(รีไร้ท์)รักวุ่นวายผู้ชายฯภาคพี่ๆพี่เขารัก พี่อ้น VS พี่ดิม พ่อปลาไหลก็มีหัวใจนะ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: (รีไร้ท์)รักวุ่นวายผู้ชายฯภาคพี่ๆพี่เขารัก พี่อ้น VS พี่ดิม พ่อปลาไหลก็มีหัวใจนะ  (อ่าน 350 ครั้ง)

ออฟไลน์ PFlove

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-07-2020 23:41:16 โดย PFlove »

ออฟไลน์ PFlove

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0

เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งเพื่อความบันเทิงเท่านั้นค่ะ ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ  :impress2:

ภาค พี่ชายเขารักกัน
   พี่อ้น พี่ชายคนโตของบ้านอ.อ่าง พี่อ้นเป็นทหารหนุ่มรูปหล่อ พ่อปลาไหล ที่ใครก็ไม่สามารถจับได้อยู่หมัด ด้วยกิติศัพท์ที่เลืองลื่อเรื่องของความเจ้าชู้ เลยทำให้หมอทหารอย่างพี่ดิมติดร่างแหไปด้วยแบบเลือกไม่ได้ พี่หมอดิมพี่ชายคนโตของบ้านดอเด็ก ตอนนี้จบแพทย์ทหารและเพิ่งไปเข้ารับการฝึกหน่วยซีลพร้อมกันกับคู่หูคู่ฮาก็คือพี่อ้นนั้นเอง
“ดิม ครับ มรึงหล่อแล้วครับ “ อ้น หันไปบอกหมอทหาร หมอดิม ที่กำลังจัดแต่งเสื้อผ้าหน้าผมผ่านกระจกมองข้างรถคันหรูของผม

“นานๆทีจะได้ใสชุดหล่อๆบ้าง ปกติกรูใส่แต่เสื้อกาวและเครื่องแบบทหารนี่หว่า มันก็จะนิดนึงนะ ว่าแต่ดูดียังวะ”ดิมหันไปถามอผม ที่ยืนเอาตะไบขึ้นมาตะใบเล็บรอ นั้นแปลว่ารอเขานานมากแล้ว

“อ้น” ดิมกระโกนใส่หูผม

“โว้ย! ไอ้หมอหมาดิมครับ มรึงจะกรอกเข้าไปในรู้หูกรูทำไมครับ  สาด” อ้น

“ตกลงกรูหล่อยัง” ดิมมันยังมีหน้ามาถามผมอีก

“มรึงถามกรูมาจะร้อยครั้งได้มั้งครับไอ้ดิมและกรูก็ตอบมรึงไปแล้ว 99 ครั้ง” อ้นพูดแบบชัดถอยชัดคำมาก

“แล้ว ครั้งที่ร้อยละ”  พี่ดิมมันยังอีกอ่ะ ผมยกมือขึ้นแตะหน้าผากตัวเอง

“จะเปลี่ยนคำตอบก็เพราะว่ามรึงจะถูกตีนกรูจนความหล่อมรึงหายไปหมดแน่ๆ ถ้าไม่รีบเดินเข้าไปด้านในซะที! “ผมพูดพร้อมเอามือเท้าซะเอว มันก็คะแคงแอบเปิ้ลวอชของมันขึ้นดูเวลา

“ถึงผับจะปิดตีสองแต่ของเด็ดๆร้อนๆ มันจะโดนคนอื่นสอยไปแดก มรึงเข้าใจกรูไหมครับ ไอ้หมอหมาดิม”

“โฮ้ยย สาด บอกอย่าถึงขนจมูก” พี่ดิมลูปจมูกตัวเองทันที หลังที่อ้นทำการถอนขนจมูกให้ดิมก็รีบคว้ามือไว้ก่อน

“เออๆ “ ดิมพูดทำท่าจะหยุดแต่พออ้นหันหลังก็ทำท่าจะหันไปดูกระจกอีกหน่อยแต่

“หมับ” มือของผมดึงคอเสื้อดิมและดึงลากให้ไปหยุดส่องผมหันไปส่งกุลแจให้น้องที่มารับรถผมเข้าไปจอดผมก็ควักตริปให้ไป สองร้อยบาท

      ผับนี้เป็นผับของเพื่อนรักผมเองซึ้งผมกับดิมหุ้นส่วนด้วยแต่ปกปิดครับไม่กล้าเปิดเผยเดี๋ยวพ่อรู้ ฮาๆ และเป็นผับดังที่ส่วนใหญ่จะมีแต่คนไฮโซมาเที่ยวกัน ผับที่จัดตกแต่งไว้หรูหรามีหลายโซน มีโซนนั่งฟังเพลงชิวๆสบายของของรักแรกพบ และถัดไปก็คือโซนอกหักรักคุด และอีกโซนคือกลุ่มที่ชอบโยกแบบเมามันแน่นอนอ้มและดิมไม่ต้องเลือกโซน3 เพราะโซนแรกรักแรกผมพวกเขาสองคนยังไม่เคยเจอแบบนั้น เจอแต่แรกพบก็จบที่เตียง ฟันแล้วชิ้ง เรื่องอกหักนี้ข้ามไปได้เลยไม่เค้ย ไม่เคย เกิดขึ้นกับผมสองคน

“สวัสดีครับพี่ดิม พี่อ้น มุมเดิมไหมครับ”  น้องคนที่ต้อนรับก็จำทั้งสองคนได้เพราะว่าอ้นและดิมนี้มาเที่ยวตั้งแต่เขาเริ่มอานุญาติ คือ18 ปี 1วันก็เข้าเลยว่างั้น ฮาๆ 

“ดีว่ะไม้ เออ วันนี้ลูกพี่มรึงอยู่ไหม” อ้นถามไม้หนุ่มคนนี้คนสนิทของเพื่อนเขา

“วันนี้พี่กฤษณ์ ไม่เข้าครับแต่พวกผมดูแลพี่อย่างดีครับ” ไม้พูดกับอ้น อ้นก็หันไปจบบ่าขอบใจ

“งั้นพวกพี่เข้าไปด้านในน่ะ” ผมบอกไม้

“ เอ๊ะวันนี้เด็กๆกรูมากันไหมวะ ไม่ได้โทรบอกเลย กะว่ามา..สะใภ้” ผมหันมาพูดกับไอ้ดิม

“เซอไพรส์ ...สาด พูดแบบนี้มันเป็นลางว่ามรึงอาจจะเมาแล้วไปเอาหญิง” ไอ้หมอหมาดิม ผมยกนิ้วกลางให้ทันที ไอ้ดิสมันก็เดินตามผม มาดมันเดินนิ่มๆ คือว่ามันเป็นคนมันค่อยแสดงออกมาก รอผมนี่ ผมเป็นคนรุกตลอด แค่ก็อย่างว่าอ้นคนเดียวก็ฟันได้ไม่ซ้ำแต่ละครั้งและดิมก็ได้อานิสงค์ติดไปด้วย ก็ฉายาพ่อปลาไหลถึงตกมอยู่ที่ผมสองคนโดยไร้คู่แข่ง 

“พี่อ้น พีดิม “นั้นไงเสียงแหลมเชียว เรียกชื่อผมสองคนดังลอยมาทางไหนวะ ผมสองคนก็หันมองไปทั่วจนสะดุด ที่โต๊ะหนึ่งมาทั้งโต๊ะเลยครับวันนี้ 

“วันนี้ได้เหงือเป็นกาลามังแน่วะดิม ครบเซ็ต” ผมพูด พี่ดิมก็หยักคิ้วๆ  เด็กๆในสังกัดอ้นทั้งโต๊ะ มากัน 7 คนได้ ทั้งคู่ก็เดินตรงเข้าไปทันที เด็กๆเข้ามาไหว้แนบอกทั้งโต๊ะ ทำเอาหนุ่มโต๊ะรอบๆมองแต่อ้นกับดิมหาได้แคร์ไม่ เพราะใครก็รู้ฉายาของเขาสองคนดี พ่อปลาไหลตัวพ่อ

“พี่ดิมพี่อ้นสวัสดีครับ คิดถึงจังเลยอ่ะ หายไปนานเลย รู้สึกว่าดูแซ่บขึ้นนะครับ” น้องพอล น้องคนนี้ผมกินตับไปแล้ว เหลือแต่ไอ้ดิม ผมหันไปมองไอ้ดิมและหยักคิ้วให้ ว่าเอาไหม

“วันนี้พี่จะให้ดูแลเทคแคร์พี่ดิมแล้วกันนะครับ น้องพอล” ผมพูด

“แม้พี่อ้นนะ แต่ได้อยู่แล้ว พี่ดิมครับ” นั้นรีบปรี่ไปหาทันที ผมก็มองน้องๆ

“รู้ว่าพี่นะมองหาอะไร คนนี้เลยน้องใหม่เพิ่งมาวันนี้....สดและซิง” น้องบิวน้องคนนี้ผมก็กินตับไปแล้ว แต่พอบิวบอกมีเด็กใหม่มานี้ ผมรีบไปหันไปมอง น้องเขายิ้มๆอายๆ ใส่เหล็กดัดฟันด้วย

“อายุเพิ่งจะเที่ยวพับได้วันนี้พอดีเลย” น้องบิว บิ้วผมเต็มที่

“น่ารักนะครับ” น้องเขาทำเป็นเขิน

“ขอบคุณครับ”

“เหล็กดันฟันน้องนะครับ” ผมพูด น้องเขาสะบัดแรงมามองผมแอบค้อนด้วย

“พี่ล้อเล่น” ผมก็พูดยิ้มๆ น้องเขาถูกดันตัวให้เข้ามาใกล้ผม ทำเป็นเขินผมคิดในใจ เห็นเขินแบบนี้ เปิดฉากแรกก็ค่อมเลยทันทีเยอะแยะไป ผมหันไปเจอ แม้เจ้ามันไว้แท้ ไอ้ดิม มันเปิดฉากดูดดื่มกับน้องพอลทันที

“เฮ้ย!  ดิมมรึงรีบเหรอวะ สาด” ผมหันไปเอ็ดมัน มันก็ยกนิ้วกลางให้ผม

“สวัสดีครับพี่ดิม พี่อ้น วันนี้รับอะไรดีครับ” น้องเด็กเสริฟเข้ามาถามผม น้องเด็กเสิรฟทุกคนรู้จักพวกผมดีกันทุกคนรวมถึงน้องๆ ผมด้วยเช่นกัน ผมก็ยิ้มๆ

“เอาจอนนี่วอร์คเกอร์มขวดหนึ่งและของว่างขนบขบเขี้ยวอะไรพวกนี้” ผมหันไปบอก น้องเขาก็จด

“เด็กๆเอาอะไรมากระแทกปากไหมเอ่ย ป๋าจัดให้” ผมหันไปถาม

“แม้อยากได้...ของพี่อ่ะ...กระแทกปาก”

“ไม่ต้องรีบพี่จัดให้ทั้งคืน พรุ่งนี้พี่ฟรี” ผมบอกน้องๆ เพราะว่าผมขอพ่อหยุดพักหลังจากกลับมาจากฝึกโหดมหาโหดเลยก็ว่าได้ กะจะขอปลดปล่อยสักเจ็ดวัน เอาให้ไม่ซ้ำเลย

“พี่เอายาโดปไหมพี่” ไอ้เด็กเสิรฟมันกระซิบถามผม แม้มันช่างกล้าดูถูก

“รุ่นนี้กำลังแรงม้าโว้ยมรึงไม่ต้องพึ่งยาโดป” ผมพูด

“ กรูว่าจะให้ตริปซะหน่อย เก็บดีกว่ากรู” ผมหันไปบอกน้องเด็กเสริฟและรีบเก็บแบงค์ห้าร้อยใส่กระเป๋า เราสนิทกันเลยเล่นได้นะครับ ฮาๆ

“โห่พี่อ้น!  ผมล้อเล่น ผมรู้ว่าเป็นร้อยพี่ก็ไหว”

“เอาๆ ไปเอาเครื่องดื่มและของว่างมาได้แล้ว น้องๆ พี่หิว...แต่..พี่คิดว่าหิวพวกพี่มากกว่า ฮาๆ” ผมไม่ค่อยหลงตัวเองใช่ไหมครับ

“เดี๋ยวขอพี่แดนซ์สักสี่ห้าเพลงนะแล้วพี่จะพาไป...เต้น..ที่ห้องพี่” ผมหันไปบอกน้องๆ มียกแก้วและโยกไปตามจัวหวะเพลง ผมก็เช่นกัน น้องใหม่ไฟแรงก็โยกเอว เต้นยั่วผมน่าดู เคลาคลอผมไปมาเหมือนนางแมวยั่วสวาทไม่มีผิดเพี้ยนเลย แต่ยังมีทำยิ้มเอียงอายคงไว้ซึ่งคอนเซ็ปเด็กใหม่และซิง

“ถ้าเต้นยั่วพี่ขนาดนี้ไม่ต้องอายจัดเต็มไปเลย” ผมกระซิบนั้นไงมาเต็มๆเลย มีย่อและโยกก้นยั่วผมด้วยนะ

“คืนนี้เอาแบบนี้นะ” ผมกระซิบ

“พี่อ้น” ไอ้น้องเด็กเสิรฟมันเดินมาหาผม

“อะไรน่ะ” เพลงมันเริ่มดังครับผมเลยถามกลับไป เพราะว่ามันเรียกชื่อผม

“เออ...พี่อ้นครับ” น้องเขาเรียกผม มันเริ่มเรียกผมดังขึ้น

“มีไร “ ผมตะโกนถามไป

“ผมเห็นเหมือนน้องชายพี่เลยครับ” มันบอกว่ามันเห็ฯเหมือนน้องชายผม

“ที่ไหนวะ”

“ที่ขึ้นไปรูดเสาอยู่กับสาวๆ นั้นนะครับ” น้องเด็กเสริฟบอกผม ผมก็มองไปที่น้องเขาชี้ ผมเห็นมีคนกำลังรูดแข็งกับผู้หญิงที่สวมแค่ชุดชั้นใน ไอ้นี้มันกล้าขึ้นไปแย้งอาชีพเขาเลยเหรอวะ ผมก็มองๆและก็มอง หน้าตาคุ้นๆ วะ

“ไอ้ดิม มรึงช่วยกรูมองดิ ไอ้นั้นมันใครวะ”  ผมเรียกไอ้ดิม มันยังอีกยังจะดูดปากน้องเขาอีก นี่มันจะกลืนกินปากงามๆน้องเขาหรือไง

“เด็กที่นี้มันบอกว่าไอ้นั้นเหมือนน้องกรูวะ กรูมองไม่ชัด” ผมพูดแต่ไอ้นี้มันหาได้ฟังผมไม่ ดูมันดูดปากน้องเขาเหมือนหื่นกระหายมาหลายเพลา

“เพี๊ยะ “ เสียงฝามือผมลงที่กระบาลมัน

“อะไรของมรึงอ้น ทีเวลามรึง กรูยังไม่กวนมรึงเลยนะสาด” ไอ้ดิม

“กรูบอกให้ช่วยกรูมองไอ้คนที่ขึ้นไปแย้งเขารูดเสาอยู่น่ะ ไอ้นั้นมันใครวะ เห็นน้องมันบอกน้องกรู” ผมบอกไอ้ดิม มันก็ชะเง้อมองให้ผมและ มองและมองและมันก็หันมาทางผม

“น้องชายมรึงวะ ไอ้เอ็กซ์อะ” ไอ้ดิมันบอกผม

“f**k “ ผมสะบดออกมาทันที ไอ้นี้แสดงว่ามันเมาแล้วรั่วใช่ไหมนี่ และนี่มันกลับมาตอนไหนมันก็ไปฝึกเหมือนกัน น้องชายผมชื่อเอ็กซ์ มันเป็นน้องคนที่ 5 และมันก็รุ่นเดียวกับน้องไอ้ดิมที่เดฟ มันก็เลยเป็นคู่หูคู่ฮาเหมือนผมกับไอ้ดิมเช่นกัน

“เดี๋ยวพี่มานะ..เด็กๆ รู้สึกว่าพี่จะงานเข้า “ ผมบอกน้องๆที่นั่งโต๊ะ ผมรีบเดินไปมองใกล้ๆ รูดไม่สงสารหน้าตากรูเลย  ดูรูดเขา รูดแบบนี้สาวๆเขาจะตกงานกันนะมรึง ผมคิดในใจ

“พี่อ้น น้องชายพี่สงสัยจัดหนักไปหน่อย”  น้องเด็กเสริฟอีกคนพูดขำ ๆ ผมหันมาพยักหน้าให้มัน ผมเห็นไอ้เพื่อนซี่มันคือไอ้เดฟ น้องชายไอ้ดิม มันพยายามดึงไอ้เอ็กซ์ลงมาแต่มันไม่ลงครับ

“ไอ้เดฟ” ผมเรียกไอ้เดฟ มันหันมาทำหน้าตกใจผมอีก

“พี่อ้นหวัดดีพี่ พี่มากับใครอ่ะ” ไอ้เดฟมันถามผม

“พี่มรึงนั้นดูดดื่มจนจะแดกเด็กเข้าไปทั้งตัวแล้ว ไอ้ดิมพี่คนโตของมรึงอ่ะ” ผมบอกมัน มันก็ชะเง้อมองและยิ้มแหยๆ

“นี้มรึงส่งน้องกรูขึ้นไปแย้งอาชีพเขาทำไมวะ” ผมถามไอ้เดฟ

“ผมห้ามมันแล้วพี่ “ ไอ้เดฟ

“มันโดนตัวไหนไปวะ “ ผมถามไอ้เดฟ

“short drink พี่อ้น....แต่มันดันเล่นไปหลายช๊อร์ทพี่..”

“สภาพมันเลยเป็นอย่างที่พี่เห็นนะ “ ไอ้เดฟมันพูดผมนี้ส่ายหัวเลย

“มรึงมากันตั้งแต่เมื่อไหร่” ผมถามไอ้เดฟ

“เมื่อวานพี่แต่พวกผมบอกพ่อว่าจะมาพรุ่งนี้พี่ และนี้ก็เลยพามันมา...ปลดปล่อย แต่ผมไม่คิดว่ามันจะหลุดขนาดนี้พี่อ้น”ไอ้เดฟพูด ผมยกมือขึ้นกุมขมับเลย

“เอาๆ มรึงเดินไปหาพี่มรึงดิ บอกว่าวันนี้พอแค่นี้ สภาพไอ้เอ็กซ์แบบนี้กรูคงอยู่ไม่ถึงตีสองหรอกวะ เอามันกลับด่วน ก่อนที่จะมีคนเอาภาพมันไประจาร” ผมพูดและมองหาทางขึ้นไอ้เดฟมันก็วิ่งไปที่พี่มันนั่งอยู่

“เอ็กซ์ “ ผมขึ้นไปก็ส่งยิ้มให้น้องที่ยืนกอดอกมองไอ้คนที่แย้งเสาเขารูดปรี้ด รูดปรึ้ด

“น้องพี่เหรอคะ รบกวนบอกว่าคืนเสาหนูด้วยค่ะ แย้งหนูรูดแบบนี้ หนูไม่ได้ทริปกันพอดีค่ะวันนี้ ลูกผัวรออยู่ค่ะ” น้องเขาบอกผมดูท่าจะอารมณ์เสีย

“จร๊าเดี๋ยวพี่ให้มันคืนให้” ผมพูดและสะกิด มีสะบัดมือกรูออกด้วยนะ

“ต้อง..รูด..แบบนี้..ถึงจะเซ็ก...ซี่” มีหันไปแนะนำน้องเขาอีก ผมนึกในใจมรึงนั้นแหละที่รูดไอ้อุจาดลูกกะตาประชาชีมาก

“เอ็กซ์ “ ผมเรียกมันดังขึ้น มันหันมามองหน้าผมและขยี่ตัวเอง  ผมก็จับหน้ามันเพื่อให้วิสัยทัศมันจัดเจนมากขึ้น

“มรึงเหมือนพี่กรูเลยวะ พี่อ้นอ่ะ” ดูมันถามผม

“กรูนี่แหละพี่มรึง! “ ผมพูดและโบกกระบาดมันไปหนึ่งทีดังเพี๊ยะ นั้นได้สติเลย

“พี่อ้นเหรอ...มาไงอ่ะ พี่ฝึกอยู่ไม่ใช่เหรอ” จำได้ทันที่แต่ยังมีมึนๆ

“หรือว่าผมล่องหนไปหาพี่ได้ ...เอิ้ก” นั้นดูมันพูดและทำท่าจะอ๊วกด้วย

“เว้ย! ผมร้องและน้องผู้หญิงเจ้าของเสาก็ทำท่ายี้เลยกระโดดหนีไม่ต่างจากผม 

“ไอ้เอ็กซ์ลง มรึงจะมาแย้งงานเขาทำไม สาดไป” ผมรีบดึงมันให้มันลง ดูมันทำท่าจะไม่ลงอีก ผมก็ออกแรงดึงมันออกจากเสาจนได้

“คืนครับ ขอบคุณนะครับที่ให้น้องพี่ยื่ม” ผมบอกน้องเขา มีหันมาค้อนด้วยนะและน้องเขาก็รูดเสาแทนไอ้น้องเอ็กซ์ผมต่อ

“เฮ้ยนั้นมันเสากรู” ไอ้เอ็กซ์ พูดและจะหันไปคว้าเสาอีก ผมก็จับมือมันไว้ 

“ไอ้เอ็กซ์เสาของเขาไอ้สาด....คืนเขาไปและมรึงก็ควรจะลงไปดีดี...รูดซะไม่เห็นแกหน้าพ่อกรูเลย” ผมลากมันลงแบบทุลักทุเล ไอ้ดิมกับน้องมันยืนมองผมและขำผมอีกนะ 

“จะยืนนิ่งหาสวรรดิ์วิมารอะไรมาช่วยกรูลากมันออกดิวะ “ ผมบอกพวกมันและผมก็เห็น มีหน่วยรักษาความปลอดภัยของที่นี้วิ่งมาพอดี

“ไหนละ เห็นบอกมีคนเมาไม่รู้เรื่องขึ้นไปก่อกวนแย้งสาวๆเขาทำงานรูดเสา” ผมจะอยู่รออะไรละครับรีบแหวกผู้คนและลากไอ้น้องตัวดีที่ทำให้ผมอด ผมไปฝึกมาสามเดือน อดยากปากแห้งแค่ไหน วันกะว่าจะปล่อยสักหน้าหกน้ำแต่นี้น้ำเดียวก็ไม่ได้ ไอ้น้องเวร ผมลากมันออกมาจนถึงด้านนอกในสภาพที่ทุรักทุเลมากและผมก็ปล่อยให้มันเดินเปๆ ไป

“ฉานเดินอยู่ริมตาหลิ่งงงงงง” มันร้องเพลงยุกต์ไหนของมันวะ ผมหันไปเจอน้องที่รับรถผมเขาเดินเข้ามาหาผม

“พี่อ้น พี่จะกลับแล้วเหรอครับ” น้องเขาถาม คงแปลกใจทำไมผมรีบกลับ

“น้องพี่มันรีบครับ ขอรถด้วยครับตอนนี้เลย ก่อนที่มันจะขย้อนเอาทุกอย่างที่มันแดกเข้าไปออกมาครับและน้องก็อาจจะต้องโกยมันไปทิ้งถังขยะเอง” ผมพูด น้องเขายิ้มแหยๆและรีบวิ่งไปทันที

“อะไรวะ อดเลยกรู อุตสาห์ได้ของเหลือๆจากมรึง” ไอ้ดิม ไอ้หมอหมาดิม

“มรึงดูสภาพมันดิ กรูก็เซ็ง มีเด็กใหม่มาให้เปิด..ซิง” ผมพูดและหันไปดึงไอ้เอ็กซ์มันที่เดินเป่ไปเป่มา มันเลยคิดว่ามันเดินอยู่ริมตลิ่งจริงๆซิท่า

“พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่แล้วกัน” ผมบอกไอ้ดิม มันก็พยักหน้าแอบเซ็งซิท่าไอ้หมอหื่น ฮาๆ

“ผมมาด้วยนะพี่ วันนี้ดูแลน้องพี่ไม่ได้เต้นเลย “ ไอ้เดฟ

“เหรอ!” ผมกับไอ้ดิมพูดออกมาพร้อมกันดูมันยิ้มและเกาหัวแกรกๆ

“กรูนี่หนักกว่ามรึงอีกเพราะแค่ได้สั่งเหล้าน้องมันยังไม่ทันเอามาให้กรูเลย! “ ผมพูดและรถผมก็มาจอด ผมก็บอกให้ไอ้เดฟมันเปิดประตูรถและเอาไอ้น้องชายตัวแสบผมเข้าไปในรถ ผมก็ดันแล้วดันอีกไม่เข้าซะที ผมเลยตัดสินใจ ถีบมันครับเข้าไป

“ผลัก” เข้าไปทันทีหน้ามันไปติดกระจกเลย

“ใครถีบเอ็กซ์))))”

“กรู พี่มรึง” ผมพูดและไอ้เดฟมันก็เข้าไปนั่งและไอ้ดิมก็กระโดดขึ้นไปนั่งข้างคนขับผมก็รีบครับ รีบขับออกอย่างไว ไม่รอช้า ผมขับมาได้สักพัก มีสายเข้าจากเพื่อนรักเจ้าของผับผมเอง

“หวัดดีวะ”

“ดีวะอ้น ทำไมมรึงรีบกลับวะ” เพื่อนผม

“โทษทีวะ พอดีน้องกรูเมาแล้วรั่ว กรูมาใหม่วันหลังวะ “

“เห็นเด็กบอกมรึงสั่งเหล้าไว้”

“ให้น้องๆโต๊ะที่กรูจะไปนั่งไปเลย นั้นเด็กกรู” ผมพูด

“โอเค มาเมื่อไหร่บอกกรูด้วย จะได้เจอกันไหน่อยไม่เจอนานวะ”

“สามเดือนเองสาด  เออๆ กรูจะบอกมรึงนะ แต่ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ไปได้ไหม กรูรอน้องกรูก่อน “ ผมบอกมันไป

“ได้ๆ ไว้เจอกัน บาย”

“บาย” ผมพูดและกดตัดสายทิ้ง ผมขับมาที่บ้านที่กรุงเทพฯ พ่อผมมีบ้านที่กรุงเทพกัน ปลูกไว้ไกล้กันจะมีบ้านลุงกฤษณะ แต่ลุงไม่เคยมาอยู่เลยจะมีลูกๆลุงถ้าเขามาทำธุระแต่นานๆที บ้านอาภูมิก็เหมือนกันไอ้โจกับน้องมันมากันเดือนละครั้งและบ้านลุงภา ก็คือพ่อของหมอดิมนั้นเอง ตอนนี้ผมคิดว่าไอ้แดนมันอยู่เพราะว่ามันเรียนที่นี้และเหมือนกับว่ามีอะไรบางอย่างไม่ชอบมาพากลไอ้ดิมมันบอกว่าพ่อไม่ค่อยอยากให้มันกลับไปบ้านเลยพยายามหาอะไรให้มันทำจะได้ไม่กลับไป ผมก็ไม่ค่อยจะเผือกเรื่องของมันเท่าไหร่ถ้ามันไม่บอกเอง และบ้านถัดมาก็คือบ้านพ่อผมเอง ตอนนี้ก็มีแอร์อยู่ไอ้นี้มันน้องชายผมที่หน้าตาเหมือนแอ้มาก เหมือนยังกับแฝดแต่แอ้มันแก่กว่าเกือบปี มันรุ่นเดียวกับไอ้ดิ๊บน้องชายไอ้ดิม ไอ้แอร์เป็นน้องที่แปลกมันไม่สนิทกับพวกผมเหมือนไอ้แอ้ และดัดไปอีกครั้ง คือบ้านของลุงภาษญ์พ่อของไอ้ตุ๊ และถัดไปอีกก็เป็นของอาเปรมด์ น้องชายพ่อผมแต่ไม่เล็กสุด มีเล็กสุดก็คืออาเป้ อันนี้ห่างจากพ่อผมรอบหนึ่งเลย

“พรุ่งนี้ไปไหนไหมวะดิม” ผมถามไอ้ดิม

“พรุ่งนี้กรูต้องพาน้องแดนไปมอบตัว” ผมสะบัดหน้ามองมัน

“น้องแดนกรูจะเข้าไปฝึกแพทย์ทหารไงสาด” ไอ้ดิมมันบอกผมแล้ว

“โธ่! กรูนึกว่าพาไปมอบตัวที่โรงพัก” ผมพูดขำๆ ไอ้ดิมมันยกนิ้วกลางให้ผม ผมก็เปิดประตูรถออกมาและมองไอ้เดฟ มันก็เปิดประตูรถออกมาอีกข้างและมองไอ้ตัวดีผมว่ามันจะออกมาได้ไหม ทันใดนั้นเองรถคันหรูไม่ต้องบอกว่าของใคร เพราะมันกับลังจะเลี้ยวไปที่บ้านอาภาษญ์รถไอ้ตุ๊ มันจอดครับและเปิดกระจกมองพวกผม ผมก็ยิ้มถึงจะไม่ถูกกันแต่ก็ยิ้มครับ ผมมีเรื่องบาดหมางกันก็เพราะว่าแฟนมันที่ขวัญดันมาชอบผมและมาโปง โปง ฉึงกับผมอีกแต่น้องเขาเสียไปแล้ว

“ไงครับ คุณครูตุ๊” ผมเอ่ยทักมัน ผมยืนอย่างเท่เอาแขนเท้าประตู ไอ้ดิมมันก็พยักหน้าให้ไอ้ตุ๊เช่นกัน แต่ไอ้เอ็กซ์มันดันเปิดประตูหัวทิ่งออกมาจากรถผมซะงั้น

“ที่ไหนวะ...เอิ๊ก..อ๊วก..”นั้นออกมาหนึ่งกองแล้วครับ ของที่มันกินลงไป ไอ้ตุ๊มันก็ลดกระจกลงจนดเห็นได้ชัดเจน

“แบบนี้เขาเรียกเมาเหมือนหมาวะ...น้องมรึงอะ” ไอ้ตุ๊มันพูดชมน้องชายผมและมันก็ปิดกระจกขับรถผ่านพวกผมไป ผมนี้อยากจะเต๊ะน้องตัวเองโชว์ซะจริงๆ ไอ้เอ็กซ์นะไอ้เอ็กซ์ แต่สภาพมันไม่ต่างจากหมาเลยวะ

“มรึงอย่าพามันไปจัด ชอร์ตดริ้งห่าอะไรนี้อีกนะ ขายขี้หน้าเขาไหม...สาด “ ผมหันไปต่อว่าไอ้เดฟทีนทีและเดินมาหิ้วปีกมันไอ้เดฟมันก็มาช่วยผมหิ้วอีกข้าง

“ไอ้เดฟ มรึงพามันไปส่งที่ห้องกับไอ้อ้นนะ กรูเข้าบ้านก่อนจะไปดูดิว่าน้องรักน้องแดนของกรูนะ อยู่บ้านยัง “  ไอ้ดิมมันพูด ผมก็หิ้วปีกให้น้องเอ็กซ์และพามันเข้าบ้านกับไอ้เดฟ

“พี่อ้น “ ไอ้แอร์นั้นเอง

“พี่เดฟหวัดดีครับ”ไอ้แอร์มันทักไอ้เดฟ

“แล้ว..ทำไม..พี่เอ็กซ์” ดูมันมองพี่ชายมัน

“มันฉลองอิสระภาพมัน “ ผมบอกไอ้แอร์

“แอร์ โทรหาพ่อเลยนะมรึง พ่อบอกมรึงไม่ค่อยโทรหา “

“ทำไมอ่ะพี่อ้น แอร์ก็สบายดี “ ไอ้แอร์มันชอบทำเหมือนมันน้อยใจอะไรพ่อนี้แหละ ผมคิดว่ามันเข้าใจว่าพวกผม พ่อรักแอ้มากกว่ามัน

“กรูบอกให้โทรหาพ่อไงแอร์ ไม่ต้องถาม” ผมขึ้นเสียงนั้นคือคำเด็ดขาด ถ้าให้ผมดุ ผมก็ดุ น้องๆผมรู้ดี 

“ก็ได้...” แอร์มันทำหน้างอและเดินหายขึ้นบ้านไปเลย ผมหันมาเห็นไอ้เดฟมันยิ้มๆให้ผม

“เอาซากไอ้นี้ขึ้นไปไว้ที่ห้องนอนมันโน้น” ผมบอกไอ้เดฟ มันก็พยักหน้าและก็ช่วยกันพามันขึ้นไปที่ห้องนอนมัน

“พี่อ้น ผมดูแลมันเองก็ได้พี่ ผมนอนห้องเดียวกับมันได้” ไอ้เดฟ ผมหันมาเหล่มัน

“ไม่ต้องอ่ะ กรูดูเองน้องกรู มรึงกลับไปนอนพักผ่อนเถอะวะ” ผมบอกมัน ผมกลัวมันจะลักลับน้องผมนะ ฮาๆ

“พี่อ้นผมรู้สึกผิดที่ปล่อยมันดื่มเยอะ ผมไม่ลักลับมันหรอกพี่ “ ไอ้เดฟมันพูด

“ไม่เป็กส์ผม แบบนี้นะ”ไอ้เดฟมันพูด

“งั้นก็ตามใจดูมันด้วยแล้วกัน “ ผมพูด สักพักมือถือผมสั่น เบอร์ที่ผมคุ้นเคย เขาคือคนที่ผมแอบคบกันอยู่โดยที่ไม่มีใครรู้แม้กระทั้งพี่ชายน้องเขาเอง

“งั้นฝากด้วย” ผมพูดและเดินออกมาพร้อมกับกดรับสาย

“พี่อ้น...ทำไมนานจังกว่าจะรับสายผม”

“แค่ไม่กี่นาทีเองนะ พี่ดูไอ้เอ็กซ์อยู่มันเมา แล้วว่าไงเรา”

“อะไรกันพี่อ้น ทำไมถามแบบนี้อะ” นั้นไงเสียงงอนมาเลยทันที

“นี้ถ้าจะโทรมาชวนพี่ทะเลาะ พี่วางนะไม่ชอบ” ผมพูด

“พี่อ้น...พี่ไม่ได้คุยกัยผมเกือบสามเดือนนะ “

“ก็พี่ไปฝึก เราไม่เข้าใจเหรอ” ผมพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ

“ช่วงนี้เราทะเลาะกันบ่อยไปแล้วนะพี่อ้น “

“พี่ก็ไม่อยากชวนเราทะเลาะ”

“พี่ไม่รักผมแล้วเหรอ” เข้าดาม่าทันที

“ต้า...ไม่เอานะ พี่เหนื่อยมาทั้งวันแล้วและพี่ก็คิดว่าวันนี้จะปลดปล่อย แต่ดันเจอไอ้เอ็กซ์เมา พี่ก็หัวเสียนิดหน่อย” ผมบอกเหตุผล

“พี่จะไปปล่อยกับเด็กพี่เหรอ เมื่อไหร่พี่..”

“ต้า..อย่าก้าวก่ายเรื่องนี้พี่เคยพูดแล้วหากจะคบกับพี่  เด็กๆพี่ก็แค่ช่วยพี่บำเรอความสุขและเขาไม่ได้ให้พี่ฟรีๆ “

“ทุกการศึกษาเหรอแต่”

“ต้า”

“พี่อ้นอ่ะ ต้าอยากจะ”

“จะบอกพี่ชายเรางั้นเหรอ ก็ดีนะ เรื่องมันคงถึงตอนจบเร็วขึ้น...”

“พี่อ้น.... ทำไมพี่ทำเหมือนพี่ไม่แคร์ต้าอ่ะ พี่ทำเหมือนพี่ไม่รักต้า พี่ทำเหมือนพี่รักใครสักคน”

“ต้าพี่จะไปเข้านอนแล้วแค่นี้น่ะพี่ง่วงพี่งานเช้า กูดไนท์ครับ  “

“พี่อ้นพี่แถตลอด...ตรูดๆๆ” ผมกดวางสายและปิดมือถือทันทีทุกครั้งที่ต้าดึงถึงเรื่องที่ผมแอบชอบใครสักคนอยู่ ใช่ผมมี ผมแอบรักเขาแต่มันยากอ่ะ มันบอกไม่ได้เพราะว่าคนคนนั้นเขาก็มีคนที่เขาชอบอยู่ถึงแม้น้องเขาจะไม่เล่นกันมันเช่นกัน หลายเศร้าเลยรักนี้ ใครจะคาดคิดว่าปลาไหลตัวพ่อก็มีโมเม้นเศร้านะเฮ้ย

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-06-2020 12:43:22 โดย PFlove »

ออฟไลน์ psychological

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 261
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0

ออฟไลน์ PFlove

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
พี่ดิม  
  ผมชื่อพี่หมอดิม ผมเป็นแพทย์ทหารตอนนี้เพิ่งกลับจากการไปฝึกหน่วยซีลกับเพื่อนคู่ฮูของผมไอ้อ้น ผมเป็น พี่คนโตของบ้านดอ.เด็ก บ้านผมก็มีสมาชิกไม่ได้น้อยหน้าบ้านอ.อ่างเลย แถมพ่อบ้านอ.อ่างยังเป็นหวานใจของพ่อผมอีก พวกผมนะรับรู้เรื่องนี้มานานแล้ว แม้ว่าชีวิตพวกผมจะไม่เหมือนคนอื่น มีแค่พ่อที่ดูแลพวกผม ผมก็ไม่เคยที่จะถามถึงแม่เพราะผมรู้แค่ว่าพ่อตั้งใจมีพวกผมก็พอ  
 
   
                ผมมีน้องชายที่จะเรียกว่าเพื่อนกันเลยก็ได้ `ชื่หมออดรีม เป็นน้องคนที่สองอายุห่างกันไม่ถึงปีเพราะว่าเป็นลูกหัวปีท้ายปี ดรีมตอนนี้เป็นหมอเด็กที่เก่งมาก ทำให้มีพ่อแม่ที่พาลูกมาหาหมอดรีมทุกวันยกเว้นเสาร์อาทิตย์ แต่ยังไงดรีมก็ต้องเป็นพี่เลี้ยงเด็กวันเสาร์อาทิตย์อยู่ดี นั้นคือหลานตัวแสบของผมที่มีพ่อที่อายุน้อยมาก นั้นคือไอ้ดิวน้องชายเกือบคนเล็กของผม   
 
คนที่สามก็คือหมอโดม หมอโดมเพิ่งเรียนจบแพทย์สาขา หมอกระดูกหรือศัลยแพทย์ออร์โธปิดิกส์ (Orthopedics)  จากอเมริกากำลังจะกลับมาทำหน้าที่หมอเร็วๆนี้ ที่จริงหมอโดมควรจะเรียนหมอสาขาเมื่อปีทีแล้วแต่เพราะว่าพ่อได้ส่งหมอโดมไปฝึกคล้ายกับทหาร บ้านผมเน้นเป็นหมอทหาร  
 
และคนที่ สี่ หมอด้า ตอนนี้เป็นหมอเอ็กเทิร์นปีสุดท้าย หมอด้าจบสาขาเกี่ยวกับโรคเลือดมาโดยตรง  
 
คนที่ห้า หมอเดฟ แพทย์ทหาร ตอนนี้ไปฝึกรีคอนอยู่คนนี้ไปทางทหารเต็มตัว เดฟมันมีความสามารถด้านยุทธวิถีและออกสายโหดเหมือนผม 
 
คนที่ หก ว่าที่คุณหมอแดน แดนยังเรียนปีที4 กำลังจะเข้าเป็นหมอเอ็กเทิร์นปี1 เร็วๆนี้   
 
คนเจ็ด ว่าที่คุณเดย์ เรียนแพทย์ปี 3กำลังจะขึ้นปี 4 เดย์มันอยากเป็นหมอบ้านมากกว่าตอนนี้เดย์กำลังเลือกสาขาว่าจะไปเรียนเกี่ยวกับภูมิแพ้ 
 
คนที่ แปด ว่าที่คุณหมอดิ๊บ ตอนนี้เข้าเรียนแพทย์ปี2 ยังลังเลอยู่ว่าจะไปทางไหนดี แพทย์บ้านหรือแพทย์ทหาร 
 
คนที่ เก้า คือดิว กำลังเป็นว่าที่คุณหมอเหมือนกันผมเชื่อว่าดิวจะสอบเข้าได้แน่นอนและผมเชื่อว่าดิวจะไปทางหมอทหารแน่นอนเพราะใจเขามีว่าที่ทหารรออยู่ เหมือนเช่นพ่อผมที่เลือกเป็นแพทย์ทหารเพราะว่าอาภีมปภพ  
 
และคนสุดท้องน้องเดียร์ ไอ้เดียร์มันบอกอยากเป็นหมอทันตกรรมขึ้นมาซะงั้นแต่พ่อผมให้สิทธิ์ทุกคนเลือกแต่ส่วนใหญ่พวกผมจะเชื่อที่พ่อผมแนะนำเสมอ   
  
 
“ก๊อกๆ”เสียงเคาะประตู โดยน้องชายคนที่ห้าของผม เมื่อวานมันพาเพื่อนรักที่ชื่อไอ้เอ็กซ์น้องชายของไอ้อ้นเพื่อนคู่หูคู่ฮาของผม มันสองคนไปกินกันและก็ไปเมาแล้วรั่ว เลยทำให้ผมต้องอดเสียน้ำเลยเมื่อหวาน วันนี้กะว่าจะแก้ตัวใหม่ เอาใหม่ไอ้อ้นมันบอกว่าเด็กๆบอกว่าเสียดายเมื่อวานเหมือนพวกผม  
 
“เสร็จยังพี่ดิม” ไอ้เดฟมันถามผม ผมหันไปมองหน้ามัน ยังแต่ผมอยู่ไม่เห็นหรือไง  
 
“หล่อแล้วครับพี่ดิม” ไอ้เดฟ ผมหันไปหยักคิ้วและยังจัดผมต่อ กรูทราบครับชมอยู่ได้ ฮาๆ  
 
“ไอ้ดิม...มรึงนี้มันช้าตลอดเลย ...”เสียงไอ้อ้นบ่นผมดังมาจากชั้นล่างแสดงว่ามพวกมันมารอผมกันหมดแล้ว  
 
“พี่อ้นเขาให้ผมมาตามพี่นะ ไปยัง” ไอ้เดฟมันบอกผม  
 
“กรูได้ยินแล้วแหละ เร่งจริงๆเลย “ผมบ่นและเดินออกจากห้องไปพร้อมกับไอ้เดฟ ผมหันไปเจอไอ้แดนนั่งดูทีวีและอ่านหนังสือไปด้วย มันบอกมันไม่ไปเพราะว่ามันจะเตรียมตัวสอบทำคะแนนให้ได้ท๊อป มันจะได้กลับบ้านไปหาหมอด้าพี่ชายสุดที่รักของมัน และนี้แหละถึงทำให้มันถูกส่งมาอยู่กรุงเทพ เพราะว่ามันดันรักหมอด้าเกินพี่น้องไง  
 
“พี่ดิม พรุ่งนี้พี่ไปบ้านที่ค่ายไหม....คือว่า... ผมว่าจะ”  
 
“อ้าวไอ้แดน พ่อให้มรึงกลับไปได้แล้วเหรอ” ผมถามไอ้แดน ไอ้เดฟมันหันมามองหน้าผมเช่นกัน ผมก็มองหน้าไอ้ตัวดีไอ้แดน 
 
“พ่อบอกไปได้แล้ว ถ้าพี่ไม่กลับผมจะขับรถไปเอง” ไอ้แดนมันเงยหน้ามองผม  
 
“พี่จะกลับ..ถ้าพ่อบอกนายกลับได้ก็กลับพร้อมกันเลย” ผมบอกไอ้แดน สาเหตุที่พวกผมทำหน้าตกใจที่มันขอกลับเพราะว่ามันทำเรื่องไม่ดีไว้กับน้องชายคนที่ 4 ผม ไม่ได้ทำซิ เกือบจะทำ ทั้งที่เขาเป็นพี่มันแท้ๆ  
 
“ไปเถอะพี่เดี๋ยวไม่ทัน” ไอ้เดฟมันบอกผม ผมพยักหน้า 
 
“พี่จะกลับมานอนบ้านไหมอ่ะ” ไอ้แดนมันถามผม ก่อนที่ผมจะก้าวขาออกจากบ้าน 
 
“กลับว่ะ แต่พี่มีกุลแจ แดนล๊อกบ้านเลยนะ “ ผมบอกน้องชายผมไอ้แดน ระหว่างที่ผมกำลังเดินออกไปที่รถคันหรูของพ่อผมที่จอดไว้ที่บ้านเพื่อให้พวกผมได้ใช้กันเวลามากรุงเทพฯ  
 
“ไอ้ดิมช้ามากสาด ช้าตลอด” ไอ้อ้น ผมยกนิ้วกลางส่งให้และเข้าไปทำหน้าที่คนขับรถให้ไอ้เดฟ ไอ้อ้นมันออกรถไปก่อนผมและผมก็เป็นคันต่อไปที่ขับตามหลังมัน 
 
“พี่จะไว้ใจไอ้แดนได้เหรอมันจะไม่ทำแบบนั้นกับพี่ด้าอีก”ไอ้เดฟมันถามผม ผมหันมามองหน้ามัน ทุกคนแหละที่กังวลเรื่องนี้ ไอ้ดรีมก็จะมากหน่อยมันห่วงหมอด้ามาก ผมก็ถอนหายใจออกมา ผมคิดว่าพ่อคงรับมือกับความเจ้าเหล่ของไอ้แดนได้ ถึงให้มันกลับไปที่ค่ายฯได้แบบนี้   
 
“พ่อคงรู้วิธีรับมือกับมันวะเดฟ”  
 
“แต่ตอนนี้พวกเราก็อยู่กันเกือบครบแล้วเหลือไอ้หมอโดม มันคงกลับเร็วๆนี้” ผมพูดกับไอ้เดฟ  
 
“กลับมาเป็นหมอซะที ท้อเหมือนกันนะพี่ดิมเวลาไปฝึกอ่ะ โคตรโหด....โคตรเหนื่อยอ่ะ” ไอ้เดฟมันเริ่มจะบ่นแล้วซิ ผมหันมายิ้มๆ ผมนะผ่านมาเยอะกว่ามันอีกเพราะว่าผมนะหมอทหารโหดเต็มตัว มีเพื่อนที่โหดและบ้าระหำมากๆอย่างไอ้อ้นด้วย  
 
ผมขับรถเข้ามาจอดที่หน้าผับเหมือนเมื่อวานเลยแต่รอบนี้มากันคนละคัน ผมลงจากรถและส่งกุลแจให้เด็กรับรถเอารถพวกผมไปจอดในที่ปลอดภัย  
 
“ตามมาเร็วๆนะโว้ย พวกกรูมาถึงแล้ว เออๆ” ได้ยินไอ้เดฟมันบอกใครก็ไม่รู้ สงสัยมันจะนัดเพื่อนมันมาอีกแน่ๆ แต่ก็ดี หลายๆคนสนุกดี เวลามีเรื่องก็มีพวกไม่น่ากลัวเท่าไหร่ 
 
“ใครจะมาวะ “ 
 
“เพื่อนผมพี่” ไอ้เดฟมันบอกผม ผมก็หยักไหล่  
 
“ไอ้เอ็กซ์ กรูห้ามมรึงแตะต้อง ช็อร์ตดริ่งเด็ดขาดนะมรึง “ ไอ้อ้นมันสั่งน้องชายมัน  
 
“หวัดดีครับพี่ดิม “ ไอ้เอ็กซ์ 
 
“เมื่อวานมรึงนี้รูดปื้ด รูดปื้ดเลยนะ ......รูดซะสาวๆเขาเกือบตกงาน” ผมแซวไอ้เอ็กซ์  
 
“ก็ไอ้เดฟนะซิ มันไม่ยอมห้ามผมอ่ะพีดิม”  
 
“ไอ้เวร! กรูนะห้ามมรึงตั้งแต่ช็อร์ตที่สามแล้วแต่มรึงแม่งไม่ฟัง..ซ่าส์ไง ไปกี่ช็อร์ตก็ไม่รู้กรูเผลอไปคุยกับโต๊ะข้างๆแค่ไม่ถึง 10 นาที” ไอ้เดฟมันพูด  
 
“เฮ้ย! ไงว่ะพวกมรึง  “ เพื่อนผมไอ้กฤษณ์ เจ้าของผับและหุ้นส่วนของผมกับไอ้ดิมและไอ้โจอีกคน พวกผมรวมทุนกัน จริงๆก็ช่วยไอ้กฤษณ์มันด้วยนั้นแหละ  ครอบครัวมันโดนโกงล้มละลายและผมก็เลยรวมกันเป็นนักลงทุนให้ไอ้กฤษณ์ดูแลและพวกผมก็จะได้เที่ยวกันอย่างปลอดภัยด้วย  
 
“ปึก!” ผมมันตรงมาทักทายพวกผมทันทีกระแทกไหล่ชนกันและกำปันชนกัน ส่วนน้องๆพวกผมยกมือไหว้มัน 
 
“เห็นจองโต๊ะไว้ มีคนมาเพิ่มเหรอวะ” ไอ้กฤษณ์มันถามผม ผมหันไปมองไอ้เดฟ ไอ้เดฟมันก็พยักหน้าว่าใช่  
 
“ไงครับอ้น” ไอ้กฤษณ์มันถามไอ้อ้น ไอ้อ้นมันเหมือนกำลังโทรหาใครสักคนแต่ดูมันทำหน้าตาหัวเสียมาแสดงว่าแห้วมาแน่ๆ  
 
“ดีวะ กฤษณ์ “ ไอ้อ้นทักทายกันเหมือนที่ทักกับผมเช่นกัน  
 
“เป็นอะไรของมรึงวะ” ผมถามไอ้อ้น 
 
“ก็กรูรู้มาว่าไอ้โจมาแต่โทรไปชวนแล้ว.....มันบอกมาไม่ได้ พ่อมันพากันไปทานอาหารกับลุงณะและมันจะไปหาน้องบีม “ ไอ้อ้นมันพูดด้วยท่าทางเหมือนคนหึงหวงยังไงก็ไม่รู้ 
 
“มรึงหึงไอ้โจมันเหรอวะ” ผมถามไอ้อ้น 
 
“หึงบ้าอะไร..กรูแค่..อยากเที่ยวกับมัน..แม้มันน่าหนักเห็น..น้องบีมดีกว่า” ไอ้อ้นพูด ผมว่ามันหึงนะ 
 
“พี่อ้นสวัสดีครับ....พี่ดิม.....นางนี้เลยครับ “ น้องๆกลุ่มเมื่อวานผมก็ยิ้มให้คนที่ผมดูดปากอย่างดูดดื่มอยู่เลย เขาก็รู้งานตรงปรี่มาหาผมทันที สงสัยจะค้างตั้งแต่เมื่อวาน กอดผมและทำท่าจะจูบแต่ผมห้ามไว้ก่อน คนเยอะเกินไป ควรจะไปหามุมที่พวกผมชอบนั่งกัน 
 
“เออ. กรูต้องขึ้นไปดูบัญชีวะ มีอะไรขาดเหลือบอกน้องๆได้เลยวะอ้นดิม  “ ไอ้กฤษณ์มันบอกพวกผม ผมก็พยักหน้าและโบกมือให้มันกลับไปทำงานมันต่อ ผมเดินที่โต๊ะที่เด็กในผับพาพวกผมไป 
 
“เชิญครับพี่ เดี๋ยวพวกผมจะเข้ามารับออเดอร์นะครับ” น้องเขาบอกพวกผม ผมก็พยักหน้าและไม่รอช้า ช้าไม่ได้ดูท่าน้องที่กอดผมจะรีบเช่นกัน เผยอปากรอนานแล้ว ผมก็ประจบปากจูบกันเลย 
 
“มรึงนี้ออกตัวก่อนตลอด ไอ้หมอหมาดิมครับ” ไอ้อ้น ผมก็หยักคิ้วให้ และน้องเด็กใหม่วันก่อนก็เข้ามานั่งกอดไอ้อ้น ตอนนี้เพลงยังเบาคลอๆไอ้อ้นก็เลยเลือกที่จะนั่งและน้องเขาก็ขึ้นมานั่งตักคลอเคลียร์ไอ้อ้นเช่นกัน เด็กคนอื่นๆก็ทำหน้าที่ดูแลไอ้เอ็กซ์กับไอ้เดฟกันวันนี้มากันหกคน ไอ้เดฟและไอ้เอ็กซ์ก็เลยได้กันไปคนละสอง  
 
“ไหวไหมวะมรึงสองคน คืนนี้จัดไปสี่”  
 
“วิ่งพลัดสี่คูณร้อยแน่คืนนี้ “ ผมแอบแซวไอ้สองคนนั้น 
 
“นั่งกับป๊านี้...คืนนี้ขอแบบให้ห้องข้างๆไม่ได้หลับไม่ได้นอนไปด้วยเลยนะ จ๊ะ” ไอ้เอ็กซ์พูด ผมสองคนหันไปยกนิ้วกลางข้างห้องที่มันพูดถึงคือห้องพวกมผมแน่ๆ 
 
“พี่ดิมครับ พี่ดิมยังไม่มีแฟนใช่ไหมครับ” น้องเขาถามผม ผมก็ส่ายหัวว่ายัง แต่ผมนะไม่คิดจะเอาเด็กแบบนี้มาเป็นแฟนผมแน่นอน  ผมมองเขายิ้มๆเขิน เอียงอายแต่ก็นะ ถ้าบอกตอนนี้ดิมจะได้ฟันเหรอครับ  
 
     ระหว่างทีพวกผมกำลังนั่งโยกฟังเพลงและแก้วเหล้าก็มาเสิรฟแล้วด้วย มีคนชงให้พร้อมกับกับแกล้ม น้องๆก็ทำหน้าที่เอ็นเตอร์เทรนได้ดี ป้อนทั้งเหล้าและของว่าง ใครเห็นก็อิจฉามองกันใหญ่เลยและทำหน้าเลี่ยนๆใส่ พวกผม  พวกผมก็ยกแก้วเหล้าถือว่ามันอิจฉาครับ ฮาๆ  
 
“ทางนี้วะ ตรงมาเลย”ไอ้เอ็กซ์มันกดรับสายใครไม่รู้ ผมก็คิดว่าเพื่อนที่มันบอกนั้นแหละ ผมก็นัวเนียน้องเขาต่อจนกระทั้งมีคนมายืนที่โต๊ะผมสองคน ผมก็คุ้นๆหน้าอยู่นะ อ้อน้องไอ้ตุ๊แต่อีกคนซิ ผมไม่เคยเห็นมาก่อน หน้าหวานแบบนี้มันคุ้นมาก ผมนี้ถึงกับผลักน้องที่กำลังไซ้ด์ผมอยู่ออก ไม่อยากออกก็ต้องออกครับ 
 
“พี่ดิมเป็นอะไรอ่ะครับ” น้องพอลที่ยืนทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก ก็เมื่อกี้ยังดูดดื่มกับน้องอยู่ ถามผม 
 
“เมียพี่เหรอครับ” น้องเขากันไปมองน้องแพท ที่ผมยืนตลึงงงมองหน้าไม่ละสายตา น้องเขาหันมามองผมและ

"พี่ก็อยากให้เป็นเช่นนั้นเหมือนกันครับ" ผมพูดเห็นท่าสะบัดมามองผมแล้ว อยากได้เมียแบบนี้

-******มีต่อค่ะ ยาวไปค่ะ -********

ออฟไลน์ sarawatta

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 712
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +298/-10
ดีใจที่ได้เจอกันอีกครั้งนะครับ ต่างคนก็ต่างเงียบหายกันไปนานเลย ยังนึกถึงอยู่เสมอนะครับ ตอนนี้ผมเปลี่ยนมาทำยูทูบด้วยครับ ขออนุญาตให้ลิงค์ไว้นะครับ เผื่ออยากจะเข้าไปติดตาม มีนิยายที่คุณ PFLove เคยชอบอยู่หลายเรื่องเลยครับ https://youtu.be/qZt_czuyWcY

สู้ ๆ นะครับ

ออฟไลน์ PFlove

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
ดีใจที่ได้เจอกันอีกครั้งนะครับ ต่างคนก็ต่างเงียบหายกันไปนานเลย ยังนึกถึงอยู่เสมอนะครับ ตอนนี้ผมเปลี่ยนมาทำยูทูบด้วยครับ ขออนุญาตให้ลิงค์ไว้นะครับ เผื่ออยากจะเข้าไปติดตาม มีนิยายที่คุณ PFLove เคยชอบอยู่หลายเรื่องเลยครับ https://youtu.be/qZt_czuyWcY

สู้ ๆ นะครับ

สวัสดีค่ะคุณSarawatta ดีใจเช่นกันค่ะ หายเงีบไปนาน พอดีlog in ไม่ได้ด้วยค่ะ พึ่งจะเข้าได้ไม่นานนี้เองและหานิยายตัวเองไม่เจอตอนแรกก็ว่าจะลงต่อค่ะ แต่คิดอีกทีเขียนใหม่ดีกว่าค่ะ ขอบคุณที่ส่งให้linkที่คุณSarawattaทำไว้ทางยูธูปนะคะ เก่งมากเลยค่ะ ชอบของคุณsarawatta หลายเรื่องเลยค่ะ เสียดายตั้งแต่พิมพ์หนังสือแล้วแต่ไม่ได้กลับไปไทยเลยค่ะ ตอนนี้อยู่ออสเตรเลียค่ะ ถ้ามีข้อติชมหรือควรแก้ไข บอกได้เลยนะคะ ยินดีมากๆ อ่านของคุณแล้วอยากเก่งได้แค่ครึ้งหนึ่งก็พอ เขียนได้เก่งมากค่ะ

ออฟไลน์ PFlove

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
“เมียพี่เหรอครับ” น้องพอลหันไปมองน้องน่ารักของผม ที่ผมยืนตลึงงงมองหน้าไม่ละสายตา น้องเขาหันมามองผมและ

“ไม่ใช่แน่นอนครรับน้อง” น้องน่ารักคนนั้นก็หันไปบอกน้องพอล ผมก็ยิ้มกับน้องน่ารักและดันน้องพอลออกไปครับ ดูน้องพอลเขายังมองผมแบบไม่เข้าใจ ก็ผมไม่ยอมดึงเขาเข้ามากอดอีก มีแต่ผลักออก

“เพลินเชียวนะพี่ดิม” น้องต้าร์ยืนเอามือล้วงกระเป๋าสองข้างมองผม และอีกคนก็มองและผ่านไป อันนี้เจ็บ ผมหันไปมองหน้าน้องพอลที่ยืนทำหน้างง ที่อย่างนี้อิโนเซนต์ขึ้นมาเชียวนะ

“เออ... ไม่ต้องดูแลพี่แล้วครับวันนี้ ขอบคุณนะครับ” ผมรีบกระซิบบอกน้องเขา และพยายามดันน้องพอลออก

“อะไรอ่ะพี่ดิม เมื่อกี้เรายัง..” ผมก็รีบเอามือปิดปาก

“นะครับ ...ถ้าเสียเวลา...พี่จ่ายค่าเสียเวลาให้ “ ผมพูดและหยิบแบงค์พันหยัดมือน้องพอลไปสองพัน น้องพอลมองแบงค์ที่ผมส่งให้แบบงงแต่ก็เก็บแบบเนียนๆใส่กระเป๋าไป

“งั้นวันหลังนะครับ ให้ผมดูแล ...ฟ๊อด!” น้องกระซิบและหอมแก้มผมด้วยนะ ผมรีบควักมือไปได้แล้ว ผมเงยหน้ามองต้าส่วนอีกคนนะหันไปมองทางอื่นซะงั้น

   ต้าร์มองน้องคนนั้นที่เดินทำท่าอาลัยอาวรผมอีก น้องพอลเขาก็เดินไปหาเพื่อนที่ยืนทำสีหน้าตกใจกัน เกาะกลุ่มกัน เหมือนเจอแม่เสื่อเลยแต่ผมไม่สนใจ เพราะว่าผมเจอพ่อกระต่ายน้อยของผม

“พี่เขามาไงวะ” น้องๆกระซิบกระซาบกัน ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนตั้งแต่ต้าร์มาแหละ

“พี่ดิมหวัดดีครับ” ต้ายกมือไหว้ผม ผมก็มองอีกคน รอการไหว้

“ไอ้แพทมรึงไม่ไหว้พี่ดิมวะ” น้องต้าบอกน้องคนนั้นที่ผมเล็งอยู่ น้องเขาชื่อแพท

“หวัดดีครับพี่ดิม” นั้นไหว้อย่างเสียมิได้ ผมหันไปมองไอ้อ้นที่กำลังนัวกับน้องใหม่ที่ดูแล้วไม่ใหม่แน่นอน นัวชนิดที่ว่าควรจะไปเปิดห้องเถอะครับ ผมก็สะกิด

“ไอ้อ้น ไอ้อ้น” ผมเรียกมัน ต้าก็ยิ้มให้ผมและมองไอ้อ้นด้วยสายตาแปลกๆ หรือจะรอไหว้อยู่  ผมก็สะกิดมันอีก อย่าให้น้องไอ้ตุ๊มันรอนานไอ้นี้

“อะไร...ไอ้เวรกรูกำลังได้...ได้...” ไอ้อ้นมันหันมาทำท่าจะร้องหวียงใส่ผม ผมชี้ไปที่คนที่ยืนกอดอกมองมัน มันถึงกับอึ้ง อึ้งทำไมผมคิดในใจก็ต้าร์น้องไอ้ตุ๊ไงและเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

“ผลั๊ก.....ตุ๊บ” มันถีบครับน้องน่ารักกระเด็นไปเลย

“เฮ้ยยย~~~~” ผมร้องด้วยความตกใจ และชะโงกมองน้องน่ารักน้องใหม่ของมันที่ลงไปนั่งก้นจ้ำเบ้าแบบนั้น อะไรมันจะรีแอ็คชั่นขนาดนั้นทันทีทีหันมาเจอต้าร์ น้องไอ้ตุ๊ แต่ทว่าไม่ใช่แค่ไอ้อ้นนะ น้องๆทุกคนที่หันมาเจอต้าร์ก็เช่นกันครับ และก็เรียงแถวทันที เพื่อ?????

“สวัสดีครับพี่ต้าร์” เรียงแถว ไหว้อย่างสวยงามก่อนจะรีบหันหลังไปคว้าเพื่อนที่ถูกไอ้อ้นถีบไป

“มรึงตกใจของมรึงถึงกับถับน้องกระเด็นไปเลยะ” ไอ้อ้นมันยืนกลืนน้ำลายและต้าก็ยืนมองจากท่ายืนสองมือล้วงกระเป๋าตอนนี้เปลี่ยนมาเป็นกอดอกแทน มาดคุณครู

“นัวกันมันมากเลยนะพี่อ้น....นัวกันขนาดนี้เปิดห้องกันเลยดีกว่าไหมครับ” ต้ามันพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มมากแต่มั้นฟังแล้วสยองมาก

“ก็แค่กอดกันเฉยๆ”ไอ้อ้นพูด ผมหันไปมอง กรูเห็นมรึงดูดดื่มชัดๆ ผมส่ายหัวมันก็ขยิบตาให้ผม

“มายังไงต้าร์” ไอ้อ้นเสียงมันดูตกใจมาก

“ไอ้เอ็กซ์มรึงไม่ได้บอกพี่อ้นละซิว่ากรูจะมา” ต้าหันไปถามไอ้เอ็กซ์ ผมกับไอ้อ้นก็มองมันทันทีแต่ผมนะยังอึ้งกิมกี้กับปฏิกิริยาของไอ้อ้นอยู่เลย

“พี่อ้นครับพี่อ้นผลักผมทำไมอ่ะ”น้องที่มันถีบเดินกลับมาถามมันอีก ผมอยากจะบอกน้องเหลือเกินที่น้องลงไปนั้นมันไม่ได้ผลักครับมันถีบครับ  ผมนี่เห็นกับตาชัดๆ

“เออ..วันนี้ ...พากันไปนั่งตรงโน้นก่อนนะ เชื่อพี่ถ้ารักชีวิต” ไอ้อ้นมันกระซิบแต่ผมได้ยินครับ

“ทำไมอ่ะพี่อ้น” น้องเขาก็พยายามจะยื้อแต่ ผมสังเกตุคนอื่นถอยกันหมดแล้วเหลือแต่น้องใหม่  ผมเห็นต้ายืนกอดอกมองไอ้อ้นกับน้องใหม่

“ไปเถอะ..นะ..”ไอ้อ้นมันพูดและดันน้องเขาออก แต่น้องไม่อยากออก

“ไปเถอะ มรึงอยากตายตรงนี้หรือไง “เพื่อนน้องเขาดึงน้องคนนั้นออก

“เมียพี่อ้นมาสาด ไป!” ผมได้สติเลยน้องเขาคงไม่ได้หมายถึงต้านะ ต้าคือเมียไอ้อ้นเหรอ มันเลวววมาก นี้มันไม่ถูกกับพี่แต่เอาน้องมันมาทำเมียเหรอวะ ผมนี้อยากเลิกคบมันเลย ไม่ใช่เพราะมันเลวนะ แต่เพราะว่านี้มัจะหาศึกใหญ่หลวงมาให้ผมด้วยไง  ผมเป็นซี่ คู่หูคู่ฮาแต่เรื่องนี้ผมพลาดไปมาก แต่ช่างมันผมหันมายิ้มให้น้องอีกคนดีกว่า น้องแพท

“เดี๋ยวกรูมาวะ”ไอ้อ้นมันหันมาบอกผมและมันก็โอบเอวต้าไป ชัดเจนมาก แต่ไปไหนกัน

“สงสัยงานนี้เซอไพรส์แรงวะ พี่อ้นกรู” ไอ้เอ็กซ์มันคงรู้ ไอ้เดฟก็พยักหน้าด้วยอีกคนและมันก็คงจะรู้ เหลือแต่ผมนี้ ไอ้นี้ร้ายมาก

“แพท นั่งดิวะ” ไอ้เอ็กซ์มันหันไปบอกน้องแพท ผมรีบครับ ดันเก้าอี้ให้จะได้นั่งใกล้ๆกัน แพทหันมามองผม

“ไม่วะ ชอบยืน” เอ้าซะงั้น ผมก็ดันเก้าอี้ออก

“พี่ก็คิดว่ายืนดีเหมือนกันนะ วิวดี งานดี” ผมพูดและแพทหันมาเหล่มองผม

“พี่ดิม...อะไรของพี่” ไอ้เดฟ มันถามผม ผมก็ดันหน้ามันออกไม่ใช่เรื่องของมรึง

“พี่ดิม” ไอ้เดฟ มันยังอีก

“อะไรของมรึง” ผมถามไอ้เดฟ มันก็มองผมและมองไปที่แพทที่ยืนคุยกับเอ็กซ์ อย่างสนิทสนม ผมอยากสนิทแบบนั้นบ้าง รอคิววนไป รอว่าเมื่อไหร่จะหันมาแต่ไอ้น้องเวรนี้ก็เรียกจัง

“พี่ดิม.. พี่จะจีบไอ้แพทเหรอ” ไอ้เดฟมันถามผม ผมหันไปมองหน้ามัน

“น้องนี้มาจากไหนวะ” ผมถามไอ้เดฟ

“พี่..พี่จำไอ้แพทไม่ได้เหรอ...ลูกอาเปรมดิ์ไง “ ไอ้เดฟพูดผมถึงกับอ้าปากค้างอีก มีหน้าหน้าวานๆมันลอยมาซ้อนอยู่ หน้าอาเปรมดิ์นี้เอง อาเปรมดิ์แฟนลุงสี่ และลุงสี่ก็เจ้าชู้ที่สุดในสามโลก พวกผมชิดซ้ายไปเลยแต่อาเปรมดิ์ก็เอาอยู่

“จำไมได้วะ แต่...ตอนนี้ปักอกมาก ศรรักอ่ะ” ผมหันไปบอกไอ้เดฟ ดูมันทำหน้าไม่อยากเชื่อ

“พีไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะโว้ยไอ้เดฟ คนนี้พี่ขอวะ”

“พี่...มันนะไม่ธรรมดานะพี่ไอ้แพทนะ ผมเตือนและมันก็เพิ่งจบนายร้อยมาหมาดๆแถมมันฝึกมาครบหมดทุกหลักสูตรแล้วด้วย “ ไอ้เดฟมันบอกสรรพคุณน้องเขาให้ผมฟัง

“แล้วพี่มรึงละ ผู้กองแล้วนะโว้ย เจอโหดๆมาก็เยอะไม่แพ้กันจะเจอโหดอีกจะเป็นอะไรไป ” ผมพูดและค่อยขยับไปชิดกับไอ้เอ็กซ์ที่ยืนเป็นสิ่งกีดขวางผมอยู่ ผมก็เอาเท้าเตะเบาๆที่เท้าไอ้เอ็กซ์ มันหันกลับมามองผมและมองแบบว่าไม่เข้าใจ ผมทำมือให้หลบไป

“พี่จะดู....” ไอ้เอ็กมันชี้ไปบนเวที ผมจะขอดูแพทต่างหาก

“หลบครับน้องเอ็ก” ผมพูดให้มันอ่านปากว่าให้มันขยับออก และไอ้เดฟมันก็เรียกไอ้เอ็กซ์ให้ออกไปรู้งานจริงอะไรจริงน้องชายผม พอเอ็กซ์ขยับออกไปหมอดิมจะรออะไรเข้ายืนใกล้ๆเลย น้องเขากำลังยกแก้วเหล้ากระดก เขาหันมามองผมแค่นั้น

“พี่ไม่รู้มาก่อนเลยนะว่าลูกชายอาเปรมดิ์ของพี่จะ...”

“หล่อ” น้องเขาหันมาเหล่และบอกผม

“ครับ...หล่อ...น่ารัก”

“ผมก็บอกอยู่ว่าผมหล่อ ไม่ต้องเติมน่ารัก” นั้นหันมามองผม

“แต่ ...พี่อยากให้...ยกให้เลย คำนี้ คำว่า”

“ผมไม่ชอบพูดซ้ำซาก “ อู้ยย ผมได้ยินแล้ว หันไป เยส แบบนี้แหละที่ดิมต้องการ หันกลับมาทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ ผมเห็นไอ้อ้นมันเดินกลับมากับต้า

“ไงเราแพท” ไอ้อ้นมันกลับมาพร้อมกับทักทายอย่างรู้จักมักจี่ ผมก็ยิ้มๆกับมันนะ ประมาณว่าช่วยดันกรูด้วย ไอ้อ้นมันมองผม ผมขยิบตา ขยิบแล้วขยิบอีกแต่มันก็ยังไม่เข้าใจ ที่นี้เข้าใจยากขึ้นมาทันทีไอ้คู่ฮาของผม

“อะไรของมรึงไอ้หมอหมาดิม ขยิบอยู่ได้ลูกกะตามึงนะ”ไอ้อ้นถามผมและเอามือถางตาผมไว้ให้เลิกขยิบ

“ขอคุยด้วยหน่อย” ผมบอกมัน

“มีอะไรกันเนี๊ยะพี่สองคน” ต้าร์ถามผมและไอ้อ้น มองหน้าผมกับไอ้อ้นสลับไปมา

“ไม่รู้แม่งมัน นี้มรึงโดนตัวไหนไปอีกละ” ไอ้อ้นมันถามผม  ผมก็ชี้ไปทีแพทกรูโดนตัวนี้ ไอ้อ้นมันมองและมันก็ถึงบางอ้อ

“ไอ้นี้มันอยากมีเมียนะต้าร์  เมียแบบเป็นตัวตน เพราะที่ผ่านนั้นก็ได้เสียเขาไว้หลายๆหน แต่ไม่ได้เมียเป็นตัวสักคน ” ไอ้อ้น ผมสะบัดหน้ามองมัน กลอนมรึงเพราะมา เพราะอะไรถึงได้แต่ให้กรู

“อย่า...กรูพูดมานั้นถูกต้องเพราะกรูตรวจสอบแล้ว...ไอ้หมอหมาดิม” ไอ้อ้นมันชี้ผม ผมกำลังจะแก้เชียว

“ใครอ่ะ ที่อยากได้พี่ดิม” ต้าถามผม ผมก็ชี้ไปที่แพท ต้ามันทำหน้าตกใจอยู่นะ

“พี่แน่ใจแล้วเหรอ มันไม่ธรรมดาน่ะพี่ดิม ไม่ใช่พวก ...เด็ก..”ต้าพูดและบุ้ยปากไปทางโต๊ะเด็กๆไอ้อ้น ผมหันไปมองก็ต้อง สะดุ้งน้องใหม่ร้ายบริสุทธิของไอ้อ้นมันยืนมองจ้องมาทางนี้

“อ้นขอคุยหน่อย” ผมเรียกมัน

“ต่อมอยากมีเมียกำเริบอีกแล้วเวรจริงๆ “ไอ้อ้นพูดและก็ดันต้าออกและเดินออกมาพร้อมผม ออกมาหาที่พอจะคุยกันได้สะดวกและไอ้อ้นมันก็มองหน้าผม

“อ้น กรูไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลย ครั้งนี้มัน ครั้งที่สองวะ” ผมบอกไอ้อ้น

“ครั้งแรกคือไอ้ปริ้นซ์ที่มรึงชอบแต่มันดันด่วนจากมรึงไป” ไอ้อ้นพูด ใช่ครับนั้นคือรักครั้งแรก รักมากกะว่าจะแต่งงานเลยแต่ปริ้นซ์มาด่วนจากด้วยโรคมะเร็งในเม็ดเลือด

“เอานะกรูเข้าใจมรึงแต่กรูคงช่วยเกลี่ยกล่อมเหมือนเด็กๆกรูไม่ได้ เพราะว่าแพทเขาคงเชื่อใจมรึงยากวะ “ ไอ้อ้นพูด ผมทำท่าคิดทันทีคิดหนักด้วยงานนี้

“เพราะว่า...กรูอยู่กับมรึงใช่ไหมวะ น้องเขาเลย...สงสัยต้องห่างกันสักพัก”ไอ้อ้นมันสะบัดหน้ามามองผม

“เพี๊ยะ” มันโบกผมครับเน้นๆเลย

“ที่อย่างนี้มาโทษกรูเลย นี้กรูบังคับมรึงเหรอครับครับไอ้หมอหมาดิมให้ไปเอาเด็กๆของกรู และที่น้องเขาจะไม่เชื่อมรึงก็มรึงเล่นดูดปากน้องพอลซะจนลิ้นมรึงจะลงไปถึงกระเพราอาหารน้องเขาแล้ว และที่สำคัญมรึงนะพอเอาเข้าจริงๆ มรึงแซงกรูด้วยซ้ำ” ไอ้อ้นมันพูด

“พี่อ้นน้องดิมจะเป็นเด็กดี” ผมพูดอ้อนไอ้อ้นทันที

“น้องดิมจะเป็นเด็กดี! “ ไอ้อ้นมันพูดล้อเลียนผม

“อ้นอ่ะ กรูขอวะ “ ผมพูดอ้อนมัน มันก็มองผม

“กรูยกให้มรึงไมได้วะ” ไอ้อ้นพูด

“ทำไมวะ กรูนะเสียงตายมากับมรึงเยอะนะโว้ย” อันนี้เรียกทวงบุญคุญไหมวะ ผมคิดในใจ

“ก็กรูไม่ใช่พ่อน้องไอ้สาดดดด ไปขออาเปรมดิ์พ่อเขาดิวะ ไอ้หมอหมา “ไอ้อ้นมันว่าผมและมันก็เดินกลับเข้าไปซะงั้น

“ตกลงมรึงจะช่วยกรูไหมวะ”ผมถามไอ้อ้น

“เออ จะช่วยเท่าที่ได้ โอเคนะ “ ไอ้อ้นมันหันมาบอกผม  ผมสองคนเดินกลับเข้าไป เห็นหนุ่มเขากำลังเริ่มในจังหวะเพลงมัน it’s my life  ไอ้อ้นแม่งก็เข้าเสต็ปทันที มันค่อยไปหาต้า ต้าหันมาจับจัวหวะมีเต้นคลอกันด้วย อยากให้ไอ้ตุ๊มันมาเห็นจริง แต่ไม่ดีกว่าผมว่าเดือดยิ่งกว่าสงครามโลกครั้งที่ 2 แน่ๆ เอวดีแท้น้องต้า

“ไปห้องน้ำก่อนน่ะพี่ดิม”ไอ้เดฟมันพูดและไอ้เอ็กซ์ มันก็ไปด้วยแต่ โต๊ะข้างๆยิ้มกริ่มเดินตามออกไปด้วยทำไมปวดพร้อมกัน ไม่มายด์ผม ผมก็ค่อยเต้นและเข้าไปทางด้านหลัง เห็นไอ้อ้นมันได้ผลกับต้าเพื่อว่าดิมจะได้บ้าง ผมก็ค่อยเข้าไป ได้ผลครับ น้องแพทรู้สึกได้ว่ากำลังจะมีข้าศึกมาบุกข้างหลัง น้องเขาหันมาพร้อมกับกอดอกมองผม

“อู้ยย” ผมร้องเพราะว่าสายตาน้องไม่ได้บอกว่าอยากจะร่วมจังหวะกับผมเลย ออกแนวว่าจะมามวยไทยด้วยซ้ำ ผมก็ยิ้มแหยะ ไปทางไอ้อ้นดีกว่า

“ไอ้ดิม...มาเบียดกรูทำไม มรึงเห็นไหมว่ากูกำลังคลอเมียอยู่”ไอ้อ้นมันพูด ต้าหันมายิ้มให้ผม

“โดนไอ้แพทไล่มาด้วยสายตาใช่ป่ะ”ต้าพูด ผมยิ้มๆว่าใช่

“พีดิมเต้นกับพี่อ้นก็ได้ ผมไปอยู่ใกล้ไอ้แพทเอง เดี๋ยวผมจะบอกมันให้นะว่าพี่ไม่กัด” ไอ้น้องต้าพูดผมก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง

“ต้องช่วยกรูแบบนี้ไอ้อ้นครับ”ผมหันไปบอกไอ้อ้นมันก็หยักไหล่ไม่สนใจ โยกของมันต่อเบาๆ ตอนนี้เพลงก็เริ่มมันมากขึ้น ไอ้น้องรักสองคนผมเอ็กซ์และเดฟมันก็หายไปเลย ผมว่าได้เสียน้ำกันแล้วแน่ะๆกะน้องโต๊ะข้างๆ  ผมเห็นต้ากับแพทเริ่มโยกย้ายกันและกระดกเหล้าถีๆไปด้วยกัน

“ไอ้อ้น กรูถามรึงอย่างดิ นี้มรึงล้อกรูเล่นใช่ไหมวะ เรื่องมรึงกับต้า” ผมถามไอ้อ้น มันหยุดเต้น ผมก็เตรียมหลบเหมือนมันจะเหวียงตีนมา

“กรูรู้ว่าถ้าบอกมรึง มรึงจะต้องโกรธที่ทำไมกรูปิดมรึง “ ไอ้อ้นมันหันมาพูดกับผมพร้อมกระดกแก้วเหล้าเข้าปากไป ผมก็พักยกกระดกซะหน่อย

“แล้วมรึงไปเอาน้องไอ้ตุ๊มันตอนไหนวะ พี่มันรู้ไหมวะ” ผมถามไอ้อ้น

“ถ้ารู้กรูก็ไม่เทพแล้วมรึง ไอ้ตุ๊มันยังไม่รู้แน่นอน...ฮาๆ” ไอ้อ้นมันพูด มันช่างกล้าชมตัวมันเอง โธ! มรึงไม่กล้าบอกก็พูดมา

“ไอ้นี้มองหน้าแบบนี้นินทากรูในใจ”ไอ้อ้นมันพูดมันรู้อีก

“เออ...แล้วมรึงจะไปบอกมันไหมวะ...ไอ้ตุ๊นะ” ไอ้อ้นมันถามผม

“กรูเหรอ  กรูไม่อยากเห็นพวกมรึงทะเลาะกันมากไปกว่านี้วะ และตอนนั้นคนที่ต่อยกับมันดันเสือกเป็นกรูตลอดที่ต่อยกับมันแทนมรึง “ ผมพูดกับไอ้อ้น ผมเลยโดนร่างแหทำให้มันไม่พูดกับผมไปด้วยอีกคนไง

“แล้วมรึงไปเอาน้องมันเป็นแฟนมรึงตอนไหนวะ” ผมยังอยากรู้อยู่ดี

“เอาจริงๆนะ ต้าร์มันคบกับกรูเองมานานแล้วตั้งแต่ไอ้ตุ๊มันมีแฟนชื่อขวัญอ่ะ  กรูก็..ไม่รู้วะแต่มาจริงจังเรียกว่าคบกันจริงจังตอนที่กรูแยกกับมรึงอ่ะ แยกไปคนละที่อ่ะ และกรูก็เจอน้องเขาไปกับอาภาษญ์ ไปหาลุงสามและพักที่นั้น กรูก็เลย...ได้มาเป็นเมียทุกวันนี้ “ ไอ้อ้นมันบอกผม

“อ้อ..มรึงเลยนอกใจกรูซะงั้น”  ผมพยักหน้าแบบเข้าใจ

“อะจ๊าก” ผมขวนหน้าผมทันที

“บอกอย่าขวนหน้ากรูเดี๋ยวเป็นแผล” ผมเอามือลูปหน้าตัวเอง

“อย่าพูดให้กรูได้ยินอีกไอ้หมอหมาดิม....ขนรุกเลยสาด สยองวะ ไอ้เวร...คิดได้ไง ไอ้นี้ มรึงนอนเฉาอยู่กับน้อยมรึงตายไปเลย กรูไม่ช่วยแล้ว ” ไอ้อ้นพูดและทำท่าขนรุก แม้กรุหยอกแค่นี้ทำงอนกรูสาด

“อ้นเพื่อนรักของดิม” ผมพูดและทำท่าจะคลอเคลียแต่มันดันหน้าผมออกแบบรังเกียจสุดๆ

“ว่าแต่มรึงจะจีบแพทจริงๆเหรอวะ ทำไมมรึงไม่จีบตั้งแต่ตอนที่แพทเขามาอยู่ที่กรุงเทพ ตอนนั้นพวกเรายังสนิทกันมากทั้งไอ้ตุ๊ด้วย “ไอ้อ้นมันถาม ผมทำหน้างงเข้าไปอีก

“ชิบหาย มรึงจำแพทไม่ได้เหรอ” ไอ้อ้นมันทำหน้าตกใจมากกว่าเจอต้ามายืนตรงหน้ามันอีก

“กรูเคยเจอเขาด้วยเหรอวะ แล้วทำไมกรู” ผมทำท่านึกแต่นึกไม่ออก คือประมาณว่าลูกพี่ลูกน้องเยอะเกินเจอกันไม่หมด โดยเฉพาะคนนี้ หลงสายตาผมไปได้ยังไง นึกแล้วก็น่ะ มันน่าจริงๆ

“เพล้ง!”เสียงที่ทำให้การสนทนาผมชะงัก ผมว่าน้องๆผมมีเรื่องแล้ว โต๊ะข้างๆครับ แก้วเหล้ามันตกแตก แต่ไม่ได้ตกเพราะมันทำตกคงเพราะต้าไปชน มันก็มองหน้า

“ขอโทษวะ” ต้าบอกขอโทษแต่สายตากวนมาก ไอ้อ้นยืนข้างผมมันมองหน้าผมและหยักคิ้ว  ผมก็ขยิบตาว่าให้มันไปห้ามแต่มันดันส่ายหัวซะงั้น

“จะเป็นเมียกรูมันต้องมีดีวะ” ไอ้อ้นมันพูด  ผมก็จะเข้าไปแต่มันดึงผมไว้ซะงั้น  ผมนะเป็นห่วงน้องแพทครับ

“แค่นี้เหรอ” มันถามต้า

“ก็จะให้ทำไงอ่ะ ของมันตก หรือว่าไม่มีปัญญาหาแก้วใหม่ กรูจัดให้” ไอ้น้องต้าคร๊าบผมคิดในใจ ผมยืนมองแพท บอกในใจว่ามาหาพี่ดิมเถอะครับพี่จะปกป้อง แต่น้องเขาไม่มองผมเลย

“มรึงนี้ปากดีวะ เก็บปากไว้จูบผัวมรึงเถอะวะ ไอ้พวกลูกเกย์ลูกตุ๊ด”นั้นไงด่ามาขนาดนี้ถ้าไม่ขึ้นกรูให้ถีบหน้าเลย ใช่ครับ

“เหรอ...ได้...ผลั๊ก”ต้าร์ถีบไอ้คนที่ด่านั้นกระเด็นไป และผู้คนก็ร้องด้วยความตกใจแต่ไอ้อ้นมันยังนิ่ง มันค่อยเดินๆเข้าไปยืนด้านหลังต้าเฉย ผมหันไปเห็นเพื่อนมันกำลังยกเก้ามาฟาดแพทที่ยืนอยู่ ผมจะรออะไรรีบเข้าไปเอาตัวบังแทนแต่ ...เก้าอี้ไม่โดนผมครับ เพราะว่า แพทยกเท้าขึ้นค้ำไว้ สายคาราเต้แน่นอนแบบนี้ และแพทก็หมุนเอาเร็วเอาเท้าอีกข้างฝาดเก้าอี้กระเด็นไปไหนไม่รู้แต่ดีที่ไม่ไปทางผู้คน 

“ใช่เลยแบบที่พี่ฝันไว้” ผมบอกกับแพท

“ฝันบ้าอะไร” เอาน้องแพทและแพทก็ถีบคนที่จะเข้ามาต่อยกระเด็นไป

“พวกมรึงอยากลองของกันหนักใช่ไหม ได้สาดกรูจะเอาให้หน้าแหก หมอเย็บไม่ถูกเลย” มั้นพูดโดนใจดิม

“ทำไมกรูจะเย็นไม่ถูก กรูเป็นหมอ”ผมหันไปบอกพวกมัน มันก็ชะงักนิดหน่อย กลัวเลยละซิ

“มุขเชี้ยอะไรของมรึงเนี๊ยะฮะไอ้หมอ” ไอ้อ้นครับและสายตาของน้องแพท ส่ายหัวในความฉลาดของพี่เหรอครับ

“ดีเลยไหนๆก็มีหมอมาแล้ว กรูฝากปากขวดพวกนี้ไว้ที่พุงพวกมรึงเลยแล้วกัน”มันพูดและมันก็เอาขวดมากระแทกกับโต๊ะให้แตกเป็นปากฉลาม มันเล่นกันแรงแบบนี้เลยรึ

“เฮ้ยพี่เกิดอะไรขึ้น”ไอ้เดฟมันวิ่งกลับมาพร้อมไอ้เอ็กซ์ตอนนี้ ผู้เปิดที่วงกว้างให้พวกผม ดีมากครับทุกคนนนนน

“ก็ต้าร์ดิ ดันทำแก้วเหล้าพวกมันตก” ผมกระซิบบอกไอ้เดฟ  ผมเห็นไอ้เอ็กมันก็วิ่งมาไล่ติดกระดุมเสื้อมาด้วยแสดงว่ามันไปฟาดน้องคนนั้นมา ไอ้เอ็กซ์มันจูงมือน้องเขาเข้ามาด้วย

“ว้ายพี่เข้ม~~~~~~~~~~~” น้องเขาร้องเสียงหลงมองหน้าไอ้คนต้าเอาเหล้าสาดและถีบ

“มรึงไปแรดที่ไหนมา อย่าบอกนะว่ามรึงไปเอากับไอ้นี้ “ ไอ้คนนั้นมันชี้ไปที่ไอ้เอ็กซ์...ไอ้เอ็กซ์มันก็ชี้ตัวมันเองและหันไปมองข้างหลังมันที่โล่ง


“มรึงนันแหละ” ไอ้นั้นมันย้ำว่าไอ้เอ็กซ์นั้นแหละ มันหันมาทำน่าเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าคนนั้นคือมันเอง

“เออ...พี่ชายน้องเหรอครับ”ไอ้เอ็กซ์มันถามน้องเขา

“ผัวโว้ย!”

“อ้อผัวน้องนั้น....ชิบหายยย~~~~” ไอ้เอ็กซ์มันรีบสะบัดมือออกและน้องเขาก็ค่อยๆเข้าไปหาผัวน้องเขาแบบเนียนๆ

“มันหลอกบีไป มันบอกว่าจะบอกอะไรเกี่ยวกับพี่นี้แหละ ผมเลยหลงเชื่อ” นั้นน้องน่ารักวัยใสใส่ไฟซะแล้ว

“งั้นพวกมรึงอย่าได้กลับบ้านกันดีดีเลย“พวกมันก็เข้ามาด้วยขวดปากฉลามกันทั้งนั้น คราวนี้ไอ้อ้นมันเดินเข้าไปดึงต้าร์ออกและไอ้อ้นมันลุยเอง
       ผมก็ช่วยแพทเตะต่อยไอ้พวกมันกระเด็นกันไปมีเสียงกรี้ดกร้าดให้กำลังใจตลอดเวลา  ส่วนผมก็ทำหน้าที่การ์ดให้แพทอย่างดี ใครเข้ามาเตะมันกระเด็นไป  แพทมองหน้าผม

“ปกติพี่เป็นหมอใจดีแต่พี่จะโหดกับคนที่จะทำลายของที่พี่รัก...”แพทก็หันไปทางอื่นซะนี้ เขินหรือว่าเลี่ยน 

“อยากเป็นของที่หมอรักค่ะ” น้องผู้หญิงคนนึ่งแถวนั้นตะโกนมา

“เออ...ไม่กินชะนีครับ”

“เสียชาติเกิด))))” ผมก็หันไปโต้ตอบไอ้พวกนั้นอีก ทำไมมันอึดจังหวะล้มไปลุกขึ้นมาใหม่อีก

“ปังๆ” เสียงปืนครับ ทุกคนรอบๆหมอบกันหมด ไอ้กฤษณ์นั้นเองที่ลงมา

“หยุด! กรูบอกแล้วใช่ไหมห้ามมามีเรื่องในผับกรู “ แสดงว่าไอ้กฤษณ์มันรู้จักไอ้พวกนี้

“ก็ไอ้เวรพวกนี้มันหาเรื่องพวกกรูก่อน”

“ก็แค่เหล้าหกตกพื้นพวกมรึงมันก็โชว์กางกันอีก” ไอ้อ้นมันพูดและมองไปทางไอ้กฤษณ์ ไอ้กฤษณ์ก็มองไปรอบๆ ไอ้อ้นมันเล่นซะหมอบลุกไม่ขึ้นสี่ห้าคนเลย

“ออกไปกันให้หมด พวกนี้เพื่อนกรู ถ้ารึงอยากมาผับกรูอีก อย่ามาทำเชี้ยๆแบบนี้ในผับกรู “ไอ้กฤษณ์มันพูด พวกมันก็พากันแยกเพื่อนที่หมอบขึ้น

“ฝากไว้ก่อนนะมรึง” มันทิ้งท้ายไว้ เหมือนจะน่ากลัวแต่ไม่สำหรับพวกผมแน่นอน

“แพทเป็นอะไรไหมครับ” ผมถามแพท แพทหันมาเหล่มองผม

“ผมสบายดี” แพทตอบผมแค่นี้ แค่นี้ก็ชื้นใจดิม

“เอาละ ถ้าใครตีกันกรูจะโยนออกไปด้านนอกผับกรูให้หมด” กฤษณ์ตะโกนพูดทุกคนก็เงียบ และมันก็ส่งสัญญาณให้เล่นเพลงกันต่อและเรียกน้องๆมาทำความสะอาดเก็บขวดแตกๆออก ผมเห็นต้ามันกอดอ้น ผมก็ยืนรอว่าแพทจะกอดผมแบบนั้นไหม ไม่ครับเดินผ่านผมไปแต่จัวหวะนั้น มีใครก็ไม่รู้มันวิ่งตรงมาหาแพทและมันก็ทำท่าจะแท่งแพทด้วยเศษแก้วที่แตก แพทก็ไวมากเอามือไปจับมือมันและบิด

“อ๊าก” ไอ้คนที่โดนบิดแขนก็ร้องและปล่อยแก้วที่แตกลงพื้น  ผมจะยื่นช้าอยู่ใย มาช้ายังดีกว่าไม่มารีบถีบไอ้คนนั้นออกทันที

“เฮ้ยย “ ผมชี้หน้ามัน ไอ้นั้นมันก็ถอยครับเพราะว่าต้ากำลังจะเข้าใส่เหมือนกัน แพทที่ยื่งนิ่งมาก

“อ้าวไอ้เวรนี้มรึงหาเรื่องอีกเหรอ เฮ้ยเอามันออกไป” ไอ้กฤษณ์เรียกลูกน้องมันมาลากไอ้นั้นออกไป

“เดี๋ยวพวกกรูไปเคลียร์ก่อนเพราะว่าเหมือนจะมีคนโทรแจ้งตำรวจวะ พวกมรึงออกไปทางด้านหลังก่อนเลย จะได้ไม่ต้องมาเป็นข่าว” ไอ้กฤษณ์พูด ไอ้อ้นพยักหน้า และโอบเอวต้าผมก็ดันแพทให้รีบเดินออก ไอ้เดฟและเอ็กซ์ก็รีบเดินออกตาม ผมรู้ดีว่าไปทางไหน มันคือทางหนีเวลามีเรื่องหรือตำรวจมาของพวกผม ผมเดินมาจนถึงทางเดินออก

“แพท แขนมรึงมีเลือดไหลวะ “ ไอ้เอ็กซ์พูด ผมหันไปมองจริงด้วย

“แพท “ผมจับแขนแต่น้องเขาทำท่าจะขืน อันนี้ผมซีเรียสเลยขืนไว้ ทำหน้าดุใส่หน่อยๆ ผมขอดูปรากฏว่ามือแพทคงโดนบาดตอนที่จับมือไอ้คนที่จะแท่งแพทนั้นแหละ

“ไปโรงพยาบาลพ่อพี่ก่อนเลยแพท”ผมพูด

“ผมไม่ไป ผมทำแผลเองได้ “ แพทพูด

“มันกลัวอาเปรมดิ์รูพี่ดิม เพราะว่ามันไม่ได้บอกอาเปรมด์ว่าจะมาเที่ยวและที่สำคัญมันกำลังจะรับกะบี่พี่” ต้าพูดและเดินมาดูมือแพทเช่นกัน

“ไปคอนโดกรูก่อนวะดิม  มรึงมีชุดทำแผลไหมวะ”

“มีดิ “ ผมพูด

“มายังไงกัน” อ้นถามต้า

“มารถโรงแรมแต่ไม่ได้บอกให้มารับ “ ต้าพูด

“งั้นไปที่คอนโดพี่ก่อน ไปครับ” ไอ้อ้นพูด พวกผมออกมาก็ดเจอรถจอดอยู่มีเด็กรับรถรอลกุลแจ พวกผมก็ขึ้นรถและขับออกไปทันที ไอ้เดฟมันงานดีมากมันดึงแพทให้มานั่งรถผม มันดันเปิดประตูนั่งข้างคนขับให้แพทและไอ้เดฟกับไอ้เอ็กซ์ก็เข้าไปในนั่งด้านหลัง มันปล่อยให้ไอ้อ้นไปกับต้าสองคนว่างั้น
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-06-2020 20:07:45 โดย PFlove »

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-0

ออฟไลน์ PFlove

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
พี่อ้นxต้าร์
     ผมกระโดนขึ้นรถคันหรูและขับออกมาพร้อมเมียจริงๆ ของผม น้องต้าร์น้องชายไอ้ตุ๊ ผมคบกันได้ยังไงไม่มีใครรูแม้กระทั้งคู่หูผมเองไอ้หมอดิม มีแค่ไอ้เอ็กซ์และไอ้เดฟที่รู้ ก็เพราะว่ามันแวะไปหาต้าร์ทีอเมริกาและมันก็เจอผมนอนอยู่ในห้องนอนต้าร์ในสภาพที่รู้ว่ากับต้าร์ทำอะไรกันถึงจะไม่เห็นว่าผมเปลือยก็เถอะ แต่ไอ้เดฟมันบอกว่ามันจะไม่บอกไอ้ดิมเพราะมันบอกผมว่าคนที่ควรจะบอกพี่ดิมมันนั้นควรจะเป็นผมที่เป็นเพื่อนซี่กัน แต่ผมก็ไม่มีโอกาสจะได้บอกสักที จนกกระทั้งวันนี้

“พี่อ้น...นี้ถ้าต้าร์ไม่มา พี่คงเอาไอ้เด็กคนนั้นไปนอนด้วยแล้ว” ต้าร์หันมาค้อนผม

“ก็พี่บอกแล้วไงว่าแค่บำเรอความสุขเล็กๆ... ต้าร์!” ผมหันไปบอกต้าร์

“แล้วมาเมื่อไหร่ ทำไมไม่บอกพี่ “ผมถามต้าร์ ผมเอื้อมมือไปจับมือต้าขึ้นมา

“ฟ๊อด” ผมหอมมือนิ่มๆนั้น นิ้วที่เรียวยาวสวย สวยกว่าสาวๆหลายคนซะอีก   

“มาเมื่อเช้าครับพี่อ้น อันที่จริงจะมาเมื่อวานอ่ะ แต่ไอ้แพทมันรออาเปรมดิ์อะก็เลยมาวันนี้แทน” ต้าร์หันตอบผม ผมก็ยังคงจูบมือต้าร์เบาๆ

“ผมไม่ได้บอกพี่ตุ๊นะพี่อ้นว่าผมมา” ต้าร์หันมาบอกผม ผมก็ทำท่าตกใจเหมือนกัน มันหนีกลับมาเที่ยวอีกแล้ว หาเรื่องแท้ๆ

“อ้าว..ทำไมทำอย่างนั้นละต้า ตุ๊มันหวงต้าร์นะ “ ผมต่อว่าต้าทันที ก็หวงอกคนเป็นพี่ชายเหมือนกัน

“ก็ถ้าบอกจะได้มาเหรอ ...ต้าร์นะคิดถึงพี่อ้นจะแย่อยู่แล้วอ่ะ”ต้าบอกผมและค่อยขยับเข้ามาใกล้ผม ทำปากเผยอจะจูบผม ผมก็พยักหน้าว่าให้ขยับมานั่งบนตักผม ผมจะได้สนองให้ได้

        ต้าร์มองหน้าผมว่าโอเคผมก็ดันเบาะไปด้านหลังให้สุดแต่พอที่ผมจะแตะเบรคและคันเร่งได้ ต้าก็ปลดเข็มขัดและเลื่อนตัวจากที่นั่งข้างคนขับและมานั่งที่ตักของผม ต้าร์โอบรอบคอผมไว้และประกบปากจูบผม

        ตอนนี้ผมขับมาที่ถนนใหญ่แล้ว เวลานี้ก็เที่ยงคืนกว่าๆแล้วถนนก็เริ่มจะว่างๆไม่ค่อยมีรถเยอะและผมสองคนก็จูบกันแรกลิ้นกันอย่างเมามัน ในขณะที่ผมก็ทำหน้าที่คนขับรถไปด้วย สกิลนี้ผมฝึกมาบ่อยจนชำนาญการแล้ว   

        ผมขับมาจนถึงคอนโดของผม ไอ้ดิมมันรู้ดีว่าที่ไหน ผมเลี้ยวเข้าไปจอดใต้คอนโดข้างๆรถไอ้ดิม ผมเห็นเหมือนกับว่ามันกำลังพันผ้าเพื่อห้ามเลือดแพทก่อน ผมกดเปิดประตูรถคันหรูผม ประตูอัตโนมัติ เปิดแบบปีกนก ไอ้ดิมมันหันหลังมาเจอผมที่มีต้านั่งตักอยู่

“เฮ้ย อย่าบอกนะว่ามรึงขับมาแบบนั้น” ไอ้ดิมมันถามผม ผมหยักคิ้วให้ผมเทพมากครับ ต้าร์ก็ลุกออกไปก่อนตามด้วยผม

“พี่อ้น พี่ดิม ผมจะไปนอนคอนโดไอ้เดฟนะพี่ เพราะว่ามีน้องมารอให้ระบาย”  ไอ้เอ็กซ์มันบอกผม

“เมื่อกี้มรึงไม่เข็ดเหรอสาด เอาไม่ดูเลยว่ามากับผัว” ผมเม้งไอ้เอ็กซ์น้องชายผม

“อันนี้เด็กผมสองคน น้องเขาบอกค่าเทอมไม่พอ ผมสองคนก็เห็นใจเลยให้มารับจ๊อบ”ไอ้เอ็กซ์น้องผม ผมก็โบกมือให้ไป แพทลุกขึ้น ต้าเดินเข้าไปประครองแพท

“ไปเจอกันที่บ้านตอนเช้าเลยวะ กรูเอาพี่มรึงไปส่งเอง” ผมบอกไอ้เดฟมันก็ยกนิ้วโป้งให้ว่าดีและพวกนั้นก็รีบขับรถออกไป ผมเห็นไอ้ดิมมันแบกกระเป๋าแพทย์ พวกนี้มันต้องมีติดรถไว้ตลอดเพื่อเกิดเหตุฉุกเฉินบทท้องถนนมันจะรีบเข้าช่วยพวกเขาได้ทันที  อันนี้ผมชื้นชมมันเลยจริงๆ ไม่ใช่แค่ดิมนะ ทุกคนและรถทุกคันต้องมี

     พวกผมพากันขึ้นห้องพักทันทีเพื่อไอ้ดิมจะได้รีบทำแผลให้แพท ห้องพักผมเป็นแบบห้องสูทมีสองห้องนอนเป็นห้องที่ตกแต่งแบบทันสมัย ห้องพักเป็นแบบสมาร์ทโฮมไฟในห้องผมสั่งได้จากมือถือและเสียง  ไอ้ดิมมันจัดโต๊ะและต้าก็พาแพทไปนั่งลง ดูจากสีหน้าแพทที่อดทน ผมว่าคงเริ่มปวดบ้างแล้ว

“ขอพี่ดูนะครับ”ไอ้ดิมมันบอกแพท แพทก็ยอมแต่โดยดี ผมก็มองต้าและเดินเลี่ยงไปเข้าห้องนอนของผม และตรงไปเข้าห้องน้ำ ต้าร์เดินตามผมเข้าไป ผมจัดการล้างหน้าล้างตาตัวเอง มีคนมากอดผมจากด้านหลัง นั้นก็คือต้าร์  ไม่กอดเปล่า เอามือลูปไล้ซิกแพคผมด้วยและไต่ขึ้นมาถึงหน้าอกผมและลูบคลำแผ่นอกที่เต้มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ผมเป็นคนชอบบอดี้เวทมากและช่วงที่ไปฝึกผมก็ต้องฟิตร่างกายให้มากขึ้นเพื่อรองรับการฝึกที่โหดแต่ผมไม่ชอบมีกล้ามเนื้อที่ใหญ่จนเกินไปเพราะผมไม่ได้ไปลงประกวดนักล้ามครับ

   ผมก็พลิกต้าให้ขึ้นมานั่งบนอ่างล้าง ผมก็แหวกขาเรียวยาวนั้นให้กางออกและผมก็แทรกตัวเข้าไปอยู่ระหวางกลาง คู่ขาเรียวยาวก็หนีบเอวผมไว้ทันทีอย่างรู้งาน  ผมนี้เลือกอ่างล้างมือแบบแข็งแรงและทนทานก็เพื่อเอาไว้ทำแบบนี้แหละครับ

“อืมม” ผมประกบปากเรียวบางและสวยของต้าร์ เราสองฟัดกันเหมือนอดยากปากแห้งมานานแต่สำหรับผมจริงๆนะไม่อดหรอก มาให้ผมฟันนับไม่ถ้วนแต่มันต่างกันกับฟันเมียจริงๆ อย่างที่เขาบอก อาหารว่างกับอาหารหลักมันต่างกัน  ผมจัดการถอดเสื้อสูทต้าออกไปและเหวี่ยงไปไหนก็ไม่รู้ ต้าร์ก็ปลดเข็มขัดกางเกงผมไปด้วยปากก็จูบ  ผมก็ถลกเสื้อเชิ้ตตัวบางขึ้นและไซ้ไปที่ยอดประถุมถันนั้นทำเอาต้าร์แอ่นสู้ลิ้นผมและบิดไปมา

“พี่อะ...อ้น...ซี้ด...ต้าร์...” ต้าร์ครางเรียกชื่อผมเสียงขัดๆ

“ต้าร์..ทำไม...ครับ...อืมมม..บอกพี่ซิ”ผมแกล้งยั่วและเงยหน้ามองคนที่หน้าตาเหยเกเพราะลิ้นของผม คนที่ผมมองก็กำลังกลืนน้ำลายลงคอ

“อยากได้อ่ะ พี่อ้น”

“อยากไอ้อะไรครับ “ ผมถามและยิ้มเจ้าเหล่

“ของพี่อ้น..นะ..นะ.”มีทำเสียงอ้อนผม  ผมก็จัดการอุ้มต้าร์แบบท่าอุ้มแตง ต้าร์ก็กอดคอผมด้วยปากผมสองคนก็จูบกัน ผมพาต้าร์มาที่เตียงนอนของผมและทิ้งตัวต้าร์ลงผมก็ยืนปลดกางเกงยีนส์ให้หลุดพ้นออกไป ถอดทีเดียวสองชั้นเลยผมทำให้เห็นส่วนกลางอย่างชัดเจน มันตะหงาดมากพร้อมรบ

“อยากละซิ...ไอ้ติมแท่งนี้เด็ดกว่าแมกนั่มอีกนะ” ผมพูดบอกต้า ต้าก็ถอดกางเกงตัวเองออกและโยนไปทันที ผมก็ค่อยๆคลานขึ้นไปค่อมและจัดการคนที่นอนซะดิ้นพล้าดไปมากและร้องครวญครางจนต้องร้องขอให้จัดการเขาซะที แม้ถ้าอีพี่มาได้ยินน้องมันตอนนี้นะ ฮาๆ

“หมับ” ต้าพลิกร่างมากอดผมและเอาหัวหนุ่นที่ไหล่ผม  หลังจากที่สู้รบกับผมจนได้เหงือท่วมตัวเลยทีเดียว ถามว่าผมรักต้าไหมรักครับ แต่เรื่องเอาแต่ใจนี้แหละผมนี้เป็นคนไม่ชอบให้มาทำตัวเป็นเจ้าของผม ผมชอบอิสระ

“ฟ๊อด” ผมหอมต้าที่หน้าผาก

“ต้าร์โคตรคิดถึงพี่อ้นเลยอ่ะ ต้าร์ไม่อยากกลับไปเรียนแล้วอยากโอนมาเรียนที่นี้เลยแต่..”

“ตุ๊มันไม่ยอม ต้าร์ และอีกอย่างต้าร์ก็จะจบแล้วนะ และถ้าจบมาจากที่นั้นดีกรีมันดีกว่า “ผมบอกต้าเพราะว่าผมก็ไม่อยากให้ต้ามันดื้อกับลุงภาษญ์และไอ้ตุ๊เหมือนกัน

“ถ้าซิวมาก็ต้องมาเริ่มต้นใหม่หลายตัว มันไม่คุ้มเลยนะต้าร์” ผมพูดให้ต้าร์ฟัง

“ พี่อ้นรักต้าร์ไหม” ต้าร์ถามผมพร้อมกับเอามือลูบใบหน้าผม

“รักซิ ไม่รักจะเอาทำเมียเหรอ” ผมบอกต้า มีอาการค้อนผมอีกน่ะ

“พี่ก็รู้ว่าต้ารักพี่” ผมพูด

“รู้ด้วยเหรอ”ต้าร์ถามผมด้วยน้ำเสียงแปลกใจ

“ไม่งั้นจะยอมเป็นเมียพี่เหรอ” ผมตอบทำเอาคนที่ค้อนผมหัวเราะในลำคอเบาๆ ต้าร์เอานิ้วมาไต่ไปตามล่องซีกแพคผมวนไปมา ผมก็มองต้า

“แต่ต้าร์รู้สึกเหมือนพี่รักใครอยู่ยังไงก็ไม่รู้” ต้าร์พูดผมก็เอามือลูบใบหน้าของต้าร์ ต้าร์เป็นคนที่หล่อ ต้าร์เคยเป็นดารานายแบบแต่ก็ถูกส่งตัวไปเรียนที่อเมริกาซะก่อน บ้านนี้หน้าตาดีทั้งบ้าน ดังนั้นโรงแรมก็ไม่ต้องไปหาพีเซนเตอร์ที่ไหนลูกๆ นี้แหละ

“แต่พี่รักต้าร์มากขึ้นนะ แต่จะให้มากกว่านี้..เลิกวีนเลิกเหวี่ยงได้ไหม ต้าร์ก็รู้ว่าพี่ไม่ชอบ” ผมบอกกับต้าร์

“ก็ต้าร์อยากเป็นคนเดียวของพี่นี้ ...ตั้งแต่...พี่ขวัญแล้ว..ต้าร์”

“ต้าร์..พอเถอะ...ขวัญนะเขาเสียไปแล้วและยังไงขวัญก็เป็นแฟนไอ้ตุ๊มัน” ผมหันไปพูดกับต้าร์ทำหน้าจริงจัง ต้าร์ก็พยักหน้าไปอย่างนั้นแหละ

“พี่อ้น” ผมดันตัวเองขึ้นกึ่งนั่งกึ่งนอน  ต้าร์ก็เรียกผม และเข้ามากอดผมอ้อนผม

“มีอะไรมาอ้อนพี่” ผมถามต้าร์ ต้าร์ก็เงยหน้ามองผม

“พี่อ้น...ต้าร์จบแล้วเราแต่งงานกันนะ” ผมสะบัดหน้ามามองต้าร์

“ต้าร์อันนี้ควรจะเป็นพี่บอกเรานะ และพี่ยังไม่พร้อม”ผมพูดและรีบบอกปัดต้าร์ทันที

“พี่อ้นอีกตั้งหนึ่งปี “ ต้าร์พูด

“พี่ก็ยังไม่พร้อมอยู่ดี”ผมพูด ต้าร์ขมวดคิ้ว

“พี่ไม่เคยคิดเรื่องนั้นกับผมเลยใช่ไหมพี่อ้น” ต้าร์ถามผม ต้าร์เงยหน้ามองผม 

“ต้าร์มันยังเร็วไปที่จะมาพูดเรื่องนี้ตอนนี้ “ผมพูดกับต้าร์

“เหมือนพี่ยังรอใครอีกอ่ะ “ ต้าร์พูดเสียงสั่นๆ

“หมับ”ผมดึงเขาเข้ามากอด

“ไม่มีใครหรอกแต่พี่ยังมีภาระเยอะแยะ เอาเป็นว่ารอน้องๆพี่เรียนจบแล้วเรามาคุยเรื่องนี้กัน นะต้าร์”ผมพึดและกอดเด็กน้อยของผม กอดไว้และโยกเบาๆ ต้าร์พยักหน้าเบาๆ ผมรับรู้ได้

“พี่อ้น...”ครับ”

“ปลอบอีกรอบได้ไหมอ่ะ” ต้าร์เงยหน้ามามองผม ผมเพิ่งจะรู้สึกว่ามือเขากำเจ้าโลกของผมอยู่

“หื่นจริงๆเมียใครวะ ...เอา ....ขอมา..ผัวจัดให้” ผมพูดและต้าก็เปลี่ยนท่าเป็นนั่งค่อมผมแทน ตอนนี้สงครามก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งผัวเมียตีกันอยู่ในรังนกกระจอก ซี้ดอ้า ซี้ดอ้า...
******************************************************

พี่ดิม

   ผมจัดการทำแผลให้น้องแพท ผมเตรียมเครื่องมือไว้ยามฉุกเฉิน อันนี้พ่อผมบอกไว้และทุกคนต้องมีติดไว้ในรถทุกคัน เวลาเดินทางไปไหน เจอใครเจ็บปวดอุบัติเหตุจะได้ช่วยเหลือเขาได้ทัน

“พี่เย็บแผลให้แล้วนะครับแพทเพราะว่ามันบาดค้อนข้างลึกแต่เย็บแค่สามเข็มครับ “ ผมบอกแพท แพทก็มองผมแต่ยังไม่ได้พูดอะไร

“มันจะรู้สึกชาไปเกือบหนึ่งชั่วโมงนะครับ” ผมบอกแพทแพททำท่าจะลุกขึ้น

“พี่มียานะ ยาแก้ปวดเดี๋ยวรอแพทอาบน้ำก่อนดีกว่าเพราะว่ายามันแรงอ่ะ แพทจะง่วงนอน” ผมบอกแพท แพทก็แค่มองหน้าผมและพยักหน้าแค่นั้นเหรอ ผมได้แต่นั่งเหวอ

“ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ”

“แพทอย่าให้แผลโดนน้ำนะครับ....พี่เข้าไปอาบน้ำด้วยไหมครับ พี่จะได้ช่วยถือแขนแพทไว้ไม่ให้โดนน้ำ”ผมรีบยื่นข้อเสนอให้แพท แพทหันมามองหน้าผม ผมรีบยิ้มทันที หมอคนนี้ดีนะเสนอเข้าไปดูแลยันในห้องน้ำเลย ยิ้มแอบน้ำลายไหล

“ผมเอาถุงพลาสติกห่อไว้ก็ได้มั้งครับ ไม่ต้องลำบากพี่เข้าไปอาบน้ำกับผมหรอกครับ ขอบคุณ” แพทปฏิเสธความหวังดีแต่ประสงค์ร้ายของหมอดิมซะงั้น ผมได้แต่มองร่างงามๆในสายตาของผมเดินหายเข้าห้องนอนอีกห้องไปทันที ผมก็จัดการเก็บอุปกรณ์ทุกอย่างและเดินกะจะไปนั่งรอนอนรอน้องแพทในห้องนอนแต่

“แกร็กๆ “ น้องแพทล๊อกประตู

“แพท ...ล๊อกประตูทำไมครับ...แล้วพี่ดิมจะเข้ายังไงละคร๊าบบบ”ผมถามแพท แต่ไม่มีการตอบรับออกมาเลย ผมยืนกอดอกอยู่พักหนึ่งแล้ว ผมก็เกิดไอเดียร์ ใช่ไอ้อ้นมันมีกุลแจสำรอง ได้เล่นแบบนี้กับพี่เดี๋ยวพี่ดิมเล่นด้วยครับ ผมเดินไปห้องนอนอีกห้อง ห้องนอนไอ้อ้นมัน และก็เปิดประตูเข้าไป


“เว้ยยยย” ไม่ใช่แค่ผมครับไอ้อ้นด้วย มันกำลังเด้งดึ้งเด้งดึ้งกับน้องต้าร์บนเตียง

“ไอ้...ไอ้..เวร..มรึง เป็นบ้าอะไรของมรึง” ไอ้อ้นมันด่าผมและปาหมอนใส่ผมอีก ผมเองก็หันหนีครับ มีแหล่ตามองว่าเขาสวมเสื้อ้ผากันหรือยัง ยังอีก

“ทำไมกรูต้องเข้ามาเจอมรึงสภาพและกิจกรรมแบบนี้ทุกทีเลยฟ่ะ”ผมบ่นให้มันได้ยิน

“กรูซิต้องถามว่ามรึงมากกว่าว่าทำไมคุณมรึงชอบเข้ามาในช่วงที่กรูเข้าได้เข้าเข็มตลอดวะ ...และมีอะไร...นี้ก็ไม่อายเลยโยกไม่หยุด” ไอ้อ้นมันว่าผมและบ่นต้าที่หันมายิ้มให้ผม ถึงแม้ว่าจะมีผ้า ปูที่นอนคลุ้มสองร่างนั้นไว้ครึ้งท่อนก็เถอะ แต่มันก็จินตนาการได้ว่ากำลังเสียบกันอยู่ อยากรู้จริงๆถ้าไอ้ตุ๊มาเห็นนี้จะเป็นยังไง

“ขอกุลแจสำลองได้ป่ะ...น้องเขาล๊อกประตูกรูเข้าห้องไม่ได้” ผมพูดและไอ้อ้นมันก็เปิดลิ้นชักและโยนกุลแจมาให้ผม ผมก็รับไป

“รีบออกไปเลยกรูกำลังจะ...”

“จะ...จะ..อะไรอะ” ผมถามมัน

“โป๊ก” หมอนอีกใบ อยากรู้จริงๆมรึงมีกี่ใบ ปาอยู่นั้นแหละ

“ถึงจุดสุดยอด มรึงไปได้แล้วเห็นหน้ามรึงแล้ว น้ำกรูมันไม่มา ออกไปไอ้หมอหมาดิม!” ไอ้อ้นผมก็ปิดประตูลงและรีบไปไข ขณะที่กำลังจะไข ประตูก็เปิดออก น้องแพทแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เสื้อผ้าไม่รู้ของใคร

“ผมโทรหาไอ้เอ็กซ์มันบอกว่าเสื้อผ้าในตู้ของมันผมใส่ได้” แพทพูด ผมก็ยิ้มๆ 

“มีของพี่ด้วยนะ เพราะว่าพี่ก็มาค้างที่นี้และ”

“นอนกับเด็กที่นี้....ไม่ต้องบอกหรอกครับผมทราบ” น้องแพทพูดและเดินผ่านผมไปเฉยเลย ผมก็ยิ้มๆ

“ผมจัดที่นอนไว้แล้ว พี่เลือกเอาแล้วกันว่าจะนอนซ้ายหรือขวา “ แพทบอกผม ผมก็ยิ้มๆ แสดงว่าให้นอนเตียงเดียวกันได้ผมเดินเข้าไปก็เห็นที่นอนที่มีแค่หมอนข้างกัน แค่นี้เหรอที่จะหยุดพี่หมอดิมได้

    หลังจากที่ผมอาบน้ำแต่งตัวก็จัดเตรียมพวกยาแก้ปวดไว้ให้แพท ยาที่ผมมีจะค่อนข้างแรงแต่ระงับปวดได้ทันที ที่ค้อนค้างแรงคือมีฤทธิ์กล่อมประสาททำให้ง่วงนอน เหมือนจะเข้าทางหมอดิม ถ้าหลับขึ้นมาหมอดิมขอน้องแพทเป็นหมอนข้างให้ดิมสักคืนนะครับ แอบขอโทษอาเปรมดิ์เบาๆ

“มาแล้วหรอครับน้องแพท พี่ว่าเออ ทานยาแก้ปวดเลยไหมครับ และน้องแพทจะได้หลับ...พักผอนนะครับ” ผมพูดเกือบหลุดแล้วไหมละ

“ครับพี่ดิม “แพทพูดอย่างว่าง่าย ง่ายจริงๆ ผมเห็นแพทขึ้นไปนอนที่เตียงริมสุดทางด้านซ้ายมือ

“นอนริมเลยเหรอครับพี่กลัวว่าแพทจะตกเตียงเอานะครับ” ผมถามแพท แพทเงยหน้ามองผม

“พี่ดิมก็นอนฝังนั้นนะครับผมเอาหมอนข้างกั้นไว้แล้วคงรู้อาณาเขตตัวเองนะครับ” แพทพูด ผมพยักหน้าและส่งเม็ดยาแพท พร้อมกับขวดน้ำที่เพิ่งเปิดใหม่ๆ ให้แพทรับไป แพทเงยหน้ามองผมและหย่อนเม็ดยาใส่ปากไป  ผมก็ลากเก้าอี้มานั่งใกล้ๆแพท

“ แพทไม่นอนราบไปเลยละครับ”ผมถามแพท แพทหยิบหมอนมาหนุนไว้ที่ด้านหลัง กึ่งนั่งกึ่งนอน ผมก็มองคนที่ดูเหมือนจะสลึมสลือด้วยฤทธิ์ยา

“แพท..แพท”ผมเรียกผมแพท เขาก็หันมามองผม ดูจากอาการน่าจะง่วงมาก ผมขยับเข้าไปใกล้แพท

“นอนราบไหมครับจะได้หลับได้สบาย”ผมถามแพท  แพทยเงยหน้ามองผม ผมได้เห็นใบหน้าแพท ภาพอาเปรมดิ์มันปรากฏบนใบหน้าแพท

“ทำไมพี่พึ่จะเจอแพทนะ คนอะไรนะน่ารักขนาดนี้ พี่คงจะปล่อยไปไม่ได้นะแพท” ผมพูดกับคนที่นั่งสลึมสลือ ผมทำท่าจะจูบแพท แต่แพทลืมตาขึ้น ผมก็ตกใจ แพทคว้าเสื้อผมให้ขึ้นไปนั่งค่อมและแพท  แพทพลิกตัวขึ้นมาค่อมผม
“คืนนี้จะขย่มพี่เหรอครับ” ผมถามแพท แพทก็ยิ้มและรวบมือผมขึ้น แพทค่อยก้มลง หมอดิมเผยอปากรอเลย รอการจุ๋มพิศ

“แกร็ก!”เสียงเหมือนบางสิ่งกำลังขบเข้าหากัน ผมจำได้ดีมันเหมือนกุลแจมือ แพทไม่ได้ก้มลงจูบผมแค่ก้มลงมองหน้าผม

“กึก” มือผมถูกล๊อกไว้ที่หัวเตียงทั้งสองมือเลย ผมเงยหน้ามอง จะดึงก็ดึงไม่ออก

“พี่นี้มันเจ้าเหล่จริงๆนะพี่ดิม เอายาแรงให้ผมกินและกะว่าผมจะตกเป็นของพี่เหรอครับ “ แพทถามผม แพทลุกขึ้นกอดอกมองผม

“แพทพี่ไม่ได้..”

“ก็เห็นอยู่ว่าจะทำอะไรผม ...คืนนี้นอนแบบนี้แล้วกันนะ ตื่นมาค่อยไขกุลแจออก...กูดไนท์ครับพี่ดิมจอมหื่น!” แพทพูดและหยิบกุลแจวางไว้บนโต๊ะอีกข้าง นั้นแปลว่าเขาจะไปนอนอีกข้างหนึ่ง ซึ่งผมนี้อยู่แบบหมิ่เหม่มากอยู่บนเตียงนอน

“แพททำไมล๊อกพี่ไว้แบบนี้ละครับแล้วพี่จะนอนยังไงละคร๊าบ” ผมกระดกหัวขึ้นและถามแพท

“นั้นมันปัญหาของพี่” แพทบอกผมและแพทก็จัดการทิ้งตัวลงนอน

“แพทถ้าพี่ปวดฉี่ละพี่จะไปยังไง “ผมถามแพท เขาก็พลิกมามองผมและ

“นั้นก็ปัญหาของพี่” แพทพูด

“แพทถ้า....” ผมกำลังจะถามแพทพลิกมามองผมด้วยสายที่เริ่มหงุดหงิด

“นั้นก็ปัญหาของพี่ใช่ไหมคร๊าบ” ผมถามแพทกลับ

“ผมจะนอน ผมง่วงแล้วและผมต้องตื่นไปหาพ่อผมแต่เช้า พี่ช่วยเงียบๆได้ไหมครับ..ขอบคุณ” แพทพูดและแพทก็ทำการนอนลง แม้นอนสบายเลยนะแล้วหมอดิมละครับ โธ่! อย่างที่น้องๆผมมันบอกจริงๆ ว่าแพทไม่ธรามดา แต่พี่ดิมก็อยากได้อยู่ดีนะ นี้แหละหนุ่มในฝันของดิม ศรีภรรยาในอุดิมคติ ผมชะเงอมองตกลงน้องแพทจะใจร้ายปล่อยพี่หลับแบบนี้จริงๆเหรอครับ ผมสังเกตุเห็นว่าคนที่นอนนั้นหลับสนิทแล้วดูจากการหายใจที่เป็นจังหวะสมำเสมอกัน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-06-2020 23:56:26 โดย PFlove »

ออฟไลน์ PFlove

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
“ กริ้งๆๆๆๆ”  เสียงมือถือผมดังขึ้น แต่ทว่ามันมาวางอยู่บนเตียงข้างๆผมได้ไหง ผมรีบลืมตา สิ่งแรกที่ผมมองคือแพท แต่ว่ามันว่างเปล่า แพทไปไหนหรือออกไปข้างนอกห้องแล้ว ผมเหลือบมองเวลาทีมือถือ นี้เกือบจะเก้าโมงเช้าแล้วเหรอ  ผมต้องรีบขับรถกลับบ้านซะด้วยกลับบ้านที่ค่ายทหารครับ ผมก็จะรีบลุกแต่

“กึก” ติดครับติดกับหัวเตียงอยู่ผมลืมไปว่าโดนแพทใส่กุลแจมือไว้ที่หัวเตียง ผมเห็นแพทเอากุลแจใส่ไว้ในลิ้นชักแต่มันไกลเกินที่จะหยิบ


“Hay Google โทรหาเพื่อนซี่หน่อย” ผมใช้คำสั่งกับโทรศัพท์ไอโฟนรุ่นใหม่ล่าสุด แต่ผมลืมไป ปกติใช้Google Home ที่บ้านบ่อย

“ฉันซิริ  ไม่ใช่กูเกิล” มือถือผมทักท้วงกลับมาอย่างไว

“ขอโทษที่ซิริ แบบว่ามันเคยปากอ่ะซิริ โทรหาเพื่อนซี่หน่อยผู้กองอ้นนะ” ผมบอกมือถือของผมใหม่

“คุณคงคุณเคยกับกูเกิลดีอยู่แล้ว ถ้าอย่างน้นก็กลับไปใช่กูเกิลเหมือนเดิมเถอะ!” อ้าว!เวรแล้วดิม มรึงจะมางอนอะไรตอนนี้ครับซิริ กลับมาก่อนเฮ้ย ไปเลย  มันออกไปโดยอัตโนมัต จะโทรหาเพื่อนซีดูซิ มือถือยังไม่เข้าใจ!

“ไอ้อ้นนนนน))))))))))” ผมตะโกน มีแต่ความเงียบครับ ผมก็หันซ้ายแลขวา ว่าจะมีอะไรมาเป็นตัวช่วยผมได้บ้าง มองแล้วก็ไม่มี ผมเลยลองขยับสงสัยต้องพังเตียงไอ้อ้นแล้วละ ลองเรียกแพทก่อนดีกว่าไหม

“แพทททท))))))))” ผมเรียกแพท แต่ก็ไม่มีการตอบรับใดๆ ผมเลย

“ปึก!” ที่เดียวเลยหลุดมาเลยครับหัวเตียงไอ้อ้น มรึงซื้อใหม่เถอะครับ ผมลุกขึ้นมาได้ก็เดินไปที่ข้างเตียงฝั่งที่แพทนอน ผมกะจะหากุลแจ ผมเห็นแพทใส่ไว้ในลิ้นชีก จะเปิดก็ไม่ได้มันติดไอ้หัวเตียงนี้ก็เลยเตะมันล้มลง ผมก็มองหาแต่ไม่มีเลย หรือว่าแพทเอาไปด้วย แสบจริงๆลูกอาเปรมดิ์

    ผมเดินลากหัวเตียงออกมาด้านนอกห้อง ก็ไม่เจอใครสักคน แพทก็ไม่อยู่ ไปไหนกันหมดนะ ผมเดินไปที่ห้องนอนไอ้อ้น ผมจะบิดลูกบิดก็ไม่ได้ติดหัวเตียง เลยต้องใช้ความสามารถที่ร่ำเรียนมาใช้ข้อหนีบนี้แหละ น้องแพทจะรู้ไหมว่าพี่ดิมลำบากขนาดไหน จนประตูถูกเปิดออกผมกะว่าจะต่อว่ามันซะหน่อยว่าทำไมไม่ได้ยินที่ผมเรียก

“เว้ยยย” ผมร้องเสียงหลงเลย

“ไอ้หมอ..หมา..ดิม” ไอ้อ้นมันกัดฟันเรียกชื่อผมเพราะว่ามันกำลังจะเข้าได้เข้าเข็มกับน้องต้าร์แต่เช้าเลยเหรอวะ แถมกำลังจะจะจัดกันบนโต๊ะหนังสือ

“ไอ้หมอหมาดิม มรึงนี้มันมารกรูที่แท้ทรู มีอะไรครับ” ไอ้อ้นมันด่าผมทั้งที่มันหันหลังอยู่

“คือว่ากรูเรียกแล้วมรึงไม่ได้ยินอ่ะ” ผมพูด

“จะเรียกกรูทำไม กรุพ่อมรึงเหรอ ตื่นมาก็เรียกกรู” ไอ้อ้นมันบ่นผม

“ก็กรู...โดนน้องแพทใส่กุลแจมือล๊อกไว้ที่หัวเตียงอ่ะ “ ผมพูด ต้าร์ก็ปิดปากขำผม เพราะว่าเขาเห็นว่าผมลากอะไรมาด้วย

“พี่อ้นดูพี่ดิมดิ..ฮาๆ “ ต้าร์หัวเราะผม ไอ้อ้นมันหันมาแต่ผมหลับตาปรี

“ไอ้ดิมกรูไม่ได้โป้สาด มีผ้าขนหนูพันอยู่ “ ไอ้อ้นมันพูด ผมก็ค่อยๆลืมตาดู จริงด้วย  ผมก็ยกหัวเตียงมันที่ผมดึงออกมาให้มันดู

“ไอ้เวร นี้มรึงทำร้ายข้าวของกรูอีกแล้วเหรอครับ “ไอ้อ้นมันหันมาเห็นถึงกับเม้งผมใหญ่เลย

“ก็กรูเรียกมรึงแล้วนี้หว่า” ผมพูด

“เป็นไงละพี่ดิม ยังจะจีบไอ้ไอแพทอีกป่ะ” ต้าร์ถามผม ผมหยักไหล่

“แบบนี้พี่ชอบ” ผมพูดกับต้าร์

“งั้นมรึงก็อยู่แบบนั้นไปแล้วกัน”ไอ้อ้นพูด

“ไอ้เวร...กรูต้องกลับไปบ้านที่ค่ายทหารโว้ยย เอาลูกกุลแจสำลองมาให้หน่อยเพราะว่ากรูหาลูกกุลแจไม่เจอ และน้องแพทไปไหนก็ไม่รู้” ผมพูด

“ไอ้แพทมันออกไปแล้วพี่ดิม เพราะว่าอาเปรมดิ์น่าจะมาถึงตอนเที่ยง” ไอ้แพทมันบอกผมไว้และมันคงกลับไปเก็บของที่โรงแรมผมนะ “ต้าร์บอกผม ผมก็ทำหน้าเสียดายมากไม่ได้ลำลาเลย เบอร์ก็ไม่ได้ 

“พี่อ้น ต้าร์ต้องรีบกลับแล้วพี่ตุ๊จะมารับผมที่โรงแรมอ่ะ พี่แฝดอ่ะบอกพี่ตุ๊ว่าผมมาด้วย” ต้าร์พูดไอ้อ้นมันก็จัดการจะรีบแต่งตัวทันที ไหนมันบอกไม่กล้วไอ้ตุ๊ไงแต่.....

“เดี๋ยวๆ ช่วยกรูก่อนอ้น” ไอ้อ้นมันหันมามองหน้าผม

“ลูกกุลแจมีแค่ชุดนั้นแหละสาด”ไอ้อ้นพูด

“พี่อ้น” ต้าร์เรียกไอ้อ้น ไอ้อนมันก็เดินไปเปิดตู้นิรภัยและมันก็หยิบ ปืนครับ ผมนี้สะดุ้งเลย

“พี่อ้น..เอาอย่างนี้เลยเหรอ” ต้าร์เรียกไอ้อ้นเสียงหลง

“ก็ต้องวิธีนี้แหละครับ “ ไอ้อ้นมันพูดและพยักหน้าให้ผมเข้าไปและมันก็ลากโต๊ะมาวางไว้และให้พยักหน้าให้ผมยกเอาหัวเตียงนอนขึ้นไปวางและมันก็ทำท่าจะเล็งครับ

“ไอ้อ้นมรึงตื่นยังวะ” ผมถามมันก่อนเพื่อว่ามันยังเมาขี้ตาอยู่จะยิ่งมือผมเอา

“พอได้...”ไอ้อ้นพูดและทำท่าจะเล็ง

“อันนี้ไหมวะ” อะจ๊ากมันเอามือแตะๆที่ข้อมือผม

“ไอ้สาดนั้นมือกรู”

“ฮ่าๆ กรูล้อเล่น ...เอาน่าไว้ใจกรู อ้นนะสไนเปอร์ ยิ่งไกลๆยังโดนแล้วแบบนี้มันระยะเผาขนมันจะพลาดได้ไง” ไอ้อ้นมันถามผม และมันก็เล็ง

“ปัง” เสียงไม่ดังมากมันเก็บเสียงแต่กระสุนกระเด็นไปในห้องน้ำ ผมนี้หลับตาปี๋เลยครับ พอสิ้นเสียงปืนก็ค่อยลืมตา กุลแจมือหักไปเป็นสองท่องครับ ผมไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร บุญแท้ๆยกมือไหว้

“พี่อ้นอ่ะ ต้าร์โคตรลุ้นเลยอ่ะ แต่พี่อ้นสุดยอดเลยอ่ะ “ ต้าร์รีบเข้ามากอดไอ้อ้นเลย ผมนี้แยกเขี้ยวใส่มันเลยไอ้อ้น เพราะมันจะทำเอาผมหัวใจจะวายครับ


    ผมเดินกลับเข้ามาที่ห้องนอนเพื่อจัดการแต่งตัวจะได้กลับไปบ้านและพาน้องแดนและน้องเดฟกลับบ้าน ผมจัดการแต่งตัว ผมเหลือบไปเห็นกระเป๋าสตางค์ของน้องแพท น้องเขาลืมไว้ ผมรีบเปิดดู เห็นภาพสมัยวัยเด็กน้องแพทและน้องๆแน่ๆเลย ช่างน่ารักทำไมผมถึงจำแพทไม่ได้นะ อ้อแพทใส่แว่นตานั้นเอง  ผมก็ดึงเอารูปออก

“พี่ขอนะแพท...จ๊วบ”ไม่ได้จูบคนจูบรูปถ่ายก็ยังดี

“พี่ดิม..ไอ้แพทมันบอกมันลืมกระเป๋าตังค์ไว้ผมจะเอาไปให้มันนะครับ”

“ที่ไหนเหรอครับ” ผมหันไปถาม ต้าร์ทำสีหน้างง

“ก็ลืมในห้องนี้นะครับพี่ดิม”ตาร์ชี้ในห้องนี้

“อ้อ พี่หมายถึงจะไปให้ที่ไหนครับ”ผมถามเพื่อว่าจะขอขึ้นไปดูหน้าแพทอีกครั้ง

“อ้อ...ผมคงต้องบินกลับเร็วๆนี้และมันคงแวะมาเอาเองนะครับพี่ดิม”น้องต้าร์บอกผม แม้น่าเสียดาย ผมก็จำใจส่งกระเป๋าสตางค์ให้น้องต้าร์ไป ผมเดินตามต้าร์ออกมาเห็นว่าไอ้นมันเสร็จเรียบร้อยแล้ว

“ไปวะรีบไปก่อนที่ไอ้ตุ๊มันจะมาดักรอรับต้าร์ และกรูจะงานเข้า” ไอ้อ้นมันพูดแม้ทีอย่างนี้มารีบ เมื่อคืนยังปากดีว่ามันเทพอยู่ ผมก็พากันเดินลงชั้นล่างและได้อ้นมันก็ขับรถออกอย่างไว ไม่ค่อยกลัวเลยนะ ผมนั่งด้านหลังแอบหลับทันทีที่มีโอกาส ไอ้อ้นกับต้าร์เขาก็คุยกันกระหนุงกระหนิง

“ฮัลโล...ไงแพท” ผมลืมตาโพลงเลยที่ได้ยินชื่อนี้ ต้าร์กำลังคุยสายกับแพท ไอ้อ้นมันมองผมยิ้มๆจากกระจกมองหลัง 

“พี่ดิมเหรอ...เออ..ไม่เป็นไรแล้ว..อะไรนะมรึงเอาลูกกุลแจไปด้วย ทำไมวะ อ้อ แกล้งพี่ดิมเหรอวะ ฮาๆ พี่อ้นจัดการให้แล้ว เออ.พี่เขาโอเค ว่าแต่มรึงเถอะเป็นไง อาเปรมดิ์ว่าอะไรรึงไหมวะ กรูรู้สึกผิดวะ  โอเค งั้นเจอกันวะ ยังไม่รู้ว่ารอคุยกับพี่ตุ๊ แค่นี้นะ บายวะ”  น้องต้าร์ ผมก็มองว่ายังไง ไอ้อ้นมันก็เลิกคิ้วสูงมองต้าร์อีกคน

“ไอ้แพทมันถามว่าพี่ดิมเป็นไง หลุดจากหัวเตียงหรือยัง และมันบอกว่ามันเอาลูกกุลแจไปด้วยเพราะว่ามันอยากรู้พี่จะแก้ปัญหายังไง ฮาๆ” ต้าร์บอกผมและมาขำผมอีกน่ะ

“ฝากบอกเพื่อนเราด้วยนะ อย่าให้พี่ดิมเจอน่ะ คราวนี้ไม่ให้หลุดมือไปแน่” ผมบอกต้าร์

“ได้ครับพี่ดิมผมจะบอกมันให้นะ”ต้าร์หันมาพูดกับผม

“เออ..พี่อ้น ต้าร์ว่าพี่ส่งผมที่หน้าร้านกาแฟสตาร์บัคส์ดีกว่าพี่อ้นเพราะว่า ถ้าพี่ตุ๊มารอแล้วไม่เจอผม ผมยังมีข้ออ้างว่าทำไม ” ต้าร์มับอกไอ้อ้น ไอ้อ้นมันก็พยักหน้าและมันก็เขาหาที่จอดส่งน้องเขาทันที

“โทรหาผมด้วยนะพี่อ้น “ต้าร์พูด ผมรู้สึกว่าต้าร์นะรักไอ้อ้นมากจริงๆแต่ดูไอ้อ้น ผมรู้สึกว่ามันยังไม่ได้รักต้าร์เท่าไหร่ เหมือนกับว่าคนนี้ไม่ใช่คนที่กุมหัวใจมันจริงๆยังไงก็ไม่รู้

“ครับผม...ถ้าพี่พักอีกรอบพี่จะบินไปหานะ ต้าร์จะได้ไม่ต้องมา “ ไอ้อ้นมันบอกต้าร์ ดูต้าร์ยิ้มมีความสุขที่ได้ยิน

“พี่ดิมสวัสดีครับ ถ้ายังไงผมจะพยายามช่วยนะให้พี่สมหวัง...แต่พี่ต้องรักแพทมันจริงๆน่ะ เล่นไม่ได้นะ”ต้าร์บอกผม ผมนี้ยกนิ้วให้เลย และต้าร์ก็เดินออกไปพร้อมกับโบกมือให้ไอ้อ้น ดูสายตายังอาลัยไอ้อ้นมาก

“ไอ้หมอดิมครับ มรึงควรจะย้ายก้นมรึงมานั่งข้างกรูครับ เพราะว่าถ้ามรึงนั่งหลังแบบนั้นกรูนิจะกลายเป็นคนขับรถมรึงไปทันที...มาครับมา” ไอ้อ้นมันพูดกับผมผ่านกระจกมองหลัง ผมก็เปิดประตูและลงมานั่งข้างคนขับคือไอ้อ้น

“โคตรง่วงเลยสาด กรูไม่ได้หลับไม่ได้นอน” ผมบ่นให้ไอ้อ้นมันฟัง

“แล้วมรึงคิดว่ากรูได้นอนเหรอครับ ....นี้กรูไม่เจอมันแค่สามเดือนนะไอ้ต้าร์นะ ดูมันให้กรูเอามันเมื่อคืน น้ำหมดตัวเลยสาด ต้องหาเกลือแร่แล้วกรู” ไอ้อ้นมันพูดและมันก็ออกรถ

“แล้วทำไมมรึงไม่นอนละครับหมอดิม” ไอ้อ้นถามผม ผมสะบัดหน้ามามองหน้ามัน

“จะนอนได้ไงครับ กุลแจมือที่น้องแพทใส้ไว้ให้ผมนะครับ  รู้สึกเหมือนถูกขึงพืดทั้งคืนเลยกรู ” ผมบ่นให้มันฟัง มันหันมาทำท่าจะหัวเราะผมอีก

“กรูกับต้าร์แอบไปเปิดประตูดู กรูก็คิดว่ามรึงเล่นเซ็กส์ฮาร์ดคอร์กันวะ ฮาๆ” ไอ้อ้น อ้อที่แท้มันก็รู้ว่าผมโดนกุลแจมือไว้ที่หัวเตียง

“กรูนี้ฮาร์ดคออยู่คนเดียวเลยสาด แต่น้องนอนหลับสบาย”ผมบ่นครับ น่าหนักอย่าให้พี่ดิมเจอนะน้องแพท

“แพทมันไม่ธรรมดา ถ้าธรรมดาคงไม่ต้องรอตกถึงมรึงหรอกครับไอ้ดิมกรูนิจัดไปแล้ว”ไอ้อ้นผมหันมายกนิ้วกลางให้มันแสดงอาการหวงทันที

“กรูว่าเขาไม่ไว้ใจมรึงง่ายๆหรอกว่า เพราะลุงสี่ที่เจ้าชูกรูกับมรึงนะยังเด็กๆ แต่ลุงสี่ก็คือไอดอลของเราสองคนนะโว้ย” ไอ้อ้นมันพูด ผมหันมามองหน้ามันว่าไม่สำหรับผมนะ

“ทำไมมรึงจะเลิก กรูว่ายาก ที่มรึงจะเลิกดิม” ไอ้อ้นมันพูด

ตรืดๆๆ เสียงมือถือมันดัง ไอ้อ้นมันหยิบมือถือมันขึ้นมาดูและมันก็จะพิมพ์ครับ ไม่พิมพ์ธรรมดามันพิมพ์สองมือครับ แล้วพวกมาลัยรถมันละครับ ผมก็ตื่นเลยครับจากสลึมสลืออยู่ ตาสว่าง

“ไอ้อ้นมรึงจะบ้าเหรอมรึงขับรถอยู่สาด”  ก็ต้องเป็นผมที่เอื้อมไปประครองพวกมาลัยแล่น มันก็ตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์และหัวเราะอีกด้วย

“ไอ้อ้น...”ผมเรียกชื่อมันเพราะว่าข้างหน้าเห็นแต่ไกลนั้นมันตำรวจจราจร

“อะไรวะดิมแค่นี้ทำป๊อด”ไอ้อ้นมันวางมือถือและหันมาเอาพวกมาลัยรถมันคืน ดิมหัวใจจะวาย จากที่ครึ้งหลับครึ้งตื่นตอนนี้ตื่นเต็มตาเลยผม ไม่กล้านอนอีกเลย มันหันมาเหล่ผม นี้มันแกล้งผมเหรอไอ้เพื่อนเวร

“ต้าร์บอกว่าไอ้ตุ๊มันจอดรอที่ทางเขาเลยกะว่าถ้ารถกรูไปจอดส่งนี้ งานเข้าตรงนั้นเลย เห็นไหมดิมกรูนี้เทพ” ไอ้อ้นมันพูด ผมนี้มองหน้ามัน แม้ทำมาเป็นปากดี ผมนั่งเพลินให้มันขับมาจนใกล้ถึงทางเลี้ยวเข้าบ้าน จัวหวะนั้นไอ้เดฟมันโทรหาผมพอดีเลยผมก็เลยกดรับสาย

“เอี้ยดดด” เสียงเบรคแบบกระทันหันทำเอามือถือผมกระเด็นลอยไปเลยและตกลงที่พื้น ผมจะหันไปด่ามันซะหน่อย ไอ้นี้มันขับรถได้แย่...แต่สิ่งที่ทำให้ตะลึงมากกว่านั้นนั้นคือมีรถที่กำลังจะเลี้ยวเข้าเหมือนกัน อยู่ตรงข้ามรถไอ้อ้น ไม่ใช่ใครอื่นไอ้ตุ๊ครับ ไอ้อ้นมันก็มองหน้าไอ้ตุ๊ ผมก็เห็นว่าต้าร์นั่งหน้ามากับมัน

“ไอ้อ้นไอ้ตุ๊ มันไปรับน้องมันมาวะ มรึง..ทำไงวะ ไอ้อ้น”

“ทำตัวปกติอย่าให้มันมีพิรุธนะมรึงทำได้ไหมไอ้ดิม” ไอ้อ้นมันบอกผม และไอ้อ้นมันก็ถอยรถออกหน่อยให้รถไอ้ตุ๊เลี้ยวเข้าไปก่อนและถามด้วยรถไอ้อ้น ไอ้ตุ๊มันจอดครับและไอ้อ้นมันก็จอดขนานกัน

“อ้นมรึงจะจอดทำไมวะ” ผมถามไอ้อ้น

“ก็ต้องทักทายดิวะ จะได้ไม่มีพิรุธ “ไอ้อ้นมันพูดและมันก็เปิดกระจกผมนี้ นั่งไม่กล้ามองเพราะคนที่นั่งข้างไอ้ตุ๊นี้แหละ

“ไปไหนมาครับครูตุ๊แต่เช้าเลย หรือว่ากลับเช้ากันแน่” ไอ้อ้นมันทักทายไอ้ตุ๊ มันก็ชะโงกมามองหาผมอีก

“มรึงสองคนซิกลับเช้า กรูนะไปรับน้องชายกรูกลับบ้าน “ ไอ้ตุ๊มันพูด

“ก็น่ะเมื่อคืนคิวเยอะเลยต้องกลับเช้า ว่าแต่ไปรับน้องคนไหนเหรอ “ ไอ้อ้นมันถามผมสะบัดหน้าไปมองหน้าไอ้อ้น

“สวัสดีครับพี่อ้น” ต้าร์ยกมือไหว้ไอ้อ้น

“ต้าร์เหรอ  กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ พี่ไม่เห็นรู้เลย” ไอ้อ้นมันพูด มันช่างเนียนมากจริงๆ

“เพิ่งมาครับพี่อ้น พี่อ้นละครับ หนีเที่ยวอีกแล้ว อย่าหนีเที่ยวบ่อยนะครับ เดี๋ยวแฟนจะ...งอน” ต้าร์พูด

“พี่ดิมสวัสดีครับ สบายดีนะครับ” น้องต้าร์ทักทายผม ผมก็ยิ้มกำลังจะอ้าปากพูดแต่ไอ้อ้นมันเอามือมาปิดปากผม

“ต้าร์ไปเข้าบ้านเถอะพ่อรอมรึงอยู่ “ ไอ้ตุ๊มันบอกน้องชายมัน ต้าร์

“ต้าร์กลับหรือยังให้พี่พาไปเที่ยวไหม จะได้คลายเครียดเรียนหนัก”ไอ้อ้นมันพูด

“ไม่ต้องน้องกรูไม่ใช่นักท่องราตรีอย่างพวกมรึง มรึงไปกันเองนั้นแหละดีแล้ว “ไอ้ตุ๊มันพูด ผมนี้อยากจะบอกว่าน้องมรึงนะรับงานให้พวกกรูตั้งแต่เมื่อคืน แต่ไอ้อ้นมันเอามือปิดปากผมไว้

“จริงอะพี่อ้นต้าร์.....ตื้ด” ต้าร์ทำท่าดีใจแต่ไอ้ตุ๊มันกดเลื่อนกระจกขึ้นและออกรถไปทันที ไอ้อ้นที่นั่งขำ และหันมามองผม

“เห็นไหม เรียนไว้นี้และขั้นเทพ มันจับกรุไม่ได้หรอกไอ้ดิม” ไอ้อ้นมันพูด

“แต่ดีที่กรูไม่ให้มรึงขับและเป็นคนคุยกับมันแทนกรู ไม่งั้นกรูนิโดนเป้งตั้งแต่เห็นสีหน้ามรึงแล้วไอ้หมอดิมครับ ...โกหกไม่เนียนไปเรียนมาใหม่ “ ไอ้อ้นมันว่าผมดิ มันกลับมาขึ้นรถและเลียวรถเพื่อจะขับผ่านบ้านของผม

“เอาละ เชิญครับ “ ไอ้อ้นมันบอกผม ผมชี้ตัวเอง

“ครับคุณหมอ ย้ายก้นมรึงลงไปได้แล้ว บ้านมรึงแล้วครับ” ไอ้อ้นพูดผมก็มอง จริงด้วยวะ ผมก็ทำท่าจะเปิดประตูรถลงไป

“เจอกันที่ค่ายฯวะ ว่าแต่จะไปทำอะไรวะกว่าจะกลับเข้ากรมก็อาทิตย์หน้า ไปหาอะไรทำกันไหมวะ”ไอ้อ้นมันพูด

“ไม่ได้วะกรุต้องกลับไปช่วยพ่อเลี้ยงเด็ก”ผมพูด ไอ้อ้นมันสะบัดหน้ามามองผม ชิบหายแล้วผม

“เด็ก!  เด็กอะไรวะกรูได้ยินหลายครั้งแล้วไอ้ดิม” ไอ้อ้น เวรแล้วผม

“เหล็ก”

“ก็กรูได้ยินว่าเด็ก เด็กอะไรไอ้ดิม”

“เหล็ก ช่วยพ่อกรูดูเหล็กจะไปต่อเติมบ้าน มรึงหูไม่ดีนะเนี๊ยะ ไปตรวจหูมั้ง”ผมพูดและปิดประตูพร้อมกับเดินจั้มเลยเข้าบ้าน มันยังเปิดประตูลง

“ไอ้หมอหมาดิม กรูได้ยินว่าเด็ก มรึงกลับออกมาเดี๋ยวนี้เลยยยย” มันยังตะโกนตรมหลังผมเข้าไปผมรีบเข้าบ้านก่อนเลย เวรเลยผม อย่างที่มันว่าจริงๆ ผมนะโกหกไม่เนียนไปเรียนมาใหม่ 

 “ไอ้แดนมรึงเตรียมพร้อมยังจะได้ไปและนี้ไอ้เดฟละ”ผมเข้ามาก็เจอไอ้แดนมันนั่งรออยู่แล้วพร้อมกระเป๋าเดินทางใบเล็ก

“พร้อมแล้วแต่ยังไม่เห็นพี่เดฟเลยพี่ดิม”  แม้ไอ้นิ ผมยิ่งรีบอยู่เพราะว่าผมดันเกลือบหลุดเรื่องหลานผม

“มาแล้วมั้งพี่ดิม เสียงรถนะ “ไอ้แดนพูด ผมหันไปมองคนที่กำลังเดินเข้ามาในบ้านไอ้เดฟนั้นเอง

“เดฟ ไปเร็ว” ผมหันมามองมันดูสภาพซิ

“ไปเลยเหรอพี่ดิม ผมแทบจะไม่ได้นอนเลยอ่ะ”  ไอ้เดฟ

“ไปนอนในรถกรูขับเอง และกรูรีบครับ” ผมพูด

“ก็ได้ ผมไม่เอาอะไรไปนะเก็บไว้นี้แหละ” ไอ้เดฟพูดผมก็พยักหน้าและมันสองคนก็พากันเดินออก ผมก็ง่วงแต่ไม่มาก ครันจะให้ไอ้แดน ไอ้นี้มันขับเร็วเกินไปผมไม่ไว้ใจมัน มันเคยไปแล้วแข็งรถบนทางเหตุผลเพราะว่าคู่กรณีเบิ้นเครื่องเหมือนท้าทายมัน  พอผมสามคนออกมา ผมไม่เห็นรถได้อ้นแล้วแต่ผมยังคงชะเง้อมองหาอยู่เพื่อมันแอบ

“พี่มองหาใครอ่ะ” ไอ้เดฟมันถามผม

“ไอ้อ้นไง “

“ออกไปแล้ว พอไอ้เอ็กซ์ลงจากรถพี่อ้นก็เล็งมันขึ้นรถเลยพี่” ไอ้เดฟบอก ค่อยยังชั่วหน่อย ผมบอกกับตัวเองครับ

“เฮ้ยย..พี่ดิม ...ดูใครมา” ไอ้แดนมันถามผมนี้สะดุ้งหรือว่ามันย้อนกลับมาถามผมอีกไอ้อ้นนะ ผมเงยหน้ามอง มีหนุ่มรูปหล่อ สูงฉลูดสวมเว่นตาเรแบน สวมกางเกงแสลกเขารูปเสื้อสูทลากกระเป๋าหลุยส์วิกตองเข้ามายืนที่หน้าบ้านผม

“พี่โดม” ไอ้เดฟ ผมก็รู้ว่าใครแต่ว่าอะไรกันวะนี้ ไอ้โดมแพลนมันกลับเดือนหน้าไม่ใช่รึ ผมเดินหันหลังจะเข้าบ้าน

“พี่ดิมอะไรกันน้องกลับบ้านไม่ดีใจเหรอพี่” ไอ้โดมมันถามผม ผมหันมองหน้ามันและหันไปมามองไอ้เสองตัวข้างๆผมด้วย แดนและไอ้เดฟ

“พวกมรึงเป็นอะไรกันกลับพร้อมกันเลยแถมยังไม่บอกล่วงหน้าด้วยครับ” ผมถาม

“ก็ผมเรียนจบเร็วกว่ากำหนดและก็เบื่ออ่ะ เลยกลับบ้านดีกว่า”ไอ้โดมพูด ผมพยักหน้า

“งั้นขับรถ” ผมโยนกุลแจรถให้ไอ้โดมน้องชายคนที่สามของผม ไอ้โดมมันรับไป

“แต่..ผมไม่ได้นอนเลยอ่ะพี่ดิม ..เที่ยวบินที่ผมบินมาเด็กน้อยร้องข้างหลังผมตลอดไฟว์ทเลยพี่ “ ไอ้โดมมันพูดผมสะบัดหน้ามามองมัน ดูท่าจะหนักกว่าไอ้แดนอีก ส่วนไอ้เดฟนี้หนักสุด

“เอาคืนมากรูขับเอง ไม่ได้เรื่องสักคน “ผมพูดและได้โดมมันก็โยนกุลแจส่งให้ผม  ผมหันไปมองมันสามคน

“ใครจะนั่งข้าง..” ผมพูดยังไม่ทันจบ ไอ้เดฟและไอ้โดมมันกระโดดขึ้นนั่งหลังครับ นั้นแปละว่ามันจองตั๋วนอน ส่วนไอ้แดนนั้นมัวแต่เล่นมือถือไงมันเลยช้า

“อะไรกันอ่ะ “ ดูทำหน้างงอีก

“มันควรจะมีผลโหวต” ไอ้แดนมันพูด และไอ้สองคนนั้นกดเลื่อนกระจกลง

“กรูสองคนโหวตให้มรึงนั่งหน้าไอ้แดน..”มันพร้อมกันพูด ผมก็มองหน้ามันว่าจะเอายังไง

“ทำไมไม่อยากนั่งกับพี่มรึงหรือไง” ผมถามไอ้แดน

“พี่ดิมเตรียมเทศผมตลอดทางแน่ๆ”ไอ้แดนพูด

“ใช่กรุบ่นมรึงตลอดทางแน่ๆ เข้าไปนั่ง “ผมพูดและบอกให้มันเข้าไปนั่งด้านหน้ากับผม ฮาๆ

“ฮัลโลพ่อ “

“ว่าไงดิม “

“ผมกำลังจะกลับบ้านแล้วพ่อผมคงถึงทานอาหารเย็นพอดีเลยพ่อ บอกไอ้เดียร์ขอแซ่บๆนะวันนี้พ่อ”

“มรึงเมาแฮงค์มาเหรอดิม” พ่อถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

“ไม่เชิงอะพ่อ แต่เพราะว่านอนน้อยไปหน่อย” ผมบอก

“บอกแล้วอย่าซ่ามาก เอา..จะบอกให้และขับรถดีดีนะ ถ้าไม่ไหวพักหาที่นอนเลยนะ” พ่อผมบอก

“ครับพ่อ เออ ผมไปกับไอ้แดนพ่อ มังคงพอจะช่วยผมขับได้บ้าง”ผมบอกพ่อให้พ่อสบายว่าผมไม่ด้ขับคนเดียว

“อืมมม...ดี เดินทางปลอดภัยนะดิม “ พ่อผมบอกผมและกดวางสาย หลังจากที่พ่อผมให้พรผมจะยกมือไหว้และมือแตะหัวนั้นคือพรที่พ่อผมซึ่งเป็นพระประจำบ้านให้ผม และอีกอย่างที่ผมต้องทำทุกครั้งก่อนออกรบนั้นคือ หยิบดินขึ้นมาและรดลงที่หัวผมกันทุกคน

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-0

ออฟไลน์ PFlove

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
บ้านพี่ตอเต่าบ้าง พี่ตุ๊ พี่ชายคนโตของบ้านต.เต่า ผมมีพี่น้องหลายคนอยู่เหมือนกันไม่ต่างน้อยหน้าทุกบ้าน ผมกำลังจะแต่งตัวเพื่อออกไปรอรับน้องชายคนที่5 ชื่อต้าร์ ต้าร์ค้อนข้างเกเร เอาแต่ใจตัวเองไม่ต่างกับติ๊กเลย ผมพยายามโทรหาต้าร์แต่ดันปิดมือถือ ดีที่ผมคาดคั้นกับน้องแฝดผมสองคนต๋อมแต๋ม มันทั้งคู่เลยสารภาพมาว่าต้าร์กลับมาพร้อมมันด้วยทั้งที่ผมบอกว่าควรจะรอให้จบซะก่อน และผมกับพ่อก็บินไปหามันบ่อยนะเดือนละครั้ง หรือบางเดือนก็สองสามครั้งได้ แต่นี้ไม่ฟังกันเลยและที่สำคัญผมรู้มาว่าไอ้อ้นมันไปฝึกและกลับมาแล้วด้วย
“พี่ตุ๊” ผมหันมามองหนุ่มร่างบางที่เดินเข้ามาในห้องของผม น้องพัฒน์หรือครูพัฒน์ พัฒน์เป็นลูกที่พ่อผมเอามาเลี้ยงแป็นบุตรบุญธรรม แต่พ่อผมให้ความรักไม่ต่างจากลูกแท้ๆและนี้แหละที่ทำให้ผมไม่กล้าจะแสดงออกมากว่าผมรักเขาเกินกว่าน้องของผม

“พี่ตุ๊จะไปหาต้าร์จริงๆเหรอ พัฒน์คิดว่าพี่”

“พี่จะไปดักรอ ต้าร์นะมีอะไรปิดพี่อยู่พัฒน์” ผมหันบอกพัฒน์ พัฒน์เดินมาจัดปกเสื้อโบโลของผม มันนี้วันหยุดผมก็สวมชุดลำลองสบายๆ ไม่ต้องสวมสูทผูกเน็กไท ผมดูแลทั้งโรงเรียนและโรงแรมของพ่อที่มีหลายแห่งมาก นี้ก็จะรอให้น้องๆจบมาจะได้กระจายกันไปดูแลให้ทั่วถึง ผมมีโรงแรมที่ต่างประเทศกันด้วย ตอนนี้ต๊ะมันดูแลอยู่เลยให้ต๊ะเป็นคนดูแบน้องแฝดกับต้าร์ให้ตั้งใจเรียน 

“พี่ตุ๊งั้นพัฒน์ขับรถกลับไปก่อนนะครับ” พัฒน์บอกผมว่าจะขับรถไปโรงเรียนที่เขาต้องดูแล โรงเรียนนี้ก็มีปัญหามาก ผมว่ากำลังมีคนก่อกวนเพราะเขาต้องการจะสร้างเป็นห้างสรรพสินค้าแทนโรงเรียน ถึงโรงเรียนจะเยอะแล้วก็เถอะแต่มันก็แอ้อัดเกินไปที่จะให้นักเรียนไปเรียนกับโรงเรียนรัฐบาลอย่างเดียว โรงเรียนผมเป็นเอกชนแต่ก็มีนักเรียนทีฐานะปานกลางเรียนได้ เนื่องจากผมมีงานให้พวกเขาทำหลังโรงเรียนหรือวัดหยุดที่โรงแรมของพวกผม

“พัฒน์ รอพี่นะ พี่จะไปตรวจสอบบางอย่างที่โรงแรมด้วย   ยังไงพี่ก็ต้องไปที่นั้นอยู่แล้ว” ผมบอกพัฒน์

“และพี่ไม่อยากให้พัฒน์ขับรถเองไกลๆ  “ ผมบอกพัฒน์

“เออ..”

“รอพี่..และไม่นานพี่ก็จะไปอยู่ที่นั้นแล้ว...จะได้ไปกลับในวันหยุดพร้อมกันด้วย” ผมหันไปบอกพัฒน์

“พี่ตุ๊จะไปที่นั้นจริงๆเหรอครับ ผมคิดว่าพี่จะปล่อยให้..”

“น้องๆแก้ปัญหากันเองเหรอ ...มันใหญ่เกินไปสำหรับพวกเขาพัฒน์” ผมบอกพัฒน์

“ถ้าแก้ปัญหาจบ พี่จะให้พัฒน์กลับมาทำที่กรุงเทพนะ เพราะว่าพ่อคิดถึงและเป็นหวงเรา” ผมบอกพัฒน์ พัฒน์มองหน้าผม

“พ่อไม่ได้ต้องการให้เราไปอยู่ไกลๆ และต้องแบกรับอะไรอยู่คนเดียวเพื่อตอบแทนบุญคุณ พ่อรักพัฒน์ไม่ต่างจากพวกพี่ และพัฒน์ก็คือลูกของพ่อพี่เช่นกัน ดังนั้นพัฒน์ควรได้อยู่ที่สบายๆ เช่นกัน” ผมบอกพัฒน์ หนุ่มน้อยของผม มองหน้าผมยิ้มๆ ผมค่อยๆใช่นิ้วแตะที่มุมปาก ปากเรียวสวยนี้

“พี่ตุ๊”พัฒน์เรียกจนผมได้สติ

“เออ..พี่..เห็นอะไรมันติดนะเลยเอาออกให้” ผมพูดและยิ้มแก้เขิน พัฒน์รีบใช้มือตัวเองมุมปากของตัวเอง

“พี่ตุ๊อ่ะ “ พัฒน์หันหน้าหนีผมเขินผมอีกว่าผมมีอะไรติดที่มุมปาก จริงๆไม่มีหรอก

“งั้นพี่ไปหาต้าร์ก่อนนะพัฒน์ “ ผมบอพัฒน์ ผมเดินออกจากห้องและลงมาชั้นที่สองของบ้าน ผมเห็นว่าน้องๆตื่นกันมาหมดแล้ว และกำลังจะเดินเข้าไปในห้องครัว แม่บ้านก็จัดหาอาหารเช้าไว้ให้หมดแล้วด้วย

“พัฒน์ไปทานอาหารเช้ากับพวกพี่ๆเลยนะ พี่จะไปเลย” ผมหันไปบอกพัฒน์

“เออ ....พัฒน์ พรุ่งนี้จะไปกับพี่ไหม ไปทำบุญให้ขวัญนะ”ผมถามพัฒน์

“ไปซิครับพี่ตุ๊ยังไงขวัญก็เป็นเพื่อนพัฒน์นะครับ” พัฒน์ตอบผม  ขวัญเคยเป็นแฟนผม และขวัญเป็นเพื่อนสนิทของพัฒน์ด้วยขวัญก็มากระโดดตึกฆ่าตัวตาย และคนที่ทำให้ขวัญฆ่าตัวตายนั้นก็คือไอ้อ้น ผมเห็นข้อความในมือถือขวัญล่าสุดมันส่งหาไอ้อ้นและบอกว่าให้ออกมาหาขวัญ และขวัญก็เป็นของไอ้อ้นแล้ว อันนี้เจ็บจี้ดผมมาก แต่ถึงยังไงตอนที่คบกันพ่อแม่ของขวัญและพ่อของผมรับรู้และคิดว่าจะส่งขวัญไปเรียนที่ต่างประเทศกับผมด้วยซ้ำ แต่มาเกิดเรื่องซะก่อน

“ตุ๊” พ่อเรียกผมไว้ ผมมามองพ่อภาษญ์

“ไปแต่เช้าเลยนี้จะไป...” พ่อมองผม พ่อรู้ดีว่าผมจะไปไหนไปทำอะไร

“รอรับไอ้ตัวแสบไงพ่อ” ผมบอกพ่อผม

“เออ..”

“พ่อนี้โชคดีนะครับ มีคนทำหน้าที่ของพ่อแทน ไม่ต้องเหนื่อย ฮาๆ” ไอ้เต้ ไอ้น้องชายคนที่6 ของผมเต้มันกำลังเรียนเภสัชกร ปีที่5 แล้วมันใกล้จะจบแล้ว

“ไอ้เต้ เดี๋ยวกรุจะทำหน้าพ่ออีกอย่างด้วย”

“อะไรอะพี่ตุ๊ “

“เตะมรึงนี้แหละ แล้วนี้จะไปไหนวันหยุด ทำไมไม่หยุดอยู่บ้าน”

“โห่พี่ตุ๊ เรียนก็เครียดหนักด้วย ขอไปขับรถหาที่ถ่ายรูปหน่อยไม่ไกลหรอก” น้องชายผมพูด ผมเห็นตอล น้องชายของผมเดินลงมาด้วย แต่งตัวน่ารักมาเชียว ผมแนะนำให้ตอลเรียนเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์

“ใครจะทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้นายสองคนละวันนี้ “ ผมนะไม่ค่อยให้น้องๆขับรถไปเองกันเท่าไหร่ แต่ถ้าที่เมืองนอกส่วนใหญ่จะขับกันเองหมด

“พี่เชษฐ์ครับพี่ตุ๊ “ เต้บอกผม ผมก็พยักหน้าและหันไปมองตอล พั้เขษฐ์เป็นทั้งการ์ดและคนขับรถ พี่เขาเคยเป็นนักกีฬาแม่นปืนทีมชาติ 

“อย่ากลับดึกนะ”ผมบอกน้องชายทั้งสองคนก่อนจะเดินออกไปและขับรถไปที่โรงแรมสาขาที่น้องชายผมไปพัก เขาจะรายงานผมตลอดเลยหากมีน้องๆผมไปพักถึงรอบนี้จะใช้ชื่อแพท ลูกชายอาเปรมดิ์ในการจองก็เถอะ ร้ายจริงๆทั้งคู่เลย  ผมขับรถมาเองมาจอดไว้ทางเข้า เพื่อจับตาดูว่ารถไอ้อ้นมันจะมาจอดส่งน้องผมมั้ย ต้าร์นะไม่รู้ว่าผมมารอเพราะว่าต้าร์ไม่ได้บอกผมว่าจะมาด้วยซ้ำไป นี้ผมไปคาดกับไอ้น้องแฝดมา และผมก็จองตั๋วบินกลับพรุ่งนี้กลางคืนให้เลย ให้น้องโกรธดีกว่าเห็นน้องเสียใจ ผมไม่เชื่อใจไอ้อ้นมันหรอก
 
      ผมเหลือบมองเห็นรปภ มายืนโบกมือให้ผมเอารถออก ผมก็มองว่ามันก็ไม่ได้อยู่ในเขตที่ห้ามจอดนะ ผมก็ไม่ได้ขยับ และรปภ ก็เดินมาที่รถผม ผมก็เปิดกระจกมอง เท่านั้นแหละ รปภ ถึงกับหน้าถอดสี

“ขอโทษครับคุณตุ๊ ผมไม่คิดว่าจะเป็นคุณตุ๊นะครับ ผมเลย”

“ไล่ใช่มั้ยครับ”

“เออ คือผมกั้นไว้ให้เพื่อมีลูกค้าวีไอพีนะครับ”

“ผมว่าการบริการไม่ควรเลือกชั้นครับ ไม่ว่าจะวีไอพีหรือไม่วีไอพีก็ควรจะได้รับในระดับเดียวกัน” ผมพูด คุณรปภ ก็ยืนตะเบะให้ผม รับทราบ

“ผมขอจอดสักพักไม่นานครับ ผมรอน้องชายผมครับ” ผมบอก รปภ

“อ้าวแล้วคุณตุ๊ไม่เข้าไป”

“ไม่เป็นไรครับ ผมรีบกะว่าจะให้น้องขึ้นรถเลยครับ “ ผมตอบ

“ครับ “ รปภ ก็เดินจากไป ผมนั่งและเช็คข้อมูลโรงแรมทุกสาขา ว่ามีสาขาไหนที่มีคนร้องเรียนอะไรมาบ้างจะได้แก้ไข หรือมีคนชมก็จะเอามาปรับปรุงสาขาที่มีปัญหาจะได้ช่วยลดปัญหาลง

       ผมนั่งรอไปได้สักพักก็เห็นตัวดีผมเดินเชิดฉายมาเลยพร้อมแก้วกาแฟสตาร์บัคส์ มีสาขาใกล้กับโรงแรมผม ผมก็กดปุ่มและกระจกก็ค่อยๆเลื่อนกระจกลง

“ต้า” ผมเรียกน้องชายผม เขาหันมามองผมและทำสีหน้าตกใจ

“พี่ตุ๊”

“มาขึ้นรถ” ผมบอกต้าร์ ดูยังทำหน้าตกใจอีก

“มาขึ้นรถเดี๋ยวนี้” ผมสั่งน้องชายผม ต้าร์ และต้าร์ก็เดินมาขึ้นรถแบบงง

“พี่รู้ได้ยังไงว่าผม”

“หนีมา....กลับมาเที่ยว มาแล้วทำไมไม่บอกพี่ต้าร์” ผมก็ออกรถและเลี้ยวเข้าไปในโรงแรมทันทีเพื่อนหาที่คุยกับน้องชายตัวดี

“ก็ถ้าบอกจะได้มาเหรอ ทั้งที่ต้าขอไว้นานแล้ว”

“พี่กับพ่อเห็นว่าเราใกล้จะจบเทอมเลยอยากให้ทำอะไรให้เรียบร้อยก่อน และนี้หนีมาเที่ยวยังให้พี่แฝดมันปิดอีกด้วยนะ และยังบอกไอ้ต๊ะ ว่าไปเที่ยวกับแพทอีก นี้เราโกหกหลายทอดมาเลยนะต้าร์” ผมหันมามองน้องชายด้วยสีหน้าที่จริงจัง เห็นน้องทำหน้าเสียใจก็อดที่จะใจอ่อนไม่ได้

“ สวัสดีครับ รบกวนนำกระเป๋าของคุณต้าร์ลงมาให้ผมด้วยครับ ผมอยู่ที่ชั้นจอดรถของผู้บริหารครับ” ผมโทรบอกพนักงาน ต้าร์หันมาค้อนผม ผมโทรสั่งให้แม่บ้านเข้าไปแพ็คเก็บของต้าร์ทั้งหมดและไม่นานคนขนกระเป๋าก็ขนลงมาหนึ่งใบใหญ่ๆ และเขาก็ขนใส่ท้ายรถของผม

“เรียบร้อยแล้วครับคุณตุ๊” พนักงานเดินมาบอกผม ผมก็พยักหน้าและไม่ลืมที่จะหยิบแบงค์ห้าร้อยให้เป็นค่าตอบแทน พนักงานยกมือไหว้ ผมผมก็ไว้ตอบเพราะว่าเขาอายุเยอะกว่าผมเยอะครับ และผมก็ออกรถทันทีพาน้องตัวดีกลับบ้าน

“เมื่อคืนไปไหนมา” ผมถามต้าร์  ต้าร์หันมามองหน้าผม

“ก็แค่ไปหาที่ดื่มกันกับแพท” ต้าร์บอกผม

“แค่เรากับแพทใช่ไหม” ผมถามหันมามอน้องชายผมเป็นระยะ

“ใช่ทำไมละ ถ้าพี่ไม่เชื่อใจทำไมไม่โทรถามไอ้แพทมันละพี่ตุ๊ และต่อไปก็ไม่ต้องถามผม เพราะว่าผมพูดอะไรไปพี่ก็ไม่เชื่อ” ต้าร์หันมาทำหน้างอนใส่ผม ก็เพราะแบบนี้ไงผมเลยไม่โทรถามแพท ไม่อย่างนั้นจะยิ่งงอนกันไปใหญ่อีก

“พี่หวังว่าเราจะไม่ได้ไปกับไอ้อ้น ไอ้ดิมนะ เพราะว่าพี่เห็นว่ามันพาน้องมันที่พึ่งกลับมาใหม่ไปเที่ยว ไอ้เอ็กซ์และไอ้เดฟนะ” ผมหันไปบอกต้าร์และต้าร์ก็หันมามองผม

“ผมมาไม่ได้บอกใครผมจะไปชวนพวกมันได้ยังไง” ต้าร์หันมาบอกผม

“พี่ขอนะ พี่รู้ว่าเราชอบไอ้อ้นมัน แต่พี่ขอเตือนอย่าไปยุ่งกับมัน คุยได้แค่ลูกพี่ลูกน้อง” ผมพูดขณะที่กำลังขับรถมาเรื่อย คนข้างๆผมก็หาได้ฟังผมไม่ค่อยแต่จะพิมพ์ข้อความตลอด

“ต้าร์ นี้ฟังพี่ไหม” ผมถามต้าร์ เขาเงยหน้าขึ้นมองผม

“ต้าร์ก็ฟังอยู่พี่สั่งว่าห้ามยุ่งกับพี่อ้นไม่ใช่เหรอครับ” ต้าร์พูดและทำท่าจะก้มลงดูมือถือ

“ต้าคุยกับใคร” ผมถามต้าร์ ต้าร์ดันมือถือหนีผมซะ

“ก็คุยกับแพทอะ”

“เอามาให้พี่ดูเดี๋ยวนี้เลย “ ผมกลัวว่าจะเป็นไอ้อ้น

“พี่อ้นนี้มันเรื่องส่วนตัวของต้าร์นะ” ต้าไม่ยอมให้ผม และผมก็พยายามจะแย้งมาดูแต่ต้าร์ก็ยังไม่ยอมให้จนกระทั้ง

“พี่ตุ๊ระวัง” ต้าร์ร้องเสียงหลงเพราะว่ามีรถกำลังจะเลี้ยวเข้าทางประตูบ้านผมเช่นกีน ผมนี้เบรคกระทันหัน ผมใช้เท้าเหยียบเบรค ผมรีบดึงเบรคมือด้วยมือข้างขวาและมือข้างซ้ายผมก็ยกขึ้นป้องกันหัวต้าร์ นี้คือความรักของพี่ชายที่มีต่อน้องแต่น้องมันจะเข้าใจบ้างไหม 

“ต้าร์เป็นอะไรหรือเปล่า”

“ไม่ครับพี่ตุ๊” ต้าร์ตอบผม ผมก็มองรถที่กำลังถอยให้ผม นั้นมันรถไอ้อ้น และมีไอ้หมอดิมนั่งข้างมาด้วย ผมก็รีบขับรถเข้าไปก่อนและไปจอดรอด้านใน อยากรู้ว่ามันจะจอดทักผมไหม

“พี่ตุ๊ นั้นพี่อ้นนิ” ต้าร์บอกผม ผมหันไปมอง และรถคันนั้นก็เข้รามาจอดเทียบ ไอ้อ้นมันเปิดประตูรถลงมา กระจกที่เลื่อนลงทำให้ผมเห็นไอ้หมอดิมมันทักทายผมคล้ายกับการตะเบะให้

“ไปไหนมาครับคุณครูตุ๊ เอ๊ะ! หรือว่าไปแล้วกลับมาเช้าเลย” ไอ้อ้นมันถามผม  ผมมองคนที่นั่งข้าง   ๆผมที่เงยหน้ามองไอ้อ้นทำตาหวานฉ่ำเชียวนะ

“กรูไปรับน้องกรูมา” ผมตอบมัน

“น้องคนไหนละครับคุณครูตุ๊” ไอ้อ้นมันถามผม ต้าร์รีบกดเลื่อนกระจกลงจนหมด ผมนี้จะห้ามก็ไม่ทัน

“พี่อ้นสวัสดีครับ” ต้าร์ทักททายอ้นและ

“สวัสดีครับพี่ดิม สบายดีนะครับ” ไอ้ดิมอีกคน ผมก็ชะเง้อมองไอ้ดิม มันหดหน้าเข้าซะงั้น ผมก็มองไอ้อ้น ไอ้นี้มันเก็บอาการได้ดีจริงๆผิดกับเพื่อนมัน

“ต้าร์มาเมื่อไหร่ และจะอยู่นานไหม พี่พาไปเที่ยวเห็นตุ๊บอกเรียนหนักมาก” ไอ้อ้นมันถามต้าร์

“ต้าร์ไปรีบเข้าบ้านพ่อรออยู่”

“ต้าร์พี่พาไปไหม”ยังมีเดินมาเกาะรถแต่ผมเริ่มออกตัวแล้วจะเข้าบ้าน

“ไม่ต้องพวกมรึงไปกันนั้นแหละดีแล้ว” ผมพูดและรีบกดปิดกระจกทันที พอผมมาจอดรถที่หน้าบ้าน ผมก็มองต้าร์ที่ยังหันไปเหมือนส่งยิ้มให้ไอ้อ้น และพอเขาหันมาเจอหน้าผม

“มีอะไรเหรอพี่ตุ๊ หรือว่าผมยิ้มให้พี่อ้นไม่ได้ ในฐานะลูกพี่ลูกน้อง”ต้าร์บอกผมน้ำเสียงเหมือนประชดมากกว่า

“ยิ้มได้แต่ ขอให้ยิ้มแบบที่เราบอกพี่แค่นั้น “ ผมพูด

“ต้าร์พี่จองตั๋วให้เราแล้วนะเราต้องกลับพรุ่งนี้”

“อะไรกันอ่ะ ผมพึ่งจะมานะพี่ตุ๊” ต้าร์หันมาแสดงอาการไม่พอใจทันทีใส่ผม

“พี่อยากให้เรากลับ ไปกับต๋อมแต๋ม พี่ว่าเราไม่ควรจะ” ผมพูดเพราะว่าผมไม่ไว้ใจไอ้อ้นมัน

“ผมยัง”

“ไม่ได้ต้องกลับ พ่อและพี่คุยกันแล้วพี่คิดว่าเราควร”

“เพราะอะไร เพราะพี่กลัวผมกับพี่อ้นเหรอ ทำไมอ่ะ ทำไมพี่ไม่กลัวพี่อ้นตั้งแต่ตอนขวัญละพี่ตุ๊” ต้าร์พูดและต้าร์ก็เปิดประตูออกไป ผมก็ออกตาม คนใช้ที่บ้านก็มารอรับกุลแจก็ทำหน้าตกใจที่เห็นว่าผมสองคนเหมือนจะทะเลาะกัน

“ต้าร์หยุด”

“ผมไม่กลับ ผมไมกลับ และจะไม่กลับไปอีก ผมอยากอยู่ที่นี้”

“ทำไมต้องเป็นตอนนี้ รอให้เรียนจบก่อนไม่ได้หรือไง ต้าร์หรือว่าเพราะไอ้อ้นมันฝึกกลับมาแล้ว “ ผมถามต้าร์ คนใช้ก็มองผมกับต้าร์สลับกันไปมา

“อย่าคิดว่าพี่จะตามความคิดนายไม่ทันต้าร์” ผมพูด ผมพยายามระงับความโกรธตัวเองเหมือนกัน

“ถ้าพี่ตามผมทันพี่คงเข้าใจผมมากกว่านี้แล้วนี้พี่ตุ๊ไม่เคยเข้าใจต้าร์เลย “

“พี่เข้าใจแต่พี่ไม่ต้องการเห็นเรากับไอ้อ้น..คบกัน”.

“ทำไมละพี่ตุ๊ ทำไมต้าร์จะเลือกคนที่รักไม่ได้”

“ก็ไอ้อ้นมัน..ไม่รู้จักพอ และที่พี่เตือนก็เพราะพี่ไม่อยากให้เราไปเอาตัวไปเล่นกับไฟ!” ผมพูด ต้าร์หันมามองผม ผมก็ขยับขึ้นไปหนี่งขั้นเทียบเท่ากับต้าร์ เพราะว่าผมเดินทะเลาะกันขึ้นไปทีละขั้นของบรรไดด้านหน้าบ้าน

“ทำไมพี่ไม่ไปบอกพี่ขวัญซะก่อนที่เขาจะแอบย่องไปหาพี่อ้นที่คอนโดละพี่ตุ๊” ผมก็ต้องอึ้ง ถึงผมจะรู้ว่าขวัญกับไอ้อ้นมีอะไรกัน แต่ว่าขวัญบอกผมว่าเขาโดนไอ้อ้นมอมยา

“ขวัญบอกพี่ว่า”

“โดนมอมยา โดนมอมยาแต่ดันไปหาผู้ชายถึงที่ที่คอนโดเพื่อโดนมอมยาเหรอ ไม่ใช่อ่ะ ผมเห็นกับตาว่าเขาเดินออกมาอย่างปกติ ไม่ได้อยู่ในอาการของคนโดนมอมยาสักนิด” ต้าร์พูด ผมนี้มองหน้า แต่ต้าร์สะดุ้งไปนิดนึง เพราะว่าผมไม่รู้ถึงตอนนี้มาก่อนว่าต้าร์เห็น งั้นก็แสดงว่า

“เราเห็นได้ยังไง” ผมถามต้าร์ ต้าร์ตกใจมาก

“นี่เราไปคอนโดมันมาหรือไงต้าร์” ผมถามต้าร์  ต้าร์ยืนกลืนน้ำลายลงคอ ผมก็เดินขึ้นไปถึงขั้นบนสุด ต้าร์ก็ถอยหลังออก

“พี่ถามว่าต้าร์ไปคอนโดไอ้อ้นมาใช้ไหม บอกพี่มาซิต้าร์” ผมตะคอกถามต้าร์

“อะไรกันนะพี่ตุ๊” พัฒน์รีบวิ่งออกมา ไอ้ต๋อมและไอ้แต๋มก็วิ่งออกมาเช่นกัน พัฒน์ตรงเข้าไปหาต้าร์ก่อนเลยที่ยืนน้ำตาแตกที่ผมตะคอกถามเขา

“บอกพี่”

“พี่ตุ๊...พอ” พัฒน์พูดและกอดต้าร์ 

“ฮึกๆ  พี่ไม่เคยตะคอกใส่ต้าร์เลยนะพี่ตุ๊”

“พี่ตุ๊...ใจเย็นน่า” ไอ้ต๋อมมันเข้ามาจับแขนผม

“ไปขึ้นห้องก่อนไหมต้าร์ หิวไหมพัฒน์หาอะไรให้ทาน” พัฒน์ปลอบต้าร์ ต้าร์ก็กอดพัฒน์ ผมก็รู้สึกผิดที่ผมตะคอกใส่น้อง ทั้งที่ผมไม่เคยทำ

“ขึ้นบ้านไปต้าร์” ผมบอกต้าร์และพัฒน์ก็เป็นคนพาต้าร์ขึ้นไป ผมหันมายืนหันหลัง ผมพ่นลมหายใจยาว ไอ้ต๋อมมันจะจับแขนผม แต่ผมยกมือห้าม นั้นขอเวลาผมอยู่ตามลำพังคนเดียวก่อน ผมยืนอยู่พักหนึ่ง ผมก็เดินลงมาและเดินตรงไป บ้านที่อยู่ข้างๆกัน นั้นคือบ้านไอ้อ้น ที่จริงผ่านบ้านไอ้ดิมก่อน 

“ปังๆ “ ผมเคาะประตูเสียงดัง และซักพักก็มีคนเดินมาเปิดนั้นคือน้องชายไอ้อ้น ผมรู้จักดี แอร์ และแอร์เป็นคนเดียวที่อยู่ที่นี้


“พี่ตุ๊..สวัสดีครับ”

“แอร์ พี่เราไอ้อ้นนะ” ผมถามแอร์ แอร์ก็พยักหน้าอยู่ว่าด้านใน ผมมองเข้าไปก็เห็นไอ้อ้นมันเดินออกมา ไอ้อ้นมันมองมาที่ผมและก็พยักหน้าให้น้องมันเข้าไปในบ้าน และไอ้อ้นมันก้าวขาออกมายืนและก็ปิดประตูลง ผมเอามือกอดอกมองหน้ามัน

“ว่าไงตุ๊ มรึงจะท่าต่อยกรูเหรอ” ไอ้อ้นมันพูด

“ถ้ากรุจะท้าต่อยนั้นคือกรูต้องมีเหตุผลวะ มรึงรู้ตัวดีว่ามรึงมีเหตุผลกับกรูใช่ไหมละ” ผมถามไอ้อ้น


“มรึงมาด้วยเรื่องน้องมรึงใช่ไหมละ” ไอ้อ้นถามผม 

“ใช่...อยู่ห่างๆน้องกรู “

“กรูก็พึ่งจะกลับมานะโว้ย กรูไปใกล้น้องมรึงตอนไหนวะ” ไอ้อ้นมันถามผม

“กรูไม่ไว้ใจมรึง ต่อให้น้องกรูชอบมรึงแค่ไหนกรูก็ทนเห็นน้องกรูเสียใจไม่ได้ มรึงจะทำกับใครก็ได้แต่อย่ามาทำกับน้องกรูไอ้อ้น “ ผมพูดและทำท่าจะหันหลังออกทันที ไอ้อ้นมันยืนมองผม ผมเห็นว่ารถไอ้เอ็กซ์มันเข้ามาจอดและส่งไอ้เดฟเพื่อนมัน ทั้งคู่เห็นผมถึงกับตกใจหน้าซีดเลย

“พี่ตุ๊หวัดดีครับ” ทั้งคู่

“มรึงรู้ใช่ไหมว่าน้องกรูมา” ผมถามมันสองคน ดูมันทำหน้าเจี่ยมเจี้ยม

“รู้นิดเดียว” ไอ้เอ็กซ์แต่ไอ้เดฟมันกระแทกข้อซอกไว้

“อย่าให้กรูรู้ว่ามรึงสองคนรู้ทุกอย่างและช่วยมันปิดนะ กรูจะกระทืบเรียงตัวเลย” ผมพูดและหันหลังเดินออก

“อู้ยย ...เหมือนงานจะเข้า” ไอ้เอ็กซ์มันพูดตามหลังผม ผมเดินไปจะเข้าบ้าน แต่พ่อยืนดูผมอยู่ พ่อกอดอกมองผม แต่แปลกพ่อไม่ออกมาตั้งแต่ตอนทีผมทะเลาะกับต้าร์

“ตุ๊...”พ่อเรียกผม

“พ่อผมแค่ไม่อยากให้ต้าร์เป็นเหมือนขวัญ” ผมพูดกับพ่อผม

“เคยได้ยินไหมว่ายิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุนะตุ๊” พ่อบอกผม

“แล้วพ่อจะให้ตุ๊”

“ลูกพ่อก็เลี้ยงได้แค่ตัว ใจน่ะพ่อเลี้ยงไม่ได้ ไม่ว่าใครก็ตาม แม้กระทั้ง..” พ่อพูด ผมก็มองหน้าพ่อ

“พัฒน์ ..ถึงพ่อจะเลี้ยงเขารักเขาเหมือนลูกพ่อแท้ๆ ใจเขาก็พ่อเลี้ยงไม่ได้ถ้าใจเขาจะกลับไปหาครอบครัวทีแท้จริงพ่อก็ห้ามไม่ได้” พ่อพูด พ่อมองหน้าผมยิ้มๆ และพ่อก็เดินลงไป พ่อจะไปขึ้นรถเพราะว่ารถประของพ่อมาจอดรอแล้วด้วย

“พ่อจะไป”

“วันนี้ลุงสามเขามานะ “ พ่อพูดแค่นั้นผมก็พยักหน้า พ่อผมเป็ฯแฟนลุงสาม พ่อไม่ค่อยพาลุงสามเข้ามาในบ้าน แต่พวกผมจะมีโอกาสเจอกับลุงสามก็คือไปทานอาหารด้วยกันที่โรงแรม ผมเดินหันหลังเข้าบ้าน ผมเห็นต๋อมแต๋ม มันนั่งคุยวิดิโอคอลกับพี่ชายมันไอ้ต๊ะ น้องชายคนที่สอง ต๊ะรุ่นเดียวกับหมอโดม และไอ้โอม แต่ไม่ค่อยสนิทกับใครเพราะว่าต๊ะนะไปเรียนเมืองนอกตลอดจนเขาไม่อยากกลับมาเรียนที่ไทยเลย เพราะแนวการเรียนการสอนไม่เหมือนกันเขาบอกว่าเขาปรับตัวไม่ได้ พ่อก็เลยให้เขาอยู่นั้น และตอนนี้ก็ให้ดูแลน้องๆด้วย

“ไอ้ต๊ะ” ผมเดินมาดูมันสะดุ้งเลย

“พี่ตุ๊หวัดดี”

“มรึงดูน้องยังไง”ผมถามไอ้พี่ตัวดี

“โธ่พี่ตุ๊ ดูพวกมันดิ ยิ่งกว่าจับปู่ใส่กระด้ง ว่างๆก็ออกแรดตลอด แล้วช่วงนี้นักท่องเที่ยวมาเที่ยวยุโรปกันเยอะ ผมก็งานยุ่งพี่” ไอ้ต๊ะพูด

“เออ..พี่ขอโทษวะต๊ะ แต่ต้าร์มันจะจบแล้ว พ่อว่าจะให้มันช่วยงานที่นั้นก่อนสักปีสองปี” ผมพูด ไอ้ต๋อมแต๋มสะบัดมามองผมกันหมด

“พี่บอกไอ้ต้าร์มันหรือยังพี่” ไอ้ต๊ะพูด ผมหันมาเหล่ตามองฝาแฝดของผม

“ยัง ไว้บอกตอนจบเลย “ ผมพูด

“มันคงได้หวีนจนหูผมสองคนนี้บอดแน่ๆเลยพี่ตุ๊” ไอ้ต๋อมแต๋มพูด

“ถ้างานเยอะมากส่งออนไลน์มาให้พี่ช่วยต๊ะ และอีกสามอาทิตย์พี่จะบินไปช่วยเคลียร์และอยู่ที่นั้นสักอาทิตย์หนึ่งเต็มๆ”ผมพูดและมองไอ้ฝาแฝดด้วย ดูมันซุบซิบว่าผมอีกนะ น่าเตะจริงๆเลย

“ได้เลยพี่ตุ๊  เออ งั้นแค่นี้ก่อนนะพี่ตุ๊ ผมจะต้องไปที่โรงแรมครับ วันนี้เห็นบอกว่ามีปัญหาแขกคนสำคัญไม่พ่อใจพนักงานเพิ่งจะโทรมาบอกผมและผมก็ว่าจะเข้าไปดู” ไอ้ต๊ะมันพูด ผมพยักหน้า

“ถ้าอย่างนั้นก็ไปเถอะต๊ะ พี่เป็นห่วงเรานะ พักบ้างนะ “

“ครับพี่ตุ๊ บายครับ”  ผมก็พยักหน้าให้ฝาแฝดมันคุยต่อและผมก็เดินขึ้นไปบ้านทันที ผมว่าต้าร์ก็น่าจะยังอยู่บนห้อง และพัฒน์คงยกสำรับกับข้าวไปให้บนห้องแน่ๆ ผมเปิดประตูเข้าไปดูนั่งกินยังกับเป็นพระราชาเลยน้องชายผม

“ลองอันนี้ซิต้าร์พัฒน์ทำเองเลยนะ เห็นต้าร์บอกว่าไปลองที่คาเฟ่แล้วมันอร่อยอ่ะ ไม่รู้ว่าฝีมือพัฒน์จะได้ไหม”

“อืมมม..อร่อยเหมือนกันเลยพัฒน์ “

“อุ้ยพี่ตุ๊”พัฒน์เรียกชื่อผม

“จะชึ้นมาบ่นอะไรต้าร์อีกละพี่ตุ๊” ต้าร์รีบ

“ต้าร์พี่จะมาบอกว่าพรุ่งนี้ต้าร์ต้องไปกับพี่นะ”

“ไปไหนอ่ะพี่ตุ๊”

“ไปทำบุญให้ขวัญ “ผมบอกต้าร์

“ต้าร์ไม่ไป และต้าร์ก็ไม่ไปมาหลายปีแล้วนะพี่ตุ๊ ตั้งแต่ต้าไปเรียนที่เมืองนอก”

“ทำไมละต้าร์ ไหนไหนต้าร์ก็กลับมาช่วงนี้พอดี”

“ก็ต้าร์ไม่อยากไปเจอหน้าแม่พี่ขวัญนิ ลูกเสียไปนานและก็เสียเพราะทำตัวเองจะมาพูดเหมือนพี่นะเป็นต้นเหตุทำไม” ต้าร์พูด

“แต่”

“ทำไมพี่ชอบบังคับอ่ะ ให้ทำสิ่งที่ไม่ชอบอ่ะ” ต้าร์หันมาค้อนผมทันที ส่วนพัฒน์ก็ขยิบตาให้ผมแต่ผมนึกถึงคำพูดของพ่อขึ้นมาทันที

“ก็ได้ถ้าไม่อยากไปก็พักแล้วกันและพี่จะกลับมาและไปส่งเราที่สนามบินนะต้าร์” ผมพูด ผมจบผมก็เดินออกทันทีขนาดพ่อยังบอกเลยว่าลูกนะพ่อเลี้ยงได้แค่ตัวแต่หัวใจพ่อก็เลี้ยงไม่ได้  แล้วนับประสาอะไรกับพี่และน้อง ผมนั่งลงที่โต๊ะทำงานและเปิดโน๊ตบุคเครื่องยางเฉียบที่เต็มไปด้วยข้อมุลที่สำคัญทั้งนั้น  ผมเปิดไปเห็นกล่องรูปภาพ ผมก็เลยเช้าไปคลิกดู ผมก็เลื่อนดุภาพไปเรื่อยภาพพี่ๆของแต่ละบ้านที่พาน้องๆไปเที่ยว ตอนนั้นผม โจ อ้น และดิมยังสนิทกันมาก มันผ่านมานานแล้วนิตอนนั้นผมยังไม่มีแฟน ที่จริงผมมีคนที่ผมแอบชอบอยู่แต่สุดท้ายพอผมสารภาพเขาไปเขาก็บอกปฏิเสธผม ผมเสียใจมาแต่ผมก็ขอเขาไว้เพราะผมก็คิดว่าคนนี้ไอ้อ้นมันก็คิดเหมือนผม ขอว่าอย่าคบมันเป็นแฟนได้ไหม และหลังจากนั้นผมก็ตอบรับขวัญมาเป็นแฟนผม แต่ไม่นานขวัญก็ไปมีอะไรกับไอ้อ้นที่คอนโดของมัน ที่อาภีมปภพซื้อไว้ให้พักใกล้ๆกับที่ติวเตอร์เข้าเรียนจปร.และนั้นความเป็นเพื่อนเป็นลูกพี่ลูกน้องของผมและมันก็ขาดสะบั้นลง 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29-06-2020 21:10:37 โดย PFlove »

ออฟไลน์ PFlove

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
   บ้านพี่จอจานบ้าง ผมชื่อโจ ผมเป็นลูกคนโตของบ้านจอจาน แน่นอนบ้านจอจานก็ต้องมีแต่จอจานทั้งนั้น อย่างนั้นเรามาดูกันว่ามีใครบ้าง
 โจ้ เป็นน้องชายคนที่สองของผม
เจมส์ เป็นน้องคนสาม เจมส์เป็นเพื่อนสนิทกับหมอโดมและเป็นเพื่อนกับบาสอีกคน เขาสามคนสนิทกันมาก
เจน เป็นน้องคนที่สี่และเป็นแฟนไอ้น้องโจ้คนที่สองด้วย อ่ะงงละซิ ทำไมพี่น้องเป็นแฟนกันได้

เจส เป็นน้องคนที่ห้า ก็ต้องสนิทกับเดฟและเอ็กซ์ แต่มาช่วงหลังจิลเรียนหนักเลยห่างเดฟและเอ็กซ์ที่ถูกส่งไปฝึกสาระพัดหลักสูตร ตามพี่ๆพวกมันนั้นแหละ
จิมมี่ คนที่หก ตอนนี้กำลังเรียนปี3 มหาลัยวิทยาลัยเคมบริดจ์
 เจ เป็นน้องคนที่หก คนนี้รุ่นเดียวกับดิ๊บ กำลังเรียนมหาวิทยาลัยปีหนึ่ง อันนี้เพื่อนสนิทน้องบอล บ้านบอใบไม้เลย
       และคนสุดท้องของพ่อผมที่ทำให้พ่อผมกุมขมับทุกวัน นั้นคือแจ็ค พวกผมมักจะเรียกเสมอว่าไอ้พระเอกประจำบ้านของพวกผม บ้านจอจาน    คนนี้มันรักกับบอยน้องชายคนเล็กบ้านบอใบไม้มาก แต่ก็ดันมาเกิดขึ้นตอนที่บอยถูกพาตัวกลับไป ผมรู้แค่ว่าบอยป่วยมากและลุงกฤษณะก็มาพาไป และนั้นชีวิตน้องชายคนเล็กของผมก็เปลี่ยนไป เกเร และมีแต่เรื่องจนไปเข้าหูลุงหนึ่ง ผู้ที่ดูแลทุกสิ่งทุอย่างขององค์ เขาบอกว่าแค่ทำหน้าที่แทนคนที่ถูกเลือกแต่ผมไม่รู้ว่าใคร เขาบอกว่ามีแค่สองคนจากบรรดาน้องๆของพวกผม คนหนึ้งคือบอย ทำให้บอยเหมือนตกอยู่ในภาวะที่น่าอึดอัดนะผมว่า จะไปไหนมาไหนต้องมีคนดูแลตลอด 
 
     และตอนนี้น้องชายคนเล็กของผมถูกส่งตัวไปเรียนมัธยมใหม่อีกครั้ง ที่จริงไม่ได้ถูกส่งไปเรียนหรอกแต่ว่าถูกส่งให้ไปทำประโยชน์ให้แก่โรงเรียนของอาภาษณ์ ก็ดันเกเรนิ แอบสมน้ำหน้า แต่ผมนี้รักน้องมากทุกคน 
 
   วันนี้พวกผมมาประชุมกันกับทางการทหาร เพราะว่าพวกผมคือภาคองค์กรเอกชน  ที่เข้ามามีส่วนร่วมในการช่วยเหลือ กับครอบครัวทหารและองค์กรเอกชนก็เข้ามามีบทบาทในการช่วยเหลือหมูบ้านชาวบ้านที่ห่างไกลความเจริญ ช่วยเหลือเด็กๆอะไรประมาณนี้ 
 
“พี่โจ ผมขอพาเจนไปเที่ยวนะวันนี้นะ” ไอ้โจ้น้องชายคนที่สองมันร้องตามมาด้วย แต่มันให้ไอ้เจมส์ไปดูงานแทนมัน และมันก็พาเจนน้องคนที่สี่ของผมมาด้วยก็แฟนมันนั้นแหละ
 
“มรึงจะพาน้องกรูไปไหนครับไอ้คุณโจ้” ผมถามไอ้โจ้ 
 
“ก็อุตสาได้มาด้วยขอพาไปเปิดหูเปิดตา พาไปเดินแถวตลาดน้ำและหาร้านอาหารหรูๆสวีทกันบ้าง “ โจ้บอกผม ผมหันไปมองเจน ถึงเจนจะไม่ใช่น้องชายแท้ๆของผมแต่ผมก็รักเหมือนน้องชายแท้ๆ รักและหวงเป็นธรรมดาของพี่ชาย เจนเพิ่งจบแพทย์ เขาอยากเป็นหมอตาและเขาได้อุทิศตน รักษาตาให้เด็กยากไร้และคนไร้บ้าน อันนี้ครอบครัวผมเป็นเจ้าของโครงการและได้เงินสนับสนุนจากหลายบริษัทที่เป็นเครือของพวกผม

“นะพี่โจ อยากไปเที่ยว สวีทกันบ้าง” ไอ้โจ้มันพูด ผมก็ทำเก็กไปอย่างนั้นแหละและผมก็พยักหน้า

“เย้” สองคนกระโดดโล้ดเต้นดีใจกันใหญ่

“แต่ ห้ามไปไกลนะโจ้ พาไปแค่ใกล้กรุงเทพแค่นี้นะ “ผมพูดและหยิบมือถือขึ้นโทรหาคนขับรถส่วนตัวของผม คนนี้เป็นทั้งคนขับรถและการ์ดประจำตัวเรียกได้ว่าฝีมือดี เป็นอดีดนายตำรวจที่ลาออกจากราชการมาทำงานกับพ่อผมแทน

“ฮัลโล เดนนิส “

“ครับนาย”

“พาน้องชายฉันไปเที่ยวหน่อยนะวันนี้ โจ้และเจน เขาจะไปเที่ยวกันแต่ไม่ต้องพาไปไกลจากกรุงเทพมากหนักนะ “ ผมบอกเดนนิส

“ได้ครับนาย “

“ดูแลน้องฉันด้วยนะ “ ผมย้ำ

“ครับนายผมจะดูแลอย่างดี”

“ขอบใจมาก” ผมพูดและกดวางสาย สองคนนั้นก็เตรียมตัวกันเรียบร้อยแล้ว แม้เรื่องเที่ยวนี้ไวจริงๆ ผมก็มองแอบอมยิ้มให้กับความน่ารักทั้งคู่ มันกระหนุงกระหนิงกัน จะว่าเหมือนพี่น้องก็เหมือน เหมือนคู่รักก็ใช่ มันยิ่งทำให้ผมนี้อยากจะมีใครสักคนที่ผมอยากจะทำแบบนี้บ้างขึ้นมาเหมือนกัน คนก็คือ..น้องบีม เจ้าชายน้ำแข็งที่ไอ้อ้นมันชอบเรียก

“อย่ากลับมาดึกนะ สักเย็นๆแล้วกันนะ จะได้ทานอาหารเย็นด้วยกันพรุ่งนี้นายสองคนต้องกลับก่อนพี่” ผมพูด

“อ้าวแล้วพี่ละ” โจ้ถามผม

“มีประมูลภาพถ่ายและบริจาก ยังไงฉันก็ต้องไปประมูลสักภาพ “ ผมพูดกับน้องชายคนโต

“ให้ผมไปด้วยไหมละ”

“ไม่ต้องหรอกเพราะว่าเจนจะได้พักก่อนกลับไปทำงาน “ ผมบอกโจ้ เขาก็พยักหน้า

“ไปกันได้แล้วเดี๋ยวสายและกลับมามืดค่ำอันตราย” ย้ำทั้งคู่และทั้งคู่ก็พากันเดินออกไป
วันนี้ผมต้องเข้าประชุมร่วมกับกองทัพทหาร พ่อผมบอกว่าไปพักอีกโรงแรมกับลุงกฤษณะ ก็เขาหวานใจกัน แม้ไม่อยากสวีทกันโชว์ลูกละซิ พ่อผม

“ก๊อกๆ”เสียงคนเคาะประตูห้องผม ผมเดินไปเพื่อเปิดประตู ชั้นของผมจะมีการ์ดสกีนก่อนที่จะผ่านเข้ามาได้อยู่แล้ว ดังนั้นคนที่มาเคาะต้องเป็นคนที่รู้จักผมดี ผมจึงเปิดโดยไม่ต้องคิดมาก

“อ้าวตุ๊” ผมก็เจอไอ้ตู่พี่บ้านต.เต่า มันสวมชุดสูทผูกเน็กไท้อย่างหล่อเชียว แต่ก็น้อยกว่าผม ฮาๆ

“ไง ไม่เจอกันนานเลยนะ” ตุ๊ทักผม ผมพยักหน้า เพราะว่าที่เจอกันล่าสุดก็ปีที่แล้ว และทั้งที่ผมก็มาที่ไทยปีละสองสามครั้ง ยังไม่เจอกับมันเลย มันยุ่งมาก ส่วนใหญ่ก็เจอไอ้อ้น ไอ้ดิม นี้ผมก็ไม่ได้เจอมันเกือบสามเดือนได้แล้วมั้งตั้งแต่มั้นกลับไปฝึกหนัก

“เข้ามาก่อนซิตุ๊” ผมบอกไอ้ตุ๊

“มาคนเดียวเหรอ” ตุ๊ถามผม ก่อนจะนั่งลง

“มากับโจ้และเจนนะ ทั้งคู่พากันไปเที่ยว มันอยากหาเรื่องเที่ยวเลยร้องตามมาด้วย” ผมพูดกับตุ๊

“ดื่มอะไรไหม” ผมถามตุ๊

“ก็ดีนะ “

“อะไรละ” ผมถามกลับ

“ก็รู้นิว่าปกติดื่มอะไร”

“คงไม่ใช่ไวน์ นะมันเร็วไปไอ้บ้า” ผมพูด

“เอาน้ำมาแล้วกัน” ดูมันพูด และผมก็รินน้ำใส่แก้วให้มันแทน  ผมนั่งลงตรงข้ามตุ๊

“เป็นไงสบายดีไหม “ ตุ๊มันถามผม

“สบายดี แล้วตุ๊ละ งานเยอะละซิ “ ผมพูด

“ก็เยอะดิ ไม่ได้ว่างเหมือนพวกไอ้...”

“ไอ้ดิม ไอ้อ้น “ ผมพูดข้นผมก็ไม่กล้าถามมันนะ ว่าทำไมมันไม่พูดกับไอ้อ้น มีเรื่องอะไรกัน เพราะช่วงนั้นผมกลับไปอยู่เมืองนอกกับน้องๆผม ส่วนแจ็คนะอยู่ต่อตลอนกับพวกน้องๆของแต่ละบ้าน น้องไอ้ตุ๊ก็ตือติ๊ก ก็เพื่อนสนิทกับไอ้แจ็คเช่นกัน

“จะลงไปข้างล่างหรือยัง ไปหากาแฟดื่มกันไหม” ตุ๊ถามผมและชวนผมไปดื่มกาแฟนด้วย ผมหันมามองหน้ามัน

“อะไร ก็ชวนแบบนี้ทุกทีที่มา ไป” ตุ๊พูดและเดินมาคว้าข้อมือผม

“เร็วซิ” ยังมาเร่งผมอีก

“มึงนี้มาเร็วเคลมเร็วนะมึงนะ เออๆ “ ผมพูดและรีบคว้า พวกโทรศัพท์มือถือ ที่ไฮเทคจนไม่ต้องพกอะไรมากมายแค่ปลายนิ้วก็ทำลายการข้ามโลกได้ทั่วโลก

  ผมเดินออกมาก็ทักทายการ์ดของผมและเดินเข้าลิฟท์ไป ที่ผมมาพักก็เป็นเครือโรงแรมของตุ๊มัน อันนี้เรียกได้ว่าหรูมากส่วนใหญ่ระดับผู้นำที่จะมาพักและพ่อผมครอบครัวผมก็มาพักที่นี้กันประจำ

“มีอะไรตุ๊” ผมหันมาเจอไอ้ตุ๊ที่ยืนมองผมและยิ้มที่มุมปาก

“ยังจำที่พูดกันได้ไหม “ผมหันไปมองหน้ามันงง อะไร

“อะไรกันแค่ไม่ถึงสิบปีลืมเหรอ” ผมก็นึก

“เรื่องที่ “ มันพูดขึ้นผมก็มองหน้าเลิกคิ้วขึ้น

“วันที่ตุ๊ ขอโจเป็นแฟนแต่โจบอกว่าไม่ได้เพราะว่ามีคนที่ชอบอ่ะ “ ไอ้ตุ๊มันพูด ก็ทำเอาผมอึ้งไป ผมลืมเรื่องนี้ไปเรียบร้อยแล้ว

“คนนั้นไม่ใช่ไอ้อ้นใช่ไหม”

“ไม่ใช่ มรึงจะบ้าเหรอ กรูกับมันนะสายเดียว” ผมหันมาเม้งมันเลย

“ก็ดี “ ตุ๊มันพูด

“และที่ตอนนั้นกรูไม่รับมึงก็เพราะกูว่าก็สายเดียวกับมึง และกูมีคนที่ชอบแล้วนันคือ”

“น้องบีม” ผมบอกมันไปอย่างภาคภูมิใจ แต่มันกลับหัวเราะรำคอ

“กูไม่เห็นเขาจะเล่นด้วยเลย  ยังคนทนจีบเขาอีกเหรอวะ”ไอ้ตุ๊มันพูดผมหันไปเหล่ตามองมัน นี้มันควรจะพูดให้กำลังใจผมซักนิดนะครับ
     

       ลิฟท์ลงมาจอดที่ชั้นห้องอาหาร ผมพากันเดินออกจากตรงไปที่ตุ๊มันบอกว่าจะไปนั่งดื่มกาแฟกัน ผมเหลือบมองเวลานี้ก็จะ เก้าโมงครึ้งแล้ว เวลาประชุมจะเริ่มขึ้นสิบโมงเช้านี้ วันนี้จะมีพวกการ์ดยืนทุกที เพราะว่าพวกลุงๆบรรดาอาๆของผมมากันด้วย

“ลุงหนึ่งมาไหมวะ” ผมถามตุ๊”

“ไม่มาวะ แต่ลุงสองกับลุงสี่มาวะ ลุงสามมีธุระด่วนพ่อกูบอก” ไอ้ตุ๊มันบอกผม  ผมพากันไปหาที่นั่งโต๊ะ มุมกระจกที่สามารถมองเห็นวิวกรุงเทพฯได้ ไอ้ตุ๊มันคงเดินไปสั่งกาแฟและมันก็เดินกลับมานั่ง

“ไอ้อ้นมันไปหามึงบ้างไหมโจ” ไอ้ตุ๊มันถามผม

“มีบ้างแต่นี้กูไม่ได้เจอมันมาเกือบสามเดือนแล้วนะ “

“มึงถามทำไมวะ” ผมถามไอ้ตุ๊มันกลับ ผมว่ามันมีอะไรอยากจะถามผมอีกแต่มันกัก

“มีอะไรถามมาตุ๊ ถึงช่วงหลังมานี้กูไม่ค่อยได้คลุกคลีกับมึงเหมือนเมื่อก่อนก็เถอะแต่กูก็ดูมึงออกว่ามึงมี” ผมพูดและเปลี่ยนเป็นนั่งไขว่ห้าง

“ กูแค่อยากจะรู้ว่ามันเคยคุยเรื่องต้าร์กับมึงไหม” ไอ้ตุ๊มันถามผม

“ทำไมอะ “ผมถามไอ้ตุ๊มันทำสีหน้ากังวล

“เฮ้ย! อย่าบอกกูนะว่าต้าร์กับไอ้อ้น “ ผมถามไอ้ตุ๊ เปลี่ยนจากนั่งไขว่ห้าง ผมเขยิบเข้ามาใกล้ไอ้ตุ๊ มันมองหน้าผม

“น้องกูแม่งไม่ยอมพูดอะไรเลย และนี้มันหนีกลับมาไทย ช่วงที่ไอ้อ้นกลับมาจากฝึกพอดี มันประจวบเหมาะไปไหมวะ” ไอ้ตุ๊มันพูด ทำเอาผมพยักหน้า

“แต่กูเจอต้าร์นะกูไปพักโรงแรมมึงอ่ะ ที่อังกฤษ ต้าร์ไปช่วยไอ้ต๊ะมันและต้าร์ก็ไม่เห็นพูดอะไรเลยนะมึง มึงคิดมากไปหรือเปล่า” ผมพูดเพราะว่าไอ้อ้นมันก็ไม่มีทีท่าที่แสดงว่ามันคบใครคนที่ใกล้ตัวมีแต่เด็กที่มันบอกว่าน้องเขาต้องการเงินแค่นั้น แค่เด็กปรนเปรอมัน

“ไม่เอานะมึงคิดมาก และกูว่าถ้าต้าร์มีมันก็ต้องบอกมึงดิ มึงพี่มัน”

“ก็น้องกูมันไม่ยอมแม้จะเอ่ยห่าอะไรสักอย่างไงโจ”

“พูดยากวะ น้องกูนี้แม่งบอกกูทุกเรื่อง ส่วนพ่อกูนี่ไว้ใจให้กูดูน้องก็เพราะแบบนี้แหละ” ผมบอกไอ้ตุ๊ไป มันพยักหน้า

“เอานะ ไว้มันก็บอกมึงเอง เชื่อกู” ผมปลอบใจมัน ตอนนี้กาแฟมาถึงพอดี และมันก็สั่งอาหารเช้ามาให้ผมอีกนะ ผมก็มองสั่งมาทำไมวะ


“ทานอาหารเช้ามันสำคัญ กินก่อน เพราะว่ากว่าจะทานอาหารเที่ยงก็คงเกือบบ่ายโมงโน้นแหละโจ” ไอ้ตุ๊มันพูดและดันจานอาหารเช้ามาให้ผมทันที


“มึงนิ แม่ง บอสซี่วะ”ผมบ่นว่ามันนี้ทำตัวเป็นพวกชอบสั่ง แต่มันดันนั่งหัวเราะผมในลำคอและจิบกาแฟไปด้วย

ออฟไลน์ psychological

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 261
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0

ออฟไลน์ PFlove

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
[อ้น]

    ผมกำลังลืมตาตื่นขึ้น งัวเงียมากผมมานอนคอนโดของผมโดยไม่ลืมที่จะหิ้วเด็กมาบำบัดความไคร่ของผม และไม่ลืมที่จะป้องกันโดยการสวมใส่ถุงให้เรียบร้อย ผมขยับเรือนร่างที่เปลีอยเปล่านั้นและผมก็เขี่ยแขนเด็กหนุ่มนั้นออกอย่างเบามือไม่อยากให้ตื่น หนุ่มหน้าใส่ที่ผมหิ้วมาด้วย ผมจัดไปซะสามดอก สลบไม่ตื่นเลยนะน้องนะ ผมก็หยิบมือถือขึ้นมากะว่าจะดูเวลาซะหน่อยแต่

“ริงงงงงง “ เสียงมือถือผมดังขึ้นทันตาเห็นเลยครับ

“ไอ้เหี้ยหมอหมาดิม มึงมีกุมารหรือไง กูหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามึงก็โทรมาเลย  หลอนชิบ” ผมบ่นขณะที่ผมกดรับสายมัน

“ว่าไงครับหมอดิม” ผมถามคนต้นสาย

“ตื่นยัง”ไอ้คุณหมอดิมมันถามผม

“กูเหรอ พึ่งจะตื่นนี่แหละ! “กรอกเสียวงข่มมันไปในมือถือ

“มึงละ” ผมถามกลับ

“พึ่งตื่นวะ กูเพิ่งจะได้นอนไปได้ สามชั่วโมงเอง”
   

“ไปทำห่าอะไรวะ”ผมถามและยิ้มให้คนที่ตื่นมาด้วยรอยยิ้มมีความสุข ก็สุขสมใจไปตั้งแต่เมื่อคืนกับผม

“ก็กูมาอยู่เวรที่โรงพยาบาลให้พ่อกูครับ ไม่ได้มากรุงเทพเล่นๆเหมือนคุณนี่ครับ “ ไอ้คุณหมอดิมของผม

“ว่าแต่คุณอ้นครับ คุณจะให้กะผมขับรถไปรับคุณไหมครับ วันนี้มีประชุมครับท่าน” มันพูดจากได้ไพรเสนาะหูมากแต่

“ประชุมกี่โมง” ผมถามเพราะว่าผมลืมสนิทเลย

“สิบโมงครับ”

“ตอนนี้มันจะเก่าโมงครึ้งแล้วครับ”

“แล้วมันมึงถึงพึ่งจะบอกผมครับ” ผมเลยด่ามันกลับทันที


“ลุกๆ”ผมหันไปปลุกเด็กหนุ่มที่งัวเงียตื่นขึ้นมาแบบงง

“ลุกครับพี่ต้องไปแล้วครับ” ผมพูดให้หนุ่มน้อยอ่านปาก มีความชำนาญพยักหน้าและลุกขึ้นทันทีแต่ลุกแบบไม่มีอะไรปกปิดแบบนี้ น้องพี่มันสู้เหมือนเจอข้าศึก

“มารับกูด้วยเลยครับคุณหมอคร๊าบ”ผมบอกไอ้หมอดิมเพื่อนคู่หูของผม

“พูดเพราะเชียวนะครับ คุณอ้น อีกยี่สิบนาทีครับผมจะไปถึง ขอไปแต่งตัวก่อน” ไอ้ดิมบอกผม แน่ละโรงพยาบาลลุงผมห่างจากผมไปราวๆสิบนาทีขับรถได้

“คุณหมอดิมคะ มีคนไข้ที่เป็นฝรั่งโวยวายอยู่หน้าห้องฉุกเฉินค่ะเพราะว่าเขารอนานแล้วค่ะ ทำไงดีคะ” เสียงใสๆจากพยายาบาลสาว

“รอนานแค่ไหนแล้วครับผม” เสียงไอ้หมอดิม

“ห้านาทีได้ค่ะ”


“ถ้าอย่างนั้นก็บอกเขาไปซิครับว่าเราให้บริการตามคิวครับ ดังนั้นเขาต้องเข้าคิวครับผม” ไอ้หมอดิมตะโกนตอบไป สงสัยวันนี้มันจะเจอแจ็คพ๊อต แต่นี้มันเก้าโมงครั้งแล้วมันยังไม่ลงเวรดึกอีก

“ได้ค่ะ”

“คนไข้เยอะเหรอวะดิม” ผมถาม

“มีรถทัวร์มาลง  ไม่ได้มาเที่ยวนะ แต่เพราะว่าคนขับหลับในเลยพากันลงข้างทาง” ไอ้ดิมพูด

“คุณหมอดิมค่ะ ฝรั่งคนนั้นเขาฝากบอกว่า fuck you ค่ะ”  มันโดนไข้เม้งแต่เช้าเลย เสียงพยาบาลคนเดิมตะโกนมา

“บอกเขาไปว่าเรื่องนั้นก็ต้องเข้าคิวครับผมและคิวfuck you ของผมก็ยาวซะด้วยครับ” 

“ฮาๆ “ ผมนี้ขำมันจริงๆ ผมนี่อยากจะเห็นหน้ามันด้วย

“นี้มึงทำอะไรอยู่ครับไอ้หมอ”

“เย็บแผลผมอยู่ครับ คุณหมอช่วยวางสายและเย็บแผลผมก่อนได้ไหมครับ “ เสียงคนไข้แทรกมาในมือถือผม

“กรูเย็บแผลคนไข้วะ เดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะมึง กูค่อยโทรกลับวะ” ไอ้หมอดิมบอกผม

“ผมเย็นแผลเกินไปสองเข็มนะครับคุณคนไข้ แต่ไม่เป็นไร  ผมไม่คิดค่าไหมเย็บแผลเพิ่มแถมให้ฟรีอันนี้โปรโมชั่น” ไอ้หมอดิมมันบอกคนไข้

“ฮะ!” เสียงคนไข้ของมันร้องดังแทรกเข้ามาในมือถือผม

“หมอดิมครับ กูว่ามึงไม่ต้องโทรกลับแค่มารับกูเลยครับไอ้หมอครับ”ผมบอกไอ้ดิม

“และแค่นี้นะกูจะอาบน้ำแต่งตัวหล่อๆรอมึงครับ” ผมพูดและรีบกดวางสายก็เพราะว่าน้องที่ผมหิ้วมาอยากจัดกับผมก่อนแยกกัน เพราะดูท่ายั่วผมซิ

“อยากได้น้ำก่อนแยกเหรอพี่จัดให้” ผมพูดและรีบเข้าห้องน้ำตามน้องไปทันที และเหมือนเราสองคนก็ซ้อมรบกันในห้องน้ำหรู ที่อ้นเพิ่งให้เอาตู้อาบน้ำใหม่มาลง เมื่อพากันเสียเงินเรียบร้อยก็พากันออกมาแต่งตัว ผมก็หยิบเครื่องแบบทางการทหารมาใส่

“อุ้ย! พี่เป็นทหารเหรอครับ ไม่เห็นบอกเลยครับ” น้องน่ารักถามผม ผมหันไปหยักคิ้วให้น้องคนนั้น

“เขาเรียกว่าทหารรับใช้ประชาชนใช่ไหมเนี๊ยะ ถึงใจมาก ว่าแต่เราจะ….”น้องเขาเดินมาเอาริ้วไต่ร่องอกผมแม้จะมีเครื่องแบบกั้นไว้ก็เถอะ

“ถ้ามีโอกาสนะครับ เอานามบัตรพี่ไว้ก็ได้ครับ “ผมพูดและหยิบนามบัตรผมไว้ให้น้องเข้า แต่เบอร์นะไม่ใช่เบอร์ส่วนตัวผมหรอกครับ ผมมีสองเครื่อง

“ได้ครับ”

“ถ้าอย่างนั้นก็แยกย้ายกันก่อนนะครับพี่ต้องรีบไป ว่าแต่น้องชื่ออะไรครับเนี๊ยะ” ผมถามชื่อน้องน่ารัก ได้เสียกันมาสามยกยังไม่รู้ชื่อเลย ฮาๆ

“ผมชื่อรัชชานนท์ครับ หรือ น๊อตครับ “

“อ้อครับ น้องน๊อต ยินดีที่ได้ร่วมรัก เอ้ย ได้รู้จักนะครับ “

“ไปครับพี่ลงไปส่งและเพื่อนพี่จะมารับแล้วครับ” ผมบอกน้องน๊อตไปและพากันรีบเดินลงไปชั้นล่างก่อนทีไอ้หมอดิมมันจะมารอผมและผมดูแล้วผมกับมันได้เข้าประชุมสายแน่ๆ แต่ไม่ใช่ครั้งแรกเพราะว่าผมสายกันเสมอ ใครจะไปนั่งรอนานๆในห้องประชุม
 

      ผมลงมาก็โบกมือลาน้องน๊อตและส่งเขาขึ้นรถแทกซี่ไปทันที ระหว่างที่รอรถแท็กซี่ก็ชะเง้อมองไปมองมาก็ดันไปจะเอ๋กับหนุ่มออฟฟิตที่ยืนชะเง้อมองเช่นกัน มองไปมองมา

“สวัสดีครับ” เขาก็เข้ามาทักทายผมซะงั้น

“สวัสดีครับ” ผมทักทายกลับ

“คือผมเห็นคุณหลายครั้งแล้ว ว่าจะทักอยู่”

“ครับผม ว่าแต่คุณ”

“พักที่นี้ครับ ขึ้นไปสองชั้นครับจากชั้นของคุณ”

“อ้อ ครับ ยินดีที่รู้จักครับผม”

“ชื่อ?“

“อ้นครับ คุณละ”

“นิกครับ เพื่อนเรียกนิกกี้ครับ”

“อ้อครับ ยินดีที่รู้จักครับนิกกี้”

“ไปทำงานเหรอครับ”

“ครับผม เจ้าของธุรกิจส่งออกนะครับ  “ คุณนิกกี้บอกผมผมก็พยักหน้า

“เยี่ยม” ผมพูดชม

“เออ เพื่อนผมมาแล้วผมไปก่อนนะครับคุณนิกกี้ “ ผมบอกและรถไอ้ดิมก็มาจอดตรงหน้าผม

“โอกาสหน้าคงได้คุยกันนานกว่านี้นะครับคุณอ้น”

“ได้เลยครับ ยินดีครับนิกกี้ บาย” ผมพูดและรีบเข้าไปนั่งข้างคนขับ จะว่าไปก็น่าตาดีน่ากินอยู่เหมือนกันนิกกี้ ไอ้ดิมมันก็เลื่อนกระจก อะไปโบกกับเขาอีก นิกกี้ก็โบกกลับอีกด้วย

“เด็กใหม่เหรอวะ”

“เด็กบ้าอะไร นี้เขาเข้ามาทักกูวะ เขาพักที่เดียวกับกู”ผมบอกไอ้หมอดิมและหันไปมอง ข้างๆมัน เพราะว่ามันชี้

“ใครให้มาวะ และขนมอีก อุ้ย! คิกขุน่าดูนะมึงไอ้หมอ” ผมเหลือบมองกาแฟสตาร์บัค ขนมไดฟุกุ โกริโกะป๊อกกี้ ขนมแต่ละอย่างน่ารักคิกขุทั้งนั้น

“พยาบาลให้มา อะนะก็แบบว่าหมอหล่อบอกต่อด้วย” ไอ้หมอดิมพูด ผมยกนิ้วกลางให้มันเลย

“แต่กาแฟนะกูซื้อมากให้วะ กูว่ามึงหนักวะเมื่อคืน” ไอ้หมอดิมมันพูด ผมเหลือบมองไปที่ช่องใส่เครือ่งดื่มในรถมันก็เห็นมีกาแฟสตาร์บัคสองแก้ว ผมก็ยกขึ้นดื่ม

“ทำดีแบบนี้เดี๋ยวให้เลื่อนขั้นเป็นเมียกรูเลย” ผมพูดไปดูดไป

“เอาว่างลงเลยไอ้เชี้ยนี้” มันรีบบอกผมและจะดึงแก้วกาแฟผมลง ผมจะให้เหรอครับ

“ง่วงชะมัดเลยวะ “ ผมบอกไอ้หมอดิมมันหันมาเหล่มองผม และหันไปขับรถตามเดิม ไม่นานก็มาถึงโรงแรมไอ้ตุ๊และที่ผมต้องมาประชุมกัน

“สายวะ ช้าไปยี่สิบนาที” ไอ้หมอดิมพูด ไอ้หมอดิมมันสวมเครื่องแบบทหารมาด้วยมีป้ายบ่งบอกว่าเป็นแพทย์ทหารเต็มยศ

“ขึ้นไปได้ก็หาที่นั่งที่ไกลจากพ่อหน่อยนะมึง เพราะว่าพ่อได้เม้งแตกแน่ๆถ้ารู้ว่าเรามาสาย” ผมกระซิบกับไอ้หมอดิม พวกผมรีบขึ้นลิฟท์ไปทันที แต่จะว่าไปผมรู้มาว่าไอ้โจมาด้วยแต่มันอยู่ไหนของมัน

“น้องบีม” ไอ้ดิมกระซิบกับผมขณะที่ผมกำลังรอลิฟท์ขึ้น และเมื่อลิฟท์มาจอดก็พบว่าคนที่เข้ามาคือน้องบีบเจ้าชายน้ำแข็งของไอ้โจ

“สวัสดีครับน้องบีม” บีมหันมามองผมแต่ไม่มีอาการตกใจอะไร

“สวัสดีครับพี่อ้น พี่หมอดิม”  ร้องเขาทักโดยไม่ได้หันมามองหน้าผมสองคนและผมก็ได้หันไปหยักคิวให้หมอดิม

“สบายดีไหมครับร้องบีม แต่ว่าทำไมลงมาคนเดียวละครับ”ผมถามน้องบีม

“ผมลืมของนะครับเลยขึ้นมาเอาของ ว่าแต่พี่ๆเถอะครับ อันนี้เรียกเข้าสายไหมคับ” นั้นโดนเลย

“พี่ไม่ได้สายครับ แต่พี่รอพี่อ้นครับเลยสาย” ไอ้หมอดิม ผมหันมามองหน้ามันนี้มันทิ้งผมเลยนะ และเมื่อลิฟท์มาจอดชั้นทีจัดประชุม  การ์ดที่ดูแลก็ทำการสกินพวกผมและ

“น้องบีมเห็นพี่โจไหมครับ” ผมถามน้องบีมที่กำลังจะแยกตัวไปอีกทาง

“ผมไม่ได้อยู่บ้านจอจานครับ ผมเลยไม่เห็นครับพี่อ้น ขอตัวนะครับ” ดูคำตอบที่น่ารัก

“ไปวะ กูได้ที่นั่งแล้วห่างไกลพ่อ” ไอ้หมอดิมพูดผมก็พากันวิ่งเข้าไปด้านในอย่างไว แต่ตอนนี้เหมือนจะพักเบรคนะผมคิดว่าและรีบหาที่นั่งทันที 

“พ่อไม่เห็นวะ ฮาๆ เดี๋ยวพอพ่อถามก็บอกพ่อว่าเราเข้าตามเวลาเป๊ะนะมึง” ผมหันไปบอกไอ้ดิม และสิ่งที่ผมสั่งเกตุเห็นมีหนุ่มหล่อสี่คน และดูจากการแต่งตัวก็รู้ว่าว่านี้ ใครเขาก็เรียกว่าบ้าน สี่เหล่าทัพ ลูกชายทั้งสี่คนของลุงสอง หนึ่งในนั้นก็เป็นครูฝึกผมด้วย พี่ๆเขาอายุห่างจากพวกผมหลายปีอยู่

“นี่มึงเลือกที่นั่งถูกที่แล้วใช่ไหมวะ ดันมานั่งใกล้พี่ๆ สี่เหล่าทัพซะด้วย” ผมถามไอ้หมอดิม

“ก็มึงบอกว่าเลือกนั่งไกลจากพ่อ “ ไอ้หมอดิมพูด และพี่สี่เหล่าทัพก็หันมามองผมอย่างเท่ๆ ดุท่าน่าซิ ยกขาขึ้นมาพาดอีกข้างอย่างเท่ๆกันทุกคน มีแค่พี่ปิกคนโตที่นั่งไขว่ห้าง

“ว่าไง มีปัญหากับพวกพี่เหรอครับ” พี่เป็กซ์ พี่คนที่สี่คนนี้เป็น หน่วยสวาท ที่เรียกได้ว่ามีเก่งและชำนาญเรื่องเข้าช่วยเหลือตัวประกัน หันมายิ้มเท่ๆให้กับผม


“สวัสดีครับพี่ๆ “ ผมสองคนยกมือไหว้ทันทีอย่างสวยงาม

“พี่ปั๊ป น้องนักเรียนที่น่ารักของพี่นิ เพิ่งจบหลักสูตรหน่วยรบพิเศษSeal ไปจากพี่ไม่ใช่เหรอ” พี่โป๊ป พี่คนนี้อยู่ทัพอากาศ ผมก็ยิ้มให้แต่พี่ปั๊ปนี้ทัพเรือครับ พี่คนนี้แหละครับครูฝึกหน่วยSealของผมสองคน  นั้นหันมาเหล่มองผมและพี่ปิกคนโต ทัพบก คนนี้ก็เป็นครูฝึกสไนเปอร์

“ดูท่ามึงสองคนไม่ค่อยสดชื้นวะ ง่วงหรือไง และมึงมาเข้าช้าอีกต่างหาก” พี่ปั๊ปพูด

“ดูท่าจะง่วงไม่หาอะไรให้มันทำละพี่จะได้สดชื้น” พี่โป๊ปพูด ผมสองคนส่ายหัวพร้อมกันมากว่าไม่เอาดีกว่า

“วิดพื้นไหม ฆ่าเวลา ระหวางรอเขารีเซ็ตระบบ” พี่เป็กซ์กอดอกพูดทำเอาผมสองคนหันมามองหน้ากันเลย  ตั้งแต่จบมานี่ไม่เคยถูกทำโทษมีแต่ทำโทษเขานะ

“ก็ดีนะ “ พี่ปิกอีกคนสนับสนุนเขาทำไมพี่

“จัดให้พี่ดูหน่อย “ พี่ปั๊ป  ผมสองคนสะบัดหน้าไปมอง

“พี่จะให้ผมวิดพื้นที่นี่นะเหรอพี่” ผมถามพี่ปั๊ป

“ใช่ครับ หรือว่าจบแล้ว ไม่ฟังแล้วคำสั่ง ฮะ!” พี่ปั๊ป

“เชิญ โชว์หน่อย เอาคนละ ห้าสิบพอ” พี่ปั๊ปพูด

“เชิญครับ คุณอ้นคุณดิม”

“ซวยชิบเลยวะ ไอ้หมอหมาดิม “ ผมหันมากระซิบด่ามัน เพราะว่ามันเลือกที่นั่งผิด ผมสองคนก็ลงไปนอนราบที่พื้นแม้จะเป็นพรมงามๆก็เถอะ และก็วิดพื้นครับ

“แขนเดียวซิครับ หน่วยพวกพี่เขาใช้แขนเดียวกัน “ พี่ปั๊ปพูด ผมก็เงยหน้ามอง เอาวะ วิดแขนเดียว

“อู้ยย!” พอไปได้ครึ้งทางนี้แทบจะไม่ขึ้นเลยครับ  ระหว่างนั้นก็ชะเง้อมองหาพ่อไปด้วย นั้นเจอแล้วนั่งคุยกับลุงภา มองลูกหน่อยพ่อ ลูกโดนรังแก ยังอีก

“อ้าวเฮ้ย ไอ้สองคนนี้ทำอะไรนิ” ลุงสองเดินเข้ามาพอดีเลย ผมสองคนก็ตะเบ๊ะทั้งที่กำลังวิดฟื้นกัน

“มันง่วงนะพ่อเลยให้มันหาอะไรทำ แบบว่าเมื่อคืนหนักไปหน่อย” พี่ปั๊ปพูด ผมก็เงยหน้ามองลุงผม เพื่อว่าจะเห็นความน่ารักของหลานๆ

“ดีดี หาอะไรทำฆ่าเวลา อีกตั้งสิบนาทีกว่าเขาจะรีเซตระบบ ตามสบายไอ้หนุ่มๆ “ ลุงสองพูดและเดินไปทันที

“อีกสิบนาทีแนะ เพิ่มอีกห้าสิบแล้วกันวะ อ้น ดิม” พี่ปั๊ปพูดและหันไปกอดอกยิ้มกับพี่ปีกและน้องๆพี่เขา ผมสองคนก็ต้องทำตาม

“ฮืมม” มันเริ่มจะไม่ขึ้นครับผม

“มึงตัวเดียวเลยไอ้ดิม ทำไมไม่เลือกที่นั่งที่มันปลอดภัยกว่านี้วะ”ผมกระซิบด่ามัน ผมก็เห็นว่ามีคนเดินผ่านมาและหยุด ผมมองจากรองเท้า ยี่ห้อนี้แพงมากและอีกคู่ก็พอกัน ก่อนที่ผมจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองและก็เห็นครับ ไอ้โจกับไอ้ตุ๊ มันยืนมองผมที่กำลังวิดพื้น

“มึงทำอะไรเนี๊ยะอ้น”

“กูกินบะหมี่อยู่มั้งครับ “ ผมถามไอ้โจกลับ

“พี่สั่งมันวิดพื้นนะโจ” พี่ปั๊ปพูด

“ก็ดีนะครับพี่เพราะว่าพวกมันต้องฟิตร่างกาย ยิ่งช่วงนี่มันดื่มกันเยอะด้วยพี่”ไอ้โจมันพูด

“เอามั้งไหมละครับ “ไอ้ดิมมันเงยหน้าขึ้นถามไอ้โจ ผมก็เงยหน้ามองไอ้โจ เพราะว่ามันอยู่กับไอ้ตุ๊ได้ยังไง

“เอาละ งั้นพวกผมไปหาที่นั่งกันก่อนนะพี่ ผมว่าเขาเซ็ตระบบเรียบร้อยแล้ว” ไอ้ตุ๊มันพูดและดันไอ้โจออกไป   

“เอาละขึ้นมานั่งได้แล้วมึงสองคน “ ผมก็ลุกขึ้นมาพร้อมสายคนที่เข้ามาประชุมที่มองผมสองคนและขำกันอีก ที่ดันมีสองหนุ่มหล่อมาวิดพื้นโชว์ พ่อก็ไม่มองลูกเลย ผมก็นั่งลงและการบรรยายของตัวแทนทางการทหารก็ออกไปโชว์สไลด์ ผมเหลือบมองไปว่าที่นั่งตรงด้านหลังของพ่อผมสองคนมันว่าง

“ไปนั่งกับพ่อเถอะวะ เดี๋ยวพักอีก กูกับมึงโดนอีก” ผมกระซิบกับไอ้หมอดิม และหันไปยิ้มกับพี่ๆ สี่เหล่าทัพและวิ่งครับออกวิ่งแบบไม่ให้คนอื่นตกใจ

“แม่งวิ่งไปหาพ่อเลยวะ ฮาๆ “ พวกพี่เขาขำผมกัน

“พ่อ” ผมกระซิบเรียกผมพ่อผม พ่อภีมปภพ พ่อผมหันมามองผมมามองผมสองคนพร้อมลุงภาณุเดช

“เพิ่งมาหรือไงมึงสองคน” ลุงภาณุเดชถามผม

“มาตั้งนานแล้วพ่อแต่นั่งข้างหลังโน้น “ ผมชิ้งบอกเพราะว่าไอ้ดิมมันคงจะเปิดปากว่าเพิ่งจะมาแน่นนอน พ่อผมก็หันไปฟังต่อ ผมก็นั่งเขียนนั้นนี้ ไปจนหมดเวลาและตานะจ้องมองไอ้โจกับไอ้ตุ๊มันคุยกัน ถ้ามันไปตามนั่งติดน้องบีมผมจะไม่ อืมมม ขนาดนี้เลย ผมไปเห็นน้องบีมนั่งกับพี่บรูคส์พี่ชายคนโตของบ้านบอใบไม้ และผมก็หันกลับมามอง ผมก็เห็นครับ ไอ้ตุ๊มันใช้นิ้วเขี่ยผมที่ปกหน้าผากของโจออก

“ปึก” ผมหักปากกาทันที

“เฮ้ย มึงเป็นอะไรไปวะ ไอ้อ้น” ไอ้ดิมมันถามผม

“กูแค่...” ผมหันมาก็มองหน้าไปไอ้หมอดิมที่เลิกคิ้วขึ้นสูงมองผม

“แค่อะไรครับ “ ไอ้หมอดิม ใช่มันไม่รู้หรอกว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ 

“ไม่มีอะไร” ผมพูด

“กรูต้องกลับไปโรงพยาบาลวะ พ่อบอกว่าให้กูอยู่ช่วยหมอช่วงบ่ายเพราะว่าหมอไม่พอวะ  “ ไอ้หมอดิมพูด ผมก็พยักหน้าแต่ตาผมยังคงมองไอ้โจกับไอ้ตุ๊

“ถ้าอย่างนั้นมึงกลับไปก่อนได้เลยวะ เพราะว่ากู เออ มี ธุระแถวนี้วะ และกูกลับเองวะ” ผมบอกไอ้ดิม มันก็พยักหน้า และการประชุมก็จบลง ผมก็รีบลุกขึ้นไอ้ดิมมันก็คงรอพ่อมันก่อน ผมก็รีบเดินออกไปตามหาไอ้โจก่อน วิ่งออกไปเลยครับ ผมเห็นไอ้โจมันยืนอยู่ และกำลังร่ำราไอ้ตุ๊อยู่

“โจ” ผมเรียกไอ้โจ  มันก็หันมามองผม

“ไอ้อ้น” มันเรียกผมแต่ตามันดันหันไปมองหาน้องบีมซะอย่างนั้น

“ไอ้อ้น ไว้กูโทรหา “ มันหันมาบอกผมและมันก็กำลังจะ

“ไอ้โจ จะไปไหน)))))”

“บีม รอพี่ก่อน)))))” ไอ้โจมันเรียกน้องบีมและมันก็วิ่งตามเจ้าชายน้ำแข็งไปทันที ทั้งที่เขาก็ออกวิ่ง ห่าเอ้ย! ผมเอง

“มึงตามไอ้โจเหรอ” ผมหันมามองหาเสียงที่แม้ไม่ได้คุยกันนานก็จำได้ดี ไอ้ตุ๊ มันยืนกอดอกมองผมอยู่

“ก็กูมีอะไรจะคุยก็ต้อง..”

“หึๆ “ ดูมันหัวเราะผมในลำคอ แม้ไม่ได้พูดอะไรแต่ก็รู้สึกได้ว่ามันกำลังคิดอะไรกับผมอยู่ คิดว่าผมกำลังกินแห้วซิท่า

“อะไรของมึงวะอ้น มึงวิ่งออกมาทำห่าอะไรวะ” ไอ้นี้เสียงนี้ได้ยินแม่งทุกวัน ผมหันมามองไอ้หมอหมาดิมของผม

“ก็ไอ้โจดิ มันวิ่งหนีกูตามน้องบีมไปอีกแล้ว แม่งเอ้ย แม่งจะตามอะไรหนักหนาก็รู้ว่าเขาไม่เอา “ ผมพูด และหันมามองไอ้หมอดิมที่ทำหน้าหมางงใส่ผม

“แล้ว...มันแปลกตรงไหนวะ มันก็ตามแบบนี้ตลอด ตั้งแต่ เรายังคลุกอยู่ด้วยกันกับไอ้ตุ๊ “ไอ้หมอดิมมันพูด ผมหันมามองหน้ามัน

“ก็มันชอบน้องบีมนี้หว่า ไปเถอะวะ ไปหาอะไรกินก่อนแล้วกูจะกลับไปโรงพยาบาลเลย ว่าแต่มึงจะกลับยังไงวะ “ ไอ้ดิมมันถามผม

“มึงกลับเลยไง ไม่ต้องรอกรูหรอก” ผมบอกไอ้หมอดิม มันก็พยักหน้า ผมหันไปมองพ่อผมกับลุงภาที่เดินออกมาพร้อมกัน ผมเห็นลุงภาณุเดชดูแลพ่อผมและรักพ่อผม แม้ว่าจะห่างกันไปบ้างแต่ก็ยังรักและดูแลเสมอแบบนี้แล้วผมอยากมีแบบนี้บ้างเหมือนกัน 

“มึงคิดอะไรวะ มองพ่อกูกับพ่อมึงนะ”

“บางทีการเป็นพ่อปลาไหล่มันก็มีเศร้าเหงาและเซ็งวะมึงว่าไหม” ผมบอกไอ้ดิม

“มึงนี้มีไข้ไหมวะ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามึงจะพูดแบบนี้คิดแบบนี้กับเขาได้” นั้นไง ผมหันมาเอามือเท้าซะเอวและ

“โอ้ยย “มันร้องลั่นเลยทำเอาสาวๆของทางโรงแรมที่เข้ามาเคลียร์ทำความสะอาดห้องประชุมมองกันหมดและหัวเราะด้วย

“บอกอย่าดึงจมูกกูไง สัสอ้น”

“ไปหาอะไรกิน” ผมบอกมันและผมสองคนก็เดินลงไปยังชั้นที่เขาได้จัดเตรียมอาหารไว้ให้คนที่มาประชุมวันนี้
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-07-2020 20:17:01 โดย PFlove »

ออฟไลน์ Tanthai23

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 23
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด