Real Love Story โดย คุณบอย
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Real Love Story โดย คุณบอย  (อ่าน 261128 ครั้ง)

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #30 เมื่อ02-06-2007 20:13:25 »

จะกลายเป็นนิยายฆาตกรรมไปซะงั้น  o18  o18

ตามมาดู

  • บุคคลทั่วไป
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #31 เมื่อ02-06-2007 23:51:20 »

โอ้ย หนุก คับหนุก.... มาลงต่อไวๆนะคับ

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #32 เมื่อ04-06-2007 09:26:07 »

มาล่ะคับ  :o9: ลุ้นกันต่อปายยยยยยยยย
แนวนี้ น่าจะชอบกันเยอะนา หนุกออก ตบ-จูบ อิอิ  o3
**************************************************************
ต้นยืนอยู่ที่หน้าประตูในชุดนักกีฬากางเกงขาสั้นสีขาว เผยให้เห็นเรียวขาที่แข็งแรงของมัน มันสวมเสื้อกีฬาของคณะมันครับ นานแล้วที่ผมไม่ได้เห็นมันใส่ชุดแบบนี้ เพราะตอนมันซ้อมผมไม่เคยโผล่หน้าไปดูมันเลย ไม่รู้จะไปทำไม แต่มันก็ยังดูดีในสายตาผมเสมอครับ เป็นเพราะตัวมันสูงมั้งครับ ผิวดูสะอาดหน้าตี๋ มันจึงดูดีมากๆในชุดกีฬาแบบนี้ แต่ผมจะหวั่นไหวกับมัน ให้มันดูถูกไม่ได้แล้วครับ

“มาอยู่นี่ได้ไงจะแข่งแล้วไม่ใช่เหรอ” ผมทักเสียงเรียบแต่เริ่มใจสั่นเมื่อมันเดินเข้ามาใกล้

“มาหากำลังใจไง” มึงจะอะไรกะกูอีกเนี่ยผมคิด

มันเริ่มขำเมื่อเห็นผมกำคัตเตอร์แน่น พลางถอยหนีมันไปเรื่อยๆ “ทำไมกลัวโดนข่มขื่นเหรอ”

“กูกลัวมึงมาหาเรื่องกูต่างหากล่ะ ไอ้เรื่องนั่นกูไม่เคยคิดหรอกยังไงก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว”

ซวยแล้วล่ะครับ ผมถอยหนีมันจนหลังไปชนกำแพงหลังห้อง

“เข้าใจให้ท่านะทำบ่อยหรือไง” ดูปากมันดิครับ

“ในนี้มันร้อนฉันจะออกไปข้างนอก”


ผมจะเลี่ยงไปทางประตูที่มันล็อคไว้ แต่ช้ากว่าที่มันเดินมาผลักอกผม แรงพอที่จะทำให้ผมกลับไปกระแทกกำแพงอีกครั้งนี่มันไม่สงสารผมบ้างหรือไง แล้วร่างของมันก็เข้ามาแนบชิดผมติดกับหลังห้อง จนผมไม่มีทางหนีไปไหนได้ ต้องยืนเกร็งให้มันหายใจรดต้นคออยู่อย่างนั้น

“ยังไงวันนี้กูไม่ปล่อยมึงไปง่ายๆหรอก” มันเริ่มหยาบคายแล้วครับ แล้วมันต้องการอะไรจากผมเนี่ย

ผมยิ่งเกร็งเข้าไปใหญ่เมื่อมันก้มหน้าเข้ามาจนจะชิดกันอยู่แล้ว

“หลบหน้าเก่งนักใช่ไหม ดูซิวันนี้มึงจะหลบกูไปใหน ดูให้เต็มตาสินี่ไงคนที่มึงเกลียดนักเกลียดหนา”

“นี่มันอะไรของนายห๊ะ นายไปโมโหใครมาทำไมต้องมาหาเรื่องกันด้วย” ผมว่า หรือมันจะแอบได้ยินที่ผมคุยกะเพื่อนผมเมื่อกี้ มันเงียบครับ ได้ทีผมล่ะครับ “แล้วนายล่ะไหนบอกเกลียดเกย์อย่างฉันนักหนาไง แล้วที่นายมาทำแบบนี้นายต้องการอะไรกันแน่ ฉันชักสงสัยนายแล้วสิว่า นายมันก็อีแอบดีๆนี่เอง โธ่โอ้ย ทำเป็นเกลียดเกย์ มึงก็คงเป็นเหมือนกูแหละ ไอ้ตุ๊ด” ผมตะคอกใส่หน้ามันเต็มๆ แววตามันตอนนี้ถ้ามันฆ่าผมได้มันคงฆ่าผมแล้วล่ะครับ แล้วผมก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อมือขวาของมันบีบเข้าที่คอผมเต็มแรง

“มึงกล้ามากที่ด่ากูแบบนี้” มันออกแรงขึ้นผมเริ่มหายใจติดขัดแล้วครับ

“ขอโทษกูเดี๋ยวนี้!!!!!!! ” มันตะคอกผมเสียงลั่น พลางออกแรงขึ้นไปอีก ผมไม่ใหวแล้วครับ เร็วเท่าความคิดคัตเตอร์ที่ติดมือผมมาถูกตวัดไปที่หน้าท้องมันอย่างเร็ว

“โอ้ย!!!!!!! ” มันร้องขึ้นสุดเสียง ปล่อยมืออกจากคอผมไปกุมท้องตัวเองที่ตอนนี้เลือดไหลซิบๆ


คัตเตอร์หลุดออกจากมือผมเมื่อไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้ผมตกใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น อาการเจ็บคอเมื่อกี้หายเป็ปลิดทิ้งผมห่วงมันมากกว่าครับ ต้นทรุดนั่งลงบนเก้าอี้กัดฟันแน่น

“ฉันขอโทษฉันไม่ได้ตั้งใจมาฉันพาไปทำแผล” ผมเอื้อมมือไปกุมมือมันเป็นครั้งแรกครับ ที่ผมถือวิสาสะไปแตะต้องตัวมัน

ต้นมองหน้าผมนิ่ง ก่อนจะปรายตามามองมือมันที่ผมกำลังกุมอยู่ ผมจึงรู้สึกตัวรีบปล่อยมือมันแต่ผมรับรู้ได้ถึงอาการที่มันรั้งมือผมไว้ชั่วอึดใจเดียวเท่านั้นครับ พอผมมองหน้ามันกลับ มันถึงยอมปล่อยมือผมออกแล้วทำท่าจะลุกขึ้นแต่มันต้องล้มลงใหม่คงจะเริ่มเจ็บแผลอ่ะครับ

“นายต้องทำแผลนะ” ผมบอก

เราสองคนสบตากันอีกแล้วครับ เมื่อผมเข้าพยุงต้วมันไว้สายตาที่มองกันมันต่างจากเมื่อครู่นี้ครับ

ผมรู้สึกได้.........................

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #33 เมื่อ04-06-2007 11:54:08 »

มาต่อล่ะคับ เด๋วไม่จบซะที เรื่องนี้ยาววววว มี 2 ภาคแน่ะ
*****************************************************************
ทั้งผมและต้นมองกันอยู่นานทีเดียว ผมเห็นภาพมันตอนนี้ผมรุนแรงกับมันเกินไปหรือปล่าวครับ สองครั้งแล้วนะครับที่ผมต้องทำให้มันต้องเจ็บตัวแบบนี้

“เดี๋ยวไม่ทันลงสนาม” ต้นเอ่ยออกมาในที่สุดผมตกใจเมื่อได้ยิน

“อย่าบอกนะว่านายจะไปเล่นบอลต่อ”

“ก็แล้วจะทำไงล่ะ” ผมรู้สึกผิดขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นมันก้มหน้านิ่ง

“นายเจ็บมากมั๊ย”

ต้นพยักหน้าแล้วผมก็เหลือบไปเห็นผ้าขาวที่ผมจะใช้ทำประกอบฉากในงานของผม เอาน่าผมเพิ่งซื้อมาใหม่ๆมันคงสะอาดพอผมคว้ามันมาถือหลับตานิ่งเอาวะเป็นไงเป็นกัน

“งั้นฉันทำแผลให้นายเอง” ผมรอคำตอบด้วยอาการใจสั่น กล้าดียังไงถึงไปจะไปแตะต้องตัวมัน

ต้นไม่ตอบผมซักคำเอาแต่มองผมนิ่ง ทำเอาผมหน้าชาขึ้นมาทันที ไม่น่าเลยกู

“นายต้องพันแผลไว้ก่อนนะ” ผมกระอึกกระอักบอกไหนๆก็หน้าด้านแล้วนิครับ ขอด้านให้มันตลอดละกัน


แทนคำตอบต้นถอดเสื้อมันออกช้าๆ ทำเอาผมอึ้ง นี่เป็นครั้งแรกเลยล่ะครับ ที่ผมเห็นรูปร่างของมันเวลาถอดเสื้อผิวขาวละเอียดของมันเปื้อนเลือดบ้างนิดหน่อย โดยเฉพาะตรงหน้าท้องที่แข็งแรงของมัน แผลไม่ใหญ่มากหรอกครับแต่ถ้ามันไปวิ่งแตะบอลตอนนี้ผมว่ามันไม่น่าจะไหว

“มองอะไรล่ะไหนบอกจะทำแผลให้ไง” มันเรียกสติผมกลับมาหลังจากที่อึ้งไปพักใหญ่ ผมก็เกย์คนหนึ่งนี่มีผู้ชายรูปร่างหน้าตาดีมาถอดเสื้อต่อหน้าต่อตาระยะกระชั้นชิดแบบนี้ ผมก็ต้องมองเป็นธรรมดา ยิ่งเป็นต้นด้วยแล้วมันไม่ใช่เรื่องง่ายด้วยล่ะครับ ที่จะเห็นมันในสภาพเปลือยท่อนบนแบบนี้ ทั้งที่จริงมันจะแค่ถลกเสื้อขึ้นนิดหน่อยก็ได้

ผมคุกเข่าลงตรงหน้ามันใช้ผ้าบางส่วนเช็ดเลือด

“โอ้ย!! ” ต้นมันสะดุ้งพลางจับมือผมไว้

“เจ็บเหรอโทษที” ผมมองหน้ามัน

“เปล่า....เสียว.. ” อ้าวไอ้นี่..ผมนึกฉุนแต่ก็ไม่ตอบอะไร ก้มหน้าก้มตาพันแผลให้มันอย่างเดียว

“เจ็บปล่าว” ปล่าวครับผมไม่ถามมันเลย มันต่างหากที่ถามผมทำเอาผมงง

“เจ็บไร”

“ก็เห็นคอแดงๆ” ให้กูบีบมึงดูมั๊ยล่ะผมนึกในใจ แต่ก็แอบดีใจอยู่ลึกๆที่มันยังมีกะใจถามผมบ้าง.ไม่สิผมต้องไม่ดีใจเดี๋ยวมันหายเจ็บมันก็ร้ายกับผมอีก ผมค้านใจตัวเองอีกแล้วครับ

“เสร็จแล้ว” ผมลุกขึ้นเมื่อพันแผลเสร็จ

“ถามว่าเจ็บมั๊ย” นี่มันยังต้องการคำตอบไปเพื่ออะไรเนี่ย

“เออนะเรื่องของฉัน” ผมทำท่ารำคาญ

“เออไม่เสือกก็ได้วะ” อ้าว..ของขึ้นอีกแล้วเหรอมึง


มันจะหยิบเสื้อขึ้นมาใส่แต่ว่า..

“ขาดหมดเสื้อกู”

มันบ่นพลางทำหน้าเซ็งๆมันคงเริ่มดีขึ้นแล้วล่ะครับ มันเริ่มมองผมกวนๆอีกแล้ว ผมเลยต้องไปหยิบเสื้อที่อยู่ในเป้ผม เป็นเสื้อกิจกรรมของคณะที่ผมเพิ่งจัดไปอ่ะครับยื่นให้มัน

“ใส่ไปก่อน”

“เสื้อใคร” แน่ะมันยังเรื่องมากอีก

“ตามใจ” ผมจะดึงเสื้อกลับแต่มันคว้าไปใส่ก่อน

“อืม..หอมดีนิไม่เคยเปลี่ยนนำหอมเลยนะ” ครับตั้งแต่ผมเริ่มใช้น้ำหอมมา ผมไม่เคยเปลี่ยนกลิ่นเลย ผมไม่อยากคิดหรอกครับว่ามันจะใส่ใจเรื่องราวของผม..ผมไม่อยากเข้าข้างตัวเองให้ต้องเจ็บใจอีกเมื่อมันอาจจะไม่เป็นอย่างที่คิด

“นายจะไปเล่นบอลจริงเหรอ” ผมรีบถามเมื่อมันลุกขึ้นยืน เห็นมันหน้าเครียดเลยล่ะครับนี่ผมทำอะไรลงไป ผมน่าจะคิดให้มากกว่านี้ ถ้าเกิดมันพลาดจากการคัดเลือกครั้งนี้ ผมไม่อยากคิดเลยครับว่าจะเกิดอะไรกับชีวิตผมบ้าง มันอุตส่าห์ใช้เวลาซ้อมมาหลายเดือนแต่ต้องมาตายตอนจบแบบนี้ผมไม่น่าทำให้มันเจ็บตัวเลยจริงๆ

“เอาเหอะแผลแค่นี้ไม่ตายหรอก”

"แล้วนายขอเลื่อนไปคัดตัววันหลังไม่ได้เหรอ"

"วันไหนมันก็มีค่าเท่ากัน" มันพูดแปลกๆครับ

“แต่แผลนายอาจฉีกนะ”

“ห่วงด้วยเหรอ” อึ้งสิครับเมื่อมันถามตรงๆแบบนี้

“ว่าแต่นายไปหายามาทาซะ คอแดงหมดแล้ว” มันเอามือแตะที่คอผมเบาๆ แต่ผมเผลอถอยหนี

“กลัวขนาดนั้นเชียวเหรอ ฉันควรจะกลัวนายมากกว่าคนอะไรดุยังกะเสือ” ดีนะมึงไม่บอกกูเป็นหมา ไม่งั้นเรื่องไม่จบแน่

“ต้องไปแล้วล่ะ แล้วนาย.... ” มันไม่ยอมพูดต่อครับนอกจากยิ้มปลงๆ แล้วหันหลังจะเดินออกไป

ออฟไลน์ しろやま としんや

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1856
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +921/-157
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #34 เมื่อ04-06-2007 12:26:07 »

รักกันแรงนะคู่นี้ มีทั้งบีบคอ ทั้งแทงกันด้วย

โหดทั้งคู่เลย หุหุ

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #35 เมื่อ04-06-2007 14:05:20 »

คุณน้องคนโพสต์เคอะ(ที่เรียกงี้เพราะไม่รู้ว่าเป้นใคร ชื่อมะคุ้นเลย)

เรื่องนี้สนุกมากเลย  ทำไมมันเร้าใจขนาดนี้อะ  ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เอาไปหนึ่งบวกเลยนะเคอะ 

ขอบคุณมากๆ ที่เอามาลงให้เจ้อ่าน

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #36 เมื่อ04-06-2007 14:34:31 »

เริ่มสงสัยพฤติกรรมของต้น

 :serius2:

คุณน้องคนโพสต์เคอะ(ที่เรียกงี้เพราะไม่รู้ว่าเป้นใคร ชื่อมะคุ้นเลย)

เรื่องนี้สนุกมากเลย  ทำไมมันเร้าใจขนาดนี้อะ  ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เอาไปหนึ่งบวกเลยนะเคอะ 

ขอบคุณมากๆ ที่เอามาลงให้เจ้อ่าน

เจ้คับ

คนโพสต์ คือหนูป้อมงัยครับ

อีตา promparazi งัยฮะ

จำได้หรือเปล่าเจ้


ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #37 เมื่อ04-06-2007 14:36:28 »

 
คุณน้องคนโพสต์เคอะ(ที่เรียกงี้เพราะไม่รู้ว่าเป้นใคร ชื่อมะคุ้นเลย)


อารายยย เจ๊สอง แค่นี้จำกันมะได้  :try2:

ยังเคยกอดคอกินเหล้ากันมาแล้วตั้ง 2 ครั้ง กรูล่ะเซ็ง

แต่เข้าใจ คุณทวดก็งี้แหละ ความจำมันไม่ค่อยดี อิอิ  :laugh:

ป๊อมเองค๊าบบบ จำกันได้ยัง คุณท่าน :o11:
***************************************************************************************
“ขอฉันไปดูนายได้มั๊ย” ผมโพล่งปากออกไปอย่างลืมตัว ผมไม่อยากหลอกตัวเองอีกแล้วครับ ผมเห็นมันหยุดชงักก่อนจะหันมามองผม.........

“เอาสิจะได้พยุงพี่ไปด้วย” ผมหูฝาดไปหรือเปล่าครับ ต้นมันเรียกแทนตัวเองว่าพี่ เลือดออกแค่นี้ทำสติมันฟั่นเฟือนแล้วเหรอครับ


ผมเดินออกไปที่สนามพร้อมมันจริงๆครับ มันดูแปลกๆไงไม่รู้ที่ผมต้องเดินข้างๆมันแบบนี้เราไม่ได้คุยอะไรกันเลยครับจนกระทั่งถึงสนาม

“ต้นมึงไปไหนมาวะเกือบไม่ทันแล้วนะมึง” เพื่อนมันทักแล้วหันมามองผม

“เด็กมึงคอแดงๆไปทำอะไรกันมาวะ”

“ยุ่ง!!!” มันตวาดเพื่อนก่อนจะมองมาทางผม “เพื่อนเรียกแน่ะ”

ผมมองไปตามทางที่มันบอกเห็นนิวกะเอโบกไม้โบกมืออยู่ซึ่งขวัญก็นั่งอยู่ตรงนั่นด้วย

“นายไหวแน่นะ” ผมถามมันก็มันอดห่วงไม่ได้นี่ครับ

“จะพยายาม”

“นี่มึงสองคนดีกันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย กูจำได้ว่าพวกมึงเคยต่อยกันมาแล้ว” เพื่อนมันทัก นั่นสิครับผมดีกะมันตั้งแต่เมื่อไหร่ผมเองยังงงตัวเองอยู่เลย ผมเดินไปหากลุ่มเพื่อนผมแล้วเมื่อต้นมันแยกตัวไปหากลุ่มเพื่อนของมัน ขอให้มันแข่งจนจบเกมเถอะครับ

“กูไม่ได้ตาฝาดใช่ป่าวบอย มึงกะพี่ต้นเดินมาด้วยกันเนี่ยนะ” นิวมันทักผมเมื่อผมเดินมาถึงกลุ่ม

“ทำไมล่ะนิวแปลกตรงไหนเหรอ” ขวัญเอ่ยถาม

“เปล่าหรอกขวัญ ก็บอยมันบอกมันจะไม่มาดูนิวก็เลยงง แล้วนั่นคอมึงไปโดนอะไรมา” ประโยคหลังมันหันมาถามผมเอมันจึงเริ่มสังเกตด้วย

“นั่นสิมึง”

“เปล่า..นี่เขาจะแข่งกันแล้วอย่ามาสนใจกูเลยน่า”


ครับเกมมันจะเริ่มแล้ว ต้นเดินลงสนามมันเปลี่ยนเสื้อผมออกแล้วครับ ใส่เสื้อทีมของมันแทนหันมาทางกลุ่มผมด้วย ขวัญรีบโบกมือให้ทันที ต้นมันก็โบกกลับจู่ๆนิวมันก็คว้าแขนผมขึ้นโบก อย่างนี้ตอนมันเปลี่ยนเสื้อทุกคนก็ต้องเห็นแผลมันสิครับแล้ว ทำไมไม่มีใครห้ามมัน ผมรีบชักมือกลับเมื่อสังเกตเห็นมันทำมือเครื่องหมายโอเคมาทางนี้

“หวานกันจริงนะยัยขวัญ” เพื่อนขวัญแซวขวัญที่เอาแต่นั่งยิ้ม แต่ผมนี่สิมันใจหวิวๆไงไม่รู้

“พี่ต้นนี่เท่ห์นะขวัญ” เพื่อนขวัญยังแซวไม่เลิก

“นั่นดิเล่นบอลก็เก่งอย่างงี้ติดทีมแหงเลย”

“เหมาะกันดีนะ พี่ต้นเป็นนักฟุตบอล ส่วนขวัญก็เป็นดาวมหาลัย”

ผมฟังพวกเขาคุยกันแล้วมันเหงาอยู่ลึกๆครับ ใช่ครับเขาเหมาะกันจริงๆ ผ่านไปครึ่งชั่วโมงภาพที่ผมไม่อยากเห็นก็เกิดขึ้นเมื่อต้นล้มตัวลงแบบไม่รู้สาเหตุ

“ต้น!!” “พี่ต้น!!” ผมกับขวัญลุกขึ้นแทบจะพร้อมกัน ขวัญหันมามองหน้าผมแล้วผมจะทำหน้ายังไงล่ะครับ ได้แต่นั่งลงช้าๆมองขวัญที่วิ่งลงไปหาต้นที่ตอนนี้มันถูกพยุงออกมาจากสนาม

“บอยพี่ต้นเป็นไรไปอ่ะไปดูกันมั๊ย” เอบอกผมหน้าตาตื่นผมก็อยากไปนะครับ แต่ผมจะไปในฐานะอะไร อีกอย่างผมก็รู้อยู่แล้วว่ามันเป็นอะไร

“ไม่อ่ะ” ผมลุกขึ้นเดินหนีจากเพื่อนๆ จริงๆผมอยากจะหนีภาพที่ขวัญประคองต้นต่างหาก เห็นแล้วมันสงสารตัวเองครับ นั่นมันภาพของความถูกต้องที่ใครๆยอมรับ ลองหลับตานึกดูสิครับ ถ้าลองเป็นผมที่ไปทำอย่างนั้น มันคงไม่น่าดูเท่าไหร่

ผมหลบเข้าไปทำงานในห้องศิลป์ตามเดิม เสื้อของมันยังวางอยู่ที่เดิมตรงที่ผมนั่งทำแผลให้มัน ซึ่งป่านนี้ผ้าที่ผมพันแผลให้มันคงถูกทิ้งลงถังขยะแล้วล่ะครับ ขวัญคงกำลังดูแลมันอยู่ผมเก็บเสื้อมันลงเป้ผมพร้อมกับที่โทรศัพท์ผมดังขึ้น

“ว่าไงเอ” ผมพูดเมื่อรู้ว่าเอโทรมามันถามว่าผมอยู่ไหนและก็บอกว่าต้นถูกถอดออกจากการคัดเลือกไปแล้ว ผมว่ามันไม่ยุติธรรม ก็คนบาดเจ็บน่าจะเข้าใจกันบ้าง นี่ผมเป็นคนทำให้มันหลุดออกจากการคัดเลือกครั้งนี้งั้นเหรอ ผมรู้สึกไม่สบายใจเลยอ่ะครับจริงๆผมน่าจะสะใจที่เห็นมันเป็นคนแพ้อย่างนี้ แต่ทำไมผมห่วงความรู้สึกมันมาซะงั้น

ต้นกำลังนอนอยู่บนเตียงของห้องพยาบาลโดยมีขวัญนั่งกุมมืออยู่ ผมลอบมองผ่านประตูเข้าไปเสียงเขาสองคนคุยกัน

“พี่ต้นไม่ต้องเสียใจนะค่ะยังไงพี่ต้นก็เก่งในสายตาหลายๆคนอยู่แล้ว ยังไงพี่ต้นไม่ติดทีมฟุตบอลลงเล่นอย่างอื่นก็ได้ขวัญเชื่อว่าพี่ต้นเก่งหลายอย่าง”

“คงไม่แล้วครับ ดีเหมือนกันพี่จะได้มีเวลาให้ขวัญซะที หลังๆเราไม่ค่อยได้คุยกันเลย”

“โธ่ขวัญเข้าใจพี่ต้นเรื่องไม่ค่อยได้เจอกัน ขวัญไม่ซีเรียสหรอก”

“ขวัญนี่น่ารักจัง”

ท่าทางต้นมีความสุขมากเลยล่ะครับ ต่างกันกับผมตอนนี้ที่มันเหมือนจะจุกอยู่ข้างใน มันไม่ได้เสียใจหรือเครียดอย่างที่ผมเข้าใจและห่วงความรู้สึกมันเลย

“เออว่าแต่พี่ต้นไปโดนอะไรมายังไม่บอกขวัญเลย”

“อ๋อพี่เล่นกับเพื่อนแรงไปหน่อยก็เลยพลาด”

“เพื่อนไหนคะบอยป่าว” ผมสะดุ้งเลยล่ะครับแล้วต้นมันก็ตอบออกมา

“ทำไมขวัญคิดว่าเป็นบอยล่ะครับ”

“ก็เห็นเดินมาด้วยกัน”

“บังเอิญเจอกันโดยบังเอิญอ่ะครับ ส่วนแผลนี่พี่เล่นกับเพื่อนที่คณะ”

“แล้วทำไมพี่ต้นยังลงเล่นบอลอีกล่ะ”

“ก็ขวัญมารอเชียร์พี่ พี่ก็ต้องเล่นสิครับ”

ไม่ไหวแล้วล่ะครับ ผมจะทนฟังทำไมมันไม่ได้เสียใจอย่างที่ผมเข้าใจ ผมก็ไม่จำเป็นที่จะมาเจอมันเพื่อขอโทษมัน ปล่อยให้เขาดูแลกันไปเถอะครับ ผมก็คงจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับมันอีกกลับไปยุ่งกับงานที่คณะผมดีกว่า จะได้ไม่ต้องมาฟุ้งซ่าน

อากาศเริ่มเย็น นี่ผมนั่งทำงานจนเย็นเลยเหรอครับนี่ ผมมองออกไปนอกห้องเห็นมันเริ่มมืดจริงๆ นิวกับเอมันชวนผมกลับบ้านตั้งนานแล้วล่ะแต่ผมยังอยากที่จะทำงานต่อ ก็เลยให้พวกมันกลับกันไปก่อนผมเองก็คงต้องกลับบ้างเหมือนกัน

ผมเก็บอุปกรณ์อย่างลวกๆยัดลงใส่เป้ ผมเหลือบเห็นเสื้อของต้นที่อยู่ในเป้ผมมันทำให้ผมใจหวิวขึ้นมาอีกแล้วครับ ผมหลับตานิ่งชั่วขณะหนึ่ง ผมต้องไม่คิดถึงมันสิ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-06-2007 15:46:58 โดย ~ScAreD:SAcreD~ »

suregirl

  • บุคคลทั่วไป
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #38 เมื่อ04-06-2007 17:00:21 »

จุใจ ลงหลายตอน แต่จะจุใจกว่านี้ ถ้าวันนี้จะลงอีกซักตอน แฮ่ ๆ ได้คืบจากเอาศอก  :laugh3: เหอ ๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-06-2007 13:12:48 โดย Green tree »

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #39 เมื่อ04-06-2007 19:42:43 »

เอาศอกมาให้คับ มาต่อให้ล่ะ ต่อสั้นๆนะ อิอิ มันส์เหมือนกันล่ะน่า
*********************************************
อากาศข้างนอกหนาวแฮะ ผมเดินกอดอกไปเรื่อยๆออกจากตึกคณะ คนเริ่มบางตาแล้วคงกลับกันหมดแล้ว ลมต้นฤดูหนาวยังพัดมากระทบร่างผมเป็นระยะๆอากาศอย่างนี้มันก็ทำให้เหงาได้ไม่น้อย

ผมเดินไปเรื่อยๆจนจะถึงทางออก แต่มันต้องผ่านตึกคณะของต้นก่อน ผมอดไม่ได้หรอกครับที่จะต้องหันไปมอง เพื่ออะไรก็ไม่รู้..หลายๆคนคงเคยเป็นนะครับกับการที่ได้มองอะไรก็ตามที่มันเกี่ยวข้องกับคนที่เราผูกพันด้วย ไม่ว่ามันจะทำให้เรายิ่งเหงามากขึ้น แต่ในความเหงานั่นมันก็แอบไว้ด้วยความสุขใจอยู่ลึกๆเหมือนกัน

ผมละสายตาออกมาโดยเร็วเมื่อเห็นคนคุ้นตาเดินออกมาจากตึก มันทำอะไรอยู่ทำไมเพิ่งจะกลับบ้าน ผมจะรีบเดินหนีแต่มันเห็นผมแล้วล่ะครับ

“เพิ่งกลับเหมือนกันเหรอ” เสียงมันเอ่ยถามผมจำเป็นต้องหยุดคุยกับมัน

“แล้วนายล่ะ”

“อืม..คุยกับเพื่อนนิดหน่อยว่าจะกลับแล้วเหมือนกัน”

“งั้นฉันกลับก่อนนะ”

“อ้าวเดี๋ยวสิ” มันร้องตาม

“กลับไง”

“ฉันคงไม่เดินกลับหรอก”

“เป็นไรเนี่ยมาพาลเนี่ยอุตส่าห์คุยด้วยดีๆแล้วนะ”

“ถ้ามันลำบากที่จะคุยดีๆก็ไม่ต้องคุยดิ”

“เอา เอา เข้าไปนี่พี่ไม่อยากจะมีเรื่องกะนายแล้วนะ” มันยืนมาหยุดตรงหน้าผม “ถามว่ากลับยังไง”

“รถเมล์”

“ก็แค่นั้น” มันทำท่ายักไหล่

“มาดิไปส่ง”

มันเดินนำผมออกไปก่อน แต่ผมยังยืนอยู่กับที่ผมจะไปกับมันดีหรือเปล่าครับ ทำไมมันไม่ร้ายกับผมเหมือนเดิมนะ ผมจะได้ไม่วุ่นวายใจอย่างนี้

“ไม่อ่ะเดี๋ยวผมกลับเอง”

มันคงแปลกใจที่ผมกลับมาใช้คำแทนตัวเองเหมือนเดิม เหมือนเมื่อตอนที่ผมเจอมันครั้งแรกครับผมก็เรียกมันว่าพี่เหมือนอย่างที่รุ่นน้องคนอื่นๆเขาเรียกมันแหละครับ

“อย่าดื้อหน่อยเลยน่าไม่ใช่แฟนนะง้อไม่เป็น” เออมึงไม่ต้องมาย้ำหรอกกูรู้ตัวดี ผมรู้สึกน้อยใจอยู่ลึกๆ

“เชิญครับคุณบอยครับ มันดึกแล้วครับผมเหนื่อยอยากกลับไปอาบน้ำครับ” มันทำท่าผายมือไปทางลานจอดรถ ก็ดีวันนี้ผมก็เหนื่อยมาทั้งวัน ไม่ต้องโหนรถเมลล์ก็ดีเหมือนกันแล้วก็ไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่ผมจะงอนแล้วไม่ไปกับมัน ยังไงมันก็ไม่ง้อผมอยู่แล้วเพราะผมไม่ใช่แฟนมันและก็ไม่มีทางเป็นไปได้เลย…………

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Real Love Story โดย คุณบอย
« ตอบ #39 เมื่อ: 04-06-2007 19:42:43 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #40 เมื่อ04-06-2007 20:32:27 »

หุหุ ลงยาวได้ใจมาก  o15  o15
คู่นี้ โหด เลว ดี มั่ก ๆ  o8

มะนาว

  • บุคคลทั่วไป
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #41 เมื่อ04-06-2007 20:35:15 »


ตามอ่านมาตลอดอ่ะคร้าบบบบบ.......

ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆคร้าบบบบบบบ........

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #42 เมื่อ04-06-2007 21:41:58 »

 :o :o  รุนแรงกันตอนแรก  แต่ตอนหลังนี่เริ่มจะหวานกันแล้วนี่ครับ :haun5: :haun5:

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #43 เมื่อ04-06-2007 22:34:25 »

หุๆ รักด้วยเลือดจริงๆ เลยเรื่องนี้
 o3 o3 o3 o3 o3 o3 o3

แล้วตกลงอีตาพี่ต้นมันจะรักน้องบอยมั้ยเนี่ย เฮ้อ  o16 o16 o16

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #44 เมื่อ05-06-2007 09:37:20 »

มาต่อแต่เช้า  :onion_asleep: ง่วงมากมายยยย
*****************************************************************
ผมเดินตามมันไปแต่ต้องชงัก เมื่อมีใครบางคนนั่งอยู่ในรถมันก่อนแล้ว..ขวัญครับ!!

“อ้าวบอยเพิ่งกลับเหมือนกันเหรอ” ขวัญทักผมจำใจต้องยิ้มตอบ

“กลับพร้อมกันใช่มั๊ย ดีเลยขวัญจะได้คุยกับบอยเรื่องงานที่คณะเรา ขวัญยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย”

“บอยก็รู้อะไรไม่มากหรอก ก็แค่เตรียมงานไปพลางๆแค่นั้นเอง”

“ขยันจัง มิน่ารุ่นพี่ที่คณะถึงชอบบอยกันนัก”

“พี่ว่าเดี๋ยวค่อยคุยกันดีกว่านะครับ รีบกลับกันดีกว่าเดี๋ยวที่บ้านห่วงขวัญ หาว่าพี่พาไปเร่ร่อน” ต้นเอ่ยออกมา

ผมจำต้องก้าวขึ้นไปนั่งที่เบาะหลังมองต้นกะขวัญคุยกันไปตลอดทาง ดูเหมือนพวกเขาจะลืมว่ามีผมอยู่ในรถด้วยคำพูดหยอกล้อที่ผมได้ยิน มันยิ่งตอกย้ำให้ผมต้องสมเพชตัวเองดูต้นอ่อนโยนกับขวัญมาก หลายครั้งเหมือนกันที่ผมต้องเบือนหน้าหนีจะได้ไม่ต้องมองเห็นภาพที่มันทำให้ผมเจ็บอยู่ลึกๆ โดยไม่รู้สาเหตุผมรู้ซึ้งแล้วครับกับคำว่า"ส่วนเกิน" ผมไม่น่าจะขึ้นรถคันนี้มาตั้งแต่แรกแล้วครับ..ใช่ผมไม่น่าที่จะนั่งอยู่ตรงนี้ครับ

“ผมขอลงตรงแยกหน้านะครับ” ผมเอ่ยออกไปในที่สุด ต้นเหลือบมองผมผ่านกระจกมองหลังผมสบตามันนิ่ง

“ทำไมล่ะบอยยังไม่ถึงไม่ใช่เหรอ” ขวัญหันมาถาม

“อ๋อเดี๋ยวแวะหาเพื่อนน่ะ นึกได้ว่าจะไปเอาของ” ผมอ้างไปเรื่อยแหละครับ แถวนี้ผมไม่คุ้นเลยด้วยซ้ำเพราะตอนผมนั่งรถเมลล์กลับ ผมไม่ได้มาทางนี้เลย

“แถวนี้เหรอให้พี่ต้นแวะไปส่งก็ได้นิ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว” นี่มึงจะเล่นบทนางเอกไปถึงไหนเนี่ย ผมพาลขวัญขึ้นมาเฉยๆ
อยากจะหวานแหววให้กูดูนักหรือมึง

“เขาอยากลงก็ปล่อยเขาเหอะขวัญ” ต้นบอกพลางชะลอรถค่อยๆเทียบจอดให้ผมลง มันคงรอให้ผมลงตั้งนานแล้วล่ะครับทำไมผมโง่อย่างนี้ ผมคิดผมน่าจะขอลงตั้งนานแล้ว ไม่น่านั่งให้มันรำคาญตาเลยจริงๆ.....

รถเคลื่อนตัวออกไปแล้ว ผมยืนกอดอกมองตามจนลับสายตาผม แล้วผมจะไปไหนต่อผมยังนึกอะไรไม่ออก ในใจผมมันตื้อไปหมดแล้วครับ

นาฬิกาข้อมือผมมันบอกเวลาจะสี่ทุ่มแล้ว ผมเดินไปตามริมถนนอย่างเลื่อนลอย

ผมกลายเป็นคนไม่มีจุดหมายแล้วจริงๆ.................................

ลมพัดมาแค่เพียงเบาๆ  ดาวทุกดวงก็ดูสวยดี ทุกอย่างดูดีกว่าทุกวัน..
เพลงที่เคยลืมๆมันไป กลับไปหามาฟังทั้งวัน และปล่อยอารมณ์ปล่อยให้มันลอยหายไป

ฟ้าเดิมๆ  แต่คืนนี้กลับดูสวยจัง....
อยากจะนั่งอยู่ตรงนี้ ด้วยใจที่มันอ้างว้างเหลือเกิน

อยู่ดีๆ ก็อย่างร้องไห้ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เกิดเหงาอะไรขึ้นมา
อยู่ดีๆก็อยากร้องให้ น้ำใสๆก็รินจากตามันเหงา...................ไม่รู้ทำไม

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #45 เมื่อ05-06-2007 10:11:52 »

เอามาอ่อยเหยื่ออีกตอน ดู rating ก่อนว่าตอนเย็นจะมาลงต่อดีเปล่า  :o10:
****************************************************************
ลมกลางคืนยังพัดมาให้ผมหนาวขึ้นเรื่อยๆ เนิ่นนานแล้วเหมือนกันที่ผมนั่งจมปรักอยู่กับภาพเก่าๆ  ยิ่งดึกมันก็ยิ่งเหงาแต่ทำไมผมยังไม่กลับบ้านไม่รู้สิ ผมยังอยากจะนั่งปล่อยอารมณ์ไปเรื่อยเปื่อยใ ห้มันสมกับที่ผมเก็บกดมานานเพราะเช้าวันใหม่ผมก็ยังมีอะไรให้ทำให้เจอมากมาย ไหนๆคืนนี้อารมณ์ผมมันก็หลุดไปแล้ว ขอให้ผมได้ปลดปล่อยโดยที่ไม่ต้องอายสายตาใคร ตอนนี้ไม่มีใครรู้จักผมและผมเองก็ไม่รู้จักใครไม่ผิดใช่ไหมครับที่ผมจะร้องไห้ออกมา อย่างน้อยๆเมื่อมันได้ระบายผมอาจจะรู้สึกดีกว่าที่เป็นอยู่ก็ได้

“ผู้ชายที่ไหนเขามาแอบร้องให้กัน ” เสียงต้นครับ ผมหูไม่ฝาดนี่ผมหลบมันไม่พ้นจริงๆเหรอครับ ผมรีบเช็ดน้ำตาอย่างลวกๆมันเดินเข้ามาใกล้

“ไม่น่าเชื่อว่าอย่างนายจะร้องไห้เป็นด้วย ” ทำไมผมต้องเจอมันตอนนี้ด้วยนะครับ สภาพจิตใจผมตอนนี้ยังไม่พร้อมที่จะเจอใครจริงๆ

“คิดถึงใครอยู่หรือเปล่า ”

“เปล่า ”

“อืม เห็นบอกจะไปหาเพื่อนแล้วมานั่งร้องไห้กลางสายลมดึกๆแบบนี้ ทะเลาะอะไรกันมาล่ะ ”

“แฟนไม่ใช่เพื่อน ” ผมบอกออกไปโดยไม่ได้คิด ด้วยอารมณ์ไหนไม่รู้แต่ก็ทำให้สีหน้ามันเปลี่ยนไปนิดหน่อย


ผมเห็นต้นเงียบอยู่ไม่รู้มันคิดอะไรของมันอยู่ แต่ช่างเหอะยิ่งเจอมัน ผมก็ยิ่งคิดมากผมควรที่จะอยู่ให้ห่างมันไว้เป็นดีที่สุด
ผมเริ่มถอยออกมาพร้อมกับเสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้นมา นิวมันโทรมาทำไมดึกๆ ผมสงสัย

“บอยมึงอยู่ไหนวะ ”

“อยู่แถว xxxxxx ” ผมตอบมันไป

"แล้วมึงไปทำอะไรดึกๆที่นั่น"

“กูมาเดินเล่น ”

“แล้วมึงมีเพื่อนแถวนั้นหรือเปล่า ”

“ถามทำไม ”

“ก็เมื่อสักพักพี่ต้นเขาโทรมาหากู ถามว่ามึงอยู่กับพวกกูหรือเปล่า ” ผมอึ้ง หันไปมองต้นที่มันยังคงยืนอยู่ท่าเดิมผมเลยเดินออกไปไกลพอที่มันจะไม่ได้ยิน

“แล้วมึงตอบว่าไงนิว ”

“อ้าวกูก็บอกว่าเปล่าดิ เออแล้วเค้ายังถามอีกนะว่ามึงน่ะมีเพื่อนแถวที่มึงยืนอยู่หรือเปล่า กูก็บอกกูไม่เคยเห็นนะ เฮ้ย ! มีอะไรกันป่าววะกูนึกว่ามึงอยู่ห้องซะอีก กูเลยให้เบอร์ห้องมึงไป เขาโทรหามึงหรือยังแล้วมือถือมึงเป็นไรเนี่ย กูโทรหาหลายรอบไม่ติด บอย บอยมึงฟังกูอยู่หรือเปล่าบอย ”

เสียงสุดท้ายนิวมันเรียกชื่อผมหลายครั้ง แต่ผมวางสายมันไปแล้วครับรีบหันกลับมามองหาคนที่ใจผมมันสับสนกับการกระทำแต่.............ต้นไม่อยู่แล้วครับ

ผมรู้สึกใจหายขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว มองหามันท่ามกลางสายลมที่ยังคงพัดมาเรื่อยๆ ไม่มีครับมันคงกลับไปแล้วจริงๆ

ผมทรุดลงนั่งบนม้านั่งตัวเดิมเหม่อมองไปเรื่อยๆ เออนะทำไมผมต้องแคร์จิตใจมันด้วยกับเรื่องที่ผมโกหกมันเมื่อกี้ ทั้งที่จริงมันอาจไม่ได้คิดเป็นห่วงผมอย่างที่ผมเข้าใจก็ได้ ผมกอดอกตัวเองอีกครั้งเมื่ออากาศมันเริ่มเย็นลง จะเที่ยงคืนแล้วครับ ผมเหลือบมองดูนาฬิกาตัวเอง ที่จริงอากาศวันอื่นมันก็เย็นเหมือนวันนี้ แต่ทำไมวันนี้ผมรู้สึกมันหนาวกว่าทุกวัน

ผมควรจะกลับได้แล้วล่ะครับ อย่างน้อยมันก็เริ่มที่จะเข้าเช้าวันใหม่แล้ว เรื่องคืนนี้ผมก็คงจะลืมมันไปเองเหมือนกับหลายๆเรื่องที่ผมพยายามจะลืมแม้มันอาจต้องใช้เวลาก็ตาม

ผมลุกขึ้นช้าๆ เกือบจะชนกับร่างหนึ่งเข้า ถ้าผมไม่แหงนหน้ามองซะก่อน ต้นมายืนอยู่ข้างหลังผมเมื่อไหร่ไม่รู้ครับ

“ไปเอาเสื้อมาเห็นอากาศมันเย็น ” ดูเหมือนมันจะอ่านแววตาผมออก มันถึงตอบผมออกมาอย่างนั้น

“ผมจะกลับแล้ว ”

“แฟนโทรมาง้อแล้วเหรอ ” นี่มันเชื่อเรื่องที่ผมโกหกจริงๆเหรอครับ

“เปล่าพรุ่งนี้มีเรียนเช้า ”

"แต่ขวัญบอกพรุ่งนี้ไม่มีเรียน"

“เรื่องของขวัญดิ ”

“ใช่ ถ้าขวัญไม่เรียนคณะเดียวกับนาย ” ผมนิ่ง

“อ๊ะ! เดี๋ยวหนาวตายซะก่อน แฟนนายนี่ไม่ได้เรื่องปล่อยให้คนรักมานั่งร้องไห้เป็นเด็กๆไปได้ อากาศก็เย็น เป็นแฟนกันยังไง ” มันยื่นเสื้อแจ็คเก็ตที่มันคงไปหยิบมาในรถให้ผม

“ไม่อ่ะ ผมไม่หนาวขนาดนั้น ”

“รับไปเหอะน่า ” มันโยนเสื้อใส่หน้าผม มันจะให้ผมดีๆไม่ได้หรือไงกัน

“ใส่ด้วย ไม่ได้ให้ไปถือ ” มันบอกดุๆผมเลยจำเป็นต้องใส่

“จะกลับใช่มั๊ย ” ผมพยักหน้าแทนคำตอบ

“คราวนี้ไม่จอดให้แล้วนะ ไม่ใช่แท็กซี่จะได้ทำตามสั่ง ”

“ผมไม่ได้ขอให้ไปส่งนิ ”

“ทำเป็นเก่งจะไปหาที่นั่งทำซึ้ง ร้องห่มร้องไห้อีกอะดิ ไม่ตามแล้วนะจะบอกให้ ง่วงเจ็บแผลด้วย ”

ผมลืมเสียสนิทเลยล่ะครับว่าท้องมันเป็นแผลอยู่ แล้วมันยังมาตะลอนๆกับผมทำไมเนี่ย

“ยังเจ็บอยู่เหรอ ”

“ถามได้ก่อนทำ ทำไมไม่คิดมั้ง ”

“ก็อยากมากวนก่อนทำไมเล่า ”

“ใครบอกไปกวนจะไปทำอย่างอื่นต่างหาก ”

“ทำไร ”

“จะรู้ไปทำไม ไหนๆก็ไม่ได้ทำแล้วนิ ” เอาอีกแล้วครับ ผมเริ่มงงกับตัวมันอีกแล้ว

“หิวป่าว ” มันหันมาถามผม เมื่อเดินกันมาได้จนจะถึงรถ

“ไม่..ง่วงนอน ”

“ไม่ต้องรีบหรอกน่า เดี๋ยวก็ได้นอนหาอะไรกินเอาแรงก่อนดีกว่า ” มันทำหน้าเจ้าเล่ห์อีกแล้วครับ ผมล่ะงงกับมันจริงๆ

“จะกินไร ”

“ใครบอกล่ะว่าจะกิน ”

“อย่ากวนโมโหน่าคนกำลังหิว เดี๋ยวก็จับกินซะหรอก ” มันมองผมดุๆอีกแล้วครับ ผมตามอารมณ์มันไม่ทันจริงๆ

“ไหนบอกไม่ชอบกินข้าวกับผู้ชายสองต่อสองไง ” ได้ทีผมย้อนมันบ้างล่ะครับ อย่าคิดว่ากูจะลืมง่ายๆนะมึงว่าเคยพูดอะไรกะกูไว้

“แล้วนายมันผู้ชายเต็มตัวหรือไง ” มันตบแก้มผมเบาๆ ก่อนจะคว้าที่มือผม

“ไปหิว..จะได้รีบกลับง่วงเหมือนกันนะโว้ย ”

ผมจำเป็นต้องเดินตามมันไปครับเมื่อมันไม่ยอมปล่อยมือผมเลย ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงจะดีใจที่มันทำแบบนี้ แต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึกวุ่นวายใจเมื่อนึกถึงหน้าขวัญขึ้นมา.........

ออฟไลน์ Just let it be

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 979
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-0
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #46 เมื่อ05-06-2007 10:38:12 »

แอบอ่านมาได้สักพักแระ

อิอิ

ต้องรีบแสดงตัวก่อน

หงะ

และแล้วก็ติดเหยื่อคุนป้อมอย่างจัง

กร้ากๆๆๆๆ  o3

gobgab

  • บุคคลทั่วไป
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #47 เมื่อ05-06-2007 11:26:31 »


..........อีตาต้นจะเอาไงแน่เนี่ย......... :try2: :try2:

ออฟไลน์ しろやま としんや

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1856
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +921/-157
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #48 เมื่อ05-06-2007 11:28:47 »

เค้ายังมาเม้นต์ให้ทั่นพี่เหมือนเดิมนะ

เรื่องนี้สนุกจริงๆ

suregirl

  • บุคคลทั่วไป
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #49 เมื่อ05-06-2007 13:23:14 »

เรื่องนี้เรตติ้งดีนะ(ยืนยัน)  เอามาลงอีกเหอะนะ อยากรู้ว่าต้นจะมีไรให้ แปลกใจอีก ได้โปรด o1 คุณป้อม  :impress:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Real Love Story โดย คุณบอย
« ตอบ #49 เมื่อ: 05-06-2007 13:23:14 »





ออฟไลน์ tsuyu

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-2
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #50 เมื่อ05-06-2007 14:17:12 »

เข้ามาบอกว่าเป็น FC ของเรื่องนี้เหมือนกันนะค่ะ

 :impress:

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #51 เมื่อ05-06-2007 14:54:08 »

ต้นทำให้คุณน้องบอยของเจ้สับสนซะแล้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน  o17

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #52 เมื่อ05-06-2007 16:16:29 »

ไม่เข้าใจต้น

สับสนทางเพศหรือเปล่าหนา

 :serius2:

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #53 เมื่อ05-06-2007 20:09:05 »

มาต่อให้แล้วค๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
*********************************************************************
ต้นพาผมไปนั่งในร้านข้ามต้มริมแม่น้ำ มันเข้าใจหาบรรยากาศให้ผมต้องผมต้องคิดไปไกลจริงๆเอาแค่ที่มันจูงมือผมเดิน ใจผมก็วุ่นวายแทบกู่ไม่กลับแล้วล่ะครับ ผมเองยังไม่อยากจะเชื่อว่าผมจะนั่งกินข้าวกับมันสองต่อสองท่ามกลางบรรยากาศที่โรแมนติกแบบนี้…ผมอยากรู้ใจมันตอนนี้จังครับว่ามันคิดอะไรของมันอยู่กันแน่

ลมหนาวยังคงทำหน้าที่ของมันไปเรื่อยๆ แต่ผมกลับรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด ผมอาจจะไม่มีวันดีๆแบบนี้อีกก็ได้ผมควรจะเลิกค้านใจตัวเองซักทีใช่ไหมครับ นี่ไม่ใช่เหรอครับสิ่งที่ผมวิ่งตามหา อย่างน้อยผมได้อยู่ใกล้มันขนาดนี้ ผมก็น่าที่จะพอใจ พอฟ้าสางเมื่อเราสองคนต้องไปเจอคนรู้จักอีกมากมายมันก็คงจะกลายเป็นคนๆหนึ่ง ที่เป็นคู่อริผม และผมก็อาจจะกลายเป็นคนๆหนึ่งที่มันเพิ่งรู้จักในฐานะเพื่อนร่วมคณะเดียวกับแฟนมันเท่านั้น

“คิดอะไรอยู่เหม่อเชียว” ต้นเอ่ยถามออกมาเมื่อผมเอาแต่นั่งนิ่ง

“เปล่า”

“เปล่าอะไรก็เห็นอยู่ว่าเหม่อ”

“คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย”

“นั่งอยู่ด้วยกันอย่าคิดถึงคนอื่นละกันไม่ชอบ แล้วข้าวน่ะสั่งมาให้กินไม่ใช่ให้นั่งเขี่ยเล่น”

“ก็บอกแล้วไงว่าไม่หิว ปากเขาก็มีให้กินข้าวเหมือนกันแหละ ไม่ใช่เอาไว้พูดมากอย่างเดียว” มันอดไม่ได้แล้วล่ะครับที่ผมจะต่อล้อต่อเถียงกับมัน

“เถียงคำไม่ตกฟาก มิน่าถึงโดนปล่อยให้ไปนั่งร้องไห้คนเดียว”

“ใครปล่อย”

“ก็แฟนนายไง คนเถียงเก่งปากดีไม่มีใครเขาอยากจะรักหรอกนะ” รวมทั้งมึงด้วยอะดิ ผมเถียงในใจ ช่วยไม่ได้ก็เพราะมันเองแหละที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้

“ไม่รักก็อย่ารักดิ ผมไม่ได้ง้อใครอยู่แล้ว”

“เออเก่งให้ตลอดเหอะ เบื่อว่ะคุยกะนายทีไรหงุดหงิดทุกที เหมือนคุยกับเด็กเมื่อวานซืน” ท่าทางมันอารมณ์เสียจริงๆแหละครับ ก้มหน้าก้มตากินข้าวต้มต่ออย่างเดียว หรือผมจะเถียงเก่งจริงๆอย่างที่มันว่า แต่ช่างเหอะถึงผมจะดีให้ตายเท่าไหร่ก็ใช่ว่ามันจะรักผมขึ้นมาได้

ผมได้แต่มองมันกินโดยมันไม่พูดไม่จากับผมอีก มันคงเบื่อจริงๆแล้วล่ะครับ ผมก็ชักหิวขึ้นมาแล้วเหมือนกันแฮะ แต่ไอ้ชามข้าวต้มที่วางอยู่ตรงหน้าผมที่มันสั่งมาให้ บอกตรงๆครับผมกินไม่เป็นจริงๆเป็นอาหารที่ผมกินไม่ได้เลยล่ะครับ ก็เหมือนกับโจ๊กวันนั้นแหละครับถัาเกิดผมไม่โดนมันชกมาผมก็ไม่แตะหรอก

“อ้าวยังไม่กินอีก ดึกแล้วนะจะรอให้เช้าก่อนหรือไงถึงจะกิน” มันทักผมอีกรอบเมื่อมันกินเสร็จเรียบร้อย ท่าทางมันคงหิวครับล่อซะหมดชาม

“กินไม่เป็น” ผมบอกออกไป

“อ้าวแล้วก็ไม่บอก จะได้พาไปกินอย่างอื่นทีเรื่องอื่นปากดีนัก”มันขึ้นเสียง

“แล้วจะมาวุ่นวายกับผมทำไมล่ะ อิ่มก็ดีแล้วจะได้กลับๆซะที ผมง่วงเต็มทีแล้ว” คำก็ตะคอกผมสองคำก็ตะคอกผม ผมไม่รอให้มันพูดอะไรแล้วครับนอกจากเดินไปรอมันที่รถ ถ้าไม่ติดว่าของผมอยู่ในรถมันนะ ผมคงเรียกแท็กซี่กลับไปแล้วล่ะขี้เกียจวิ่งตามอารมณ์มันเดี๋ยวก็มีได้เลือดกันอีก

มันยังไม่ตามผมมาเลยครับ ตาผมจะปิดอยู่แล้วหิวก็หิว อย่างน้อยถึงห้องผมก็น่าจะหาอะไรกินได้บ้าง ผมกระชับเสื้อมันที่อยู่บนตัวผมเมื่ออากาศมันยิ่งเย็นลงเรื่อยๆ  รู้สึกหนักอึ้งที่หัว หมอกมันคงเล่นงานผมแล้ว มึงหายหัวไปไหนเนี่ยกูอยากกลับบ้าน

ต้นมันเดินมาแล้วครับ แต่ในมือมันถือถุงบางอย่างมา

“อะกินซะ ถ้าคราวนี้กินไม่ได้ก็ตัวใครตัวมันละกัน”

มันยื่นห่อนั่นให้ผม นี่มันไปหาซื้อผัดไทยมาจากไหนกันครับ ผมดูแล้วแถวนี้มันก็ไม่มี มิน่ามันถึงหายไปนาน

“เกิดมาไม่เคยยอมใครขนาดนี้มาก่อนเลยนะ จะบอกให้” ดูปากมันผมจะซึ้งกับมันดีหรือเปล่าครับ แล้วทำไมมันถึงยอมผมล่ะครับ ผมอยากถามมันจริงๆ แต่ผมเลือกที่จะเงียบไว้ดีกว่าเพราะผมกลัวคำตอบที่ได้มันจะไม่ตรงกับใจผมตอนนี้

“ไปซื้อที่ไหนมา” ผมถาม

“หามาให้ได้ก็แล้วกันกินๆไปเหอะ อย่าถามคนยิ่งเจ็บแผลอยู่เดินมาทั้งคืนแล้วนะคับ คุณบอยครับ” เอาประชดกูเข้าไปผมล่ะคันปากจริงๆ

“หาเรื่องเจ็บตัวเองแล้วยังจะบ่นอีก อย่างนายมันน่าจะโดนมากกว่านี้ด้วยซ้ำ” ผมคว้าถุงที่มันถือมาไปหาที่นั่งกิน ผมหิวจนไม่มีฟอร์มแล้วครับ

“กินไปก่อนนะเดี๋ยวหยิบน้ำให้อยู่ในรถ” เสียงมันพูดตามหลังผม แต่ตอนนี้ผมขอกินก่อนแล้วกันครับหิวจนหน้ามืดตั้งแต่ตอนเย็นผมยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย……….

มันจะฟังดูเลี่ยนเกินไปหรือเปล่าครับ ถ้าผมจะบอกว่าผัดไทยที่ผมกำลังกินอยู่ตอนนี้ มันอร่อยกว่าทุกครั้งที่ผมเคยกินมา
เรากลับมานั่งที่ม้านั่งตัวเดิมอีกครั้งจะเพราะอากาศหนาวหรือเพราะอะไรไม่รู้ ที่ทำให้เราสองคนนั่งตัวชิดกันขึ้นมาได้

ถ้าเพื่อนผมสองคนมันมาเห็นภาพผมและต้นตอนนี้ มันคงไม่เชื่อสายตาตัวเองแน่ๆครับ

ใครจะเชื่อล่ะครับว่าคนสองคนที่เคยทะเลาะกันเอาเป็นเอาตาย จะมานั่งคู่กันใต้แสงดาวแบบนี้ มันทำให้หัวใจผมร้องเพลงได้เลยล่ะครับ


จะมองฟ้าสักกี่ครั้ง ฟ้ายังงดงามเรื่อยมา 
แต่วันนี้ดูเหมือนว่า จะจับใจยิ่งกว่าทุกๆคืน

ค่ำคืนที่เหมือนเดิม ดวงดาวบนฟ้าก็เหมือนเดิม
แต่พอมีเธอมาเพิ่มเติม สิ่งเดิมๆยิ่งดูยิ่งสดใส

อยากจะอยู่ตรงนี้ตลอดไป
ไม่คิดจะขอในสิ่งใด
แค่มีเธอคนนี้ที่ดีที่สุด
อยู่เคียงข้างกัน

ก็คงเป็นด้วยสายตา ที่เธอส่งมาไม่เหมือนใคร ช่างอ่อนหวานจับหัวใจ
อยากอยู่นานเรื่อยไปนานเท่านาน

ค่ำคืนที่เหมือนเดิม ดวงดาวบนฟ้าก็เหมือนเดิม
แต่พอมีเธอมาเพิ่มเติม สิ่งเดิมๆยิ่งดูยิ่งสดใส

อยากจะอยู่ตรงนี้ตลอดไป
ไม่คิดจะขอในสิ่งใด
แค่มีเธอคนนี้ที่ดีที่สุด
อยู่เคียงข้างกัน……………ตลอดไป

nanao

  • บุคคลทั่วไป
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #54 เมื่อ05-06-2007 21:19:48 »

อ่าคุณป้อม ขอยาวๆ กว่านี้หน่อยคร้าบ  :dont2:

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #55 เมื่อ05-06-2007 21:38:23 »

อีตาพี่ต้นนี่ยังไงนะ
ดูเหมือนจะชอบบอยแต่ก็ไปหยอดกะยัยขวัญ
 o12 o12 o12 o12 o12 o12 o12

ถ้าไม่ชอบกันก็อย่ามาทำอย่างนี้สิ
อย่ามาทำให้บอยหวั่นไหว...ไหวหวั่น
 :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #56 เมื่อ06-06-2007 09:14:42 »

ตอนนี้ มีลุ้น เหอ เหอ  :haun5: ลงสั้นๆ พอ
*************************************************************
“ชอบดูดาวเปล่า ”  ต้นเอ่ยออกมาลอยๆ เมื่อเรานั่งอยู่อยู่ด้วยกันได้ซักพักผมหันไปมองมันดึกๆยิ่งเพี้ยนแฮะ

“ถามทำไม ”

“ก็เห็นดาววันนี้มันสวยดี ปกติพี่ไม่เคยได้มองฟ้าตอนกลางคืนเท่าไหร่ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ” ครับผมกับต้นเป็นเด็กต่างจังหวัดด้วยกันทั้งคู่ แต่มันมีญาติอยู่ที่กรุงเทพครับ ผมแอบเห็นแววตาเหงาๆของมัน

“คิดถึงบ้านเหมือนกันนะ แล้วนายว่าไงมันหันมาถามผม ”

“ก็บ้าง ” ผมตอบพลางขยับแจ็คเก็ต

“หนาวเหรอ ” มันถาม

ผมอยากจะตอบมันเหลือเกินครับว่าตอนนี้ผมรู้สึกอุ่นใจที่สุด แต่ผมขอเก็บความในใจผมไว้ดีกว่า ผมยังไม่ไว้ใจมันหรอกครับว่ามันจะดีกับผมไปถึงเมื่อไหร่ ถ้าผมบอกความรู้สึกใดๆออกไปมันอาจย้อนกลับมาทำให้ผมเจ็บปวดเองก็ได้ เมื่อถึงวันหนึ่งที่ทุกอย่างมันไม่สวยงามอย่างที่ผมเพ้อฝัน

“แล้วยังเจ็บแผลอยู่ป่าว ” ผมเอ่ยถาม

“ก็ดีขึ้นตั้งแต่ขวัญทำแผลให้ ” ผมเจ็บจี้ดขึ้นมาเลยล่ะครับกับคำตอบที่ได้ยิน แต่ก็ดีครับที่มันพูดตรงๆ ผมจะได้ไม่ฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ผมพูดอะไรไม่ออกอีกแล้วครับ

“เป็นไรขึ้นมาอีกล่ะเงียบอีกแล้ว ”

“เปล่า ผมว่าเรากลับกันเหอะมันจะดึกเกินไปแล้ว ” ผมรู้ตัวครับว่าผมหาข้ออ้างที่จะหนีมันอีกแล้ว

“ง่วงอะดิ ” มันมองผมล้อๆ

“ครับพรุ่งนี้ผมต้องเข้าไปเตรียมงานที่คณะ ”

“โอเคกลับก็กลับ แต่พี่เหนื่อยมากคงขับรถได้ไม่ไกล ”

“งั้นไม่เป็นไรครับ ผมกลับเองก็ได้พี่กลับบ้านไปเหอะ ”

ผมยิ้มให้ต้นมันเป็นยิ้มแรกครับสาบานได้ แต่มันอาจจะเป็นยิ้มเหงาๆไปหน่อย มันเหนื่อยกับผมมามากพอแล้วล่ะครับวันนี้ ผมไม่ควรจะเรียกร้องอะไรมากเกินไปแค่นี้ผมยังคิดว่าตัวเองฝันไปแล้วครับ

“ถ้าเกิดพี่จะเปลี่ยนไปค้างกะนายแทนล่ะ ”

นั่นคือคำตอบที่ผมได้รับจากปากต้นแล้วผมจะตอบมันไปยังไงล่ะครับ.................



ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #57 เมื่อ06-06-2007 10:57:18 »

ผมยอมให้ต้นมาที่ห้องผมจริงๆครับ อย่างน้อยๆวันนี้ผมก็ทำให้มันเจ็บตัวแถมต้องมาตะลอนๆกับผมทั้งคืนอีก กว่าจะถึงห้องผมก็ปาเข้าไปตีสามเศษๆ ผมดูหน้ามันคงเพลียมากเลยล่ะครับผมสงสารมันจัง

“จะอาบน้ำก่อนหรือเปล่า ” ผมถามเมื่อผมและมันขึ้นมาถึงห้องแล้ว

“ก็อยากอาบอ่ะนะ แต่มันเจ็บแผลมาก ” มันเริ่มทำหน้านิ่ว มาสำออยอะไรกันตอนนี้เนี่ยมึงกูทำอะไรไม่ถูกนะ

“แต่ก็ต้องอาบนะเช็ดตัวก็ยังดี ” ผมบอก

“ทำไมพี่เนื้อหอมน่า รับรองได้นอนด้วยได้สบายมาก ”

“ใครจะนอนกะนาย ”

“อ้าวเฮ้ยอย่าบอกนะว่าจะไล่กลับ ”

"มันก็ไม่แน่ถ้าไม่ยอมอาบน้ำ" นี่ผมกลายเป็นต่อมันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

“เอออาบก็ได้วะ  ผมเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวให้มัน

“อย่าแอบดูล่ะ ” มันชี้หน้าผมก่อนจะถือผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ ทีตอนนี้ทำเป็นหวงตัวขึ้นมา ทีตอนถอดเสื้อให้กูพันแผลให้ไม่อายเลยนะมึง

ผมทรุดตัวนั่งลงบนโต๊ะเขียนหนังสือตายห่าล่ะ การ์ดรูปเด็กเล่นฟุตบอลยังวางแผ่หราอยู่บนโต๊ะ แถมตอนนี้ผมยังเขียนข้อความลงไปแล้วด้วยผมรีบเก็บมันเข้าลิ้นชักหัวเตียงและกำลังจะล็อคแต่.....

“บอยครับ ” เรียกกูเพราะเชียวนะมึง

“อะไรอีกล่ะ ” ผมเดินไปหน้าห้องน้ำ

“เปล่า...กลัวผี ” มันตะโกนตอบออกมา เออนะผมเก็บอาการขำแทบไม่อยู่ตัวยังกะยักษ์บอกกลัวผี เสร็จกูล่ะมึง

ผมจัดการดับสวิตไฟห้องน้ำทันที ได้ผลครับต้นมันร้องลั่นเปิดประตูห้องน้ำออกมาทันที ตอนนี้ตัวมันเหลือกางเกงในแค่ตัวเดียวเท่านั้นครับที่ติดตัวมันอยู่ แต่ผ้าพันแผลที่พันรอบเอวมันอยู่ผมจำได้ครับว่าเป็นผ้าผืนเดียวกับที่ผมพันให้มันเองกับมือผมยืนนิ่งมองมันจนมันคว้าผ้าเช็ดตัวมานุ่ง

“ทะลึ่ง ” มันว่าผม

"กูไม่ได้ดูอะไรมึงหรอก ที่กูดูนะกูดูผ้าพันแผล" ผมล่ะนึกหมั่นไส้มันครับทีมานอนยังกล้ามา ตอนนี้ทำเป็นกระแดะเดี๋ยวเหอะมึงกูจะแกล้งซะให้เข็ดเลย

“เล่นห่าอะไรวะกลัวนะโว้ย ”

“อ้าวถ้าไม่ทำอย่างนี้ก็อดดูของดีอ่ะดิ ” ผมแหย่มัน

“เป็นเด็กเป็นเล็กอย่าลามปามผู้ใหญ่ ” มึงจะแก่กว่ากูซักกี่ปีเชียว

“แล้วถ้าทำอย่างอื่นจะได้ป่าวล่ะ ” ผมแกล้งเดินเข้าไปใกล้มัน จนมันเริ่มถอยหนีสะใจผมจริงๆจนมันจนมุมยืนตัวแข็งเชียวนะมึง

ผมยิ้มเยาะที่มุมปากพร้อมกับคว้าเสื้อผ้าที่ผมเตรียมไว้ให้ยื่นให้มัน

“อะใส่ซะจะบอกให้นะเกย์ไม่ได้หลงผู้ชายหัวปรักหัวปรำไปซะทุกคนหรอก ”

มันรับเสื้อผ้าไปอย่างงงๆ ผมจึงคว้าผ้าเช็ดตัวอีกผืนเดินเข้าห้องน้ำบ้างแต่ก็ไม่ลืมที่จะเปิดไฟ

ค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อยครับ เมื่อผมได้ชำระร่างกายที่มันเหนื่อยมาทั้งวัน แต่พลันนึกขึ้นได้ว่าผมเก็บการ์ดแผ่นนั้นลงลิ้นชักแต่ไม่ได้ปิดผมนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวถลันออกมาจากห้องน้ำทันที

มึงนะมึงไวยังกะลิง ต้นอ่ะครับมันยืนถือการ์ดแผ่นนั้นอยู่ในมือทั้งที่เสื้อผ้ามันก็ยังไม่ได้ใส่ มึงจะสอดรู้สอดเห็นอะไรกันนักหนาเนี่ย

ผมวิ่งเข้าไปแย่งการ์ดในมือมันทันที เป็นเหตุให้ผมและก็มันล้มกลิ้งลงบนที่นอนทั้งคู่ ทั้งที่ต่างฝ่ายต่างก็มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่ติดตัวไว้โดยที่ผมนอนทับอยู่บนตัวมันหน้าแทบจะชิดกันอยู่แล้วถ้าผมไม่รั้งเอาไว้ก่อน

“โอ้ย!!! ” มันร้องผมคงเผลอไปโดนแผลมันเข้า ผมรีบแย่งการ์ดคืนเมื่อมันเผลอ หวังว่ามันคงจะยังไม่ทันอ่านอะไรแล้วผมก็ลุกขึ้นจากตัวมันทันที

“จะฆ่ากันไงเล่าตัวก็หนักทับลงมาได้ ”

“ก็แล้วค้นตู้ผมทำไมล่ะ ”

“ใครค้นจะปิดมันไว้ต่างหากล่ะ ตั้งใจให้เห็นก็บอกมาเหอะถึงได้เปิดไว้แบบเนี่ย ”

“ยุ่งไม่เข้าเรื่อง ” ผมว่ามันพลางจะฉีกการ์ดทิ้ง แต่มันดันร้องโอ้ยขึ้นมาอีกพลางกุมมือที่ท้อง ผมเลยต้องรีบเข้าไปดู

“เป็นไรป่าว ” ผมถามมันมันยิ้มที่มุมปากก่อนจะพูด

“เป็นคนเจ้าเล่ห์ไงน้อง ” ผมโดนมันแย่งการ์ดคืนไปแบบไม่ทันตั้งตัว แถมมันยังเปิดอ่านทันทีตายโหงแล้วครับผมใจหายวาบขึ้นมาทันที........

gobgab

  • บุคคลทั่วไป
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #58 เมื่อ06-06-2007 11:08:38 »


...........ข้อความในการ์ดว่าไงอ่า........... o9 o9 o9

...........ว่าแต่ตาต้นก็น่ารักดีเนอะ......... :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
Re: Real Love Story โดย คุณบอย
«ตอบ #59 เมื่อ06-06-2007 11:29:21 »


เฮ้อ!!  ผู้ชายก็งี้เห้นว่าเขามาชอบก็แกล้งยั่วไปงั้นแหละ  หาจริงจังไม่ อิอิ

ปล.  คุณน้องป้อมขา  เจ้ขอ ข้อความ ข้อความ ข้อความ ข้อความ ต่อเลยนะคร้า.............

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด