Loving Course ติวรักสุดใจ นายเกเร By Bboyseries
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Loving Course ติวรักสุดใจ นายเกเร By Bboyseries  (อ่าน 497304 ครั้ง)

ออฟไลน์ zandwizz

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2245
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-7
“ทำไมสภาพถึงกลายเป็นลูกหมาตกน้ำแบบนี้ตฤณ”ภูวถฤษเอ่ยถามคนที่โทรตามตนลงมาหาทันทีที่ชายหนุ่มเห็นหน้าฝ่ายนั้นที่ยืนตัวสั่น
อยู่ในมุมหนึ่งของห้องน้ำ

“ตฤณก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงภูมิ”คนถูกถามเอ่ยตอบเบาๆ หลายนาทีระหว่างที่นั่งรอคนรักอยู่ในห้องน้ำนี่ ชายหนุ่มรู้สึกสับสนกับหนทางการเป็นอาจารย์สอนพิเศษที่เลือกเดิน
โดยไม่รู้ว่าจะไปต่อหรือถอยกลับ ด้วยในตอนแรกที่โดนลูกศิษย์ทำกิริยาป่าเถื่อนใส่ก็คิดว่ายังไงก็คงต้องลาออก แต่พอผ่านไปสองสามนาทีกลับคิดว่าต้องทนเพื่อ
พิสูจน์ว่าตัวเองสามารถทำงานชิ้นแรกให้สำเร็จอย่างที่มาดหมายไว้

“ก็แค่บอกว่ามันเกิดอะไรขึ้น แค่นี้พูดไม่ได้เหรอ”ภูวกฤษเอ่ยตอบกลับอย่างคนนึกหัวเสีย ไม่รู้สิ ตั้งแต่เรียนจบและมีสังคมในที่ทำงานกว้างขึ้น จิตใจเขาที่เคยมีความรู้สึกดีๆให้คนตรงหน้ากลับจางหายไปทีละนิดๆจนบางทีนึกอยากจะบอกปัดการคบกันแบบคนรักมาเป็นแค่เพื่อนกับคนๆนี้
ซะอย่างนั้น

“ตฤณก็อยากบอกนะ แต่บอกไปมันก็เหมือนเรื่องโกหก”กัณตินันท์ค้านเสียงสั่นคล้ายสะเทือนใจ ก็มันจริงอย่างที่พูด ขนาดเขาเองเขายังไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กนักเรียนมัธยมปลายอย่างนายเตชสิทธิ์จะมีพฤติกรรมหยาบร้ายแบบนี้กับเขาซึ่งเป็นอาจารย์สอนพิเศษ
แล้วเขาจะบอกคนตรงหน้าได้ยังไงว่าเมื่อซักครู่มันเกิดอะไรขึ้น

“ตามใจไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก แล้วนี่โทรตามเรียกภูมิมามีอะไรหรือเปล่า”คนไม่ได้คำตอบเอ่ยใหม่ กัณตินันท์มองหน้าคนเอ่ยใจหวิวหน่อยๆ รู้สึกได้บ้างถึงน้ำเสียงและแววตาที่แปลกไปของฝ่ายนั้น ชายหนุ่มไม่ได้คิดไปเองหรอกว่าสิ่งที่คนตรงหน้าแสดงออกมาตอนนี้มันคล้ายซ่อนความรำคาญเอาไว้ในใจลึกๆ

“ก็ตฤณไม่กล้าเดินออกจากตึกนี้ในสภาพแบบนี้คนเดียว”ชายหนุ่มเอ่ยบอกจุดประสงค์ตัวเองออกไปโดยอ้อม

“ก็เลยโทรตามภูมิที่ทำงานหัวฟูอยู่ลงมาเพื่อมาเดินเป็นเพื่อนว่างั้น”ภูวกฤษแปลจุดประสงค์โดยตรงให้ และก็ได้รับการพยักหน้าเป็นการตอบกลับมา

“ให้ตายสิตฤณ คบกันมาตั้งนานภูมิไม่คิดเลยว่าตฤณจะเหลวไหล ไร้สาระแบบนี้”ภูวฤษเอ่ยต่อเมื่อเห็นกัณตินันท์พยักหน้าเสร็จไป

“ทำไมภูมิพูดแบบนี้ล่ะ ก็ตอนแรกที่ภูมิเห็นสภาพตฤณภูมิยังแปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตฤณ แล้วคนข้างนอกล่ะ พวกเขาจะมองตฤณว่ายังไงถ้าตฤณเดินเด๋อด๋าออกไปแบบนี้”กัณตินันท์เอ่ยค้าน รู้สึกเสียใจที่โดนต่อว่าอย่างไม่รักษาน้ำใจจากคนรัก

“พูดไปก็พาลแต่จะทะเลาะกัน คุณมันคนเอาแต่ใจอยู่แล้วนี่ ถ้าอายนักที่จะเดินคนเดียวก็ตามมาละกัน”คนถูกค้านเอ่ยตัดบทก่อนจะหันหลังเดินออกไปอย่างไม่นึกใส่ใจว่าคนในห้องน้ำจะกำลังอึ้ง
ในสิ่งที่ได้ยินเพียงไร การถูกตราหน้าว่าเป็นคนเอาแต่ใจทั้งๆที่มันไม่ใช่ความจริงทำเอาชายหนุ่มรู้สึกจุกขึ้นมาในอกเสียดื้อๆ แต่กระนั้นพอตั้งสติได้ว่าคนรักได้เดินหนีไปโดยไม่รอ สองขาจึงรีบก้าวเดินตามออกไป


ร่างสูงของภูวกฤษเดินห่างไปหลายช่วงตัวแล้ว คนเดินตามหลังจึงก้มหน้าก้มตางุดๆเร่งฝีเท้าตัวเองเพื่อให้เดินทันฝ่ายนั้นจน…

“ว้าย!!”เสียงกรี๊ดว้ายดังลั่นไปทั่วทั้งบริเวณทางเดิน คนเดินก้มหน้างุดๆหน้าซีดตัวชาเมื่อเงยหน้าขึ้นมองถึงที่มาของเสียงแล้วเห็นร่างของเด็กนักเรียนสาวยืนเต้นสะบัดตัวเองเร่าๆพลางยกมือ
ไม้ขึ้นปัดตัวเองพัลวัน

“ตายแล้วน้อง พี่ขอโทษ พี่ขอโทษ”ชายหนุ่มรีบละล่ำละลักเอ่ย เมื่อรู้ว่าตนเองเป็นสาเหตุทำให้เด็กสาวตรงหน้าเป็นแบบนั้น

“เดินยังไงกันคะ ไม่เห็นหรือไงว่าคนเดินถืออะไรมา”เด็กสาวตรงหน้าหยุดเต้นแล้วแว้ดใส่ชายหนุ่มเสียงดัง เสียงนั่นเพิ่มความสนใจให้ผู้คนรอบข้างเป็นอย่างดี รวมทั้งสองหนุ่มต่างวัยที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่คนละมุมด้วย มุมหนึ่งคือเตชสิทธิ์ ส่วนอีกมุมหนึ่งเป็นภูวกฤษ

“เกิดอะไรขึ้นหรือณิชา”เป็นเตชสิทธิ์ที่เดินเข้ามาสมทบเหตุการณ์ แล้วเอ่ยถามเด็กสาวที่เริ่มมีสีหน้าบึ้งงออย่างคนไม่สบอารมณ์ กัณตินันท์ใจเต้นผิดจังหวะขึ้นมาทันควันเมื่อพอจะคุ้นหน้าว่าเด็กสาวคนนี้คือคนที่เตชสิทธิ์เดินตามหลังตอนช่วงบ่าย

“ก็คุณคนนี้น่ะสิ เดินยังไงไม่รู้ชนเอาโกโก้ร้อนหกรดณิชาหมด”ณิชาเอ่ยบอกคนที่เข้ามาถามเหตุการณ์ พอฝ่ายนั้นได้คำตอบสายตาคมวาวของเจ้าตัวจึงตวัดไปมองคุณคนนั้นอย่างเร็ว

“โทษฉันฝ่ายเดียวไม่ได้นะ มันเป็นอุบัติเหตุ”คนโดนมองรีบบอก ก่อนจะส่ายสายตามองหาคนที่พอจะเข้ามาช่วยชีวิต แน่ล่ะชายหนุ่มกำลังมองหาคนที่ตัวเองเดินตาม นั่นไงล่ะคนที่จะช่วยชีวิตชายหนุ่มเอาไว้ยืนอยู่ตรงประตูทางออกนั่นเอง แต่

“ภูมิ”ชายหนุ่มได้แต่เอ่ยชื่อฝ่ายนั้นคล้ายครางเมื่อเห็นฝ่ายนั้นส่ายหัวอย่างคนนึกเอือมระอาแล้วพาร่างสูงของตัวเองเดินหนีไป
ทางอื่นอย่างไม่ใคร่สนใจตนเลย

“เสื้อผ้าณิชาเปื้อนหมด นายต้องรับผิดชอบ ไม่งั้นนายเจ็บแน่”เสียงเตชสิทธิ์เอ่ยขึ้นเตือนสติให้ชายหนุ่มกลับมาสนใจเหตุการณ์ตรงหน้า

“ฉันก็บอกแล้วไงว่าเป็นอุบัติเหตุ ฉันเองก็โดนไม่ต่างจากน้องเขาเท่าไหร่ เรื่องอะไรฉันจะรับผิดชอบ”คนสติเริ่มอยู่กับตัวเอ่ยหนักแน่น มานึกได้อีกทีอันทีจริงเขาไม่น่ารีบออกตัวเอ่ยขอโทษเด็กณิชานี่เพื่อแสดงว่าตัวเขาเองเป็นคนผิดเลยจริงๆ เห็นหน้าตาดูดีมีชาติตระกูลก็ไม่คิดว่าจะขี้วีนได้ขนาดนี้

“ทำไมพูดแบบนี้วะ อยากเจ็บตัวหรือมึง”เตชสิทธิ์ยกมือกระชากคอเสื้อคนบอกปัดความรับผิดชอบจนคนถูกกระชากตกใจตัวเริ่มสั่น

“เตชสิทธิ์ นี่เธอจะทำอะไรฉัน”ชายหนุ่มรีบเอ่ยออกไปหวังเพื่อให้คนกระชากคอเสื้อตนมีสติยั้งคิดก่อนที่จะทำอะไรป่าเถื่อนใส่ตน

“จะต่อยปากคนอวดดีอย่างนายไง รู้มั๊ยว่าณิชาเขาเป็นใคร”คนกระชากคอเสื้อเหวกลับ คนโดนกระชากหันสายตาไปมองหน้าเชิดของคนที่ถูกกล่าวถึง นึกอยากรู้ขึ้นมาเหลือเกินว่าเด็กสาวนี่เป็นใคร ทำไมถึงได้เชิดได้อย่างน่าหมั่นไส้นัก

“เกิดอะไรขึ้นครับคุณหนูณิชา”หนึ่งเสียงแว่วมาให้ได้ยิน และก็เป็นเสียงของคนที่เข้ามาเฉลยสิ่งที่ค้างคาใจชายหนุ่ม เจ้าของเสียงนั้นเป็น ร.ป.ภ. ที่เข้ามาแจ้งให้เขารู้ว่าคุณหนูณิชานี่เป็นลูกสาวเจ้าของตึกอันใหญ่โตนี่

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่อุบัติเหตุนิดหน่อย”คุณหนูณิชาบอกปัดรำคาญอย่างคนที่ไม่อยากตกเป็นเป้าสายตาใครนานๆ เด็กสาวส่งสายตาให้เตชสิทธิ์ปล่อยคอเสื้อคนที่เดินชนเธอก่อนจะหันไปพูดกับร.ป.ภ.ว่า

“ทีหลังใครจะเข้าจะออกตึกนี้ช่วยดูดีๆด้วยนะคะ ท่าทางคุณคนนี้คงไม่ใช่พนักงานของบริษัทไหนในตึกแน่ๆ สภาพดูเหมือนพวกล้างท่อของกทมดีๆนี่เอง”พูดจบเด็กสาวก็เดินเชิดหน้าหนีไป เตชสิทธิ์ยอมปล่อยมือออกจากคอเสื้ออาจารย์สอนพิเศษตัวเองแต่ก็ไม่วายชี้หน้ากำชับก่อนเดินตามคุณหนูริชานั่นไปว่า

“จำหน้าเขาไว้นะ นั่นน่ะแฟนฉันในอนาคต อย่าคิดอาฆาตอะไรเขาเด็ดขาด นายกับเขามันคนละชั้นกัน”ผู้คนทั้งหมดเดินจากไปหมดแล้วคงเหลือแต่ร.ป.ภ.เท่านั้นที่เข้ามาลากกึ่งจูงแขนคนหมดแรงเดิน
แล้วนำพาให้ออกไปจากตึกอย่างน่าอายในสายตาใครๆ

 :เฮ้อ: สงสัยจะไปอ่านที่บอร์ดพี่บอยกันหมด


gift_deb

  • บุคคลทั่วไป
ค่ะ จะต้องทนไปทำไม เลิกติวไปเลย เด็กอะไรก็ไม่รู้นับวันยิ่งเลวขึ้นเรื่อยๆ :m16:

Donpopper

  • บุคคลทั่วไป
อยากอ่านอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อัพไวๆนะครับจะรอ
 :a1: :a1: :a1: :a1: :a1:

iamhappywood

  • บุคคลทั่วไป
ไปตามอ่านมาแร้ว แต่มาเม้นท์ที่นี่ดีกว่า อิอิ

เอามาลงให้เท่ากันจิ

ออฟไลน์ TONG

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2536
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-4
 :m31: :m31: :m31:

ไม่พ่นไฟใส่มันเลย

จะไปยอมมันทำไม

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
นิยายคุณบอย เรื่องนี้อ่านแล้ว มันได้อารมณ์อยากกระทืบไอ้เด็กนี้จิงๆ

ออฟไลน์ G_wa

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1961/-23
    • https://www.facebook.com/Gwa.Novel/
เข้ามาให้กำลังใจด้วยคน  :L2: :L2: :L2:

อ่านแล้วนิยายพี่บอยทีไร ต้องเกลียดใครสักคนทุ๊กทีเลย :m16: :m16: :m16: :m16:

Kirimanjaro

  • บุคคลทั่วไป
เกลียดเด็กนั่นนิดหน่อย
แต่เกลียดไอ้ภูฯอะไรที่เรียกยาก ๆ นั่นมากกว่านะ


บอกพี่บอยทีนะครับว่าคราวหน้าของชื่อจำง่าย ๆ หน่อย  o2

ออฟไลน์ naumi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
ว้ากๆๆๆ  :serius2: ตั้งแต่อ่านนิยายบอร์ดนี้มา ขอบอกว่าพระเอกเรื่องนี้เลวที่สุด   :L2: :m20:
นอกจากนี้ยังได้รางวัลรวมคนเลวอวอร์ด  :m20: ทั้งไอ้คุนภูมิ คุนน้องณิชา อร๊ายยยย ฆ่ามานนนน :m31:

แต่........ชอบบบบ ชอบเรื่องแบบนี้มากมาย ยิ่งเถื่อนยิ่งชอบบบบ :m1:เอ๊ะ รึเราโรคจิต แห่ะๆๆ :m23:
ฝากตัวเปนแฟนคลับด้วยคร้าบบ :กอด1: :L2:

jurassic

  • บุคคลทั่วไป
เป็นกำลังใจให้อีกคนนะค่ะ   :L2:

ติดตาม ติดตาม

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Loving Course ติวรักสุดใจ นายเกเร By Bboyseries
« ตอบ #69 เมื่อ: 04-06-2008 08:41:14 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
ปีนี้เซ็งเป็ดอวอร์ดคงต้องเพิ่มสาขา พระเอกโฉดที่สุด นายเอกสุดโศก

เอิ๊กๆๆๆ

 :m4:

ออฟไลน์ คุณหนูไฉไล

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 289
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
บางทีตฤณคงต้องทิ้งให้หมดทุกอย่าง แร้วไปตามทางที่เหมาะสมกว่านี้จะดีกว่า

แต่..นี่คือนิยายพี่บอย เพราะฉะนั้น...ชีวิตนายรันทดแค่นี้ยังไม่พอหรอกนายตฤณ (ว่าแร้วก็ตามอ่านอย่างระทึกต่อไป อิอิอิ)

kana

  • บุคคลทั่วไป
เฮ้อออออออ เซ็งเป็ด ชีวิตรันทดมากมาย :seng2ped: :seng2ped:

 :o12:

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
 :m1: :m1: ดีใจ ดีใจ ได้อ่านนิยายบอยอีกแล้ว

 o7 ตัวเอกน่าสงสารเหมือนเคย ส่วนพระเอกก็เริ่มมาเลววววมากมาย

ตอนท้ายๆเอาคืนให้หนักเลยนะครับ

จะตามอ่านต่อไป


ออฟไลน์ zandwizz

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2245
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-7
ในห้องทำงานบนตึก ภูวกฤษพาร่างตัวเองนั่งลงบนโต๊ะประจำได้ไม่ถึงสามนาที รอยยิ้มพรายก็ผุดขึ้นมาแต้มใบหน้าอย่างเด่นชัดจนเพื่อนร่วมงานโต๊ะข้างๆเอ่ยแซวว่าที่ลงไปข้างล่างเมื่อซักครู่นี้ไปเจออะไรมา
พอขึ้นมาที่แผนกถึงได้ดูใบหน้ายิ้มกริ่มแบบนี้

“เปล่า ไม่มีอะไร ก็แค่ลงไปเจออะไรที่มันสบายหูสบายตา”เจ้าของรอยยิ้มที่ถูกแซวเอ่ยปฎิเสธในเบื้องต้นก่อนจะบอกเล่ากลายๆถึงสาเหตุที่ตนขึ้นมานั่งยิ้มเคลิ้มแบบนี้ แน่ล่ะ สิ่งสบายหูสบายตาที่ชายหนุ่มเอ่ยถึงคือใบหน้าเนียนใสและสายตาคมวาวของหนุ่มน้อยที่เขาเกือบจะเดินชนตรงหน้าลิฟท์ตอนที่เขา
ลงไปหากัณตินันท์นั่นเอง เด็กอะไรหน้าตาน่ารักน่าควงชะมัด ชายหนุ่มนึกกรุ้มกริ่มขึ้นมาในใจเมื่อได้หวนนึกถึงแววตาแรกที่เด็กหนุ่มนั่น
มองสบตาตนและตอนสุดท้ายก่อนที่เขาจะขึ้นมานั่งยิ้มเคลิ้มที่โต๊ะทำงานแบบนี้เขายังนึกเสียดายไม่หายที่ไม่ได้มีโอกาสเข้าไปเพื่อสัมผัสกลิ่นกาย
ใกล้ๆตัวของเด็กนี่ตอนที่กัณตินันท์มีเรื่องกับลูกสาวเจ้าของตึกแวบแรกที่ชายหนุ่มมองเห็นว่าเด็กหนุ่มเจ้าของสายตาคมวาวที่เข้าไปทักถาม
ถึงเหตุการณ์ที่คุณหนูณิชาร้องกรี๊ดเขาก็คิดที่จะก้าวเข้าไปสมทบด้วยอีกคนแต่คิดไปคิดมาการที่เขาเข้าไปตรงจุดนั้นในตอนที่คนที่เขาเริ่มรำคาญ
อย่างกัณตินันท์ยืนอยู่ คงไม่เป็นผลดีต่อภาพลักษณ์ภาพแรกที่เด็กหนุ่มรายนั้นจะได้สัมผัสเห็นเขาแน่ ชายหนุ่มจึงจำใจเลี่ยงหนีออกมาจากเหตุการณ์แม้จะนึกเสียดายอยู่ลึกๆก็ตามที แต่ช่างเถอะ เด็กนั่นทำเหมือนจะรู้จักมักจี่กับลูกสาวเจ้าของตึกนี้ เผลอๆอาจจะกำลังตามจีบหรือคบกับคุณเธออยู่ก็ได้ อดเปรี้ยวไว้กินหวานเถอะนะหัวใจ ในหลายๆวันข้างหน้าเชื่อสิว่าเขาต้องได้มีโอกาสพบเจอกับเด็กหนุ่มนั่นบนชายคาตึกนี้ได้อีกแน่นอน ถึงตอนนั้นการสานสัมพันธ์ให้ฝ่ายนั้นได้รู้จักมักคุ้นกับเขามันก็คงจะไม่มีปัญหาอะไร เริ่มต้นอาจจะตะล่อมให้เด็กนั่นไว้วางใจที่จะเปิดอกคุยกับเขาให้ได้ก่อน ต่อไปหลังจากนั้น เด็กนี่จะเป็นแฟนจะเป็นกิ๊กลูกสาวเจ้าของตึกอย่างคุณหนูณิชานั่นเขาก็คงจะไม่สนล่ะ งานนี้ใครดีใครได้หรือถ้าเป็นความหมายอีกนัย มือใครยาวก็สอยได้สอยเอาละกัน โลกไม่ได้สร้างให้ผู้ชายมาคู่กับชะนีเอ้ยผู้หญิงเสมอไปหรอก หึหึ!!

Msg. จากพี่บอยคับ

มาถึงตอนนี้ ก็คงจะส่อเค้าออกมาแล้วนะว่าเนื้อเรื่องจะไปทางไหน ยังไงก็ติดตามกันต่อไปเนาะ

ขอบคุณสำหรับรายชื่อด้านบนที่ตามอ่านกันแบบเหนียวแน่นจริงๆ ขอบคุณมากๆ ยังไงก็อย่าเพิ่งทิ้งกันไประหว่างทางซะล่ะ

แล้วเจอกัน

ปล. มือใหม่หัดโพส ผิดพลาดไงก็ขออภัยด้วยนะค๊าบ.......


ออฟไลน์ uknowvry

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-6
เรื่องนี้ให้อารมณ์แบว่า...ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน...ไงงั้น
555555555
ขอให้เลวกันเสมอต้นเสมอปลายนะครับ
อ่านแล้วซะใจดี

เอ้า สู้ๆหน่อง นายเอกอ่ะ  o13

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11343
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
ยังมารอลุ้นต่อจ้า  :m1: :m1:

Kirimanjaro

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องนี้ให้อารมณ์แบว่า...ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน...ไงงั้น
555555555
ขอให้เลวกันเสมอต้นเสมอปลายนะครับ
อ่านแล้วซะใจดี


เอ้า สู้ๆหน่อง นายเอกอ่ะ  o13

เห็นด้วยครับ   o13

ออฟไลน์ RN

  • Global Moderator
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3649
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1650/-14
 o13

สุดยอดความเลวร้ายยยยยยย

เอาไปสิบนิ้วเลยยยยย o13 o13 o13 o13 o13 o13 o13 o13 o13 o13

Donpopper

  • บุคคลทั่วไป
จะรออ่านต่อไป
 
ระดับนิยายในกระแสเลือดต่ำสุดๆๆๆๆ

ลงต่อไวๆๆๆนะครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Loving Course ติวรักสุดใจ นายเกเร By Bboyseries
« ตอบ #79 เมื่อ: 04-06-2008 21:57:43 »





ออฟไลน์ nOn†ღ

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +502/-6
 :o12: สงสารนายตฤณ เจอแต่คนใจร้าย

winwell

  • บุคคลทั่วไป
ไต๋เลวแบบว่าหาใดมาเปียบเทียบได้-*- :เตะ1: :เตะ1: :เตะ1:
สงสารตฤณ :a11: :a3: :a4:

baros

  • บุคคลทั่วไป
 :oเด็กอะไร ร้ายกาจมากๆ :m31:

ออฟไลน์ คุณหนูไฉไล

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 289
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
สงสัยเรื่องนี้ของพี่บอย คงต้องอ่านตามสูตรเดิมซะแร้ว

คือ . .

"อ่านจากตอนจบ แร้วค่อยย้อนมาจนเริ่มเรื่อง"

แปลกซักนิด แต่เป็นวิธีการที่ดี สำหรับการอ่านนิยายที่บับหัวใจมั่ก ๆ ของพี่บอย อิอิอิ

jammy

  • บุคคลทั่วไป
ชาติก่อนนายเอกทำกรรมไว้มากชาตินี้เลยมีเเต่คนเลวมารุมล้อม เหอๆ o7

jurassic

  • บุคคลทั่วไป
ยิ่งอ่านยิ่งบีบหัวใจ......แต่ทำไม เห็นชื่อนี้ทีไรต้องเข้ามาอ่านให้หัวใจทำงานไม่ปกติทุกที

เฮ้ออออ...

 :L2:เป็นกำลังใจให้ทั้งคนแต่งและคนโพสนะค่ะ

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
โหเรื่องนี้ คนรอบข้างงงงงงงงงงงงงงงเลวได้อีก แต่ละคนแสบสัน

ยิ่งอ่านแล้วมันยิ่งจี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  o12

ออฟไลน์ zandwizz

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2245
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-7
วันแรกของสัปดาห์ ภูวกฤษทำงานไปอย่างรู้สึกแปลกนิดๆที่วันนี้กัณตินันท์ไม่โทรฯมากวน จริงๆเหตุการณ์มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อวันอาทิตย์นั่นแล้ว แต่ช่างเถอะ ฝ่ายนั้นคงจะรู้ตัวแล้วมั้งว่าเขาเริ่มเบื่อความสัมพันธ์ที่เคยสร้างไว้ให้แล้ว

วันนี้น้องคนนั้นจะมาหรือเปล่านะ ใจหนุ่มเฝ้าหวนคิดถึงเด็กหนุ่มหน้าคมใสที่เกือบจะเดินชนกับตนในสัปดาห์ก่อน ใบหน้าเข้ม อมยิ้มนิดๆเมื่อนึกตัวเองว่าเป็นเอามากกับการหลงเสน่ห์คนที่ไม่รู้จักกันแบบนี้ ก็ในวันนั้นวันที่มีสัมพันธ์สวาทกับเพื่อนใหม่ในฟิตเนส ในนาทีสุดท้ายที่กำลังจะถึงจุดสุดยอด คนที่ส่งเสียงครางและกอดรัดร่างกายเขาอยู่คงนึกไม่ถึงสินะว่าในใจและหัวสมองเขากลับคิดไปถึงใบหน้าเด็กหนุ่มที่เขาหลงเสน่ห์ทั้งๆที่ยังไม่รู้จักกัน
.
.
.
.
.



ที่โรงเรียนในช่วงพักเที่ยง เตชสิทธิ์ปลีกตัวออกจากเพื่อนเพื่อไปทานข้าวเที่ยงกับณิชาเช่นเคย ระหว่างเดินกันไป ณิชาชวนคุยไปถึงเรื่องของอนาคตเพราะเวลาที่จะต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้มาถึงเต็มทีแล้ว

“ไต๋ดูๆไว้หรือยังว่าจะเรียนที่ไน คณะไหน”

“นี่เพิ่งเทอมหนึ่งเองนะณิชา ไว้ขึ้นเทอมสองค่อยคิดก็ยังทันนี่”

“จะบ้าเหรอไต๋ จริงๆเขาควรจะคิดกันตั้งแต่เริ่มเรียนม.ปลายแล้วนะ เพราะผลการเรียนเฉลี่ยตั้งแต่ม.4ถึงม.6 ใช้ประกอบสอบแอชมิชชั่นถึง 10%เลยนะ ไต๋จะไปคิดเอาตอนเทอมสุดท้ายใกล้สอบมันจะไปทันได้ยังไง นี่อย่าบอกนะว่าคิดแบบนี้มาโดยตลอด”

“ก็ ก็ อืม ประ ประมาณนั้นแหละ คือไต๋ก็เพิ่งรู้ว่าเกรดเรามีผลด้วย”

“อะไรนะ ไต๋เพิ่งรู้เหรอ”

“ขะ ครับ”

“ตายแล้ว นี่ณิชาคุยอยู่กับเด็กนักเรียนด้วยกันหรือภารโรงกันเนี่ย นี่ไม่ใช่ปีแรกที่เขาเปิดสอบระบบนี้กันนะไต๋ ทำไมไต๋ไม่ใส่ใจอนาคตตัวเองเลย ณิชาผิดหวังในตัวไต๋นะที่ได้ยินไต๋พูดแบบนี้”

“ณิชา ไต๋ขอโทษ ก็นี่ไง หลังจากนี้ไปไต๋ตั้งใจว่าจะตั้งใจเรียนแล้ว”

“ตั้งใจตอนนี้มันจะไปทันอะไรกันล่ะ ไม่เอาแล้ว คุยกับไต๋แล้วปวดหัว ถ้าณิชารู้ว่าไต๋เป็นแบบนี้นะ ณิชาไม่คุยด้วยหรอก ตอนแรกก็นึกว่าแค่เกเรประสาเด็กผู้ชายไปวันๆ แต่นี่คุยไปคุยมากลายเป็นว่าณิชาคุยกับคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ถ้าจะคบกับณิชา ไต๋ต้องทำตัวเองเสียใหม่เลยนะ เอาอย่างแซนด์เขาสิ ทุกวันที่ณิชาคุยกับเขา เขาชวนณิชาคุยเรื่องเรียนตลอด ณิชารู้สึกผิดจังเลยที่วันนี้ริชาตัดสินใจพลาดเลือกคบคนที่เปลือกนอก”

“ณิชา ฟังไต๋ก่อนนะ ไต๋ขอโทษ ก็ ก็ เดี๋ยวไต๋สัญญาเลยว่าไต๋จะปรับปรุงตัวเอง”

“งั้นก็ปรับปรุงตัวเองให้เสร็จก่อนละกัน ค่อยมาว่ากันอีกที”

“ณิชาหมายความว่าไงครับ”

“ก็จากนี้ไป แทนที่เราจะเอาเวลามาเจอกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน สู้ไต๋เอาเวลาตรงนี้ไปติวเข้มให้ตัวเองมีแนวโน้มสอบติดมหาวิทยาลัยดีกว่า ถึงตอนนั้นถ้าเราจะคบกันต่อค่อยมาว่ากัน นั่นหมายถึงถ้าไต๋สอบติดนะ ถ้าไต๋สอบไม่ติด เราก็ทางใครทางมันละกัน ณิชาไม่อยากมีแฟนเป็นคนโง่”

คุณหนูเดินจากไปแล้ว ปล่อยให้คนข้างหลังยืนเข่าอ่อนใจหาย นี่มันวันอะไรกัน ทำไมจู่ๆเขามาโดนบอกเลิกแบบไร้สัญญาณแบบนี้ คนที่เขาเฝ้าตามจีบเป็นปีสองปีกว่าจะได้ใจบางส่วนมาครอบครองกำลังตีจากเขาไป ไม่จริง นี่มันต้องไม่ใช่เรื่องจริง

“สะใจกูจริงโว้ยที่สุดท้ายไอ้หน้าโง่มันก็แห้ว”เสียงเอ่ยแซวดังมาให้ได้ยินตามด้วยเสียงหัวเราะร่วนของคนกลุ่มหนึ่ง คนยืนเข่าอ่อนหันไป
มองที่มาของเสียง ภาพศัลชัยที่ยืนยักคิ้วล้อเลียนเขาในกลุ่มเพื่อนๆมันทำให้เลือดในกายเด็กหนุ่มพุ่งขึ้นอย่างคนเสียหน้า

“ไงล่ะ ไอ้หน้าโง่ไต๋ นี่กูเพิ่งรู้นะว่ามึงมีดีแต่หน้าตา ตะกี้กุล่ะขำแทบตายที่มึงบอกว่าไม่รู้ว่าเกรดตัวเองมีผลต่อการสอบแอชมิชชั่น”ศัลชัยเอ่ยต่ออย่างคนนึกสะใจที่เห็นมารหัวใจถูกกำจัด
ออกจากเส้นทางตนเองเพราะพฤติกรรมโง่เง่าของเจ้าตัวเอง

“มึงหุบปากไปเลยนะไอ้แซนด์ถ้าไม่อยากมีเรื่อง”เตชสิทธิ์ตวาดข่ม ลึกๆเด็กหนุ่มรู้สึกอายอยู่น้อยเสียเมื่อไหร่เมื่อรู้ว่าคู่อริเห็นเหตุการณ์ที่ตนถูกบอกเลิกเมื่อครู่

“มึงกล้าต่อยกูในชุดนักเรียนแบบนี้ก็เอาสิไอ้ไต๋ พฤติกรรมมึงยิ่งฉาวโฉ่อยู่ด้วยในเรื่องเกเร ช่วงนี้เป็นช่วงทำคะแนนตัวเองให้ดีเพื่อจะได้เก็บไว้ใช้ในการสอบ ถ้ามึงโดนพักการเรียนหรือไล่ออกกลางเทอม มึงคิดว่ามันคุ้มมึงก็ต่อยกูเลย”ศัลชัยเอ่ยท้าอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนจะนึกสะใจขึ้นมากลับเสียงเพื่อนเอ่ยสมทบที่ว่า

“เอ้ย ไอ้แซนด์ มึงไปท้ามันแบบนั้นมันเสี่ยงนะโว้ย มึงก็ได้ยินแล้วนี่ว่าไอ้ไต๋มันรู้เรื่องเกี่ยวกับการสอบแอชมิชชั่นแค่ไหน คะนงคะแนนม.ปลายอะไรมันไม่สนใจหรอก เพราะมันคิดว่าไม่มีผลต่อการสอบ”เสียงหัวเราะดังระงมไปทั่ว ก่อนที่กลุ่มคนทั้งหมดจะเดินจากไป ปล่อยให้คนที่โดนรุมว่ายืนกำหมัดแน่นตัวชาอย่างคนที่โกรธแล้วทำอะไรไม่ได้ เด็กหนุ่มนึกพาลไปถึงคนบางคนที่ได้ชื่อว่าเป็นอาจารย์สอนพิเศษของตัวเอง วันเวลาหลายเดือนข้อมูลตรงนี้ไม่เคยหลุดออกจากปากฝ่ายนั้นแล้วกระทบเข้าหูเข้าเลยแม้แต่ครั้งเดียว การที่ทำให้เขาได้อายแบบนี้มันต้องรับผิดชอบ มันต้องรับผิดชอบ!!



กัณตินันท์รู้สึกแปลกใจนิดๆเมื่อได้รับการติดต่อจากเตชสิทธิ์ว่าวันนี้ช่วยมารับเขาที่หน้าโรงเรียนด้วยเพื่อที่จะกลับบ้านด้วยกัน

“ทำไมเธอไม่กลับเองล่ะ”ชายหนุ่มถามลูกศิษย์

“ถามทำไม ให้มาก็มาเถอะน่า ยังไงๆนายต้องไปบ้านฉันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”เตชสิทธิ์ตอบกลับไปก่อนจะตัดบทส่งท้ายว่า

“มาถึงแล้วโทรมานะ จะรอ”เสียงสัญญาณถูกตัดไป คนถูกออกคำสั่งนิ่วหน้าหน่อยๆ แต่ก็ไม่อยากคิดอะไรมาก นายนั่นมันผีเข้าผีออกอยู่แล้ว แวะไปรับมันอย่างที่มันบอกนั่นแหละ ขี้เกียจมีเรื่องให้ปวดหัว

ทางด้านที่โรงเรียน เตชสิทธิ์ยังไม่บอกถึงเรื่องที่ตนถูกบอกเลิกกับเพื่อนๆเพราะเกรงจะเสียหน้า แต่เรื่องที่เด็กหนุ่มนำมาบอกเล่าเพื่อนแทนคือยกเมฆเรื่องที่ตัวเองโดนเกย์หนุ่มอย่างกัณตินันท์ตามตื้อ แน่ล่ะเพื่อนในกลุ่มไม่มีใครซักคนรู้จักกัณตินันท์ว่าอยู่ในฐานะไหนกับคนเล่าเรื่อง

“วันนี้มันบอกจะมาดักรอเจอกุที่หน้าโรงเรียน คราวนี้ล่ะมึงช่วยกูจัดการกับมันหน่อยนะ รำคาญมันมานานแล้ว ตามตื้อกูอยู่ได้ ทำยังกะกูจะชอบมันซักวันอย่างนั้น”คนเล่าเรื่องออกอุบายว่าจะให้เพื่อนช่วยจัดการเหยื่ออารมณ์โกรธยังไง

“เอางั้นเลยเหรอไอ้ไต๋ ตึกนั้น ผ.อ.สั่งห้ามไม่ให้ใครไปป้วนเปี้ยนมึงก็รู้”ไอ้ต้อมเอ่ยขัดเมื่อฟังอุบายที่เพื่อนตัวดีบอกว่าจะจับเกย์ขี้ตื้อนั่นไปมัดไว้ที่ตึกร้างหลังโรงเรียน
ที่ใครๆก็ร่ำลือว่าผีดุนักหนา

“ก็เพราะงี้ไงกูถึงต้องเลือกเอาตึกนั้น กุไม่อยากให้ใครไปช่วยแก้มัดไอ้ตุ๊ดนั่น สั่งสอนมันแบบนี้ให้อยู่กับผีเรือนที่นั่นซักคืน ต่อไปมันจะได้เลิกยุ่งกะกูซะที”

“แล้วมึงไม่กลัวเขาเอาเรื่องมึงเหรอ”หนุ่มเสนอความคิดอีกคน

“อย่างมันนั่นนะจะกล้าเอาเรื่องกู พวกมึงไม่ต้องห่วงหรอก กูเป็นวางแผน กูก็มีทางแก้เกมละกัน”เตชสิทธิ์เอ่ยสรุป สัญชาตญาณบางอย่างบอกว่ากัณตินันท์คงไม่กล้าหืออะไรกับตนมากนักจึงกล้าเอ่ยออกไปแบบนั้น การกลั่นแกล้งคนๆนั้นครั้งนี้เขาก็แค่อยากแก้เผ็ดที่พาลว่าฝ่ายนั้นสอนอะไรเขาไม่ได้เรื่องทำให้เขาเสียทั้งคนที่กำลังจะคบกัน
และยังได้อายคู่อริอีกถึงเรื่องที่โดนบอกเลิก

กัณตินันท์มาถึงที่นัดหมายในตอนเย็น พอเจอหน้าลูกศิษย์ก็รู้สึกประหม่านิดๆ ไม่ดูด้วยเพราะดวงหน้าใสคมของฝ่ายนั้นหรือเปล่าที่ทำเอาใจเกิดสั่นขึ้นมาอย่างประหลาดเมื่อเดินคู่เจ้าตัวไปตาทางที่เจ้าตัว
อ้างว่าลืมกระเป๋าไว้แล้วต้องกลับไปเอา

“นี่มันลึกเกินไปแล้วนะเตชสิทธิ์ เธอไปทิ้งกระเป๋าไว้ที่ป่าช้าหรือไงหึ”คนใจสั่นอดที่จะแขวะออกมาไม่ได้ตามนิสัย ก่อนจะชะงักตามคนเดินนำหน้าที่หยุดเดินซะดื้อๆเมื่อเดินมาถึงที่ลับตาคน

“จะบ่นทำไม ไม่อยากมาทำไมไม่บอกตั้งแต่ต้น”คนหยุดเดินหันมาตวาด

“นี่ถ้าเธอฟังคำพูดฉันซักคำเธอก็คงจะรู้ว่าฉันปฏิเสธเธอไปแล้ว”คนถูกตวาดเอ่ยเถียงก่อนจะตัดสินใจหันหลังจะเดินกลับ เพราะบรรยากาศ
มันเปลี่ยวพิกล

“จะไปไหน”เตชสิทธิ์เอ่ยตามหลังพลางรีบฉุดข้อมือคนจะเดินหนีไว้

“เอ๊ะ นี่เธอจะทำอะไรเตชสิทธิ์”กัณตินันท์เอ่ยทักอย่างตกใจ ก่อนจะตัวเย็นวาบกับสายตาดุๆที่คนฉุดมือมองส่งให้ ภาพเหตุการณ์ที่ตนเองโดนเล่นงานในห้องน้ำวันนั้นแล่นมาในสมองเป็นฉากๆ

“ไม่นะเตชสิทธิ์ นี่เธอไม่ได้คิดจะแกล้งอะไรฉันอีกแล้วใช่มั๊ย”คนนึกย้อนเหตุการณ์เอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น แต่พอเห็นรอยยิ้มหยันอย่างที่เคยเจอก็ทำเอาใจที่พยายามจะเย็น เย็นไม่ลง

“ปล่อยฉันเตชสิทธิ์ ฉันจะกลับ ฉันไม่อยู่ที่นี่กับเธอแล้ว ไอ้เด็กบ้า”ชายหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างคนจิตหลุดด้วยเพราะกลัวว่าตัวเองจะโดนรังแกอะไรอีก แล้วสิ่งที่กลัวก็เกิดขึ้นจนได้ เมื่อร่างทั้งร่างโดนผลักให้ลมกลิ้งไปกับพื้น

“นี่ นี่เธอคิดจะทำอะไรฉันน่ะ”คนตัวล้มรีบเอ่ยขึ้น ก่อนจะหน้าชาเมื่อเห็นร่างของเด็กนักเรียนสามสี่นายเดินออกมาจากที่ซ่อน

“พี่เขาก็ดูดีนี่หว่าไอ้ไต๋ นี่มึงหลอกพวกกูหรือเปล่าเนี่ยที่ว่าเขาเป็นเกย์โรคจิตตามตื้อมึงน่ะ”หนุ่มเป็นคนเอ่ยคนแรกเมื่อได้เห็นสีหน้าและแววตาหวดหวั่นของคนท
ี่เพื่อนเล่าถึงพฤติกรรมให้ฟัง

“มึงชอบของแปลกหรือไอ้หนุ่มถึงไปบอกว่ามันดูดีน่ะ จะอยู่กับมันเลยมั๊ยล่ะเดี๋ยวกูจัดให้ เชือกกูมีเหลือเฟือ”คนสร้างสถานการณ์เอ่ยขัดขึ้น โดยไม่สนใจแววตาของอาจารย์สอนพิเศษตัวที่หันมามองควับตอนที่เพื่อนตัวดีเอ่ยจบ

“นี่มันหมายความว่าไงเตชสิทธิ์”กัณตินันท์เอ่ยถามเมื่อเริ่มงงกับเหตุการณ์ ชายหนุ่มทำท่าจะลุกขึ้น แต่แล้วต้องหงายร่างกลับลงไปใหม่เมื่อเท้าทั้งเท้าของลูกศิษย์ตัวดีพุ่งเหยียบเข้าที่หน้าอกเขาเต็มๆ

“โอ้ย เตชสิทธิ์ ฉันเจ็บนะ”คนโดนเหยียบจนร่างจมพื้นร้องขึ้นสุดเสียงอย่างเจ็บและแน่นภายในอก

“เจ็บสิดี มึงจะได้จำและไม่ต้องมายุ่งกับกูอีก”คนเอ่ยตวาดกลับอย่างไม่แยแส หนำซ้ำเด็กหนำยังเอ่ยตัดหน้าคนใต้ฝ่าเท้าที่กำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่างว่า

“เฮ้ยพวกมึง จับมันมัดแล้วช่วยกูลากมันไปให้ผีเจ้าที่ที่นี่เล่นงานมันหน่อยโว้ย”กัณตินันท์อ้าปากค้างตาเหลือกลาน ชายหนุ่มเริ่มรู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตนในสถานที่เปลี่ยวๆแบบนี้

“ไม่นะเตชสิทธิ์ เธอจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ”ชายหนุ่มเอ่ยอ้อนวอนเมื่อแค่นึกว่าจะต้องโดนอะไรก็ขนลุกไปทุกเส้นแล้ว

“ทำไมกูจะทำไม่ได้ มึงเป็นอะไรกะกู”เตชสิทธิ์เอ่ยใส่หน้าอย่างไม่แคร์อีก ก่อนจะออกคำสั่งให้เพื่อนเร่งมือเพราะด้วยพระอาทิตย์ใกล้ลับแสงเต็มทน
.
.
.
.
.
.
โปรดติดตามตอนต่อไปครับ


Boy

Kirimanjaro

  • บุคคลทั่วไป
อ่ะนะ  เดี๋ยวก็ต้องไปง้อกัณฯอยู่ดีให้ช่วยติวให้  ตอนนั้นค่อยเอาคืนให้จั๋งหนับไปเลยก็แล้วกัน
ถือว่าหล่อแล้วเลว  เดี๋ยวปั๊ดส่งนายแบดมาตบเกรียนแตก  ฮ่าๆๆๆ

gift_deb

  • บุคคลทั่วไป
โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย ยิ่งอ่านยิ่งสารเลวววววววววววว :m16: :m16: :angry2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด