Friend's brother,Brother's friend เมื่อเพื่อนสงสัย... (ตอนพิเศษวันปีใหม่ P.85)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Friend's brother,Brother's friend เมื่อเพื่อนสงสัย... (ตอนพิเศษวันปีใหม่ P.85)  (อ่าน 1190220 ครั้ง)

saylmya

  • บุคคลทั่วไป
มันจะต้องมีแผนกันแน่ๆ

รออ่านต่อไปค่ะ

 :L1:

ออฟไลน์ -west-

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1393
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1875/-12
    • FACEBOOK PAGE

Friend's brother Brother's friend 02
[BEAM's talk]




'เฮีย ผมมากินเหล้าต่อที่ XYZ กับพวกไอ้เน็ตเสร็จงานแล้วมารับหน่อยนะ'

ข้อความนั้นผมได้รับเมื่อราวๆชั่วโมงก่อน จนบัดนี้ผมก็พาตัวเองกับเมอร์ซิเดส SLK สีบลอนด์เงินมาจอดที่ลานจอดรถสถานบันเทิงชื่อดังย่านเอกมัยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


คนที่ส่งข้อความกึ่งสั่งกึ่งร้องขอมาเป็นน้องชายคนกลางที่อายุห่างกันสี่ปี เรียนวิศวะมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศ หัวมันโดดเด่นด้านคำนวณเหมือนกับน้องชายคนเล็กที่ห่างกับมันแค่ปีเดียวอย่างบูม ผิดกับผมที่ชอบทำงานครีเอทีฟอะไรเทือกๆนั้นมากกว่า ดังนั้นบอมกับบูมจึงสนิทกันมากกว่าผมที่เป็นพี่ชายคนโต

และนอกจากอายุที่ห่างกันค่อนข้างมาก อย่างหนึ่งที่ทำให้ผมกับบอมและบูมไม่สนิทกันเท่าไรก็คงเป็นเพราะนิสัยที่แตกต่างกัน
ผมชอบชีวิตเรียบๆมากกว่าอู้ฟู่และอยู่ท่ามกลางแสงสีแบบน้องชายทั้งคู่ สองตัวนั้นมันออกแนวร่าเริงตลกโปกฮาไปวันๆผิดกับผมที่ถึงทำงานด้านวงการบันเทิง แต่กลับมีสิ่งบันเทิงใจในชีวิตนับชิ้นได้


ไอ้บอมเคยบ่นว่าหน้าผมเหมือนคนที่สวมโป๊กเกอร์เฟสไว้ตลอดเวลา โกรธ ดีใจ เสียใจ มันไม่เคยจับปฎิกิริยาอะไรได้จากสีหน้าของพี่ชายมันได้สักนิด ไม่เหมือนกับมันที่รู้สึกยังไงก็แสดงออกมาตรงๆราวกับเป็นเด็กไม่รู้จักโต


ผมเหลือบมองนาฬิกาในจอมือถือด้านขวาบน ใกล้เวลาผับปิดแล้ว แต่ยังไม่มีวี่แววว่าเหล่าผีเสื้อราตรีตัวน้อยๆจะเดินออกมาจากร้านที่ส่งเสียงอึกทึกออกมาภายนอกเลยสักคน


'ถึงแล้ว จะกลับเลยหรือจะให้เข้าไปหาในร้าน'

ผมส่งเป็นข้อความวอทแอปกลับไปให้น้องชายที่หน้าถอดแบบกันมาไม่ผิดเพี้ยน ผมกับบอมหน้าตาคล้ายพ่อยังกับมีคำว่าสำเนาถูกต้องแปะไว้บนหน้าผาก และเป็นเรื่องน่าประหลาดอย่างหนึ่งที่น้องชายคนเล็กกลับมีหน้าละม้ายแม่ยังกับเป็นอาหมวยเพิ่งขึ้นเรือสำเภามาจากจีน


'มาหน้าร้านหน่อย ไอ้เน็ตมันเมา อุ้มไม่ไหวแล้ว'

ไอ้บอมตอบพลางพาดพิงไปถึงเพื่อนตัวเล็กของมัน ในกลุ่มที่สนิทๆกันของบอมมีกันอยู่ห้าคนผมจำได้ ที่ยังเห็นหน้ากันบ้างก็มีไอ้โต๊ดกับไอ้ปันที่เรียนมหาลัยเดียวกับบอม
ส่วนเน็ตที่เคยซี้กับไอ้บอมมากที่สุดกับโชติกลายเป็นเพียงบุคคลในความทรงจำผมเท่านั้น


แต่แค่เห็นเจ้าของร่างเล็กบาง บางจนคิดว่าถ้าลมพัดแรงๆอาจจะปลิวได้ถูกหิ้วปีกออกมาจากประตูร้านไกลๆแล้ว ภาพของไอ้เน็ตเด็กผู้ชายที่ตอนแรกผมคิดว่ามันเป็นทอมก็เด่นชัดขึ้นมาในความทรงจำ
ยิ่งตอนนี้พอมันไว้ผมยาวเหมือนดาราเกาหลี โกรกผมสีแดงเพลิงล้ำแฟชั่น มันยิ่งเหมือนทอมกร่างๆมากกว่าผู้ชายอายุยี่สิบเอ็ดเข้าไปใหญ่


แม่งมีไอ้นั่นเหมือนผู้ชายทั่วไปหรือเปล่า?
บางทีมันอาจเป็นผู้หญิงปลอมตัวมาก็ได้?


สาบานเลยว่าถ้าไม่ใช่มันความคิดเพี้ยนๆแบบนี้ไม่มีทางผุดขึ้นในหัวผมแน่ๆ



"ช่วยหน่อยเฮีย"
หน้าของไอ้บอมแค่แดงช่วงโหนกแก้มครับ ตามันเยิ้มนิดๆแต่ถ้าลากไอ้เน็ตออกมาได้ทั้งตัวแล้วผมถือว่ามันแค่ตึงๆไม่ได้เมาอย่างที่คิด คนที่เดินตามหลังมันมาต้อยๆยกมือไหว้ผมลวกๆ


"หวัดดีเฮีย"

"เออ แล้วทำไมเหลือกันสามคนล่ะ คนอื่นไปไหน?"
ผมหมายถึงปันกับไอ้โต๊ดครับ ชะเง้อคอมองคล้อยหลังโชติไปก็ไม่เห็นวี่แววไอ้สองตัวนั่นว่าจะเดินตามมาด้วยกัน

"สบายตัวแล้วล่ะคืนนี้ แม่งสอยสาวขึ้นคอนโดไปแล้วมั้ง" ไอ้บอมพูดพลางยักคิ้วขึ้นสองจึกกับนิสิตวิศวะคนละมหา'ลัย
ผมรับช่วงช่วยพยุงไอ้คนเมาเรื้อนมาจากแขนของบอมแล้วหันไปถามไอ้โชติต่อ

"มึงกลับยังไง กูไปส่งมั้ย?"

"ผมเอารถมาเฮีย เดี๋ยวไอ้บอมไปนอนที่บ้านด้วย"
อ้าวไอ้น้องเวร สรุปคือมึงโทรมาให้กูมารับเพื่อนมึงกลับโดยที่แม่งจะไปเล่นเกมส์กับไอ้โชติต่อเนี่ยนะ? ผมตวัดหางตาไปมองน้องชายคนรองเคืองๆซึ่งมันก็ได้แต่ยกมือขึ้นไหว้ผมปลกๆ

"แล้วเพื่อนมึงเนี่ยจะให้กูเอาไปไว้ไหน?"

"คอนโดเฮียเลย อยู่ใกล้มหาลัยมัน ตื่นเช้ามามันจะได้กลับหอสะดวกๆ"

"ไม่เอา เดี๋ยวแม่งมาอ้วกใส่ห้องกู" ผมตอบไอ้น้องชายตัวแสบไปทันที แต่มันก็เอาแต่ยิ้มแหย "ช่วยหน่อยน่า ผมก็ไม่รู้จะเอามันไปไว้ไหนแล้วเนี่ย"
อ้าวไอ้สัด มึงไม่รู้ว่าหอมันอยู่ไหนก็อย่าปล่อยให้แม่งแดกจนใครๆก็หิ้วไปได้สิวะ ผมไม่ได้พูดเกินไปหรอกครับแต่สภาพคนที่ผมประคองร่างเอาไว้เนี่ยแม่งไม่ผิดจากที่กล่าวถึงจริงๆ
ถ้าเป็นผู้หญิงป่านนี้ได้ถูกเสือลากไปแดกแล้วแน่นอน ถึงจะเป็นผู้ชายแต่ถ้าหน้าแบบมัน ผมก็ไม่อยากรับประกันหรอกครับว่าถ้าปล่อยไว้คนเดียวจะไม่ถูกสอยไปไหนต่อไหน


"มันมีเรียนเช้าด้วย นะเฮีย เนี่ยแม่งจะหลับอยู่แล้ว พอถึงคอนโดเฮียโยนๆมันกองกับผ้าเช็ดเท้าก็ได้ มันไม่กวนหรอก"
ไอ้บอมพูดแล้วยื่นมือมายีหัวเพื่อนตัวเองเป็นการยืนยันว่าไอ้เน็ตมันไม่มีสติแล้วจริงๆ ผมได้แต่ถอนหายใจกับไอ้ขี้ขอ สุดท้ายพอน้องชายตัวดีเอ่ยปากรบเร้าอะไร ผมเองก็ไม่เคยขัดใจมันได้สักครั้ง

เอาวะ ยังไงไอ้เน็ตแม่งกลายเป็นซากทิชชู่เปียกไปแล้ว หยิบไปกองๆไว้ที่คอนโดซักคืนคงไม่เป็นไรหรอก
ผมพยักหน้าให้ไอ้บอมกับไอ้โชติ มันหันไปยิ้มอะไรกันนิดนึงแล้วยกมือไหว้ลา


"ผมไปแล้วนะเฮีย ฝากดูมันด้วย"
ไอ้บอมพูดทิ้งท้าย แล้วหันไปกอดคอไอ้ถึกข้างๆพากันเดินไปอีกทาง ทิ้งให้ผมอยู่กับไอ้ซากคนแค่สองคนตรงลานจอดรถหน้าผับตามลำพัง








นาฬิกาคุณปู่ร้องเตือนพอดีกันกับที่ผมใช้หลังดันประตูคอนโดเข้าห้องโดยต้องลากไอ้ตัวเล็กเข้ามาด้วย อย่าดูถูกไปครับ ถึงมันจะแห้งเหมือนเป็นพวกบ้านไม่มีอันจะกินแต่น้ำหนักนี่เล่นเอาตะคริวแดกผมไปข้างเลยทีเดียว
ถึงตอนนี้แม่งก็ยังไม่ได้สติ ทิ้งน้ำหนักลงบนผมทั้งตัวยังกับตัวเองเป็นเด็กตัวเล็กๆไปได้

"เน็ต  ไอ้เน็ต ไหวมั้ยมึง"
ผมโยนมันลงบนเตียงในห้องนอนแล้วเดินมาตบแก้มแดงจัดของมันเบาๆ ไอ้ตัวภาระไม่ตอบอะไรได้แต่ครางงึมงำในลำคอแล้วขมวดคิ้วเป็นปมเหมือนจะบ่นว่ารำคาญ

ผมก็ไม่อยากยุ่งนักหรอกครับ แต่ตัวแม่งเหม็นเหล้าชิบหาย ครั้นจะปล่อยให้มันนอนทั้งๆเสื้อเชิร์ตลายผ้าขาวม้าแขนยาวกับกางเกงยีนส์ขาเดฟนี่ก็ดูจะใจร้ายไป เลยต้องลุกขึ้นมาเปลี่ยนเสื้อถอดกางเกงให้มันนอนให้สบายตัว

"อือ...ทำเหี้ยไรวะ...ปิดไฟนอนได้แล้ว แสบตาชิบหาย"
ไอ้คนที่ผมกำลังปล้ำถอดปล้ำสวมเสื้อให้มันอยู่ๆก็โวยวายขึ้นมา กูเห็นว่ามึงเป็นเพื่อนน้องกูหรอกนะถึงไม่ยันโครมเข้าให้ แต่ก็ดีที่มันพูดออกมาบ้าง เพราะนอกจากนมแบนๆก็มีเสียงห้าวๆของมันนั่นแหละครับที่ช่วยยืนยันได้ว่าแม่งเป็นตัวผู้จริงๆ


ผิวของไอ้เน็ตมันขาว ขาวมากจนผมคิดว่ามันอาจอาบน้ำด้วยไฮเตอร์ แดกโอโม่เป็นอาหารเช้า ก็เพราะขาวขนาดนี้ปากมันเลยเป็นสีชมพูเหมือนคนทาอุทัยทิพย์ตลอดเวลา ผมไม่ได้ตั้งใจจะมองในแง่พิศวาสหรอกนะครับ แต่หัวนมมันก็ชมพูซะยิ่งกว่าดาราหนังญี่ปุ่นที่เป็นปัจจัยที่ห้าของผู้ชายอย่างเราๆเสียด้วยซ้ำ

แม่งไม่เหมาะกับวิศวะมากๆ แล้วเสือกเรียนโยธาด้วย ผมไม่เข้าใจสักนิดว่าแม่งจะไปคุมคนงานตามไซต์ได้ยังไง


"ยกก้นหน่อย กูดึงกางเกงให้"
ผมบอกมันเสียงกระชาก ใช่หน้าที่กูมั้ยเนี่ยต้องมาเปลี่ยนชุดให้เด็กผู้ชาย ไอ้คนถูกสั่งแม่งก็ไม่รู้สึกรู้สาครับเพราะมันยังนอนนิ่งจนผมต้องดึงกางเกงยีนส์ของมันออกแรงๆ ตอนแรกตั้งใจจะหากางเกงบอลให้แม่งใส่อยู่หรอก แต่พอมันหลับเป็นตายแบบนี้มึงก็สวมแค่เสื้อยืดกับบ๊อกเซอร์นอนไปแล้วกัน

ผมโยนเสื้อผ้ามันลงตะกร้า ก่อนปลีกตัวมาอาบน้ำ ดูแลคนเมานี่ก็เล่นเอาเหงื่อตกเหมือนกัน กับไอ้บอมถึงมันจะเมาเป็นหมาเท่าไหร่ก็ไม่เคยทำตัวเป็นง่อยปวกเปียกเหมือนเพื่อนมัน นี่เลยเป็นครั้งแรกที่ผมต้องมาดูแลไอ้ภาระจนขยาดคนเมาเอาการ


ใช้เวลาไม่นานมาก ผมก็ออกมาจากห้องน้ำ ปิดไฟแล้วล้มตัวลงบนเตียงเดียวกันกับไอ้ตัวเล็กที่นอนขดเป็นกุ้ง ท่าทางเหมือนมันจะหนาวแต่ประทานโทษเถอะครับ ผ้าห่มก็มีไม่รู้แม่งจะกอดไว้ทำไม

"...ไอ้เน็ต"
ผมเรียกชื่อเบาๆให้มันขยับตัวและก็ได้ผล มันคลายแขนที่รัดผ้านวมเอาไว้แน่นออกให้ผมดึงออกมาได้ แต่ก่อนที่ผมจะเอื้อมไปห่มผ้าให้ไอ้ตัวภาระ มันกลับเบียดกระแซะแล้วคว้าหมับที่เอว

"หนาว..."

มันบ่นในลำคอ แล้วยิ่งซุกตัวเข้าหา กลิ่นอ่อนๆที่เจือมากับแอลกอฮอล์กำลังทำให้ผมชะงักงัน ยิ่งมันซุกหน้าลงบนอกผมยิ่งแน่นิ่งทำตัวไม่ถูก
มันไม่ใช่เรื่องปกติหรอกครับที่จะมี 'วัยรุ่นชาย'มานอนกอดก่าย'ผู้ชาย'ด้วยกันแบบนี้ ถึงแบบนั้นก็ไม่ได้รังเกียจอะไร

แต่มันก็ อดรู้สึกแปลกๆไม่ได้เหมือนกัน



"นอนดีๆเลยไอ้สัด"
ผมตอบเสียงแข็ง แต่ก็รู้ดีว่าไอ้คนที่กอดผมไว้ทั้งตัวมันไม่ได้รับรู้อะไรด้วย ปากแดงๆของมันยังเคี้ยวน้ำลายแจ๊บๆอยู่ใกล้แผ่นอกแถมยังยกตีนขึ้นมาก่ายเอวผมเหมือนหมอนข้างของมันอีก


ไอ้เด็กเวร...











แม่งเป็นไอ้เด็กเวรจริงๆ




"ไอ้สัด! มึงทำเหี้ยอะไรกูวะ!!!"



ผมรู้สึกเหมือนผ้าห่มถูกดึงไป


แสงที่ลอดจากผ้าม่านสาดแยงตาทำให้ผมต้องค่อยๆหรี่เปลือกตาเปิดขึ้นยากลำบาก เมื่อคืนกว่าจะข่มตาหลับได้ก็ปาไปเกือบตีสี่แล้วครับ นี่หลับได้ไม่ทันไร ไอ้ภาระก็โวยวายเสียงสูงให้ขี้หูผมเต้นระบำจนต้องตื่นขึ้นมามองผู้อาศัยชั่วคราวตาขวาง

"โวยวายอะไรของมึง ไอ้เน็ต แล้วมึงหัดเรียกกูว่าไอ้สัดตั้งแต่เมื่อไหร่?"
มันถดตัวไปอยู่ที่ปลายเตียง ผ้าห่มที่ถูกแย่งไปกองรวมอยู่กับมันแล้วดึงขึ้นมาปิดอกตัวเองเอาไว้


"ก็มึงแม่งเหี้ย ฉวยโอกาสทำเรื่องเหี้ยๆกับกู!"

"กูทำอะไรมึง?"
ไอ้เน็ตเบะปากเหมือนคนจะร้องไห้ มันมุดไปสำรวจร่างกายตัวเองใต้ผ้าห่มแล้วสะบัดหน้าพรืดมองผมตาเขียว

"นี่ไม่ใช่เสื้อกู ชุดกูอยู่ไหน กางเกงด้วย! ทำไมกูใส่แค่บ๊อกเซอร์?"

"มึงคงไม่ได้คิดว่ากูปล้ำมึงหรอกนะ"

"กูคิด!" มันตะโกนออกมาเสียงดังจนผมหลุดขำ สีหน้ามันจริงจังมากครับแถมยังตัวสั่นเหมือนสาวๆเพิ่งถูกหลอกฟันยังไงอย่างงั้น

"ทำไม? เจ็บตูดรึไง?"

"ไม่..."ประโยคนี้มันตอบเสียงอ่อย ถึงแบบนั้นก็ยังมองผมด้วยสีหน้าไม่ไว้วางใจอยู่ดี  โถ ไอ้เด็กน้อย ถ้ากูสนมึงนี่กูหลอกปล้ำมึงตั้งแต่สมัยหัวเกรียนไม่ง่ายกว่าเหรอวะ

"กูก็ว่ากูทำเบาๆแล้ว..." ผมแกล้งแหย่มันไป ผิดตรงหน้าผมที่เป็นพวกไม่มีแววล้อเล่นครับ พอพูดแบบนั้นไอ้เน็ตมันก็ทำตาโตอ้าปากค้าง เชื่อไปเลย

"กูล้อเล่น"

"เฮียแม่งกวนตีน"

"มึงผิดหวังรึไงที่กูไม่ปล้ำมึง?"

"เตี่ยมึงสิ"
แม่งตอบได้น่ายันตีนมากครับ มานอนบ้านคนอื่นแล้วแม่งใช้มารยาทแบบนี้กับกูเรอะ?
ผมรู้อยู่ว่าแก๊งค์ของไอ้บอมแม่งดิบ แต่ถึงอย่างนั้นกิริยาทรามๆก็ไม่เหมาะกับไอ้ตัวเล็กปลายเตียงนี่เลยสักนิด

"ไอ้บอมบอกมึงมีเรียนเช้าไม่ใช่หรือไง ไม่ไปอาบน้ำกลับหอไปซะล่ะวะ กูจะนอนต่อ"

"ไอ้บอมตอแหล..."
ไอ้เน็ตมันด่า เหมือนมันจะลืมไปแล้วว่าคนที่มันอยู่ด้วยตอนนี้คือพี่ชายแท้ๆของไอ้คนที่มันเพิ่งด่าว่าตอแหล แต่เอาเถอะครับ ดูจากหน้ามันแล้วน้องผมคงตอแหลไปว่ามันมีเรียนเช้าจริงๆ

"ทำอะไรก็ทำไป อย่าพังห้องกูก็พอ จะนอนต่อแล้ว ง่วงชิบหาย"

"เฮ้ย ไม่เอาดิ ไปส่งที่หอหน่อย"
พอผมจะล้มตัวลงนอนต่อ ไอ้มือเล็กๆแม่งก็คว้าหมับเข้าที่ข้อศอกผมทันที

"มีมือมีตีนก็กลับเองสิครับ นี่มึงยังรบกวนกูไม่พออีกเหรอ?"

"หิว"

"มีมาม่า"

"ปวดหัวด้วย"

"งั้นก็แดกแล้วกลับหอไปนอนซะ"
มันทำหน้ายู่แล้วปล่อยมือให้ผมยอมนอน  แต่แทนที่แม่งจะไปหาอะไรกินแล้วกลับหลุมไปซะ ไอ้เน็ตกลับล้มตัวลงนอนข้างๆผม


"....สงสัยจะแฮงค์ว่ะ ลุกไม่ขึ้น"

มันพูดเสียงอู้อี้ หลังจากที่เด้งตัวขึ้นมาโวยวายเมื่อครู่เสร็จแล้วสีหน้ามันก็ดูอิดโรยไปเยอะ ใต้ตาคล้ำเป็นหมีแพนด้า แถมยังขมวดคิ้วบางๆที่ไม่ค่อยมีขนจนติดแทบจะเป็นเส้นเดียวกันอยู่แล้ว

"สมควรหรอก แดกไปเยอะแค่ไหนมึงรู้ตัวไหม"
ผมยื่นมือไปยีหัวมันเบาๆ เจ้าของตาตี่ค่อยๆปรือขึ้นมองผมแล้วย่นปาก

"น้องเฮียนั่นแหละ แม่งจับผมกรอกปาก"

"เสือกคออ่อนเองรึเปล่า"
ผมหัวเราะในลำคอแล้วปิดตาลง
ไอ้เน็ตทำเสียงจิ๊จ๊ะไม่พอใจอยู่ครู่หนึ่งแล้วเงียบเสียง

"เออ แต่ก็ขอบใจนะเฮียที่เมื่อคืนไม่ทำอะไร"

"แล้วมึงจะให้กูทำอะไรมึงวะ มึงบ้ารึเปล่า คิดห่าอะไรเนี่ย"
เป็นอีกครั้งที่ผมยีหัวแดงๆของไอ้เด็กเวรจนยุ่ง มันลืมตามองผมตาแป๋วตอนที่ผมปรือตามองหน้ามัน

"เฮียไม่ได้เป็นเกย์หรอกเหรอ?"





ห๊ะ?


ผมขมวดคิ้วหากันแน่น  เป็นเกย์? ผมอาจผิดปกติที่มองไอ้เน็ตมันเป็นทอม แต่ที่ไอ้เด็กเวรนี่มองผมเป็นเกย์นี่ไม่ทราบว่าไปขุดออกมาจากซีรีบรั่มส่วนไหนวะ?

จริงอยู่ที่ผมไม่ค่อยมีเรื่องผู้หญิงเข้ามาวุ่นวายในชีวิตประจำวัน แต่นั่นเพราะผมคบกับทรายแก้วอยู่เรื่องนี้ไอ้เน็ตมันก็น่าจะรู้ แล้วเกิดพิศวงสงสัยอะไรขึ้นมา

"เพิ่งเลิกกับเจ้ทรายไม่ใช่หรือ?"

"เออ... แล้วไง?"
ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมการที่ผมเลิกกับทรายถึงทำให้ไอ้เพื่อนสนิทน้องชายมันจิ้นให้ผมเป็นเกย์ได้
ท่าทางตุ้งติ้งจับแก้วแล้วนิ้วก้อยกระดกอะไรนั่นก็ไม่มี เพื่อนสนิทคนเดียวของผมแม่งก็ดิบเสียจนไม่คิดว่าใครจะเอามันเป็นคู่ขาได้หรอก

"ทำไมถึงเลิกกันล่ะ เบื่อผู้หญิงแล้วเหรอ?"
มันนอนถามผมตาใส นั่นทำให้ผมถอนหายใจพรืดออกมายาวๆ



ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะต้องตอบมัน



ไม่ใช่เรื่องที่มันจำเป็นต้องรู้


เพราะแบบนั้น ผมถึงเงียบแทนที่จะต่อปากต่อคำกับไอ้เด็กเวรข้างๆตัว

"ไม่ต้องอายหรอกน่า พูดมาเหอะ..."

"เรื่องของกู  แฮงค์ก็นอนไปเถอะมึงน่ะ อย่าสอดรู้ให้มันมาก"

"แต่เฮีย..."
ยัง  มันยังไม่หยุด เดี๋ยวพ่อก้กระทืบให้แม่งหายแฮงค์ซะดีไหม?

"ผมมีความลับจะบอก..."

"กูไม่อยากรู้"

"ผมน่ะ....." มันหยุดพูดไปนิดนึง ก่อนจะยิ้มอายๆโดยใช้ผ้าห่มขึ้นมาปิดครึ่งหน้า

ผมไม่ได้คิดว่าแม่งน่ารักหรอก แต่ถ้ามีใครบอกว่ามันเป็นแบบนั้น ผมก็ไม่ขอเถียง


"...ผมน่ะ ชอบผู้ชายนะ"
มันพูดเสียงเบามาก แต่แบบนั้นผมก็ได้ยินชัดเจน ปลายคิ้วหนาขมวดเข้าหากันแล้วปรือตามองมันด้วยสีหน้ากึ่งรำคาญ

"บอกกูทำไม? คิดว่าถ้ากูแอ๊บอยู่จะยอมสารภาพกับมึงด้วยวิธีนี้เรอะ?"

"โถ่! เฮีย ไม่ใช่แบบนั้น...."
มันลดผ้าห่มลงมาให้ผมเห็นหน้าขาวโทรมของมัน ปากสีแดงจัดของไอ้เน็ตยิ้ม แต่ตากลับดูกังวลนิดๆ


"เฮียไม่เคยเหรอ แอบชอบใครสักคนโดยที่เราไม่มีทางพูดออกไปได้..."



"ดีใจทุกครั้งที่ได้เจอหน้า แต่ต้องเก็บมันไว้ในใจตลอดเวลา"

ตาของไอ้เน็ตดูเพ้อๆ มันถอนหายใจลากเสียงยาวเป็นคนแก่ คงจะเก็บกดจริงๆนั่นแหละ


"เพื่อนฝูงก็มี อัดอั้นนักก็ไปเม้ามอยกะพวกเพื่อนมึงสิ พวกมันคงไม่แปลกใจเท่าไหร่หรอกถ้ามึงจะเป็นเกย์ หน้าอย่างมึงไม่เหมาะกับตัวเมียอยู่แล้ว"
ผมพูดตัดรำคาญ ไอ้ห่านี่ตั้งใจจะเนียนยกตำแหน่งศิราณีให้ผมหรือไง? ฝันไปเถอะ เรื่องครอบครัวกูไม่ยุ่งด้วยหรอก

"ผมไม่ใช่เกย์นะเฮีย เคยลองแล้ว ถ้าเป็นคนอื่นไม่ได้ใจเต้นเหมือนตอนอยู่กับ 'มัน' เลยสักนิด  ก็มีแค่ 'มัน' นั่นแหละที่ทำให้ผมรู้สึกแบบนี้..."


"ไอ้ 'มัน' ที่มึงพูดถึงนี่เสือกเป็นผู้ชาย?"
ไอ้เด็กเวรพยักหน้าหงึกหงัก ผมยกแขนขึ้นมาพาดหน้าผากพยายามข่มตาให้หลับต่อ ไม่อยากต่อบทสนทนากับเพื่อนน้องชายเท่าไหร่

อันที่จริงผมไม่ใช่คนที่สนิทกับมันถึงขั้นที่แม่งจะเอาเรื่องส่วนตัวมาเล่าให้ฟังได้

แต่บางที.. ที่มันเล่าให้ผมฟัง ก็เพราะเราไม่ได้สนิทกัน นั่นแหละ



"แล้ว 'มัน' ที่มึงพูดถึง ก็เสือกเป็นกลุ่มเพื่อนสนิทที่เมื่อคืนมึงไปแดกเหล้ากันด้วย? อาการหงี่เลยกำเริบแต่ระบายกับใครไม่ได้เลยมาพล่ามใส่กูเพราะคิดว่ากูจะเป็นพวกเดียวกับมึงงั้นสิ?"

ไอ้เน็ตเงียบไป



กลุ่มมันมีห้าคน ถ้าตัดมันไปก็เหลือแค่สี่

บอม โต๊ด ปัน โชติ


ผมปรายหางตามองคนที่ทอดสายตาลงต่ำแล้วรู้สึกเหงาไปกับมันชอบกล มันคงเครียดพอตัวเลยแหละถึงได้เผลอแสดงสีหน้าแบบนั้นออกมา

อดไม่ได้จริงๆ ที่จะยื่นมือไปยีผมแดงของมันอีกครั้งแล้วดึงตัวเล็กเข้ามาในอ้อมแขน ไอ้เน็ตเงยหน้ามองผมตื่นๆแต่ก็ไม่ได้โวยวายอะไร


"...เฮียบีม"

"นอนเถอะมึงน่ะ"
ไอ้เน็ตมันก็เหมือนน้องชายคนนึง เวลาทำหน้าเศร้าเป็นหมาหงอยผมก็อดไม่ได้ที่จะปลอบมัน

ผมพูดไม่เก่ง อธิบายไม่เก่ง แก้ตัวไม่เป็น เรื่องนี้เคยถูกทรายแก้วตำหนิบ่อยๆ
อย่างเดียวที่ทำเป็นก็แค่body talk หรือใช้ภาษากายเท่านั้นแหละครับ


หวังว่าไอ้เด็กเวรนี่จะพอเข้าใจบ้างว่าผมเป็นห่วงมัน


"ขอบคุณนะที่ฟัง"

"ไม่ต้องมาขอบคุณกู กูไม่ได้เต็มใจฟัง มึงนั่นแหละที่เอาแต่ฝอย"
ในที่สุดไอ้เน็ตมันก็หัวเราะ และผมเองก็เผลอยิ้มไปกับเสียงเบาๆของมันไปด้วย

"ว่าแต่ ไอ้'มัน' ของมึงนี่มันใคร?"
ผมถาม ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าคงไม่ได้คำตอบ เสียงลมหายใจพรืดดังออกมาจากโพรงจมูก เน็ตมันไม่ได้ตอบอะไรอย่างที่คิดเอาไว้จริงๆ สิ่งที่มันทำคือแค่กำเสื้อนอนผมแน่นแล้วข่มตาหลับ

ชั่วขณะนั้นที่ผมแอบหวังลึกๆว่า วันหนึ่ง...

ถ้าเน็ตมันอยากจะเล่าให้ใครฟังจริงๆ

คนๆนั้น..



จะเป็นผม


ตลกดีนะครับ กับความรู้สึกดีใจ ที่ได้เป็น 'บุคคลพิเศษ' ของใครสักคน



------------------------------------------
COMPLETE Friend's brother Brother's friend 02
04/05/12
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-05-2012 22:20:32 โดย -west- »

ออฟไลน์ fuku

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +462/-20
อ่านตอนนี้แล้วลึกซึ้งมากกกกกกกกก

พี่ชายน่ารักชะมัด ถึงจะถ่อยแต่ก็ถ่อยแบบมีคุณภาพ
เป็นFCเฮียบีมค่า

ออฟไลน์ -west-

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1393
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1875/-12
    • FACEBOOK PAGE
ละเมอมาตอนดึกๆ  :really2:
สวัสดีค่ะ
ก่อนอื่นต้องขอบคุณ คนอ่าน คนแสดงความคิดเห็น แล้วก็พื้นที่บอร์ดนะคะ *นั่งพับเพียบลงกราบ*
ดีใจที่มีคนติดตาม และคนชอบค่ะ :pig4:  ฮึกเฮิมเหมือนได้เสพกัญชา
จะพยายามลงบ่อยๆ ยังไงก็ฝากติดตาม แนะนำการเขียนได้เรื่อยๆนะคะ

สุขสันต์วันที่ห้าเดือนห้า ปีห้าห้า ค่ะ  :L2:


-west-
PS.


เค้าแอบจิ้นพ่อหัวแดงเสื้อลายผ้าขาวม้าจากภาพนี้แหละตัวเอง  :o8:

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
เน็ตแอบชอบบอมละสิเนี่ย

ออฟไลน์ สุขาพาเพลิน

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 617
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-1
    • facebook
แอร๊ยยย เฮียแอบเทใจไปเกือบครึ่งแล้วนะหน่ะ อิอิ

ออฟไลน์ SnowFlakez

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 51
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
เฮียเท่อ่า~  :impress2:
สมัครเป็นแฟนคลับอีกคนเลยค่ะ!

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4911
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20
เน็ตมันพูดจริงป่าวเนี่ย
หรือมันเล่นละครอยู่

ออฟไลน์ GUNPLAPLASTIC

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 494
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-1
เฮียอย่างเท่อ่ะ นาย หล่อ มาก!!1 o13
FC.เฮียบีมคร่า าาาาาา อิอิ
ว่าเเต่เน็ตชอบใครหนอ??? อาจจะเป็นบอม เพราะมีงอนกัน
หรือไร???มาต่อไวๆนะค่ะ :bye2:

ออฟไลน์ LalaBam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2864
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-2
เน็ตมันพูดจริงป่าวเนี่ย
หรือมันเล่นละครอยู่
นั่นน่ะสิ รอดูตอนต่อไปแล้วกัน

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
 :3123:ว่าแต่มันนะ คือมึงหรือเปล่าเฮีย

ออฟไลน์ Phijarana

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 144
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
เอ๊ "มัน" คือใครกันน้า

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
เขียนได้สนุกดีนะคะ
รอตอนต่อไป
สงสัยพวกเพื่อนๆคงแต่งเรื่องให้เนตแสดงละคร
แต่ว่าเนียนจริงๆ

ออฟไลน์ kokilolylove

  • รัก ได้ยินหรือเปล่า
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-1
ที่เน๊ตเล่านี่แผนหรือจริงหว่า?
น่าจะแผนเนอะ (เดาเอา55)
ถ้าเป็นแผนหรือมันที่ว่าจะหมายถึงพี่บีม?
แต่รู้สึกเฮียบีมจะแอบหวั่นไหวนะ

รออ่านต่อ ติดตามครับ :mc4:

ออฟไลน์ ordkrub

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4157
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-12
เรื่องน่ารักดึครับ
มาอ่านด้วยคน

ออฟไลน์ jimmyFG

  • Ich Liebe dich.
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2276
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +203/-4
    • @Facebook

sasaijk

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องน่ารักมากเลยค่ะ :bye2:

ออฟไลน์ moredee

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1590
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +205/-8
:o12:แอบรักไอ้บอม????? เอาพี่มันแทน :z6:

ออฟไลน์ shabushabu4

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 352
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
แสดงละคร หรือ พูดจริงหว่า  ??

ออฟไลน์ TONG

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2535
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-4
เรื่องจริงหรือแค่แผนเนี่ย ตามลุ้นตามอ่านเจ้าค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






Supermimt

  • บุคคลทั่วไป
เมื่อไหร่จะจูนกันนิ เฮียกะน้องเน็ต

น้องเน็ตก็ดัน มีใครในใจแล้ว

เห้อออออออออออ


เศร้าแทน

ออฟไลน์ aoihimeko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3131
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-9

ออฟไลน์ Orange151987

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 169
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
 o13 o13 เฮียเท่ย์ๆสุดๆๆไปเลยอะ

ออฟไลน์ นอนกินแรง

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1348
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-4
ตกลง...เน็ตชอบผู้ชายจริงๆใช่ไหมหรือว่าเป็นแผนล่อลวงพี่บีม

ออฟไลน์ morningflower

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 206
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
ขอสมัครเป็น FC เฮียบีมด้วยคน
เฮียเท่มาก  o13

ออฟไลน์ -west-

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1393
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1875/-12
    • FACEBOOK PAGE
Friend's brother Brother's friend 03
[NET's talk]

"ไอ้บอมให้มารับ?"
ผมพูดประโยคนั้นทวนเป็นรอบที่สองหลังจากเห็นอดีตนายแบบชื่อดังยืนพิงเมอร์ซิเดสอยู่หน้าโรงอาหารวิศวะ แว่นสีเข้มที่ชายหนุ่มตรงหน้า ใส่ปกปิดแววตาได้ดีพอๆกับโครงหน้านิ่งๆที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆออกมานั่นแหละ



"รับไปไหน?"

"แดกข้าว"

"ห๊ะ?" ผมขมวดคิ้วเป็นปมก่อนจะคลายออกแล้วกระพริบตาปริบๆ แม่งไม่เมคเซนส์เลย ทำไมผมต้องไปกินข้าวกับพี่ชายเพื่อนด้วยครับ ขอเหตุผลดีๆสักข้อหน่อยเถอะ

"มันบอกว่ามึงเป็นโรคกระเพาะ"
กระเพาะครากล่ะสิไม่ว่า ผมน่ะกินยังกับยัดห่า ไอ้ตัวคนพูดแม่งยังเคยบ่นๆผมด้วยซ้ำว่าเป็นพวกกินแล้วเสียของ ไม่ไปเพิ่มเนื้อหนังให้ตัวเองเสียบ้าง

"แล้วที่มึงเป็นกระเพาะเนี่ย เพราะมึงจะไม่ยอมแดกอะไร ถ้าไม่มีเพื่อนกินด้วย"
ไม่มีเพื่อนกินสิดี ไม่ต้องมีใครแย่ง


ไอ้เชี่ยบอมแม่งเล่นอะไรกับกูอีกแล้ววะครับ มันไปตอแหลกับพี่ชายมันทำไมในเมื่อสัปดาห์ก่อนผมเพิ่งบอกมันไปว่าเฮียไม่ได้เป็นเกย์แน่ๆเพราะผมน่ะสืบเสาะชอนไชให้ตั้งแต่วันนั้นที่ผมเกือบเสียตัวเสียตูดให้แล้ว คือถ้าเฮียเป็นเกย์จริงๆ แล้วผมที่โดนเพื่อนสุดที่รักมอมเหล้ายกขึ้นเขียงให้ขนาดนั้น ไม่ต้องถามหรอกว่าตอนนี้ไอ้บอมและพลพรรคต้องตามงอนง้อผมขนาดไหน



'มึงอย่าวางใจไป พี่กูแม่งปากแข็ง'




กูว่าหน้าแข้งเฮียคงแข็งยิ่งกว่าปากแน่ๆ อยากจะบอกไอ้ผู้ชายหน้าเกาหลีตรงหน้าเหลือเกินว่าเลิกทำตามคำรบเร้าของน้องชายมันได้แล้ว

คนห่าอะไร ยัดเยียดให้พี่ตัวเองเป็นเกย์ฉิบหาย


"ผมมีเพื่อนกินน่า ทั้งข้าวทั้งเหล้านั่นแหละ อย่างวันนี้ก็นัดไอ้โชติไว้"

"มึงนัดกันกินเหล้า"
ไอ้ห่า เตี่ยมึงเป็นอัปดุลย์เหรอครับเฮีย แม่งรู้ได้ไงว่าผมจะไปกินเหล้ากับไอ้บูม ไอ้โชติ  หรือไอ้บูมน้องชายคนเล็กของมันจะบอก? แต่ก็ไม่นะ ได้ข่าวว่าเฮียบีมห้ามเรื่องอบายมุขกับบูมมันจะตาย


"ไปกินข้าวก่อน เสร็จแล้วจะได้ตามเพื่อนมึงไป"

"เดี๋ยวดิ ผมยังไม่รู้เลยว่ามันนัดกันไปที่ไหน"
วันนี้ไอ้โชติโดดเรียน แต่โทรมาบอกผมว่าเย็นๆทำตัวให้ว่างจะได้ไปหาที่กินเหล้ากับมันแต่ก็ยังไม่ได้บอกรายละเอียดอะไร จนถึงเมื่อครู่ที่ผมนั่งเล่นหมากรุกจีนกับพวกไอ้แว่น รอรับโทรศัพท์จากมันอยู่นั่นแหละ เสียงบีบแตรไร้มารยาทก็ดังเรียกให้ผมเดินมาหา

"กูรู้"   
เหยดดดด!เตี่ยมึงเป็นอัปดุลย์จริงๆ!
ผมสะบัดหน้าหันไปมองคนที่สูงกว่าผมไม่เท่าไหร่(แค่สิบเซ็นต์นิดๆ)ด้วยเครื่องหมายคำถาม ใครก็ได้บอกกูทีว่าเฮียบีมทำงานอยู่กูเกิ้ลไม่ใช่กองถ่ายละคร


อดีตนายแบบยกมือขึ้นเสยผมหน้าที่ปรกลงมาบังแว่นของตัวเองเบาๆ ทำให้ออร่าวิ้งวั้งค์แผ่กระจายจนผมเบ้หน้าแสบตา ปกติผมก็ไม่ได้หล่ออะไร ยิ่งพอยืนอยู่ข้างเฮียแล้วก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหลุมดำ ใช่สิ ถ้าผมหล่อได้สักเสี้ยวของมัน ผมก็คงเป็นดาราประดับวงการไม่มาเล่นตัวมีงานเข้าแต่ไม่รับแบบมันหรอก  นั่น ยังไม่พอ สุดหล่อมันเอาศอกท้าวSLK เต๊ะท่าเท่ห์ให้สาวๆที่มีอยู่จำนวนจำกัดในคณะวิศวะหันมามองจนผมเสียเซลพ์ฉิบหาย


กูเข้าวิศวะมาสามปี ชะนีนางไหนก็ไม่เคยเอี้ยวคอมอง นี่มันมาได้ไม่ถึงสามนาทีเสือกกวาดเรียบ โลกนี้ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย!


"มันยกกันไปแดกเหล้าที่คอนโดกู" ผมหงุดหงิดในออร่าไอดอลของมันได้ไม่นาน ก็ต้องร้อง ‘ห๊ะ?’ ในใจตอนที่เฮียบอกว่าไอ้โชติ(ซึ่งนัดผมแต่ไม่บอกเอี้ยอะไรเลย)ไปกินเหล้ากับใครที่ไหน
 
"พวกไอ้บอมหรอกเหรอ? นึกว่าไอ้โชติจะไปกับพี่ก้องซะอีก"

"ใคร?"

"พี่รหัสน่ะ ชมรมคนตับแข็ง"  ชื่อนี้พี่ก้องเป็นคนตั้งครับ แข่งกับพวกพี่ตี๋ พี่รหัสไอ้โชติ รายนั้นเป็นชมรมคนรักครอบครัว เหล้ายาปลาปิ้งนี่เอาไปให้ไกล กลัวเมียขึ้นสมอง

"แม่งจะแดกอะไรกันนักวะ สัปดาห์ทีแล้วก็เพิ่งกินกันไป เอ้า เปิดรถสิเฮีย" ผมบ่นอุบอิบแต่ก็เดินไปแงะที่ประตูรถสีบลอนด์
ตอนนี้ผมไม่เห็นแววตาใต้แว่นสีทึบนั่นหรอกครับ แต่ถ้าให้เดาเฮียคงเหลือบตามองเหมือนคนรำคาญอยู่ๆแน่ๆ ความรู้สึกผ่านสีหน้าของเฮียบีมเหมือนจะดูเก็กขรึมตลอดเวลาก็จริง แต่ถึงแบบนั้นก็ไม่ได้จับสังเกตยากจนเกินไป เวลาอยากรู้ว่าเฮียคิดอะไรยังไงให้มองที่ตาเล็กๆคู่นั้นของพี่แกในวินาทีแรก ไม่งั้นไทม์เอาท์ครับ หมดเวลา เพราะฮีจะเปลี่ยนสายตามาเป็นนิ่งเฉยได้อย่างรวดเร็วราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อนได้อย่างแนบเนียน


"ว่าแต่มีใครไปบ้างอะเฮีย" ผมถามขณะที่คาดเข็มขัด แล้วเอี้ยวตัวกลับไปมองเสื้อผ้าที่ยัดๆทิ้งไว้ตามซอกหลืบของรถเท่าที่ความสามารถของรถเปิดประทุนจะซุกไว้ได้ของเฮียบีมเพื่อสำรวจ แม่งรกชิบหาย มึงซื้อรถบ้านเถอะเฮียถ้าบนเมอร์ซิเดสของมึงจะกลายเป็นรังงูเคลื่อนที่แบบนี้

"แก๊งมึงนั่นแหละ แล้วก็บูม"

"อ่าหะ งั้นซื้อขนมขึ้นไปกินแกล้มเหล้าก็พอมั้ง"

"ไม่ได้ กูรับปากไอ้บอมมันไปแล้วว่าจะพามึงไปกินข้าวก่อน"

"อย่ามาเวอร์" ผมตอบ เอนปรับเบาะให้นั่งสบายแล้วกดวิทยุเล่นเพลงสากลคลอขณะที่รถค่อยๆเคลื่อนออก

"ไม่ได้เวอร์ แล้วกูก็จะมารับมึงไปแดกข้าวทุกเย็นด้วย"


หือ?? 


ผมชำเลืองมองผ่านเส้นผมสีน้ำตาลแดงของตัวเองไปยังคนพูด "ทุกเย็น?"



รู้สึกแปลก




แต่ถ้าคาดเดาจากลางสังหรณ์อันแม่นยำของผมแล้ว นี่คงเป็นแผนการณ์พิเรนทร์ๆอะไรของไอ้บอมอีกแน่ๆ
คือมึงจะทำอะไรกับพี่ชายมึงก็ทำไปเถอะครับ แต่สิ่งที่มึงกำลังทำนี่แม่งเสือกเอากูเข้าไปเป็นตัวเดินเรื่องเต็มๆนี่กูอยากจะเรียกค่าตัวฉิบหาย


เฮียนี่ก็เหลือเกิน แม่งสปอยล์น้อง ไอ้บอมขออะไรทำให้หมด ผมยังแอบคิดนิดๆด้วยซ้้ำว่าที่เฮียเลิกกับพี่ทรายนั่นเพราะไอ้บอมแม่งไปขอเมียเฮียมาเป็นเมียตัวเองรึเปล่า


"เฮียจะมารับผมไปกินข้าวทุกเย็นอย่างที่รับปากมันจริงดิ?" ผมถามย้ำ มองเสี้ยวหน้าของผู้ชายหน้าตาดีจัดอย่างไม่ค่อยเชื่อ เฮียบีมถอนหายใจพรืดเหมือนระอาใจไม่น้อยออกมาก่อนบ่นออกมายืดยาว

"กูก็ไม่ได้อยากทำหรอกไอ้สัด แต่นี่มึงอยู่หอคนเดียวใช่ไหม? ไอ้บอมบอกไม่มีคนคอยดูแล มึงเลยไม่ค่อยแดกข้าว"

"ถูกมันตอแหลใส่อีกละ ถามจริงเหอะเฮีย เป็นพี่น้องกันมายี่สิบกว่าปีนี่ดูไม่รู้เลยเหรอไหนเรื่องจริงเรื่องไหนไอ้บอมโกหก"
ผมล่ะนอยด์กับนิสัยของเฮียจริงๆ โชคดีที่ไอ้บอมมันรักดี ถูกสปอยล์แค่ไหนก็ยังไม่ใจแตก นี่ถ้าแม่งเกเรไม่รงไม่เรียน ผมล่ะพร้อมจะตอบได้เลยครับเพราะไอ้ตัวโตข้างๆผมนี่แหละ ตามใจจนน้องชายทั้งสองคนของมันเคยตัว



"เอาเถอะ ยังไงกูก็รับปากมันไปแล้วว่าจะช่วยมันดูแลมึง"

"นี่ผมเป็นลูกชายคนที่สี่ของพาณิชยโชติรึเปล่าวะ" ผมประชด เฮียหัวเราะในลำคอ และผมคิดว่าแม่งเป็นมารยาทที่กวนส้นตีนชิบหาย แต่คำตอบของมันทำให้อากัปกิริยานั้นดูไม่วอนบาทาเมื่อเอามาเทียบกันเลยสักนิด

"มึงเป็นคนในตระกูลกูไม่ได้หรอก ไม่มีดีเอ็นเอส่วนไหนของป๊า ม๊ากระเด็นไปทางมึงได้เลย ตัวแห้งยังกะไม้เสียบผี ผิวนี่ก็ซีดยังกะซากศพ หูกาง ตาห่าง หัวเถิก ถ่างตาดูซิว่ามีส่วนไหนพอจะเป็นพาณิชยโชติได้บ้าง"

.

.

.


 o22
"ฟวย!"

ไอ้เหี้ยบีมครับ ถึงผมจะไม่ได้หล่อราวเทพบุตรมาจุติอย่างมึง แต่มึงเล่นพูดซะกูขี้เหร่ขนาดนี้ เอาน้ำกรดมาสาดกูเลยเหอะ!! ก่อนขึ้นรถผมก็เปล่าเหยียบหางมันนะ แต่แม่งพูดจาเหมือนเกลียดกูขนาดนี้ ถามหน่อยเหอะกูไปทำอะไรให้มึ๊ง?



----------------------------------------------





คอนโดใกล้มหาวิทยาลัยแห่งนี้ผมเพิ่งเหยียบเข้ามาเป็นครั้งที่สอง เสียงโหวกเหวกโวยวายดังกระแทกแก้วหูเมื่อประตูไม้สีขาวถูกเปิดออก มันมาครบเลยครับและดูเหมือนกำลังตั้งวงไพ่กันอยู่ด้วย

"พอดีเลย ไอ้เน็ต มาๆ ดูไพ่ให้กูหน่อย ปวดเยี่ยวจะตายห่าแล้ว"
ถ้ามึงจะปวดถึงขั้นคอขาดบาดตายก็หยุดเล่นซักตาเถอะครับปัน ผมพยักหน้าหงึกหงักให้มันแล้วโยนกระเป๋าสะพายข้างลงบนโซฟา ลากตัวเองที่อิ่มก๋วยเตี๋ยวเป็ดตุ๋นหน้าปากซอยจนพุงจะแตกมานั่งขัดสมาธิล้อมวงกับไอ้พวกที่มือถือไพ่ ปากคาบแก้วกันอยู่


"ไหงมากะเฮียได้เนี่ย?" ไอ้บูม น้องรหัสผมและน้องชายคนเล็กของเจ้าของห้องถาม ผมแทบไม่เชื่อสายตาที่สองมือเล็กๆขาวๆของมันจะถือแก้วใสจุของเหลวสีแดงที่พร่องไปกว่าครึ่งเอาไว้ คือปกติไอ้บูมเวลาไปกินเหล้ากับพวกผมมันจะซ่ามาก ผมได้ยินจากไอ้พวกเกย์รุกในร้านบ่อยๆว่าวางแผนจะมอมเหล้าไอ้บูม แต่สุดท้ายต่อให้แน่มาจากไหน ผมก็ไม่เห็นว่าไอ้บูมจะร่วงให้พวกพี่ๆที่ไม่ค่อยดูแลน้องอย่างผมต้องคอยเป็นห่วงเลยสักครั้ง แต่ตอนนี้แม่งแดกสปาย..  สปายของไอ้พวกเด็กหัวนมไม่แตกพานหัดแอลกอฮอล์เขาแดกกันเนี่ยนะ?



"ไปกินข้าวกันมา นี่อะไรบูม เฮียบอกว่าไม่ให้ดื่มเหล้า"

"แค่สปายเอง" เออ  แค่สปาย ไม่ระคายเส้นเลือดมันหรอก

"ยังเด็กยังเล็ก"

"พอเหอะเฮีย ไอ้บูมมันก็เด็กกว่าพวกผมแค่ปีเดียวเองนะ เกิดพ.ศ.เดียวกับไอ้หมอด้วยซ้ำ" ประโยคหลังนี่ผมสุดจะทน เรื่องที่ไม่ควรเคร่งนี่เสือกเคร่ง เรื่องที่ควรจะสั่งสอนน้องบ้างแม่งเสือกปล่อย
ถึงมันจะไม่รู้ว่าน้องมันคอทองแดงขนาดไหน แต่มันน่าจะทำใจเอาไว้ตั้งแต่แรกว่าวิศวะน่ะแดกเหล้าแทนน้ำ เรื่องแบบนี้ปล่อยๆมันเห๊อะ จะห่วงจะหวงอะไรกันนักหนา

"มึงก็ด้วยไอ้เน็ต กูให้แดกแค่สามแก้ว"
อ้าว สัส! ไหงพาลมาที่กูด้วยครับ ประโยคคำสั่งนั้นไม่ได้ทำให้แค่ผมเหวอ แต่ตาขวาของไอ้บอมมันก็กระตุกเหลือบมองผมกับเจ้าของห้องเงียบๆแล้วดูไพ่ในมือต่อ

"กูป๊อก"ไอ้โชติร้องขึ้นมา มันเป็นเจ้าครับ พอแม่งป๊อกคนอื่นก็ไม่ต้องเรียกไพ่เลย ยอมจำนนกับความพ่ายแพ้นั้นอย่างราบคาบ

"เป็นไงวะ ได้ปะ?"ปันเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วนั่งซ้อนผมด้านหลังเพื่อดูไพ่ ก่อนมันจะผลักหัวผมเมื่อเห็นไอ้โชติรวบกองเงินเข้าหาตัว ความผิดกูรึไงที่เจ้าแม่งป๊อก แต่ไพ่ที่ถูกกินไปนี่ก็แพ้อย่างสมศักดิ์ศรีแล้วครับ แม่งแจกมาได้ไง สิบกับแจ๊ค ทุเรศชิบหาย

"เล่นยังไงของมึง ปกติกูได้ตลอดนะไอ้เชี่ยเน็ต" ดูจากตังค์ที่กองเอาไว้มันคงไม่พูดเกินไปหรอกครับ ผมเบะปากแล้วมองไอ้โชติสับไพ่ทำเนียนไม่ลุก สบายออกเล่นไพ่ตังค์คนอื่น กูสนุกฟรีไม่ใช่ตังค์ตัวเอง แต่ปันมันรู้ทันครับ ดึงคอเสื้อยืดสีขาวให้ผมลุกแล้วออกคำสั่ง "ไปชงเหล้าให้กูดิ๊"

"เออ กูด้วย" พอปันพูดจบ ไอ้หมอก็เอาด้วย มันยื่นแก้วที่ยังมีน้ำแข็งเหลืออยู่สองสามก้อนให้ ผมทำท่าฟึดฟัดแล้วเดินหนีโดยที่ไม่รับแก้วมาจากใครทั้งนั้น

"เชี่ยนี่ใช้งานยาก" ไอ้บอมบ่นทั้งๆที่มันไม่ได้ใช้ให้ผมทำอะไร คือแถวบ้านกูเรียกว่าเสือกนะครับ ถึงแบบนั้นผมก็ทำหูทวนลมเดินไปหยิบบลูเลเบิ้ลที่พร่องไปเกือบครึ่งขวดขึ้นมาเท


"สามแก้ว"

เฮียบีมนั่งดูทีวีอยู่บนโซฟา ตะโกนย้ำทำให้ไอ้พวกวงไพ่ส่งเสียงเงียบกริบสังเกตการณ์ ตาไอ้บอมนี่เป็นประกายวับเลยครับ เหี้ยนี่แม่งคิดอะไรจังไรๆอยู่แน่นอน ผมเคยบอกไอ้บอมหลายครั้งแล้วว่าตามันน่ะไม่เคยโกหกหรือปิดบังอะไรใครได้เลย ชอบใครตามันจะเลื่อมๆหื่นๆ ไม่ชอบใครมันจะมองคู่กรณีตาขวาง โดนยำตีนไปหลายครั้งแล้วครับเพราะสายตามันนี่ล่ะ แล้วลองลอกแลกวับแววแบบนี้ คิดอะไรไม่ซื่ออีกแหงๆ



"ผมไม่ขยันเปลี่ยนถึงสามแก้วหรอกเฮีย แก้วเดียวหมดแล้วเติมๆนี่แหละ ไม่ต้องล้างเยอะ"
ทำตามคำสั่งมึงก็ป๊อดสิครับ ยิ่งไอ้พวกเพื่อนเวรมองผมเหมือนกับจะคอยดูว่ากูกลัวเฮียรึเปล่ายิ่งไม่ยอมฟัง นี่เลย แก้วแรกก็ชงให้แม่งเข้มๆเลยด้วย ทำไม? มึงจะทำไมกู?

"ไอ้เน็ต อย่าดื้อ"

"ผมไม่ใช่ลูกชายคนที่สี่ของพาณิชยโชตินะครับเฮียบีม"
คู่สนทนาทำท่าหัวเสีย มันฮึดฮัดลุกจากโซฟามาดึงแก้วเหล้าในมือผมออกจนบลูเลเบิ้ลหกรดมือ ห่า ของแพงนะเนี่ย! กะจะเงยหน้าขึ้นไปด่ามันแต่พอเห็นว่าปลายคิ้วเข้มๆของเฮียบีมขมวดเข้าหากันยุ่ง ส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอทำท่าหงุดหงิด ผมก็เงียบ



เอ๊ะ?  มันทำท่าทางหงุดหงิด???


ตาเล็กๆของผมกระพริบปริบๆ คือถ้าคนทั่วไปแม่งไม่แปลกหรอกครับถ้าจะแสดงอารมณ์ออกทางสีหน้าบ้าง แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่เฮียบีมไม่ได้สวมหน้ากากคุณชายเอาไว้



"โกรธเหรอเฮีย? น่ารักว่ะ ฮ่าๆ"
ผมเอื้อมมือไปหยิกแก้มขาวๆของมัน เฮียปัดๆมือผมออกแล้วยิ่งทำคิ้วยุ่งกว่าเดิม ไม่รู้ว่าไม่ชอบที่ผมไปหยอกมันหรือว่าเขินกันแน่

"พอเลยมึง ไปนั่งแดกสปายกับไอ้บูมเลย"



เออ... ไอ้บูม



เพราะห้องมันเงียบกริบ ผมเลยลืมไปสนิทเลยครับว่ายังมีสิ่งมีชีวิตอีกห้าตัวอยู่ด้วยกันตอนนี้ พอหันหน้ากลับไปที่วงไพ่ไอ้พวกเวรตะไลก็อมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ล้อกันจนน่าถีบ
ถ้าตะโกนแซวจะไม่น่าหมั่นไส้เท่านี้เลยครับ แซวด้วยสีหน้าและแววตานี่แม่งกวนตีนสุดๆแล้ว ประเด็นคือผมเถียงมันก็ไม่ได้ โวยวายก็ไม่ได้ งั้นกูพาลแล้วนะ!

"ฮะๆ ไอ้บูม ป๊อดกลัวพี่เหรอวะ? ปกติมึงนี่ซัดยาดองเหล้าขาวเป็นว่าเล่นไม่ใช่เลยเหรอ? อาทิตย์ก่อนที่ไปกินกับพวกพี่ก้องมึงยังท้าชนพี่เช็งซะจนฝ่ายนั้นร่วงเลยด้วยซ้ำ แหม พออยู่กับพี่ทำเป็นแมวซ่อนเล็บ ถุ้ย!" (อันนี้ผมพาลเปลี่ยนเรื่อง กูขอโทษครับน้องรหัส พวกพี่ๆมึงนั่นแหละบังคับให้กูหยิบเรื่องมึงมาเผาให้กูรอดตัว)

"พี่เน็ต!" ไอ้บูมร้อง มันเหลือบตามองเฮียหวาดๆเหมือนกลัวจะโดนดุแต่พี่ชายมันกลับไม่ทำอะไรนอกจากเสยผมไปด้านหลัง ไอ้ห่า ในห้องตอนนี้ก็มีแต่ผู้ชายด้วยกัน มึงจะเต๊ะหล่อให้ไอ้โชติมากรี๊ดมึงหรือไง?

"โดนด่าคนเดียวไม่พอ ยังจะลากน้องมันไปซวยอีกคนนะ" ไอ้บอมออกโรงปกป้องเต็มที่ ผมยักไหล่แล้วเดินไปแทรกในวงระหว่างปันกับไอ้บอม พอหย่อนตูดถึงพื้นเท่านั้นครับ ไอ้บอมแม่งก็ใช้แขนขวารวบคอผมไปกระซิบกระซาบซักไซ้

"เล่ามา!"

"เล่าเหี้ยอะไร?"

"เฮียจีบมึง หรือมึงได้กันแล้ว?" ไอ้พวกที่เหลือเร่งทำเสียงล้งเล้งไม่ให้เฮียได้ยินที่ผมถูกคาดคั้น แต่หูทั้งสิบของพวกมึงนี่กระดิกกันอย่างกับหมา

"เตี่ยไอ้บูมตาย! ไม่มีอะไรทั้งนั้นโว้ย"

"อ้าวพี่เน็ต เกี่ยวไรกะเตี่ยบูมอะ พาลอีกแล้ว"คนถูกพาดพิงร้อนตัว มันร้องขึ้นมา ทำหน้ายุ่ง

"เตี่ยมึงก็เตี่ยกูไงไอ้บูม" ไอ้บอมฉลาด มันมะเหงกใส่หัวผมหนึ่งทีแล้วกระซิบต่อ "เฮียมีท่าทีสนมึงบ้างปะ"

"ไม่เลย"
มันทำตาไม่เชื่อ เอ้า! กูบอกว่าไม่ก็ไม่สิครับ ก่อนมาผมยังโดนเฮียมันด่าเหมือนเป็นขี้อยู่เลย
พอไอ้บอมคิดว่าไม่ได้อะไรจากผมแน่ๆมันก็ตะโกนเรียกเฮียที่กลับไปนั่งโซฟาแดกเหล้าที่ผมชงไปเมื้อกี้ให้มาร่วมวง



ซวยละมึง โดนยัดเยียดให้เป็นเกย์ซึ่งๆหน้าก็ตอนนี้แหละครับเฮีย ดันเสือกพลาดมานั่งแจมในวงไพ่ด้วยซะงั้น



"วันก่อนเหนื่อยไหมเฮีย?"
ไอ้หมอโต๊ด กูได้ข่าวว่ามึงไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับการที่เฮียเป็นเกย์เลยนะ แต่ที่ซักขึ้นมาคนแรกนี่ต่อมอยากแดกส้นตีนกำเริบรึยังไง

"วันไหน?"

"วันที่เอาไอ้เน็ตกลับมาไง" ไอ้โชติเสริมทัพ เฮียบีมยกแก้วขึ้นดื่มแล้วมองผมด้วยหางตา แก้วที่แม่งแย่งผมไปตอนนั้นแหละครับ

"เหนื่อยสัส!" ไอ้โชติทำตาวิบวับ กูรู้นะว่ามึงคิดอะไร!

"นอนกันกี่โมงอะ"

"เกือบตีสี่"
ไอ้บอมยกนิ้วขึ้นมานับ "สามชั่วโมงหลังจากกลับจากผับอะนะ? โหยแม่งโคตรฟิต"

"ก็เพื่อนมึงเสือกไม่ช่วยตัวเองเลย ลำบากกูชิบหายเนี่ย"
ไอ้เหี้ยยยยยย ประโยคนั้นกูรู้ครับว่าแม่งไม่มีอะไร แต่อีพวกจบโรงเรียนดิสนีย์นี่แม่งจินตนาการเลิศล้ำไปถึงไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้ ยิ่งไอ้โชติ ไอ้สมองเหี้ยมันหันไปยักคิ้วกับไอ้หมอโต๊ดแล้วเอื้อมมือผ่านปันมาตบหน้าขากูเนี่ยยิ่งหงุดหงิด

"เน็ต ทีหลังมึงก็หัด 'ช่วยตัวเอง' บ้างสิวะ จะได้ไม่เหนื่อยเฮียเขา"

"พ่อมึง! ไม่ใช่แบบนั้นโว้ย" ผมโวยวาย ไอ้โชติหัวเราะชอบใจ "อะไร? แบบไหน? มึงคิดอะไรอยู่เนี่ยไอ้เน็ต อย่าร้อนตัวสิวะ"

เหี้ย! แม่งชอบรวมหัวแกล้งผมครับ ตลก ตลกสัดล่ะไอ้พวกเวร ขืนนั่งตรงนี้ต่อผมคงได้กลายเป็นขุดหลุมฝังตัวเองเรื่อยๆ ชิ่งแม่งดีกว่า ยิ่งอยู่นานจำเลยของหัวข้อ’เป็นเกย์หรือเปล่า’ จะเปลี่ยนจากเฮียมาเป็นผมไม่รู้ตัว

"กูไม่คุยด้วยแล้ว ไปดูดบุหรี่ละ"

"เออ ของกูหมดพอดี ขอตัวดิ" ไอ้หมอโต๊ดลุกตาม พวกที่นั่งอยู่เลยเลิกสนใจ ไอ้โชติสับไพ่ในมือแล้วหันไปถามเจ้าของห้องว่าสนใจจะร่วมแจมไหม พอเฮียพยักหน้ามันก็ร่อนไพ่แจกรอบวงคนละสองใบ

ปันหยิบไพ่ขึ้น แต่ตาของมันเงยสบกับผมครู่หนึ่ง ก่อนแววตานิ่งสนิทสีนิลคู่นั้นจะหลุบต่ำลงคลี่ไพ่ในมือดูแต้ม


"ป๊อกแปด สองเด้ง!"










ควันสีขาวพวกพุ่งลอยเหนืออากาศ กลิ่นเมนทอลตลบคลุ้งอยู่ในโพรงจมูกให้โล่งยาวไปถึงปอด ไอ้หมอเอนตัวพิงกับระเบียงขณะที่ผมเกาะขอบราวเอาไว้



"ว่างเหรอวะวันนี้ถึงถ่อกันมาถึงนี่ได้"
ผิดปกติครับ มหาลัยของพวกไอ้หมอมันไกลจากคอนโดเฮียพอตัว แล้วไอ้คนที่อัดควันบุหรี่เข้าปอดนี่โดยทั่วไปแล้วเวลาจะกระดิกเจี๊ยวยังไม่มี ทั้งเรียนหนัก ทั้งแฟนมันที่เรียนเภสัชที่เดียวกันอีก ไอ้หมอมันตี๋ครับ ตี๋หิด พวกผมเรียกมันอย่างนั้น

"ไม่ว่างเนี่ย เลยมา ห่าอะไรไม่รู้วุ่นวายชิบหาย"

"เรื่องไหน? เรียนหรือผู้หญิง"
ไอ้โต๊ดยกมือขึ้นลูบสกินเฮดมันแล้วถอนหายใจ "ก็ที่ไปเที่ยวครั้งก่อนนั่นแหละ กูได้สาวกลับไปแล้วอรแม่งจับได้ นี่กูง้อมาทั้งอาทิตย์แล้ว จะงอนห่าอะไรนักหนาไม่รู้"

"ลองให้อรไปนอนกับคนอื่นไหมล่ะ? ทำอะไรก็คิดถึงใจแฟนมึงบ้างเหอะ"
น้องอรนี่เป็นแฟนมันครับ เรียนอยู่เภสัชรุ่นน้องมันหนึ่งปี ผมปรายตามองไอ้หมอ ปกติมันไม่ใช่คนเจ้าชู้ประตูดิน วันนั้นแม่งไม่รู้คึกอะไรพอถูกปันยุเข้าหน่อยแม่งก็สอยสาวไปเปิดโรงแรมเฉยเลย
แล้วไงล่ะมึง พอเกิดเรื่องแล้วไอ้ตัวยุมันมาช่วยมึงแก้ปัญหาไหมครับ

"เออ แต่เรื่องกูนี่ยังไม่หนักเท่าไอ้บอม ไอ้ปัน ไอ้บูมหรอก"
อ้าว สรุปแม่งมีปัญหากันถ้วนหน้า? หมอโต๊ดอัดบุหรี่เข้าปอดอีกครั้งก่อนเล่าต่อ

"มึงรู้ใช่ไหมว่าวันนั้นไอ้ปันแม่งได้สาวกลับไปด้วยเหมือนกัน"

"เออ ไอ้โชติบอกกูแล้ว ดาวมนุษย์ ม.กูนี่ แม่งเจ๋ง"
ปันนภเป็นชายในอุดมคติสาวๆ หล่อ รวย เลว ครบสูตร และมันก็ใช้พรสวรรค์ของมันได้อย่างสมบูรณ์แบบเลยครับ ควงสาวไม่ซ้ำหน้า หน้าหนึ่งๆก็อยู่ไม่เห็นจะพ้นเดือนสักที

"แต่ผู้หญิงเขาไม่วันไนท์สแตนด์กับมันว่ะ ตอนนี้ก็ตื๊อไอ้ปันอยู่"
มันน่าจะชินไม่ใช่เหรอ? ผมเห็นสาวๆวิ่งตามมันเป็นว่าเล่นตั้งแต่ ม.ปลายแล้ว ทว่าไอ้หมอส่ายหัวดิก "ดาวมนุษย์ที่ว่านั่นน่ะ เสือกเป็นเพื่อนไอ้บูม"

กริบเลยครับคราวนี้ สรุปก็คือปัญหาของบอม บูม ปันนี่คือเรื่องเดียวกันสินะ

"ที่ไอ้ปันกับไอ้บอมเครียดหนักคืออะไรรู้ไหม? ไอ้บูมแม่งสนิทกับหลิว สนิทโคตรพ่อโคตรแม่สนิทเลยไง"

อา...
นั่นแหละปัญหาใหญ่จริง

"แต่จะไปว่าปันคนเดียวก็ไม่ถูกไม่ใช่เหรอวะ เรื่องแบบนี้ตบมือข้างเดียวไม่ดังหรอก ทั้งผู้หญิงก็ง่ายเอง ไอ้บอมก็ด้วย คืนนั้นทำไมมันไม่เตือนๆกันบ้าง" ผมฉุนนิดๆ ไอ้โชติพูดอย่างกับปันมันไปล่อลวงเขามา เรื่องแบบนี้มันเกิดจากความสมัครใจไม่ใช่เหรอครับ ผู้หญิงนั่นก็ด้วยเจอกันไม่กี่ชั่วโมงไปนอนกับเขาแล้วยังจะคิดให้เขารับผิดชอบ แม่งตลกละ

"ไอ้บอมมันมัวแต่ขลุกอยู่กับมึงจะไปทันดูไหมว่าไอ้ปันไปหม้อใคร ส่วนหลิวน่ะมึงก็อย่าพูดแบบนั้นไป ผู้หญิงเขาเสียหาย ตอนนี้ก็ทำได้แค่ปิดกันอย่างเดียว กลัวผู้หญิงมันเอาเรื่องนี้มาปรึกษาบูมแล้วแม่งจะจับได้ว่าผู้ชายที่ไปหลอกฟันเพื่อนเลิฟมันเป็นเพื่อนพี่ชายตัวเอง"

"............"

"ถึงตอนนั้น ไอ้บูมต้องให้ไอ้ปันมันรับผิดชอบจริงจังกับหลิวแน่ๆ แม่งชอบทำตัวเป็นพระรองเหมือนพี่มันไม่มีผิด"
บูมมันเป็นคนที่แคร์ความรู้สึกคนอื่น เรื่องนี้ผมรู้ดีเพราะมันเป็นน้องรหัสผม
นิสัยชอบเสียสละนี่เหมือนถ่ายทอดพันธุกรรมกันมา อย่างที่ไอ้หมอมันบอก ถ้าบูมรู้นี่เป็นเรื่องใหญ่แน่

"สงสารไอ้บอมว่ะ อกหักจากพี่ทรายแก้ว ระแวงเฮียว่าจะเป็นเกย์ แล้วยังต้องเป็นตัวกลางในเรื่องที่แม่งไม่เกี่ยวด้วยอีก"ผมพูดกลั้วหัวเราะ อัดบุหรี่จนปลายมวนเป็นสีส้มแดง ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่ยืนดูดบุหรี่ด้วยกันแต่ผมก็รู้สึกได้ว่ามันยืนจ้องเสี้ยวหน้าของผมอยู่

"กูุถามจริงๆนะเน็ต..  มึงกับเฮียน่ะ..."

"อย่าไปบ้าจี้ตามไอ้บอมมัน กูมีคนที่ชอบอยู่แล้ว" ผมไม่สบตาโต๊ด กลัวจะถูกคาดคั้น แต่สายตาที่ทอดไกลออกไปกำลังแสดงออกมาให้เห็นว่าผมไม่ได้ล้อเล่นเลยสักนิด ไอ้หมอจึงดูดบุหรี่ไปเงียบๆ






เรื่องนั้นเป็นความลับ โดยที่พวกมันรู้แค่ว่า ผมเองก็มีใครในใจเหมือนกัน





ความลับของผมที่กุมมาตลอดห้าปี 








ถึงจะบีบให้ตาย ผมก็จะไม่ยอมพูดมันออกมา




------------------------------------------
COMPLETE Friend's brother Brother's friend 03
08/05/12
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-05-2012 23:08:51 โดย -west- »

ออฟไลน์ -west-

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1393
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1875/-12
    • FACEBOOK PAGE
มาต่อแล้วคับ  :z2:
วันนี้มาตอนหัวค่ำหน่อย เฉลยแล้วนะว่าวันนั้นเน็ตไม่ได้แสดงละคร(แบบเนียนๆ)จริงจริ๊ง
แต่บุคคลที่เน็ตชอบยังเป็นคนในความลับอยู่ดี ใช่บอมรึเปล่าน่อ รอดูไปด้วยกันเนาะ ^^
สนุกไม่สนุกติชมได้นะคะ ชอบเสพคอมเมนต์ แหะๆ

เอารูปเน็ตมาแปะ แหม เฮียเล่นติซะแบบนั้นเดี๋ยวนายเอกเราหมดหล่อกันพอดี
ตัวแห้ง ผิวซีด หูกาง ตาห่าง หัวเถิก


แต่โดยรวมแล้วก็น่ารักนะเอ้อ!


สำหรับตอนหน้าจะมาต่อภายในสัปดาห์นี้นะคะ  :man1:

ออฟไลน์ นอนกินแรง

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1348
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-4

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
คงเป็นหนึ่งในบรรดาเพื่อนสนิทกลุ่มนี้นี่แหละ ถึงต้องเป็นความลับ

ออฟไลน์ numay

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1035
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-1

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด