: : ส่วนสูงไม่มีผลต่อแนวราบนะครับ : : || update ตอนพิเศษที่ 3 || [11/06/21]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: : : ส่วนสูงไม่มีผลต่อแนวราบนะครับ : : || update ตอนพิเศษที่ 3 || [11/06/21]  (อ่าน 1576 ครั้ง)

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 388
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
ส่วนสูงไม่มีผลต่อแนวราบนะครับ

ตอนที่ 11 บรรยากาศมันได้ น้องเลยจัดให้




~ช่วงแรกจะเกี่ยวโยงกับตอนพิเศษที่สองนะคะ~


ตอนของพาย


          "ปล่อยไปแบบนี้จะดีหรอเฮีย?"


          "อืม ปล่อยมันไปก่อนเดี๋ยวหลังจากนี้มันก็หนีไม่รอดแล้ว"


          ผมหันไม่มองพี่ชายตัวเองที่นั่งแสยะยิ้มอยู่ฝั่งตรงข้าม ไปๆมาๆผมว่าพี่ชายตัวเองก็ดูโรคจิตหน่อยๆนะครับ


          "ชักเริ่มสงสารพี่กฤษ์ขึ้นมาซะแล้วสิ"


          "ไม่ต้องสงสารชาวบ้านเลยไอ้ตัวแสบ สงสารตัวเองก่อนมั้ย"


          "เป็นแฟนกันแล้วเหอะ"


          "หืม นี่เฮียตกข่าว?"


          เฮียเลิกคิ้วถามขณะที่ตักข้าวเข้าปาก


          "ก็เพิ่งเป็นน่ะเฮีย เค้าเลยยังไม่ได้บอก"


          "แล้ว..."


          ใบหน้าคมเข้มเชิดหน้าขึ้นเรียวตาดุหรี่ลงหยั่งเชิงรอคำตอบ


          "ยังครับ"


          "ไอ้อ่อนเอ้ย"


          "โหเฮีย ใครมันจะไปฉวยโอกาสแบบเฮียเล่า ของผมรักจริงหวังแต่งนะจะบอกให้"


           อย่างน้อยการที่จะมีอะไรกันก็ต้องให้อีกฝ่ายสมยอมก่อนไม่เอาแบบเฮียหรอกครับเพราะถ้าทำมีหวังผมโดนพี่เดี่ยวเกลียดไปทั้งชาติแน่


          "เขาไม่ได้เรียกว่าฉวยโอกาส เขาเรียกว่าโอกาสมาก็ให้รีบคว้าไว้ก่อนมันจะสายไอ้น้อง"


          "แหมเฮียแต่งประโยคซะดูดีเลยนะ ฉวยโอกาสก็คือฉวยโอกาสนั่นแหละ"


          คนตัวโตหลุดขำพลางยกมือขยี้หัวน้องชายด้วยความหมั่นไส้ วุ้ย ผมเสียทรงหมดเลย




          ตลอดทั้งวันจนล่วงเลยใกล้เวลาเลิกงาน ผมสังเกตุได้ว่าวันนี้ยังไม่เห็นพี่กฤษ์โผล่เข้ามาที่ร้านทำเอาอดเป็นห่วงอยู่ไม่น้อย เลยลองสะกิดถามพี่เดี่ยวที่นั่งอยู่


          "วันนี้พี่กฤษ์ไม่มาทำงานหรอครับ"


          "มันลาป่วยน่ะ แต่จะว่าไปไม่ค่อยเห็นมันป่วยมานานแล้วนะหายากเหมือนกันนะเนี่ย"


          "อ่า หรอครับ"


          "มีไรป่าว? หรือว่ามันไม่ได้บอกที่ร้านไว้"


          "ป่าวหรอกครับ ผมแค่ไม่เห็นพี่กฤษ์น่ะเลยมาลองถามดู"


          ผมยิ้มให้คนรักตัวเองก่อนจะเดินออกมา รู้สึกสงสารพี่กฤษ์จังแฮะเมื่อคืนยอมรับเลยว่าพี่ชายผมรุนแรงมากจริงๆ ฟังจากเสียงร้องพี่กฤษ์ที่ดังรอดมาทั้งคืนก็ไม่แปลกใจเลยที่จะมาทำงานไม่ไหว ขนาดพี่กฤษ์ตัวใหญ่กว่าพี่เดี่ยวยังเป็นขนาดนี้แล้วถ้าเป็นพี่เดี่ยวจะเป็นยังไงเนี่ย


          ไม่ได้การ! ผมต้องศึกษาภาคปฎิบัติไว้เยอะๆก่อนจะลงมือทำจริงซะแล้ว ผมไม่ยอมให้พี่เดี่ยวสุดที่รักของผมต้องเจ็บตัวเด็ดขาด


          ว่าแล้วก็รีบเซิดหาข้อมูลในโทรศัพท์ทันที อืมๆ อ่อๆ เขาทำกันแบบนี้ก่อนนี่เอง นั่งอ่านอย่างเดียวความรู้มันจะไม่แน่นเอาเลยตัดสินใจกดเข้าไปดูในคลิปวิดีโอแทน


          โอ้โหว บอกได้คำเดียวว่าแม่เจ้าโว้ยยยยยย!


          "ทำไรน่ะ!"


          "เฮ้ย!" สะดุ้งตกใจจนโทรศัพท์ในมือร่วง


ปึ้ก!


          'อ๊า-อ๊ะ แรงอีกๆ อิ๊ๆ-อ้า!'


          ชิบหายแล้ว! หูฟังที่เสียบไว้ดันหลุดออกจากขั้วเสียงคลิปที่ดูอยู่เลยดังลั่นห้อง ผมลนลานก้มเก็บโทรศัพท์ที่โชว์หราบนพื้นขึ้นรีบกดปิดคลิปที่กำลังฉายฉากเลิฟซีนอันหนักหน่วงลงทันที


          "มึงกำลังดูอะไรอยู่พาย"


          ตายห่า! พี่เดี่ยวนี่หว่า


          "คือ-คือว่าผม"


          "มึงแอบชักว่าว?"


          "ไม่ใช่แล้วพี่ ฟังผมอธิบายก่อน"


          "ไม่ใช่...งั้นมึงแอบติ้วตูดตัวเองอยู่!?"


          "นั่นยิ่งไม่ใช่ใหญ่!"


          เอิ่ม คิดไปได้เนอะแฟนผม


          "แล้วตกลงมันอะไรกันวะ ทำไมมึงถึงต้องมานั่งดูคลิปโป๊ด้วย"


          "มันพูดยากอ่ะพี่...ยังไงดีวะ"


          จะให้บอกไปว่า 'ศึกษาหนังโป๊เอาไว้ใช้กับพี่ไง' ยังงี้จะดีหรอวะ


          ผมอ้ำอึ้งพยายามสรรหาคำพูดให้มันดูน่าเชื่อถือแต่คนรอฟังก็ใจร้อนเร่งกันเสียจริง


          "เอ้า เงียบทำไมไหนบอกจะอธิ-"


          "ก็ผมไม่อยากให้ครั้งแรกพี่เจ็บเหมือนพี่กฤษ์นี่!..อุ้บ!"


          ผมรีบตะครุบปากตัวเองอย่างลืมตัว พี่เดี่ยวหรี่ตามองจับผิดขายาวก้าวสามขุมเข้ามาใกล้ผม


          "เมื่อกี้มึงพูดว่าอะไรนะ?"


          "เอ่อ ผมไม่อยากให้พี่เจ็บ"


          "ไม่ใช่ ตอนท้ายน่ะมึงพูดว่าอะไร"


          "ไม่-ไม่ได้พูดอะไรครับ"


          ผมเหลือกตามองบนทำไม่รู้ไม่ชี้แต่อีกฝ่ายกลับยื่นมือมาบีบปากผมจนปากจู๋ก่อนจะก้มลงมาแตะจูบเบาๆหนึ่งที


          "พายครับ จะพูดดีๆหรืออยากให้พี่ใช้กำลัง?"


          อั๊กกกกก เจอโหมดนี้ของพี่เดี่ยวเข้าไปไอ้พายยอมให้ซ้อมจนตายเลยครับ!!


          "ผมบอกว่าผมไม่อยากให้พี่เจ็บเหมือนพี่กฤษ์ครับ"


          พูดไปก็ซุกดมซอกคอหอมของอีกฝ่ายไป กลิ่นหอมเฉพาะของพี่เดี่ยวทำเอาอดใจไม่ไหวทุกที


          "ทำไมต้องเจ็บเหมือนไอ้กฤษ์วะ"


          แฟนผมนี่ช่างสงสัยจังนะครับแอบบอกก็ได้วุ้ย


          "ก็เมื่อคืนพี่กฤษ์ไปนอนกับเฮียน่ะสิ"


ป้าบ!


          "กูว่าแล้ว! เป็นอย่างที่คิดไม่มีผิด"


          พี่เดี่ยวตบหน้าขาตัวเองดังลั่นจนผมที่กำลังซุกไซ้อีกฝ่ายอยู่สะดุ้งโหยง


          "คืองี้เว้ย พอดีเมื่อคืนก่อนจะกลับกูจะแวะเข้ามาหยิบของในห้องนี้ แต่เห็นประตูมันแง้มไว้เลยแอบส่องก่อนแล้วทีนี้กูเห็นอะไรรู้มั้ย? กูเห็นพี่พีชแม่งก้มลงไปจูบไอ้กฤษ์เว้ยแล้วหลังจากนั้นพี่พีชก็หิ้วปีกมันขึ้นรถขับออกไปเลย"

         
          ผมนั่งฟังพี่เดี่ยวเล่าไปเรื่อยๆ ไอ้เราก็ว่าอยู่ทำไมอีกฝ่ายดูไม่ตกใจแต่อยากรู้อยากเห็นมากจนผิดปกติที่แท้ก็ไปแอบดูชาวบ้านเขานี่เอง แหม แฟนผมนี่ก็ขี้เสือกเหมือนกันนะครับ จุ๊ๆ ไม่ได้ว่านะครับเขาเรียกว่าชม

         
          "ฮึ เป็นไงล่ะชอบแซวกูดีนักโดนเองซะบ้างก็ดี"


          "ก็ตามนั้นแหละครับ...เราเลิกสนใจเรื่องของคนอื่นแล้วมาสนใจเรื่องของเรากันดีกว่ามั้ยครับ"


          ผมกุมมือพี่เดี่ยวไว้แนบอกค่อยๆยื่นหน้าไปจูบคนตรงหน้า


          "คืนนี้พี่ไปนอนกับผมได้ไหมอ่ะ นะครับนะ"


          "จะให้ไปทำไมพี่พีชก็อยู่ไม่ใช่หรอ"


          "เฮียไม่กลับหรอกครับคืนนี้ แล้วก็นะผมอยากนอนกอดแฟนบ้างนี่ครับ...ไม่ได้หรอครับ"


          นี่แหน่ะ ใส่ลูกอ้อนเข้าไปเยอะๆแฟนผมแพ้ทางนี้อยู่แล้วดูจากอาการแก้มแดงของอีกฝ่ายก็รู้ หึๆ


          "เออๆก็ได้ ไปกันได้แล้วกูง่วงแล้ว"


          "คร้าบบบบ อ้อ ขับรถพี่ไปนะครับพอดีเฮียเขาเอารถไปด้วยน่ะ"


          "มาอยู่ที่นี่ก็หลายเดือนแล้วทำไมไม่ซื้อรถขับเองวะ"


          "อ่อ จองไปแล้วครับแต่ยังไม่ได้ น่าจะได้อาทิตย์หน้านี่แหละ"


          พูดจบผมรีบหันไปจูงมือแฟนให้ไปที่รถเพื่อมุ่งตรงสู่คอนโดของผมทันที




ปี้ด! ปึ้ง!


          "อื้ม...อื้ออ"


          ความอดกลั้นตั้งแต่ที่ร้านทำให้ผมปลุกปล้ำจูบอีกฝ่ายทั้งที่เราเพิ่งย่างกายผ่านประตูเข้ามา เสียงอื้ออึงในลำคอเสริมให้สัญชาตญาณของลูกผู้ชายเพิ่มพูนขึ้น


          ผมเริ่มไล่ปลดกระดุมเสื้อของคนตรงหน้าทีละเม็ด จมูกก็ไล่สูดดมกลิ่นแอลกฮอล์เจือจางผสมกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงไปด้วย


          "เดี-เดี๋ยวก่อนพาย"


          พี่เดี่ยวตะปบมือผมที่เริ่มบีบขย้ำก้นตัวเองให้หยุด


          "กูยังไม่ได้อาบน้ำ อย่างน้อยก็ขออาบให้เสร็จก่อน...นะ"


          พี่เดี่ยวอ้อนมีหรือผมจะไม่ทำตามแต่ผมก็คงปล่อยพี่เขาไปในสภาพแบบนี้ไม่ได้เหมือนกัน ผมจูงมือพี่เดี่ยวให้เข้ามาห้องนอนก่อนที่ผมจะถอดเสื้อผ้าตัวเองออกจนหมด พี่เดี่ยวมีสีหน้าตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้โวยวายอะไรผมจึงเริ่มถอดของคนตรงหน้าออกบ้างแล้วพากันเดินเข้าในอาบน้ำ


          เราทั้งคู่เดินมาหยุดอยู่ใต้ฝักบัวที่ถูกผมเปิดเอาไว้ น้ำเย็นไหลผ่านทั่วร่างกายแต่กลับไม่ได้ทำให้อุณหภูมิภายในร่างกายลดลง ดันร่างโปร่งเข้ากำแพงก่อนจะเข้าไปยืนชิดให้ผิวกายเราบดเบียดกันยกแขนคว้าคอของอีกคนลงมารับจูบ ลิ้นร้อนชอนไชกวัดเกี่ยวไปมาอย่างรู้หน้าที่

         
          ผมเอี้ยวตัวไปปิดฟักบัวเอื้อมมือกดครีมอาบน้ำมาลูบไล้ทั่วผิวกายของพี่เดี่ยวตามจุดต่างๆที่จำได้ดีว่าจุดอ่อนไหวของเขาอยู่ตรงไหนก่อนจะที่ฝ่ามือจะมาหยุดลงที่จีบร้อน


          "เกาะผมไว้ก่อนนะ ใกล้เสร็จแล้ว"


          กระซิบข้างหูแดงพลางยกแขนของอีกฝ่ายมาเกาะบ่ากันไว้ ผมลูบไล้ตามรอยหยักร้อนอย่างหลงไหลความลื่นของสบู่ทำให้ง่ายต่อการส่งนิ้วเข้าไปทักทาย


          "อ๊ะ! อึ้กก"


          "อ่า ข้างในพี่อุ่นจัง"


          ผมแช่นิ้วค้างไว้สักพักความร้อนที่โอบรัดนิ้วทำให้ต้องลองขยับหมุนควงมันไปมา พี่เดี่ยวตัวสั่นเล็กน้อยจนสะดุ้งแรงในคราวถัดมาเมื่อผมกดไปโดนจุดบางอย่างเข้า


          "พะ-พาย ฮ้ะ...อ๊า"


          "ตรงนี้หรอครับ ตรงนี้ใช่มั้ย?"


          พี่เดี่ยวพยักหน้าหลับตาร้องครางเสียงกระเส่า ผมส่งนิ้วเพิ่มเป็นสองนิ้วเสียดสีจุดเสียวซ้ำๆจนก้นกลมของพี่เดี่ยวกระตุกตามจังหวะที่ถูกกระตุ้น มือข้างที่ว่างรวบแก่นกายของเราทั้งคู่ไว้และรูดรั้งไปพร้อมๆกัน


          "อ๊าาา มะ-ไม่ไหวทั้งข้างหน้า อึ้ก! ข้างหลังไม่ไหว"


          ผมเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเมื่อรู้ว่ากำลังจะปลดปล่อยในหัวขาวโพลนแสงแห่งเส้นชัยอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม ไม่นานน้ำขุ่นอุ่นร้อนของเราก็พุ่งขึ้นราวกับลาวาที่เพิ่งปะทุ


          พี่เดี่ยวยืนซบไหล่ผมหอบหายใจหนัก ท่อนลำผมยังแข็งเด่ไม่ล้มจึงต้องรีบเอื้อมมือไปเปิดน้ำให้ชะล้างร่างกายตัวเองและคนข้างกันที่ยื่นมือไม้อ่อนอยู่

         
          ผมจูงมือพี่เดี่ยวมาที่เตียงนอนทั้งที่สภาพเปลือยกาย ผิวกายที่เปียกชื้นปะทะกับลมแอร์จนหนาวเหน็บแต่มันกลับไม่ใช่อุปสรรคในเวลานี้


          ผมพลิกให้อีกฝ่ายนอนคว่ำลงบนเตียงจัดการยัดหมอนใบใหญ่รองไว้ใต้สะโพกทำให้ตอนนี้ผมเห็นช่องทางสวาทลอยเด่นชัดสุด ก้มลงไปหยิบเจลและถุงยางที่เตรียมไว้ใต้เตียงเพื่อรอเวลานี้โดยเฉพาะ


          "เย็น!...เอาอะไรมาใส่?"


          "แค่เจลหล่อลื่นครับ พี่จะได้ไม่เจ็บ"


          ว่าเสร็จก็ก้มลงไปหอมหัวคนด้านล่างให้หายกังวลเสียหน่อย


          "อื้ออออ มันเย็น..แล้วมึงต้องทาด้วยมั้ย?"


          "ทาครับแต่ไม่ใช่ตอนนี้...ผมจะใส่นิ้วเข้าไปก่อนนะ"


          ผมเกลี่ยเจลที่เลทงไปเมื่อครู่คราวนี้ผมสามารถใส่เข้าไปได้สองนิ้วพร้อมกันเพราะช่องทางยังนิ่มอยู่ พี่เดี่ยวกระตุกเกร็งเล็กน้อยร้องเสียงอู้อี้อยู่บนหมอน


          "อย่ากัดหมอนครับ ส่งเสียงออกให้ผมได้ยินหน่อย"


          ยื่นนิ้วสอดเข้าไปในปากของอีกคนทำให้พี่เดี่ยวไม่สามารถเก็บเสียงได้


          "อ๊ะ..ฮ๊ะ อึ้ก..พาย-กูเสียว"


          นิ้วที่สามถูกเพิ่มเข้าไปก่อนที่ช่องทางจะถูกกระแทกอย่างแรง ด้านในของพี่เดี่ยวบีบรัดนิ้วผมเป็นระยะแต่แล้วอีกฝ่ายก็หันมาหยุดมือผมไว้


          "พอแล้วพาย อยาก-ได้...ตรงนั้น โอ๊ะ!"


          ร่างโปร่งถูกผลิกให้นอนหงายขายาวถูกจับอ้าออกกว้างพอให้แทรกตัวเข้าไปได้ง่าย ฉีกถุงยางที่เตรียมไว้มาใส่พร้อมชะโลมเจลลงไปจนชุ่ม ผมจับแท่งร้อนตัวเองรูดรั้งไปมาก่อนจะค่อยๆดันเข้ารูจีบที่ยังปิดอยู่

         
          "อื้มม์ อย่าเกร็งสิครับผ่อนคลายหน่อย"


          "ไม่-ได้เกร็ง อ่าาา มันเป็นเอง"


          "หายใจเข้าออกลึกๆครับ...ฟู่ว์"


          "เจ็บ! พายกูเจ็บ!"


          พี่เดี่ยวเริ่มดิ้นน้ำตาไหลนองเต็มใบหน้าเมื่อแก่นกายเข้าไปได้ยังไม่ถึงครึ่ง พยายามเบี่ยงเบนความสนใจของอีกฝ่ายจนตอนนี้แก่นกายผมปวดหนึบไปหมดเพราะถูกช่องทางรัดแน่นไปหมด สุดท้ายต้องยอมกัดฟันทนดันแก่นกายเข้าไปจนสุดทาง


          "เข้า..หมดแล้ว?!"


          "หมดแล้วเข้าหมดแล้วครับ...ขอบคุณนะครับพี่ผมโคตรรักพี่เลย ฮึก"


          "มึงจะร้องไห้ทำไมวะคนที่ต้องร้องมันกูนี่ ฟู่ว์ เจ็บรูตูดชิบหาย"


          พี่เดี่ยวโอบกอดผมที่สะอึ้นไห้ ความอบอุ่นของการได้อยู่ในอ้อมกอดของคนรักมันเป็นแบบนี้นี่เอง

         
          "ผมรัก-ฮึก รักพี่เดี่ยว"


          "กูก็..รักมึงเหมือนกัน ขอบคุณที่ยังคอยกูมาตลอด...ขี้แงจริงวะแฟนกูหน้าเลอะไปหมดแล้วเนี่ย"


          พี่เดี่ยวพรมจูบทั่วใบหน้าและเช็ดน้ำตาออกให้ ผมจับมือนั้นไว้ซึมซับความรู้สึกรักที่มีให้กันก่อนจะก้มลงไปกระซิบเผื่ออีกฝ่ายจะลืมไปว่า


          "ไม่ใช่แฟนแต่เป็นผัวแล้วครับ"

         
          พูดจบสะโพกก็เริ่มขยับสอดใส่เป็นจังหวะ ร่างสองร่างกอดก่ายกันไม่มีใครยอมใคร เสียงร้องครางของเราทั้งสองดังกึกก้องไปทั่วห้อง ความสุขสมเอ่อล้นจนหยาดน้ำแห่งความใคร่หลั่งริน คำบอกรักส่งผ่านให้กันครั้งแล้วครั้งเล่ากระทั่งเวลาล่วงเลยมาเกือบเช้า


          "ผมรักพี่นะ / กูรักมึงนะ"


............................................................

ตอนหน้าก็จบแล้วนะก๊ะะะ  :heaven

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5406
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19
 :serius2:



พูดจริงงงงง ????

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 388
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
ตอนพิเศษที่ 3 (กฤษ์ & พีช ตอนจบ)



          "กฤษ์เอ้ย ลุงกับพ่อเอ็งจะไปที่สวนนะจะไปด้วยกันรึป่าว"


          ลุงยศตะโกนเรียกผมจากหน้าบ้าน


          "ไปๆลุง รอกฤษ์แป๊ปขอเปลี่ยนเกงก่อน!"


          สองขารีบวิ่งไปเปลี่ยนกางเกงพร้อมกับหิ้วรองเท้าบูทยางลงไปหาทั้งสามคนที่รออยู่ข้างรถกระบะ


          "เอากุญแจมาเดี๋ยวกฤษ์ขับให้"


          ผมแบมือขอกุญแจจากพ่อทำตัวเป็นสารถีพาทั้งเราทุกคนมุ่งหน้าไปที่สวนของบ้านเรา


          "แล้วเอ็งจะกลับกรุงเทพฯเมื่อไหร่ล่ะ?"


          พ่อถามขึ้นระหว่างทางที่เรากำลังไปสวน


          "อาจจะอาทิตย์หน้านี่แหละพ่อ กฤษ์ลาพักร้อนไว้น่ะ"


          "หรอ เอ็งมีปัญหาอะไรรึป่าวปกติไม่เคยกลับมากะทันหันแบบนี้"


          "ก็...ไม่มีอะไรหรอกพ่อ กฤษ์แค่เบื่อๆงานน่ะ"


          "ถ้าเบื่อก็กลับมาอยู่บ้านเราลูก สวนเราก็ตั้งเยอะแยะอยู่ได้สบายๆ"


          ลุงยศพูดเสริมขึ้น ผมยิ้มให้ลุงแกก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาขับรถต่อไป


          หลังจากแวะมาเอารถที่ลืมไว้ในลานจอดของร้าน ผมก็รีบตรงมาห้องตัวเองเพื่อเก็บข้าวของที่จำเป็นหนีกลับมาบ้านที่ต่างจังหวัดทันที

         
          ใช้เวลาจากกรุงเทพฯไม่กี่ชั่วโมงก็มาถึงบ้านสวนที่ต่างจังหวัด พ่อแปลกใจเล็กน้อยที่ผมมาไม่บอกไม่กล่าวแต่พ่อก็ยังคงเป็นพ่อไม่สักถามอะไรผมมากมาย

 
          ใช้เวลาไม่นานนักเราก็ขับรถมาถึงสวน คนงานที่อยู่ด้านหน้ารีบวิ่งมาเปิดไม้กั้นให้เพื่อให้เราขับรถเข้าไปจอดด้านใน


          "โหพ่อ ทุเรียนเราลูกใหญ่มากอ่ะ"
         

          "แน่นอนสิวะ ดูด้วยเว้ยว่าใครทำ ฮ่ะๆๆ"


          "แหม อวดใหญ่เลยนะลุง...ขอกฤษ์ซักลูกได้ป้ะเห็นแล้วน้ำลายไหลอ่ะ"


          "บ๊ะไอ้นี่! อยากกินก็ต้องทำงานแลกเว้ย ไปๆ ช่วยคนงานเก็บทุเรียนนู้น"


          แม้แดดจะร้อนแต่เมื่อแลกกับการได้กินทุเรียนฟรีผมก็ไม่หวั่นครับ ฮ่ะๆๆ


          เมื่อถึงเวลาพักเที่ยงป้าจุ๋มเมียลุงยศก็เรียกเราทั้งสามไปกินข้าว อาหารมากมายวางเรียงรายอยู่ตรงหน้าแถมยังมีผลไม้ตบท้ายเป็นมังคุดและทุเรียนอีกตั้งหาก


          โหยยยยย ความสุขของกระทิ!


          ผมใช้้เวลาอยู่ในสวนทั้งวันจนถึงเวลาเลิกงาน ก้าวขึ้นรถด้วยความรู้สึกหน่วงช่วงล่างที่ยังระบบไม่หายไหนจะตากแดดตากลมมาทั้งวันอีก


          "เดี๋ยวพ่อขับเอง เอ็งไปนั่งอยู่ด้านหลังกับป้าแกไป"


          "ยังหนุ่มยังแน่นแท้ๆทำไมเหนื่อยง่ายจังวะ"


          "โหลุงก็พูดไป งานใช้แรงงานมันก็ต้องเหนื่อยอยู่แล้วสิลุง"


          "งี้แหละ หนีไปเป็นคนกรุงซะนานพอกลับมาทำสวนก็เหนื่อยเป็นธรรมดา"


          ทุกคนบนรถพากันหัวเราะรับคำลุง ระหว่างทางพ่อก็แวะคุยกับคนนั้นทีคนนู้นทีจนรถมาจอดเทียบหน้้าประตูบ้าน


          "เอ๊ะ นั่นรถใครมาจอดหน้าบ้านเราน่ะ"


          พ่อร้องทักขึ้นทำให้ผมมองไปที่รั้วไม้หน้าบ้านก็เห็นรถสปอร์ตสีดำสนิทคันนึงจอดนิ่งอยู่ ผมชาวาบไปทั้งตัวเพราะจำได้ดีว่ารถคันนี้เป็นของใคร


          เหี้ยเอ้ย แม่งรู้ได้ไงวะว่าบ้านกูอยู่นี่!!


          ผมนั่งนิ่งไม่ยอมลงจากรถขณะที่ทุกคนเดินลงจากรถกันหมดแล้ว


          "มีธุระกับบ้านฉันรึพ่อหนุ่ม"


          "สวัสดีครับ ผมมาหากฤษ์น่ะครับไม่ทราบว่ากฤษ์อยู่ไหม"


          "อ่อ อยู่บนรถนี่แหละ...เอ้ากฤษ์ ลงมาซะสิถึงบ้านแล้ว"


           มือที่เปิดประตูรถชุ่มไปด้วยเหงื่อ ผมค่อยๆก้าวลงจากรถลงมายืนประจันหน้ากับเฮียพีช คนตัวโตเหลือบมองผมเล็กน้อยก่อนจะหันไปสนใจลุงที่พูดขึ้น


          "เข้าไปคุยกันในบ้านก่อนสิพ่อหนุ่มข้างนอกมันร้อน"


          "ขอบคุณครับ...บ้านร่มรื่นน่าอยู่ดีนะครับ"


          "สร้างไว้ตั้งแต่รุ่นปู่ย่าเจ้ากฤษ์มันนั่นแหละ เอ้าๆ เชิญตามสบายเลยนะลุงขอตัวก่อน"


          ลุงปลีกตัวเข้าบ้านตามพ่อและป้าจุ๋มไปทิ้งให้ผมเผชิญหน้าอยู่กับยักษ์ปักหลั่นสองต่อสอง ผมพาอีกฝ่ายไปที่ศาลาริมน้ำหลังบ้านแทนที่จะพาเข้าบ้าน


          "มึงมีอะไรจะพูด?"


          "..." เงียบสิครับ ไม่รู้จะตอบมันยังไงดี


          เฮียมันเขยิบเข้ามาบีบแขนผมอย่างแรง เสียงที่พูดรอดไรฟันทำให้ผมถึงกับกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ


          กูจะโดนมันฆ่าหมกป่ามั้ยวะเนี่ย!!!


          "กูให้โอกาสมึงอีกครั้งนะกฤษ์เพราะถ้ามึงไม่พูดต่อจากนี้กูจะให้ร่างกายมึงตอบเอง!"


          "ผมไม่กลัวเฮียหรอกนะเพราะผมไม่ได้ทำอะไรผิด คนที่ผิดมันเฮียตั้งหาก!"


          "ไม่กลัวแล้วมึงหนีกูมาทำไม ฮ๊ะ!"


          "ก็เพราะใครที่มันทำเหี้ยๆแบบนั้นก่อนวะ!"


          ผมตะคอกมันกลับบ้างสองตาจ้องเขม็งตอบอย่างไม่เกรงกลัว เอาสิมึง ให้มันตายกันไปข้างเลย!


          "ไม่เห็นจะเหี้ยตรงไหนกูอยากได้กูก็เอา แค่นั้นเอง"


          เฮียมันไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ มือข้างที่เคยบีบแขนเปลี่ยนมากอดอกตัวเองแทน


          "แต่กูไม่ใช่เด็กในสต็อกมึงไงเฮีย"


          "ไม่มี กูเลิกหมดแล้ว"


          "เชื่อก็หมาแล้ว...เลิกมาวุ่นวายกับผมเถอะเฮีย ผมไม่ได้เป็นเกย์ผมไม่ได้ชอบผู้ชาย"


          "เพราะมึงเป็นแบบนี้ไงกฤษ์ ถ้าไม้อ่อนใช้กับมึงไม่ได้ก็ต้องเป็นไม้แข็งเท่านั้นถึงจะเอามึงอยู่"


          มือหนากระชากคอเสื้อผมเข้าไปบดจูบอย่างรุนแรงจนได้รสฝาดของเลือดติดลิ้น สองแขนผมพยายามดันร่างใหญ่ของมันออกจากตัวอย่างสุดแรง


          แต่ผมคงผลักมันแรงไปหน่อยในจังหวะที่มันกำลังจะล้มมันดันคว้ามือผมไว้ได้ทัน ทำให้ร่างของเราทั้งสองตกลงไปในแม่น้ำ


          "เฮ้ย! / เชี้ย!"


ตู้มมมมม


          ผมรีบกระโจนตัวขึ้นมาเหนือผิวน้ำสองขาพาตัวเองว่ายมาข้างฝั่ง ผมเหลียวหาอีกคนที่ตกลงไปด้วยกันแต่ก็ไม่มีวี่แววจะโผล่ขึ้นมาเลย


          "เฮีย! เฮียพีช"


          ไม่มีเสียงตอบรับใดๆผมจึงลองว่ายไปรอบๆดู  อีกใจนึงก็คิดว่าโดนมันแกล้งแน่ๆแต่อีกใจก็กลัวว่ามันจะจมจริงๆ ทั้งที่น้ำตรงนี้ก็ไม่ได้ลึกมากมายแต่รอยังไงก็ไม่เห็นโผล่ขึ้นมาสักที


          ผ่านไปไม่นานก็มีร่างนึงลอยนิ่งขึ้นมา ผมรีบว่ายเข้าไปตะครุบร่างนั้นและพากลับเข้าฝั่งอย่างทุลักทุเล อีกฝ่ายนอนแน่นิ่งไม่ไหวติงเมื่อเห็นแบบนั้นเลยเร่งปั๊มหัวใจและผายปอดให้อีกฝ่ายโดยเร็ว


          "เฮีย...ตื่นขึ้นมาสิวะ! ช่วยด้วย พ่อ ลุง ช่วยด้วย!"


          "ตายแล้ว! เกิดอะไรขึ้นลูก!"


          ป้าจุ๋มรีบวางถาดที่ถือติดมือมาลงทันที แกเห็นท่าไม่ดีจึงวิ่งไปตามคนในบ้านให้มาช่วย ผมยังคงปั๊มหัวใจให้อีกฝ่ายอย่างไม่หยุดมือ ทั้งทุบทั้งตีทั้งตบเรียกคนตรงหน้าแต่ก็ยังไร้การตอบรับ


          "เฮียพีชได้ยินผมมั้ย ฮึก ฟื้นสิเฮีย ฮึก ลืมตาขึ้นมา!!"


แค๊กๆๆ!


          คนตัวโตสำลักน้ำโขลงใหญ่จนตัวโยน ผมทรุดตัวลงกอดคนตรงหน้าแน่นด้วยความโล่งใจ มือหนายกขึ้นมาลูบหัวคล้ายปลอบประโลมกันประจวบเหมาะกับคนในบ้านวิ่งมาพอดีป้าจุ๋มจึงรีบเอาผ้าขนหนูมาห่มให้เราทั้งคู่ส่วนลุงและพ่อก็เข้ามาช่วยพยุงคนตัวโตเข้าบ้าน



ภาคของพีช


          "คืนนี้ก็นอนนี่แล้วกันนะพ่อหนุ่ม พ่อให้เจ้ากฤษ์มันขึ้นไปจัดห้องให้แล้ว"


          ผมยกมือไหว้ชายตรงหน้าที่มีเค้าโครงเหมือนไอ้ดื้อของผมไม่มีผิดแม้จะมีรอยเหี่ยวย่นขึ้นตามใบหน้าก็ตาม

 
          "ขอบคุณครับคุณน้า คุณลุง คุณป้า"


          ทุกคนยิ้มรับไหว้ผมอย่างเป็นกันเองหลังจากที่กลับมาจากเปลี้ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย


          "เอ้อ ว่าแต่ชื่ออะไรล่ะเรา"


          "ผมพีชครับ ขอโทษที่ไม่ได้แนะนำตัวก่อนน่านี้"


          "ไม่เป็นไรๆ แล้วมีปัญหาอะไรกับเจ้ากฤษ์มันล่ะถึงได้ตามมันมาที่นี่?"


          "ผมเป็นเจ้าของร้านที่กฤษ์ทำงานอยู่น่ะครับ พอดีติดต่อเขาไม่ได้ที่คอนโดก็ไม่อยู่ก็เลยลองขับรถมาดูที่นี่ครับ"


          "ยังงั้นหรอ...มาๆ เชิญเลยนะคุณพีชอาหารอาจจะบ้านๆไปหน่อยนะ"


          "อย่าเรียกผมว่าคุณเลยครับ เรียกผมพีชเฉยๆจะดีกว่า"


          ไอ้ดื้อที่เดินลงมาจากชั้นบนพอดีก็เข้ามานั่งร่วมโต๊ะอาหารด้วย มันทำหน้ายียวนล้อเลียนขณะที่ผมพูดขึ้น


          "เจ้ากฤษ์ตักแกงส้มใส่ถ้วยให้พีชด้วยสิ"


          "อะไรพ่อ ทำไมกฤษ์ต้อง-โอ๊ย!"


          "เขาเป็นถึงเจ้านายเอ็งไม่ใช่หรอไง ทำตัวให้มันดีๆหน่อยสิวะ"


          ไอ้กฤษ์หน้าตาบึ้งตึงขึ้นทันทีเมื่อถูกคนเป็นพ่อดุใส่ มันเอื้อมไปตักแกงและวางลงตรงหน้าผมอย่างไม่เต็มใจนัก


          "พอกินได้มั้ยพ่อหนุ่ม"


          "ครับป้า อร่อยมากครับ"


          "งั้นก็กินเยอะๆเลยนะลูก"


          ผมยิ้มมองภาพครอบครัวตรงหน้าก็นึกถึงครอบครัวตัวเองขึ้นมาทันทีแต่ถ้ามีคนข้างๆมานั่งร่วมโต๊ะด้วยก็คงดีไม่หยอก สงสัยต้องหาเวลาเข้าไปอ้อนม๊ากับป๊าซะหน่อยแล้ว


          หลังจากทานข้าวเสร็จทุกคนในบ้านก็ปลีกตัวเข้าห้องของตัวเองกันหมดทั้งที่เพิ่งจะปาไปสามทุ่มเอง ยิ่งรอบบ้านมีแต่ป่าและต้นไม้ก็ยิ่งทำให้บรรยากาศเงียบสงัดเข้าไปใหญ่


          "เสื้อผ้าอยู่ตรงนี้นะเฮีย ถ้าอยากอาบน้ำห้องน้ำอยู่ด้านล่างเลยตัวบ้านไปหน่อย"


          "อืม ขอบใจนะ"


          "คือ...ผมขอโทษเรื่องที่ผลักเฮียตกน้ำนะครับ"


          มันพูดขึ้นหลังจากที่เงียบไปพักนึง มือมันยกขึ้นไหว้ขอโทษแนบอกละคนสำนึกผิด


          "รู้สึกผิดหรอ...งั้นมึงจะรับผิดชอบยังไงกับเรื่องนี้?"


          "ผม-ผมไม่รู้ ผมต้องทำยังไง"


          "ง่ายจะตาย...คืนนี้ก็มานอนกับกูซะสิ"


          "มะ-ไม่เอาหรอก! ทำไมผมต้องมานอนกับเฮียด้วยล่ะ"


          มันส่ายหน้าพัลวันเตรียมตัวจะก้าวออกจากห้องแต่ก็ถูกผมคว้าแขนไว้ได้ทัน


          "ไหนมึงบอกจะรับผิดชอบกูไง...จะคืนคำ?"


          "ก็- เออๆก็ได้ แต่ผมขอไปอาบน้ำก่อนนะแล้วจะกลับมา"


          พูดเสร็จมันก็รีบเผ่นออกไปจากห้อง ส่วนตัวผมก็ขอตัวไปอาบน้ำด้านนอกตามที่มันบอก


ก็อกๆๆ


          ผมลุกไปเปิดประตูออกให้เมื่อรู้ว่าเป็นใคร มันมองซ้ายแลขวาก่อนจะรีบแทรกตัวเข้ามาในห้องพร้อมด้วยหมอนและผ้าห่มในมือ


          "ร้อนหรอเฮียถึงได้ถอดเสื้อ?"


          มันทักขึ้นเมื่อเห็นผมใส่แค่กางเกงนอนตัวเดียว บางทีผมก็คิดนะว่ามันโง่หรือมันซื่อจริงกันแน่วะ เฮ้อ


          ผมเดินเข้าไปกอดรัดมันแน่นพาร่างของเราทั้งคู่ล้มตัวลงบนเตียง มันคงตกใจไม่น้อยเพราะไม่ทันได้ตั้งตัว


          "ทำเหี้ยไรวะเฮีย เจ็บนะเว้ย!"


          "เบาๆหน่อยเดี๋ยวคนในบ้านก็แห่กันมาดูหรอกมึง"


          คำพูดผมทำให้มันหุบปากลงทันทีแต่มือของมันก็ไม่วายดันหน้าอกผมออกห่าง


          "อื้อ..จะมาเป่าหูทำไมวะ!"


          "พูดให้มันดีๆหน่อย มึงเป็นเด็กไม่มีมารยาทหรอไง หื้ม?"


          "เฮียก็ปล่อยดิจะมากอดทำไม"


          "ไหนมึงบอกจะรับผิดชอบกูไง กูก็แค่นอนกอดเฉยๆน่าไม่มีไรหรอก"


          ผมนอนกอดมันนอนนิ่งเพื่อซึมซับความอบอุ่นของกันและกัน

         
          "กฤษ์...กลับไปกับเฮียเถอะกลับไปอยู่ด้วยกัน"


          "...แต่ผมอยากอยู่ที่นี่"


          "ถ้าอยากอยู่เฮียก็จะให้อยู่แต่เฮียจะอยู่ด้วย โอเคนะตามนี้"


          "จะบ้าหรอเฮีย แล้วใครจะดูร้าน?!"


          "พายไง ยังไงเฮียก็จะยกร้านให้น้องอยู่แล้ว"


          "แล้ว-แล้วบริษัทล่ะใครจะดูแล"


          "ก็ให้ป๊าดูเหมือนเดิมไม่ก็หาประธานคนอื่นมานั่งแทน"


          "มึงมันลูกอกตัญญูจริงๆเลยเฮีย"


          "เมียกูไม่กลับกูก็ไม่กลับ เป็นไงแฟร์ๆดี"


          "คำก็เมียสองคำก็เมีย ได้กันแค่ครั้งเดียวไม่นับเว้ย"


          "หึ ต่อจากนี้ไปมึงจะได้จนนับไม่ถ้วนเลยล่ะไอ้ดื้อ"


          พูดจบก็จัดการหุบปากดีของมันสักที แรกๆไอ้กฤษ์มีท่าทางขัดขืนแต่ไม่นานนักมันก็ตะหวัดลิ้นโต้ตอบกลับมา


          เสื้อกล้ามที่มันใส่ถูกถอดออกจนเห็นมัดกล้ามเรียงตัวกันสวยงาม ผมลงลิ้นดูดดึงจุกนมทั้งสองข้างจนมันเผลอแอ่นอกรับยกยิ้มพอใจเมื่อรู้ว่ามันก็มีอารมณ์ร่วมไม่ต่างกันเมื่อส่วนล่างของมันเริ่มพองนูนขึ้น


          "อ๊ะ! ไหนว่าแค่นอนเฉยๆไง อือออ"


          "ตอนนี้กูเปลี่ยนใจแล้ว"


          "ฮะ-เฮีย อึ่ก!"


          "กูรู้ว่ามึงชอบ"


          แก่นกายของมันถูกบีบนวดจนขยายตัวใหญ่ขึ้นสะโพกสอบกระเด้งขึ้นลงตามจังหวะที่ถูกชัดนำ


          "เฮีย จะแตก...อาาา"


          สะโพกมันสั่นนิ้วเท้าจิกเกร็งก่อนที่แก่นกายจะกระตุกพ่นน้ำเลอะมือและหน้าท้องเต็มไปหมด ผมจับมัรนอนตะแคงก่อนเอื้อมมือไปหยิบถุงยางและซองเจลที่เตรียมไว้ ของเหลวในซองถูกฉีกออกเพื่อป้ายไปที่ช่องทางรัดแน่น


          "อย่าเกร็ง"


          "เฮีย ผม-ผมเจ็บ..อึ่ก"


          "ชู่ว์ อย่าร้อง...กูจะค่อยๆทำกูสัญญา"


          มันพยักหน้าน้อยๆผมเลยก้มไปจูบเบี่ยงเบนจนช่องทางของมันคลายตัวลงทำให้สามารถเพิ่มนิ้วที่สองและสามเข้าไปได้อีก


          "เฮีย ไม่-ไม่เอา พอแล้ว"


          มันพยายามจับมือผมออกแต่ดูท่าตอนนี้เรี่ยวแรงคงมีน้อยเต็มที ผมหยุดมือลงเมื่อช่องทางมันตอนนี้น่าจะพร้อมสำหรับการสอดใส่แล้ว


          ผมผละตัวออกมาสวมถุงยางก่อนกลับมานอนซ้อนมันใหม่ ขาขวาของมันถูกจับยกขึ้นสูงขณะที่ผมค่อยๆแทรกแก่นกายของตัวเองเข้าไปทีละนิดจนมิดแท่ง


          "อื้อออ อย่าเพิ่ง-ขยับ..อ่าาา"


          ผมค้างท่อนลำของตัวเองไว้ตามที่มันบอกอยู่พักใหญ่จนมันทนไม่ไหวสะโพกสอบของมันเลยขยับขึ้นลงซะเอง ช่องทางที่เริ่มคุ้นชินขมิบตัวถี่เหมือนต้องการเรียกร้องอะไรบางอย่าง


          "มึงยั่วกูหรอไอ้ดื้อ"


          "มะ-ไม่รู้ อืมมม เฮีย ขยับหน่อย"


          "มึงกำลังทำให้กูเป็นคนไม่รักษาสัญญานะกฤษ์"


          ผมสวนสะโพกตัวเองกลับเข้าไปอย่างแรงจนไอ้กฤษ์ร้องเสียงหลง มันซุกหน้าลงหมอนเพราะกลัวเสียงตัวเองเล็ดลอดออกมา


          สอดใส่มันอยู่สักพักก็ยันตัวลุงขึ้นนั่งทั้งที่ยังไม่หยุดขยับสะโพก เหลือบมองลูกชายของไอ้กฤษ์ที่สั่นระริกอย่างน่าสงสารก็อดส่งมือไปช่วยเหลือไม่ได้


          "ฮื้อ จะ-จะแตก อ๊ะ แล้ว"


          "ฮึ่ม! พร้อมกัน"


          ก้มลงไปจูบมันในจังหวะที่ช่องทาลบีบรัดแน่นเพราะต้องการปลดปล่อย ผมเร่งสวนสะโพกเข้าออกเร็วจนกระทั่งเราสองคนปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน


          "ตกลงกลับไปกับเฮียนะ ไปอยู่ด้วยกัน"


          "...ก็ได้ แต่เฮียได้ผมแล้วห้ามทิ้งนะเว้ยต้องดูแลผมดีๆด้วย ถ้านอกใจกูจะตามไปรังควานเลยไม่เชื่อก็คอยดู!"


          "เรื่องนอกใจท่าจะยากเพราะเมียกูเด็ดพอตัว หึๆ"


          "เฮียแม่ง! พอเลยจะนอนแล้ว"


          "ฝันดีไอ้ดื้อของกู"


          "ฝันดีไอ้เฮียบ้ากาม"


          มันซุกหน้าลงกับอกของผมสักพักก็ได้ยินเสียงหายใจสม่ำเสมอเบาๆมันคงหลับไปแล้วเพราะคงเหนื่อยมาทั้งวันตัวผมเองนั้นก็ง่วงเต็มที ไม่นานนักก็เคลิ้มหลับตามมันไป


          ผมไม่รู้ว่าอนาคตเราทั้งคู่จะอยู่ด้วยกันนานแค่ไหนผมไม่ได้ให้คำสัญญาอะไรกับมันแต่ตอนนี้ผมมีมันมาอยู่ในอ้อมกอดคู่นี้ก็สุขใจเกินพอแล้ว



--------------------จบ---------------------

จบบทคู่รองจ้าาาา บทหน้าก็จบคู่หลักแง่วววว
 :z13: :z13:

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5406
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด