เพื่อน‘รัก’ ( Close Friend )/บทนำ:19.08.64
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เพื่อน‘รัก’ ( Close Friend )/บทนำ:19.08.64  (อ่าน 266 ครั้ง)

ออฟไลน์ Blackcrow

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +49/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ 

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

18.เรื่องสั้นให้จั่วคนว่าเรื่องสั้นด้วยนะครับ และนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม






************************************************




เพื่อน‘รัก’ ( Close Friend )

……………………………


พวกเขา...รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก

พวกเขา...อยู่บ้านใกล้กัน

พวกเขา...เคยเรียนโรงเรียนเดียวกัน

และพวกเขา...เป็นเพื่อน ‘รัก’ กัน


#เพื่อนรัก #closefriend










***สวัสดีนักอ่านแนวเฟรนโซนทุกคนฮับบบบ ใครที่ชอบแนว เมะxเมะ แนวคู่กัด อยากให้ลองแวะเข้ามาอ่าน ลองมาทำความรู้จักกับความสัมพันธ์ในแบบเพื่อนรักของตัวละครหลักกันดูสักหน่อยย รับรองว่าไม่มีดราม่าแถมยังไม่มีสาระ (?) เบาสมองแน่นอนค่ะ

***จะพยายามอัพให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ฮับบบ ฝากคอมเมนต์และเป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา





สารบัญ
บทนำ

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-08-2021 23:52:23 โดย Blackcrow »

ออฟไลน์ Blackcrow

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +49/-0
Re: เพื่อน‘รัก’ ( Close Friend ) /บทนำ:19.08.64
«ตอบ #1 เมื่อ19-08-2021 23:45:56 »

บทนำ


ถ้าพูดถึงเพื่อนรัก ผมเชื่อว่าหลายๆ คนคงตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า เป็นเพื่อนที่สนิทที่สุด เข้าใจเรามากที่สุด ไปไหนไปกัน ห่างกันไกลแค่ไหนแต่ความเป็นเพื่อนก็ยังเหนียวแน่นเหมือนเดิม นั่นคือเพื่อนรักสำหรับคนทั่วไป แต่เพื่อนรักสำหรับผม มันไม่ใช่อย่างนั้น...



อนุบาล1

เพื่อนรักที่มักซ่อนสมุดวาดรูปและสีไม้ทุกครั้งที่ผมได้มาใหม่



ป.1

เพื่อนรักที่เป็นหัวโจกพาคนทั้งห้องล้อเลียนผมเพราะฉี่รดที่นอน



ป.4

เพื่อนรักที่แย่งแม้กระทั่งกบเหลาดินสอที่เก็บได้จากข้างทาง



ม.1

เพื่อนรักที่ขิงเรื่องหน้าตากับผม (หล่อมากมั้งไอ้สัส)



ม.4

เพื่อนรักที่พรากรักแรกไปจากผม (ไอ้เหี้ยเอ้ย)



และปี1 (ปัจจุบัน)

เพื่อนรักที่เปรียบเสมือนหลุมดำในชีวิต เป็นเจ้ากรรมนายเวรที่ตามติดชีวิตผม



ไม่ว่าจะหาคำนิยามสักเท่าไหร่ก็ไม่อาจเทียบกับความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่

เพื่อนรัก ที่คนอื่นใช้เรียกแทนความสัมพันธ์ของพวกเราทั้งสองคน พอคิดถึงเรื่องนี้ทีไรก็ได้แต่หัวเราะให้กับโชคชะตา

ไม่ว่าอะไรก็ตามที่ทำให้ผมกับมันได้มาเจอกัน ผมขอบอกไว้ก่อนเลยว่า ผม โคตร เกลียด



“กูบอกกี่ครั้งแล้วว่าแดกเสร็จให้เก็บด้วย”

เช้าที่ (ผมคิดว่า) สดใสพังลงเมื่อเห็นคนที่ผมมักเรียกว่าไอ้เหี้ยนอนเอาขาข้างหนึ่งพาดโต๊ะพลางกินขนมอยู่บนโซฟาหน้าทีวีอย่างสบายใจ บนโต๊ะด้านหน้ามีห่อขนมและเศษขนมเกลื่อนอยู่

“ทำไมกูต้องฟังมึงด้วย นี่ก็ห้องกูเหมือนกัน กูจะทำอะไรก็ได้” รอยยิ้มกวนส้นตีนถูกส่งมา ไม่รอช้าที่ผมจะยกเท้าเตะขาที่พาดอยู่บนโต๊ะของมัน

“ทำร้ายร่างกายกูอีกละ กูฟ้องป้าพิมพ์แน่”

“งั้นมึงก็รีบไปฟ้องดิ กูจะได้ไปฟ้องแม่มึงเหมือนกันว่ามึงทำตัวโสโครกแค่ไหน กูจะถ่ายรูปหน้าเหี้ยๆ ของมึงส่งไปให้สาวๆ มึงด้วย จะประจานด้วยว่ามึงไม่ชอบอาบนำ้แถมยังใส่กางเกงในซำ้ นิสัยก็เหี้ย....”

“พอก่อนไหม แค่กูไม่เก็บขยะมึงต้องทำขนาดนั้นเลยหรอ”

“กูทำได้มากกว่านี้อีก”

ผมเดินผ่านไอ้เวย์เข้ามาในครัวหวังว่าจะมาหาอาหารเช้ากินสักหน่อย แต่ก็ต้องอึ้งกับภาพตรงหน้า สภาพครัวเรียกได้ว่าผ่านการรบมายังไงยังงั้น ร่องรอยการทำอาหารที่ไม่ได้ถูกเก็บกวาด ถ้วยจานที่กองพะเนินอยู่ในซิงค์ เมื่อเดินมาเปิดตู้ดูวัตถุดิบที่เคยมีพร้อม กลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่สิ ร่องรอยก็เต็มโต๊ะนี่ไง!

จากอึ้งเปลี่ยนเป็นอารมณ์คุกรุ่น ตามมาด้วยความโกรธที่อยากจะถีบไอ้เพื่อนรักให้กระเด็นออกจากห้องไปซะเดี๋ยวนี้

กูไม่อยู่ห้องวันเดียวมึงกล้ามากนะ กล้าทำนิสัยซกมกกับห้องกูขนาดนี้ มึงตายแน่ไอ้เหี้ยเวย์!

ผมเดินวอร์มนิ้วออกจากห้องครัวตรงไปหาคนที่นอนดูทีวีอยู่บนโซฟา มือข้างหนึ่งวาดขึ้นกลางอากาศก่อนจะฟาดลงที่หัวของเป้าหมายอย่างสุดกำลัง

“โอ้ย ไอ้หมาวี!” แค่ฟาดไม่พอสำหรับผม หมอนใบใหญ่ที่วางอยู่ด้านข้างถูกนำมาเป็นอาวุธ ไม่รอให้ไอ้เวย์ได้แหกปากไปมากกว่านี้ ผมก็กดหมอนลงบนใบหน้ามันอย่างโกรธแค้น

“ตายชะเถอะไอ้ตัวเหี้ยยยยย” ผมเพิ่มแรงกดอีก คนที่นอนอยู่ดิ้นแด่วๆ ฟาดมือสะเปะสะปะขัดขืนสุดขีด แต่หลังจากที่ความพยายามไม่ส่งผลมันก็หยุดดิ้น

หึ อยากล้อเล่นกับกูดีนัก

“ยอมแพ้แล้วใช่ไหม” ผมถามอย่างผู้มีชัย ทว่าผ่านไปเกือบหนึ่งนาทีก็ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่นอนอยู่ ไม่มีเสียง ไม่ขยับตัว

ผมตกใจเมื่อคิดถึงความเป็นไปได้ ปล่อยหมอนที่กดหน้าไอ้เวย์ออก ใบหน้านิ่งๆ ไม่มีเค้าของคนที่รู้สึกตัวดีทำให้ผมลนลาน

ฉิบหายแล้ว ไม่ใช่ว่ามันตายขึ้นมาจริงๆ หรอกนะ

ผมยื่นมือออกไปเพื่อพิสูจน์ดูว่าสิ่งที่คิดเป็นจริงหรือเปล่า นิ้วที่อังจมูกรู้สึกถึงความร้อนจากลมหายใจทำให้ผมโล่งอก แต่ในขณะที่กำลังจะชักมือกลับ มือของผมก็ถูกคว้าเอาไว้อย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ตาทั้งสองข้างของคนที่นอนอยู่ลืมขึ้น จ้องมาที่ผมอย่างต้องการจะเอาคืน

มือของผมถูกดึงอย่างแรงทำให้เสียหลักล้มลงทับบนตัวอีกฝ่าย ไม่ทันที่ผมจะได้ตอบโต้ไอ้เวย์ก็พลิกตัวขึ้นมาคร่อมผมทันที ตอนนี้ผมเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

เสียเปรียบมากด้วย!

“นี่มึงกะเอากูถึงตายเลยใช่มะ แต่เสียใจด้วยนะ มึงต่างหากที่จะตายก่อนไอ้หมา!” ร่างที่คร่อมอยู่บนตัวผมทำท่าจะยื่นมือมาบีบคอ แม้จะอยู่ในท่าเสียเปรียบแต่เรี่ยวแรงของผมก็มีไม่น้อยไปกว่ามัน ผมใช้สองมือพลักอกไอ้เวย์ก่อนจะถีบมันจนตกโซฟา

“คิดว่าจะทำอะไรกูได้หรอ หาาา” กลุ่มผมสีดำสนิทคือเป้าหมายแรก จิกหัวแล้วตบแม่งเลย

ไม่ได้ๆ ถ้าเกิดหน้ามันเป็นรอยต้องซวยแน่ๆ

“ไอ้สัส เจ็บ! ปล่อยนะโว้ยยยย” ไอ้เวย์ร้องลั่นทันทีที่ผมทึ้งผมของมัน มือสองข้างพยายามผลักผมให้ออกห่างจากตัวเอง

ตึง!

ผมโดนผลักจนหัวกระแทกกับขอบโต๊ะ ครู่หนึ่งก็รู้สึกถึงของเหลวที่ไหลลงมาถึงท้ายทอย เรี่ยวแรงมหาศาลที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนทำให้ผมกระโจนเข้าใส่ไอ้เวย์อย่างรวดเร็ว

“อ้าก!!!”

“ยะ อย่าเข้ามานะเว้ยยย”

เพราะผมเป็นฝ่ายได้เลือดก่อนถึงได้เลือดขึ้นหน้าขนาดนี้ ผมกับไอ้เวย์ตะลุมบอนกันโดยไม่มีใครยอมใคร การต่อยหน้าเป็นสิ่งที่ผมกับมันจะไม่ทำ เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เพราะ...

ตุบ!

เสียงปริศนาทำให้พวกผมหยุดกะทันหัน สายตาเลื่อนมาสบกันอย่างรู้กัน มือของผมที่ก่อนหน้านี้ทึ้งผมไอ้เวย์กลับกลายเป็นจัดทรงผมให้เข้าที่ ส่วนมือที่กำคอเสื้อของผมก็เปลี่ยนเป็นปัดฝุ่นให้ราวกับเราทั้งคู่กำลังสำรวจความเรียบร้อยให้กันและกัน ตอนนี้ภาพของพวกผมเป็นอย่างนั้น แต่สภาพห้องเละเทะไม่เข้ากับสิ่งที่กำลังแสดงออกเลยสักนิดเดียว

ในใจได้แต่กรีดร้องว่า ฉิบหายแล้ว!

“ตายจริง ทำไมสภาพห้องเป็นแบบนี้ล่ะเนี่ย” เสียงของมารดาของหนึ่งในพวกผมสองคนเอ่ยขึ้น

คุณนายทั้งสองยืนอ้าปากค้างกับสภาพห้องอยู่หน้าประตูพร้อมกับข้าวของที่หลุดมือไปบางส่วน

“พวกผมยุ่งกับงานที่มหาลัยเลยไม่ได้เก็บของน่ะครับ” ผมรีบตอบก่อนที่ไอ้เวย์จะชิงพูดตัดหน้าชะก่อน

“รู้จ่ะ แต่ก็ไม่ควรทำห้องเละเทะขนาดนี้นะ” หญิงวัยกลางคนที่หน้าตาสะสวย ดูท่าทางใจดีแต่นิสัยสวนทางกับหน้าตา และมีศักดิ์เป็นมารดาของผมเอ่ยขึ้น ข้างๆ กันนั้นเป็นผู้หญิงผมสั้น หน้าตาค่อนข้างดุ แต่ใจดี นั่นคือแม่ของไอ้เวย์

มาทีไรมาแพ็คคู่ตลอด แถมมาไม่เคยบอกกันเลยสักนิด

“แหม เด็กผู้ชายก็แบบนี้แหละเธอ” ป้าดาเอ่ยขึ้นพลางเก็บของที่ทำตกขึ้นมา

ผู้มีพระคุณทั้งสองเดินหลบข้าวของที่กระจัดกระจายเข้ามาในห้อง ก่อนจะหันมาจ้องพวกเราทั้งสองคน

“ไม่ใช่ว่ากำลังทะเลาะกันอยู่หรอกนะ” แม่ของผมหรี่ตามองอย่างจับผิด

“โถ่ แม่ก็รู้ว่าไอ้เวย์ไม่ชอบเก็บห้อง ผมเองก็ไม่ว่าง สภาพมันเลยเป็นแบบนี้ไง” พูดจบผมก็ลอบยิ้ม ความซกมกของมันต้องประกาศให้ทุกคนรู้!

“เป็นอย่างที่น้องวีพูดหรอเวย์ ทำไมไม่รู้จักเก็บห้องช่วยน้อง แถมยังทำห้องรกอีก” ผมนึกอยากเบ้ปากเมื่อได้ยินสรรพนามที่ป้าดาใช้เรียกผม ถึงแม้จะได้ฟังมาตั้งแต่เด็กแต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่ทำให้จะรู้สึกดีเลย

น้องงั้นหรอ เพียงเพราะมันเกิดก่อนผมเดือนเดียวอะนะ หึ กูลูกคนเดียวโว้ย

“แม่ก็รู้ว่างานบ้านผมไม่ถนัดเลยให้น้องจัดการแทน” ไอ้เวย์เน้นคำว่าน้องราวกับจะเยาะเย้ย

ถ้ามีพี่อย่างมึงกูจะหนีออกจากบ้าน

“แต่ถึงยังไงเราก็ต้องช่วยกันดูแลห้องนะ ทั้งสองคนก็โตเป็นหนุ่มกันแล้ว สาวๆ รู้เข้าคงได้อายไปถึงไหนต่อไหน” แม่เอ่ยด้วยนำ้เสียงอ่อนลงจากตอนที่หันมาถามผมเล็กน้อย แม่ผมมักจะโอ๋ไอ้เวย์ ส่วนป้าดาก็มักจะโอ๋ผม ไม่รู้ว่าใครเป็นลูกใครกันแน่

และด้วยความสัมพันธ์ของแม่และป้าดาที่เป็นเพื่อนกันมาอย่างยาวนานและเหนียวแน่น ส่งผลให้พวกผมต้องเจริญรอยตาม แม้ว่าความจริงแล้วมันจะไม่ใช่แบบนั้น

ผมกับไอ้เวย์ถูกเลี้ยงมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ไม่มีครั้งไหนที่เราจะไม่ทะเลาะกันและมักถูกบ่นเสมอ พอโตขึ้นมาหน่อยถึงได้รู้ว่าการแสร้งเป็นเพื่อนรักของเราสองคนทำให้อะไรหลายๆ อย่างดีขึ้น เว้นก็แต่ ความรู้สึกของผมกับไอ้เวย์ที่ต้องอยู่ด้วยกันทั้งที่ไม่อยากมองหน้ากันด้วยซ้ำ

“แม่ล่ะยังนึกเสียดายที่หนึ่งในเราสองคนไม่มีใครเป็นผู้หญิง ไม่งั้นคงได้หมั้นกันไว้แล้ว” ขนแขนผมลุกเกลียวเมื่อได้ยินประโยคที่ป้าดามักจะพูดเสมอเมื่อเจอเราสองคน

เรื่องที่ผมกับไอ้เวย์เกิดเป็นผู้ชายคือความโชคดีที่มีน้อยนิดในโชคร้ายมหาศาล

หางตาของผมรับรู้ว่าไอ้เวย์เดินห่างออกไปเล็กน้อยก่อนที่มันจะตบเข้าที่กลางหัวของผม ผมเกือบร้องออกมาเพราะความเจ็บแต่ก็ได้ยินเสียงกระซิบของผู้ที่ทำร้ายซะก่อน

“กูซับเลือดที่หัวให้ ถ้าไม่อยากให้แม่กับป้าพิมพ์รู้ว่ากูกับมึงตีกันก็อย่าร้อง” แม้จะเจ็บที่แรงกดจากมือของไอ้เวย์หนักเกินไป แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

เพราะไม่อยากให้คุณนายทั้งสองรู้ และนี่ก็คือเหตุผลที่แม้จะตีกันให้ตายยังไงก็จะไม่ลงมือที่ใบหน้าเด็ดขาด เพราะมันเป็นหลักฐานชั้นดียังไงล่ะ

“แล้วยืนทำไรกันอยู่ ช่วยกันเก็บของสิจ๊ะ” แม้นำ้เสียงจะอ่อนหวานแต่สายตาที่แสนกดดันก็ยังส่งมาที่ผม แม่กูจริงๆ รึเปล่าวะเนี่ย

“เดินไปดิ” ผมผลักไอ้เวย์ให้เดินไปทางครัวด้วยแรงที่ไม่น้อยจนเกือบหน้าคะมำ แต่มันก็ยังแสร้งหันมายิ้มหวานให้ผมอยู่ดี

ยิ้มไปเถอะมึง รอก่อนเถอะกูเอาคืนแน่

“เดี๋ยวจ่ะ”

“ครับ? ” ผมหันมาขานรับก็เห็นป้าดาเดินตรงมาที่ผม เหมือนกำลังมองอะไรบางอย่าง

“ทำไมเสื้อน้องวีมีสีแดง เหมือนเลือดเลย”

“เลอะซอสอะแม่ พวกผมไปทำความสะอาดก่อนนะครับ”

“ทำไมไม่ทำตรงนี้ก่อนล่ะ” ป้าดาชี้บริเวณข้างๆ โซฟาที่มีเศษขนมเกลื่อนพื้น

“พวกผมจะทำความสะอาดครัวก่อนครับ” ไอ้เวย์ฉีกยิ้มอย่างเสแสร้งแล้วดึงคอเสื้อผมให้เดินตาม


“ปล่อยได้แล้ว กะจะรัดคอกูให้ตายรึไง” ผมมองหน้าไอ้เวย์อย่างฉุนจัด ปัดมือมันออกจากคอเสื้ออย่างแรง

“เก็บกวาดซากอารยธรรมของมึงซะสิ” ผมพูดเสียงเบาเพราะกลัวคุณนายทั้งสองจะได้ยิน

“ไม่ช่วยกูหน่อยหรอ”

“ตีนกูนี่ ทำเองก็เก็บเอง”

ไอ้เวย์ไม่พูดอะไรต่อ เดินไปที่ซิงค์ล้างจานที่มีถ้วยจานกองกันอยู่แล้วลงมือล้างเงียบๆ อย่างผิดวิสัย แน่นอนครับว่าผิดวิสัยสำหรับผม เพราะพฤติกรรมของมันแปลก

ผมมองคนที่กำลังล้างจานอย่างระแวดระวัง พอผ่านไปสักพักไม่มีอะไรเกิดขึ้นผมจึงลดความระวังลงก่อนจะสำรวจแผลที่กลางหัว เมื่อรู้สึกว่าเลือดหยุดไหลแล้วผมก็ล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาเล่นรอไอ้เวย์ล้างจาน แต่แล้วสัมผัสเย็นๆ ที่หน้าผากก็ทำให้ผมเงยหน้าจากโทรศัพท์พลางยกมือขึ้นลูบดู

ฟองนำ้ยาล้างจานติดมือผมมาด้วย

ผมไม่ได้ล้างจาน แต่ฟองมันติดอยู่ที่หน้าผากของผมได้ยังไง... สักพักนำ้จากยาล้างจานก็ไหลลงมาที่หางตา ผมยกแขนขึ้นปาดนำ้ที่ไหลลงมาก่อนจะจ้องไปยังคนที่กำลังล้างจานอย่างเอาเรื่อง

“โอ๊ะ โดนมึงหรอ โทษทีนะ”

ไอ้เวย์ฉีกยิ้มกว้างอย่างที่เคยทำเวลาแกล้งผมได้สำเร็จ แล้วหันกลับไปล้างจานต่อ ส่วนผมก็ได้แต่ระงับอารมณ์เพื่อไม่ให้กระโจนเข้าไปบีบคอมันให้ตายคามือ

ถ้าแม่กับป้าไม่อยู่ล่ะก็ กูไม่ปล่อยมึงไว้แน่!












*** วีเวย์ หรือ เวย์วี เลือกลงเรือได้เลยคับบบ

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2056
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-1
Re: เพื่อน‘รัก’ ( Close Friend )/บทนำ:19.08.64
«ตอบ #2 เมื่อ15-09-2021 11:10:12 »

 :pig4:
 o13

ออฟไลน์ Nattie69

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
Re: เพื่อน‘รัก’ ( Close Friend )/บทนำ:19.08.64
«ตอบ #3 เมื่อ15-09-2021 12:53:33 »

 :z6: :a5:

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 569
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
Re: เพื่อน‘รัก’ ( Close Friend )/บทนำ:19.08.64
«ตอบ #4 เมื่อ15-09-2021 21:48:43 »

ตามครับ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด