{เรื่องสั้นจบในตอน} ♥ My Friend The Series ♥ [ เด็ดที่ 4 ] 04/04/16 P.2
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: {เรื่องสั้นจบในตอน} ♥ My Friend The Series ♥ [ เด็ดที่ 4 ] 04/04/16 P.2  (อ่าน 119000 ครั้ง)

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3594
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
มันน่ารักมาก 3 เรื่อง เข้าไปแล้วย่ะ ทวีคูณเลยอ่ะ
รอเรื่องต่อไปน่ะ ฟินนนนนน

ออฟไลน์ namngern

  • Flowers need to bloom
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1848
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +200/-2
โถ่ต่างคนต่างแอบรักกันมาตั้งนาน
นี่ถ้าเพลิงไม่หึงออกนอกหน้าคงไม่ลงเอยกัน55
แต่ชอบเวลาเพลิงงอแงใส่หมอกอะ
ตลกดี ดูต้องการความรักจากเพลิงมากๆเลย555
รออ่านเรื่องถัดไปนะคะ

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4994
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7

ออฟไลน์ May@love

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 828
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-2
น่ารักทั้งสามเรื่องเลย
ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ Dezzerr

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-1
น่ารักทุกเรื่องเลยค่ะ ชอบๆ นี่อู้ปั่นงานมานั่งอ่าน อ่านไปยิ้มไป  :hao5:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
 :katai2-1:ชอบบบ    :mew1: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Jadd

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 231
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1

ออฟไลน์ monoo

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1960
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +101/-4

ออฟไลน์ QXanth139

  • ♡동해 #Always13
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
น่ารักทั้งสามเรื่องเลย :-[

ออฟไลน์ wonderbe

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 755
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-2

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ konnarak

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +182/-0
ชอบทั้งสามเรื่องเลย อยากอ่านอีกๆๆ

ออฟไลน์ panitanun

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
โง้ยยยยน่าร่ากกกชอบค่ารอติดตามๆ

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6300
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
หวานมากกกกก

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
น่ารักทั้ง 3 เรื่องเลยคะ มาต่ออีกหลายๆเรื่องนะคะ ชอบๆ คะ

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
หวานกันเข้าไป #โสดแล้วพาล ฮ่าๆ

ออฟไลน์ Celestia

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 834
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
น่ารักทุกเรื่องเลย

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3709
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4

ออฟไลน์ ketekitty

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-0

ออฟไลน์ aom2529

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2266/-46
เด็ดที่ 4 : Keep an eye on you [ไผ่ ♥ คีย์]

“สวย” ทุ่งดอกหญ้าท่ามกลางแสงอาทิตย์ ภาพนิ่งแต่กลับรู้สึกได้ถึงลมที่พัด คนถ่ายฝีมือไม่เคยตก
ผมกดติดตามแอคเค้าท์นึงในอินสตาแกรมมาได้เกือบปี เพื่อนที่สนิทกันรู้ว่าผมชอบดูรูปสวยๆ เลยส่งมาให้

Keepaneyeonyou แอคเค้าท์ที่ไม่เคยเห็นหน้าเจ้าของ แต่ผมกลับรับรู้ได้ถึงความรู้สึกมากมาย
สุข เศร้า เหงา ผ่านภาพถ่ายเหล่านั้น

pai_patdanai ที่ไหน?
keepaneyeonyou หลังมหาลัยเรา @pai_patdanai
pai_patdanai  รูปสวยเหมือนเคย
keepaneyeonyou ขอบคุณ^^ @pai_patdanai

เรามักจะทักทายกันสั้นๆ แค่นี้  ไม่เชิงเป็นเพื่อนกันผ่านโลกโซเชียล
เรียกว่าเป็นคนที่ผมชื่นชอบชื่นชมและรู้สึกพิเศษด้วยดีกว่า




“ไผ่” เสียงเรียกจากทางด้านหลัง ถึงไม่หันไปมองผมก็รู้ว่าใคร เสียงนี้เข้ามาในชีวิตผมได้สักพักนึงแล้ว
ผมเก็บมือถือลงกระเป๋า

“ว่าไงคีย์ไม่มีเรียนเหรอ”

“มี แต่คีย์โดดมาดูไผ่ซ้อม” รอยยิ้มหวานส่งมาให้

“วันหลังไปเข้าเรียนซะไม่ต้องมาเสียเวลาแถวนี้ แค่ซ้อมไม่ได้แข่งจริง”

“ก็อยากมาเห็นหน้า”  ผมแอบผ่อนลมหายใจเบาๆ ไม่อยากเสียมารยาทแสดงออกให้มันรู้ว่าผมรำคาญ

คีย์เป็นเด็กคณะเดียวกับผมแต่เรียนคนละภาควิชา ผมรู้จักมันตั้งแต่ปีหนึ่ง แต่มันเพิ่งมาเกาะแกะผมได้สักสี่ห้าเดือนมานี้


“ไอ้คีย์มาก่อกวนไม่หยุดเลยนะมึง”  เสียงพี่ฟิล์มรุ่นพี่ปีสี่ ตำแหน่งพอยต์การ์ด
แต่เห็นทักแบบนั้นกลับเดินมากอดคอมันยิ้มกว้าง ไม่ได้ทำหน้าดุมันเลยสักนิด

“ไม่ได้ก่อกวน มาหากำลังใจ” มันเหล่ตามามองผม ผมก็ทำเหมือนเคยๆ คือทำเหมือนไม่ได้ยิน

“มึงจะเอากำลังใจไปทำอะไร” ไอ้พี่ฟิล์มยังต่อปากต่อคำกับมันไม่หยุด

“เอาไปต่อลมหายใจ” มันพูดจบก็ทำท่าสูดลมหายใจยาวๆ แต่ดันมาสูดใกล้ๆ ผม ขนลุกพิลึก

“มึงนี่ออกตัวแรงดีจริง กินน้ำมันเครื่องมาเหรอวะ”

“ก็ออกตัวแรงขนาดนี้เขายังไม่ค่อยจะสน” มันยักคิ้วให้พี่ฟิล์ม ผมไม่อยากเป็นประเด็นให้มันแทะเล็ม
เลยลงไปวอร์มกลางสนามบาส ปล่อยให้พี่ฟิล์มอยู่เล่นหัวกับมันไป



สามชั่วโมงเรียกเหงื่อได้มากพอสมควร ผมเหมือนคนเพิ่งอาบน้ำมาใหม่ๆ เปียกโชก

“อะ”  ผ้าขนหนูสีขาวหอมกรุ่นถูกส่งมาให้ มันพกของมันมาได้ทุกวัน ซักมาอย่างดี

“สบายเชียวนะไอ้ไผ่ เมียมึงดูแลดีฉิบหาย” เสียงเพื่อนร่วมทีมแซวกันขรม

ผมค่อนข้างหงุดหงิด เพราะเหตุนี้ถึงทำให้เบื่อหน้ามัน ผมไม่ชอบเป็นตัวตลกให้ใครหัวเราะ


“วันนี้กูได้เงินพิเศษมาเดี๋ยวกูพาไปเลี้ยงข้าว” พี่ฟิล์มประกาศกลางวง ทำเอาพวกที่เหลือโห่ฮากันใหญ่

“มึงไปหรือเปล่าไอ้ไผ่”

“ไปพี่”

“งั้นเอาเมียมึงไปด้วย มันมานั่งเฝ้าสามสี่ชั่วโมงแล้วกูสงสาร”

ผมหันไปมองคนที่ยิ้มเผล่ดีใจออกนอกหน้า ตกลงผมต้องผูกติดอยู่กับมันใช่ไหม น่ารำคาญชะมัด





“กูถามจริงๆ ไอ้คีย์ มึงติดใจอะไรไอ้ไผ่นักหนาวะ ตามมันเป็นหมาตามเจ้าของอยู่ได้”  พี่ฟิล์มเมาได้ที่เริ่มเปิดประเด็น

“ไผ่สนใจผมก่อน” มันตอบหน้าตาเฉย ผมรีบส่าหน้าปฏิเสธ

“จริง” มันยังย้ำคำเดิม ทั้งโต๊ะทำตาโตเหมือนเจอความลับสำคัญเข้าให้

“จริงเหรอวะไอ้ไผ่ อยู่ต่อหน้าพวกกูทำเป็นเก๊กนะมึง”

“พี่ไปเชื่อมัน มีแต่มันตามผมไม่เลิก โครตรำคาญ”

“เฮ้ย ไอ้ไผ่มึงก็พูดแรงไป”

หน้าไอ้คีย์ซีดเผือด ผมไม่ได้ตั้งใจจะพูดแรงขนาดนั้น แค่ไม่ชอบใจที่มันโกหกคนอื่น

“ดื่มๆ “ พี่ฟิล์มหันเหความสนใจ ยื่นแก้วเหล้าไปชนกับมัน ไอ้คีย์มันก็ยิ้มให้ ก่อนยื่นแก้วไปชนกับคนอื่นรอบวง

“มาๆ ไม่เมาไม่เลิก” ผมเห็นมันยกแก้วกระดกพรวด เสียงเชียร์ดังรอบโต๊ะ พอมันชูแก้วที่เหลือแต่น้ำแข็งก็เฮกันใหญ่

ขืนดื่มแบบนี้ไม่พ้นสี่ทุ่มมันคงคลานเป็นหมา


ผมเลิกสนใจวงเหล้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแอฟโปรด ไล่ดูรูปในfeed คอมเม้นท์รูปที่น่าสนใจ
เข้าไปแซวเพื่อนบางคนบ้าง

เสียงเตือนว่าใครบางคนอัพรูปดังขึ้น ผมกดเข้าไปดู มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่ผมเปิดแจ้งเตือนเอาไว้

ภาพท้องฟ้าในเวลาแสงอ่อน ปรากฏแก่สายตาพร้อมคำบรรยาย...

เมฆสีขาว ฟ้าสีฟ้า
หยดน้ำตาไม่มีสี

pai_patdanai  เป็นอะไร
keepaneyeonyou Y_Y @pai_patdanai 
pai_patdanai ใครทำบอกมาเดี๋ยวไปจัดการให้
keepaneyeonyou  อกหัก @pai_patdanai
pai_patdanai มาทางนี้ 
keepaneyeonyou :P  @pai_patdanai
pai_patdanai พูดจริงๆ

 ผมรอจนแน่ใจว่าไม่มีการตอบกลับมา จึงพิมพ์อีกหนึ่งข้อความทิ้งเอาไว้
pai_patdanai เป็นห่วงนะ หายเศร้าไวๆ

ผมเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง เงยหน้าขึ้นมาเจอสายตาของคีย์จ้องอยู่

“มึงไม่ต้องมองกูตลอดเวลาก็ได้ กูอึดอัด”

คีย์ยิ้มมุมปากส่งมาให้ แต่ไม่มีคำพูดใดๆ หลุดออกมา มันดูซึมไปเยอะ
ผมรู้สึกผิดนิดๆ แต่คิดว่าแบบนี้ก็ดีแล้ว พูดกันตรงๆ ไปเลย มันจะได้เลิกตามตื้อผม

 


วันรุ่งขึ้นผมไม่เห็นคีย์ที่สนามบาส คิดว่ามันคงมาสาย หรือหมดสิทธิ์โดดแล้วมั้ง ขยันโดดเกิน
ผม ลงซ้อมตามปกติ แต่ทันทีที่ซ้อมเสร็จ ผมพบว่าผมไม่มีผ้าขนหนูสำหรับเช็ดเหงื่อ
ผมไม่ได้พกใส่กระเป๋ามาด้วย นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้หยิบมา หนึ่งเดือนหรือสองเดือน
มันรู้สึกโหวงๆ แปลกๆ ไม่ไหวสบายจนเคยตัวอย่างที่พี่ฟิล์มมันว่าไว้

“อะ” เสียงคุ้นหูดังมาจากข้างหลัง ก่อนคีย์จะเดินมายืนอยู่ข้างหน้าผม ยื่นผ้าขนหนูมาให้ มันหอบอย่างกับไปวิ่งแข่งมา
 
“โทษทีนะ คีย์โดดไม่ได้แล้วเลยช้าไปหน่อย ซ้อมเสร็จนานยัง”

“หายใจก่อนไหมแล้วค่อยพูด” ผมดุมัน แปลกที่รู้สึกโล่งอก ความรู้สึกโหวงๆ หายไป

“กูนึกว่ามึงจะไม่มาแล้ว” พี่ฟิล์มเดินเข้ามาตบหัวคีย์

“นึกว่ามึงนอนจมกองน้ำตาตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่ฟื้น” ผมยอมรับว่าคำพูดหลายประโยคของผมเมื่อคืน
ทำเอาทั้งโต๊ะกร่อยกันไปหมด กลุ่มผมเอ็นดูคีย์มันเป็นพิเศษ เลยพากันจ๋อยตามมันไปด้วย

“น้ำตงน้ำตาอะไรกันพี่ อย่างคีย์ถือคติด้านได้อายอด อยากถูกกดต้องตามตื้อ”

พรวด ผมพ่นน้ำออกจากปาก คติบ้าอะไรของมัน

“ฮ่าๆๆ คติมึงสุดยอดไอ้คีย์ กูนับถือ ขอให้ได้ขอให้โดนสมใจอยาก”

“พี่ฟิล์ม” ผมลงเสียงหนัก

“มึงก็ยอมๆ มันไปเถอะวะ หน้าตาไอ้คีย์ก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ หุ่นดีไม่น้อยหน้าผู้หญิง มึงอาจจะติดใจก็ได้”

“ไอ้พี่ฟิล์ม” ผมยื่นเท้าไปให้รุ่นพี่ที่เคารพรัก มันกระโดดหลบแทบไม่ทัน

“เออเรื่องผัวเมียกูไม่ยุ่งก็ได้ อยากให้กูเป็นเถ้าแก่ให้วันไหนก็บอก” ก่อนจะไปยังขอทิ้งทวนอีกนิด ผมชักไม่แน่ใจ
ว่าคีย์มันใต้โต๊ะพี่ฟิล์มให้คอยถือหางมันหรือเปล่า เชียร์เหลือเกิน


“เดี๋ยวไผ่ไปไหน หิวหรือเปล่า หาอะไรทานก่อนไหม”

ผมกำลังจะปฏิเสธ แต่คิดว่ามันอุตส่าห์วิ่งมาเสียหอบแดก ก็ไม่ควรแล้งน้ำใจ

“เออ แวะกินข้าวก่อนก็ได้  มึงรอกูแป๊บขอไปเปลี่ยนเสื้อก่อน ฝากกระเป๋าด้วย”

มันพยักหน้า ยิ้มเสียจนตาปิด แค่ไปหาอะไรกินง่ายๆ ทำไมต้องดีใจขนาดนั้นวะ ไม่ได้ไปเดทนะโว้ยอย่าเข้าใจผิด


ผมเข้าไปล้างหน้า เปลี่ยนเสื้อ ออกมาเห็นมันนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ พอเห็นผมก็เก็บใส่กระเป๋า

“ขอบใจ” ผมส่งผ้าเช็ดตัวคืนให้มัน จับเสื้อยัดใส่กระเป๋า ก่อนหยิบโทรศัพท์ออกมาดู
หน้าจอขึ้นแจ้งเตือนว่าคนที่ผมติดตามอัพรูป
ผมกดเข้าไป คราวนี้เป็นภาพใบไม้ที่ร่วงหล่นตามทางเดิน กับคำบรรยายสั้นๆ

ถ้าฉันเป็นหนึ่งในใบไม้เหล่านั้น เธอจะหาฉันเจอไหม?

pai_patdanai  อารมณ์ไหน?
 
เงียบไม่มีอะไรตอบกลับมา ผมมองเวลาที่อัพรูป เพิ่งผ่านไป 46 วินาที หายไปไหนของเขา

pai_patdanai  หายอกหักหรือยัง?
pai_patdanai เป็นห่วง 

“ไปกันเถอะหิวแล้ว” มือนุ่มแตะที่แขน ผมมัวแต่สนใจอย่างอื่นเกือบลืมว่าคีย์มันยืนรออยู่


“จะกินอะไรก็สั่ง ตอบแทนค่าผ้าขนหนู” พอไม่มีคนอื่นมาด้วย ผมก็อารมณ์ดีพอที่จะคุยกับมันได้ ไม่ต้องถูกใครจับตา

“งั้นคีย์สั่งหลายอย่างเลยนะ” คีย์ทำเสียงตื่นเต้น เฮ้อ เรื่องแค่นี้ไม่รู้จะดีใจอะไรนักหนา
“เออตามสบาย อย่าถึงกับให้กระเป๋าฉีกก็แล้วกัน”

“ถ้าฉีกคีย์รับผิดชอบเอง จะมาเลี้ยงข้าวไผ่ทุกวันเลย”

“ไม่ต้อง ไม่ต้อง” ผมรีบร้องห้าม ทำดีด้วยหน่อยชักเอาใหญ่



“ถามจริงๆ ทำไมถึงมาชอบกู”  ไหนๆ ก็อยู่กับมันสองคน ผมขอความกระจ่างหน่อยเถอะ
มันตามผมมาสี่เดือนไม่เคยได้พูดเรื่องนี้กันจริงจังสักครั้ง

“ก็บอกไปแล้วว่าเพราะไผ่สนใจเรา เราเลยสนใจไผ่มั้ง แต่พอมองๆดันตกหลุมรักก่อน เสียเปรียบเลย”

“เฮ้ย อยู่กันแค่สองคนไม่ต้องพูดให้ดูดี เอาความจริง”

“ก็เนี่ยความจริง”

“เป็นบ้าอะไรของมึงวะไอ้คีย์  มึงจำคนผิดแล้ว ไปช็อตกับใครในผับเมาจนจำมั่วเป็นหน้ากูหรือเปล่า”

“ไม่ผิดหรอก หน้านี้แหล่ะ ชื่อนี่แหล่ะ ไผ่ ภัทรดนัย ไม่ถูกเหรอ” มันยิ้มมีเลศนัย

“ชื่อกูถูก แต่เรื่องที่มึงพูดผิด กูไม่ได้สนใจมึง ไม่เคยสนใจมึง เข้าใจไหม”

มันเม้มปากเหมือนกำลังกลั้นน้ำตา ผมได้แต่ถอนใจ

“เออๆ ช่างมัน กูไม่คุยกับมึงเรื่องนี้แล้ว มึงจะเชื่อยังไงของมึงก็ตามใจ”

ผมหยิบโทรศัพท์ออกมาเล่น ระหว่างรอทานข้าว ไม่อยากคุยกับมันต่อ เดี๋ยวจะพาลทำมันร้องไห้ขึ้นมาจริงๆ

keepaneyeonyou  ยังไม่หาย ขอบคุณนะที่เป็นห่วง @pai_patdanai 
ผมอมยิ้ม ตอบกลับมาเสียที

pai_patdanai ใบริมขวาที่ไม่ถูกใบอื่นทับ
keepaneyeonyou อะไร?  @pai_patdanai
pai_patdanai ให้หาไม่ใช่เหรอ นี่ไงหาเจอแล้ว อย่างคนถ่ายรูปนี้ต้องโดดเด่นไม่มีอะไรบดบัง 
keepaneyeonyou ^^ ผิดแล้ว @pai_patdanai 
pai_patdanai เซ็งเลย อุตส่าห์มั่นใจ งั้นใบไหน
keepaneyeonyou ใบที่ถึงอยู่ตรงหน้าก็ไม่เห็น @pai_patdanai 
pai_patdanai มุขอะไรเนี่ย งง!!
keepaneyeonyou มุขเสี่ยว ^^  @pai_patdanai 

จะมีใครใช้อินสตาแกรมคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวแบบผมบ้างไหม มันช่วยไม่ได้ ผมไม่รู้ช่องทางติดต่ออื่น
ไม่รู้กระทั่งชื่อของ keepeyeonyou รู้แต่ว่ารุ่นราวคราวเดียวกันและเป็นผู้ชาย

ใช่ครับผู้ชาย แต่ผมไม่รังเกียจหรอก ชอบก็คือชอบ เพศไหนก็ไม่สำคัญ


“แอบชอบใครอยู่เหรอ” เสียงคนที่นั่งเงียบไปนานถามผมขึ้นมา
ผมเงยหน้าจากจอเห็นอีกฝ่ายถือมือถืออยู่ในมือเหมือนกัน ยุคนี้มันก็เป็นแบบนี้แหล่ะ ต่างคนต่างก้มหน้า

“ทำไมถามอย่างนั้น”

“เห็นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่”

“ก็ชอบมั้ง” ผมรับไปตามตรง

“เพื่อนเหรอ”

“ไม่ใช่”

“อย่าบอกว่าไผ่ชอบคนในโลกโซเชียลนะ”

“ถ้ากูตอบว่าใช่ล่ะ”

“มันก็บ้ามากนะสิ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวจริงเป็นคนยังไง ไผ่เจอตัวจริงอาจจะไม่ชอบก็ได้ อย่าหลงกับคำพูดหรืออะไร
ที่สัมผัสไม่ได้เลย”

“ใครว่าสัมผัสไม่ได้ มึงแค่ไม่เข้าใจ คนบางคนถึงกูไม่เคยเห็นหน้า กูก็รู้ว่าเขาเป็นยังไง รู้สึกอะไรอยู่”

“จริงเหรอไผ่”  ผมพยักหน้าให้มัน ผมเชื่ออย่างนั้นจริงๆ

“งั้นไผ่คิดว่าตอนนี้คีย์รู้สึกอะไรอยู่ คนที่นั่งอยู่ตรงหน้าไผ่ คนที่ไผ่มองเห็นหน้าได้ชัดๆแบบนี้  ไผ่ดูออกหรือเปล่า”

“ มึงกำลังเสียใจ”

“ก็คงใช่”  คีย์ก้มหน้าลงต่ำ มันกำมือถือไว้แน่น

“กูไม่ได้รังเกียจมึงนะ แต่กูไม่ได้ชอบมึง มึงเข้าใจไหม”

“อืม เราเข้าใจ ทานข้าวเถอะมาแล้ว”  คีย์เลื่อนจานข้าวส่งให้ผม

ผมมองมันที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตากิน เหมือนเห็นหยดน้ำตาหล่นลงบนจานข้าว

“คีย์”

“ไผ่รีบทานเดี๋ยวเย็นหมด” มันไม่เงยหน้าขึ้นมองผมด้วยซ้ำ ผมถอนใจยาวทำไมมันรู้สึกหน่วงๆ ในอก



ผมขับรถไปส่งมันที่หอ ก่อนจะกลับมาอาบน้ำกลิ้งตัวนอนบนเตียงที่ห้องตัวเอง

ผมอัพรูป แก้วน้ำสองใบที่วางอยู่บนโต๊ะ  ลงแคปชั่น  “บางทีก็ไม่เข้าใจตัวเอง”

Keepaneyeonyo สับสน?
pai_patdanai  ช่ายย @keepaneyeonyou
keepaneyeonyou  อยากเล่าไหม
pai_patdanai   ไม่มีอะไร แค่อยู่ๆ ก็รู้สึกแคร์ใครบางคนขึ้นมา ทั้งที่แต่ก่อนไม่เคยสนใจเลย @keepaneyeonyou
keepaneyeonyou ^^ 
pai_patdanai  ยังจะมายิ้ม @keepaneyeonyou 
keepaneyeonyou  ^^

ผมปิดโปรแกรมอินสตราแกรม ทำไมหน้าคีย์ตอนมันกลั้นร้องไห้ ถึงติดตาผมนักวะ
รูปแก้วสองใบที่ลงก็แก้วมันกับแก้วผมในร้านข้าวนั่นแหล่ะ เฮ้อ ไอ้ไผ่หนอไอ้ไผ่เป็นอะไรของมึงวะ



“ไผ่ ไผ่ ไผ่” เสียงเรียกมาแต่ไกล เหมือนเจ้าตัวกลัวจะไม่ทันผม เลยตะโกนเสียดังลั่น ผมน่าจะหงุดหงิดแต่คราวนี้กลับเฉยๆ

“เรียกทีเดียวก็พอ จะตะโกนให้ได้ยินทั้งคณะหรือไง” ผมอดบ่นมันไม่ได้ ไม่หงุดหงิดแต่เรื่องบ่นผมเหมือนเดิม

“จะขึ้นเรียนเหรอ”

“อืม”

“งั้นเรารอทานข้าวเที่ยงนะ ไปทานด้วยได้ไหม” คีย์มันสลับประโยคหรือเปล่า มันควรถามผมก่อนว่าได้ไหมค่อยบอกว่า
จะรอไม่ใช่เหรอ

“ตามใจ แต่ถ้าหิวก็ไปก่อน”

“ไม่ไปหรอกจะรอ ให้คีย์รอนะ”

“เออๆ “ ผมทำเสียงเหมือนขอไปที แต่หน้าเสือกเผลอยิ้ม มันก็อ้อนได้น่ารักเหมือนกันแหะ



“เฮ้ย ทำไมมึงมาด้วยกันวะ หรือกูต้องจุดพลุฉลอง มึงโดนกดแล้วเหรอวะไอ้คีย์” เสียงไอ้พี่ฟิล์มเล่นใหญ่อย่างกับแสดง
ละครเวที

“กดบ้ากดบออะไรวะพี่ แค่เดินมาด้วยกัน” ผมวางกระเป๋าลง หยิบเสื้อกับกางเกงกีฬาออกมา

“ฝากด้วย” ผมไม่เอ่ยชื่อ แต่มันรู้ตัวดี

“พี่ฟิล์มได้ยินไหม ได้ยินไหม” เสียงคนดีใจสุดขีดดังไล่หลังผมมา
“เชี่ยคีย์ มึงไม่ต้องเขย่ากูก็ได้ กูได้ยินเต็มสองหูเลย มึงพอใจหรือยัง แม่งทำยังกับได้มันเป็นผัวแล้ว”

ผมเนี่ยนะผัวมัน บ้ากันไปใหญ่ แก้มมันยังไม่เคยหอมด้วยซ้ำ

ผมถอดเสื้อนักศึกษาออกมองตัวเองในกระจก คีย์มันตัวบางกว่าผมมาก กล้ามก็เหมือนไม่ค่อยมี
เอวมันเล็กนิดเดียว เวลาถอดเสื้อมันจะเป็นยังไงวะ มันคงขาวไปทั้งตัว

เชี่ย!! อะไรบางอย่างในกางเกงผมขยับตัว อย่าบอกว่าแค่นึกถึงมันผมก็ตื่นแล้ว

โชคดีที่มันแค่ขยับยังไม่ตื่นเต็มตา ผมสูดลมหายใจเข้าออกช้าๆ ไม่กล้าออกไปสภาพนี้

ไอ้คีย์มึงเล่นกูจนได้



[ต่อด้านล่าง]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-04-2016 19:30:47 โดย darin »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2266/-46

[ต่อจากข้างบน]


ผ้าขนหนูผืนสีขาวยังถูกเตรียมไว้ให้ผมอย่างดี มันต้องเอาผ้าโชกเหงื่อผมกลับบ้านทุกวันกระเป๋าไม่เหม็นบ้างเหรอวะ
คีย์มันเอามาแต่กระเป๋าใบสวยใบเดียว ไม่เหมือนผมที่เป็นกระเป๋ากีฬาโดยเฉพาะ

ผมหยิบเสื้อยืดที่เตรียมมาเข้าไปเปลี่ยน ผมไม่ชอบเอากระเป๋าเข้ามาด้วยไม่อยากให้มันเปื้อน มีคนมาดูก็ดีอย่าง
ใช้ให้มันเฝ้าได้

เสียงเตือนจากโปรแกรมโปรดดังขึ้น ผมขมวดคิ้ว เพ่งมองภาพตรงหน้า

รูปตึกต้องแสงอาทิตย์เห็นเป็นแค่เงา ไม่มีรายละเอียด 

“บ้านของฉัน”

pai_patdanai  เฮ้ย นี่มันคณะเรา
Keepaneyeonyo คณะเราต่างหาก @ pai_patdanai   
 pai_patdanai  เรียนอยู่ที่นี่?
keepaneyeonyou  ถูกต้อง @ pai_patdanai   
pai_patdanai   เราก็เรียนที่นี่ อยู่คณะเดียวกัน มหาลัยเดียวกันเหรอ โลกกลมเป็นบ้า
keepaneyeonyou ^^ @ pai_patdanai   
pai_patdanai  ชื่ออะไร เรียนภาคอะไร ปีไหน เฮ้ย เราต้องรู้จักกันแน่ๆ ตื่นเต้น ๆ ไม่คุ้นชื่อเราเลยเหรอ 
keepaneyeonyou ^^ @ pai_patdanai   
pai_patdanai  เอาแต่ยิ้ม ตอบมาก่อน
keepaneyeonyou  ไปแล้ว เพื่อนเรียก  @ pai_patdanai   

คนที่ผมชื่นชอบอยู่คณะเดียวกัน ข่าวดีสุดๆ



“ช้าฉิบหาย กูจะแดกลูกบาสแทนข้าวแล้วนะมึง สัสให้พวกกูนั่งรออยู่ได้”

“โทษทีพี่ ไปๆ เดี๋ยวผมเลี้ยงเองมื้อนี้”

“มึงพูดเองนะ เฮ้ย ไอ้ไผ่จะเลี้ยง ใครจะไปล้มทับมันตามมา” ไอ้พี่ฟิล์มตะโกนลั่นสนามบาส สมควรจะเลี้ยงมันอยู่ไหม
ไม่มีเลยความเกรงใจน้องนุ่งสักนิด

“ไผ่ขวนคีย์ด้วยไหม” ไอ้คนฝ้ากระเป๋าผมทำตาปริบๆ มันโง่จริงหรือแกล้งโง่วะ

“กูชวนหมดนั่นแหล่ะ ไปไม่ไปก็ตามใจมึง” ผมหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายบนไหล่


“น้องคีย์เบื่อรถเก๋ง อยากตื่นเต้นเร้าใจ ซ้อนมอไซด์พี่ไปได้นะจ้ะ” พี่เฉินเซ็นเตอร์ของทีม ยืนส่งยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยให้คีย์

“ให้ผมบอกพี่ปักเป้าให้ไหม”

“ไอ้ห่าไผ่ มึงจะพูดถึงของสูงทำไมวะ นิสัยเสียนะมึง” พี่เฉินเดินหน้าเซ็งตามก้นพี่ฟิล์มไป

“ไปได้แล้ว” ผมลากแขนไอ้ตัวบาง ที่สมาชิกทีมก็ไม่ได้เป็นแต่โผล่มาเกือบทุกวัน
หงุดหงิดที่มันนั่งให้คนอื่นแทะโลมอยู่ได้

ผมมัวแต่โมโหจนลืมถามคนในกลุ่มว่ามีใครรู้จักคนใช้แอคเค้าท์ keepaneyeonyou บ้างไหม
ลืมไปทั้งๆ ที่เคยตื่นเต้นนักหนาแค่ทางโน้นอัพรูปขึ้นอินสตาแกรม
วันนี้เป็นวันที่ได้เข้าใกล้เขาอีกนิด แต่..ผมดัน ลืม



“พอได้แล้วมึงจะดื่มแข่งกับพี่ฟิล์มมันทำไมคนละชั้นเลย” ผมดึงแก้วเบียร์ออกจากมือคีย์

มันเริ่มคอพับคออ่อนมาสักพัก เสียงอ้อแอ้เต็มที แต่ดันไม่ยอมแพ้ ไอ้พี่ฟิล์มก็ท้าอยู่ได้

“พี่แทนผมพาคีย์มันกลับก่อนนะท่าจะไม่ไหวแล้ว” ผมหยิบเงินพันห้าออกจากกระเป๋าส่งให้พี่แทน

“ฝากพี่จัดการให้ด้วย ขาดเหลือยังไงเดี๋ยวค่อยว่ากัน”

“เฮ้ยไม่ต้อง ไอ้ฟิล์มมันพูดเล่นใครจะให้น้องเลี้ยงวะรู้ไปถึงไหนอายไปถึงนั่น มึงกลับเถอะ ดูไอ้คีย์ด้วย”

“ครับ” ผมรวบกระเป๋าสองใบขึ้นใส่บ่า จับมันลุกขึ้นยืน ให้มันคล้องคอผมไว้ ตัวมันเบากว่าที่คิด นี่ขนาดไม่ค่อยมีสติแล้ว




“คีย์ตื่น ถึงหอมึงแล้ว” ผมทั้งเรียก ทั้งเขย่า นอกจากเสียงอืออาแล้ว ก็ไม่มีทีท่าว่ามันจะรู้สึกตัว
ห้องมันหมายเลขอะไรวะ เพื่อนมันผมก็ไม่ค่อยรู้จัก เวลามันมาหามันก็ฉายเดี่ยว แล้วจะเอามันไปไว้ไหนดี

พามันกลับหอก่อนแล้วกัน ผมไม่เมาก็จริงแต่ใช่ว่าจะไม่มึน โดนไปหลายแก้ว


ผมขับรถกลับมาที่หอตัวเอง ประคองกึ่งลากกึ่งอุ้มมันจนถึงห้อง
เปิดประตูได้ก็ทิ้งมันลงบนเตียง แม่งไม่มีสติสักนิด
ผมคว้าผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้าเดินเข้าไปอาบน้ำ กะว่าออกมามันคงพอรู้สึกตัวบ้าง

แต่เปล่าเลย ผมทิ้งมันไว้ยังไง ออกมามันก็กองอยู่สภาพนั้น
ผมจับมันพลิกตัวให้นอนหงาย ปลดกระดุมเสื้อมันออกก่อนจะลอกคราบจนเหลือแต่กางเกงใน

ทำไมผมต้องกลืนน้ำลายด้วยวะ เชี่ย ผู้ชายเหมือนกัน
จากที่คิดจะให้มันนอนทั้งแบบนี้ ต้องรีบวิ่งไปหาเสื้อกับกางเกงมาใส่ให้

จับตรงไหนก็ลื่นมือ ทำไมผิวมันสวยขนาดนี้วะ ผมมองแขนตัวเองต่างกันฉิบหาย
ผมยกเอวมันขึ้นเพื่อสอดกางเกงเข้าไป เวรเอ๊ย เอวมันคอดผิดผู้ชาย ผู้หญิงบางคนยังไม่ได้อย่างมันเหอะ

มองดูใกล้ๆ ถ้าจับมันใส่วิก ผมคงนึกว่าผู้หญิง ขนตางอน จมูกรั้น ปากบางสวย เอาใจก็เก่ง

เชี่ย แล้วผมจะมานั่งชมมันอยู่ทำไมวะ นอน นอน

ผมปิดไฟก่อนล้มตัวลงนอน พยายามให้ห่างมันมากที่สุด แต่เตียงขนาดห้าฟุตมันก็ไม่อำนวยเท่าไหร่

“อืออ” คีย์ป่ายมือไปรอบๆ เหมือนหาอะไรสักอย่าง สุดท้ายมาแปะอยู่บนแขนผม มันยิ้มดีใจเหมือนในที่สุดก็หาเจอ
มันพยายามดึงผมเข้าไปหา แต่แรงมันไม่มากพอทำให้ผมขยับได้ มันเลยขยับเข้ามาหาเสียเอง
เอาแขนกอดผม ขาป่ายขึ้นมาบนต้นขา หน้าซบลงกับอก มันครางเบาๆอีกครั้งเหมือนพอใจแล้วเงียบเสียงไป

ผมกลายเป็นคนมึน(เบียร์)ที่ควรนอนหลับแต่นอนไม่หลับ ตาค้าง ใจเต้นรัว

ไอ้คีย์มึงอย่าเอาเปรียบกูนอนสบายคนเดียวสิวะ ผมพยายามหาทางเขี่ยมันออกแต่ไม่เป็นผล
แขนขาอย่างกับคีมเหล็ก สุดท้ายผมเลยถอดใจ กอดมันแม่งเลย ไม่อยากถูกเอาเปรียบ

เออ แบบนี้ก็สบายดี ถึงใจจะยังเต้นรัว แต่ผมเริ่มง่วงขึ้นมาบ้างแล้ว

ราตรีสวัสดิ์  แต่...

ไม่รู้ผีตัวไหนเข้าสิง ผมก้มลงไปจูบหน้าผากมันสองทีติด ขนาดไม่อาบน้ำแม่งยังหอม
ลองแก้มนิดล่ะกัน เออก็ยังหอมอยู่ดี นิ่มด้วย ว่าจะหลับเลยตื่นขึ้นมาอีกหน ไล่หอมไล่จูบมันไปทั่วหน้า
เว้นริมฝีปากที่ยังใจไม่ถึง

ลูกชายผมเริ่มขยับ ชักไม่ได้การต้องหยุดก่อนที่จะคุมไม่ได้
สองครั้งแล้วที่คีย์สามารถปลุกลูกชายผมขึ้นมาถึงจะแค่งัวเงียตื่นไม่เต็มตาแต่ก็สร้างความประหลาดใจให้กับผม

ผมไม่ควรรู้สึกอะไรกับมัน แต่พักหลังนอกจากไม่รำคาญมันแล้ว ถ้ายอมรับกันตรงๆผมก็ชอบที่จะได้เห็นมันอยู่ข้างๆ
ตอนนี้ก็ชอบกอดจูบมันเพิ่มอีกอย่าง หรือจะได้มันเป็นเมียจริงๆ อย่างที่พวกนั้นมันชอบแซว

ผมถอนใจยาว พออะไรๆ มันเริ่มสงบ ผมก็พร้อมจะนอนเสียที แต่มาถึงขั้นนี้แล้วขอหน่อยเถอะนะ
ผมก้มลงไปจุ๊บปากบางเบาๆ ไม่กล้าประกบปากลงไป ไม่ใช่กลัวคีย์ตื่น ผมกลัวอย่างอื่นมันตื่นขึ้นมาอีก
กอดมันกระชับขึ้น  พรุ่งนี้ค่อยถีบมันออกก่อนมันจะตื่นก็ได้ นี่คือสิ่งสุดท้ายที่ผมคิดก่อนจะหลับไป



“ไผ่ ไผ่” เสียงใสๆ กับมือเย็นๆ ที่แตะอยู่บนแขน ทำให้ผมงัวเงียตื่นขึ้น
เชี่ย เสือกตื่นหลังมัน ไอ้คีย์อาบน้ำเรียบร้อยใส่เสื้อผ้าชุดเดิมแต่หัวเปียกลู่

“เรากลับหอก่อนนะ ขอโทษที่มารบกวน” ผมพยักหน้าให้มัน พยายามจินตนาการว่ามันตื่นมาเจอผมอยู่สภาพไหนวะ
คงไม่ใช่สภาพกอดกันกลมเหมือนตอนก่อนนอนนะ เสียเหลี่ยมแย่
แต่ก็ยังดีที่มันรู้ว่ามารบกวนผม ไม่ร้องแรกแหกกะเชอว่ามาอยู่ห้องผมได้ยังไง 

ผมมองนาฬิกาเพิ่งหกโมงเช้า ผมมีเรียนสิบโมง ยังนอนได้อีกหน่อย แต่ไหนๆ ก็ตื่นมาแล้วผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดู
ใครบางคนตื่นเช้าพอๆ กับผม รูปแสงอ่อนๆ ของแดดยามเช้า ฟุ้งกระทบผิวน้ำเป็นประกาย
“Start my new day with smile”
ทำไมสระน้ำมันดูคุ้นๆ ตาวะ

pai_patdanai  ยิ้มได้แล้ว?
keepaneyeonyou ^^ @ pai_patdanai   
pai_patdanai   ที่ไหน? เราคุ้นๆ
keepaneyeonyou  ไม่บอก ^^ @ pai_patdanai   
pai_patdanai  นึกออกแล้ว สระแถวหอใน อยู่หอเหมือนกันเหรอ เราก็อยู่
keepaneyeonyou ^^@ pai_patdanai   
pai_patdanai  ถามจริงเรารู้จักกันไหม
keepaneyeonyou  ไม่บอก  @ pai_patdanai   
pai_patdanai  อยากรู้จัก
keepaneyeonyou  เราเป็นผู้ชายนะเผื่อยังไม่รู้  @ pai_patdanai   
pai_patdanai  รู้อยู่แล้วแต่ไม่เห็นเป็นไร อยากรู้จัก
keepaneyeonyou จีบเหรอ :P  @ pai_patdanai   

ผมหยุดคิด ถ้าเป็นแต่ก่อนคงรีบพิมพ์ว่าใช่ แต่ตอนนี้เหลือแค่ความชื่นชม อยากเป็นเพื่อน
ความรู้สึกแอบชอบไม่หลงเหลือ มันหายไปไหนหมดวะ

pai_patdanai  อยากเป็นเพื่อน
keepaneyeonyou ว้าเสียดาย มีแฟนแล้ว?  @ pai_patdanai   
pai_patdanai  ยัง แต่ก็มีคนที่คิดว่าอาจจะชอบ
keepaneyeonyou ดีใจ ^^ @ pai_patdanai   
pai_patdanai  หา!!
keepaneyeonyou หมายถึงดีใจด้วย  @ pai_patdanai   
pai_patdanai  ขอบคุณ
keepaneyeonyou  ^^

เป็นการตอบโต้ที่ยาวเกินกว่าจุดประสงค์จริงของแอฟรูปภาพ แต่ผมไม่คิดจะขอช่องทางการติดต่ออื่นอีกแล้ว
ไม่รู้ความรู้สึกมันชัดเจนตั้งแต่ตอนไหน ว่าผมเริ่มหันมามองคนที่อยู่ข้างๆ มากกว่าคนที่ผมเฝ้ารอผ่านหน้าจอโทรศัพท์

คีย์ แค่นึกถึงมันผมก็ยิ้มได้แล้ว





“ตกลงมึงสองคนนี่ยังไง”  พักนี้ผมกับคีย์ไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ

“อะไร” ผมทำเป็นไม่รู้เรื่อง

“มึงไม่ต้องมาทำเนียน ตกลงมึงเป็นอะไรกัน ขอความชัดเจนให้พวกกูหน่อย” พี่ฟิล์มอาวุโสของกลุ่มเป็นตัวแทนซักฟอก

“ก็เป็นอย่างที่เห็น”

“แทงกั๊กนะมึง ไอ้คีย์มึงเลิกชอบมันเดี๋ยวนี้ เดี๋ยวกูหาให้ใหม่ ไม่ชอบพวกไม่ชัดเจน”

อ้าวไอ้พี่ฟิล์มหาเรื่องให้ผมซะแล้ว

“ไม่เอา เอาไผ่คนเดียว” ผมหันไปมองหน้าคีย์ มันก็ส่งยิ้มหวานจ๋อยมาให้

“คนนึงก็ไม่ชัดเจน อีกคนแม่งก็ออกนอกหน้า เออกูไม่เสือกเรื่องของพวกมึงแล้ว ไอ้คีย์อย่ามาร้องไห้ให้กูเห็นนะโว้ย”

“ไม่ร้องหรอก เนอะ”  มันมีหน้าหันมาพยักเพยิดกับผม ไม่รู้ไปเอาความมั่นใจมาจากไหน ผมยังไม่เคยบอกว่าชอบมันสักคำ
ทำตีมึนแบบที่ไอ้พี่ฟิล์มมันว่า แต่ไม่ใช่ว่าผมจะแทงกั๊กนะครับ แค่เขินตัวเอง พูดไปซะเยอะว่าไม่ชอบ รำคาญมัน
จะคืนคำเร็วก็ใช่เรื่อง



“คืนนี้ไปค้างห้องกูไหม” ผมชวนมัน หลังจากแยกย้ายกับคนอื่นๆ แล้ว

“ไม่เอาหรอก เดี๋ยวมีคนแอบขโมยหอม” เชี่ย มันรู้ได้ยังไงวะ

“งั้นหอมตรงๆ เลยไม่ขโมย”  ไหนๆ มันก็รู้แล้วนี่ครับ ผมดึงมันมาหอมแก้มเข้าไปฟอดใหญ่

“ไผ่” มันประท้วง หันไปมองนอกรถเลิกลั่ก

“ไม่มีใครเห็นหรอก ว่าไงไปหรือเปล่า”

“ห้ามเกเรนะ สัญญาก่อน”

“อืม”

“งั้นไปก็ได้”  ต้องว่าง่ายๆ อย่างนี้สิถึงจะน่ารัก





ผมดึงมันมานอนกอด คิดไปคิดมาเรื่องราวมันเปลี่ยนเร็วเกินไปหรือเปล่า
เหมือนผมเพิ่งรู้สึกรำคาญมันอยู่หยกๆ  จู่ๆ ก็อยากอยู่ใกล้  จู่ๆก็เลิกสนใจคนที่เคยสนใจ ตบท้ายด้วยการมานอนกอด
อย่างที่เห็น เฮ้อ มันคงถูกกำหนดเอาไว้แบบนี้แล้วมั้ง 

“คิดอะไรอยู่”

“คิดเรื่องมึง”

“คิดว่าไง” มันขยับตัวขึ้นมาให้หน้าอยู่สูงระดับเดียวกับหน้าผม

“คิดว่ากูชอบมึงหรือเปล่า”  มันยิ้มเขิน แก้มแดงไปหมด

“แล้วชอบไหม”

“อืม”
สั้นๆ ง่ายๆ ก็ผู้ชายกับผู้ชาย จะให้ผมพูดอะไรครับ จะให้มาบอกรักกันหวานแหววก็ทำไม่ลง
แค่ตัดสินใจจะคบกับมัน ก็แปลกใหม่พอแล้ว

“ไผ่” มันทำหน้าดีใจ อารมณ์เหมือนกำลังฟินกระจาย  ยกมือขึ้นคล้องคอผม

“งั้นเราคบกันเหรอ” คีย์เป็นฝ่ายถามผมขึ้นมา

“อืม” สงสัยคำตอบคงถูกใจคีย์มาก มันยื่นหน้ามาจุ๊บผมซ้ำๆ พอผมจะไล่ตามเพื่อปลี่ยนจุ๊บให้เป็นจูบมันกลับดันนหน้าออก

“เป็นแฟนกันใช่เปล่า”

“เอ่อ” 

“พูดไม่เพราะเลย”  มันทำหน้ายู่ ผมหมั่นไส้เลยก้มลงไปดูดปากมันเล่น คราวนี้ได้จูบจริงสมใจ”

“ทำไมชอบเราล่ะ”

“ไม่รู้ อย่ามาถาม”

“นอนได้แล้ว ถ้าไม่อยากให้เกเรก็รีบๆ หลับไปซะ” ผมไล่มันเสียงห้วน ไม่ได้โกรธหรอกครับ
แค่ของบางอย่างมันจะขึ้น เลยต้องปราม(ตัวเอง)ไว้ก่อน

“แต่ให้รอดแค่หนนี้หนเดียวนะ คราวหน้าห้ามมาขอแบบนี้อีก” ผมกระซิบคนที่รีบเข้ามาซุกอกผม
ทำเป็นหลับตาปี๋

“อื้อ คราวหน้าจะให้ไผ่กดนะ คีย์จะได้เอาไปคุยได้” ดูมันพูดครับ หลบหน้าหลบตาแต่ทำเป็นปากดี

“เอาไปคุยพรุ่งนี้เลยไหม” ผมแกล้งล้วงมือไปในเสื้อยืดตัวใหญ่ของผมที่คีย์สวมอยู่

“ไม่อาวววว คราวหน้าก่อนนะ ให้คีย์เตรียมใจก่อน”

“พูดแล้วนะห้ามเบี้ยว” ผมขู่สำทับ กดปากลงบนขมับหอมๆ ก่อนหลับตาตามมันไป
ไม่ได้ใจดีอะไรหรอก ผมก็ต้องขอเวลาไปศึกษาเหมือนกัน บอกตรงๆ กอดจูบพอไหว
ไอ้อย่างอื่นต้องขอศึกษาก่อนว่าเขาทำกันยังไง เคยแต่ได้ยินยังไม่เคยเห็น กลัวจะทำมันเจ็บตัว





“คีย์ไปเรียนชั่วโมงเดียว ไผ่รอด้วยนะห้ามไปสนามก่อน” คีย์สั่งผมซ้ำเป็นหนที่สอง กลัวจริงเรื่องผมจะทิ้งมันไว้

“พูดมากเดี๋ยวจะทิ้งจริงๆ”

คีย์แลบลิ้นให้ผม ก่อนจะวิ่งออกไป อย่างนี้ล่ะครับมัวแต่พูดมากเดี๋ยวได้เข้าเรียนไม่ทันกันพอดี

“ไผ่ ไผ่”

ผมยกมือขึ้น โบกไล่คนที่ไม่ยอมไปเสียที วิ่งไปแล้วก็ยังหยุดหันมาเรียกผมอีก

“แชะ” มันผิดเวลาไหมนี่ มาถ่ายรูปอะไรตอนนี้

มันลดมือถือลง ส่งยิ้มกว้างมาให้ผม

“คีย์รักไผ่น้า” คีย์ตะโกนเสียงดังก่อนวิ่งขึ้นตึกเรียน ทิ้งให้ผมยืนอายอยู่คนเดียว




อีกครึ่งชั่วโมงกว่าคีย์จะเลิกเรียน ผมหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย
เสียงสัญญาณการอัพเดทแจ้งเตือนเข้ามา

ผมกดเข้าไปดู

กดออกมา

และกดเข้าไปดูอีกครั้ง

นั่งกระพริบตาจนมั่นใจว่ารูปตรงหน้าเป็นรูปนั้นจริงๆ


รูปเงาของผู้ชายที่ยกมืกยื่นไปข้างหน้า มีแสงอาทิตย์ส่องอยู่ด้านหลัง

คำบรรยายที่ผมอ่านวนไปวนมาเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้


“ยอมรับไหมว่าสนใจเราก่อน”
“ Keep an Eye on You”



“ไอ้คีย์  ไอ้คนเจ้าเล่ห์ ทำไมผมไม่เคยสังเกตชื่อแอคเค้าท์มันวะ

Keep an Eye on You = KEY

ผมชอบคนๆ เดียวกัน แม่งว่าแล้วเชียวว่าไม่เคยบอกรักมัน แต่ทำไมมันไม่ถามผมสักคำ
เสือกชิงกึ่งสารภาพกับมันไปตั้งนานแล้ว มันน่าไหมล่ะ มันควรจะโดน ต้องโดนให้หนัก ผมคาดโทษมันไว้ในใจ

แต่ก่อนอื่น ผมต้องทำบางอย่าง


Pai_patdanai ยอมรับก็ได้ไอ้ตัวแสบ
Keepaneyeonyou หนีเราไม่พ้นหรอก หันไปทางไหนก็เจอ^^ @pai_patdanai
Pai_patdanai ลงมาเจอเดี๋ยวนี้เลย
Keepaneyeonyou ทนไม่ไหวแล้วเหรอ :P @pai_patdanai
Pai_patdanai  อยากรู้ก็ลงมา

เงียบไม่มีข้อความอะไรตอบกลับมา ผมหัวเราะคิดไปคิดมาผมก็โง่เอง มีหลายครั้งที่คีย์อัพรูปและคำบรรยาย
ที่เกี่ยวเนื่องกับเหตุการณ์ของเราแต่เพราะไม่เอะใจ ไม่คิดว่าจะเป็นมันถึงไม่เคยรู้ตัว
ไม่โกรธมันหรอกครับที่ไม่บอก หมั่นเขี้ยวมากกว่า


ผมเปิดอากู๋ค้นหารูปบางอย่าง ก่อนอัพรูปขึ้นอินสตาแกรมผมเอง แถมแท็กไปให้ด้วยกลัวไม่เห็น
รอไม่นานเหยื่อก็มาติดกับ


Keepaneyeonyou  ( > <) บ้า!!!

“ฮ่าๆๆ”


อยากรู้เหรอครับว่าผมอัพรูปอะไร อืม....

ผมอัพรูปกล่องเล็กๆ ที่มีหลายซองอยู่ข้างใน กล่องเดียวไม่พอผมเลือกรูปหลายๆ กล่อง
ไอ้ตัวดีมันจะได้รู้ว่าโทษมันหนักแค่ไหน อยากหลอกผมดีนักคืนนี้เจอดีแน่ 

Keep an Eye on You ผมจะกอดมันไว้ไม่ปล่อยเลย


..........................................................END........................................................................
Edit** แก้ไขตอนท้ายนะคะ เฉลยไปเลยว่ารูปอะไร เดากันออกแล้วเนอะ ^^



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-02-2017 18:03:55 โดย darin »

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9
รอตอนต่อไปนะคะ :L1:

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
อยากอ่านตอนต่อแล้วววววววววว  :ling1:

ขอตอนต่อไปปปปปปปปปป
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31-05-2016 09:16:29 โดย BlueCherries »

ออฟไลน์ Jadd

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 231
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4994
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
สงสารคีย์ตอนน้ำตาหยดใส่ข้าวจริงๆๆ

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ taltal020441

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 227
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
สุดท้ายคนตรงหน้าก็ได้ใจมากกว่าคนในจอแล้วสินะ
ดีใจด้วยนะคีย์ o13

ออฟไลน์ wonderbe

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 755
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-2
กรุณาต่ออีกนิดเถอะค่ะ :hao5: อยากรู้ว่ารูปอะไร :z1:

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3594
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
ฟินก่อนนอน ละลายคาหมอน ฮ่าๆๆๆๆ
มันน่ารักน่าฟัดอะไรขนาดนี้
เห็นคีย์จู่โจมต่อหน้า แต่ไผ่อะแรงกว่าเยอะ แหมๆๆๆ มีแอบหอมแอบจูบตอนคีย์แกล้งหลับ ฮ่าๆๆๆ
อยากให้มีอีกตอน อยากจะรู้อ่ะว่าไผ่จะไปศึกษาหาจ้อมูลได้ดีแค่ไหน ก่อนจะกดคีย์ อิอิ
รอเด็ดต่แไปน่ะ

ออฟไลน์ konnarak

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +182/-0
อยากรู้ว่ารูปอะไร

ออฟไลน์ ★KVH™★

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
เป็นเรื่องสั้นจบในตอน
ที่น่ารักทุกตอนเลย
ทุกคู่ดีงามมาก  :-[

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด