(เรื่องสั้น) ♡♡วิชารัก101♡♡ [LOVE101] ตอนพิเศษสั้นๆ แก้คิดถึง 8 พค 61
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: (เรื่องสั้น) ♡♡วิชารัก101♡♡ [LOVE101] ตอนพิเศษสั้นๆ แก้คิดถึง 8 พค 61  (อ่าน 47909 ครั้ง)

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
วิชารัก101 [LOVE101] ตอนที่ 4


คืนนั้นที่แจ๊บโดนยึดโทรศัพท์ แจ๊บก็ได้เรียนรู้ว่า การคุยไลน์กับพี่เก้าอาจทำให้พี่หนึ่งหงุดหงิดมากกว่าที่หนึ่งคาดไว้

แจ๊บเลยไม่ค่อยทำอีก

ทำไมนะ

เป็นเพราะแจ๊บแคร์ความรู้สึกของพี่หนึ่งใช่ไหม

ก็ใช่นะ

แต่มันมากกว่าปกติไหม ก็ไม่หรอก เพราะปกติแจ๊บก็เป็นคนใส่ใจกับความรู้สึกของทุกคนที่อยู่รอบตัวอยู่แล้ว

อยู่ที่มหาวิทยาลัย แจ๊บก็ไม่ค่อยได้คุยโทรศัพท์หรือคุยไลน์กับพี่หนึ่งด้วยเหมือนกัน
ซึ่งจริงๆแล้วเป็นเพราะพี่หนึ่งเป็นผู้ชายไม่ค่อยแชทมา ส่วนมากก็จะโทรมาแค่

“มึงอยู่ไหน” หรือ “เลิกกี่โมง” แค่นี้เอง

พี่หนึ่งเป็นผู้ชายที่ไม่ละเอียดแต่ก็ละเอียด

โอ๋ย งงล่ะสิ

ตั้งแต่พี่หนึ่งจีบ ยกเว้นหมวกกันน็อคแล้ว พี่หนึ่งไม่เคยซื้ออะไรให้แจ๊บเลย แถมไม่เคยพูดจาเพราะๆด้วย
ต่างจากพี่เก้าที่ซื้อขนมหรือ ของกินมาให้ตลอด บอกว่ากลัวแจ๊บกับเพื่อนๆหิว แล้วก็พูดดีๆกับแจ๊บทุกคำ
แต่พี่หนึ่งก็รู้ว่าแจ๊บชอบกินอะไร และไม่ชอบอะไรโดยที่แจ๊บไม่ต้องบอก
ยกตัวอย่างเช่น
ค่ำวันหนึ่ง ที่จอดรถกินโจ๊กข้างทางกัน
เมื่อลงนั่ง ยังไม่ทันได้สั่ง โทรศัพท์ของแจ๊บก็ดังขึ้น
เป็นพี่เก้าที่โทรเข้ามา

“ครับ พี่เก้า...แจ๊บยังไม่ถึงบ้านครับ พี่หนึ่งพาแวะกินข้าว....พี่เก้ามีไร.....อ๋อ.....”

ระหว่างที่แจ๊บติดสาย พี่หนึ่งก็ทำหน้าเซ็งนิดหน่อย แล้วหันไปสั่งโจ๊กกับเด็กเสิรฟ์ที่มายืนรอ
พอแจ๊บหันมาอีกที ก็พบโจ๊กหมูตับ ไข่สุก ไม่ใส่ขิง วางรออยู่แล้ว
แจ๊บเงยหน้าขึ้นฉีกยิ้มให้พี่หนึ่งแทนคำขอบคุณ ไม่อย่างนั้นแจ๊บต้องเสียเวลามานั่งเขี่ยขิงอีก
พี่หนึ่งดูอารมณ์บูดๆ ดูได้จากที่ระบายอารมณ์เบาๆ โดยกระแทกช้อนโจ๊กลงในชามแรงกว่าที่ควรจะเป็น

“โกรธแจ๊บเหรอ”  แจ๊บโน้มตัวเข้าไปใกล้ เอียงคอ เพื่อช้อนสายตามองคนที่เอาแต่จ้องชามโจ๊ก แล้วกระแทกช้อนจนไข่ในชามกระจายหมดแล้ว
พี่หนึ่งวางช้อน จ้องตอบ แล้วถอนใจ

“หงุดหงิดนิดหน่อยว่ะ กูไม่ชอบที่ไอ้เก้ามันโทรมาไม่รู้จักเวล่ำเวลา มันน่าจะกะเวลาถูกว่าตอนนี้มึงยังไม่ถึงบ้าน  กูคิดว่ามันรู้ว่ามึงยังไม่ถึง แต่แม่งไม่รอไง กูไม่ชอบ โดยเฉพาะตอนที่มึงยังซ้อนท้ายกูอยู่ หรือแม้กระทั่งตอนที่มึงกำลังจะกินข้าวเนี่ย”

“งั้นคราวหน้าถ้ายังไม่ถึงบ้าน แจ๊บยังไม่รับสายหรือแชทก็ได้”
แจ๊บแค่ไม่ชอบที่เห็นใครอารมณ์เสียน่ะ ถ้าทำอะไรให้หายได้แจ๊บก็ทำหมดแหละ

พี่หนึ่งถอนหายใจอีก

“บนรถห้ามรับ เดี๋ยวตก ส่วนถ้ากำลังกินข้าวมึงก็ดูตามความเหมาะสมแล้วกัน ว่าอันไหนด่วน อันไหนยังไม่จำเป็น อย่างวันนี้ที่กูหงุดหงิดเพราะ มึงบอกเองว่ามึงยังไม่ได้กินข้าวกลางวันเพราะมัวแต่เตรียมพรีเซ็นต์งาน นอกนั้นมึงก็คิดเอง เดี๋ยวจะหาว่ากีดกันคู่แข่ง”

“นี่ยังไม่กีดกันอีกเหรอ” แจ๊บล้อ

พี่หนึ่งทำหน้าเหมือนไม่แคร์ แล้วพูดว่า

“ยังไม่ได้กีดกันอะไรเลย อย่าให้กูต้องลงมือ กูไม่ว่าอะไรหรอกถ้ามึงจะคุยกับมันบ้าง เพราะแค่การคุยกันไม่กี่นาที มันไม่สามารถทำให้มึงรักได้หรอก”
 

จ้า พ่อคนมั่นใจในฝีมือ


ช่วงนี้กรุงเทพฝนตก
ฝนที่กรุงเทพถ้าหากเป็นคน ก็คงเป็นคนที่ตรงเวลามาก เพราะมักตกตอนช่วงเลิกเรียน
บางทีก็แถม ตกตอนเช้า ในเวลาที่หลายคนเดินทางไปทำงานด้วย
ตอนเช้า แจ๊บยังคงมาพร้อมพี่หนึ่งเหมือนเดิม
ถ้าฝนตกไม่หนักมาก
พี่หนึ่งจะเอาเสื้อกันฝนคลุมแจ๊บเสียมิดชิด แล้วค่อยๆขี่มอเตอร์ไซด์กันมา
ถ้าเช้าวันไหนฝนตกหนัก
พี่หนึ่งจะขับรถไปจอดไว้ที่สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน แล้วพากันนั่งรถใต้ดินมา
ซึ่ง ถ้าพูดให้ถูก เรียกว่า “ยืนกันมา” ถึงจะถูก
สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินบางซื่อ อยู่ต้นทางเลย
คนที่ขึ้นสถานีนี้มักได้นั่งทุกคนนั่นแหละ
แต่พี่หนึ่งกับแจ๊บลุกให้เด็กๆนั่งก่อนตลอด
รถไฟฟ้าในวันที่ฝนตก จะมีคนเยอะกว่าปกติ เพราะต่างก็หลบฝนและหลบปัญหาการจราจรด้านบน ลงมามุดดินกัน
พอถึงสักสถานีที่ห้าหรือหก คนก็จะแน่นมาก แทบจะแน่นแบบที่ หลังชนหลัง ขาชนขาเลยล่ะ

วันแรกๆ แจ๊บไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้

ไม่ใช่ว่า ไม่ชอบคนเยอะๆหรอก เรื่องนั้นแจ๊บพออดทนไหว
แต่ที่ไม่ชอบใจนักคือ พี่หนึ่งมักจะดันแจ๊บไปที่ยืนชิดผนัง แล้วกันแจ๊บไว้จากคนอื่นๆด้วยอ้อมแขน
หรือบางทีถ้าไม่ได้ยืนติดผนัง พี่หนึ่งก็จะยืนซ้อนหลัง โหนราวไว้ข้างหนึ่ง แล้วอีกข้างหนึ่งเกาะขอบกางเกงของแจ๊บเอาไว้ ทำให้แจ๊บสามารถยืนอยู่ได้โดยไม่ต้องเอื้อมโหนราว หรือบางจังหวะที่แจ๊บทรงตัวไม่ดี พี่หนึ่งก็โอบตัวแจ๊บไว้
 
ก็มีหลายคนมองนะ หลายคนก็อมยิ้มที่เห็น

แจ๊บไม่ได้อายเลยสักนิด เพราะท่าทางนั้นไม่ได้น่าเกลียดอะไร

แต่ที่แจ๊บไม่ชอบ ก็เพราะว่า หัวใจแจ๊บมันเต้นไม่ค่อยสม่ำเสมอสักเท่าไหร่

และแจ๊บอธิบายความรู้สึกนี้ไม่ได้

มันเป็นสิ่งใหม่ 

อะไรก็ตามที่เป็นสิ่งใหม่ แปลก ปฏิกิริยาแรกๆของคนเราก็คือกลัวมัน
แจ๊บก็เหมือนกัน แจ๊บก็เกิดกลัวว่าควบคุมความรู้สึกนี้ไม่ได้

นี่มันรักหรือเปล่า?

ไม่ใช่หรอก

ถึงแจ๊บจะยังไม่เคยรักมาก่อน แต่ก็ค่อนข้างแน่ใจว่านี่ยังไม่ใช่ความรักหรอก

แล้วมันอะไรนะ ไอ้ความรู้สึกนี้น่ะ

มันจะเกิดขึ้น เมื่อระยะห่างระหว่างแจ๊บกับที่หนึ่งแคบลง จนแทบได้ยินเสียงหายใจของกัน

หลังจากนอนคิดอยู่คืนหรือสองคืน
แจ๊บก็สามารถตั้งชื่อให้มันได้ว่า

มันเป็นความรู้สึกดีๆ เวลาที่ได้รับการเอาใจใส่และปกป้อง

ถึงแจ๊บจะเป็นผู้ชาย แต่ก็หวั่นไหวไปกับการได้รับสิ่งนี้จากพี่หนึ่ง
แล้วแจ๊บก็กลัวว่า ตัวเองจะเริ่มเคยชินกับการถูกดูแลแบบนี้
เคยตัวเกินไป มันจะไม่ดี

แจ๊บรู้ว่าเรื่องพวกนี้เป็นขั้นตอนหนึ่งในการจีบ
แค่จีบ ยังไม่ได้รักกัน
แล้วถ้าท้ายที่สุด ถ้าพี่หนึ่งกับแจ๊บไม่ได้รักกัน แต่แจ๊บกลับมาอยู่คนเดียว โหนรถไฟฟ้าคนเดียวไม่ได้ล่ะ
แย่เลยนะ

เช้าอีกวัน
ฝนตกอีกแล้ว
พี่หนึ่งกับแจ๊บก็ไปรถไฟฟ้ากันเหมือนเดิม
เมื่อคืนแจ๊บอ่านหนังสือดึกเพราะมีสอบย่อย
และเมื่อเช้าแจ๊บก็ไม่ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกเลย จนเกือบเจ็ดโมง พี่หนึ่งยังไม่เห็นแจ๊บลงมา
เลยเอากุญแจไขเข้าไปดู แล้วก็แงะแจ๊บจากเตียง
ดุให้รีบอาบน้ำ
แล้วก็รีบมาที่สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน
ทางเดินของรถไฟฟ้าก็ย้าวยาว แจ๊บลืมตาแทบไม่ขึ้น ก้าวขาก็เชื่องช้า แบบตัวสล๊อตเลย
ก็แจ๊บง่วงอ่ะ
แจ๊บนอนไม่พอ
แจ๊บคิดถึงเตียงนุ่มๆมากเลย
พี่หนึ่งคงหงุดหงิด เลยจับมือแจ๊บแล้วกึ่งจูงกึ่งลากให้เดินเร็วขึ้น เหมือนคุณพ่อจูงเด็กประถมไปโรงเรียนไม่มีผิด

เข้ารถไฟฟ้าได้
วันนี้แจ๊บอยากนั่งจังเลย
ได้ที่นั่งด้วย ส่วนพี่หนึ่งยืน
แต่ไปแค่สองสถานีมั้ง พี่หนึ่งก็สะกิดแจ๊บที่สะลึมสะลือให้ลุกขึ้นให้เด็กตัวเล็กๆนั่ง
ส่วนแจ๊บก็กลับเข้าท่าเดิมแบบที่เคยยืนมาตลอดอาทิตย์คือ ยืนพิงพี่หนึ่งไว้ ให้พี่หนึ่งเกาะขอบกางเกงไว้ วันนี้แจ๊บไม่สนใจแล้วว่าจะรู้สึกยังไง เพราะว่า

ขอนอนหน่อยนะ

แค่หลับตาไว้เฉยๆก็ยังดี
คิดแล้วก็วางน้ำหนักของศีรษะไปบนอกแน่นๆของพี่หนึ่ง

ไม่ถึงห้านาทีล่ะมั้ง

แจ๊บกรนเบาๆ บางจังหวะมีสัปหงกด้วยนะ  ยืนโงนเงนจนหนึ่งต้องโอบเอวไว้ตลอด

หนึ่งกลั้นหัวเราะจนไหล่สั่น

เด็กอะไรวะ ยืนหลับได้ด้วย

ขนาดคนที่ยืนข้างๆยังขำเลย


ตอนเย็น แจ๊บก็นัดเจอพี่หนึ่งที่สถานีรถใต้ดิน เพราะที่ทำงานพี่หนึ่งอยู่บนตึกนั้น
โดยมีพี่เก้าเดินมาส่ง
แจ๊บบอกไม่ต้องมาส่ง แจ๊บเดินเองได้
พี่เก้าเลยบอกงั้นขอมาเดินเล่น

“ขอทำคะแนนหน่อยไม่ได้เหรอ พี่ไม่ได้อยู่ห้องข้างๆแจ๊บแบบใครบางคนนี่”

แจ๊บขำพี่เก้าที่ทำเสียงงุ้งงิ้งตัดพ้อ ก็เลยยอมให้เดินมาด้วย ทั้งๆที่เจ้าตัวจอดรถไว้ใกล้ๆคณะแท้ๆ

“ถ้าวันไหนฝนตก แจ๊บให้พี่ไปรับได้ไหม มามอเตอร์ไซด์ หรือนั่งรถใต้ดินมามันคงไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ แล้วจะไม่สบายเอาด้วย”

“บ้านพี่เก้ากับหอแจ๊บอยู่คนละทางกันเลย จะมาทำไมอ่ะ ไม่ต้องหรอก นี่แจ๊บก็ไม่ได้ลำบากอะไร ฮัดเช้ย!”

แย่เลย แจ๊บกำลังจะโม้ว่า แจ๊บแข็งแรงจะตายไป ดันมาจามซะได้ เสียฟอร์มหมด

“เห็นไหมล่ะ เป็นหวัดแล้ว ให้พี่ไปรับไปส่งเถอะช่วงนี้”

“ไม่ต้องหรอกพี่ ถึงไม่ได้อยู่คอนโดเดียวกับพี่หนึ่ง แจ๊บก็ไม่ให้พี่เก้าที่อยู่คนละมุมเมืองต้องลำบากขับรถทั้งไกลทั้งเหนื่อยมารับส่งแจ๊บหรอก มันเกินไป”

“ทำไมล่ะ พี่เต็มใจนะ”

“อย่าเพิ่งออกแรงอะไรมากเกินปกติเลยพี่เก้า ทำแบบที่พี่เก้าทำ เป็นแบบที่พี่เก้าเป็นเถอะ ตอนที่จีบกันนี่ พี่เก้าคงรู้สึกว่า ต้องทำอะไรให้มันพิเศษหน่อย ถึงแม้ต้องตื่นเช้ากว่าเดิมเป็นชั่วโมงๆ ต้องขับรถไกลๆ ก็สู้ไหว  แต่ถ้าต่อไป สมมตินะ แค่สมมติ ว่าเป็นแฟนกันแล้ว พี่เก้าเกิดรู้สึกว่ามันเหนื่อย มันไกลขึ้นมา แจ๊บจะรู้สึกไม่ดี มันเหมือนพี่เก้าใช้ความดีที่เกินกว่าที่ตัวเองมี มาหลอกให้แจ๊บรัก

เก้าหยุดเดิน แล้วมองแจ๊บแบบเต็มๆตา
“เรานี่คิดอะไรเกินเด็กปีหนึ่งนะ บางความคิดนี่โตกว่าพี่เสียอีก”

แจ๊บยิ้ม

เมื่อเดินมาถึงสถานี เห็นพี่หนึ่งนั่งเล่นเกมรออยู่แล้ว
ก่อนที่จะเข้าไปใกล้ในระยะที่พี่หนึ่งจะได้ยินพี่เก้าก็ถามขึ้นว่า

“พี่ยังมีสิทธิ์ไหมแจ๊บ ช่วยประเมินความเสี่ยงให้พี่หน่อย เพราะต่อจากนี้พี่คิดว่า พี่จะจริงจังแล้วนะ”

ถามยากจัง เทอมหน้าค่อยมาตอบได้ไหม ยังไม่ได้เรียนเรื่องความเสี่ยงเลย



แจ๊บไม่ได้ตอบคำถามนั้น
เพราะแจ๊บก็ไม่แน่ใจ
ก็แจ๊บไม่เคยรักใคร
และไม่เคยมีใครมาจีบจริงจังแบบนี้มาก่อน
คืนนั้น แจ๊บโทรหาพ่อกับแม่ๆ

แจ๊บเล่าคำถามที่พี่เก้าถามให้ทุกคนฟัง

แม่โจลี่ : แล้วมึงรักใครล่ะ

แจ๊บ: แจ๊บยังไม่รู้เลยแม่

พ่อชาติ : พ่อว่า ที่แจ๊บทำอยู่มันไม่ถูกเท่าไหร่นะ รักมันไม่ใช่เหมือนกีฬา แต่ตอนนี้แจ๊บกลับปล่อยให้ทั้ง หนึ่งและเก้ามาลงแข่ง โดยที่ตัวแจ๊บเองก็รับผิดชอบความเสียหายจากการพ่ายแพ้ของอีกคนหนึ่งไม่ได้

แม่ป๊อบ: ยังไงวะอีสุชา เอาเคลียร์ๆดิ

พ่อชาติ : คนที่แจ๊บไม่เลือก ก็เหมือนถูกแจ๊บหลอกให้ลงทุนยังไงล่ะ มันก็แทบไม่ต่างกันกับที่แจ๊บบอกพี่เก้าว่า  ไม่อยากให้เขาทำดีเกินกว่าที่ตัวเองเป็น  คนที่เขาเข้ามาจีบ เขาก็ใช้หัวใจเป็นเงินทุน นานวันเข้ามันก็จะยิ่งถลำลึก ถ้าสุดท้ายแจ๊บให้หัวใจตอบกลับไปไม่ได้ เขาก็คงเสียใจมาก แล้วแจ๊บรับผิดชอบความเสียใจของเขาได้ไหม

แจ๊บ อึ้งไปนาน 

แม่โจลี่ : หมายความว่า มึงจะให้มันเลือกเลยตอนนี้แค่คนเดียว แล้วศึกษากันเป็นคนๆไปใช่ไหมวะ

แจ๊บ : แต่แจ๊บเองก็เลือกไม่ได้ แจ๊บยังไม่รู้ว่าแจ๊บจะรักคนไหน

แม่จ๋า: น้องแจ๊บลูก ถามใจตัวเองดูดีๆ แม่ว่าลึกๆลงไปแจ๊บรู้ว่า แจ๊บอยากจะศึกษาคนไหน ในใจของเราจริงๆมันมีคำตอบนะ แต่ต้องตั้งใจคุยกับหัวใจตัวเองดีๆ

พ่อชาติ : ใช่แล้วแจ๊บ พ่ออยากให้ลูกถามใจตัวเองดู ตัดเรื่องฐานะ หน้าตา ผลประโยชน์  ออกไป 

แม่ป๊อบ : แต่ก็ต้องมองอีกทางหนึ่งไว้ด้วยนะ ไม่ได้หมายความว่าคนที่เราศึกษาเนี่ย จะไปด้วยกันได้ ปลายทางมันก็อาจจะไม่สวยงามนะแจ๊บ

แจ๊บวางสาย
แล้วหลับตา

ดึงภาพต่างๆระหว่างช่วงสามเดือนนี้ขึ้นมา
ทบทวนความรู้สึกในขณะนั้นๆ

ในขณะที่ซ้อนมอเตอร์ไซค์ ยืนพิง หรือ กินข้าวเย็นกับพี่หนึ่ง

และในขณะที่ปรึกษาเรื่องเรียน  ถามโจทย์การบ้าน และกินข้าวกลางวันกับพี่เก้า

แจ๊บเห็นพี่หนึ่งตอนกำลังอมยิ้ม

เห็นพี่เก้าที่กำลังยิ้มกว้าง

แจ๊บถามใจตัวเอง ว่ายิ้มของคนไหนที่ทำให้ใจเต้นมากกว่ากัน ยิ้มของใครที่เห็นแล้วอยากยิ้มตาม

แล้วในตอนที่ยังหลับตาอยู่ แจ๊บก็ยิ้ม
แจ๊บลืมตา
สูดลมหายใจเข้าลึกๆ
แจ๊บว่าแจ๊บเลือกได้แล้วล่ะ
บอกใครก่อนดี


ตัดสินใจไปเคาะประตูห้องพี่หนึ่ง

ก๊อก ก๊อก

“พี่หนึ่ง แจ๊บมีเรื่องจะบอก...”

--โปรดติดตามตอนต่อไป—
ตอนต่อไปมาวันอาทิตย์ที่27นะคะ ขอโทษจริงๆ จ-ศ งานเย้ออออออออ ไม่สามารถเขียนอะไรได้เลย จริงๆ
ขอความเห็นใจให้ป้าแก่ๆที่มีพลังงานน้อยนิดด้วยน้า :katai5:
ดีใจมากๆที่เข้ามาอ่านกันนะคะ

@t o n s w i n d
 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-03-2019 14:35:43 โดย treenature »

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7984
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-11
 :katai2-1:  ค้าง    :ling1:   ชอบบบบ  :mew1: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ jejiiee

  • cannot open this page
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 255
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
บอกไปว่าฉันรักเค้า 55555

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4368
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +109/-7
กรี๊ด...บอกไรอ่ะ (ตื่นเต้นแทนพี่หนึ่ง)

ออฟไลน์ Jitsupa_milk

  • Just Milky('s) Way
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
แจ๊บบบ ใครลูกก หนึ่งใช่มั้ยย

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5865
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +116/-6
กลัวคำตอบจังเลยแฮะ
101 กลัวศูนย์ตรงกลางจัง
กลัวจะศูนย์หนึ่งไปน่ะซิ
แต่ทั้งพี่หนึ่งทั้งเก้าคือดีทั้งคู่
พี่หนึ่งก็แฟร์ เสมอต้นเสมอปลาย

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +158/-16
เลือกพี่หนึ่งอยุ่แล้วๆๆ :ruready

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5865
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +116/-6
มารออ่ะ อยากอ่านต่อ

ออฟไลน์ cinnsin

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 301
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ค้างงงงงสุดอะไรสุด TT รีบมาต่อเถอะค่ะะะ

ออฟไลน์ littlegift

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
รีบมาต่อเถอะค่าาาา อย่าทรมานคนอ่านแบบนี้

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Minoru88

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
แจ๊บจะเลือกใครนะ
เชียร์... พี่หนึ่งนะ

ออฟไลน์ Bb nale

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 574
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
เลือกใคร

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
วิชารัก101  [LOVE101]  ตอนที่ 5


“พี่หนึ่ง แจ๊บมีเรื่องจะบอก...”

หนึ่งเลิกคิ้ว แล้วเบี่ยงตัวให้แจ๊บเดินเข้าห้องมา
มองตามไอ้เด็กที่ใช้ที่คาดผมสีชมพูเปิดหน้าผากมนสวย หย่อนก้นนั่งลงบนโซฟา

บอกกี่หนแล้วว่า อย่าใส่กางเกงตัวนี้

มันทั้งขาวทั้งเนียน

หนึ่งส่ายหน้าเล็กน้อยเพื่อไล่ความคิดด้านมืดออกไป

“มึงมีไร รีบๆพูดแล้วกลับห้องไปเลย”

ก่อนที่เขาจะหน้ามืด จับมันขึงบนโซฟา

แจ๊บทำหน้ายู่

“เดี๋ยวดิ ทำไมต้องรีบไล่ทุกที ยังไม่ทันจะพูดอะไรเลย”  แจ๊บพูดพลางยกขาขึ้นวางบนโซฟาในท่าขัดสมาธิ

ไอ้เด็กขี้อ่อย แม่งรู้ตัวหรือเปล่าว่ากางเกงมันร่นไปถึงไหนแล้ว

“เร็วๆ” หนึ่งเร่งอีก พลางเอนตัวพิงพนัก

แจ๊บหมุนตัวมามองหนึ่ง สบตาแน่วแน่ ยิ้มสดใส แล้วพูดว่า

“แจ๊บ จะจีบพี่หนึ่ง”

“ห๊ะ”

หนึ่งรู้ว่า แจ๊บเป็นเด็กแปลก แต่ไม่คิดว่าจะแปลกถึงขนาดนี้
ก็เขาจีบมันอยู่ดีๆ
มันกลับย้อนกลับมาจีบเขาเสียอย่างนั้น

“มึงเพี้ยนอะไรเนี่ย” หนึ่งหัวเราะเบาๆพลางยกมือโยกหัวแจ๊บไปมา

“ไม่ได้เพี้ยนนนนน หยุดโยกก่อนนนน เวียนหัว”

หนึ่งหยุดมือของเขาแล้ว แต่ยังขำไม่หาย แต่ก็ยอมอยู่เงียบๆฟังแจ๊บอธิบาย
แจ๊บย้อนเล่าถึงคำถามของพี่เก้าที่สถานีรถใต้ดิน และ คำแนะนำจากพ่อและแม่ๆ แบบรวดเดียวแทบไม่เว้นจังหวะ
พอพูดจบ หนึ่งก็เลยเดินไปหยิบขวดน้ำจากตู้เย็นมาให้
แจ๊บดื่มอักๆ แล้วปาดหยาดน้ำที่มุมปาก

แม่ง...อีกแล้วนะไอ้แจ๊บ...มึงอ่อยได้เป็นธรรมชาติมาก

หนึ่งสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วปล่อยพรูออกมา พยายามสนใจสิ่งที่แจ๊บกำลังจะพูดต่อ มากกว่าหยดน้ำที่ไหลล้นจากมุมปาก แล้วหยดเปียกเป็นวงที่เสื้อขาวของแจ๊บ

“แจ๊บก็เลยนึกย้อนดู ความรู้สึกของตัวเองที่ผ่านมาไง ว่าคำตอบมันมีอยู่แล้วตั้งแต่ต้น แค่มันยังไม่ชัดเจนเท่านั้นเอง”

“คำตอบว่า มึงเลือกกูน่ะเหรอ”  หนึ่งยกมุมปาก เลิกคิ้วอีกเล็กน้อย และมีนัยน์ตาพราวระยิบหยอกเย้า

โหยยย ท่านี้หล่อเป็นบ้าเลย  แจ๊บคิด

“คล้ายๆอย่างนั้นแหละ แต่ก็ไม่ใช่เสียทีเดียว คือพอค่อยๆจับความรู้สึกตัวเองแล้ว แจ๊บก็รู้ตัวว่า แจ๊บไม่ได้ชอบพี่เก้าแบบที่ชอบพี่หนึ่งน่ะ เหมือนพี่เก้าเอง ก็ยังไม่ได้ชอบแจ๊บแบบจริงๆจังๆด้วย  ถูกใจน่ะคงใช่ แต่พี่เก้ายังมองเห็นตัวเองมากกว่ามองเห็นแจ๊บน่ะ คือพี่เก้าอยากได้แจ๊บ แบบเดียวกับที่เด็กอยากได้ของเล่นน่ะ เอ...เข้าใจไหมเนี่ย...แจ๊บไม่รู้จะอธิบายสั้นๆยังไงอ่า”

“เออ..กูพอเข้าใจ มึงจะบอกว่า เก้ามันอยากได้มึงเป็นแฟนเพื่อจะให้ตัวมันมีความสุข แต่ไม่ใช่เพื่อให้ทั้งมึงและมันมีความสุขด้วยกัน ใช่ไหม”

แจ๊บพยักหน้าเร็วๆ

“ก็ประมาณนั้นแหละ แต่แจ๊บก็ไม่ได้คิดว่า พี่เก้าเป็นคนที่ไม่ดีนะ  เพราะใครๆก็อยากทำให้ตัวเองมีความสุขทั้งนั้นแหละ  แจ๊บคงยังไม่ใช่คนที่จะทำให้พี่เก้าข้ามออกมาจากเขตแดนของตัวเองได้ แต่คงจะมีสักคนแหละ ที่พี่เก้าจะใส่ใจได้มากกว่าใส่ใจตัวเอง”

“สรุปคือ มึงมาขอกูเป็นแฟน”

หือ แจ๊บไม่ได้พูดอย่างนั้นเสียหน่อย

แจ๊บเบ้ปากให้กับคนที่มั่นหน้า

“ยางงงงง  ยังไม่ใช่แฟน แจ๊บชอบพี่หนึ่ง แต่ไม่รู้ว่าต่อไปจะรักหรือเปล่า”

“อ้าว...แล้วมึงจะมาจีบกูกลับทำไม อยู่เฉยๆ ให้กูจีบก็ดีแล้ว เพราะเดี๋ยวกูจะทำทุกอย่างให้มึงรักกูเองแหละ”

พี่หนึ่งพูดประโยคนี้ด้วยท่าทางธรรมดา ราวกับกำลังพูดว่า พรุ่งนี้รถคงติดเหมือนทุกวัน

แต่แจ๊บหน้าแดง หัวใจเต้นตึก

“เอ่อ...ก็...หู้ยยยยยยย พี่หนึ่งหยุดจีบแจ๊บแป๊บนึงได้ไหมเนี่ย แจ๊บเขิน..เลยลืมเลยว่าจะพูดอะไร” แจ๊บโวยวายแล้วเอามือแนบแก้มตัวเองไว้ ไม่ให้เขามอง

ดูมัน  พอเขินแล้วไม่รู้จะทำยังไง ก็มาพาลหาเรื่องเขา

พอตั้งสติได้ แจ๊บก็พูดต่อว่า

“ตอนพี่หนึ่งจีบแจ๊บ เหมือนแจ๊บจะมีอำนาจเหนือกว่านิดๆไง แจ๊บอาจเล่นตัว ให้พี่หนึ่งตามใจ หรือทำอะไรตามที่แจ๊บอยากให้ทำ ทีนี้ ถ้าแจ๊บจีบพี่หนึ่งกลับ อำนาจของเราก็เท่ากันไง แจ๊บไม่ได้อยากวางพี่หนึ่งไว้ในตำแหน่งที่ต่ำกว่าน่ะ”

หนึ่งทุบหัวมันไปโป๊กหนึ่ง

“มึงจัดลำดับความสำคัญ แบบที่หมา มันจัดลำดับในฝูงน่ะเหรอ  นี่กูกับมึงเป็นหมาหรือไง”

“ใช่ที่ไหน แจ๊บยกให้พี่หนึ่งเป็นนางสิงห์สาวที่กำลังมีอำนาจในการเลือกสิงโตหนุ่มเพื่อผสมพันธุ์ต่างหาก” แจ๊บยิ้มเผล่

หนึ่งหมั่นเขี้ยว จนทนไม่ไหว กระโจนตะปบ เอ้ย!! กดแจ๊บลงนอนหงายบนโซฟา
แจ๊บตาโต ด้วยความตกใจ

“พอมึงพูดเรื่องผสมพันธุ์แล้วกูก็หิวขึ้นมาเลย มาดูกันไหมว่า ตอนนี้ใครเป็นสิงห์โตสาวกันแน่”  ก้มลงกระซิบเสียงทุ้มที่ข้างหูของแจ๊บ

มันเป็นการกระซิบที่ใกล้เกินไป

แจ๊บว่า ตอนนี้ แจ๊บไม่ใช่ทั้งพ่อสิงโต หรือ แม่สิงห์สาว หรอก

แต่เป็นกระต่ายมากกว่า

ฮือ....
.
.
.
พี่หนึ่งไม่ได้ทำอะไร มากไปกว่าการหอมแก้มซ้าย และขวา และจูบแจ๊บจนปากเจ่อ แล้วก็ปล่อยแจ๊บให้ลุกขึ้นนั่ง

แจ๊บรีบลุกขึ้นนั่งคุกเข่า คอเสื้อเทไปข้างหนึ่ง เผยให้เห็นไหล่ขาว

“ไอ้แจ๊บ” พี่หนึ่ง กัดฟันกรอด

แจ๊บรีบดึงเสื้อตัวเองให้เข้าที่ แล้วยิ้มหวานๆ

“พี่หนึ่งทนได้อยู่แล้วใช่ม้า พี่หนึ่งเก่งจะตาย ไว้เรารักกันก่อน แล้วค่อยปั่มปั๊มกันเนอะ ตอนนี้แจ๊บยังไม่อยากไปหัดล้างตู้ ต้องแสบตูดแน่ๆเลย”

หนึ่งขำ แจ๊บทำให้เขาที่กำลังฮอร์โมนพลุ่งพล่าน สงบลงได้ ด้วยความคิดตรงๆประหลาดๆของมัน

“ครับ รอเรารักกันก่อน”

จู่ๆพี่หนึ่งก็พูดเสียงทุ้มนุ่ม  เขาทอดมองแจ๊บแบบที่ทำให้แจ๊บคิดว่า ตัวเองโดนสาบให้เป็นไอติมรสช็อคโกแลตที่กำลังละลาย จนเหลวเป๋ว

“ตกลงตอนนี้แจ๊บจีบพี่ แล้วพี่ก็จีบแจ๊บใช่ไหม”  หนึ่งยังคงทอดมองแจ๊บแบบเดิม เพิ่มเติมคือ ยิ้มละมุนละไม 


ฮือ....เสียงนุ่มยิ่งกว่าเมื่อกี้อีก แถมยังเรียกตัวเองว่าพี่ด้วย 


แจ๊บจะรอดไปได้อีกกี่วันเนี่ย


“ครับ” แจ๊บเกิดกลายเป็นคนพูดน้อยขึ้นมากระทันหัน

“งั้น คืนนี้นางสิงโตกลับไปก่อนนะ ก่อนที่พี่จะตะครุบหาง แล้วลากเข้าห้องไปกิน  พรุ่งนี้พี่จะพาไปคุยกับเก้าเอง”

แจ๊บไม่กล้าสบตาพี่หนึ่งแล้ว

พี่หนึ่งในโหมดนี้  น่ากลัวจริงๆ




----โปรดติดตามตอนต่อไป----


ขอโทษที่ผิดสัญญา มาเร็วไปวันนึง แฮ่...

หากว่า ไม่ผิดพลาดอะไร (อุปสรรคคืองานที่เยอะมาก และคอมที่ป่วยๆ)   จะมาอีกทีสุดสัปดาห์หน้านะคะ

ขอบคุณมากค่า

@ t o n s w i n d
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-03-2019 14:41:04 โดย treenature »

ออฟไลน์ Wtftt

  • โอกาสก็เหมือนไอติมถ้าไม่กินมันก็ละลาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :mew3: น่ารักกกก แจ๊บหนึ่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ littlegift

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
รอตอนต่อไปเลยจ้า แจ๊บน่ารักๆ หนึ่งดูแลน้องดีๆนะ  :กอด1:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4368
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +109/-7
แจ๊บเป็นคนชัดเจนดีนะ ไม่น่ารำคาญ
ให้กำลังใจคนเขียนจ๊ะ

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +262/-6
 :o8:   น่ารักมากๆ

ออฟไลน์ Duangjai

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 727
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
เพิ่งมาอ่านนะ
การมีครอบครัวที่ไม่ครบแต่ก้อสมบูรณ์ได้ แล้วยังน่ารักอีกด้วย
ติดตามความคิดของแจ๊บต่อไป

 :กอด1:   :กอด1:  :กอด1:  :กอด1:

....

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1322
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
พี่หนึ่งง  :-[

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +378/-8
    • ช้อปออนไลน์ ได้เงินคืน
#ทีมพี่หนึ่ง ฮ่าๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5865
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +116/-6
งืมๆๆๆๆ หนึ่งแจ๊บน่ารักมากเลย :mew2:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7984
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-11
มาเร็ว ยิ่งดีกว่ามาตรงเวลานะ :mew1:  แต่ขอมาลงแบบยาวๆ จะยิ่งดีที่สุด  o18

โอ้.... ตรรกะ แจ๊บ  ไม่เหมือนใครดี แต่แสดงให้เห็นตัวตนของแจ๊บ ฉลาดมองคนออก    :katai2-1:
พ่อๆแม่ๆ เป็นที่ปรึกษาสุดยอด ให้คำแนะนำดีๆ
ชี้ให้ลูกเห็นว่าการนิ่งๆดูคนทั้งคู่ที่มาจีบ  เป็นการเอาเปรียบคนที่ไม่ถูกเลือก เป็นการให้ความหวังเหมือนกัน
สนุก ชอบ รอตอนใหม่นะ  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ kokoro

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +136/-2
น้องแจ๊บน่ารักมากๆ
อ่อยแบบไม่รู้ตัวแบบนี้ สงสารพี่หนึ่งเลย อดทนๆค่ะ 555

ออฟไลน์ monetacaffeine

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 816
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-5
เพิ่งรู้ว่าตอนที่แล้วไม่ได้อ่าน .. ข้ามอีกแล้วค่ะ ฮือ T __ T .. แต่ทีเดียวสองตอนรวดเลยก็ดี ไม่ค้างคา แฮ่
เห็นด้วยกับแจ๊บนะ เรารู้สึกว่าพี่เก้ายังไม่ใช่อ่ะ คือด้วยฟีลลิ่งหรืออะไรบางอย่างมันก็ทำให้รู้สึกว่าฉาบฉวยนิดๆ
เหมือนเวลาเราเห็นคนเป็นแฟนกันเลิกกันแล้วมีคนใหม่ไวมากๆ แบบนั้นอ่ะค่ะ ยังงงๆกับความรู้สึกอยู่เลยว่าแบบ .. โอ้โห เค้าทำใจเร็วเนอะ

ดีใจที่แจ๊บมีพ่อกับแม่ๆคอยเป็นที่ปรึกษา เราว่ามันดีมากๆเลยกับการที่เด็กมีพ่อแม่ที่คุยกันได้ทุกเรื่อง อย่างบ้านเราก็คล้ายๆกัน
คุยกันหมด ถึงขนาดคนที่มาจีบเรายังแอบปรึกษาเรื่องเรากับแม่หลังไมค์เลยค่ะ 5555555 คือไม่มีปิดเลย มันทำให้แจ๊บทำตัวดีอ่ะค่ะ
เพราะการที่ไม่เลือกใครซักคนแล้วปล่อยไปแบบนี้ ตัวแจ๊บเองก็จะโดนมองไม่ดีด้วยส่วนนึงนะ ถ้าเราอยู่ในสถานะเพื่อน เราก็เตือนเหมือนกัน

อันนี้ขอนอกเรื่องนิดนึง
ไม่ว่าจะอ่านกี่ครั้งก็ชอบการบรรยายของคุณคนเขียนจริงๆนะคะ ชอบมากๆ ไม่รู้ทำไม .. แถมยังรักทุกตัวละครตามไปด้วยตลอดเลย
โดยเฉพาะฝั่งนายเอก (เป็นพวกหลงผู้ชายน่ารักค่ะ ทั้งแจ๊บทั้งน้องนกนี่เอาใจเราไปเต็มๆทั้งคู่เลย - / -)
ชอบมุมยั่วๆของแจ๊บมากกกกกกกก แล้วนางรู้ตัวด้วยนะ! ขนาดยังไม่เป็นแฟนกันยังขนาดนี้ เป็นแฟนกันแล้วรับรองพี่หนึ่งไปไหนไม่รอดแน่นอนค่ะ! /ฮา

แก้คำผิดนะคะ ~
พี่หนึ่ง - พี่หนึ่ง
หนึ่งไม่กล้าสบตาพี่หนึ่งแล้ว - แจ๊บ

เป็นกำลังใจให้เหมือนเดิมค่ะ แล้วจะรอติดตามทุกๆเรื่องเลยนะคะ สู้ๆค่ะ ^____^ V

ออฟไลน์ QueenPedGabGab

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 330
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
โอ้ยยยยย เอาอีกกกกกกกก

ออฟไลน์ wonderbe

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 847
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-2

ออฟไลน์ neverland

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 722
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
ชอบพ่อและแม่ๆของแจ๊บมากกกกก
มีความคิดที่เปิดกว้าง ยอมรับและเข้าใจในธรรมชาติของเพศแบบไม่จำกัด รัก  :กอด1:
ขอคนแบบแจ๊บสักที่ได้ไหมคะ? ส่งมาแบบ ems เลยค่ะ ชอบ จะเอา 555555555555

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +130/-0
วิชารัก101 [LOVE101] ตอนที่ 6

วันนี้วันเสาร์
หนึ่งเคาะประตูห้องของแจ๊บแล้วรออยู่สักสองสามนาที
เมื่อไร้เสียงตอบรับ จึงใช้กุญแจไขเข้าไป
ถ้าเป็นเวลาอื่นๆของวัน หนึ่งจะรอจนกว่าแจ๊บจะเป็นคนมาเปิดประตู เผื่อพื้นที่ไว้ให้แจ๊บที่อาจทำเรื่องส่วนตัวต่างๆ
แต่ถ้าเป็นตอนเช้า (ถึงแม้ว่าสิบโมง สำหรับคนอื่นจะเรียกว่า สายแล้วก็เถอะ) หนึ่งเลือกที่จะไขกุญแจเข้ามาเลย เพราะแน่ใจว่า ไอ้เด็กขี้เซาคงไม่ตื่น

ห้องนี้เป็นห้องเดี่ยว ไม่มีส่วนของห้องนั่งเล่น
เมื่อมองไปกลางห้อง หนึ่งเห็นแจ๊บนอนตะแคงขาก่ายอยู่เต็มที่นอนอย่างมีความสุข
เขากดยิ้มที่มุมปาก หรี่ตาลงนิด แล้วค่อยๆขึ้นไปบนเตียงอย่างช้าๆ
เหยื่ออันโอชา ยังไม่รู้สึกตัว แม้เมื่อหนึ่งเอนกายลงข้างๆ
กระซิบที่ข้างหู

“ตื่นครับเด็กขี้เซา”

แจ๊บกลับยิ่งมุดหน้าลงกับหมอน หนีจากเสียงกระซิบนั่น
หนึ่งตามติดไปกระซิบอีกที

“นับหนึ่งถึงสาม ไม่ตื่นจะปล้ำ หนึ่ง สอง สาม...”

แจ๊บยังคงนอนนิ่ง
หนึ่งกดจมูกที่แก้มซ้าย
แจ๊บขมวดคิ้ว
คราวนี้ใช้ริมฝีปากกดลงที่ปลายจมูก

แจ๊บส่งเสียง “ฮื่อ” แล้วกลิ้งตัวหนีไปอีกด้าน
หนึ่งอมยิ้ม
ไอ้เด็กนี่มันน่ารักจนเกินจะทนไหว
เขาก้มลงใกล้ จนได้กลิ่นลมหายใจของคนหลับ
ใช้ลิ้นตวัดเลียแผล่บที่ริมฝีปากอิ่มทีหนึ่ง แล้วเหลือบมองปฏิกิริยาของแจ๊บ
คิ้วของแจ๊บขมวดแน่นเข้าไปอีก
คราวนี้หนึ่งใช้ลิ้นลากเรื่อยไปทั่วทั้งริมฝีปากแดง แล้วเริ่มดูดดึงริมฝีปากที่นุ่มนิ่มนั้น ชักชวนให้เจ้าเด็กขี้เซาเปิดปาก

“อื้อ!”    จู่ๆ แจ๊บก็ลืมตาโพลงขึ้น  แล้วอึ้งไปสักสองวิ เหมือนสมองยังไม่เข้าที่เข้าทาง จากนั้นก็เริ่มดิ้นประท้วง

“อื๊อ อื๊อ...” แจ๊บพยายามจะพูด แต่ริมฝีปากยังถูกประทับไว้ จึงได้แต่ส่งเสียง

“ชู่ววว”  หนึ่งปลอบให้แจ๊บเงียบ “จูบแล้วจะปล่อย นะครับ ขี้เซา ขอจูบเท่านั้น” 

แจ๊บรีบยกมือปิดปากเมื่อพี่หนึ่งผละออก
แล้วพูดอู้อี้ ทั้งที่ปิดปากไว้ว่า
“แจ๊บยังไม่ได้แปรงฟัน”

พี่หนึ่งยิ้มเอ็นดู
“เอามืออกนะครับ คนดี พี่หนึ่งขอ”

ห้ามเรียกว่า คนดี นะ
แพ้
แจ๊บแพ้
แจ๊บแน่ใจแล้วร้อยเปอร์เซนต์ ว่าไม่สามารถรับมือพี่หนึ่งในโหมดนี้ได้  โหมดนุ่มนวลและโรแมนติก
แจ๊บยกมือที่ปิดปากออก มองใบหน้าที่เคลื่อนเข้าใกล้  ตัวของแจ๊บสั่นเล็กน้อย
นี่เป็นครั้งที่สองที่โดนพี่หนึ่งจูบ แต่ครั้งนี้แจ๊บตื่นเต้นและตื่นกลัว

อาจเป็นเพราะ พี่หนึ่งดูจริงจังมากกว่าครั้งก่อน

เมื่อริมฝีปากแตะกันอีกหน

แจ๊บก็หลับตาลง ให้สัมผัสอื่นๆได้ทำงานอย่างเต็มที่

หนึ่งทำการสำรวจไปทั่วโพรงปากของเด็กน้อยที่ตัวยังสั่นไม่หาย
ไล้เลาะไปในทุกพื้นที่

แจ๊บถอนหายใจหนักและถี่

การโดนกวาดต้อนด้วยลิ้นของอีกคน ให้ความรู้สึกที่บรรยายได้ยาก

มันชวนเคลิ้มฝัน

แล้วการสำรวจอย่างจริงจังก็หยุดลงแค่นั้น
หนึ่งถอนจูบ ยิ้มและมองหน้าแจ๊บ
ส่วนแจ๊บกลับไม่กล้าสู้สายตา ทำได้แค่หรุบตาลง
 
แจ๊บที่ร่าเริง ช่างพูดช่างถาม นั่นว่า น่ารักแล้ว
พอเห็นแจ๊บที่เขินอาย และยังสั่นอยู่นิดๆกับแค่โดนจูบ

หนึ่งคิดว่า คำว่า น่ารัก คงยังไม่พอ

ความไม่เดียงสาของแจ๊บ มันน่าหลงใหล

แต่ยังไม่ถึงเวลา 
ความอยากน่ะ ตอนนี้หนึ่งมีจนเปี่ยม แทบจะเลยขีดอันตรายแล้ว แต่ก็ต้องหักห้ามและอดทน
สัญชาตญาณดิบและพื้นฐาน มันมีติดตัวกันมาทุกคน

แต่คนที่ควบคุมได้ ถึงจะเหมาะกับคำว่า “คน”

หนึ่งยอมรับว่า แรกที่จีบแจ๊บนั้น ไม่คิดว่าจะจริงจังถึงขนาดนี้ 
ในตอนนั้น ถ้ามีโอกาส หนึ่งคงจับแจ๊บกิน
การล่อหลอกให้มัวเมาและยินยอม สำหรับหนึ่งแล้วก็ไม่ยากเท่าไหร่ 

แต่ยิ่งได้คุย ได้ใช้เวลากับเจ้าเด็กคนนี้ นานวันเข้า 
หนึ่งก็พบว่า สำหรับเขาแล้ว แจ๊บมีค่ามากกว่าของเล่น
มีค่ามากกว่าจะเป็นแค่คนที่ผ่านมาเจอกันแค่ชั่วคราว 
หนึ่งไม่อยากลดค่าของแจ๊บลง ให้เป็นแค่คนที่มีไว้เพียงเพื่อให้ได้ปลดปล่อย
หนึ่งอยากให้ขั้นตอนระหว่างเขากับแจ๊บ เป็นการสัมผัสกันเพื่อความสุข และเป็นไปด้วยความรัก

ถึงตอนนี้จะยังไม่ใช่รัก แต่ก็เข้าใกล้มากแล้วล่ะ
 
“ตื่นยัง”  หนึ่งถามแล้วเหลือบมองเจ้าแจ๊บน้อยที่กลางลำตัว

แจ๊บรีบเอาผ้าห่มตะปบไว้ แล้วพยักหน้าหงึก
หน้าแดงเห่อ ลามไปถึงหู  กดหน้างุด ยังไม่ยอมสบสายตา

“เดี๋ยวไปรอที่ห้องนะ  เสร็จ  แล้วก็ไปตามล่ะ”

แจ๊บได้แต่พยักหน้าอีกครั้ง
เด็กที่พูดเจื้อยแจ้วหายไปไหน 
.
.
.
แจ๊บนัดพี่เก้าไว้ที่ร้านอาหารญี่ปุ่น
ตลอดทางที่มาจนถึงเวลานี้ ที่นั่งรอพี่เก้าอยู่ในร้านอาหาร แจ๊บเงียบจนผิดสังเกต

“เป็นไร” หนึ่งชักเป็นห่วง หรือว่าเมื่อเช้าเขาจะหยอกไอ้เด็กนี่แรงไป อย่าบอกนะว่ามันยังอายอยู่จนถึงตอนนี้

“แจ๊บกลัวพี่เก้าเสียใจ แจ๊บไม่รู้จะพูดกับพี่เก้ายังไง”

อ่อ ที่แท้ก็กังวลกับความรู้สึกของคนอื่นนี่เอง
เพราะมันเป็นเด็กอย่างนี้น่ะสิ มันถึงมีเสน่ห์

ในมุมหนึ่ง แจ๊บเหมือนคนไม่สนใจโลก ไม่สนใจบรรทัดฐานของสังคม แจ๊บไม่ใส่ใจว่าคนจะมองแจ๊บแบบไหน
แต่ในอีกมุม แจ๊บก็ใส่ใจดูแลความรู้สึกของคนอื่นรอบๆตัว

เป็นคนประเภทที่ ไม่อยากให้ใครต้องเสียใจ

หนึ่งตบที่หน้าขาของแจ๊บเบาๆ

“มึงก็รู้ว่า แบบนี้มันดีกว่าไม่ใช่เหรอ เก้าอาจเสียใจ แต่จะยังไม่เจ็บปวด เก้ามันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นหรอก เชื่อกู”

ตอนนี้พี่หนึ่งกลับมาอยู่ในโหมดปกติแล้ว
ค่อยยังชั่ว
พอพี่หนึ่งอยู่ในโหมดพูดเพราะๆ สายตาอบอุ่นแล้ว แจ๊บไปไม่เป็นเลยจริงๆ

มือของพี่หนึ่งยังวางอยู่บนหน้าขาของแจ๊บตอนที่พี่เก้าเดินเข้ามาในร้าน
เก้าทรุดตัวลงนั่งแล้วเลิกคิ้วมองความใกล้ชิดที่เพิ่มมากขึ้นระหว่าง พี่หนึ่งกับแจ๊บ
เขาถอนหายใจเบาๆ

“เห็นแจ๊บว่า มีเรื่องจะพูดกับพี่ แต่ตอนนี้ ไม่ต้องพูดก็ได้นะ พี่คิดว่า พี่รู้แล้วล่ะ”

เก้าพิงพนัก แล้วยิ้มน้อยๆ มันเป็นยิ้มที่เหนื่อยอ่อน

“แจ๊บขอโทษ”

เก้าปัดมือไปมา ราวกับไม่ยอมรับคำขอโทษนั้น

“ไม่ต้องขอโทษหรอก พี่ต้องขอบคุณเสียมากกว่า ที่เราชัดเจนกับพี่เร็วขนาดนี้”

“กูก็ต้องขอบคุณมึงเหมือนกัน ที่มึงเป็นคนใจกว้างและก็พูดรู้เรื่อง ไม่ดันทุรัง”

พี่หนึ่งสบตาพี่เก้า เป็นการสบตาของผู้ชายสองคนที่เริ่มนับถือในอีกฝ่าย
พี่เก้าค้อมหัวเล็กน้อย 

“แจ๊บฉลาด เขารู้จักตัวเองเร็วกว่าผมเสียอีก  จริงๆผมก็พอรู้สึกแหละนะว่า ระหว่างแจ๊บกับผมน่ะมันยังไม่ใช่ มันยังไม่สุด แต่ก็ยังอยากลองดูก่อน ก็เด็กมันน่ารักเสียขนาดนี้คงทำให้ผมรักได้ไม่ยาก แต่ก็นะ  ขนาดว่าผมเต็มใจนะ แต่แจ๊บก็ไม่ยอมลดค่าของผมลง โดยหลอกให้ผมเป็นตัวเลือกตัวหนึ่งเลย”

เก้ายังยิ้มอยู่ ถึงแม้มันจะไม่ค่อยสดใสเท่าไหร่ แต่ก็เป็นยิ้มที่จริงใจ

“เอาละ มื้อนี้ก็เลี้ยงปลอบใจผมหน่อยละกันนะพี่  ไหนๆผมก็อกหักละ จะถล่มให้เละเลย” 

พี่เก้าถูมือไปมา ทำหน้ามุ่งมั่น แล้วเรียกหาเมนูอาหารจากพนักงาน
.
.
.
หลังจากเล่นเสียเจ้าภาพอย่างหนึ่งตัวเบาโหวง เพราะค่าอาหารที่แพงหูฉี่ เก้าก็ขอตัวกลับไป
หนึ่งและแจ๊บจูงมือกันไว้ พากันลงบันไดเลื่อน เพื่อซื้อของใช้ในซุปเปอร์มาเก็ต ตลอดทาง
มีคนหันมองอยู่บ้าง แต่แจ๊บกับหนึ่งก็ไม่ได้กดดันอะไร ต่างพากันเดินเอื่อย ดูนั่นดูนี่กันไป

“เดี๋ยว แจ๊บซื้อของสดไปด้วยนะ มื้อนี้พี่หนึ่งจ่ายเยอะแล้ว มื้อต่อไปทำกับข้าวกินกันเองดีกว่า ประหยัดดี”

แจ๊บพูดพลางหันไปเลือกผักจากตู้แช่

“มึงทำกับข้าวอะไรเป็นมั่ง”

แจ๊บหันมายิ้มอย่างภูมิใจ

“ถ้ากับข้าวพื้นฐาน ต้มผัดแกงทอด แจ๊บทำได้หมดแหละ เดี๋ยวรอชิมฝีมือ เชฟแจ๊บได้เลย ว่าแต่ อันนี้มันใบโหระพาใช่ป่าว”

หนึ่งขำพรืด
ไอ้ขี้คุย มันยังสับสนระหว่าง  ใบโหระพากับสะระแหน่อยู่เลย แล้วมาโม้ว่าทำกับข้าวเป็น

“โหยยยย ก็แจ๊บไม่กินผักมีกลิ่นฉุนไง อย่างสะระแหน่ ขิง ผักชี คื่นช่าย เนี่ย แจ๊บก็เลยไม่สันทัด”

แก้ตัวไม่ขึ้นหรอกไอ้แจ๊บ
ในที่สุด ก็เป็นหนึ่งที่เลือกของสดต่างๆลงตระกร้าอย่างคล่องแคล่ว

“สงสัย แจ๊บจะไม่ต้องเหนื่อยทำกับข้าวแล้วล่ะ ยกตำแหน่งให้เชฟหนึ่งก็แล้วกัน” 

แจ๊บยิ้มแล้วหันความสนใจไปที่ตู้ไอติม
แค่แจ๊บเปิดตู้
เพียะ!
พี่หนึ่งก็ตีมือทันที

“มึงยังกินไม่ได้ มึงจามฟุดฟิด อยู่หลายวันแล้ว ให้หายก่อน”

แจ๊บหน้างอ แต่ก็เชื่อฟัง

“งั้นกินขนมอย่างอื่นนะ”  ไม่รอฟังคำอนุญาต มันก็เดินไปทางชั้นขายขนมเสียแล้ว

หนึ่งเลือกของสดต่ออีกนิดหน่อย แล้วจึงเดินตามไป
มองหาที่ชั้นขายขนมไม่เจอ
เมื่อเดินเลยมาจนถึงชั้นที่ขายโฟมล้างหน้า
ก็เห็นแจ๊บที่โอบขนมไว้เต็มสองแขนกำลังยืนจดจ้องโฟมล้างหน้าอยู่อย่างตั้งใจ
เมื่อหนึ่งเดินเข้าใกล้ แจ๊บก็วางขนมลงตระกร้า แล้วหยิบโฟมล้างหน้าอันหนึ่งมา

“พี่หนึ่งเปลี่ยนมาใช้อันนี้ดีกว่า อันที่พี่หนึ่งใช้อยู่น่าจะแรงเกินไปอ่ะ แจ๊บเห็นหน้าพี่หนึ่งลอกเป็นขุยเลย”

จากนั้นแจ๊บก็พาเดินไปที่ชั้นวางโลชั่นทาผิว

“เอาอันนี้ด้วย ยี่ห้อนี้สำหรับคนที่ผิวแพ้ง่าย แจ๊บเห็นพี่หนึ่งผิวแห้ง แล้วมันก็เลยคันใช่ป่าว เนี่ยเกาตัวจนเป็นแผลหมดแล้ว”

แจ๊บจับแขนของหนึ่งพลิกไปมา
ท่าทางตั้งใจและใส่ใจของแจ๊บ ทำให้หนึ่งอยากวางตระกร้าลง แล้วกอดแจ๊บเสียตรงนี้ แต่เพราะไม่สมควร จึงทำได้เพียง ส่งความรู้สึกไปทางสายตา
แจ๊บเริ่มรู้ตัว เมื่อสบตาของหนึ่ง  หน้าเริ่มแดง ปล่อยแขนของหนึ่ง แล้ว ไปเกาใบหูตัวเองแก้เก้อ

“ก็นี่เป็นการจีบแบบของแจ๊บไง แต่อย่ามองแบบนี้บ่อยๆได้ไหมแจ๊บชักเสียความมั่นใจ ก็แจ๊บไม่เคยจีบใครมาก่อนนี่”

วันนี้แจ๊บหน้าแดงไปกี่รอบแล้วนะ

“จีบสิ กูชอบที่มึงจีบกูแบบนี้ ชอบที่มึงดูแลกู”  หนึ่งมองแจ๊บด้วยสายตาอีกแบบ มันหวานกว่าเมื่อกี้อีก

ไม่ยุติธรรมเลย พี่หนึ่งแทบไม่ต้องพูดหรือทำอะไร แค่จีบแจ๊บด้วยสายตา แค่นี้แจ๊บก็จะแย่แล้ว
.
.
.
ตอนนี้เป็นเวลาประมาณ สี่ทุ่ม
ระหว่างที่แจ๊บซ้อนมอเตอร์ไซด์กลับมากับพี่หนึ่ง
โทรศัพท์ของหนึ่งที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นไม่หยุด
หนึ่งชะลอรถ แล้วหันมาบอกแจ๊บ

“มึงดูให้หน่อย ใครโทรมา”

ช่วงนี้ พี่หนึ่งต้องแสตนด์บาย คอยรับโทรศัพท์จากเพื่อนร่วมงาน ที่อยู่โอทีตอนกลางคืน เพื่อช่วยตอบคำถามหรือแก้ปัญหาบางอย่าง  ถ้าเป็นคนจากที่ทำงานพี่หนึ่งจะรับสาย แต่ถ้าไม่ใช่ พี่หนึ่งจะให้แจ๊บตัดสายไปก่อน

แจ๊บโน้มตัวไป แล้วล้วงมือเข้าไปกระเป๋ากางเกงของพี่หนึ่ง มันออกจะดึงยากอยู่สักหน่อย เพราะพี่หนึ่งใส่กางเกงยีนส์

หน้าจอที่กำลังมีสายเรียกเข้า เป็นรูปผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่ง

อ้วน

ชื่อหน้าจอขึ้นแบบนี้ แต่แจ๊บรู้สึกได้ว่า นี่ไม่ใช่ชื่อจริงๆของ เจ้าของเบอร์หรอก 
คำว่า อ้วน นี่ บางทีคนเป็นแฟนกันเค้าก็ใช้เรียกกันไม่ใช่เหรอ

“อ้วน” แจ๊บโน้มตัวกลับไป เพื่อตะโกนบอกพี่หนึ่ง

แค่นั้น
หนึ่งชะลอรถ แล้วหาที่จอด
ถอดหมวกกันน็อค แล้วรับโทรศัพท์มาแนบหู

“มีไร....อือ.... งั้นรอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวกูไปหา”

แจ๊บรู้สึกไม่ปกติเลย ระหว่างที่ซ้อนมอเตอร์ไซค์พี่หนึ่งมาที่คอนโดแห่งนี้

รู้สึกแย่ 

รู้สึกว่ามันมีอะไรที่แจ๊บยังไม่รู้ และอาจกำลังจะได้รู้  คงเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยดีกับแจ๊บเท่าไหร่
แจ๊บไม่ค่อยชอบใจ ที่พี่หนึ่งดูเหมือนให้ความสำคัญกับคนในโทรศัพท์ ถึงขนาดจอดรถ แล้วเปลี่ยนเส้นทางไปหากัน

คอนโดนี่มันอยู่แถวๆมหาวิทยาลัยของแจ๊บเลยนี่นา
แพงมากด้วย

หนึ่งจอดรถ แล้วเดินนำแจ๊บเข้าไปในตัวอาคาร
เมื่อถึงประตูที่ต้องใช้คีย์การ์ดแตะ  หนึ่งก็ล้วงบัตรออกมาจากกระเป๋าสตางค์

ติ๊ด

ประตูเปิด พร้อมๆกับแจ๊บที่ขมวดคิ้วจนเป็นโบ ด้วยความสงสัย
นี่มันไม่ธรรมดาแล้วล่ะ
ถึงขนาดมีคีย์การ์ดของคอนโดนี้

พี่หนึ่งคงไม่ได้มาหา “เพื่อน” แล้วล่ะ

แต่แจ๊บยังคงไม่ถาม  เพียงแค่เดินตามพี่หนึ่งเข้าลิฟท์ไปเงียบๆ

พี่หนึ่งกดลิฟท์ชั้นบนสุด  นั่นมันน่าจะเป็นชั้นที่มีห้องที่หรูที่สุดด้วยไม่ใช่เหรอ

ในลิฟท์เงียบมาก

เพราะแจ๊บไม่พูดเลยสักคำ

จนหนึ่งถอนหายใจ

“แจ๊บ”

เงียบ

หนึ่งยอมจำนน 

แจ๊บตอนที่กำลังไม่พอใจนี่ทำให้เขาอึดอัดและไม่สบายใจ จนปล่อยไปไม่ได้

เด็กนี่มันเริ่มมีอิทธิพลต่อเขามากขึ้นทุกทีแล้ว

“เขาชื่อ เต้ เป็นเด็กเก่ากู”

--โปรดติดตามตอนต่อไป--
ตอนนี้ มีฉากบรรยายที่อาจยืดยาวไปนิด และขอทิ้งเรื่องไว้ตรงนี้ เพื่อให้คนอ่านได้คิดไปทีละประเด็น
ถ้าเปิดตัวเด็กเก่าพี่หนึ่งเลยในตอนนี้  น้ำหนักและความสำคัญบางอย่างที่เราอยากจะสื่อจริงๆ อาจหายไปเลย อย่าเพิ่งโกรธกันเลยนะคะ คิดเสียว่า จะได้แสบๆคันในหัวใจ แล้วให้จินตนาการได้ทำงานเนอะ
เรื่องนี้ป้า(คนเขียน) ตั้งใจให้มีรูบแบบอย่างนี้ในเกือบทุกตอน พอจับสังเกตกันได้ไหมคะ คือมีประเด็นหลักที่จะสื่อหนึ่งประเด็นในทุกตอน แล้วปูเรื่องสำหรับตอนถัดไป
หากใครขัดใจก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ

เจอกันสุดสัปดาห์หน้านะคะ

@ t o n s w i n d
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-03-2019 14:41:38 โดย treenature »

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +158/-16
เอาละเหวย

พี่หนึ่งมีปัญหาจนได้

งานนี้อย่าหาเรื่องให้แจ๊บลำบากนะ เคลียร์ให้ดีๆ

ออฟไลน์ QueenPedGabGab

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 330
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
ไม่เอามาม่านะ T______T

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด