จนถึงห้าทุ่มทุกคนจะต้องตามหาแบล็กบอกซ์ให้เจอโดยที่ต้องไปหาโดยการผูกร่างกายติดไว้ด้วยกัน แอ๊ะๆ ห้ามครับ ผูกส่วนไหนส่วนนั้น ห้ามเปลี่ยน เดี๋ยวเราจะส่งให้ทีมงานเอากุญแจมือไปล๊อคแล้วทุกคนก็มาเอากุญแจไปไขออกได้ที่ซุ้มกิจกรรมหน้าหอนะครับ กิจกรรมหมดเวลาเล่นตอนห้าทุ่ม รบกวนเข้าหอในให้ทันไม่งั้นไม่รับผิดชอบเรื่องเซ็นหอสายนะครับ อ่า...อ้อ! แล้วสำหรับวันนี้ถ้าหาไม่เจอ คำใบ้จะมาบอกใหม่วันศุกร์หน้า ในช่วงวันธรรมดาขอให้ทุกคนตั้งใจเรียนนะครับ” และแล้วพี่ผู้หญิงคนเดิมก็เดินเอากุญแจมือมาคล้องแขนผมแทนผ้า ลองขยับดูนี่แน่นแบบหนีไม่ได้


อื้อหือ
กูหล่ะวงวารพี่โย (วงวารมาจากสงสารแต่ความสงสารแบบไม่เต็มใจ อืมๆ วงวาร นับเป็นวิบัติเพื่อการแสดงอารมณ์)
ผมแอบหันไปมองหน้าไอ้พี่แป๊ะตอนนี้ที่ซีดเป็นไก่ที่ต้มแล้วต้มอีกต้มสิบน้ำ พร้อมกับพี่โยที่หน้าโคตรเซ็ง หงุดหงิดทำอะไรไม่ได้นอกจากขยี้นิ้วพี่แป๊ะเป็นการระบายอารมณ์

“คำใบ้นะครับ ฟังดีๆนะครับ




มืดเงียบปลอดภัยหลับสนิทตลอดคืน "



หลังจากพิธีกรบอกคำใบ้ออกมา ทุกกลุ่มก็เฮกันออกตามล่าหาสมบัติทันที ส่วนผมได้แต่ยืนงงในดงคน 
เดี๋ยวๆ นั่นคำใบ้หรือคุณสมบัติผ้าอนามัย 


“มืดเงียบ คืออะไรวะพี่”

“มึงคิดมาดิ๊ในมอเราที่ไหนมันเงียบบ้าง”

“ผมเพิ่งมาอยู่มอได้ไม่ถึงเดือน”

“กูอยู่มอมาสามปีวนอยู่แค่ตึกเรียนหอร้านเหล้า”   

“...” อนาคตนี่ภาพมาเลยกู โครตสิ้นหวัง  สงสัยเผลทำหน้าโง่ชัดไปไอ้พี่หมอเลยขมวดคิ้วใส่

“ไว้ก่อน ตอนนี้ลงขับไปดูแถวๆยิมละกัน กูว่ามันเงียบสุดแล้ว” ผมพยักหน้าแล้วก็ปล่อยให้ไอ้พี่ลากเดินไปถึงมอเตอร์ไซต์ ในตอนนั้นเองก็คิดขึ้นมาได้

“เห้ย จะขี่ยังไงวะพี่ มือติดกันอยู่แบบนี้” คิดสภาพที่นะครับทุกคน ตอนนี้มือขวาของผมถูกล๊อคติอยู่กับมือซ้ายไอ้พี่หมอ ผมก็ขี่มอไซต์ไม่เป็นด้วย แล้วผมก็เชื่อว่าไอ้พี่หมอไม่น่าจะมีความสามารถพิเศษในการใช้ตีนขับแบบกายกรรมกวางโจว อ่อแต่ถึงมีก็ใช้ไม่ได้เพราะต้องเอามาใช้เบรค

“ได้ดิวะ”

“ทิ้งไว้นี่เถอะพี่”

“กูไม่เดินนะ ไกล”

“ห่าพี่แล้วจะเอายังไง บินไปมั้ย ขี่ไม้กวาดเก่งรึเปล่า”

“เอามากวาดมึงทิ้งไปเถอะ อืม... งั้นเอาแบบนี้”

“แบบไห- เฮ้ย!!!” วิเดียวไอ้พี่หมอก็เอาตูดแปะลงไปกับเบาะแล้วกระชากผมขึ้นมาไปนั่งด้านหน้าหันหน้าเข้าอกไอ้พี่มันไปเต็มๆจนมือข้างที่ไม่ได้ล๊อคไว้ต้องยกมาดันอกมันออก ฟังดูขนลุกขนพอง สยดสยองเหมือนตกอยู่ในอ้อมกอดของเดอะฮัคเลยก็ว่าได้ จะพูดไงดี ท่านี้มันก็คือกอดผมขี่มอเตอร์ไซต์นั่นแหล่ะครับง่ายๆ

“ท่านั่งแบบนี้ปกติมีแต่หมาอ่ะนั่งได้มึงรู้มั้ย”

“ขนลุกว่ะ ไม่เอาแบบนี้” ยึ้ยยยย ผมพยายามขยับตูดหนีเลี่ยงกิจกรรมชนช้าง

“มึงจะกระเถิบหนีทำไมมันไม่ลุกหรอกหน่ะ”

“อะไรลุก!!! พี่แม่งชอบพูดอะไรแบบนี้ว่ะ เสื่อม ปล่อยผมลงเลย เฮ้ยยยยย” กำลังจะดิ้นลุกหนีแต่ไม่ทันครับ ไอ้พี่มันก็กำเบรกแล้วก็สตาร์ทเครื่อง พุ่งออกตัวอย่างไว ไอ้ห่า อย่าไวมาก ขากูเบรกไม่ถึงงงงงง


นั่งท่านี้บอกเลยว่าผมมองไม่เห็นอะไรซักอย่าง รับรู้แต่ว่ารถเคลื่อนไหวพร้อมกับท่านั่งที่บรรลัยแน่ๆถ้าแม่มาเห็น มือข้างที่ล๊อคติดด้วยกันมันจำเป็นต้องกุมให้แน่นเพื่อรักษาบาลานซ์ไม่ให้กลิ้งตกคุณถึกทึนของไอ้พี่มันไปซะก่อน ถึงความเร็วอาจจะไม่ได้ไวมากแต่ผมก็ไม่ได้ดิ้นขัดขืนเหมือนนางเอกช่องสีเวลาโดนพระเอกลวนลามเพราะพี่หมอมันต้องขับรถมือเดียวคือมือข้างขวา ขนาดไม่ดิ้นยังเซไปเซมา กลัวรถล้มไปหน้าแหกหมดหล่อแล้วไม่คุ้ม คือไอ้พี่หมออ่ะแหกไปอาจจะยังหล่ออยู่ แต่ผมนี่ดิดีไม่ดีโดนไอ้พี่หมอทับให้ได้ซี่โครงแยกไปอีก

“นั่งเงียบนี่คือเขินหรืออะไร”

“รีบขับไปเงียบๆได้ป่ะพี่ ท่านั่งตอนนี้แม่งโคตรเกย์”

“ก็มัดแขนอยู่ มึงจะให้มึงนั่งเอาหลังชนกัน แขนกูบิดขนาดนั้นไม่ได้หรอก”

“แต่ท่าเหี้ยนี่ผมก็ไม่เอา!”

“เออๆ ถึงแล้ว กูนับหนึ่งสองสามเบรกนะ”

“เบรกห่าอะไรพี่ ขากูไม่ถึงพี่มึงเห็นมั้ยเนี่ย ไม่งั้นก็ชนซักพุ่มไม้ไปก่อนเลยไป” ไอ้พี่ไม่ตอบอะไรแต่หัวเราะเบาๆอยู่เหนือหัวผม  ซักพักเครื่องก็จะลอความเร็ว เบรกอัตโนนาตีนก็กลับมาเหมือนเดิม พอเครื่องจอดสนิทผมก็รีบพลิกตัวลงอย่างรวดเร็วเพื่อให้หลุดจากท่าที่น่าหวาดเสียว ตอนนี้เป็นเวลาประมาณหกโมงกว่าๆใกล้จะทุ่มนึงฟ้าก็เริ่มมืดแล้วแต่ว่าในยิมก็ยังพอมีคนเล่นกีฬาอยู่

“มันเงียบตรงไหนเนี่ย”

“ห้องเก็บของหลังยิม” ไม่รู้จักหรอกครับ แค่ยิมยังไม่เคยมาเหยียบเลย ปล่อยให้ไอ้พี่มันลากไปตามเดิม ลากแถดๆไปซักพักนึงก็มาถึงบริเวณหลังยิม ซึ่งก็ปรากฏอีกคู่นึงที่มาถึงอยู่ก่อนแล้ว โอ้โห ลับซับซ้อนขนาดนี้ก็ยังจะมีคนมาดูอีกหรอ

“โว้ววว ไม่คิดว่าจะได้เจอมึงที่นี่นะเนี่ย” อ้าว เป็นคนรู้จักของไอ้พี่หมอซะงั้นครับ รุ่นพี่ตรงหน้าผมสูงกว่าไอ้พี่หมอไปอีกครับ ตัวใหญ่มาก ส่วนหน้าตายอมรับแบบผู้ชายเลยว่าหล่อครับ เหมือนพวกลูกครึ่ง ขาวมากแบบมากๆ ยืนกับกำแพงนี่กำแพงดูหมองไปเลย ดูจากการเจาะหู เสื้อนิสิตยับๆกับกางเกงบ๊อกเซอร์ลายตาราง แถมหน้าไอ้พี่หมอก็โคตรจะเหม็นเบื่อขึ้นมาทันทีกับการทักทาย บอกได้เลยว่าไม่น่าจะมาอย่างเป็นมิตรแน่นอน

“มึงยังไม่ตายอีกหรอวะ”

“รอไปงานศพมึงก่อนอ่ะ”

“งั้นวันตายของมึงก็วันนี้แหล่ะ”

“เอาสิวะ กูรออยู่พอดี” ไอ้พี่หล่อยกมัดขึ้นจังหวะเดียวกับที่ดึงแขนของคนข้างๆขึ้นมาด้วย เพราะกุญแจมือมันคล้องกันอยู่แบบเดียวกับที่ผมคล้องกับพี่หมอ

“ถ้าจะต่อยกันตรงนี้ก็เอาข้อมือออกก่อน ผมไม่ต่อยกับพวกพี่หรอก”

“พี่หญิง? ” โอ๊ะ คนนี้ผมรู้จักครับ เป็นพี่ปีสองคณะผมภาคผม ดังอยู่เหมือนกัน เพราะพี่เค้าเป็นผู้ชายที่ดันชื่อว่าหญิงบวกกับชอบทำหน้าเหมือนหมารำคาญยุง อะไรนะครับ? หน้าแบบไหน? อ่า ก็แบบเบื่อๆเซ็งๆตลอดเวลา แบบเวลามียุงมาบินข้างหูอ่ะครับ แบบนั้นแหล่ะ เลยมีชื่อประจำตัวที่เรียกล้อพี่เค้าว่า น้องหญิง โครตมีคลาส เดินไปทางไหนไอ้พวกพี่ก็จะเปิดเพลงแดจังกึมอูล้าล้าลาอู๊ลาหล่าต้อนรับให้พี่เค้าแจกนิ้วกลางใส่ ดูมีความบีกุงมาม่าในวังหลวงไปอีก

“อ้าวอู้”

“ไปรู้จักมันได้ยังไงหญิง”

“น้องคณะกู”

อย่างกะได้ยินคำว่าแล้วไปนะมึงมาจากสายตาพี่หล่อเค้าหล่ะ นี่ว่าไอ้พี่หมอหน้าตาเหมือนพวกนักเลงแล้วไอ้พี่นี่หน้าเหมือนพวกลูกผู้มีอิทธิพลไปมากกว่าอีก 

“แล้วอู้มาอยู่กับพี่หมอได้ยังไง”

“เรียกมันพี่ทำไมหญิง!!”

“เอ่อ..” กูยังต้องตอบมั้ยครับ

“ก็พี่เค้าเป็นพี่กู มึงจะโวยวายทำไมเนี่ยพี่”

“เรียกคนอื่นได้แต่ยกเว้นมันไง!”

“พอดีอู้เป็นเมทพี่ น้องหญิงรู้จักหรอครับ” ไอ้พี่หมอนี่ก็เหมือนรู้ว่าพูดแล้วยั่วประสาทไอ้พี่หล่อขึ้น เพราะทันทีที่เรียกน้องหญิงออกไป ไอ้พี่หล่อก็คว้าหมับกระชากคอเสื้อไอ้พี่หมอทันที เอ้า งงไปสิกู เรียงลำดับตารางความสัมพันธ์ไม่ออกแล้ว งงยิ่งกว่าความสัมพันธ์และฟังก์ชั่น

“อย่าเสือกเรียกหญิงว่าน้องหญิง”

“ก็น้องเค้าชื่อหญิงให้กูเรียกเค้าว่าอะไร”

“ ไอ้หมอ!!!”

“พอเลย! เจอกันทำไมต้องกัดกันตลอด มึงเป็นหมาหรือไงพี่ พี่หมอก็เหมือนกัน จะไปกวนตีนมันทำไมนักหนา” พี่หญิงกระชากคอพี่หล่ออย่างแรงจนพี่หล่อชะงักกึ้ก ยอมหยุดขู่กระโชกโฮกฮาก มองไปมองมาแล้วเหมือนหมาบ้ากับเจ้าของอะไรแบบนี้เลยครับ

“มึงไปไหนก็ไปเลยไอ้หมอ กูจะมาหาในห้องเก็บอุปกรณ์กับหญิง”

“เรื่องไร กูก็จะหาในห้องนี้เหมือนกัน” ไอ้พี่หมอไม่ยอมครับ

เอาอีกแล้วครับ หมาบ้าสองตัวจ้องและขู่กันแฮ่ๆน้ำลายฟูมปาก จริงจังซะยิ่งว่าศึกน้ำแร่อะเวียงเจอร์ของไอ้พี่แป๊ะ ส่วนผมน้องน้อยได้แต่ยืนเงียบดูสถานการณ์ เพราะดูจากไซส์พี่หล่อกับพี่หมอแล้ว เข้าไปห้าวเป้ง คงโดนพี่เค้าเอานิ้วตีนดีดออกมานอกวงได้อย่างง่ายๆ

“พอๆไม่ต้องตีกัน อยู่มหาลัยแล้ว เลิกใช้กำลังกันได้แล้ว” พี่หญิงดึงแขนพี่หล่อไว้อีกรอบ

“ไม่รู้แหล่ะ กูมาถึงก่อน”

“กูมาถึงทีหลัง แต่แล้วไง”

“กูมาถึงก่อน ชื่อกูก็สะกดตัวอักษรก่อนชื่อมึง!”

“แต่นามสกุลกูตัวอักษรกูก่อนนามสกุลมึง”

“กูห้องเลข 511 ถึงก่อนห้องมึง”

“สัด ห้องเก่ากู 302 ”

  เวร พวกมึงอยู่อนุบาลสามแล้วแย่งสไลด์เดอร์เล่นกันหรอครับพี่ หน้าอย่างโหดแต่พวกมึงเอาตัวอักษรกับเลขห้องมาเกทับกันเนี่ยนะ   

“โอ๊ยยยย อ่ะเป่ายิงฉุบไปเลย ใครชนะได้เข้าไป จบ” พี่หญิงโวยวายออกมาเพื่อตัดปัญหา โถ่พี่ หาวิธีแก้ปัญหาได้ไม่เข้ากับหน้าตาเหมือนนักเลงของพวกพี่สองตัวมันเลย หมาบ้ามันคงจะยอมเล่นเป่ายิงฉุบกับพี่หรอก


“เป่า ยิ้งงง ฉุบ!! “




ไอ้ห่า!!! เสือกเล่น!!!




“กูชนะ!!” ไอ้พี่หมอยกยิ้มอย่างผู้ชนะ แล้วจูงมือผมเข้าห้องเก็บอปุกรณ์ด้วยหน้าตาลัลล้าสุดๆ ระหว่างที่ไอ้พี่หล่อได้แต่ยืนมองกรรไกรนิ้วของตัวเองด้วยความอาฆาต

ผมโดนลากเข้าห้องอุปกรณ์อย่างงๆ แสงลอดผ่านประตูมาพ่อให้เห็นเงาลูกบาสลูกบอลที่ตกอยู่กับพื้น แต่ห้องมืดมากๆ จนผมต้องหรี่ตามองหาที่เปิดไฟ พอผมกดเปิดไฟดังกิ๊กแล้วไม่มีอะไรติดก็รู้ทันทีว่าหลอดขาด กำลังจะหันไปบอกไอ้พี่หมอแต่ก็ดันไม่ทัน...

ปัง!!!

“มึงอยากเข้านัก ก็อยู่ในนั้นไปเลยไอ้สัส!!!”
เฮ้ย!!!
ไอ้พี่หล่อ!! มึงจะแค้นเป่ายิ้งฉุบแพ้ไอ้พี่หมอแล้วมาลงกับกูแบบนี้ไม่ได้!!

“ไอ้สัดพี่!! มึงเปิดเดี๋ยวนี้นะ ไอ้พี่!!” ไอ้พี่หมอทุบประตูลั่นซึงมือที่ทุบคือมือที่ผูกไว้กับผม มือผมเลยได้อานิสงส์กระแทกไปด้วย เจ็บโว้ย

“ฝัน! ข้อหามึงสาระแนมาเรียกหญิงว่าน้องหญิง มึงอยู่ไปยันเช้าเถอะ”

“พี่มึงเล่นอะไร เปิดให้พี่หมอกับอู้นะ นี่! อย่าล็อค! ”

“บอกว่าห้ามเรียกมันพี่ไง!!”

“ไอ้พี่!!”

“เจอกันพรุ่งนี้เช้านะสัสหมอ ตายไปเลยยิ่งดี ส่วนไอ้หน้ามดเมทมึงก็ถือว่าหารกรรมกับมึงไปละกัน ไปหญิง! หยุดเรียกไอ้หมอพี่เดี๋ยวนี้นะ พี่ไม่ชอบ!!” ผมได้ยินเสียงพี่หญิงด่าพ่อล่อแม่ไอ้พี่หน้าหล่อยาวก่อนที่เสียงจะค่อยๆหายไป เดาว่าคงโดนอุ้มออกไปแล้วเรียบร้อย ปล่อยให้ผมยืนเอ๋ออยู่กับไอ้พี่หมอท่ามกลางห้องมืดสนิท มีหน้าต่างซี่ๆพอให้แสงจากดวงจันทร์และอากาศลอดมาได้เพียงนิดหน่อย

“ไอ้พี่หมอ บอกกูมาทีว่ามึงเอาโทรศัพท์มาจากตะกร้ามอไซต์”

“มึงบอกกูมาก่อนว่ามึงเอามือถือรุ่นทับกระดาษมึงมา”

“...”

“...”

“...”

“...”




เงียบ...
สงสัยไม่บอก


โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ กูอยากตายยยยยยยยยย
ทำไมกูต้องมาหารกรรมกับพี่มันด้วยยยย

“พะ พี่คนนั้นคงไม่เลวร้ายขนาดจะทิ้งพวกเราอยู่ในนี้ข้ามวันใช่มั้ยพี่”

“ถ้าหมายถึงไอ้พี่เลวขนาดนั้นแน่นอน”

“ตกลงเค้าชื่ออะไรวะ เค้าเป็นรุ่นพี่พี่หรอ”

“มันชื่อพี่ เดือนเสดสาดปีกู”

ห๊ะ! ชื่อพี่!
 ไอ้นี่เองอะหรอเดือนเดือดคนที่สาม โหหหห หล่อสมชื่อเดือนแล้วก็เหี้ย(ม)สมชื่อเดือนเดือดไปอีก แล้วชื่ออะไรของพี่มันเนี่ย เล่นกูงงไปตลอดบทสนทนาตกลงคนไหนพี่อะไรพี่ กว่าจะเกทก็โดนจับขังมืดแล้ว ไอ้พี่หมอถอนหายใจแล้วลากไปนั่งบนเบาะนวมที่วางอยู่ที่พื้น เสียงกุญแจมือเหล็กกระทบเบาะดังกริ๊กๆเตือนให้รู้ว่าเรายังแยกไปนั่งคนละมุมไม่ได้ ต่อให้อยากแค่ไหน

“ทนหน่อยละกัน เดี๋ยวหญิงก็คงไปบอกพวกพี่มึงเองแหล่ะ”

“อือ..”

บรรยากาศในห้องมืดไม่ได้โรแมนติกอะไรครับ ติดไปทางหลอนนิดๆ เพราะเสียงลมพัดผ่านซี่หน้าต่างมันดังวิ้วๆ บวกกับเสียงหมาที่หอนกันระงมเหมือนเก็บกดไม่ได้หอนกันมาตอนกลางวัน ลมยิ่งแรงประตูก็สั่นดังกึ้กๆ พี่หมออาจจะไม่รู้สึกอะไร แต่กูนี่ประสาทแดกกับทุกเสียงเลยครับ ฮือออออออออออออออ

“พะ พี่ เรามาหาอะไรทำกันรอพี่ผมกันเถอะ”

“ทำอะไร กูทำหรือมึงทำ”

“สัส! พี่ทำไมชอบลากเข้าอะไรหื่นกามแบบนี้วะ เอาเกมอะไรง่ายๆอ่ะ แบบ.. ถามตอบละกัน”

“เอาสิ ใครจะถามก่อน”

“พี่อ่ะเริ่ม” ผมโยนขี้

“อืม... มึงสูงเท่าไหร่” ผมเงยหน้ามองค้อนไอ้พี่หมอในที่มืดนี่แม่งเลย มืดก็ขอให้ได้ค้อน

“ร้อย หก สิบ”

“โห ห่างกับกูสามสิบเซ็น” คิดถูกหรือคิดผิดวะเนี่ย ชวนพี่แม่งเล่นเนี่ย

“ตาผม อืม.. ทำไมพี่ถึงชื่อหมอ”

“แม่เป็นหมอ”

“แค่เนี้ย?”

“อืม แม่กูเป็นหมอกูเลยชื่อหมอ พ่อกูเรียนวิศวะโยธา พี่ชายกูก็เลยชื่อวิศวะ ชื่อจริงโยธา”
โหหหหหหห โคตรชื่อโครตแนว บุญแค่ไหนพ่อพี่ไม่เรียนประมง เรียกชื่อเล่นซ้ำๆ นี่น้องมงมงมง มงแซะมงแซะ แซะมงตะลุมตุ่มมงได้เลย ล้ำไปอีก

“แล้วพี่ชายเรียนหมอ?”

“เปล่าเรียนบริหาร”
เออดี งงแทนอาจารย์พี่เค้าได้มั้ยวะ อารมณ์แบบ ขอเชิญนายวิศวะกรรม โยธา จากคณะบริหาร ใครไม่งง กูงง

“มีพี่น้องอีกป่ะ” ผมนี่นับนิ้วเลย ไหนๆมีคณะอะไรอีกในโลกนี้ น้องสถาปัตย์ ชื่อเล่นว่าไม้ที อะไรแบบนี้มั้ย     

“มีพี่สาว ชื่อปิงปอง”

“ห๊ะ!”

“พ่อกับแม่ชอบเล่นปิงปอง เจอกันตอนตีปิงปอง”
ใช่หรอวะพี่ ลองไปถามพ่อแม่อีกที ว่าพี่กับพี่ชายไม่ได้เก็บมาเลี้ยงใช่มั้ย มันมีที่ไหนคนโตปิงปอง   
 ชื่อน่ารักเบสิคตามแบบปุถุชนคนธรรมดาสุดๆ ต่อมาเป็นน้องวิศวะกับน้องหมอ ไหงมันอัพเลเวขึ้นไปขนาดนั้นวะ

“กูถามบ้าง ทำไมมึงถึงเรียนวิศวะ” 

“มันคูลดี แม่อยากให้เรียน แม่อยากเอาไปบอกป้าติ๋มข้างบ้านว่าลูกได้เรียนวิศวะ” ว่าแล้วก็ยืดอกด้วยความภูมิใจครับ

“แล้วป้าติ๋มว่าไง”

“ป้าติ๋มยกยิ้มยินดีแต่ในใจริษยายิ่งกว่าตัวร้ายช่องสาม แม่บอกมาแบบนี้ ตาผมๆ ผมถามบ้าง..ทำไมพี่ถึงไม่ชอบพี่พี่”

“สัส แค่ชื่อแม่งก็กวนประสาทละ ขยาดปากต้องเรียกมันพี่ กูเจอมันตอนประกวดเดือนก็ไม่อะไร รู้แต่ว่าหน้าตากวนส้นตีน บังเอิญกูเดินไปชนหญิงในโรงอาหาร หญิงมันเซจะล้มกูเลยรับไว้ แม่งมองมาเห็นไม่พูดห่าไร เตะกูชนโต๊ะโรงอาหารล้มระเนระนาด กูเลยเอาต้มยำโต๊ะข้างๆราดแม่งร้อนๆ ไม่ถูกกันมาตั้งแต่ตอนนั้น เจอกันก็ต่อยมาตลอด ยิ่งหญิงติดเข้ามาอยู่วิศวะยิ่งเจอมันเช้าเย็น ก็ตีกันแม่งเช้าเย็นนั่นแหล่ะ ” โอ้โห ปวดหัวแทนพี่หญิงเลย

“แล้วเกี่ยวไรกับพี่โยอ่ะ”

“มันมาเป็นเดือนแทนกู แล้วยังมีอีกหลายเรื่อง อย่าพูดถึงเลยว่ะ หงุดหงิด” พี่หมอสะบัดลมหายใจแล้วเอนตัวนอนลงมาบนตักผม ยกมือที่ติดกันขึ้นมาตรงอกตัวเอง

“เห้ยๆ เกินไป นอนตักผมทำไม”

“ข้อหาถามคำถามกวนส้นตีนติดกันสองข้อ เงียบๆไปเลยมึงอ่ะ”

เอ้า! ได้หรอ!
ผมอยากจะโวยวายแต่เห็นพี่หมอมันเอามือปิดตาจะนอนก็เลยเงียบ คร้านจะตีกับมันอีก นี่ก็เกินครึ่งชั่วโมงแล้ว เมื่อไหร่จะมีคนมาเปิดให้ซักที


ช่วยไม่ได้ ไม่ได้อยากนอนหรอกนะ
แค่พักสายตาเป็นเพื่อนไอ้พี่หมอมันเฉยๆ!     



------

มีเนื้อหาบ้างซักตอน ค่อยกลับไปไร้สาระต่อ
ขอบคุณทุกคอมเม้นต์นะคะ ฮืออออออออ ต่อลมหายใจอย่างมาก
จริงๆคนเขียนก็ #ทีมตู้เสือก นะคะ 5555555555555555555
เปิดตัวพี่พี่และน้องหญิงแล้ววว เรื่องนี้มีแต่หมาบ้า เรื่องนี้จริงๆอยากเน้นชีวิตเด็กหอให้เหมือนชื่อเรื่องค่ะ
ส่วนทำไมน้องอู้ยังเรียกมึงๆพี่ๆ คือมันอยู่กึ่งกลางระหว่างจะเคารพดีมั้ยวะนั่นเองค่ะ ฮาาาา
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-02-2017 15:05:40 โดย Oiimaps »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ rayaiji

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 831
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
    • ray's deviantart
เป็นเรื่องที่แม่งเหมือนจะเครียด แต่มีมุขตลกไม่ฝืดแทรกทุกๆสองบรรทัด อ่านไปก็มีเสียงตะโกนขึ้นมาในหัว "แบบนี้ก็ได้หราา//ทำเสียงพี่เอก"  :hao7:

ออฟไลน์ milky way

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-1
ชอบมากค่ะ สนุกดี มุกแต่ละมุกแบบ พี่แป๊ะคิดได้ไง
โบกป้ายไฟเป็นแฟนคลับพี่แป๊ะเลย

ออฟไลน์ wnkth

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-2
แวะมาติดตาม

ออฟไลน์ yukiya

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 57
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ฮืออออ ชอบมากเลยค่ะ อ่านแล้วหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังอยู่คนเดียวเลย 555

ออฟไลน์ 205arr

  • เราคงอยู่ไกลกันเป็นพันหมื่นลี้
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 757
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-1
ชอบชื่อตัวละครค่ะ ฮาดี
โดยเฉพาะพี่พี่ เดือนเสดสาด
คือมีเพื่อนชื่อน้อง ก็ไม่รู้สึกแปลกนะ
พอเจอชื่อพี่นี่แบบ หืม 555
ชอบค่ะ มาอัพบ่อยๆ นะคะ

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
วุ่นวายดีเนอะ

ออฟไลน์ p_phai

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +154/-6

ออฟไลน์ wonderbe

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-2
 :pig4:ล

ออฟไลน์ Orangeship

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 22
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ชอบอ่ะ ชอบทุกมุก ทุกประโยคที่ใส่ใจ

สนุกอ่ะ เป็นกำลังใจให้นะ
 :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ insomniac

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-3
สนุกเฮฮาดีมากครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ songte

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1487
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
ฮามากอ่านไปหัวเราะไป ชื่อแต่ละคนนี่พาปวดหัวจิงๆ

ออฟไลน์ dahlia

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4239
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +695/-4
จะสงสารหรือขำอู้ดีเนี่ย 5555555

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4247
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7620
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
คนรอบข้างอู้ ไม่ค่อยปกตินะ
โดยเฉพาะพวกพี่ๆทั้งหลาย
แค่ชื่อก็กวน.....และ อย่าง พี่หญิง พี่พี่ พี่หมอ
แล้วตีกัน ไม่รู้ไรเป็นไร หาสาระไม่ได้
ปวดหมองแทนอู้เลย
      :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:





ออฟไลน์ flimflam

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 918
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-4
#ทีมตู้เสือก เหมือนกันใช่มั้ยคะ /กอดๆ 55555555555555555
ชอบความครีเอทของชื่อแต่ละคนมาก #พี่หญิง ใช่มั้ยนะ
ที่พุ่งมาเตะคือหวงพี่หญิงถูกมั้ย 555555555 งงในงง จะเรียกชื่อคู่นี้ก็เหมือนเรียกชื่อ 555555
แต่ยังสงสัยกับพี่โยอยู่ พอพูดถึงก็สงสาร โชคดีกับพี่แป๊ะนะ(...)

ออฟไลน์ Tumz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-4
 o13


ชื่อตัวละครแต่ละตัว ชวนงงจริงๆ :hao3:

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +330/-2
ตอนพิเศษ พี่พี่ น้องหญิง


ผมชื่อพี่ อยู่ป.ห้า บ้านผมเป็นค่ายมวย ผมมีพี่ชายสามคนส่วนผมเป็นน้องเล็กคนที่สี่ ผู้หญิงนอกจากแม่ก็คือน้องที่ยังเป็นก้อนเนื้อน้อยๆในท้องป่องๆของแม่ เมื่อในบ้านมีผู้หญิงต้องปกป้องพ่อผมเลยส่งให้ลูกชายทั้งสามไปฝึกมวยอยู่บ่อยๆ ได้ยินไม่ผิดหรอกครับ สามคน ไม่รวมผม เพราะผมขี้เกียจ เรียนตั้งสามคนแล้วทำไมต้องเรียนด้วย ตื่นมาเจอแต่พี่ชาย เข้าค่ายมวยก็เจอแต่ผู้ชาย ชีวิตของผมพูดได้เลยว่าโคตรจะน่าเบื่อเมื่อไหร่น้องจะคลอด น่าเบื่อไปหมดเมื่อวานก็น่าเบื่อแล้ววันนี้ก็ยังคงเป็นวันที่น่าเบื่อ


เบื่อ พี่เบื่อ


“น้องพี่ บ้านข้างๆเค้าเพิ่งย้ายมา เอาขนมไปทักทายเค้าหน่อยสิลูก”

“ให้พี่พามกับพี่เพลงเอาไปให้สิแม่”

“พามกับเพลงไปต่อยมวยกับพ่อ น้องพี่ไม่มีเรียนต่อยหมวยนี่ลูก แต่ถ้าทำการบ้านอยู่ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวแม่เอาไปให้เอง” ได้ยินเสียงแม่พูดจบผมหน้าบูดทันที  ก่อนจะเดินเกระแทกเท้าเซ็งๆเข้าไปหาแม่

“แม่อย่าเดินเยอะ เดี๋ยวน้องไหล”

“น้องไม่ใช่ขี้นะลูก”

“เดี๋ยวพี่เอาไปให้เอง แม่อยู่นี่แหล่ะ อยู่กับน้องน้อง”  ห่วงแม่นิดนึง จริงๆห่วงน้องมากกว่า รีบเกิดมาเถอะ พี่พี่เบื่อขี้หน้าผู้ชายในบ้านพอแล้ว

“พี่ยังไม่เลิกจะตั้งชื่อให้น้องว่าน้องอีกหรอลูก” คนเป็นแม่ลูบหัวลูกชายหน้าเซ็งโลกที่ยืนเอาหัวพิงพุงด้วยความเอ็นดู

“ไม่เลิก น้องออกมาได้เป็น น้องน้องของพี่พี่ “

“แต่พอน้องโตไปน้องจะจะโดนเรียก พี่น้องครับ นะลูก”

ผมขมวดคิ้ว เออ เพื่อชีวิตไปอีก ถ้าโตมาแล้วชวนน้องน้องไปดูคาราบาว น้องน้องอาจจะดุ้งทุกสามวิ แต่ช่างมันเถอะ ยังไงพี่พี่ก็ไม่ปล่อยน้องน้องไปดูคอนเสิร์ตคาราบาวคนเดียวหรอก

“นั่นแหล่ะ ขนมอันไหนอ่ะ เดี๋ยวพี่เอาไปให้” ว่าแล้วแม่ก็หยิบถุงคุกกี้ออกมาให้

“อย่าถือแรงเดี๋ยวแตก”

“คุกกี้ลายม้าน้ำ?”

”น้องพี่ไม่ค่อยดูรายการart attackใช่มั้ยลูกถึงดูกระต่ายเป็นม้าน้ำ ดูแต่กันดั้มก็งี้ เฮ้อ ไม่พูดด้วยแล้ว เอาไปให้ซะ แล้วมาบอกแม่ด้วยว่าบ้านนั้นเค้าชื่ออะไรบ้าง”
 อ้าว มาโทษกันดั้มพี่ก็ได้หรอ กระต่ายที่ไหนหางงงอจนชนพุง แต่เอาเถอะ น้องพี่ไม่เคยอยากเอาชนะแม่อยู่แล้ว แม่ว่าไงพี่ก็ว่างั้น

บ้านข้างๆไม่ได้ไกลอะไรมาก ปกติพี่ก็เดินผ่านทุกวันเวลาไปซื้อขนมร้าป้าเอ๋อยู่แล้ว แต่ก่อนจะได้เดินไปถึง ผมก็แอบขมวดคิ้วกับกลุ่มเด็กตรงหน้าที่ยืนล้อมวงกันเสียง เอาจริงน้องพี่อ่ะเกรดสี่ทุกวิชา แค่มองก็รู้แล้วว่าไอ้พวกแก๊งค์ลูกกระจ๊อกไจแอนท์แบบพวกมันคงกำลังยืนแกล้งใครซักคนอยู่

“ผู้ชายอะไรชื่อหญิงวะ มีจู๋จริงป้ะเนี่ยยย”

“ปล่อยเรานะ!!”

“ใส่เสื้อสีชมพูโคตรตุ๊ดเลยว่ะ”

“ไอ้ปิ้วมึงจับจู๋มันดิ๊ ว่ามันมีจู๋จริงเปล่า”

“ปล่อยเรานะไอ้อ้วน!!”

พี่ถอนหายใจ เบื่อจัง ฉากเดียวกับแฟนฉันเลย วันนี้ก็น่าเบื่ออีกละ

“หยุดนะไอ้ลูกโป่ง” ไม่ได้ตะโกนอะไร  เพราะเดี๋ยวเจ็บคอ แม่เคยบอกว่าพี่เป็นคนเสียงดัง แล้วก็จริงเพราะพวกมันก็หยุดแล้วรีบทำหน้าสยองเหมือนเห็นคนหล่อทันที อะไรนะครับ? เคยได้ยินแต่เห็นผี? เอ้า นี่เพิ่งบ่ายสองผีเผออะไร แล้วผมหล่อจริงๆ อันนี้ไม่ได้โกหก

“พะ ลูกพี่พี่!”

“กูยังไม่มีลูก” พูดจบก็ส่องซ้ายขวานิด แม่ได้ยินพูดคำหยาบเดี๋ยวโดนตีมือ

“เหวอ ลูกพี่พี่”

“ก็บอกว่ายังไม่มีลูก ยกเว้นถ้าหมายถึงไข่สองลูกอ่ะมี”

“ลูกพี่พี่มาทำอะ อะไรหรอครับ”

“เสือกไร”

“ฮือออออออ อย่าว่าปิ้ววว”

“พะ พวกเราแค่มาทำความรู้จักกับเด็กใหม่เองฮะ ลูกพี่พี่”

“พี่ไม่โง่นะ ดูก็รู้ว่าทำอะไร”

“ฮือออออออ โป่ง ปิ้วกลัวพี่พี่”

“ปะ ไปกันเถอะมึง”

“ไปไหนก็ไปไป พี่จะเดินทางนี้ ขวางทาง ” พี่พี่พูดจบพวกมันก็ยกมือไหว้พี่แล้ววิ่งถอยทัพไปอย่างไว ไม่รู้กลัวอะไรกันนักหนา สงสัยบ้านไม่มีทีวี เลยต้องกลัวคนหล่อ พี่พี่ถอนหายใจ น่าเบื่อ คิดว่าจะได้สู้รบตบมือแก้เซ็งซะหน่อยเชียว

“เราไม่ได้บอกให้ช่วยซะหน่อย! “ เสียงแจ๋วแว๊ดขึ้นมา ทำให้พี่ต้องหันไปมอง เด็กผู้หญิงผิวซีดตัวเล็กสภาพมอมแมมในชุดสีชมพูทั้งเสื้อและกางเกงกำลังดึงชายเสื้อตัวเองแบบกลัวๆ ทำเหมือนจะเก่ง แต่น้ำตาคลออยู่ชัดเจน สงสัยเจ็บแผลถลอกตรงเข่า เห็นงี้แล้วพี่หัวร้อนขึ้นมาเลย แกล้งเด็กผู้ชายพี่ไม่ว่าแต่แกล้งเด็กผู้หญิงพี่ทนไม่ได้!! ไอ้พวกหมาหมู่พวกนี้ เจอต้องต่อยหน้าแม่งให้ร่วง

“เจ็บไหม”

“ไม่ต้องมายุ่ง! เราไม่ใช่ผู้หญิง!! “

“อ้าว ไม่ใช่หรอ”

“ละ ลองเข้ามาสิ เราจะตีให้ปากแตกเลย”

“เราไม่กลัวโดนตีหรอก แม่เราตีบ่อย ชินแล้ว”

“ระ เราจะเตะด้วย!!”

“นั่นงานอดิเรกพ่อเราเลย”

 “เรา เรา เราจะทุบ!!”

“ฮึ่ย เราชอบกินหมูทุบนะ”

“ฮึก” เถียงไม่ออกอ่ะเด่ะ เพราะแม่งไม่เกี่ยวกันเลย

“ทำไมต้องตีเรา เรามาช่วยนะ” พี่ถอนหายใจ ไอ้เด็กตรงหน้ามันเบะปากเตรียม แต่ก็พยาพยามฮึบไว้กลัวไม่คูล

“เราไม่ชอบให้ใครมาปกป้อง!!”

“ถ้าไม่ชอบให้ใครมาปกป้องก็ต้องดูแลตัวเองให้ได้” ประโยคนี้เป๊ะ เขียนไว้หน้ายิมค่ายมวยของพ่อ ขอยืมมาใช้หน่อยหน่านะพ่อ พี่รู้ว่าพ่อก็ไปก๊อปมาจากเพจคำคมเฟสบุ๊คมาอีกที

“!!”

“เราชื่อพี่ เธอหล่ะชื่ออะไร”

“...”

“...”

“...”

“ชื่อเงียบหรอ เรียกยากไปหน่อยนะ”

“หญิง”

“ห๊ะ”

“เราชื่อหญิง!!!”

“ก็แค่นี้”

“...ไม่ล้อชื่อเราหรอ” ไอ้ตัวเล็กเงยหน้าทั้งน้ำตาขึ้นมาถาม

“ไม่อ่ะ ชื่อหญิงแปลกตรงไหน เราชื่อพี่แปลกกว่าอีก เชื่อมะ โดนถามตั้งแต่อนุบาล แต่จำไม่ได้หรอกมาจำได้ว่าโดนถามตอนป.1 นี่จะขึ้นป.6ก็ยังมีคนถามอยู่”  โดนถามจนเซ็งเลยให้แม่สกรีนเสื้อที่มาของชื่อใส่ทับเสื้อนักเรียนไปโรงเรียนอยู่พักใหญ่ๆเลย

“...”

“มาหญิง ตามพี่มา เดี๋ยวพาไปทำแผลที่บ้าน” พี่ยื่นมือออกไป ไอ้ตัวเล็กยืนมองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยอมยื่นมาน้อยๆออกมาจับ

พี่มองกลุ่มผมดำที่ก้มงุดๆตลอดเวลาที่เดินตามพี่มา มันสะดุ้งทุกเสียงทั้งเสียงหมาเสียงป้าด้วยความขี้กลัว เห็นแบบนี้แล้วพี่อยากจะปกป้องเลย น้องสาวยังไม่มา งั้นดูแล ‘น้องหญิง’ ไปแทนก่อนแล้วกัน



ยินดีที่ได้รู้จักนะหญิง ไอ้ตัวไม่น่าเบื่อของเรา






อ๊ะ!
พี่ลืมคุกกี้ม้าน้ำ!!!


.
.






“พี่พี่!!! ตื่นได้แล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยย” เสียงตึงตังทำเอาต้องรีบคว้าหมอนมาปิดหูด้วยความรำคาญ คนจะหลับจะนอน แต่เวรกรรมไม่มาแค่รูปแบบเสียงครับ


ปั้ก!!

“โอ๊ยยยย ไอ้เหี้ยพอร์ช หลังกู!!”

เวรกรรมแม่งยังมาในรูปแบบน้องชายอีกด้วย!!
ใช่ครับ น้องชาย!!
ไอ้น้องน้อง ที่ผมเคยวาดฝันว่าจะต้องคลานออกมาผูกแกละสองข้าง ทำหน้าจิ้มลิ้มมาเกาะแข้งเกาะขาเรียก พี่พี่ขา น้องน้องอยากไปขึ้นม้าหมุน เสือกออกมาเป็นไอ้เด็กเวรสูงร้อยแปดสิบ วันๆได้แต่ทำหน้าทำตากวนส้นตีน เกาะแข้งเกาะขานี่ลืมไปเลย ล่าสุดเอาตีนเหยียบกู!!

“ตีกันแต่เช้าอีกแล้ว”

“หญิงหรอ” ได้ยินแค่เสียงก็รู้แล้ว เอาจริงแค่หญิงหายใจผมก็รู้ว่าเป็นหญิง

“พี่หญิงดูพี่พี่ดิ แม่ให้พอร์ชมาปลุก พอร์ชปลุกอยู่สิบนาทีไม่ยอมตื่น”

“กูตื่นตั้งแต่มึงแหกปากตอนแรกแล้ว”

“เอ้า!!”

“รอหญิงมาปลุก เลยเนียนต่อ” ไอ้พอร์ชเบ้ปาก เอาตีนขยี้หลังอีกทีนึงแล้วกระแทกเท้าออกจากห้องไป งอนเป็นตุ๊ดเลยนะไอ้ลูกหมา หญิงยืนส่ายหัวแล้วเดินเข้ามาหยิบหมอนที่ไอ้พอร์ชเขวี้ยงมาวางไว้บนเตียง

จากวันนั้นผ่านมาหลายปีแล้ว หญิงโตขึ้นเป็นผู้ชายผอมโคตรๆจะผอม เอวงี้บางจนกลัวกอดแล้วหัก หน้าตาเหมือนผู้หญิงโตมาก็ไม่ค่อยเหมือนแล้ว เหมือนทอมมากกว่า ดูรวมๆแล้วก็น่ารัก
หญิงน่ารักสำหรับเค้าเสมอแหล่ะ!

“ตื่นได้แล้วพี่” เค้าโคตรชอบเวลาหญิงเรียกเค้าพี่เลย แม่ง อยากจับมาฟัดแก้มซ้ายแก้มขวา แก้มก้นก็ได้ถ้าอนุญาต

“กอดก่อน”

“ลุก!”

“หญิงงงงงง กอดดดดดดดด”

“อายุสามขวบหรอสัส ตื่นดีๆ แม่ทำอาหารเสร็จแล้ว นี่หิวด้วยเนี่ย” ชิส์! กะจะงอแงต่อ แต่เห็นว่าหญิงบอกหิวหรอกนะ หญิงยืนกอดอกจ้องหน้า พยายามทำหน้าดุ


แต่แม่งโคตรน่ารัก!!
นี่จะให้กูตื่นหรืออะไรตื่น งงได้มะ!!

“หญิง อย่าทำหน้าแบบนั้นดิ แข็งไปหมดแล้วเนี่ย”

“ไอ้เหี้ยพี่!!!!”
หมอนข้างป้าปเต็มหน้าด้วยความรัก ไม่โกรธหรอกครับ ติดจะชอบด้วยซ้ำ หญิงของผมอ่ะขี้เขินอะไรแบบนี้ตั้งแต่เด็กยันโตอยู่แล้ว

ในส่วนถ้าถามว่าผมเป็นอะไรกับหญิง นั่นเป็นอีกหนึ่งคำถามที่โดนถามบ่อยพอๆกับที่มาของชื่อ ผมไม่รู้จะให้เรียกความสัมพันธ์ของผมกับหญิงยังไง ผมหวงมันยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ หวงแบบที่ถ้าแดกได้กูจับหักแข้งหักขากลืนลงท้องแบบไม่เคี้ยวไปแล้ว ไม่ชอบให้ใครมองและไม่ชอบห่างจากหญิงซักนาทีเดียว ผมกอดหญิงจนชินเพราะลวนลามกอดแบบนี้มาตั้งประถมแล้ว ลวนลามรูปแบบอื่นก็ทำมาหมดทุกอย่างแล้วเหมือนกัน หญิงจะต่อต้านก็ต่อเมื่ออยู่ในที่สาธารณะเท่านั้นแหล่ะ

นั่นแหล่ะครับ ไม่น่าใช้คำว่าเพื่อน ไม่น่าใช้คำว่าคู่รัก เวลาใครถามก็เลยตอบได้แค่ว่า








เสือก



------------

ฮืออออออออออออ แวบเอาสเปมาลง คู่โปรดของเรา
พี่หญิงงงงงงง <3
พี่พี่และพี่น้องครับของเค้า ฮาาาาาาาาาาาาาา
อ้อออ คาแลกเตอร์พี่หญิงที่วางไว้คือ หมิงกับพี่ลู เผื่อใครบ่วงคู่นี้ เราคือเพื่อนกันค่ะ 555555555555555
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-02-2017 23:50:52 โดย Oiimaps »

ออฟไลน์ me12inzy

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 463
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
เกลี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดด เกลียดความปากของอีพี่พี่อยากตี :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ Ploids

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
แวะมาอ่านตอน ๕ ก่อน
เดี๋ยวสอบเสร็จมาอ่าน ๔.๑
ใต้ห่างกันสามสิบเซ็น เขิน
กอดน้องนี่คิดอะไรแน่นอน

ออฟไลน์ Bronc

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 374
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
ชอบคู่นี้อ่ะ พี่กับหญิง น่ารัก น่าฟัด

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด