Who are father & mother? เด็กนี่...ลูกใคร? สํารวจการรวมเล่ม น.24 23.01.59
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Who are father & mother? เด็กนี่...ลูกใคร? สํารวจการรวมเล่ม น.24 23.01.59  (อ่าน 223592 ครั้ง)

ออฟไลน์ happy-jigsaw

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 362
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-0
 :really2: :really2:



4 อดีตของน้องเอ๋ย เจ้าเอ๋ย ไอ้เอ๋ย ไอ้เหี้ยเอ๋ย





ตอน 4 ขวบมีความหลังฝังใจ


แม่ที่เลี้ยงดูกันมาอยู่ดีๆ จู่ๆ ก็เอามาปล่อยทิ้งไว้ข้างทาง


ข้างทางถนนที่เอ๋ยไม่เคยมา ไม่เคยรู้จัก


แม่กอดเอ๋ยไว้ตลอดเวลาที่อยู่บนรถ โน้มหัวเล็กของเอ๋ยให้ซุกซบอยู่ที่อกของแม่


เอ๋ยมองไม่เห็นสองข้างทาง


รู้ตัวอีกทีก็เห็นรถที่นั่งมาแล่นลิบไปไกลสุดสายตาเสียแล้ว...เอ๋ยจึงเข้าใจ


เข้าใจว่าเป็นเด็ก 4 ขวบที่ถูกแม่ทิ้งไว้ข้างทาง


เดินเร่ร่อนไม่ร้องไห้อ้อนวอนใครให้ตามหาแม่อยู่ 3 วัน หิวจนแสบท้อง หนาวกายจนสั่น ลมหายใจเริ่มแผ่ว


เอ๋ยก็มาเจอบ้านเด็กกำพร้า เดินเข้าไปบอกกับยามว่า ตัวเองเป็นเด็ก 4 ขวบที่ถูกแม่ทิ้ง


ลุงยามไปตามแม่ใหญ่ของบ้านมา...เอ๋ยถูกโอบกอดถูกปลอบประโลมทั้งๆ ที่เนื้อตัวมอมแมม


และตอนนั้นเองที่เด็กน้อย 4 ขวบ โดนแม่ทิ้งร้องไห้งอแงออกมาสมเด็ก


อยู่บ้านเด็กกำพร้าไม่มีอะไร ตื่นมาตอน 7 โมงเช้า ล้างหน้าแปรงฟันอาบน้ำ กินข้าวเช้า ดูการ์ตูน เรียนหนังสือ พักเที่ยง กินข้าว นอน ตื่นมาเรียน เล่นตอนเย็น แล้วก็อาบน้ำเตรียมเข้านอน


น้องเอ๋ยเป็นเด็กว่าง่ายของพี่เลี้ยงของครูใหญ่ครูเล็กและของแม่ใหญ่


เคยถูกเพื่อนตัวโตกว่ารังแกตอนอายุ 7 ขวบ โดนต่อยปากแตกบวมเจ่อเลย แต่เอ๋ยก็ไม่ร้องไห้ เสียน้ำตายาก เพราะเก็บไว้ในใจ

เป็นพี่ที่คอยดูแลน้องๆ ที่ถูกรับมาใหม่


จน 9 ขวบยายกับน้าก็มาตามหาตัวเอ๋ยพบ แสดงหลักฐานยืนยันตัวด้วยใบสูติบัตรของเอ๋ย รับตัวเอ๋ยไป และพาเอ๋ยไปอยู่บ้านนอก


ได้เปลี่ยนจากน้องเอ๋ยมาเป็นเจ้าเอ๋ย


วันไปถึงเอ๋ยได้กราบแม่


แม่นอนอยู่ในโลง


และไม่หายใจแล้ว


ไม่มีความรู้สึกอะไรเท่าไหร่ ห่างจากอกแม่ตั้ง 5-6 ปี ก็อยู่ได้มาตลอด แล้วหากแม่จะจากไปตลอดกาล เอ๋ยก็ว่าเอ๋ยอยู่ได้


เป็นเด็กคอยเลี้ยงควายพาควายไปกินหญ้ากินน้ำแทนยายและน้าสาวที่ออกรับจ้างขุดมันรดน้ำถางหญ้าไปเรื่อย


บ้านเอ๋ยจนมาก วันๆ กินข้าวกับผักต้มที่ปลูกไว้ริมรั้วบ้านกับพริกละลายน้ำปลา อดยากกว่าตอนอยู่บ้านเลี้ยงเด็กกำพร้าเสียอีก


แต่ก็มีความสุขดี


น้าไปซื้อหนังสือเก่าพวกเลขกับภาษาไทยเอยมาให้อ่าน ผู้ใหญ่บ้านก็ยื่นมาช่วยเหลือให้เอ๋ยได้สอบชิงทุนเรียนมัธยมได้


ตอนได้เรียนก็รับจ้างลอกการบ้านให้เพื่อน ทำการบ้านให้ แล้วก็ชอบไปขลุกอยู่ที่อู่รถในหมู่บ้าน เจ้าของร้านก็จะให้เงินค่าช่วยล้างรถนิดๆ หน่อยๆ วันละสิบบาทยี่สิบบาท รวมกับเงินรับจ้างเพื่อนวันๆ ก็มีถึงร้อย เอามาซื้อกับข้าวให้ยายกับน้ากินนอกจากผักต้ม ไข่ต้ม น้ำพริก และปลาเผาที่หาตามท้องนา


ตอนนั้นเองที่เปลี่ยนจากเจ้าเอ๋ยมาเป็นไอ้เอ๋ย


เรียนจบมัธยมต้นด้วยทุนก็เรียนต่อมัธยมด้วยทุนอีก เอ๋ยเรียนเก่งและเป็นเด็กดี แต่ยังไม่ทันจบมัธยมหก ยายก็จากไปด้วยโรคชรา


คราวนี้เอ๋ยก็ไม่ร้องไห้ ใครๆ ก็ว่าเข้มแข็ง แต่เอ๋ยร้องไม่ออก มันจุกอย่างเดียว จุกเจ็บอยู่ในใจ


เหลือกันอยู่สองน้าหลาน เอ๋ยก็ต้องจากน้ามาเรียนในตัวเมืองเสียแล้ว แต่ไม่ปล่อยให้น้ารับจ้างทั่วไปแล้ว ให้ปลูกผักขายในหมู่บ้านพอได้กินไปแล้วเอ๋ยก็หางานพิเศษทำส่งให้น้าใช้เดือนละพันสองพันตัวเองก็เก็บไว้ค่ากินอยู่เดือนละสามพันกว่าบาทได้


อยู่กับเพื่อนฝูงก็ไม่ได้เที่ยวอะไรกันหรอก มีแต่จนๆ ทั้งนั้น แถมหน้าตาก็เถื่อนจะเที่ยวกับสาวก็หมดหวังกันตั้งแต่แรกละ


ทีนี้ล่ะได้เปลี่ยนจากไอ้เอ๋ยมาเป็นไอ้เหี้ยเอ๋ย



แต่เห็นหน้าตาอย่างนี้เอ๋ยก็รักเด็กนะ ก็เคยโดนทิ้งนี่หว่า


ไม่เหมือนไอ้พัช ไอ้ห่า หล่อ รวย อย่างเดียว


หัวใจไม่มี



กูเลี้ยงน้องแพเองก็ได้...ถ้ามึงไม่เลี้ยงน่ะ...







*******************



ไม่มีบทพูดเนอะ บทบรรยายชีวิตอันรันทดของน้องเอ๋ย ซิกกก   :hao5:



ออฟไลน์ no.fourth

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 890
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1
เอ๋ยยยย :o12: :o12:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
 :hao5: คนดี

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
เอ๋ยน่ารักอ่ะ รักเด็กด้วย  :katai2-1:
เป็นกำลังใจให้คนเขียนจ๊ะ

ออฟไลน์ nai_ball

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
น่าติดตามๆ รอๆครับ

ออฟไลน์ fammi50

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-2
รอตอนต่อไปอยู่นะคะ

ออฟไลน์ fahhee_zeze

  • Love you...YAOI~
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 297
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
จำได้ว่าตอนเข้ามาอ่านยังเป็นตอนแรกอยู่เลยย แป๊ปๆ มาตอนสี่ล่ะ =_=


แล้วสรุปใครรุก ใครรับ ถถถถถถถ ไคลแมกซ์มันอยู่ตรงเน้!!!  :hao7: :hao7: :hao7:



ออฟไลน์ Min*Jee

  • เอวรี่ติงจิงกะเบล
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-5
โอ๋ๆ เอ๋ยเลี้ยงน้องแพดีๆน้าาาาา
รอตอนต่อไปป

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-3
น่าสนใจค่ะเรื่องนี้

แต่....ทำไมมันแต่ละตอนมันสั้นจัง  :L2:

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
ตอน 4 สั้นได้ใจ  :mew1:

ดีแล้วที่เอ๋ยโตขึ้นมาไม่เสเพล แถมรักเด็กด้วย :)

แต่ผญที่เอาเด็กมาปล่อยไว้นี่นิสัยไม่ดีมาก อย่างน้อยคุยกันก่อนก็ยังดี

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Who are father & mother? เด็กนี่...ลูกใคร? ch.4 [20/04]
« ตอบ #39 เมื่อ: 21-04-2015 08:53:13 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ milin03

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
แต่ล่ะตอนสั้นไปนะ
แต่ก้ขอบคุณค่ะ :katai4:

ออฟไลน์ happy-jigsaw

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 362
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-0
 :really2: :really2:



5 เพราะตัดสินกันจากเพียงภายนอก



ชื่อบิดา นายพัชระ วรรณเสถบุตร


มันเป็นชื่อที่เขียนไว้ในสมุดบันทึกประจำตัวการฉีดวัคซีนของเด็กชาย ภพรรนตรี วรรณเสถบุตร


นอกจากนั้นยังมีบันทึกการเจริญเติบโต


สิ่งที่อยู่ในนั้นทำให้เอ๋ยรับรู้อยู่สามอย่าง


น้องแพมีชื่อผู้เป็นบิดาคือไอ้พัช ไอ้พัชมันชื่อจริงว่าพัชระ นามสกุลมันก็ยาวๆ เนี่ยแหล่ะ ทำไมจะจำไม่ได้อยู่หอเดียวกันตั้งเป็นปี


สองคือน้องแพอายุ 1 ขวบ 10 เดือน อายุพอๆ กับเด็กๆ แถวบ้านที่เขาเคยเลี้ยงก่อนมาเรียนมหา’ลัย นับถือกันเป็นพี่เป็นน้องเป็น
อาหลานก็ว่ากันไปที่ผู้ใหญ่จะให้เรียก



อายุเท่านี้กำลังเจรจาเก่งเลย ไอ้เอ๋ยปวดหัวมาเยอะ แต่ท่าทางแพไม่น่าจะใช่เด็กซน ขนาดเขาพามาห้องพักเก่าๆ เหมือนรูหนูที่ใช้ซุกหัวนอน (ปี 3 ก็โดนไล่ออกจากหอในเรียบร้อยแล้วล่ะ) ยังนั่งนิงมองไอ้เอ๋ยกับไอ้แกวตาแป๋วไม่หือไม่อืออะไรเลย


และอย่างที่รู้คือ อย่างน้อยแม่ของเจ้าจ้อยก็ไม่ใจร้ายขนาดไม่พาลูกเต้าไปตรวจเช็คสุขภาพหรือฉีดวัคซีนเลย ก็ยังทำหน้าที่แม่ได้อยู่


แล้วเอาลูกมาทิ้งไว้ทำไม? ลูกของไอ้พัชจริงๆ?


“ไอ้เอ๋ย มึงแน่ใจนะว่านี่ชื่อไอ้พัช” แกวยังจ้องสมุดที่ระบุชื่อบิดาไว้อย่างชัดเจนอย่างไม่เชื่อสายตา ในสมุดไม่ได้บอกอะไรมาก แค่บันทึกน้ำหนักส่วนสูงของน้อง มีชื่อน้อง และก็ชื่อพ่อมัน


“กูอยู่ห้องเดียวกับมันตอนปีหนึ่งนะเว้ย วันไหนลืมกุญแจก็ไปขอที่ห้องแม่บ้านก็ต้องเอาชื่อมันชื่อกูสลับกันไปขอออกจะบ่อย เอาเป็นว่ากูจำได้ขึ้นใจเลยล่ะ” ไอ้เอ๋ยนอนเท้าแขนตัวเองปากคุยกับเพื่อนแต่มือหยอกเด็กเล่นตาก็มองไม่วาง


ไอ้ห่านี่รักเด็กไม่สมเป็นมัน


คนถามก็ยังนิ่งอึ้งไม่หาย นี่ก็คิดไปแล้วล่ะว่าน้องแพเป็นลูกไอ้พัช ก็หลักฐานที่มีอยู่น้อยนิดมันชี้ตัวซะขนาดนี้


“แล้วมึงเอาไง” แกวถามต่อ นึกหมันไส้ไอ้คนเอานิ้วไปจิ้มๆ แหย่ๆ น้องแพให้จั๊กจี๋เล่น


“กูก็เลี้ยงไง” เอ๋ยตอบแบบไม่ใส่ใจหยอกน้องเล่นอย่างนึกชอบใจที่เห็นปากเล็กๆ ยกยิ้มกว้างและตัวป้อมๆ ที่คอยหลบหลีกนิ้วมือของเขา


มันน่าจับฟัดดดดดด


“ไอ้เอ๋ยมึงเอาดีๆ แค่กูกับมึงนี่วันๆ ก็แดกแต่ปลากระป๋องแล้วนะ จะเอาอะไรมาเลี้ยงลูกเขา” แกวเหนื่อยหน่ายใจ เพื่อนทำตัวเหมือนผู้ดีมีตังค์ เงินจะยัดห่ายังไม่มี


“เออน่า เดี๋ยวหางานเพิ่ม”


“มึงทำงานจนชั่วโทงเรียนไม่พอแล้วนะเอ๋ย” แกวสวน นั่งมองเพื่อนด้วยแววตาจริงจัง กระตุกแขนคนนอนอยู่ให้ลุกขึ้นมาคุยกันดีๆ

เอ๋ยยอมแพ้เรี่ยวแรงน้อยๆ ของไอ้แกว ลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิลากเอาน้องมานั่งตักจ้องไอ้แกวด้วยกันอีกคน


“ยะ...อย่าเอาเด็กมาต่อรองนะมึง” แกววูบไหว เห็นตากลมๆ นั่นมีน้ำตาคลอเพราะเพื่อนตัวดีแกล้งก็ได้แต่หลบสายตาหนี


“มึงจะให้น้องไปอยู่ในบ้านเด็กกำพร้าหรอ” เอ๋ยถามเสียงนิ่ง ดูก็รู้ว่ามันจะหยั่งเชิง


“กูหมายถึงให้มึงไปคุยกับไอ้พัชใหม่”


“ก็คุยแล้ว มันจะเอาน้องไปอยู่ที่บ้านแบบนั้น” เอ๋ยสะท้อนใจ ตัวเองเจอแบบไหนมาก็ไม่อยากให้เด็กโดนแบบนั้นหรอก


“แต่มึงต้องดูกำลังตัวเองด้วยนะเอ๋ย” แกวอ่อนอกอ่อนใจ เสือกมีเพื่อนรักเด็ก


“กูจะเลี้ยงแพ”


“มันจะยุ่งยากนะมึง”


“กูจะเลี้ยงแพ”


“มึงคิดว่ามึงจะรับปัญหาที่จะตามมาได้ไหม”


“กูจะเลี้ยงแพ”


“ไอ้เอ๋ย!!!” แกวจ้องเขม็ง ไอ้เอ๋ยมันรั้น เอ๋ยเองก็ไม่หลบสายตา จ้องกันจนจะท้อง


“เอ๋ย..เอ๋ย” เสียงเล็กดังขึ้นจากปากจิ้มลิ้มบนตักของเจ้าของห้อง คนถูกเรียกชื่อนิ่งเงียบไปด้วยความรู้สึกอุ่นซ่านในหัวใจ ก้มลงมองเด็กน้อยในอ้อมกอดแล้วกระชับมือโอบกอดแน่นยิ่งขึ้น


“อย่าทิ้งแพ...อย่าทิ้งนะ” เด็กน้อยเงยหน้าจ้องตาเรียว ลมหายใจของผู้ใหญ่สะดุดพร้อมกับอาการบีบรัดที่ตีตื้นขึ้นมาจนน้ำคลอเต็มตาสองข้าง


“มึง...จะให้กูทิ้งแพจริงหรอแกว”


“ไม่...ไม่ต้อง...กูช่วยมึงเลี้ยงเอง”


 




**********






เอ๋ยกับแกวจูงมือเล็กคนละข้างลงมามินิมาร์ทใต้หอเก่าๆ โทรมๆ ที่เช่าอยู่ หอนี้อยู่ลึกสุดของซอยข้างหอใน เดินเข้าออกก็ไกลอยู่ที่ราคาเดือนละพันหน่อยๆ ทำให้ตกลงใจอยู่อย่างไม่ต้องคิดเรื่องมาก


“แพกินอะไร” แกวถามตัวน้อย คนถูกถามเงยหน้าจนคอตั้งมองผู้ถามด้วยใบหน้างงประสาเด็ก


“กินอะไรดี?” แกวนั่งยองๆ กลัวคอเล็กหัก เอ่ยถามอีกรอบอย่างช้าๆ


“นม” น้องแพตอบเสียงแผ่วอย่างหวั่นๆ ใบหน้ากลมนั้นก้มต่ำไม่กล้าสบตา


“น้องกลัวมึงอ่ะแกว” เอ๋ยกวนเพื่อนไอ้แกวก็ตวัดสายตาเรืองรองส่งให้


“มึงหน้าตาน่าเข้าหาตายห่า” ไอ้แกวกระเง้ากระงอดน่าถีบเข้าที ก็มันหน้าตอบเหมือนคนติดยาซะขนาดนั้น ไม่ใช่ว่าหน้ามันดูโจรนะ แต่หน้ามันดูเป็นพวกขี้โรค ผอมบางกว่าผู้หญิงหุ่นทั่วๆ ไปเสียอีก


สองเพื่อนหูคู่ยากคู่เร้นเเค้นกัดกันไปเลือกของกินของใช้กันไป ก็พอดีกับที่รถหรูคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดใกล้กับมินิมาร์ท จริงๆ แล้วรถหรูๆ แบบนี้ไม่น่าจะเฉียดมาใกล้สุดซอยขนาดนี้ถ้าไม่ใช่เพราะร้านเหล้ามันอยู่ฝั่งตรงข้ามน่ะนะ


“รถไอ้พัช” เอ๋ยพึมพำกับเพื่อน แกวก็พยักหน้ารับรู้ จริงๆ ไอ้เอ๋ยไม่ต้องบอกก็รู้อยู่น่ะนะ เห็นบ่อยจะตาย


รถหรูจอดนิ่งอยู่ที่หน้าร้านเหล้าเล็กๆ ที่ตอนเช้าทำเป็นร้านกาแฟพอขายให้นักศึกษามีที่หากินบ้างส่วนตอนเย็นก็เปิดชั้นบนที่เป็นดาดฟ้าเป็นร้านชิลนั่งดื่มนั่งดูบอลตามประสาเด็กวัยรุ่นไป


ไอ้เอ๋ยชักสีหน้าใส่ฝูงของพัชกระตุกแขนเล็กของเด็กชายตัวน้อยก่อนพยักหน้าเรียกเพื่อนให้เดินกลับหอตน


“มึงยังไม่ไปส่งเด็กให้ตำรวจอีกหรอวะ” ไอ้พัชนึกอยากมีเรื่องคุย เดินมาพร้อมกับฝูงอีก 2 ตัว


“เสือก” เอ๋ยตอบกลับสั้นๆ แต่แค่นั้นทำเอาพัชแถมพุ่งเข้าใส่


“มึงจะมีปัญญาเลี้ยง?” พัชถามกลับเสียงดังกว่าเดิม มองดูถุงพลาสติกที่ใส่นมหลายกล่องแล้วเหยียดยิ้มมองหน้าคนถือ


“เด็กน่ะ เขาต้องได้กินนมดีๆ มีอาหารให้ทุกมื้อ เอาไปอยู่บ้านก็สบายแล้ว มึงจะเอามันมาลำบากทำไม” พัชถามอย่างดูแคลน ก็พอจะรับรู้มาบ้างว่าไอ้เอ๋ยไม่ได้มีจะกิน ยิ่งเพื่อนมันยิ่งแล้วใหญ่ อยู่ด้วยกันพากันล่มจริงๆ


“พวกกูไม่มีแดกแต่มีหัวใจว่ะ” เอ๋ยยียวนตอบ ไม่สะทกสะท้านกับคำดูแคลนหรอก ชีวิตแม่งก็โดนอย่างนี้มาตลอด


เด็กน้อยซุกหน้าลงกับต้นขาผอมๆ ของแกว กลัวคนตรงหน้าที่แม่ชอบเอารูปให้ดูอยู่บ่อยๆ ว่าเป็นพ่อ


ทำไมพ่อทำหน้าดุ?



“พ่อ...” เสียงเล็กเรียกแบบไม่ชัด แต่ทำผู้ใหญ่ที่ส่งสายตาห้ำหั่นกันเงียบลง


“มึงช่วยจัดการเด็กที่มึงเก็บมาเลี้ยงแล้วบอกด้วยว่ากูไม่ใช่พ่อมัน” พัชสะบัดหน้าหน้าเดินกลับไปทางรถตน หมดอารมณ์จะกรอกเหล้า


เอ๋ยเห็นแต่เพื่อนมันสองคนเดินเข้าร้านแล้วมันก็ขับรถออกไป


“แพ ไม่ต้องไปเรียกมันว่าพ่อนะ ต่อไปนี้พวกพี่จะเลี้ยงแพอีก เข้าใจไหม” เอ๋ยหมันไส้ เหลียวแลก็ไม่เหลียวแลแต่น้องก็เรียกว่าพ่อๆ อยู่ตลอด


เด็กน้อยไม่เข้าใจหรอกทั้งหมดหรอก คิดไม่ทัน แต่ก็พยักหน้าตามเอ๋ยบอก ก่อนกอดคอคนตัวโตแน่นเมื่อถูกอุ้มขึ้นเหนือพื้น


“ป่ะ...กลับบ้านเรากัน เนอะแพเนอะ ไอ้แกวด้วย”


“อื้อ!”


“เออ”














***************




มันสั้นเพราะตัวคนเขียนสั้น...(ไม่ใช่)


 :hao7: :hao7:


พัชจะโดนข่วนไหม   :katai3:


ออฟไลน์ Loste

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 430
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
สงสารน้องแพ  พัชใจร้าย :ling1: :ling1:

ออฟไลน์ rabbit-orange

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 86
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
 :mew4: :mew4: :mew4:

ออฟไลน์ BoolinMini

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 220
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
ไม่ข่วนคร่าาาาา :katai2-1:

แต่กระทืบเลยยย :z6:

ออฟไลน์ kyungploy

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 335
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
น้องแพน่ารักแต่เอ๋ยน่ารักกว่าอีก ฮือ ใจดีจัง ส่วนพัชทำไมใจร้ายได้ขนาดนี้วะ = _ =

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
น้ำตาจะไหลอีกแล้ว

ออฟไลน์ waterlily

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 150
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
น้องแพน่าสงสารมากมาย :a5: :m31: :serius2: :pig4:

ออฟไลน์ nai_ball

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ไอ้พัชชชชชชชชชชชช  :m16: :z6:  รอตอนต่อไปครับ :o12:

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
รอมาต่อ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Who are father & mother? เด็กนี่...ลูกใคร? ch.5 [21/04]
« ตอบ #49 เมื่อ: 21-04-2015 23:57:19 »





ออฟไลน์ iamtsubame

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 360
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
น้องเอ๋ยคนดีศรีอยุธยามากๆ :katai2-1:
น้องแพก็น่ารักเนอะ :man1:
ไอ้พัช ไอ้คนใจดำ :z6:

ออฟไลน์ atitayalnw

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 50
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
 :pighaun:    น้องแพน่าล๊าคคคคค
แพ้ความใสของน้องแพ พี่ให้ใจไปเลยยยย
ถ้าเจอเเบบนายเอกของเราก็ทิ้งไม่ลงจริงๆเล่นน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้
โอ๊ยยยอิพัชใจมันทำด้วยอะไร ใจร้ายใจดำเกินคนได้ขนาดนี้เห็นแล้วแบบอยากโดดถีบขาคู่จริง :z6:
แต่คงไม่ใช่ลูกพัชจริงๆแน่เลยอ่ะ แม่น้องแพคงแบบไม่ธรรมดาน่าดู ดูน้องแพเป็นเด็กเก็บกดยังไงไม่รู้
หวังว่านางจะไม่ใช่แม่ใจร้ายทั่วๆไปน่ะ สงสารน้องแพเด็กตัวแค่นี้เอง เรื่องนี้จะมาม่าตรงแม่น้องแพใช่มั้ยเนี้ยกลัวล่วงหน้า5555

ออฟไลน์ ROCKLOBSTER

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 775
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-4
 :a5: :z6: :z6: :angry2:

ออฟไลน์ fahhee_zeze

  • Love you...YAOI~
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 297
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
ตู้หูววววว์ ตดยังไม่ทันหายเหม็นก็จบตอนแล้ว ถถถถถถถ #หลอกๆคนอ่านไม่ตดไปอ่านไป


พัชออกมาแต่ละทีก็น่าถีบทุกทีเนอะ =_=


สรุปเอาเองนะว่าเอ๋ยนี่เคะแล้วพัชนี่เมะชัวร์ๆสินะ....


ชีวิตเอ๋ยมีสิ่งดีๆอยู่3สิ่งเองมั้ย ถ้าเทียบถึงตอนนี้ น้าดี  เพื่อนดี  แพน่ารัก ถถถถถถถถถถถ  :hao7: :hao7: :hao7:


(ท่าทางจะเพ้อไปเยอะ)

ออฟไลน์ rainiefonnie

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 624
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-2

“อย่าทิ้งแพ...อย่าทิ้งนะ”   ชอบประโยคนี้  เด็กก็คือเด็กกลัวโดนทิ้ง


พัชแกอย่าได้มาหลงรักเอ๋ยเลยนะ 

ออฟไลน์ kangteuk1995

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 234
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
แพ้ความใสของน้องแพ :m25:

ออฟไลน์ ชัดเจนกาบ

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1695
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-23
ไม่เอาไอ้พัชเป็นพระเอกนะ เหี่ยๆแบบนี้ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง ปล่อยมันไปตายไกลๆก็ดี แต่ก็รู้คนแต่งชอบผู้ชายเหี้ยๆแบบไอ้พัชมัน จะเกลียดคนแต่งไปด้วยอีกคน คนแบบไอ้พัชนี้มันคงทำบุญมาเยอะเนอะถึงได้มีแจ่สิ่งดีๆแต่เอ๋ยกับไม่มีอะไรดีเลยซึ้งตรงข้ามกับไอ้พัชทุกอย่าง แถมชีวิตก็เหี้ยสุดๆด้วย ถ้าได้กับไอ้พัชนะยิ่งรู้สึกจะเกลียดเรื่องนี้เข้าไปใหญ่ เราไม่ชอบนายเอกที่จ้องจกเป็นเบื้องล่างพระเอกนะ มันดูไม่เท่าเทียมกันเลย เรารู้ว่ามันแค่นิยายแต่เห็นแบบนี้แล้วมันอดใจไม่ำหวจริงๆที่จัเม้นแบบนี้ อยากให้ชีวิตมันล่มจมโดยซ้ำ ให้อภัยได้แต่ไม่อยากให้ยุ่งเกี่ยวกันอีก

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
คนเขียนบรรยายท่าทางน้องแพซะน่ารักเลย
การแจ้งชื่อพ่อนี่คนเป็นแม่จะแจ้งชื่อใครก็ได้เหรอคะ งั้นก็แจ้งชื่อคนอื่นที่ไม่ใช่พ่อแท้ๆได้สิ
แล้วไม่ต้องให้พ่อมาแสดงตัวเหรอ เพราะรู้สึกว่าพัชไม่ได้รู้เลยว่ามีชื่อเป็นพ่อของน้องแพ
(ว่าแต่หลักฐานที่ติดตัวน้องมาคืออะไรอ่ะ ใบสูติบัตร หรืออะไร)
เป็นกำลังใจให้คนเขียนจ๊ะ

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-3
 :mew1:

ออฟไลน์ agava1313

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-5
ไปจิ๊กผมมาตรวจDNAก็พอแล้ว ว่าแต่ค่าตรวจเท่าไหร่หว่า?

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด