หัวข้อ: Loop "อมตะ มีราคาที่ต้องจ่าย"

[zipboy]

Loop

บทนำ

“ถ้าการเป็นอมตะที่ทุกคนฝันถึง ต้องแลกกับราคาที่ต้องจ่าย คุณจะยังอยากได้มันไหม”

หลังกล้องที่กำลังสัมภาษณ์เซน นักธุรกิจหนุ่ม ทายาทรุ่นที่ 20 ของกลุ่ม Z Corporation กลุ่มทุนที่มีอายุองค์กรถึง 500 ปี ผ่านรายการสำนักข่าวอันดับต้น ๆ ของประเทศ ในหัวข้อความสำเร็จระดับตำนานที่ยาวนานที่สุด จาก บริษัท สมุทรการค้า สู่ Z Corporation

“ท้ายสุดนี้ ผมคิดว่าคงมีหลายคนที่ต้องการมัน ถึงราคาที่จ่ายจะสูงก็ตาม แล้วคุณเซนจ่ายด้วยอะไรครับ ถึงทำให้สมุทรการค้าของท่านเจ้าสัวสมุทร กลายเป็น Z Corp ในวันนี้”

“ผมถือว่า มันคือภารกิจของตระกูลครับ การได้เกิดมาในตระกูล”สุนทรพานิชย์” ให้มุมมองได้ทั้งความโชคดี หรือคำสาปก็ว่าได้ สำหรับผม ไม่ว่าทางไหน ผมแค่ทำสิ่งที่บรรพบุรุษผมสร้างไว้ ให้ก้าวหน้าขึ้นไปตามโลกที่เปลี่ยนไปครับ”

“ขอบคุณสำหรับวันนี้ครับ”

หลังคัทจบ เซนลุกขึ้นจับมือกับพิธีกร และไหว้ขอบคุณก่อนจะยิ้มให้ แล้วเดินจากไป

“โทษนะครับ คุณมีเพื่อนผู้หญิงที่กำลังจะคลอดใช่ไหมครับ” เซนถามพิธีกรท่านนั้น
“ใช่ครับ เออ คุณเซนรู้จักเหรอครับ”
“ไม่มีอะไรครับ ขอให้โชคดีครับ”

เซนรีบเดินออกจากสตูดิโอ ขึ้น 911 Turbo แล้วขับออกไป จนเมื่อถึงบ้าน

“เพื่อนคุณคลอดลูกแล้วใช่ไหมครับ” เซนส่งข้อความไปหา
“คุณเซนครับ เพื่อนผมเสียชีวิตแล้วครับ ทั้งแม่ทั้งเด็กเลย”
“เสียใจด้วยครับ เข้มแข็งไว้นะครับ”

ทันใดนั้นมือถือก็ตกพื้น เซนลงไปนอนเจ็บปวดทุรนทุรายทั้งช่อง รูทวารทั้งด้านหน้าและหลังที่กำลังระเบิดออก ก่อนที่ช่วงล่างทั้งหมดของร่างกาย ตั้งแต่เชิงกราน ไปจนถึงต้นขา ระเบิดกระจุยจนฉีกร่างของเซนให้จมกองเลือดตรงนั้น

สติรับรู้ความเจ็บปวดกำลังทำให้เค้าหายใจรวยริน

“ความอมตะ มีราคาที่ต้องจ่าย”

///////////

เหมือนไม่ได้มานานมาก คิดว่า Account น่าจะโดนลบ แต่ในเมื่อ Account ยังอยู่ ไอเดียมันออกขำๆ ตอนอาบน้ำครับ ลองอ่านดูครับผม น่าจะลงได้อาทิตย์ละตอน ทั้งหมด ประมาณ 40 ตอนจบครับผม

ฝากเดาเนื้อเรื่องจากบทนำได้เลยครับ

[zipboy]

บทที่ 1 สมุทรการค้า / Z Corporation

“ท่ามกลางกระแสความซบเซาของการท่องเที่ยวไทย ห้างสรรพสินค้า โรงแรม ร้านอาหาร สปา ในกลุ่ม Z Cop กลับทำกำไรโตสวนกระแสได้ โดยคาดกันว่าในการจ่ายปันผล จะทำได้ถึงหุ้นละ 3 บาท ในรอบปันผลประจำปีนี้”

“เซน สมุทรพานิชย์ รุ่นที่ 20 ของอาณาจักร สามแผ่นดิน กำลังเดินทางสู่ความเปลี่ยนแปลงของโลก ที่แข่งขันด้วยเทคโนโลยี ปัญญาประดิษฐ์ และความท้าทายทางเศรษฐกิจ เกินตัวไหม สำหรับวัย 22 ปีที่พึ่งจบใหม่หมาด ๆ”

“คุณเห็นกล้ามเค้าไหม? เจาะลึกหุ่นสุดแซ่บของเซน สมุทรพานิชย์ ไม่ได้มีดีแค่รวย แต่หุ่นที่ล่ำแน่น ความเร็วในน้ำที่ไม่เป็นสองรองใคร คือภาพลักษณ์ผู้บริหาร Longevity คนนี้ มาแรงที่สุดในหน้าสังคมตอนนี้”

นี่คือตัวอย่างหัวข้อข่าว การสนทนาสังคม ที่เซนเห็นจนเหมือนไม่เห็น เช้ามืดวันจันทร์ ถึงเมื่อคืนที่ผ่านมา เค้าจะยังรู้สึกเจ็บจากการระเบิดนั้นก็ตาม Lamborghini Urus SE สีเหลืองที่ขับมาถึงโรงแรม “สมุทร” ที่เป็นออฟฟิศหลัก จอดรถในชั้นที่เข้าลิฟท์ไปยังฟิตเนสได้ทันที

ชุดรัดกล้ามแขนยาว ทั้งท่อนบนและท่อนล่าง กับกางเกงขาสั้น 4 นิ้วที่สวมทับ รองเท้าวิ่งพร้อมกระติกน้ำ ผ้าเช็ดตัว และเทรนเนอร์ที่ต้องตื่นเช้า แบบผลัดเวียนกันดูแลโปรแกรมเจ้าของอาณาจักรนี้ หลังเสร็จการเวท บนลู่วิ่งไฟฟ้าที่มองเห็นวิวกรุงเทพฯ สปีด 9-11 บนลู่วิ่ง คือความเร็วมาตราฐานสำหรับทำ Tempo เบา ๆ เป็นเวลา 90 นาที ระยะทางวิ่งรวม 17-22 กิโลเมตร โดยประมาณเสมอ

พระอาทิตย์ชัดเจนแล้ว เซนไปเปลี่ยนชุดเป็นกางเกงว่ายน้ำแบบบรีฟที่ขับให้หุ่นของเซน ดูเย้ายวนกับทุกคนที่เห็น แล้วว่ายไปกลับในสระไร้ขอบไปกลับอีก 1 ชั่วโมง ระยะทางรวม 3KM

เซนเกาะขอบสระดูวิวสักครู่ก่อนจะหลับตา แล้วกำขอบสระแน่นๆ แล้วสักครู่ จึงลืมตาช้า ๆ ด้วยแววตาที่รู้สึกว่างเปล่า

หลังจากอาบน้ำ แต่งตัวด้วยเชิ๊ต สูทลำลอง เซนลงไปทานมื้อเช้าในห้องอาหารของโรงแรม ซึ่งเป็นการเดินทักทายแขกในโรงแรมไปในตัว ก่อนจะเข้าไปเซ็นต์เอกสาร แล้วไปห้างสรรพสินค้าในเครือ

เซนมักจะเดินห้างในเวลาที่เป็นช่วงเที่ยง / ช่วงหลัง 17.00 ในวันธรรมดา และเสาร์ อาทิตย์ จะเดินทั้งวันแบบสุ่มสาขา เพื่อดูความเรียบร้อยด้วยตัวเอง ในฐานะทายาทของกิจการ พนักงาน ผู้บริหารทุกรุ่น ต่างให้ความเคารพในการวางตัว ทำงานของเซนมาก ๆ

“ผมคิดว่ามุมนี้ของห้าง มันโทรม ดูไม่เรียบร้อย ฝ่ายการตลาด กับฝ่ายอาคาร ช่วยคิดเปลี่ยนมุมของชั้นนี้ให้ผมด้วยว่า จะทำอะไรแทน ไม่งั้นมันจะกลายเป็นจุดบอดแน่นอน”

“ลานจอดรถมืดไปนะ ช่วยปรับแสงสว่างกับเส้นให้มันชัดด้วย”

“ทำไมผมไม่เคยเห็น BA ของ TOM FORD คนนี้เลยละ” เซนสะดุดตากับใครบางคน แต่คนที่สะดุดตา กลับรีบหลบหน้าไปทำงานต่อ

หลังจากตรวจห้างเสร็จ วันนี้เซนต้องกลับไปจัดการงานที่โรงแรม แต่ทันใดนั้นเอง ระหว่างที่เซนขับรถอยู่ มอไซค์ที่ฝ่าไฟแดง ถูกรถอีกคันที่พุ่งออกจากไฟเขียวซัดจนลอยละลองหายไป แต่สิ่งที่เซนเห็น คือมอไซค์เปล่า ๆ หนึ่งคันวิ่งผ่านไปให้รถชน

“ผมคงไปถึงช้าหน่อยนะ สี่แยกมีรถชนกัน”

เซนแค่กลับรถเลี่ยงขับอ้อมไปอีกทาง โดยไม่รู้สึกอะไรกับสิ่งที่เห็นเลยสักนิด แต่ก็ได้ยินเสียงรถหวอที่ผ่านไปเมื่อขับมาได้สักพัก


ในห้องทำงานของของเซนที่โรงแรม นาวา ประธานเจ้าหน้าที่บริหารเครือโรงแรมสมุทร / มหา ประธานเจ้าหน้าที่บริหารห้างสรรพสินค้าในเครือ Z Corp และ สุระ ผู้ดูแลกองทรัสท์เพื่อการลงทุนขององค์กร ต่างก็นำเอกสาร เรื่องที่สำคัญมาให้เซนตัดสินใจ

“เจ้านายลงมือเองใช่ไหมครับ”
“ใช่ นาวา มันถึงคราว และผมก็ไม่ต้องทำอะไร นอกจากกระตุ้นนิสัยปกติของเค้า”

เสียงปากกาของเซนยังคงกรีดลงกระดาษใบแล้วใบเล่า

“อนันต์บอกผมว่า เจ้านายจมกองเลือดเมื่อคืนนี้”

ปากกาของเซน หยุดลงกระทันหัน ก่อนจะพูดกับมหาว่า

“ผู้หญิงคนนั้น เป็นคนดีมาก แถมสามีเธอ ก็เป็นผู้ชายที่เลือกได้ทุกอย่าง ฉันรู้ว่ามันคือหน้าที่ แต่ถึงฉันไม่ทำ เค้าก็ไม่รอดอยู่ดี”

เซนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบจนแทบจะไม่ได้ดังกว่าปากกาที่เซ็นลงไป

“แต่เจ้านายไม่เจ็บเหรอครับ พวกเราเวลาถูกสั่งให้ทำ พวกเราเจ็บแทบขอตายดีกว่านะครับ”

เซนถอนหายใจเบาๆ แล้วหยิบเอกสารแฟ้มใหม่มาเซ็นต่อ

“จะนานแค่ไหน ฉันก็ไม่อยากมอบความตายให้คนดี ๆ พวกนี้ มันยากมาก ยากจนการร่วมเจ็บไปด้วย ดูเป็นทางออกที่เรายังทนได้มากกว่าอีก”

“คิดซะว่า นี่คือหน้าที่ โลกสะอาดขึ้นด้วยฝีมือเรา และเราก็ไม่ใช่คนไปตัดสินว่า เค้าสมควรหรือไม่สมควรตาย พวกเรามันก็แค่คนส่งสารไปหาก็เท่านั้นเอง”

เซนจัดการเอกสารจนหมด ก่อนจะพูดกับทุกคนว่า

“อย่าลืมนั่งสมาธิละ พวกเราทุกคน นอนไม่ได้ เข้าใจนะ”

เมื่อทุกคนพ้นจากประตูกลับไปแล้ว เซนเดินออกไปมองนอกหน้าตา หลับตา รับรู้ และเขียนชะตาตอนจบให้กับหน้าที่ของคนในรัศมีรอบ ๆ ที่เซนจับสัมผัสได้ เซนรอสักครู่ ก่อนจะลืมตาช้า ๆ สายตาของเซนดูว่างเปล่าก่อนจะเดินไปเก็บกระเป๋า แล้วกลับไปที่ยิม เพื่อเปลี่ยนกางเกงว่ายน้ำ แล้วว่ายน้ำรอบเย็น

ในหัวของเซน คิดถึงตัวเองตอนที่หายใจรวยริน สติเริ่มเลือนล่าง เห็นเพียงแค่อนันต์ พ่อบ้านคู่ใจที่รีบมาอุ้มร่างท่อนบนไปนอนบนเตียงที่ปูผ้ายางรอแล้ว ก่อนจะเก็บขาสองข้างไปวางไว้ใกล้ ๆ ความรู้สึกของหน้ากากช่วยหายใจ แผลจากเข็มน้ำเกลือ ยังคงชัดอยู่ในความรู้สึก การเตะขา กลับตัวของเซน เร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนเริ่มไม่เหมือนการว่ายเพื่อออกกำลังกาย ครบ 1 ชั่วโมง เซนรู้สึกหอบเหมือนตัวเองกำลังหนีสิ่งที่ไม่มีทางหนีสำเร็จ

ณ ห้องอาหารของโรงแรม โต๊ะเล็กๆ มุมนึง เซนกำลังเปิด iPad อ่านแผนงานฝั่งห้าง ในการจัดโปรโมชั่น รวมถึงกำลังวางตารางเพื่อชมเชยพนักงานดีเด่นประจำเดือนด้วยตัวเองในวันรุ่งขึ้น อาหารถูกจัดเตรียมพอดีสำหรับมื้อเย็น ถูกเสิร์ฟและรายงานสถาณการณ์โดยคุณสเตฟาน หัวหน้าห้องอาหารเวรมื้อเย็นวันนี้

“คุณเซนใช่ไหมคะ ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะ”
เซนยิ้ม และลุกขึ้นยืนถ่ายรูปกับสาวสวยสองคนที่มาทานบุฟเฟต์ในโรงแรม

“เราเป็นแฟนคลับคะ คุณหล่อมากเลยนะค่ะ”
“ขอบคุณครับ ทานให้อร่อยนะครับ ขาดเหลืออะไร เรียกผมหรือหัวหน้าห้องอาหาร คุณสเตฟานได้เลยนะครับ”

เซนกลับไปนั่งทานมื้อเย็นกับทำงานต่อ

ภาพใน Social ไม่ว่าจะตอนเดินห้างเพื่อทำงาน ว่ายน้ำในโรงแรม หรือกินข้าวเย็น ทุกภาพมีกระแส มี Comment แต่สิ่งที่ทุกคนไม่รู้คือ ความสามารถของเซน คือสิ่งที่โลกไม่อยากรับรู้แน่นอน

“มหาครับ ฝากเช็คหน่อยว่า TOM FORD มีพนักงานลงทะเบียนใหม่ใช่ไหม ถ้าใช่ชื่อ บรรพต ชื่อเล่น บิว แจ้งผมด้วยนะครับ ตอนนี้คุณน่าจะเข้าสมาธิไปแล้ว”

เซนวางสายลงขณะที่ Lamborghini Urus SE วิ่งลงจากทางด่วนเข้าบ้านพักส่วนตัวย่านเย็นอากาศ

ใบหน้าที่เรียบเฉยของเซน มีแค่แววตาที่มีความสุข หายากมากสำหรับชีวิตที่ยาวนานของเซน

//////


Comment กันได้นะครับ ผมทำเรื่องนี้ในธีมที่ว่า "ถ้าคนเราเป็นอมตะได้ มันต้องมีราคาบางอย่างที่ต้องจ่าย" ผมจะค่อย ๆ เล่ามาเรื่อย ๆ เองนะครับ เจอกันใหม่อาทิตย์หน้าครับ : )