เมียจำนำ ตอนจบ+แจ้งข่าว P.28 [27-02-60]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เมียจำนำ ตอนจบ+แจ้งข่าว P.28 [27-02-60]  (อ่าน 223655 ครั้ง)

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5610
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 2 [17-12-59]
«ตอบ #30 เมื่อ17-12-2016 16:10:05 »

 :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ J029

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 2 [17-12-59]
«ตอบ #31 เมื่อ17-12-2016 16:18:02 »

รอตอนต่อไปปป

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 2 [17-12-59]
«ตอบ #32 เมื่อ17-12-2016 16:21:23 »

ชื่อเสี่ยเผ็ด จะรอดูว่าเสี่ยจะ เผ็ช ไหม ฮา

ออฟไลน์ Dee^daY

  • ไม่เคย ทำให้ใครเดือดร้อน
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4046
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +330/-6
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 2 [17-12-59]
«ตอบ #33 เมื่อ17-12-2016 17:43:10 »

ติดตามกันต่อไป ..

ออฟไลน์ owlseason

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 125
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 2 [17-12-59]
«ตอบ #34 เมื่อ17-12-2016 17:45:55 »

เสี่ยเผ็ดจะเผ็ดจริงมั้ยน้าาาาาาาา
 :hao3:

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5600
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 2 [17-12-59]
«ตอบ #35 เมื่อ17-12-2016 18:19:27 »

ภูนายเลวมากมายเลยนะ
สงสารดรีม ได้แต่ยอม

ออฟไลน์ Frankdar

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 67
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 2 [17-12-59]
«ตอบ #36 เมื่อ17-12-2016 18:31:40 »

อิภูวิช  เลววววว  เสี่ยถนอมน้องหน่อยนะ  :hao5:

ออฟไลน์ GuoJeng

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-1
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 2 [17-12-59]
«ตอบ #37 เมื่อ17-12-2016 18:59:42 »

เสี่ยเผ็ด ฮ่าๆ รออ่านคับจะเผ็ดจนรักนายเอกยังไง 555

ออฟไลน์ jpeemka

  • มนุษย์ข้าวโพด
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 76
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-1
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3
«ตอบ #38 เมื่อ17-12-2016 21:31:20 »

ตอนที่ 3




ร่างเล็กในอ้อมแขนแกร่งตัวสั่นงกเงินจนน่าขำ ปากบอกไม่กลัว แต่ปฏิกิริยาของร่างตรงหน้ากับตรงกันข้าม ชายหนุ่มได้แต่หัวเราะในลำคอ ก่อนจะปล่อยอีกคนให้เป็นอิสระ เผ็ดลอบมองใบหน้าหวานของดรีม แก้มแดงๆที่ขึ้นสีนั้นมาจากความเขินอายหรือความโกรธกันแน่


“ห้องมึงอยู่ตรงนั้น เป็นห้องเก็บของกู...แต่กูให้แม่บ้านจัดการเรียบร้อยแล้ว”


ชายหนุ่มชี้นิ้วไปยังห้องที่อยู่ติดกับห้องนอนของเขา ร่างบางพยักหน้าก่อนจะสะพายเป้ที่แบกมาใส่หลังแล้วเดินเข้าห้องไปอย่างเงียบๆ


ดรีม... เด็กคนนี้เป็นคนยังไงกันแน่นะ พอเผ็ดได้มองตากลมใสนั้นทำให้ชายหนุ่มรู้สึกว่า ดรีมเหมือนจะต่อต้านอยู่กรายๆ แต่พอไม่กี่นาทีต่อมา ดวงตากลมโตคู่นั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นสายที่โศกเศร้า ผิดหวัง ตัดพ้อ ก็อย่างว่านั้นแหละหน่า โดนแฟนเอามาขายแบบนี้ ใครมันจะไม่เสียใจกันบ้างล่ะ


ภูวิชที่เผ็ดรู้จักในตอนแรกก็ถือว่าเป็นคนดีคนนึงเลยทีเดียว แต่พอผีพนันเข้าสิงก็กลับกลายเป็นอีกคน จากหน้ามือเป็นหลังมือ ความบ้าคลั่งของคนทำให้นิสัยหยาบโลนที่อยู่ภายใต้จิตใจได้เค้นออกมา จากดีก็กลายเป็นเลว ส่วนเจ้าเด็กดรีมนั้นก็แค่เป็นแพะรับบาปของคนเลวคนนึง ไม่รู้ว่าเป็นความโชคร้ายหรือโชคร้ายกว่าของดรีม ที่หนีเสือมาปะจระเข้อย่างเผ็ด ตัวเขาเองก็ยอมรับว่าไม่ใช่คนดีอะไร เมื่อภูริชมันให้ มีหรือเขาจะไม่รับ


ก็บอกแล้วว่าไม่ใช่คนดี


ถึงแม้ว่าแฟนของไอ้ภูริชจะเป็นผู้ชาย ในตอนแรกเองเผ็ดก็ตกใจในรสนิยมของรุ่นน้อง แต่พอมาเจอเข้ากับตัว ก็รู้เลยว่าดรีมน่าสนใจแค่ไหน หน้าหวานแต่ก็ยังมีเค้าโครงหล่อของผู้ชาย ผิวขาวเนียน ตากลมโต จมูกโด่งรั้นหน่อย ปากบางแดงอมชมพูน่าจูบ รูปร่างก็เหมาะมือพอดี ส่วนสูงก็มาตรฐานชายไทย แต่ยังเตี้ยกว่าเผ็ดอยู่มากโข ทุกอย่างดูลงตัว


Rrrrrrrrrrrr


เสียงสมาร์ทโฟนราคาแพงของเผ็ดดังขึ้น พอเห็นหน้าจอว่าใครโทรมาก็ถึงกลับถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย นอกจากลูกหนี้ที่มาขอผัดหนี้แล้ว ก็มีไอ้ตัวนี้แหละที่เผ็ดไม่อยากจะรับโทรศัพท์มัน


“เห้ยยยย ไอ้เสี่ย คืนนี้ไปก๊งกันเปล่า” เสียงดี๊ด๊าของเพื่อนสนิทเขาเอง น่าเบื่อจริงๆ


“เชิญพวกมึงเลย วันนี้กูตามเก็บหนี้จนเหนื่อย”


“โหย อะไรวะไอ้เสี่ย นานๆทีมาเจอพวกกูหน่อยดิวะ”


“เออ กี่โมงที่ไหน” เขากรอกเสียงตอบอย่างรำคาญ


“ร้านเดิม สามทุ่ม”


“เออ”


หลังจากวางสายจากเพื่อนคนสนิท เผ็ดก็เดินตรงดิ่งไปยังห้องเก็บของของเขา แต่ตอนนี้ได้เปลี่ยนเป็นห้องนอนอีกคนไปแล้ว ร่างสูงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปทันที ร่างบางที่กำลังจัดของอยู่ถึงกับชะงัก แล้วรีบเดินมาหาอีกฝ่ายที่ยืนพิงขอบประตู


“คุณมีอะไรให้ผมรับใช้หรือครับ”


“กูจะออกไปข้างนอก ดึกๆค่อยกลับ”


“ครับ จะทานข้าวเย็นไปก่อนไหม” ร่างบางถาม


“ไม่ล่ะ ถ้ามึงหิวก็หาอะไรกินในตู้เย็นแล้วกัน กูมาบอกไว้เฉยๆ”


“ขอบคุณครับ” ดรีมยกมือไหว้ขอบคุณอย่างมีมารยาท


เผ็ดยักไหล่ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ก่อนจะออกไปเที่ยวร้านเหล้ากับเพื่อน ร่างสูงก็บอกลูกน้องสองคนให้จับตามองดรีมเอาไว้ ถ้ามีอะไรก็ให้ต่อสายถึงเผ็ดโดยด่วน




เมื่อถึงร้านที่นัดหมายกับเพื่อน เขาก็เดินย่างกรายเข้าไปในร้านอย่างคุ้นเคย ที่นี่ไม่ใช่ผับ เป็นแค่เพียงร้านเหล้าธรรมดา คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ไม่นานชายหนุ่มก็เห็นเพื่อนคนสนิทยกมือเรียกมาจากโซนวีไอพี ที่เป็นมุมปลีกวิเวกจากผู้คนสักหน่อย


“ไม่ได้เจอนานเลยนะไอ้เสี่ย เก็บหนี้ทุกวันเลยเหรอวะ” เสียงของกายเพื่อนสนิทเอ่ยทัก


“ก็เก็บทุกวัน”


“มึงไม่เหนื่อยบ้างหรือวะ” ตามด้วยเสียงของภาคินเพื่อนสนิทอีกคนดังขึ้น


“ก็มีบ้าง บางทีก็สนุกดี...ได้กระทืบคนเล่น”


“มึงแม่งโหดสัสมากครับ”


“กูว่ามันท้าทายดี”


ความท้าทายสำหรับเผ็ดไม่ได้อยู่ที่..ใครไม่ยอมจ่ายหนี้แล้วไปรุมกระทืบซะทีเดียว แต่เป็นวิธีการเอาตัวรอดของลูกหนี้ของเขาต่างหาก แต่ละคนมีวิธีแตกต่างกันออกไปเพื่อที่จะเอาตัวรอดจากการเก็บดอกเก็บหนี้ของเสี่ยเผ็ด ขายรถ ขายบ้าน เอานู้นเอานี้มาจำนำ ล่าสุดที่ทำให้เขาอึ้งกับสันดานของคนก็คือการเอาเมียมาจำนำของไอ้ภูวิชนี่แหละ


เขาไม่รู้ว่าในสายตาคนอื่นมองเขาอย่างไร บางครั้งข่าวลือที่แพร่ออกไปก็มีจริงบ้างไม่จริงบ้าง ส่วนใหญ่มีแต่ในทางลบ เช่น ไม่ยอมจ่ายหนี้เสี่ยเผ็ดโดนอุ้มฆ่าบ้าง ซึ่งจริงๆแล้วเผ็ดไม่เคยคิดจะเข่นฆ่าใครหรอก มีแค่สั่งสอนบ้างนิดๆหน่อยๆ ไม่ถึงกับตาย


เผ็ดนั่งดื่มกับเพื่อนพร้อมกับคุยเรื่องสัพเพเหระไปเรื่อย จนกระทั่งรู้สึกตัวว่ามีอาหารมึนเล็กน้อย หรือที่เรียกว่ากรึ่มๆนั้นแหละ เขาจึงขอตัวกลับก่อน


“ก่อนกลับไม่หิ้วสาวกลับไปด้วยสักคนวะไอ้เสี่ย” กายพูดหยอกล้อเพื่อน เพราะปกติมาร้านเหล้าหรือไปผับทีไร เผ็ดจะได้หิ้วสาวกลับไปนอนด้วยทุกที


“หึ ไม่เอาล่ะ...กูมีของฟรีที่ห้อง”






 เวลาผ่านไปจนจวบเที่ยงคืน คนร่างสูงก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะกลับมาสักที ดรีมจึงตัดสินอาบน้ำแล้วเข้านอน ไม่รู้ดรีมหลับไปนานแค่ไหน รู้ตัวอีกทีก็มีสัมผัสเปียกชื้นไล่พรมจูบไปทั่วลำคอขาว ร่างบางที่ยังไม่ค่อยตื่นดีพยายามเบี่ยงตัวออกจากสัมผัสวาบวามนั้น พอปรือตาขึ้นมองก็เห็นเงาร่างสูงใหญ่ที่คร่อมตัวเขาเอาไว้ แสงไฟสีส้มจากโคมไฟข้างเตียงสาดส่องมาที่คนด้านบน เสี้ยวหน้าหล่อเหลากำลังจับจ้องมายังที่ร่างบางอย่างไม่วางตา


“อะ...คุณเผ็ด” มือเรียวพยายามดันแผงอกอันแข็งแรงของอีกฝ่ายออก


“หลับก่อนกูได้ไง ตอนนี้กูเป็นเจ้านายมึงนะ ทำไมไม่อยู่รอกูก่อน” ร่างสูงพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด


“ขะ...ขอโทษจริงๆครับ ผมไม่เห็นคุณกลับมาสักที ผมก็เลย...”


“ช่างเถอะ มาต่อกันดีกว่า”


“ไม่!!!”


คนตัวเล็กกว่ารีบผลักกายแกร่งที่คร่อมทับเขาไว้ ก่อนจะลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ ถึงเรื่องบนเตียงดรีมจะเคยผ่านมา มันก็แค่ครั้งสองครั้งเท่านั้นสำหรับภูวิช ครั้งก่อนเกิดขึ้นเพราะความรักและคุ้นเคยกันมา แต่นี่ ดรีมพึ่งเจอหน้าเผ็ดครั้งแรกก็วันนี้ มันไม่เร็วไปหน่อยหรือ


“มึงเคยบอกว่าให้ได้ ไม่ใช่หรือ?” ร่างสูงเลิกคิ้วถาม


“เอ่อ..ก็ใช่ครับ แต่ผมกับคุณพึ่งเจอหน้ากันครั้งแรกวันนี้”


“แล้วยังไง ผู้หญิงตามผับกูก็เจอครั้งแรก แต่ก็สานต่อกันทั้งคืนได้”


“ก็คุณทำได้...แต่ผมยังทำใจไม่ได้” ดรีมตอบด้วยเสียงอู้อี้


“อย่าทำเป็นเล่นตัวหน่อยเลย มึงก็ใช่ว่าจะไม่เคยผ่านมา”


“ก็ผม...ผม...ผมกับเขาเป็นแฟนกันนี่ครับ”


“มึงชักทำให้กูหงุดหงิดขึ้นทุกที”


ไม่ทันรอให้ร่างบางได้ตอบโต้ คนตัวสูงกระชากข้อเท้าของอีกคนอย่างแรง จากที่นั่งอยู่พอโดนกระชากดรีมก็ล้มตัวนอนลงแหมะอยู่ที่เดิม ตามด้วยร่างอันกำยำของอีกฝ่ายที่ทาบทับลงมาอีกครั้ง จมูกโด่งสวยซุกไซร้ตามลำคอขาวหอมกรุ่นอย่างกระหายพร้อมกับจูบเม้มจนขึ้นรอยแดง มือหนาถลกเสื้อนอนตัวบางขึ้นพร้อมกับไล่นิ้วหยาบสัมผัสกับแผ่นอกสวย


“ฮื้อออ ไม่เอา คุณเผ็ดอย่า!” ดรีมพยายามดันแผงอกกำยำออก พร้อมกับดิ้นพล่านไปทั่วภายใต้ของร่างสูง


“อยู่นิ่งๆสิวะ!” ร่างสูงสบถอย่างหัวเสีย มือหนารวบมือทั้งสองข้างของดรีมไว้ด้วยมือข้างเดียว พร้อมกับใช้เข่ากดลงที่หน้าขาของอีกฝ่ายเพื่อไม่ให้ดิ้น


“อย่านะ! คุณเผ็ด”


เสียงห้าวเริ่มประท้วง มีหรืออีกฝ่ายจะยอมฟัง ปากหยักเข้าประกบจูบกับปากแดงระเรื่อของร่างบาง ลิ้นร้อนไล่เลียตามริมฝีปากจนรู้สึกร้อนวาบขึ้นมา ร่างบางพยายามเม้มปากกันไม่ให้ร่างสูงได้ฉกฉวย แต่เพราะอากาศหายใจของเขาเหลือน้อยเต็มที จึงเผลออ้าปากกอบโกยอากาศเข้าไป พร้อมกับลิ้นร้อนของอีกฝ่ายที่ฉกเข้ามาอย่างฉวยโอกาส ร่างสูงมอบจูบที่เร้าร้อนและดุดันให้กับเขา จนตอนนี้ดรีมเริ่มจะหมดแรงขัดขืนลงไปทีละน้อย


เผ็ดเห็นทีท่าอีกฝ่ายทีกำลังโอนอ่อนตามจูบเขา ไม่รอช้าชายหนุ่มก็ล้วงมือเข้าภายใต้กางเกงนอนขาสั้นของอีกฝ่าย นิ้วเรียวใหญ่ลูบไล้ที่จุดอ่อนไหวของดรีมเพื่อปลุกอารมณ์


“มะ..ไม่! ค...คุณเผ็ด ผมยังไม่พร้อม” ดรีมพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ


ร่างบางเว้าวอนด้วยความกลัว ดวงตากลมโตมีน้ำตาใสๆเอ่อล้นตามขอบตา จมูกโด่งรั้นกำลังขึ้นสีแดงระเรื่อคล้ายกับคนจะร้องไห้ ดูไปก็น่ารักไปอีกแบบ คนตัวสูงถอนหายใจอย่างหงุดหงิด ก่อนจะคายมือออกจากข้อมือขาวของอีกฝ่าย ที่ยอมปล่อยไม่ใช่เพราะสงสารคนตรงหน้าหรอก เผ็ดแค่รู้สึกไม่อยากจะเอาเปรียบ


“กูก็ไม่อยากจะขืนใจมึงหรอกนะ”


“ขอบคุณครับ..” ดรีมลุกขึ้นนั่ง ร่างบางจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่ก่อนจะเงยหน้ามองอีกฝ่ายที่ยืนกอดอกมองเขาอยู่ก่อนแล้ว ด้วยหน้าตาเรียบเฉยแต่ทำไมดรีมถึงรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังหงุดหงิดเป็นอย่างมาก





“แต่วันพรุ่งนี้ไป...กูจะไม่ปราณีแล้วนะ”




TBC.





talk ; วันนี้มาลงเสี่ยเผ็ดไว้สองตอน เพราะพรุ่งนี้กลัวไม่ได้ลง แงงงงง :hao5:
ฝากเสี่ยเผ็ดด้วยนะคะ




ออฟไลน์ W2P5

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 91
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #39 เมื่อ17-12-2016 21:36:41 »

เสี่ยเผ็ดเผ็ดสมชื่อจริงๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
« ตอบ #39 เมื่อ: 17-12-2016 21:36:41 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5058
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #40 เมื่อ17-12-2016 21:38:03 »

เสี่ยเผ็ด ใจคอจะให้ดรีมนั่งรอทั้งที่ไม่รู้ว่าคุณเสี่ยจะกลับตอนไหนเนี่ยนะ :angry2: :angry2:


 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Pithchayoot

  • พิชญ์ชยุตม์
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #41 เมื่อ17-12-2016 21:41:29 »

ขอบคุณค่ะ 

เสียเผ็ดนิ  เผ็ชชชชชสมชื่อจริง

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3470
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #42 เมื่อ17-12-2016 21:56:40 »

 :katai1: :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5610
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #43 เมื่อ17-12-2016 23:59:18 »

 :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2499
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +131/-5
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #44 เมื่อ18-12-2016 00:27:58 »

เสี่ยเผ็ดยอม เพราะดรีมน่ารักอ่ะเนอะ

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5388
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #45 เมื่อ18-12-2016 00:34:53 »

 o13

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5600
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #46 เมื่อ18-12-2016 03:10:15 »

สงสารดรีม คงต้องฝืนใจยอมไปก่อน

ออฟไลน์ ►MoNkEy-PrInCe◄

  • อินเตอร์ไลน์
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 771
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-3
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #47 เมื่อ18-12-2016 07:09:18 »

ไอ้บักห่าภูริช!!!!
 
 :z6:

ออฟไลน์ Frankdar

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 67
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #48 เมื่อ18-12-2016 07:40:24 »

ขอให้เสี่ยรักเสี่ยหลง

ออฟไลน์ ChabaSri

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 613
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #49 เมื่อ18-12-2016 07:45:45 »

จริงๆก็ยอมๆไปทำให้เสี่ยหลงแล้วก็ฮุบกิจการ อุ่ยท่ดๆ พอเสี่ยหลงแล้วก็ตลบหลังไอ้คุณภูแฟนเก่าผู้ชั่วช้า

คนเขียนสู้ๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
« ตอบ #49 เมื่อ: 18-12-2016 07:45:45 »





ออฟไลน์ Peung002

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 875
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #50 เมื่อ18-12-2016 08:06:31 »

มีแฟนผิด คิดจนแฟนตายจริงๆค่ะ
อีภู แกเลวมากกกกกก  :m31:

ออฟไลน์ pratoo101

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 63
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-1
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #51 เมื่อ18-12-2016 09:48:27 »

 :z13: จิ้มๆๆ

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4044
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #52 เมื่อ18-12-2016 10:55:08 »

เสี่ยใจดีจัง เผ็ดแล้วยังใจดีอีก เห็นแววพ่อบ้านใจกล้ามาแต่ไกล  :hao6:

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #53 เมื่อ18-12-2016 11:27:57 »

แฟนเก่าแย่มากกกกกก เลยนะน้องดรีม

เลิกไปแหละดีแล้ว

ต่อไปนี้ก็ขอให้เสี่ยรักเสี่ยหลงเนอะ น้องดรีมเนอะ โฮะๆๆๆ

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #54 เมื่อ18-12-2016 11:28:18 »

ติดตามจ้า

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1558
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 3 [17-12-59]
«ตอบ #55 เมื่อ18-12-2016 11:31:28 »

รอ

ออฟไลน์ jpeemka

  • มนุษย์ข้าวโพด
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 76
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-1
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 4
«ตอบ #56 เมื่อ18-12-2016 13:04:18 »

ตอนที่ 4




ดรีมตื่นเช้า เนื่องจากวันนี้เขามีเรียน ก่อนจะไปร่างบางก็ไม่ลืมที่จะทำอาหารเช้าไว้ให้เผ็ด อาหารเช้าต้องเป็นอะไรที่หนักท้องพอสมควร แม่เคยบอกว่าจะทำงานได้มีประสิทธิภาพคือในช่วงเช้า ดังนั้นถ้าไม่กินอาหารเช้าก็จะทำให้หมดแรงได้ง่ายๆ ร่างบางจึงเลือกทำแซนวิชทูน่า พร้อมกับไข่ดาวอีกหนึ่งฟอง


“ทำอะไร”


“อุ้ย..คุณเผ็ด”


มาไม่ให้สุ่มให้เสียงเลยสักนิด อีกทั้งยังยืนช้อนหลังคนตัวเล็กที่กำลังจัดแจงแซนวิชใส่จานอยู่อีกต่างหาก พอดรีมเห็นไปถึงกับตะลึง แผงอกกำยำมีหยดน้ำเกาะประปรายเหมือนพึ่งอาบน้ำเสร็จ พร้อมกับผมเปียกที่ลู่ลงปิดหน้าหล่อเหลานั้นอีก พอมองต่ำลงไปก็เห็นผ้าเช็ดตัวสีขาวพันเอวไว้อย่างหมิ่นเหม่ เห็นแบบนี้แล้วใจสั่นเลยทีเดียว


บ้าน่ะ! ใจสั่นอย่างนั้นหรือ ของแบบนี้ก็เคยเห็นมาแล้วอย่างตอนอยู่กับภูริช อาจจะเป็นเพราะเผ็ดและดรีมยังเป็นคนแปลกหน้าอยู่ก็ได้


“คะ...คือผมทำแซนวิชไว้ให้น่ะครับ”


“มีเรียนเช้าหรือ”


“ใช่ครับ”


“แล้วเลิกกี่โมง”  ร่างสูงถามทั้งๆที่ยังยืนเบียดชิดกับดรีมไม่ยอมไปไหน ส่วนคนตัวเล็กกว่าได้แต่ถอยหลังจนชิดเคาท์เตอร์ครัว


“สี่โมงเย็นครับ”


“อืม เดี๋ยวไปพร้อมกัน”


“คุณเผ็ดมีเรียนเช้าหรือครับ เอ่อ..ผมนั่งรถเมล์ไปก็ได้ ผมเกรงใจ”


“มี ไปกับกู...อย่าเรื่องมาก” เสียงทุ้มเริ่มมีเนื้อเสียงที่หงุดหงิด ดรีมจึงได้แต่พยักหน้ารับ


“ทำไมมีจานเดียว”


ร่างสูงเหล่มองจานแซนวิชที่มีอยู่เพียงจานเดียวบนเคาท์เตอร์ จริงๆแล้วดรีมตั้งใจจะทำให้เผ็ด แต่ไม่ได้ทำส่วนของตัวเองไว้ เนื่องจากคิดว่าจะไปกินที่โรงอาหารคณะตัวเอง จึงได้รีบตื่นแต่เช้า


“ก็ผมทำให้คุณเผ็ดคนเดียว เอะ...หรือว่าจะทำให้ลูกน้องคุณเผ็ดด้วยครับ”


“ไม่ต้อง แล้วมึงไม่กินหรือ”


“ผมว่าจะไปทานที่โรงอาหารคณะครับ”


“กินพร้อมกูนี่แหละ มึงกินรอเลย เดี๋ยวกูไปแต่งตัวก่อน”


ควรจะไปแต่งตัวตั้งนานแล้วไหมเนี่ย เดินโทงๆรอบห้องแบบนี้ไม่อายเขาบ้างหรือไร




พอถึงหน้าคณะเศรษฐศาสตร์ ดรีมถึงกับไม่กล้าลงจากรถ เพราะตอนนี้คนเดินขวักไขว่อยู่หน้าคณะเยอะมาก อีกทั้งพวกที่นั่งอยู่ม้าหินอ่อนอีก มองออกไปนอกกระจกรถ ดรีมก็พบว่าทุกสายตาจับจ้องมาที่รถปอร์เช่สีดำเงาคันที่เขานั่งอยู่ มีไม่กี่คนที่ขับรถรุ่นนี้ ทุกคนก็คงรู้แหละว่าเป็นรถของเสี่ยเผ็ดแห่งนิติศาสตร์


“จะนั่งอีกนานไหม” เสียงร่างสูงปลุกจากภวังค์


“เอ่อ...ขอโทษครับ แล้วก็ขอบคุณมากครับที่มาส่ง” ดรีมยกมือไหว้อีกคน ก่อนจะเอี้ยวตัวไปปลดเข็มขัดนิรภัย


“ห้าโมงเย็นรออยู่นี่ เดี๋ยวมารับ”


“ครับ”


พอร่างบางเปิดประตูลงจากรถ ทุกสายตาที่จับจ้องมาก่อนหน้านี้ ยิ่งจ้องตัวเขาที่พึ่งลงจากเดิน เกิดความเงียบเกิดขึ้น บางคนเริ่มหันไปซุบซิบกับกลุ่มเพื่อนตัวเอง


“ทำไมดรีมได้มากับเสี่ยเผ็ดวะ”


“เออนั้นดิ...หรือจะเป็นเด็กในสต็อกของเสี่ยเผ็ด”


“บ้าหน่า ดรีมมันคบกับภูนี่หว่า”


“หรือคบซ้อน”


เสียงซุบซิบนินทากระทบเข้ามาที่หูของดรีม มันทำให้ร่างบางรู้สึกอึดอัดไม่น้อย เจ้าตัวเลยรีบเดินดุ่มๆเข้าไปที่ตัวอาคารเรียน ไม่ทันได้ก้าวขึ้นบันไดก็มีมือมาดึงแขนดรีม แล้วลากไปยังด้านหลังอาคารเรียน ที่ไม่ค่อยมีผู้คนเดินผ่าน


“ควีน!” ดรีมร้องเสียงหลงเมื่อรู้ว่าคนที่ลากเขามาคือเพื่อสนิทของเขานั้นเอง


“ชู่ววว เงียบๆหน่อย” สาวสวยรูปร่างปราดเปรียวตรงหน้ายังคงลากเขาไปในที่ลับตาคน


“ไหนเล่ามาสิ ทำไมแกได้มากับเสี่ยเผ็ดแห่งนิติศาสตร์นั้นได้”


“อะ...เอ่อคือ”


“เล่ามาให้หมดเลยนะ ถ้าแกยังเห็นฉันเป็นเพื่อน”


ควีนชี้หน้าข่มขู่ เพราะเธอรู้ว่าเพื่อนเธอคนนี้เป็นที่ชอบเก็บอะไรหลายๆอย่างไว้คิดอยู่คนเดียว นี่แหละที่ทำให้เธอเป็นห่วงนักห่วงหนา เกิดบ้าสติแตกขึ้นมาสักวันจะทำยังไง


ดรีมเล่าเรื่องทุกอย่างให้ควีนฟัง ตั้งแต่ต้นที่ภูวิชเริ่มหันกลับไปเล่นพนันบอลจนเจ้าหนี้ต้องมาทวงเงิน พอหมดปัญญาก็เอาตัวเขาไปจำนำเหมือนสิ่งของเพื่อแลกกับเงินอีกก้อน พร้อมกับข่มขู่เขาด้วยคลิปวิดีโอบ้านั้น พอได้ฟังจากปากเพื่อนสนิท ควีนได้แต่กำมือแน่นด้วยความแค้นเคือง มันกล้าทำแบบนี้ได้อย่างไร ภูริชมันไม่ใช่คนแล้ว!


“แล้วแก...ต้องไปอยู่กับเสี่ยเผ็ดอย่างนั้นหรือ!”


“อืม...จนกว่าไอ้ภูมันจะหาเงินมาคืนจนหมด”


“ฉันจะไถ่ตัวแกเอง!” หญิงสาวพูดขึ้น


“ไม่ได้นะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับควีน อย่าทำแบบนี้เลย มันเป็นกรรมของดรีมเอง”


ดรีมรู้ว่าควีนเองก็มีครอบครัวร่ำรวยมากพอสมควร แต่การที่เพื่อนช่วยปลดหนี้ให้มันก็ไม่ถูก ถ้าดรีมเป็นอิสระ ไอ้ภูริชมันรู้เข้ามันก็ได้ใจน่ะสิ แบบนี้ภูริชก็จะไม่เข็ดหลาบสักที คนแบบมันต้องโดนเข้าสักทางถึงจะรู้สึกตัว


“แกก็คิดอยู่แบบนี้ แล้วไปอยู่กับไอ้เสี่ยนั้น...เขาให้แกทำอะไรบ้าง”


“ทุกอย่างที่เขาต้องการ”


“อย่าบอกนะว่า...”


“ก็แบบนั้นด้วย” ชายหนุ่มได้แต่ถอนหายใจ พอคิดถึงเรื่องที่เผ็ดพูดเมื่อคืนแล้วก็กลัวขึ้นมา เมื่อคืนถือว่าเป็นโชคดีของเขาที่รอดมาได้ แต่เมื่อคืนนี้...และคืนต่อๆไปอาจจะต้องยอมอยู่ดี


“เจ็บใจชะมัด! ทำไมคนดีๆแบบแกต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ” หญิงสาวสบถออกมาอย่างหัวเสีย


“ช่างมันเถอะควีน...กรรมใดใครก่อเดี๋ยวคงได้สนองคืนเอง”




หลังจากเลิกเรียน ดรีมก็มานั่งอ่านหนังสือรออีกฝ่ายมารับ เขาจำได้ว่าเผ็ดเลิกห้าโมงเย็น วันนี้ดรีมเลิกเลทก็คงไม่ได้รอนานเท่าไหร่ ระหว่างที่นั่งอ่านหนังสือไปเพลินๆ ร่างบางก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายมาจากหลังอาคาร ภาพที่เห็นคือมีชายฉกรรจ์หลายคนลากดึงใครบางคนเข้าไปที่หลังอาคาร ชายหนุ่มคนที่โดนลากคุ้นหน้าคุ้นตาซะเหลือ คงเป็นใครไม่ได้ถ้าไม่ใช่ภูริช


เจ้าหนี้คงมาดักรอทวงเงิน ถ้าไม่จ่ายก็คงเป็นอย่างที่เห็น ดรีมแอบเดินตามไปดูอย่างกล้าๆกลัวๆ แต่เสียงโวยวายนั้นเงียบลงไปแล้ว พอชะโงกหน้าไปก็พบกับร่างภูริชที่นอนอยู่ ร่างกายของร่างสูงมีแผลฟกช้ำไปทั่ว บริเวณเบ้าตาก็เขียวช้ำจนดูหน้ากลัว เลือดสีแดงสดไหลลงอาบทั้งหน้า จากหน้าตาหล่อเหลาก็มีแต่รอยบาดแผลฟกช้ำดูไม่ได้ ดรีมหันซ้ายหันขวาไม่เห็นพวกเจ้าหนี้ของมันแล้ว ร่างบางจึงย่องเข้าไปสะกิดภูวิชที่นอนอยู่


“ไอ้ภู...”


เหมือนกับว่าอีกฝ่ายจะไม่ตอบสนองแล้ว พอลองเอานิ้วอังจมูกก็รู้ว่ายังหายใจอยู่ แบบนี้ค่อยโล่งอกไปทีที่ไม่ได้เห็นมันตายไปต่อหน้าต่อตา ว่าแล้วร่างบางก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมจะโทรเรียกรถพยาบาล แต่กลับต้องชะงัก


มันทำกับเขาไว้เจ็บแสบแค่ไหน จำไม่ได้หรือ?


คนอย่างภูริชมันต้องโดนแบบนี้แหละถึงจะเข็ดหลาบ


ดรีมเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นมองภูริชด้วยสายตาที่เย็นชา มันสมควรแล้วที่จะโดนแบบนี้ ดรีมไม่ควรยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือคนแบบภูริชอีก จบกันแล้วก็คือจบ คิดได้แบบนั้นดรีมจึงเดินย้อนกลับไปนั่งรอเผ็ดมารับที่หน้าคณะเหมือนเดิม แต่ก็เจออีกฝ่ายยืนพิงรถปอร์เช่สุดหรูมองมายังที่เขา ดรีมจึงรีบเก็บกระเป๋าแล้ววิ่งไปหาร่างสูงที่ยืนรอ


“ขอโทษครับ พอดีผมไปเข้าห้องน้ำมา”


“อืม...กูหิวแล้ว”


“จะแวะทานอะไรก่อนไหมครับ”


“อยากกินฝีมือมึง”


“เอ่อ...งั้นช่วยแวะร้านสะดวกซื้อได้ไหมครับ พอดีผมเห็นว่าของในตู้เย็นหมดแล้ว”


“เออ”




เผ็ดแวะร้านสะดวกซื้อที่อยู่หน้ามหา’ลัย ร่างบางลงจากรถเพื่อไปเลือกซื้อของสดที่จะทำให้อีกฝ่ายตอนเย็น คิดไว้แล้วว่าจะทำอาหารไทยดู เพราะส่วนตัวแล้วดรีมชอบทานอาหารไทยมากที่สุด แต่ก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะชอบด้วยรึเปล่า ก็ต้องลองทำดู ระหว่างที่รอคิดเงินอยู่หน้าเคาท์เตอร์นั้นเอง ร่างสูงที่นั่งรออยู่ในรถตอนแรกก็เดินเข้ามาในร้านสะดวกซื้อ พร้อมกับกอดอกมองอะไรสักอย่าง


ดรีมเหล่มองอีกฝ่ายน้อยๆ เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังยืนจ้องอะไร ร่างบางถึงกับหน้าร้อนวาบขึ้น


“ชอบกลิ่นสตอเบอร์รี่ไหม” ร่างสูงเอ่ยถาม


“อะ....เอ่อ....”


“แต่กูชอบฟีเธอร์ไลท์ มันบางที่สุด...”


ร่างสูงยังคงพูดต่อไปอย่างไม่อาย แต่กลับทำให้คนที่ยืนถือของอยู่อายแทบจะมุดแผ่นดินหนีอยู่แล้ว พอหันไปทางพนักงาน ดรีมก็เห็นว่าพวกเธอหัวเราะคิกคักแล้วมองมาที่พวกเขาสองคน


“คุณเผ็ด...กลับกันเถอะครับ” ร่างบางเว้าวอน อยากจะรีบหนีไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดเลย


“ไม่เห็นหรือ ว่ากูเลือกถุงยางอยู่” คนตัวสูงหันมาชักสีหน้าใส่เขาก่อนจะหันไปเลือกถุงยางอนามัยอย่างจริงจัง


“อืม...เอาฟีเธอร์ไลท์นี่แหละ มีไซส์ฝรั่งไหมวะเนี่ย” พูดไปพลางหยิบกล่องถุงยางอนามัยมาเช็คดูขนาดไซส์


พอได้ยินแบบนั้นยิ่งทำให้ร่างบางร้อนวาบไปทั้งตัว อายก็อาย แล้วพอคิดถึงขนาดไซส์ถุงยางอนามัยของอีกฝ่ายยิ่งทำให้ดรีมตัวแดงเพราะความเขินอายไปทั้งตัว คืนก่อนไม่โดนแต่คืนนี้ก็คงไม่รอด ยิ่งคิดก็ยิ่งเครียดแถมหัวใจเจ้าตัวนี่เต้นแรงแทบจะเด้งออกมาอยู่แล้ว ดรีมอยากจะร้องไห้ออกมาซะตรงนี้เลย!


คุณเผ็ด...คนบ้าเอ้ย!




TBC.









talk ; เอาพี่เผ็ดมาส่งแล้วค่าาาาาา :hao6:


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-12-2016 00:02:27 โดย jpeemka »

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 4 P.2 [18-12-59]
«ตอบ #57 เมื่อ18-12-2016 13:16:10 »

ก็บอกว่าเพื่อนรวย ให้เพื่อนช่วยก่อนแล้วมาใช้คืนทีหลังไม่เอาหรือไงดรีม อยากให้เขาเอาตัวขัดดอกหรือไง

ออฟไลน์ me12inzy

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 463
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 4 P.2 [18-12-59]
«ตอบ #58 เมื่อ18-12-2016 13:28:47 »

เลิกยุ่งกับอิภูอะดีแล้ว เพื่อนสาวก็ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องไถ่ตัว ให้เสี่ยเผ็ดเอ็นดูไปนานๆ

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3470
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4
Re: เมียจำนำ ตอนที่ 4 P.2 [18-12-59]
«ตอบ #59 เมื่อ18-12-2016 13:33:25 »

 :mew1: :mew1: :mew1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด