ปรัชญาช่างกล ฯ ภาค ต้นสน - ภาคี
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ปรัชญาช่างกล ฯ ภาค ต้นสน - ภาคี  (อ่าน 182358 ครั้ง)

ออฟไลน์ →Yakuza★

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1829
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-0
ลุงสงิห์สุดยอกมาก อ่านแทบไม่ทัน


คู้นี้น่ารักไปไหน  :o8: ชอบบบบบบบบบบบบ


+1 ให้ความสุดยอดของลุงสิงห์  o13

singsayam

  • บุคคลทั่วไป
ลุงสงิห์สุดยอกมาก อ่านแทบไม่ทัน


คู้นี้น่ารักไปไหน  :o8: ชอบบบบบบบบบบบบ


+1 ให้ความสุดยอดของลุงสิงห์  o13

หลาน +1 มาให้ลุง

ลุงก็ +1 ให้หลานเป็นการขอบคุณ

ที่ติดตามกระทู้นิยายของลุงด้วยดีตลอดมา

ออฟไลน์ wan

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5575
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +643/-10
 :jul3: ลุงสิงห์ รีบมาต่อด่วน เพราะต้องการรู้ว่า เวลาคนมันดีใจแล้ว อมยิ้มอยู่คนเดียว

ต่อไปจะเป็นยังไง  รีบมาลงต่อหน่อยนะครับ ลุง  :L2: :bye2:

ออฟไลน์ momo_2007

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 88
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
อ่าๆๆ เร่องนี้ตอนแรกผมนึกว่ามันจะยืดเยื้อนะเนี่ย แต่ไหง มันโดดๆๆ มาซะขนาดนี้แล้ว
แต่ก็น่ารักดีคับ ไม่หวานแหวน ไม่เลี่ยน แต่ก็น่ารักดี

แต่ว่า ลุงสิงค์ ขอไรอย่างได้ม้าาา ต่ออีกเรื่องด้วยจิ หัวใจเร้นรักอะ ศิลา วาทิน อ่าาาาาาา ผมอยากอ่านต่อแล้วน้าาาาา
กำลังรอด้วยความหวัง  o7

ออฟไลน์ IZE

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-3
น่ารัก  น่าหยิกจริงๆๆเลย

ออฟไลน์ PoP~Pu

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1739
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-5
อย่างนี้ต้อง+1ให้ลุงสิงห์

น่ารักมากเรื่องนี้ แปลกๆดี555

ชอบบบบบบบบบบบบบบ
รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ :oni2:




ออฟไลน์ aisen

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1348
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-1

ออฟไลน์ เมฆาสีน้ำเงิน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 308
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-1
ปะะะะ.........ทับบบบ........ใจมากกกกกกกก

wattanai

  • บุคคลทั่วไป
อิอิ...น่ารักอะ...อ่านวันเดียวเลยอะ...ประทับใจมาก...
 :oni2: :oni2: :o8: :o8:

ออฟไลน์ SataRu

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 259
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
 :man1: ชอบมากเลยครับลุงสิงห์

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ kit

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +186/-3

ต๊าย กิต.ไปจ่ายตลาดแป๊บเดียว มีมาให้อ่านอีกตั้งหลายตอน(กิต./ ยิ้ม.......)


ขอบคุณนะคะ คุณลุง sing


singsayam

  • บุคคลทั่วไป
"โหย...อะไรมันจะซวยขนาดนี้วะ..." ต้นสนอยากจะเอามือเขกหัวตัวเอง
เมื่อพบว่าลืมกุญแจบ้านไว้ภายในบ้าน
และวันนี้ ทรายน้องสาวของเขาก็พาน้องสาไปบ้านย่าที่ต่างจังหวัด
แล้วจะเข้าบ้านยังไงเนี่ยต้องนอนหน้าบ้านหรือไง
จะให้ทุบกุญแจงัดประตูบ้านก็ไม่คุ้มกันอีก ต้องไปซื้อแม่กุญแจใหม่สิ้นเปลืองกันพอดี
แล้วนี่จะเอาไงดี วันนี้เป็นวันหยุด
ขอแลกกะกับอีกคนหนึ่งเสียด้วย จะไปทำงานที่ร้านสะดวกซื้อทั้งอย่างนี้ดีหรือเปล่าเนี่ย ไม่แลกกะแล้ว
แล้วเมื่อเช้าแทนที่จะเอากระเป๋าตังค์ออกมา ดันหยิบตังค์มาแค่พอค่าข้าว กับค่ารถเมล์
คิดว่าจะซื้อข้าวมากินแล้วก็นอนให้ฉ่ำใจ
หลับให้พอเสียอีก
แต่เมื่อมายืนอยู่หน้าบ้านก็ปรากฎว่าลืมกุญแจบ้านเสียอีก
มันน่าฆ่าตัวตายจริง ๆ แล้วคืนนี้จะไปนอนที่ไหนดีละเนี่ย

"ต้นสน..กินข้าวยัง..." เสียงของภาคีนั่นเอง เวลา หกโมงเย็นต้องโทรมาหาต้นสนเพื่อถามว่ากินข้าวหรือยัง

"โอ้ย...จะกินได้ไงลืมกุญแจบ้านเนี่ย...เข้าบ้านไม่ได้..แล้วคืนนี้จะไปนอนที่ไหนวะเนี่ย.."
แทนที่ต้นสนจะบอกว่าเออเหมือนกับทุกครั้ง
คราวนี้กลับกลายเป็นการบ่นให้ภาคีฟังเสียยืดยาว

"มานอนบ้านพี่ก็ได้...แค่คืนเดียวเอง.." ภาคีตอบกลับอย่างมีน้ำใจ
ต้นสนกับเขาก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลมีอะไรก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว

"จริงเด่ะ...ไปจริงนะเว้ย..." เหมือนสวรรค์มาโปรด
กำลังคิดว่าถ้าเกิดแบตโทรศัพท์หมดขึ้นมาจะทำยังไง โชคดีที่ภาคีโทรมาไม่อย่างนั้น
ก็ไม่รู้ว่าคืนนี้จะไปนอนที่ไหนดีเหมือนกัน

"ครับ..." ภาคีตอบรับนึกขำกับต้นสนเหมือนกัน ทีเวลานี้คุยกับเขาคล่องเชียวนะ

"เอองั้นเดี๋ยวไป..." ต้นสนกดวางสายไปแล้ว และถือถุงข้าวผัดกระเพราปลาหมึกเดินออกจากบ้านเพื่อมุ่งหน้าไปบ้านของภาคีต่อไป

***************************
ภาคียื่นแก้วน้ำให้กับต้นสน
ที่เข้ามาอยู่ในบ้านของเขาเรียบร้อยแล้ว
หลังจากร่างโปร่งบางนั้นตั้งหน้าตั้งตาตักข้าวเข้าปากจนหมดจาน
ไม่ได้สนใจว่าภาคีจะนั่งมองอยู่หรือไม่
คงจะหิวมากเลยนะเนี่ย

ภาคีเดินมายื่นเสื้อผ้าสำหรับผลัดเปลี่ยนหลังอาบน้ำให้กับร่างโปร่งบางที่รับน้ำมาดื่มจนหมด
และลูบท้องของตัวเอง
ก่อนจะเอื้อมรับเสื้อผ้าสำหรับใส่ผลัดเปลี่ยนอาบน้ำ

ภาคีบอกว่าพ่อกับแม่ไปไซด์งานที่สกลนครทำให้เหลือภาคีอยู่บ้านคนเดียว
แต่ต้นสนก็ยังรู้สึกเกรงใจอยู่นั่นเอง

ร่างโปร่งนำจานไปล้างและจัดเก็บให้อย่างเรียบร้อย
ก่อนจะเดินถือผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำต่อไป

แม้จะอยู่กันสองคน แต่ทั้งสองก็ไม่ได้คุยกันแม้แต่คำเดียว

**************************
"อื้อ..." ต้นสนบิดกายไล่ความเมื่อยขบ เวลาเกือบสองทุ่มเป็นเวลาปกติที่จะต้องนอนก่อนไปทำงาน
ทำให้ตอนนี้ต้นสนง่วงอย่างเหลือทน
แต่ก็ไม่กล้าบอกกับภาคีว่าอยากจะนอนแล้ว ไม่อยากจะรบกวนให้มาก
ได้แต่นั่งตาปรือ

ในขณะที่อีกคนกำลังง่วนอยู่กับการเขียนแบบ

แค่เห็นร่างบางในสภาพเสื้อยืดตัวเล็กที่สุดของเขาและกางเกงขาสั้นธรรมดา
แต่ความคิดของภาคีก็เลยเถิดไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
วันนี้ต้นสนน่ารักเหลือเกิน น่ารักจนแทบทนไม่ไหว
เขาจึงไม่พูดกับต้นสน เอาแต่อยู่อย่างเงียบ ๆ
ทำทีเป็นไม่สนใจร่างโปร่งบางที่นั่งห่างออกไปไม่ไกล
เขากำลังมีความรู้สึกบางอย่างกับต้นสน แต่เรื่องที่เคยทำไว้
ก็ทำให้ไม่กล้าแม้จะมองร่างโปร่งบางนั้นอีกเลย
ได้แต่ดึงความสนใจของตัวเองไปอยู่ที่งานเขียนแบบตรงหน้าให้หมด

*********************************
อ่ะ...โอยหัวจะติดพื้นอยู่แล้วเนี่ย
จะเขียนแบบอะไรนักหนาวะไม่นอนสักที
นี่มันจะเลยห้าทุ่มแล้วนะเนี่ย

ไม่ไหวแล้วโว้ย...ต้นสนแอบเอนศรีษะนอนลง
อย่างไม่นึกถึงความเกรงใจอีกแล้วตอนนี้
ง่วงจะตายแล้ว
นอนดีกว่า

ร่างโปร่งบางใช้แขนหนุนศรีษะและนอนลงบนพื้น
อากาศกำลังเย็นสบายแบบนี้
กินข้าวอิ่มแล้วก็นอนดีกว่า
หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อนแล้ว

***********************

ออฟไลน์ wan

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5575
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +643/-10
 :m23:จิ้มลุงสิงห์อีกแล้ว ขอบคุณลุงสิงห์นะครับ ถ้าลงให้อีกสัก 2 - 3 ตอนคงจะดีไม่น้อย  :m22:

รอความใจดีของ ลุง +1 ให้น้า  :L2: :bye2:

singsayam

  • บุคคลทั่วไป
:m23:จิ้มลุงสิงห์อีกแล้ว ขอบคุณลุงสิงห์นะครับ ถ้าลงให้อีกสัก 2 - 3 ตอนคงจะดีไม่น้อย  :m22:

รอความใจดีของ ลุง +1 ให้น้า  :L2: :bye2:

ดูซิดู ทำมาเป็นอ้อนคนแก่อ่ะ

เด๋วรอก่อน ขออีกสัก 2 - 5 เม้นต์

แล้วจะมาต่อให้อีก 2-3 ตอนอ่ะ

anna1234

  • บุคคลทั่วไป
 :m15:ขอโทษนะลุงสิงห์ อุสาเอาเรื่องที่อยากให้ลงมาลง

แต่กลับไม่มาเชียร์  :เตะ1: ข้าน้อยสมควรตาย

ไม่โกรธนะลุงสิงห์รูปหล่อ แล้วจะมาเชียร์ใหม่ อิอิ :t2:

benxine

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
 :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2:

เข้ามาเป็นกำลังใจให้ลุงครับผม

อ่านถึงหน้า3อยู่เลยครับลุง

+1ในความขยันครับผม

 :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2:

k_aluvis

  • บุคคลทั่วไป
 :m13: :m13: ขอที่นั่งเสริมยังทันมะอ่า เพิ่งเข้าเหนนน เสียดายมาช้าไปปป :m15: :m15:

ชอบเรื่องนี้มากๆๆ +1ให้เรยยย :m1: :m1:

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
มาได้แล้วจ้าาาาาา ลุงจ๊า

อยากอ่านใจจะขาด

singsayam

  • บุคคลทั่วไป
แม้จะแอบเหลือบมองต้นสนที่นั่งดูรายการโทรทัศน์อยู่
แต่เมื่อมีงานที่ต้องส่ง
จิตใจก็ไปจดจ่อกับการเขียนแบบเสียแล้ว
จนไม่ทันได้ดูเลยว่าต้นสนลงไปนอนกับพื้นโดยใช้แขนหนุนศรีษะหลับไปแล้ว

และเมื่อเสร็จจากงานตรงหน้าหันกลับไปมองต้นสนอีกครั้ง
ก็ต้องรีบลุกขึ้นยืนและเดินไปหาต้นสนทันที
ทำไมเขาแย่อย่างนี้
ปล่อยให้ต้นสนต้องมานอนที่พื้นอย่างนี้ได้ยังไง
ทำไมไม่รู้จักถามว่าง่วงหรือยัง
เขาน่าจะรู้ว่าต้นสนชินกับการนอนในช่วงเวลานี้มากที่สุดนี่นา
ภาคีละจากงานที่ทำเสร็จแล้ว
และเหลือบมองนาฬิกา

ห้าทุ่มกว่าแล้วนี่นา

"สน...สน..ไปนอนเถอะ.." ภาคีปลุกร่างบางให้ตื่นจากการนอน

ต้นสนลุกขึ้นนั่งและยืนขึ้นทันที

ได้เวลาทำงานแล้วนี่หว่า กี่ทุ่มแล้วเนี่ย ต้องไปทำงานแล้ว
ต้นสนที่มีจิตใจพะวงอยู่กับการทำงานรีบลุกขึ้นยืนเหมือนคนละเมอ
โดยลืมไปว่าวันนี้เป็นวันหยุด

"ไปไหนสน...ห้องนอนอยู่ทางนี้" เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กกว่าเดินเซไปเซมา อย่างไม่รู้ทิศรู้ทางทั้งที่ตายังหลับอยู่
ภาคีก็หัวเราะชอบใจ
สนเวลาง่วงเป็นอย่างนี้เองหรอกเหรอ

"อ้าว...อะไรเนี่ย..อยู่ไหนวะเนี่ย.." ต้นสนหรี่ตาขึ้นดู และก็พบว่ามือของตัวเองถูกภาคีจับไว้แล้วก็จูงให้เดินตามเข้าห้องนอน

ร่างโปร่งบางก้มมองที่ข้อมือตัวเอง
สีผิวของภาคีเป็นสีเข้ม
ในขณะที่ผิวของต้นสนขาวเนียนตัดกันอย่างเห็นได้ชัด
ผิวแบบนี้แหละที่อยากได้บ้าง
ไม่ใช่ขาวซีดเป็นไก่ต้มอย่างนี้

แต่....เฮ้ย..นี่โดนจูงแขนอยู่นี่หว่า

กว่าต้นสนจะรู้สึกตัว ก็ถูกจูงเข้ามาในห้องนอนเสียแล้ว

"นอนฝั่งนี้แล้วกัน...เดี๋ยวตกเตียง.." ภาคีเอื้อมหยิบหมอนส่งให้กับร่างโปร่งบาง

แต่ตอนนี้ต้นสนนอนไม่หลับเสียแล้ว เหมือนร่างกายมันสั่งให้ตื่น
ถึงเวลาตื่นก็ต้องตื่น ก็เท่านั้นเอง

ภาคีไม่ได้ปล่อยมือจากข้อมือเล็ก ๆ ของต้นสนเหมือนจับแล้วก็แกล้ง ๆ ลืมไปซะ
ขืนมาทักกันก็เขินตายกันพอดี

"เอ่อ..." จะทักก็ไม่กล้าในเมื่อภาคีจับแขนของต้นสนเดินไปเดินมาอย่างนี้แล้วจะทักยังไงดี
เดี๋ยวได้เขินกันตายพอดี
"ง่า..คือ..." ทั้งที่พยายามจะหาข้ออ้างแต่ก็คิดไม่ออกเสียทีว่าจะบอกกับภาคียังไงจึงจะยอมปล่อยแขนต้นสนซะที

"........." ภาคีแกล้งทำหน้าไม่เข้าใจไปอย่างนั้นเอง เอียงคอมองร่างเล็ก ๆ นี้อย่างสงสัย

"ง่า..." ต้นสนไม่รู้จะพูดอะไรดี ยืนประจันหน้าอยู่กับร่างสูงที่สูงที่เลยหัวไปแล้ว และหน้าของอัษฎาก็มองเห็น
ไหล่กว้างของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเต็มตา

ภาคีเริ่มเขิน รู้ว่าต้นสนหมายถึงอะไรแต่ก็ไม่ได้ปล่อยมือ
ยังคงหันหน้าไปอีกทางทำเหมือนไม่เข้าใจอยู่อย่างนั้น
และต้นสนก็ไม่รู้จะทำยังไง เมื่อภาคีมองไปอีกทางต้นสนก็เลยมองสวนไปอีกทางทั้งที่แขนถูกจับอยู่อย่างนั้น
แต่ตอนนี้มือของภาคีเลื่อนมาจับที่มือเล็ก ๆ นั้นแล้ว และรับรู้ได้ว่ามือของต้นสนเย็นเฉียบแค่ไหน
ซึ่งมันก็ไม่ได้ต่างกันเลย เพราะมือของภาคีก็เย็นไม่แพ้กัน
แต่ต่างคนก็ยังไม่มีใครเอ่ยอะไรกันออกมา
จนเมื่อภาคีลองเสี่ยงดึงร่างเล็กกว่าเข้ามาในอ้อมแขนและกอดรัดเอาไว้
เขาถึงได้รู้ว่าต้นสนตัวสั่น
แต่ก็ยังยอมซบอยู่กับไหล่ของเขา ในขณะที่มือก็ยังจับกันอยู่

ต้นสนจะเข้าใจมั้ยถ้าภาคีจะพูดอะไรออกไป

"พี่....อยากกินผัดกระเพราปลาหมึกได้มั้ย..สนจะให้พี่กินมั้ย" เสียงกระซิบแผ่ว ๆ เป็นการชวนและขออนุญาต
ทำให้ต้นสนเข้าใจได้ในทันที

ทั้งเขินทั้งอาย แต่ก็ไม่สามารถทานทนต่อความรู้สึกของตัวเองได้

"ก็....ก็แล้ว...แล้วทำไม..ไม่กินล่ะ...ก็อยู่ตรงหน้าแล้วนี่" ต้นสนเข้าใจคำพูดของภาคีทันที แม้จะไม่กล้าตอบรับตรง ๆ
แต่ก็พอเดาความหมายได้
อายก็อายแต่ก็ยังแกล้งทำปากเก่งออกไป

"งั้นกินล่ะนะ..." ภาคีกดปลายจมูกเข้าที่ข้างแก้มของร่างในอ้อมแขน
ไม่ต้องพูดอะไรมาก แค่นี้เขาก็รู้แล้ว

ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเขาและต้นสน

****************************

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ aisen

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1348
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-1
ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเขาและต้นสน................



กรี๊ด แล้ว อะไร หละ คะ ที่ มันจะเกิด

มาต่อ ไวๆ เลย คะ..........

benxine

  • บุคคลทั่วไป
เปรียบได้เนอะ


กะ  กะเพราปลาหมึก


555+



รักลุงอีกแล้ว

ออฟไลน์ kit

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +186/-3

ต๊าย

ฉุนเหมือนกะเพรา

เหนียวเหมือนปลาหมึก

เผ็ดเหมือนพริกแกง

..ยัยสน..

5555555


ขอบคุณนะคะ คุณลุง sing


nanalonely

  • บุคคลทั่วไป
:m31: :m31:

ค้างงง ลุงสิงห์

อยากรู้อะรัยมันจะเกิดขึ้น

 :o8: :o8:

ออฟไลน์ LEO

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 924
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +366/-3

เอ่อ...

ลุงครับ..มันจะเกิดอะไรขึ้น..หรอครับ :oni2:

มาเฉลยด่วนนนนน o12

ออฟไลน์ kit

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +186/-3

กิต.มาแง้มฝากระทู้ดูคุณลุงค่ะ อิอิ


ก๊อกก๊อก อิ่มรึยังยะ นายภาคี


singsayam

  • บุคคลทั่วไป
แล้วไงต่อดี ในเมื่อต้นสนก็โอเคแล้ว จะรุกเร้าเลยดีมั้ย
หรือจะยังไงดี
ภาคียังคงกอดต้นสนอยู่อย่างนั้น
โดยไม่กล้าลงมือทำอะไรบุ่มบ่าม ก็ครั้งที่แล้วนั่น
มันเลวสุดขั้ว ชั่วสุดขีด
ทำให้ต้นสนต้องร้องไห้ คราวนี้ก็เลยรู้สึกเกร็ง ๆ กลัว ๆ ยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก
ก็เลยได้แต่กอดต้นสนนิ่งอยู่อย่างนั้น

ครั้นจะให้ต้นสนลงมือเองก็คงไม่ไหว เพราะต้นสนก็เพิ่งเคยมีอะไรกับเขาคนเดียว
แล้วครั้งนั้นก็เป็นครั้งแรกอีกต่างหาก
แล้วจะทำยังไงดี

ภาคีค่อยโอบแตะสัมผัสมือเข้าไปภายในเสื้อนอน
และก็พบว่าต้นสนของเขาถึงกับสะดุ้ง
เมื่อฝ่ามืออุ่นร้อนสัมผัสลูบไล้เข้าสัมผัสร่างกายเรียบลื่นนั้น

ทั่วทั้งห้องเงียบสงัด จนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน
ร่างโปร่งบางยังคงเอนซบอยู่กับร่างสูงอยู่

นี่เป็นครั้งที่สอง ที่ต้นสนกำลังจะทำอะไรแบบนี้
โดยที่แม้แต่เจ้าตัวก็ไม่ค่อยแน่ใจ ว่าที่ทำลงไปจะดีหรือเปล่า

ฝ่ามืออุ่นร้อนเอาแต่ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเนียนนั้นอยู่นาน
ไม่กล้าจะแตะต้องต้นสนสักที
น่าแปลก
สำหรับภาคีแล้ว
เขาก็เป็นคน ๆ หนึ่งที่เรียกได้ว่ามีคนมาพัวพันด้วยบ่อย ๆ จะด้วยอะไรเจ้าตัวเองก็ไม่ค่อยรู้นัก
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เคยมีอะไรกับผู้หญิงมานับไม่ถ้วนเหมือนกัน
และต้นสนก็เป็นผู้ชายคนแรกที่ภาคีแตะต้อง แค่อยากลองอะไรแปลก ๆ เพราะความคิดเลว ๆ ของเขา
ตอนนั้น
จากนั้นมาเขาก็ไม่มีตาจะไปมองใครได้อีกเลย ฟ้าคงส่งต้นสนมาปราบภาคีคนนี้ล่ะมั้ง

ภาคีถอนหายใจหนัก ๆ ทั้งที่กำลังกอดต้นสนอยู่
แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี ไอ้แต่ลูบไล้แผ่นหลังเนียนบางคนร่างเล็กกว่าไปมาอยู่อย่างนั้นไม่ได้ลงมือทำอะไรสักที

***********************

ยืนกอดกันอยู่อย่างนั้นเป็นนาน
แล้วภาคีก็เอาแต่ลูบหลังลูบไหล่ร่างบางอยู่อย่างนั้น
จนต้นสนแปลกใจ
ไม่ใช่ว่าจะกล้าหาญชาญชัยอะไรหรอก

แต่เริ่มเข้าใจความรู้สึกของภาคีหลังจากที่อยู่ด้วยกัน
เจอกันบ่อย ๆ ก็พอจะอ่านความรู้สึกของร่างสูงนั้นได้บ้าง

ไม่ใช่ว่าเฉพาะต้นสนหรอกที่กลัว
แต่ร่างสูงที่โอบกระชับร่างบางไว้แนบอกนี้
ก็คงกลัวเหมือนกัน
แม้จะไม่พูด แต่ต้นสนก็พอจะเข้าใจ

แล้วถ้าต้นสนไม่พูดอะไรออกไป ภาคีก็คงไม่กล้าจะทำอะไรไปมากกว่ายืนกอดอยู่อย่างนี้แน่ ๆ

“ถ้าจะต้องฝืนกินผัดกระเพราเพราะพยายามจะชอบ...ก็อย่ากินเลยดีกว่า...ผัดกระเพราปลาหมึกจานนี้อาจจะไม่ถูกใจก็ได้”

ต้นสนแกล้งพูดทีเล่นทีจริง
มันไม่ต่างอะไรกับคำพูดยั่วยวนให้อีกฝ่ายกระทำตามที่ใจต้องการเลยสักนิด

แค่ได้ยินคำพูดของร่างในอ้อมแขน
ภาคีก็ค่อยโล่งใจขึ้น
เขากลัว แล้วก็กังวลจนเกินไป ในขณะที่ต้นสน...ยอมเทใจโอนอ่อนให้เขาจนหมดแล้ว
แล้วอย่างนี้เขาจะปล่อยช่วงเวลานี้ให้ผ่านไปทำไงกันล่ะ

*************************

ภาคีจูงมือร่างโปร่งบางมานั่งลงบนเตียง
แล้วก็คุกเข่าอยู่ตรงหน้า

จับมือเล็ก ๆ นั้นเอาไว้
และเงยหน้ามองร่างบาง

“ต้นสน...ถ้าเจ็บก็ต้องบอกว่าไม่เจ็บนะ” ภาคีเอ่ยบอกกับร่างบาง
แล้วต้นสนก็พยักหน้าอย่างอาย ๆ
ก็ดีเหมือนกัน
ไหน ๆ ก็จะเลยเถิดกันขนาดนี้แล้ว
ตกลงคุยกันแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน แม้จะเขิน ๆ อาย ๆ ไปบ้างแต่
ถ้าคุยกันอย่างนี้ก็คงดี โชคดีที่เป็นผู้ชายเหมือนกันเลยคุยกันได้ง่ายหน่อย

“พี่พอจะมีของช่วยลดความเจ็บปวดได้บ้าง...ใช้นะ..” ภาคีขออนุญาตร่างโปร่งบางที่นั่งหน้าแดงอยู่
เขากังวลใจมาก ยังไงถ้าจะทำอะไรอย่างนี้ก็น่าจะให้อีกฝ่ายไม่ต้องบาดเจ็บ
แล้วก็รู้สึกดีไปพร้อม ๆ กัน
ไม่อยากให้เหมือนข่มขืนต้นสนเหมือนคราวก่อนอีกแล้ว ไม่อยากเห็นต้นสนร้องไห้อีก

“ถ้า...ถ้าต้นสนไม่ชอบอะไร...ไม่พอใจอะไรต้องบอกพี่ทันทีนะ..พี่จะไม่ ฝืนต้นสนเด็ดขาด...แล้วต้นสนก็อย่าฝืนรู้มั้ย” ภาคีนั่งคุยกับต้นสนอยู่อย่างนั้น

จากไม่เคยพูด
กลายเป็นว่าทั้งหลักการ ทฤษฎีต่าง ๆ ภาคีขุดยกมาจนหมด

และร่างโปร่งบางก็พยักหน้ารับอีกครั้ง
อย่างเขินอาย

ภาคีค่อยยิ้มได้
ภาคทฤษฎีคงจะหมดเพียงแค่นี้แล้ว
ตอนนี้ก็คงเหลือแต่ภาคปฏิบัติเท่านั้นเอง

*************************



ลุงไปนอนก่อนนะครับ...พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าเลย

ออฟไลน์ kit

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +186/-3

116 + 1 = 117

วุ้ย หลับฝันดีนะคะ คุณลุง


ขอบคุณนะคะ คุณลุง sing

• “ต้นสน...ถ้าเจ็บก็ต้องบอกว่าไม่เจ็บนะ” ภาคีเอ่ยบอกกับร่างบาง

ต๊าย แป็กกี้ มีแต่ได้ กับ ได้ ชิส์ 5555555

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-09-2008 21:02:20 โดย kit »

nanalonely

  • บุคคลทั่วไป
ลุงสิงห์ หนุก :m4:



+ 1 หั้ยลุงสิงห์เป็น 118 :กอด1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-09-2008 20:34:20 โดย nana lonely »

juuuno99

  • บุคคลทั่วไป
มาต่ออีกสักตอนมิได้เหรอคับ


บวก 1 ให้คับ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด