[เรื่องสั้น] รักเอย by หิมะโปรย up 23/01/2012 -จบ-
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น] รักเอย by หิมะโปรย up 23/01/2012 -จบ-  (อ่าน 3780 ครั้ง)

sarama

  • บุคคลทั่วไป
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



 
:call: เพิ่งหัดโพสค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วย

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


รักเอย

by หิมะโปรย


ธารน้ำไหลเอื่อยพัดพาไอน้ำเย็นสบายกายมายังโขดหินใหญ่ แผ่นหลังเอนพิงแผ่นอกของผู้ที่นั่งอยู่ด้านหลัง เสียงทุ้มที่ชวนคุยริมหูนำพาให้รอยยิ้มผุดพราย

‘นฤบดี ข้ารักเจ้า’

ริมฝีปากบางเอื้อนเอ่ยคำพูดต่อเจ้าของอ้อมแขนด้วยความสัตย์ ความรู้สึกมากล้นก่อเกิดยาวนานนี้มิได้เลือนหายไปตามกาลเวลาเลยแม้แต่น้อย

ภาพตรงหน้าเปลี่ยนเป็นดวงตาสะท้อนความเกลียดชังของหญิงสาวที่จ้องมองมาด้วยความรู้สึกไม่ยอมแพ้ ห้วงคิดอันสับสนเสียดแทงให้หัวใจว้าวุ่น ริมฝีปากเขาขยับกล่าวกับหญิงสาวตรงหน้าอย่างยากเย็น

‘รัตนาวดี เจ้า...’

‘ข้ารักนฤบดี’

คำพูดนั้นนำมาซึ่งความตกตะลึง จิตอาฆาตมาดหมายจะเอาชนะนั้นจุดความกลัวในส่วนลึกของจิตใจอย่างห้ามไม่อยู่ ทว่ายังไม่ทันจะได้ละจากความรู้สึกนั้น ในอ้อมแขนเขาก็ปรากฏร่างงามสง่าที่นอนหลับไหลไร้การตอบสนอง จิตอธิษฐานอาฆาตแค้นก่อนแตกดับของรัตนาวดีราวกับเสียงของคำสาปแช่งที่ยังคงแว่วดังในหู

‘หากนฤบดีมิได้รักข้า เจ้าก็จะมิได้ดังหวังเพียงกัน แต่นี้ไปเขาจักต้องจำศีลไปชั่วกาลนาน’

น้ำตารินไหลด้วยความขมขื่นรวดร้าวเมื่อโอบกอดร่างที่ไม่ว่าเอ่ยเรียกอย่างไรก็ไม่อาจลืมตาตื่น แม้ไม่พรากจากแต่กลับได้แต่มองดูอย่างแสนทรมาน นี่น่ะหรือโทษทัณฑ์ที่เขากับนฤบดีควรได้รับ

ภาพเรือนร่างเปล่งประกายจากผลบุญที่เพียรบำเพ็ญสั่งสมเดินตรงไปยังร่างที่นอนหลับไหล ใบหน้างดงามมีรอยยิ้มบางยามเมื่อมือแตะสัมผัสกับร่างของบุรุษอันเป็นที่รัก

‘ด้วยเดชะฤทธาแห่งบุญญาเอย กรรมอันใดอันเป็นของนฤบดีและข้าพเจ้า ด้วยบุญบำเพ็ญนี้จงส่งผลให้ข้าพเจ้าได้ชดใช้แก่กรรมอันได้กระทำนั้นด้วยเถิด’

สิ้นคำกล่าวอธิษฐานเปลวไฟก็ลุกไหม้ไปตามร่างกาย ร่างซึ่งแผ่บุญบารมียืนมองเปลวไฟนั้นด้วยความยินดี ห้าร้อยปีเพื่อเวลานี้ในที่สุดก็สัมฤทธิ์ผล

ความเคลื่อนไหวจากร่างที่นอนอยู่ส่งผลให้ร่างที่ลุกไหม้ด้วยเปลวไฟแย้มยิ้ม ในที่สุดดวงตาที่เคยหลับไหลก็ลืมตาขึ้นมองเขาเสียที

‘อินทุกานต์’

เสียงเรียกดังก้องในฝันปลุกให้ร่างที่นอนอยู่บนเตียงลืมตาตื่นด้วยความงุนงง เสียงนาฬิกาปลุกจากโต๊ะหัวเตียงทำให้ชายหนุ่มกระพริบตาปริบๆ

ฝันอีกแล้ว?

ความฝันแปลกๆที่ฝันเห็นดูเหมือนระยะนี้จะเริ่มถี่ขึ้น แถมพอตื่นมาก็จำอะไรไม่ได้ สรุปแล้วฝันอะไรไปมั่งก็ไม่รู้ สงสัยช่วงนี้เขาไม่ค่อยจะได้ไปออกกำลังกายถึงได้ฟุ้งซ่านจนเก็บเอาไปฝัน

ชายหนุ่มส่ายหัวพลางลุกขึ้นจากเตียง เขาไม่มีเวลาให้มานั่งคิดไร้สาระ ถ้าว่างขนาดนั้นเอาเวลามาสางงานที่อีรุงตุงนังของตัวเองยังจะดีกว่า

กว่าจะฝ่าการจราจรในยามเช้ามาถึงที่ทำงานก็เสียเวลาไปพอสมควร ร่างในชุดสูทเดินมายังห้องทำงานของตนก่อนจะมองดูงานประจำวันที่เลขาวางไว้ให้บนโต๊ะ แฟ้มงานที่กองอยู่ทำให้ธีรดลถอนหายใจ วันนี้เขาอาจจะต้องกลับดึกอีกตามเคย

การสะสางงานเป็นไปอย่างละเอียดรอบคอบ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งก็ตอนได้ยินเสียงโทรศัพท์จากเลขาว่ามีคนมาขอพบ ร่างในชุดกระโปรงยิ้มทักทายเขาเมื่อเปิดประตูเข้ามา หญิงสาวนั่งลงตรงเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานก่อนจะเอ่ยบอกธีรดลพลางกลั้นยิ้ม

“นินกลัวว่าดลจะลืมเวลาทานข้าวเลยจะมาชวนไปทานกลางวันด้วยกัน”

นิรภัทรมองกองเอกสารตรงหน้าแล้วยักคิ้วให้ชายหนุ่มเป็นการแซว ถ้าหากเธอไม่มาลากไปด้วยธีรดลคงทำงานจนลืมเวลาอีก

ชายหนุ่มเหลือบมองนาฬิกาข้อมือแล้วพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม ความสัมพันธ์ของเขากับนิรภัทรออกจะก้ำกึ่งในสายตาของคนอื่น แต่ระหว่างพวกเขาสองคนถือเป็นเพียงเพื่อนสนิทเท่านั้น

เพียงออกจากห้องทำงานทั้งสองก็พบกับพิพัฒน์ที่ยืนอยู่ไม่ไกล สายตาที่จับจ้องมองธีรดลแสดงเจตนาไม่เป็นมิตรอย่างชัดเจน เขาเองก็ใช่จะไม่รู้ ตั้งแต่นิรภัทรปฏิเสธการคบหากับพิพัฒน์ เขาก็ถูกฝ่ายนั้นหาเรื่องเป็นประจำ

“สวัสดีครับ”

ชายหนุ่มยิ้มทักตามมารยาท ไม่ได้นึกถือสาเรื่องที่พิพัฒน์พาลใส่เขาด้วยความหึงหวง แต่แขนเสื้อด้านหลังถูกกระตุกยิกๆจากหญิงสาวเป็นสัญญาณว่านิรภัทรไม่อยากคุยกับพิพัฒน์ เขาจึงไม่ได้หยุดพูดคุยกับฝ่ายนั้น พอเข้าลิฟท์มาได้นพดลก็หันไปเลิกคิ้วถามเพื่อนสาว ในบรรดาชายหนุ่มที่เข้ามาจีบนิรภัทรดูเหมือนว่าพิพัฒน์จะทำให้เจ้าหล่อนลำบากใจมากกว่าคนอื่น

“ตานี่พูดไม่รู้เรื่อง นินไม่อยากคุยด้วยแล้ว”

อาการไม่สบอารมณ์ของนิรภัทรทำให้ชายหนุ่มอมยิ้ม เขาไม่นึกแปลกใจหากเพื่อนคนนี้จะมีคนมาจีบอยู่เนืองๆ ดูเอาเถอะ นี่ขนาดโกรธยังดูน่ารักเลย

“ไม่ขำเลยนะดล นินรำคาญหมอนี่จะแย่อยู่แล้ว”

ชายหนุ่มเพียงแค่ยิ้มบางมองดูอาการหน้ายุ่งอย่างไม่พอใจของเพื่อนสาวโดยไม่เอ่ยอะไร พรหมลิขิตเป็นเช่นไรเขาไม่อาจรู้ แต่เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่เขาควรจะแสดงความคิดเห็นซะด้วย


ร่างของพิพัฒน์กระแทกตัวกับเก้าอี้ทำงานอย่างหงุดหงิด ภาพนิรภัทรกับธีรดลที่จับจูงกันออกไปทานข้าวกลางวันไม่เพียงแต่บาดตายังบาดใจเขาด้วย เขามีอะไรสู้ธีรดลไม่ได้ ไม่ว่าจะฐานะครอบครัวหรือฐานะทางสังคมเขาล้วนแต่เหนือกว่าธีรดลทุกด้าน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมนิรภัทรถึงตอบปฏิเสธ

ดวงตาสีดำสนิทหลับลงอย่างครุ่นคิด หากถูกปฏิเสธก็คงมีเพียงวิธีเดียว...ต้องแย่งชิงมา

แต่ก่อนหน้านั้นเขาควรกำจัดอุปสรรคที่คอยขวางทางให้พ้นไปซะ เพื่อที่เขาจะไม่ต้องมานั่งหงุดหงิดใจอยู่แบบนี้

เมื่อคิดได้ดังนั้นดวงตาคมก็เปิดขึ้นอีกครั้งก่อนจะกดโทรศัทพ์ต่อสายโทรออก


รถยนต์เคลื่อนเข้ามาจอดยังตัวบ้าน ชายหนุ่มดังเครื่องก่อนจะเปิดประตูเข้าบ้านด้วยความเหนื่อยล้า เกือบสี่ทุ่มแล้วกว่าเขาจะกลับถึงบ้าน ป่านนี้คนในบ้านคงหลับกันไปหมดแล้ว ร่างสูงโปร่งทิ้งกายลงนั่งบนโซฟาก่อนจะเอนหลังหงายศีรษะวางบนพนักพิงอย่างหมดแรง ยิ่งมีตำแหน่งหน้าที่การงานสูงความรับผิดชอบที่ต้องแบกรับก็ยิ่งมากขึ้น แม้มันจะท้าทายความสามารถแต่เขาก็นึกเหนื่อยอยู่เหมือนกัน

ตอนแรกชายหนุ่มคิดจะหลับตาพักสายตาซักครู่แต่เสียงตีน้ำที่ดังมากระทบหูก็ทำให้เขาอดที่จะเดินออกไปดูไม่ได้ ดึกป่านนี้แล้วยังจะมีใครมาเล่นน้ำแถวนี้?

บ้านสวนริมน้ำแถบชานเมืองผู้คนไม่ค่อยพลุกพล่านเวลาดึกแบบนี้จึงเงียบสงบ ธีรดลก้าวไปทางระเบียงก่อนจะเดินตรงไปหาต้นเสียงที่ศาลาริมท่าน้ำ ทว่าพอเขาออกมาจากบ้านไม่กี่ก้าวเสียงที่ว่าก็หายไป จะว่าอุปทานไปเองก็ไม่น่าใช่ในเมื่อเขาได้ยินชัดเจนเต็มสองหู ด้วยความสงสัยชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปดูให้แน่ชัด

ร่างเงาวูบไหวภายในศาลานำพาให้ธีรดลก้าวเข้าไปสำรวจ แสงสลัวจากดวงไฟที่ส่องมาจากตรงระเบียงบ้านทำให้เห็นร่างคนซึ่งยืนอยู่ภายใน บ่อยครั้งที่คนในระแวกใกล้เคียงพายเรือผ่านมาขอจอดพักที่ท่าน้ำบ้านเขา แต่ดึกป่านนี้เขาเพิ่งเคยเจอ

ร่างสูงสง่ารูปหน้าคมสันของผู้อยู่ในศาลาแม้จะมองเห็นไม่ถนัดนัก แต่กิริยาท่าทางของคนตรงหน้าดูไม่เหมือนชาวบ้านแถวนี้ซักเท่าไหร่

“พอดีเราออกมาพายเรือเล่น ขอนั่งพักซักครู่จะได้มั้ย”

ใบหน้าของผู้อยู่ในศาลายิ้มละไมเมื่อกล่าวขออนุญาตซึ่งธีรดลก็พยักหน้าตอบรับ แถบนี้ไม่เคยเกิดเรื่องโจรขโมยเขาจึงไม่ต้องกังวลอะไรมากนัก

“เชิญตามสบายครับ ผมแค่สงสัยเลยออกมาดูเท่านั้น”

ตอนแรกธีรดลคิดจะหันกลับเข้าบ้านแต่เสียงจากคนที่นั่งอยู่ในศาลาก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“นฤบดี”

ชายหนุ่มมองคนพูดอย่างงุนงง ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการสื่ออะไรจึงได้ถามย้ำ

“อะไรนะครับ”

“เราชื่อนฤบดี”

ธีรดลร้องอ้อเมื่อรู้ว่าที่พูดหมายถึงอะไร พูดสั้นเสียขนาดนั้นเขาก็ไม่รู้เรื่องน่ะสิ

“ผมธีรดลครับ เรียกแค่ดลก็พอ”

จากที่คิดจะเข้าบ้านชายหนุ่มก็เปลี่ยนใจไปทรุดนั่งอีกด้านหนึ่งของศาลา บางทีการได้นั่งคุยกับใครซักคนอาจจะช่วยคลายเครียดจากการทำงานมาทั้งวันได้บ้างก็ได้

“ผมไม่เคยเห็นคุณมาก่อน เพิ่งย้ายมาอยู่แถวนี้เหรอครับ”

ดวงตาสีดำสนิทของนฤบดีทอดมองร่างตรงหน้าพร้อมยิ้มบาง แม้เวลาจะผ่านเลยมาเนิ่นนานแต่จิตใจอันพิสุทธิ์ของอินทุกานต์ยังคงเหมือนเดิม

“เปล่า แค่มาเยี่ยมคน”   

คำพูดที่คนตรงหน้าบอกไม่ให้ความกระจ่างซักเท่าไหร่แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้เก็บเอามาคิด สายตาอ่อนโยนระคนเอ็นดูทำให้ธีรดลรู้สึกเหมือนตนเองเป็นเด็กกำลังคุยกับผู้ใหญ่ทั้งที่อายุของพวกเขาน่าจะใกล้เคียงกัน ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดไม่พอใจ แม้วิธีพูดของนฤบดีจะดูแปลกๆก็เถอะ

“เพิ่งกลับหรือ”

“ครับ ช่วงนี้งานค่อนข้างยุ่งเลยกลับดึก”

ดวงตาเขาเริ่มชินกับความมืดบ้างแล้ว ระยะที่ห่างกันไม่มากเขาจึงมองเห็นนฤบดีได้ถนัดชัดเจนขึ้น แวบแรกที่ได้เห็นเขานึกทึ่งกับรูปร่างหน้าตาของคนตรงหน้า นี่ถ้าหากบอกว่าเจ้าตัวเป็นดาราหรือนายแบบเขาคงเชื่อสนิทใจ

หลังจากที่เขาพูดจบนฤบดีก็ไม่ได้กล่าวอะไร ความเงียบนิ่งของคู่สนทนาไม่ได้ทำให้ธีรดลอึดอัด การได้ใช้เวลามองดูบรรยากาศรอบกายทำให้ชายหนุ่มรู้สึกสงบผ่อนคลายต่างจากเมื่อครู่นี้ จนเขาอดที่จะแปลกใจไม่ได้

ครู่ใหญ่ใบหน้าที่เหมือนมีรอยยิ้มบางๆของนฤบดีก็ผินมองไปทางสายน้ำก่อนจะกล่าวขึ้นเนิบๆ

“น้ำค้างแรง กลับเข้าบ้านเถิดประเดี๋ยวจะไม่สบาย เราเองก็จะกลับแล้ว”

น้ำเสียงห่วงใยที่ช่วยเตือนให้ธีรดลนึกได้ว่าพรุ่งนี้ยังต้องไปทำงานจึงถือโอกาสกล่าวลาแล้วเดินเข้าบ้านไปพักผ่อน
 
ร่างภายในศาลาดำรงตนขึ้นยืนก่อนหากแต่สายตายังคงเฝ้ามองทางที่ธีรดลเดินจากไป นานแสนนานที่เขาได้แต่เฝ้ามองผู้เป็นที่รัก เพื่อช่วยเขาอินทุกานต์จึงต้องเสียสละตนลงมาชดใช้บ่วงกรรมในวัฏฏะมนุษย์ วันคืนยาวนานถึงสิบชาติภพที่เขาเฝ้ารอคอยใกล้จะสิ้นสุดเสียที

นฤบดีหันหลังเดินลงมายังบันไดท่าน้ำก่อนจะมองเรือเล็กที่ผูกไว้ เพียงพริบตาเรือที่เคยผูกติดกับทุ่มไม้ก็หายไปกลายเป็นใบไม้สีน้ำตาลที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ ร่างสูงก้าวเดินจนปลายเท้าสัมผัสกับน้ำที่ลึกลงไปตามขั้นบันได ร่างกายค่อยๆจมลงไปตามการก้าวย่าง เรือนกายดำดิ่งลงสู่สายน้ำก่อนจะขยายเหยียดยาวออก เกล็ดวาววามเลื่อมพรายส่องประกายภายใต้สายน้ำก่อนที่ร่างนั้นจะเคลื่อนกายไปอย่างช้าๆ เสียงจิ้งหรีดที่เงียบหายไปเริ่มดังระงมขึ้นอีกครั้ง
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-11-2013 00:17:44 โดย sarama »

ออฟไลน์ ต่ายน้อย

  • กระต่ายน้อยลอยคอ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 850
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-3
    • http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=27719.0
Re: [เรื่องสั้น] รักเอย 18/01/2012
«ตอบ #1 เมื่อ20-01-2012 05:37:41 »

มีต่อรึเปล่าครับ  รออยู่นะฮะ  อยากรู้ว่านฤบดีกับอินทุกานต์จะได้คู่กันไหม

อย่าลืมแปะกฏนะฮะ  เดี๋ยวทู้โดนลบเน้อ

sarama

  • บุคคลทั่วไป
Re: [เรื่องสั้น] รักเอย up 23/01/2012
«ตอบ #2 เมื่อ23-01-2012 18:36:05 »

มาต่อแล้วค่ะ ขอบคุณคุณต่ายน้อยที่ช่วยบอกเรื่องแปะกระทู้ค่ะ

----------------------------------------------------------------------------

วันศุกร์เป็นวันทำงานอีกวันก่อนที่ธีรดลจะได้หยุดพักในวันสุดสัปดาห์ ชายหนุ่มนึกถึงเมื่อตอนเช้าที่แม่ร้องเตือนเรื่องไปทำบุญในวันพรุ่งนี้แล้วก็อมยิ้ม

เขาเพิ่งเคยเห็นคนตื่นเต้นที่จะได้ไปทำบุญก็คราวนี้แหละ

“ดลจะออกกี่โมงนินจะได้ขับรถไปรอที่บ้านดลก่อน”

นิรภัทรกระตือรือร้นที่จะได้ไปทำบุญหล่อพระพุทธรูปเพราะตนไม่ค่อยมีโอกาสได้ไปงานบุญเช่นนี้เท่าไรนัก แถมงานนี้ยังมีธีรดลกับแม่ไปเป็นเพื่อนด้วย เรื่องอะไรจะยอมพลาดโอกาส

“ซักเจ็ดโมงแล้วกัน”

หญิงสาวพยักหน้ารับก่อนจะจัดการบันทึกในโทรศัพท์ อาการร่าเริงอารมณ์ดีทำให้ธีรดลนึกขำ ทีได้ไปล่องแก่งหรือเที่ยวทะเลเขายังไม่เห็นนิรภัทรจะตื่นเต้นขนาดนี้

“งั้นนินจะไปก่อนเวลาซักครึ่งชั่วโมง เผื่อจะได้ช่วยเตรียมของใส่บาตร”

ธีรดลส่งเสียงตอบรับในลำคอพร้อมกลั้นยิ้ม นิรภัทรแตกต่างจากทุกคนที่เขาเคยได้รู้จัก เขาเคยเห็นแต่คนขี้เกียจเข้าวัด รายนี้ดันตื่นเต้นดีใจที่จะได้ไปวัดซะอย่างนั้น




อากาศสบายในเช้าวันเสาร์ทำให้ธีรดลตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่น ชายหนุ่มเดินลงมาช่วยแม่ยกของขึ้นรถไปแล้วบางส่วน ตอนนี้เขาเลยมาเปิดตู้เย็นหาอะไรรองท้อง เดี๋ยวกลับจากวัดค่อยมาทางข้าวเช้าพร้อมกันอีกที

เสียงรถที่แล่นเข้ามาหน้าบ้านทำให้ชายหนุ่มหันมองก่อนจะมองไปทางนาฬิกา นิรภัทรมาตรงเวลาอย่างที่บอกเป๊ะ เสียงทักทายพูดคุยกันของแม่กับเพื่อนสาวดังแว่วอยู่ซักพักก่อนที่ร่างของหญิงสาวจะเดินเข้ามา

“ดล ไปกันเถอะ นินช่วยแม่ยกของครบแล้วล่ะ”

เสียงเรียกนั่นทำให้ชายหนุ่มแอบขำก่อนจะเดินตามออกไป ถ้าลองอยากไปขนาดนี้รับรองได้ว่าถ้าไม่รีบออกไปนิรภัทรคงมาปักหลักนั่งรอเขาตรงนี้แน่



แถบชานเมืองจึงไม่ต้องกังวลเรื่องปัญหาการจราจร ไม่ถึงสิบนาทีทั้งสามคนก็มาถึงวัด ผู้คนกำลังยืนเป็นแถวสองข้างทางเพื่อรอใส่บาตร ธีรดลกับนิรภัทรช่วยกันถือถาดใส่ของทำบุญเดินตามหลังมารดาของธีรดลไปยืนเรียงแถว แต่อยู่ๆหญิงสาวก็ร้องอุทานออกมา

“มีอะไรเหรอนิน”

“สร้อยพระนินขาด”

นิรภัทรรีบหยิบสร้อยพระเส้นเล็กที่ใส่ติดคอเป็นประจำขึ้นมาจากพื้นพลางตรวจดู ตอนที่สร้อยเลื่อนหลุดจากคอเธอก็รู้สึกใจหายวาบ ความหวั่นใจแกมกังวลทำให้เธอรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย

แต่เมื่อเห็นพระสงฆ์เริ่มทยอยเดินออกมาบิณฑบาตรนิรภัทรก็ปัดความกังวลใจทิ้งแล้วเก็บสร้อยพระใส่กระเป๋าเสื้อ  หญิงสาวนึกเตือนตัวเองอยู่ในใจ วันนี้เธอมาทำบุญไม่ควรคิดฟุ้งซ่านไร้สาระ

ธีรดลมองสีหน้าของหญิงสาวแล้วนึกห่วงโดยไม่ทราบสาเหตุ ตั้งแต่ออกจากบ้านมาเขาก็รู้สึกแปลกๆ อาจจะเพราะยังล้าจากการทำงานมาหลายวันล่ะมั้ง

เมื่อพระสงฆ์เดินมาถึงทั้งสามคนก็ช่วยกันใส่บาตรรับพรพระ หลังจากตักบาตรเช้าพิธีหล่อพระพุทธรูปก็เริ่มดำเนินเป็นรายการต่อไป เสียงพระสวดพุทธมนต์พร้อมพุทธศาสนิกชนร่วมใจกันช่วยงานเททองรูปหล่อสัมฤทธิ์ ด้วยเป็นวัดเล็กๆในเขตชานเมืองผู้คนที่มาในงานจึงมักจะเป็นชาวบ้านที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง ความคุ้นเคยรู้จักกันดีของผู้คนที่มาทำให้งานดำเนินไปโดยไม่มีสิ่งใดติดขัด

เพียงช่วงสายพิธีก็เสร็จสิ้น ผู้มาร่วมงานเริ่มทยอยกลับ ชายหนุ่มพานิรภัทรเอาของมาเก็บที่รถก่อนเนื่องจากมารดาของเขายังคุยติดพันอยู่กับคนรู้จัก สีหน้ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ของหญิงสาวตั้งแต่ตอนเดินออกมาทำให้เขาเอ่ยแซว

“รู้รึเปล่าตอนนี้นินยิ้มเหมือนคนถูกหวยเลย”

คำแซวทำให้หญิงสาวหน้ามุ่ยก่อนถลึงตาใส่ธีรดล

“นินกำลังอิ่มบุญ ขัดความสุขคนอื่นมันบาปรู้มั้ยดล”   

ชายหนุ่มหัวเราะแต่ก่อนจะได้พูดอะไรต่อหางตาเขาก็เหลือบไปเห็นชายคนหนึ่งกำลังเดินตรงเข้ามา ยังไม่ทันที่เขาจะได้ดูว่าเป็นใครก็รู้สึกถึงเสียงที่ดังก้อง ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องอื้ออึง แล้วหลังจากนั้นทุกอย่างก็ดับไป



ร่างสีเขียวมรกตเหยียดยาวเลื้อยพันไปตามกิ่งของต้นไทรขนดตัวมองเห็นเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นด้วยรับรู้อยู่แต่แรกจากฤทธาญาณ อานิสงส์แห่งบ่วงกรรมกำลังหมุนไปตามวัฏจักร

ดวงตาเรืองรองสีทับทิมทอดมองร่างของธีรดลที่กำลังหัวเราะอย่างมีความสุขนั้นอย่างเศร้าสร้อย กำเนิดทุกชาติที่อินทุกานต์ต้องเผชิญล้วนแล้วแต่เจ็บปวดทรมาน ตัวเขาทำได้เพียงแต่เฝ้ามองผลจากบ่วงรักอันเป็นผลกรรมที่สร้างขึ้นเท่านั้น

นฤบดีนิ่งมองสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นอย่างสงบ เวลานี้เคราะห์กรรมสุดท้ายแห่งบ่วงกรรมที่เขาเฝ้ารอกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

ชายคนหนุ่มก้าวเดินตรงไปหาธีรดลและนิรภัทรแล้วสาดกระสุนใส่หลายนัดก่อนร่างของธีรดลและหญิงสาวที่อยู่เคียงข้างจะล้มลง เสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกของผู้คน ความสับสนอลหม่านจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้มือปืนหนีไปได้อย่างลอยนวล

ส่วนหัวของร่างอันเหยียดยาวทอดมองร่างของธีรดลที่เจิ่งนองไปด้วยโลหิตมากมายก่อนจะบ่ายหน้าเคลื่อนกายออกไปอย่างเงียบกริบ ทิ้งความสับสนวุ่นวายของผู้คนกลุ่มใหญ่ไว้เบื้องหลัง



นิมิตแห่งความทรงจำมากมายหลั่งไหลเข้ามาราวกับสายน้ำ ภาพความสุขทุกข์ที่เกิดขึ้นในชาติภพที่ผันผ่านค่อยๆเรียงร้อยเป็นเรื่องราวมากมาย ภาพร่างอันงดงามที่เขาเคยฝันถึงกลับคืนมาอีกครั้ง

‘อินทุกานต์’

ชื่อเรียกที่ในฝันที่ทำให้ต้องสะดุ้งตื่นมาแล้วหลายครากลับเป็นสิ่งที่คุ้นเคย ความรำลึกในก้นบึ้งของจิตใจจุดความทรงจำที่ถูกปิดกลั้นมาเนิ่นนาน

ตัวตนดั้งเดิมก่อนจะลงไปเวียนว่ายในวัฏสงสารค่อยๆแจ่มชัด กำเนิดแห่งนาคนับตั้งแต่ออกจากไข่ แม่กัทรูและเหล่าพี่น้องนับพันที่ถือกำเนิดพร้อมกัน   

‘นฤบดี’

นามของผู้เป็นที่รักที่ทำให้หัวใจสั่นไหว คำขานอันถวิลหาที่เขาอยากได้ยินเสียงตอบรับ อ้อมกอดที่เขาแสนคิดถึงเหลือเกิน

เปลือกตาค่อยกระพริบเปิดขึ้น อินทุกานต์ขยับลุกขึ้นพลางยกยิ้มให้แก่ผู้ที่รอคอย เนิ่นนานที่เขาอยากให้นฤบดีเอ่ยเรียกนามของเขาอีกครั้ง

“อินทุกานต์”

น้ำเสียงนุ่มหูพร้อมทั้งอ้อมกอดอันคุ้นเคยทำให้เขาต้องโอบกอดอย่างโหยหา ความปิติยินดีที่ได้กลับมาเคียงคู่กับคนรักทำให้หัวใจอิ่มเอมเหลือคณา

หลังจากได้อยู่ในอ้อมกอดของกันและกันให้หายจากความคิดถึงร่างสูงใหญ่ก็เอาแต่นิ่งเงียบ สีหน้าเรียบตึงของนฤบดีทำให้อินทุกานต์ยิ้มพลางถอนใจ

“ข้าขอโทษ”

มือเรียวสวยไล้ไปตามเสี้ยวหน้าของคนรักอย่างง้องอน รู้ดีว่าการตัดสินใจของตนทำให้นฤบดีต้องเจ็บปวดใจเพียงใด

เสียงทอดถอนดังขึ้นก่อนนฤบดีจะออกแรงรั้งให้คนรักมานั่งตัก สีหน้าอ่อนอกอ่อนใจยามเมื่อโอบกอดร่างสูงโปร่งงดงามไว้แนบกายของนฤบดีจุดรอยยิ้มให้คนในอ้อมกอด

“คิดถึง”   

น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลที่เอ่ยถ้อยคำบอกความรู้สึกทำให้นัยต์ตาของอินทุกานต์เอ่อคลอ ทว่าริมฝีปากกลับแย้มยิ้มตื้นตันใจ เพียงแค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับเขา

ดวงตางดงามที่ส่งผ่านความรู้สึกมายังตนเป็นผลให้หัวใจที่เคยขื่นขมอบอุ่นขึ้นทันใด ริมฝีปากของนฤบดีคลี่ยิ้มงดงามให้คนรัก รอยยิ้มที่ห่างหายไปนานกลับคืนมาอีกครั้งเมื่ออ้อมแขนได้โอบกอดผู้ที่ตนเฝ้ารอคอย

“ข้ารักเจ้า อินทุกานต์”


--- จบ ------

----------------------------------------------------------------------------------------


dawnthesky

  • บุคคลทั่วไป
Re: [เรื่องสั้น] รักเอย up 23/01/2012 -จบ-
«ตอบ #3 เมื่อ23-01-2012 19:30:20 »

กรรม คือการกระทำ และผลของการกระทำ คือ สิ่งที่เราต้องรับไป

แนวคิดของเรื่องดีค่ะ แต่คนที่ทำกรรมในชาติภพนี้ยังไม่ได้รับบทลงโทษเลยนะ

ปล ลงกฏไม่ครบนะคะ เดี๋ยวพี่โมฯ จะมาดูแลซะก่อนดังนั้นรีบลงให้ครบซะนะคะ

ออฟไลน์ moobarpalang

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +185/-6
Re: [เรื่องสั้น] รักเอย up 23/01/2012 -จบ-
«ตอบ #4 เมื่อ23-01-2012 19:40:33 »

มีปุ่มให้กดไลน์ไหมคร่ะ

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8867
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +946/-15
Re: [เรื่องสั้น] รักเอย up 23/01/2012 -จบ-
«ตอบ #5 เมื่อ23-01-2012 19:42:23 »

 :a5:ห่ะ!!!!!!อีกคนยังไม่ได้รับกรรมของมันเลย



 :serius2: :serius2: :serius2:

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-25
Re: [เรื่องสั้น] รักเอย up 23/01/2012 -จบ-
«ตอบ #6 เมื่อ23-01-2012 19:55:13 »

นึกถึงเรื่องมหัศจรรย์แห่งรัก ที่เคยเป็นละครจักร์ๆวงศ์ๆ

ออฟไลน์ kny

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1814
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +171/-15
Re: [เรื่องสั้น] รักเอย up 23/01/2012 -จบ-
«ตอบ #7 เมื่อ23-01-2012 22:40:30 »

 :mc4: :pig4:

ออฟไลน์ cartoons

  • "ละอองกอ"
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1140
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-2
Re: [เรื่องสั้น] รักเอย up 23/01/2012 -จบ-
«ตอบ #8 เมื่อ24-01-2012 04:35:29 »

 :m15: ซึ้งอ่ะ T^T

ออฟไลน์ Horizon

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1870
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +300/-22
Re: [เรื่องสั้น] รักเอย up 23/01/2012 -จบ-
«ตอบ #9 เมื่อ24-01-2012 04:58:49 »

กฎแห่งกรรมไม่เคยผิดพลาด
แล้วผลกรรมของคนเลวอยู่ไหน
อยากอ่านต่อ
+1

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [เรื่องสั้น] รักเอย up 23/01/2012 -จบ-
« ตอบ #9 เมื่อ: 24-01-2012 04:58:49 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4633
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-6
Re: [เรื่องสั้น] รักเอย up 23/01/2012 -จบ-
«ตอบ #10 เมื่อ24-01-2012 07:07:37 »

+1 ค่ะ

สนุกมาก ชอบ ๆ

Jaajaa

  • บุคคลทั่วไป
Re: [เรื่องสั้น] รักเอย up 23/01/2012 -จบ-
«ตอบ #11 เมื่อ26-10-2012 21:54:13 »

สนุกค่ะ ชอบบบ o13

แต่สารภาพว่าแอบงงเบาๆกับชื่อและการบรรยาย55555 แต่ก็ยังสนุกอยู่ดี

ขอบคุณค่ะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด