❤❤ PROMISE รักหรือเปล่า ❤❤ [ตอนที่ 21]★ 23/08/19 ★ P: 22
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ❤❤ PROMISE รักหรือเปล่า ❤❤ [ตอนที่ 21]★ 23/08/19 ★ P: 22  (อ่าน 119206 ครั้ง)

ออฟไลน์ lune

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-2

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2266/-46



บทนำ


   
“เร็วๆ เดี๋ยวไม่ทัน”
   
“ไม่เห็นต้องรีบเลย”
   
“รีบสิ เดี๋ยวได้เห็นคนหล่อนิดเดียว”
   
วาริชยกยิ้มมุมปาก เมื่อได้ยินบทสนทนาระหว่างจิรดาและสิงหา เพื่อนใหม่ในรั้วมหาลัยของเขา หลังจากผ่านการรับน้องอย่างแสนสาหัส นี่เป็นสัปดาห์แรกที่พวกเขาเริ่มใช้ชีวิตนักศึกษาอย่างเป็นทางการ
   
   
“คนเยอะขนาดนี้เลยเหรอวะ” สิงหาหันกลับมามองหน้าเพื่อน เมื่อเห็นปริมาณผู้ชมในสนามบาสที่มากจนล้น
   
“แข่งระหว่างคณะก็แบบนี้” วาริชตอบเพื่อนขณะที่สายตามองตรงไปยังกลางสนาม รอยยิ้มของเขาค่อยๆ ผุดขึ้นที่ริมฝีปาก
   
“นั่นก็ใช่ แต่แมทนี้เค้าเรียกแมทวิชวล เห็นหน้านักกีฬาแต่ละคนไหมล่ะ”
   
“ก็หล่อดี” สิงหาพยักหน้าด้วยสายตาไม่สนใจใยดี ผู้ชายที่ไหนจะมองผู้ชายด้วยกัน ที่เขาอยากรู้มากกว่าก็คือ..

“จีบ้าผู้ชายด้วยเหรอ”

“บ้าอะไรเล่า เราได้ยินสาวๆ คุยกันเลยอยากมาดูว่าหล่อจริงหรือเปล่า ไม่ได้อะไรขนาดนั้น”

“ก็คิดอยู่ว่าหน้าจีไม่ให้ แล้วนี่จะนั่งตรงไหน”

“นั่นสิ ที่นั่งแทบไม่เหลือ เราบอกแล้วว่าให้รีบๆ มา”  จิรดามองขึ้นไปบนอัฒจรรย์ที่เต็มไปด้วยผู้ชม เพื่อหาที่นั่งสำหรับคนสามคน
   
“อาโป”
   
เสียงทุ้มที่ดังขึ้นเรียกสายตาสามคู่ให้หันกลับไปมอง ร่างสูงในชุดกีฬายืนเด่นอยู่ด้านหลัง วาริชยิ้มขำเมื่อเห็นดวงตาเบิกกว้างของจิรดา ก่อนจะยิ้มตอบคนตรงหน้า
   
“มาดูด้วยเหรอเรา”
   
“ผมอยากได้เหรียญ เอามาให้ได้นะ”
   
“หึ นี่เพิ่งแข่งนัดแรกแรก พี่จะเอาเหรียญที่ไหนมาให้เรา” รอยยิ้มอบอุ่นปรากฎบนใบหน้าที่คุ้นตา
   
“ผมก็ไม่ได้บอกว่าจะเอาวันนี้” วาริชส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ไปให้คนถาม
   
“พี่จะพยายามนะ” คนพูดหัวเราะเบาๆ “พี่ต้องไปรวมตัวแล้ว”
   
“อืม สู้ๆ นะผมจะรอเหรียญ”
   
“หึๆ ทราบแล้วครับ”
   
วาริชมองตามร่างสูงจนอีกฝ่ายไปรวมตัวกับโค้ชและนักกีฬาคนอื่นๆ ที่เก้าอี้ข้างสนาม จึงหันกลับมามองเพื่อน
   
“ยังไง”
   
สายตาอยากรู้อยากเห็นของจิรดาทำให้เขานึกอยากแกล้งเพื่อน จึงยักไหล่โดยไม่ยอมตอบคำถาม
   
“ไปหาที่นั่งได้แล้ว”
   
“ได้” นิ้วชี้ถูกยกขึ้นมาตรงหน้า “เดี๋ยวนั่งก่อนค่อยซักก็ได้ ยังไงก็ไม่รอดแน่”
   
“เดินได้แล้ว” วาริชลุนหลังเพื่อนให้ออกเดิน หลังจากยุ่งกับการรับน้องอยู่เป็นเดือนในที่สุดก็ถึงเวลาของเขาเสียที
   

“โปรู้จักพี่ขุนเหรอ ไม่ใช่สิเห็นอยู่ว่ารู้จักกัน เอาใหม่ โปสนิทกับพี่ขุนเหรอ” ดูเหมือนจิรดาจะรักษาคำพูดได้เป็นอย่างดี พอก้นแตะพื้นคำถามแรกก็มาทันที

“จีรู้จักพี่ขุนด้วยเหรอ” วาริชถามกลับด้วยคำถามเดียวกัน

“รู้จักสิ เข้ามาอาทิตย์แรกก็รู้จักแล้ว พี่ขุนชื่อภูผา เรียนอยู่ปีสี่ เป็นนักกีฬาบาสของมหา’ลัย เป็นหน้าตาของคณะบริหารฯ รูปหล่อ หุ่นดี แถมเค้าว่ากันว่าบ้านพี่ขุนรวยมากกกด้วย” จิรดาลากเสียงยาวเพื่อให้รู้ว่ารวยมากแค่ไหน

“งั้นเหรอ” วาริชซ่อนยิ้มในหน้า อดนึกภาพพี่ชายร่างสูงเก้งก้างในอดีตไม่ได้

พี่ขุนหรือภูผาเป็นพี่ชายที่เติบโตมาด้วยกันที่สวนดอกไม้พัดพารัดชา สวนที่พ่อของเขาเป็นเจ้าของ พี่ขุนเป็นลูกคนงานในสวน แต่เพราะพ่อแม่ไม่อยากเก็บลูกเอาไว้ อาพนาผู้จัดการสวนซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของพ่อจึงรับพี่ขุนมาเลี้ยงดูแทน
   
จากประวัติข้างต้นพี่ขุนห่างไกลจากคำว่ารวยที่จิรดาพูดถึงมาก แต่ทุกอย่างย่อมมีจุดพลิกผัน อาพนาพบรักกับอาคีย์ ลูกชายคนเดียวของเจ้าของบริษัทที่มีชื่อเสียงระดับเอเชีย พี่ขุนจึงกลายเป็นหลานของประธานบริษัท และเป็นทายาทที่ถูกกำหนดให้ขึ้นบริหารงานต่ออีกด้วย
   
แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เรื่องเดียวที่พลิกผัน เพราะหน้าที่ ที่ต้องรับผิดชอบในอนาคต ทำให้พี่ขุนตัดสินใจเข้าเรียนในคณะบริหารฯ แทนการเข้าเรียนในคณะเกษตรฯ ที่ชื่นชอบ ขณะที่เขาได้เข้าเรียนตามความตั้งใจ แต่ไม่ว่าประวัติพี่ขุนจะเป็นอย่างไร ไม่จำเป็นที่ใครจะต้องรู้ ในเมื่อตอนนี้พี่ขุนเป็นทุกอย่างตามที่จิรดาพูดแล้ว
   
“ตกลงสนิทหรือเปล่า”
   
“สนิท สนิทกัน โตมาด้วยกัน จะเรียกว่าพี่ชายก็ได้”
   
“ที่สวนดอกไม้เหรอ”
   
“ใช่” วาริชพยักหน้า เขาเคยเล่าเรื่องที่บ้านให้จิรดากับสิงหาฟังบ้างแล้ว
   
“ญาติ?”
   
“เปล่า พ่อเป็นเพื่อนสนิทกัน”
   
“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง” ดูเหมือนจิรดาจะได้คำตอบที่พอใจแล้ว จึงเลิกสนใจเขาหันไปสนใจการแข่งขันกลางสนามแทน
   
วาริชมองการเคลื่อนไหวของร่างสูง ระยะเวลาสามปีที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันทำให้ผู้ชายที่เขาคุ้นเคยเปลี่ยนไปมาก ไม่ใช่นิสัย แต่เป็นรูปร่าง หน้าตาและบุคลิก จากเด็กชายสูงเก้งก้าง พูดน้อย กลายเป็นผู้ชายเท่แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ

   
“โป” จู่ๆ จิรดาก็หันมามองหน้าเขาด้วยดวงตาเป็นประกาย
   
“อะไร”
   
“พี่ขุนมีแฟนหรือยัง”
   
“คิดว่าจะรอดมาถึงป่านนี้เหรอวะ” สิงหาดักคอจิรดา เขาไม่คิดว่าคนที่ถูกพูดถึงจะยังโสด
   
“ก็เผื่อฟลุ้คเพิ่งเลิกกันงี้”
   
“ก็เป็นไปได้ แต่คนต่อแถวคงยาวเป็นหางว่าว ไอ้เรื่องหล่อไม่เท่าไหร่ แต่ถ้ารวยมากอย่างที่จีบอก เป็นฉัน ฉันก็ต่อแถว”
   
“สิงห์! สิงห์ชอบผู้ชายเหรอ” ตาคนถามโตเป็นไข่ห่าน
   
“คิดได้ไงวะ ฉันหมายถึงถ้าฉันเป็นผู้หญิง”
   
“ฮ่าๆ ก็ลองถามดู ว่าแต่ตกลงพี่ขุนโสดหรือเปล่าเผื่อเราจะยื่นใบสมัคร” จิรดายักคิ้ว เธอพูดเล่นมากกว่าคิดจริงจัง
   
“มี” วาริชพยักหน้า ละสายตาจากกลางสนามหันมาสบตากับเพื่อน
   
“ว้า~ ไม่รอดจริงๆ ด้วย แฟนพี่ขุนต้องสวยมากแน่เลยใช่ไหม ถ้าให้เราทายต้องเป็นดาวคณะแน่เลย”
   
“เปล่า” เขาส่ายศีรษะช้าๆ
   
“เพื่อนเรียนเอ้า”
   
“ไม่ใช่”
   
“รุ่นน้อง”
   
“เปล่า”
   
“งั้นใครเหรอ”
   
“จีจ้องตาใครอยู่ล่ะ”
   
“จ้องตา? หา~” วาริชยิ้มขำเมื่อเห็นดวงตาเบิกโตของเพื่อน แม้แต่สิงหายังหันมาจ้องเขาเขม็ง
   
“โปเหรอ! หมายถึงโปเหรอ”
   
“เก่งมาก”
   
“ก็ไหนบอกว่าเป็นพี่ชาย”
   
ริมฝีปากของวาริชค่อยๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาเป็นประกาย
   
“เมื่อก่อนเป็นพี่ชาย แต่ต่อไปจะเป็นแฟน”

   
“พ่อ ขูนจองโปแล้ว”

“ครับ?!!”

“ขูนจองโป”

“พี่ยังไม่ได้จองเลย”

“จองฉิ ขูนม่ายล้ากโปเหลอ”

“อีกแล้วเหรอ”

“ล้ากเป่า”

“รักสิ ทำไมจะไม่รัก”

“จองเป่า”

“ไม่จอง”

“ล้ากกานต้องจองฉิ”

“เฮ้อ จองก็จอง”   

แน่ล่ะว่ามันเป็นเพียงคำพูดของเด็กๆ คุยกัน แต่ในเมื่อเด็กคนนี้ไม่เคยลืม พี่ขุนก็ช่วยรักษาสัญญาด้วยนะครับ เพราะผมโตพอที่จะทวงมันได้แล้ว
   
:::: ♥ TBC ♥::::
**บทนำยังไม่มีอะไรมากนะคะ คนเขียนขอย้อนความหลังนิดหนึ่ง คนที่ไม่ได้อ่านภาคแรกจะได้เข้าใจค่ะ
Darin ♥ FANPAGE
Twitter : primdarin








ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1725
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-1
รอดูเจ้าโปเลย  :hao7:

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3381
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +104/-2
 :pig4: :pig4: :pig4:

เอ๋....นี่เราพลาดอะไรไปหรือเปล่า?

ภาคแรกของเรื่องนี้  ชื่อเรื่องอะไรเหรอ?  ไม่คุ้นเลย แสดงว่ายังไม่เคยอ่านแน่ ๆ  T-T

ออฟไลน์ SuPeRDonGDanG

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 306
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
อายุของอาโปกับขุนจริงๆ ห่างกันกี่ปีหรอคะ หรือเราจำผิดอะ ตอนนั้นขุน 8 ขวบ อาโป 3 ขวบ ทำไมตอนนี้อาโปปี 1 ขุนปี 4

แต่ยังไงก็รออ่านนะคะ ชอบบบบบบบคู่นี้มากกกกก บอกตามตรงกลับไปอ่านสัญญารัก หลายๆรอบ อ่านเฉพาะตอนที่มีขุนกับอาโป 5555 มาต่อเร็วๆ นะคะ

ออฟไลน์ suginosama

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 632
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-1
กรี๊ดดดดด มาแล้ว รออาโปค่ะ
ขุนหล่อขึ้นหนูอาโปต้องทำงานหนักหน่อยนะคะ  :impress2:

ออฟไลน์ sira_nann

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:

ติดตามค่ะ

ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
ตัวป่วนมาแล้วจ้าาา

ออฟไลน์ diltosscap

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-1
อาโปมาแล้ว  ปูเสื่อรอหน้าบ้านแล้วค่ะ

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6300
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
อาโปลู๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +205/-6
จะมาติดตามความเจ้าเล่ห์แบบน่ารักๆของอาโปค่า ความแสบน่าจะคูณตามอายุที่โตขึ้นสินะ  o18

ออฟไลน์ somberness

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 679
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +42/-0
มาแล้วน้องมาแล้วววววว  :m3: :m3:

ออฟไลน์ lune

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-2

ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
อาโปตามมาจองพี่ขุนแแล้ว

ออฟไลน์ ืืnanana21

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 116
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
มาช่วยทวงด้วยอีกแรงลูก

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8201
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
โอ๊ยยย พี่ขุนไม่รอดอาโปแล้ว 5555

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2115
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-4
ถึงเวลาของพี่ขุนอาโปแล้ว

ออฟไลน์ O-RA DUNGPRANG

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1785
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-5
 :mc4: :mc4: :mc4: มาแล้ว มาแล้ว เตรียมตัวไว้นะพี่ขุน  o18 o18 o18

ออฟไลน์ Wordslinger

  • แป้งจี่รีรีข้าวสาร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2384
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1180/-5
วุ้ย อาโป เอาความน่ารักน่าชังมามัดใจพี่ขุนให้ได้นะคะ ป้ารอเอาใจช่วย พี่ขุนเป็นคนคิดดีทำดี และก็คงจะยังรักษาสัญญาที่ให้ไว้เมื่อตอนเด็กแหละ ^___^

ขอบคุณคุณดารินสำหรับอัปเดตนิยายเรื่องใหม่นะคะ

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4825
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-7
ตอนเด็กอาโปโค-ต-ร น่ารักเลย ตอนโตนี่ความน่ารักจะลดลงไปไหมหนอ  :hao3:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3494
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
พี่ขุนกับอาโปมาแล้ว จะรออ่านนะคะ

ออฟไลน์ sailom_orn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1057
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
มาแล้วๆ :hao7:

ออฟไลน์ artit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 381
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0

ออฟไลน์ mypink801

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1600
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
มาแล้วอาโปปปปปปปปปปป จะแสบแค่ไหนนะ จองตัวพี่เค้าตั้งแต่เด็กเลย

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2925
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
แลเห็นความแสบความเจ้าเล่ห์มาแต่ไกลเลยยยยย

ออฟไลน์ WilpeR

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1556
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-2
อาโปตัวแสบมาดำเนินเรื่องแล้ว

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2266/-46



** คุยกันก่อนอ่าน

• มีหลายท่านกังวลว่าเรื่องนี้จะดราม่าเพราะดูจากชื่อเรื่อง เดี๋ยวค่า >< ชื่อเรื่อง “รักหรือเปล่า” เนี่ยมาจากคำที่อาโปพูดติดปาก
เลยอยากนำมาใช้เป็นชื่อเรื่องค่ะ เปลี่ยนจาก รักโปเป่าน้า เป็น รักหรือเปล่า เท่านั้นเอง
• เรื่องอายุของขุนกับอาโปและการเข้าเรียน ในภาคแรก อาโปอายุสามขวบกว่า ส่วนขุนอายุ 7 ขวบค่ะ ห่างกัน3 ปีกว่าๆ
และคนเขียนให้พี่ขุนเกิดช่วงปลายปีทำให้ต้องเข้าเรียนในปีถัดไป ทั้งสองคนจึงเรียนห่างกัน 3ปีค่ะ อาโปเข้าปี1 ปีขุนอยู่ปี 4




ตอนที่ 1
จับจอง

   

วาริชส่งยิ้มกว้างไปให้ภูผาที่เดินตรงมาหา การแข่งขันจบไปเมื่อยี่สิบนาทีที่ผ่านมา เขายืนรออีกฝ่ายอยู่ด้านล่างของอัฒจรรย์พร้อมจีและสิงหาที่มาดูการแข่งขันด้วยกัน
   
“พี่นึกว่าเรากลับไปแล้ว”
   
“จะกลับได้ยังไงครับ น้องที่ดีก็ต้องอยู่แสดงความยินดีก่อน”
   
“ขอบใจมาก”
   
“อ้อเดี๋ยวผมแนะนำให้รู้จักกัน นี่พี่ขุนพี่ชายฉัน คนนี้ชื่อจี คนนี้ชื่อสิงหา เรียนคณะเดียวกันภาคเดียวกันเลย”
   
“สวัสดีค่ะ” จิรดาตื่นเต้นเล็กน้อย ภูผาที่เธอเห็นอยู่ไกลๆ ว่าหล่อแล้ว เข้ามายืนใกล้ๆ แบบนี้ถึงรู้ว่าคนหล่อทุกมุม ทุกองศาเป็นยังไง
   
“สวัสดี” ภูผาทักตอบทั้งสองคน

“ขุน จะกลับเลยหรือเปล่า”
   
เสียงเรียกทำให้บทสนทนาชะงัก สายตาทุกคู่หันไปมองร่างสูงที่หยุดยืนห่างออกไปเล็กน้อย มีหญิงสาวอีกสองคนยืนอยู่ด้วย ภูผายกมือขึ้นเรียกเพื่อนให้เดินเข้ามาหา
   
“นี่เพื่อนพี่ พี่เทียน พี่ไหมมุกกับพี่เอวา”

“สวัสดีครับ” วาริชค้อมศีรษะลงต่ำแต่ไม่ได้ยกมือขึ้นไหว้
   
“ส่วนนี่...”
   
“น้องอาโปใช่ไหมคะ พี่เคยได้ยินขุนพูดถึงบ่อยๆ เคยเห็นรูปด้วย” ริมฝีปากสีแดงคลี่รอยยิ้มบาง ดวงตาที่มองมาเอ็นดูเกินเบอร์จนวาริชนึกว่าตัวเองอายุแค่สี่ขวบ
   
“ใช่ครับ” เด็กหนุ่มยิ้มตอบหญิงสาวตรงหน้า “นี่เพื่อนผมครับ ชื่อจีกับสิงหา”
   
“เรียนเกษตรใช่ไหม” เทียนเป็นคนตั้งคำถาม วาริชแอบประเมินอีกฝ่ายด้วยสายตา เทียนรูปร่างสูงใหญ่พอๆ กับภูผา ใบหน้าคมเข้ม ให้ความรู้สึกของชายหนุ่มที่ดูแข็งแกร่ง
   
“ใช่ครับ” เขาพยักหน้า
   
เทียนพยักหน้ารับรู้ก่อนหันไปทางเพื่อนรัก เพื่อขอคำตอบที่ถามไว้เมื่อครู่ “นายจะกลับเลยหรือเปล่า เอวาชวนไปหาอะไรทาน”
   
“ไปด้วยกันนะขุน หลายๆ คนสนุกดี” คนพูดยิ้มอ่อนหวาน ดวงตาเป็นประกาย วาริชมองอีกฝ่ายอย่างตั้งใจ
   
“ไปกันเถอะ ผมจะพาน้องๆ ไปเลี้ยงข้าว”
   
“งั้นก็ไปด้วยกันสิ นะ” คนพูดยังไม่ละความพยายาม
   
“เอางั้นเหรอ” ภูผาหันมามองหน้าเขา “โปจะไปไหม”
   
“ไปครับ ไปทานกันเยอะๆ สนุกดี จี สิงห์ไปด้วยกันนะ”
   
“อะ..อืม” จิรดาตอบด้วยน้ำเสียงลังเล   

“งั้นก็ตามนี้ นายจะไปร้านไหนเดี๋ยวขับรถไปเจอที่นั่นเลย”
   
“ร้านกินดื่ม”
   
“โอเค เดี๋ยวเจอกัน”
   
เมื่อตกลงกันได้แล้วจึงแยกย้ายกันออกเดินทาง ไม่ต้องวิเคราะห์วาริชก็รู้ว่าหญิงสาวนามเอวาอยากไปคันเดียวกับเขาแค่ไหน ยังดีที่ไม่พูดออกมา ความคิดของเด็กหนุ่มสะดุด เมื่อแขนถูกจิรดาสะกิดเบาๆ เขาจึงเดินช้าลงให้ภูผาเดินนำหน้าไปก่อน
   
“ว่า?”
   
“เราว่าพี่คนนั้นชอบพี่ขุนนะ” เสียงพูดเบาพอให้ได้ยินกันแค่สองคน
   
“ก็คิดว่าใช่”
   
“อ้าว” จิรดาเบิกตากว้างขึ้น “แล้วทำไมไปด้วยล่ะจะดีเหรอ”
   
“ดีสิ จะได้ใช้โอกาสนี้ศึกษาคู่แข่งไปในตัว จะได้ตั้งรับทัน”
   
“โปร้ายอะ”
   
“เพิ่งรู้เหรอ” สิงห์พูดมาจากทางด้านหลัง พวกเขาถึงเพิ่งรู้ว่าเพื่อนได้ยินด้วย วาริชหัวเราะเบาๆ
   
“ใครว่าร้าย เขาเรียกว่ารู้เขารู้เรารบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งต่างหาก”
   
ดวงตาของเด็กหนุ่มเป็นประกาย ก่อนจะลงสนามมันก็ต้องประเมินคู่แข่งก่อนเป็นธรรมดา

• • • • •

“ขอบคุณครับ” สิงหายกมือไหว้ภูผา เมื่ออีกฝ่ายขับรถมาส่งที่หอพักหลังจากทานข้าวเย็นเสร็จเรียบร้อย เขาจับที่เปิดประตูรถแต่ชะงักเพราะวาริชยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม เขากับวาริชเป็นรูมเมทพักอยู่ห้องเดียวกัน
   
“ไม่ลงเหรอ”
   
“จะไปนอนบ้านพี่ขุน”
   
“อ๋อ งั้นไว้เจอกัน” สิงหาเปิดประตูลงจากรถ เขาไม่ซักถามอะไรเพราะรู้ว่าทั้งสองครอบครัวสนิทกันมาก
   
“ไม่เห็นบอกพี่เลย” ภูผาขับรถออกจากหน้าหอพักของมหา’ลัย เขาถามเพราะอยากแซววาริชมากกว่า ไม่ได้ต้องการคำตอบจริงจัง
   
“กำลังจะบอก ผมคิดเมื่อกี้เอง”
   
“เบื่ออยู่หอแล้วใช่ไหม”
   
“เปล่า ก็แค่อยากไปนอนบ้านโน้น”

เพราะเพทายอยากให้วาริชได้เรียนรู้การใช้ชีวิต เด็กหนุ่มจึงเข้าพักในหอพักของมหา’ลัย ได้เงินใช้ต่อเดือนไม่มากมาย ไม่มีรถขับ และไม่มีโทรศัพท์แพงๆ ใช้

“เหงาเหรอ” เสียงที่ถามอ่อนโยนลง ดวงตาที่เหลือบมามาเต็มไปด้วยความห่วงใย

“เปล่า” วาริชส่ายศีรษะไปมา “ผมชินแล้ว อยู่ได้ เพื่อนเยอะดี แต่...” เสียงที่พูดเงียบลง

“แต่อะไร”

“แต่บางทีก็คิดถึงพ่อ คิดถึงอาเพ ลุงพนา อาคีย์ คิดถึงพี่มะลิ แล้วก็คิดถึงพี่ขุนด้วย”

“เคยอยู่บ้านคนเยอะๆ มาอยู่แบบนี้ก็ต้องเหงาบ้างเป็นธรรมดา ถ้าคิดถึงก็โทรหาพี่” มือใหญ่ยื่นมาวางบนศีรษะของเขา ลูบเบาๆ ก่อนปล่อยมือลง

“จะมาหาผมเหรอ” วาริชสบตากับดวงตาที่มองมา

“ใช่ พี่จะไปหา”

เด็กหนุ่มยกยิ้มกว้าง หัวใจเต็มตื้น พี่ขุนก็ยังเป็นพี่ขุนของเขาเสมอ

• • • • •

ภูผาอยู่คุยกับวาริชจนดึก จึงแยกมาอาบน้ำเพื่อพักผ่อน เขาใช้เวลาในห้องน้ำเกือบครึ่งชั่วโมงก่อนจะเดินออกมา เพื่อพบว่ามีใครบางคนยึดเตียงของเขาไปเรียบร้อยแล้ว
   
“พี่นุ่นจัดห้องให้เราแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมมาแย่งเตียงพี่” เสียงที่ถามออกไปทางเอ็นดูมากกว่า วาริชจึงส่งยิ้มกว้างไปให้
   
“เมื่อก่อนผมยังแบ่งที่นอนให้พี่ขุนเลย”
   
“ทวงพี่เหรอ”
   
“เปล่า~ ผมแค่จะบอกว่าถ้ารักกันจริงก็แบ่งที่นอนกันได้”
   
“หึๆ”
   
“หรือพี่ขุนไม่รักผม”
   
“ถามตั้งแต่เด็กยันโตไม่เบื่อบ้างหรือไง” ร่างสูงนั่งลงที่ขอบเตียง วางมือลงบนศีรษะของเขา จับเขย่าเบาๆ
   
“ไม่เบื่อ” วาริชส่ายศีรษะ
   
“ตกลงจะนอนที่นี่ใช่ไหม”
   
“ให้นอนไหมล่ะ”
   
“เรามันแสบเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ ถ้าพี่ไม่ให้นอนก็จะหาว่าพี่ไม่รักอีก อยากนอนก็นอนไป”
   
“เหอะ ไม่ได้รู้อะไรเล้ยย” วาริชพึมพำอยู่ในลำคอ
   
“อะไรที่เราว่าพี่ไม่รู้”
   
“ทีงี้ดันได้ยิน” คนพูดทำเสียงขึ้นจมูก
   
“ไม่ใช่ว่าเราตั้งใจพูดให้พี่ได้ยินเหรอ เจ้าแสบ” ผมของวาริชยุ่งเพราะโดนขยี้เบาๆ ภูผาเลี้ยงอีกฝ่ายมากับมือทำไมเขาจะเดาไม่ได้
   
“ก็เนี่ยที่ไม่รู้ แสบที่ไหนกัน แบบที่ผมทำเขาเรียกว่าอ้อน เข้าใจหรือเปล่า” คนพูดหน้ามุ่ย
   
“อ้อน?” คิ้วหนาเลิกขึ้นสูง รอยยิ้มขำแต้มที่ริมฝีปาก “ไม่ใช่ข่มขู่พี่อยู่เหรอ”
   
วาริชผุดลุกขึ้นนั่ง ใช้สายตามองพี่ชายไล่ตั้งแต่ศีรษะลงไป ก่อนตวัดสายตากลับขึ้นมาจ้องตา ยกมือขึ้นกอดอกอย่างที่ชอบทำ
   
“หน้าตาก็หล่อขึ้น หุ่นก็เท่ขึ้น ไหงยังซื่อหมือนเดิมก็ไม่รู้”
   
“หึๆ เรามันก็แสบไม่เปลี่ยน”

มือใหญ่ยกขึ้นจับใบหน้าของเขาทั้งสองข้าง ดวงตาสองคู่สบประสานกัน

“พี่ขุน”

“หือ?”

“คนนั้นแฟนเหรอ”

“คนไหน”

“พี่เอวา”

“ไม่ใช่”

“แต่เขาชอบพี่ขุนใช่ไหม”

“ไม่รู้สิ พี่ไม่เคยถาม”

“ตอบงี้แล้วผมจะไปต่อยังไงล่ะ”

“ไปต่อไม่ได้งั้นก็เลิกถาม”

“ไม่เอา แล้ว...” ดวงตาของวาริชหลุบต่ำลงก่อนจะเงยขึ้นอีกครั้ง “พี่ขุนชอบพี่เอวาหรือเปล่า”

“แล้วเราจะอยากรู้ไปทำไม”

“ก็ผมยังไม่อยากให้พี่ขุนมีแฟน ผมเพิ่งเข้ามาอยู่กรุงเทพฯ เองนะ ถ้าพี่ขุนมีแฟนแล้วใครจะดูแลผม”

“มีแฟนก็ดูแลได้”

“แปลว่าพี่ขุนชอบพี่เอวาเหรอ” ดวงตาของวาริชเบิกกว้าง สีหน้าตื่น

“หึๆ หวงพี่ชายเหรอ” ภูผานึกเอ็นดูเด็กหนุ่มตรงหน้า ติดเขามาตั้งแต่เด็กจนโตก็ยังไม่เปลี่ยน

“.....”

“พี่ไมได้ชอบแล้วก็ยังไม่ได้คบใครด้วย เราจองพี่ไว้ไม่ใช่เหรอจะมีได้ยังไง”

สายตาที่ส่งมาล้อเลียน วาริชแกล้งทำหน้ามุ่ย ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้าง

“ใครบอก พี่ขุนต่างหากที่จองผม”

“งั้นเหรอ งั้นพี่ถอนสัญญาได้ไหม” ใบหน้าคมเข้มโน้มเข้าไปใกล้ ดวงตาเป็นประกายล้อเลียน วาริชเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนส่ายศีรษะไปมา

“ไม่มีทาง”

“หึๆ ตกลง งั้นพี่จะให้เราเป็นคนตัดสินใจดีไหม จะถามเราก่อนว่าชอบหรือเปล่า”

“พูดจริงนะ” นิ้วชี้ถูกยกขึ้น ชี้ตรงมายังใบหน้าของเขา ดวงตาเจ้าเล่ห์

“จริงสิ แต่ช่วยเพลาๆ มือหน่อยนะ พี่ไม่อยากขึ้นคานตลอดชีวิต”

“ไม่ขึ้นอยู่แล้ว เชื่อมือผมได้” วาริชใช้นิ้วโป้งปัดปลายจมูก เสียงหัวเราะของภูผาจึงดังขึ้น

“สบายใจหรือยัง ทีนี้ก็นอนได้แล้ว พรุ่งนี้พี่ต้องตื่นไปซ้อมแต่เช้า”

“ผมยังไม่ง่วงเลย”

“งั้นจะย้ายไปนอนห้องโน้นไหมจะได้ไม่ต้องรีบนอน เผื่อเราอยากเล่นเกมหรือดูหนัง”
   
“ผมง่วงแล้ว” วาริชคว้าผ้าห่มจากปลายเตียงก่อนล้มตัวลงนอน เขาดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงศีรษะ ตะแคงข้างหันหลังให้พี่ชาย
   
“หึๆ” ภูผามองก้อนผ้าห่มด้วยสายตาขำ
   
“พี่ปิดไฟล่ะนะ”
   
“ผมหลับแล้วตอบไม่ได้” เสียงพูดอู้อี้ดังลอดออกมา 

ภูผามองร่างภายใต้ผ้าห่มสีขาวด้วยดวงตาอ่อนโยนลง ไม่ว่าจะโตแค่ไหนก็ยังเป็นคุณหนูอาโปตัวแสบเหมือนเดิม


:::: ♥ TBC ♥::::
  Darin ♥ FANPAGE
Twitter : primdarin





« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31-07-2019 13:37:23 โดย darin »

ออฟไลน์ SuPeRDonGDanG

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 306
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกก ทั้งคู่เลย ไม่ต้องขอก็รู้ว่าต้องพาน้องไปเลี้ยง 555555
ขอบคุณที่ตอบข้อสงสัยเกี่ยวกับอายุน้องๆค่ะ

อาโปยังไม่ทวงสัญญาตอนนี้ พี่ขุนก็อย่าพึ่งรีบน้าาาาา รอน้องแป๊บนึง :mew1:


ออฟไลน์ suikajang

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 814
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
ตัวแสบแสนน่ารัก  :กอด1:  :pig4:

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8201
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
โอ๊ยยย พี่ขุนคนซื่อกะอาโปจอมเจ้าเลห์

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด