[นิยาย]สุดท้ายกรูก็รักมึงจนได้..ไอ้โรคจิต (ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปโพสเวปอื่นค่ะ)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [นิยาย]สุดท้ายกรูก็รักมึงจนได้..ไอ้โรคจิต (ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปโพสเวปอื่นค่ะ)  (อ่าน 2411819 ครั้ง)

ออฟไลน์ mist

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4505
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +263/-3
นี่ถ้าคุณพี่รู้ว่าที่เจ้าตาร์ตามรับตามส่งเพราะหวังพิชิตประตูหลังของน้องชายจะเป็นยังไงน้า  :oni1: :oni1:

ออฟไลน์ IZE

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-3
ตามติดซะขนาดนี้ จะไปไหนรอด น้องข้าว

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
ดีไม่เป็นมอเตอ์ไซค์ฮ้าง น่ะ 555

kurugmin

  • บุคคลทั่วไป
ไอ่ตาร์รุกเร็วจนคนอ่านลุ้นตามไม่ทัน
เฮ่อ..เหนื่อย

ออฟไลน์ naumi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
กรี๊ดดดดดด พี่ตาร์ รุกฆาตได้ใจคร่า  :m1:

แหมเล่นมีแบคทุกทางเลยนี่ น้องข้าวจะไปไหนได้ล่ะ เหอๆ :m12:

ออฟไลน์ sakiko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +137/-25
เพิ่งจาเข้ามาอ่านอะ

จิ้ม +  ห้ายเป็น กำลังใจ

พี่ต้าร์กวนด้ายจรายจริงๆๆ เรย

รอตอนต่อ ไป นะค่ะ

 :oni3:



abcd

  • บุคคลทั่วไป
เมื่อไหร่ตอนใหม่จะมาซะทีเคอะ อยากอ่านตอนใหม่ใจจะขาดแล้วคร่าาาาาาาาาา  :oni1:

ออฟไลน์ HaLF333

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 635
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-1
อิอิ ตาร์รุกอีกเยย ชอบ  :m4:

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
 :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2:

อ่าครับผม เกลียพี่ตาร์ทำไมครับ

ออกจะน่ารักขนาดนี้ ชอบออก

ทำใจๆๆเถอะครับผม อิอิ

แอบเชียร์ตาร์ครับ ชอบนิสัย

 :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2:


ออฟไลน์ เบบี้

  • Take up an Hobby.
  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2072
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4336/-15
ตอนที่7 มีเรื่องอีกแล้วไอ้ข้าว(ข้อตกลงระหว่างเรา)
เวลาก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้ว  เวลาเดินเร็วเป็นบ้าเลยแฮะ  ไอ้ตาร์ก็วนเวียนอยู่บ้านผมเช้าถึงเย็นถึง  ผมก็ไม่ได้สนใจหรอกครับ  ก็คนมันไม่ได้ชอบจะให้ชอบได้ยังไง  ส่วนมากมันมาก็ไปขลุกอยู่กับพี่ตังมันบอกให้พี่ตังสอนเรื่องกฎหมายให้มันครับ
ณ โรงเรียน  แล้ววันนี้ก็เกิดเรื่องอีกมากมายอีกแล้วครับ
“มึงกล้ามากนะแค่ม.4เด็กใหม่มึงคิดจะมาปีกเกลียวกรูหรอ”ไอ้รุ่นพี่ม.5มันพูดหลังจากที่เรามีเรื่องในสาเหตุที่ว่าไอ้แมนครับ  มันเอาเหล้ามากินที่โรงเรียนแล้วเสือกเมา  ไปหาเรื่องไอ้รุ่นพี่พวกนี้เพราะเกลียดขี้หน้ามานานแล้ว  แล้วตอนแรกพวกผมได้ขอโทษแทนไปเรียบร้อยแล้วแต่ว่าไอ้แมนมันไม่วายปากหมาไปท้าพวกพี่พวกนี้อีก  คราวนี้เลยมีเรื่องกันจริงๆเลยครับ
“กรูก็ขอโทษมึงแล้วไงวะมึงจะเอาอะไรอีก”ไอ้เป้มันพูด แต่ตอนนี้พวกผมมีกันอยู่แค่หกคนในกลุ่มเท่านั้น เพื่อนตัวเหี้ยทั้งหลายไม่ได้ไปตามมันมาไปตามไม่ทันมันขึ้นเรียนกันหมดแล้วอะครับ  แต่ไอ้พวกรุ่นพี่นี่สิบกว่าคนเลยครับ
“ไม่..กรูต้องการให้เพื่อนปากหมาของพวกมึงนะมากราบตีนกรูงามๆ”นั่นครับไอ้รุ่นพี่ที่ดูเป็นหัวโจกพูด
“ถุ้ย”ไอ้เหี้ยแมนทำเสียงถุยซะดังเชียวครับพี่น้อง  มึงเมามึงทำอะไรมึงไม่รู้ตัวแต่คนที่จะไม่รู้สึกตัวนะมันพวกกรูนะไอ้แมน ไอ้พวกรุ่นพี่มันมองหน้ากันเลยครับ
“พี่จะเอายังไงว่ามาเลยดีกว่า”ผมพูดให้ประนีประนอมที่สุดครับเพื่อจะได้ไม่มีเรื่องไปมากกว่านี้
“ฮ่าๆๆ...จับเอาน้องเป็นเมียพี่ดีมั้ยครับ”น้าน  ดูมันพูดครับ  กรูของขึ้นเลยไงให้กรูเป็นผัวกรูจะไม่ว่ามึงหรอกนะ  ตื่นๆ ตื่นลูกตื่น พ่อมีเรื่องแล้ว ปลุกเรียกขวัญและกำลังใจอยู่ในอก  เพราะพวกมันเยอะกว่า
“ฮ่าๆๆๆ.......”ผมหัวเราะเสียงดัง พวกมันเงียบกันหมดเลยครับ คงสงสัยว่าผมเป็นอะไร
“แต่กรูอยากเอาหน้ามึงมาซบที่ใต้ตีนกรูมากกว่าวะ”ผมพูดไม่ทันขาดคำ  กระโดดถีบมันเลยครับ  และตอนนั้นเองตะรุมบอลกันเลยครับ  มั่วไปหมดจำได้อย่างเดียวตอนนั้นคือ อย่าต่อยเพื่อนตัวเองเป็นพอ  ตอนนั้นผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรแต่หันไปเห็น เอ๊ะทำไมคนมันเยอะขึ้นวะ หรือเพื่อนพวกมันมาช่วยเพิ่ม  แต่เอ๊ะ ไม่ใช่พวกเพื่อนมันนี่หว่าถ้าเป็นพวกเพื่อนมันแล้วทำไมมันมาช่วยเพื่อนกรูวะ หันไปหันมา งงไปงงมา
ผลัว เข้าหน้าผมจังๆเลยคราบพี่น้อง  อ่า มึงต่อยกรูไอ้เหี้ย ในขณะที่ไอ้ควายข้าวกำลังงงอยู่นั่นเอง
ผลัว เข้าที่หน้าจังๆ  คราวนี้ไม่ใช่หน้าผมนะครับ หน้าไอ้รุ่นพี่คนนั้นแหละครับ ก็ไอ้โรคจิตนะสิครับมันมาจากไหนไม่รู้ต่อไอ้เหี้ยนั่นเอา จนไอ้นั่นตั้งตัวไม่ติด มันต่อยไปมันก็พูดไปด้วยครับ
“มึงต่อยเมียกรูหรอ” ผลัว แล้วมันก็หัวเราะครับ
“จะเอาเมียกรูทำเมียมึงหรอ...ข้ามศพกรูไปก่อนเหอะ”ผลัว แล้วมันก็หัวเราะอีกครับ ผมได้แต่ยืนงง ง่า ไอ้โรคจิตมึงจะเอาอารมณ์ไหนกรูชักกลัวมึงแล้วน้า
“ถ้าเกิดหน้าเมียกรูเสียโฉมขึ้นมา..มึงรับผิดชอบไหวมั้ย”ผลัว คราวนี้ครับ มันถีบไอ้เหี้ยนั้นกระเดนเลยครับมันลุกไม่ไหว เพื่อนมันหยุดตีกับพวกผมไปช่วยไอ้เหี้ยนั่นเลยครับ  แล้วไอ้โรคจิตมันกำลังจะเข้าไปซ้ำมั้งครับ
“อย่าพี่....”เสียงหนึ่งจากไอ้พวกรุ่นพี่ม.5พูดขึ้น
“ผมขอ”มันพูดซ้ำ
“หึหึ.....ฮ่าๆๆๆๆ....”ง่า ไอ้โรคจิตมึงบ้าไปแล้ว มึงบ้าไปแล้วจริงๆ  มันเหมือนคนบ้าเลยอ่าครับ  ผมไม่รู้ว่ามันแกล้งทำเล่นๆหรือว่ามันเป็นจริงๆ แต่ตามันครับน่ากลัวมากเลยครับ
“ไอ้เนย์..มันไม่ได้ตั้งใจนะพี่ตาร์”เสียงเพื่อนไอ้รุ่นพี่พูดขึ้น  นี่ขนาดเพื่อนมึงไม่ได้ตั้งใจนะยังจะจับกรูทำเมีย  ถ้าเพื่อนมึงตั้งใจกรูคงไปอำเภอจดทะเบียนสมรสกับมันเลยมั่ง สาด แต่ไอ้โรคจิตมันเงียบครับ ไม่มีเสียงตอนรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก ใช่เวลาเล่นมั้ยไอ้ข้าว งะ
“ไอ้เนย์...”มันเรียกชื่อไอ้คนที่จะเอาผมทำเมียนั้นแหละครับ อ่าวมึงรู้จักกันด้วยหรอวะ
“มึงจะเล่นใครกรูไม่ว่านะ แต่ให้เช็คคนด้วยว่าคนของใคร นี่น้องในชมรมกรู นี่น้องเพื่อนสนิทกรู ถ้าพี่มันรู้มึงไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต(มันชี้ไปที่ตัวไอ้แสบครับ) นี่เมียกรู”อ่าวเกี่ยวไรกับกรูนิ แล้วกรูไปเป็นเมียมึงตอนหนายวะ
“เฮ้ย..ไอ้ตาร์กรูไปเป็นเมียมึงตอนไหนวะ”ผมด่ามัน
“น่า...เดี๋ยวก็เป็นครับอีกไม่นานหรอก”ดูมันพูด แล้วมันก็เดินไปที่ไอ้เนย์ที่นอนอยู่
“แน่นักนะมึง..”มันจับปลายคางไอ้เนย์บีบ
“ถุ้ย”แหวะ ไอ้ตาร์ครับถุยน้ำลายใส่หน้าไอ้เนย์เต็มๆเลยอ่าครับ  แล้วมันก็เดินมาที่ผม
“ไอ้สัด”เฮ้ยเสียงนี่มัน
“ไอ้ตาร์ระวัง”ผมตะโกนใส่มัน ไอ้โรคจิตหันหลังไป  ผลัก ชกไอ้เหี้ยนั่นครั้งเดียวล้มตึงเลยครับ วงสวิงสวยมาก  สงสัยไอ้นั่นมันแค้นแทนเพื่อนมันครับ  แล้วไอ้โรคจิตมันไม่ยอมหยุดอีกแล้วอ่าครับ ผมว่ามันเป็นคนโหดนิ่งๆไม่แสดงออกแน่เลย โรคจิตหลบใน กรูว่ามันน่ากลัวว่าโรคจิตเปิดเผยอีกอ่า
“เฮ้ย...ตาร์พอเหอะมึงเดี๋ยวมันตายหรอก”ไอ้พี่ปองมันพูดครับ  เพราะตอนนี้ไอ้ตาร์มันบีบคอไอ้นั่นมือเดียวแบบหน้าไอ้ห่านั้นเหยเกเลยครับ  สงสัยขาดลมหายใจ เออดี ตายห่าไปเลยมึง  กวนตีนดีนัก แต่ไอ้ตาร์มันไม่ปล่อยอะครับ เฮ้ยไอ้ตาร์มึงเอาจริงหรอวะ ฆ่าคนเลยนะนั่นนะ
“พี่ตาร์ครับ..ผมไหว้หละครับ ปล่อยเพื่อนผมเถอะนะครับ”เพื่อนไอ้นี่มันคุกเข่าไหว้ไอ้ตาร์  แต่มันไม่ยอมปล่อยครับ บีบแน่กว่าเดิมเห็นได้จากการเกร็งข้อมือเลยครับ  ไอ้นั่นดิ้นใหญ่เลยครับ ผมเห็นไม่ได้การ พวกพี่ๆเพื่อนไอ้ตาร์ก็ไม่กล้าห้าม  จะทำไงดีวะถ้าไอ้เหี้ยนั่นตายได้เป็นเรื่องใหญ่แน่ มันจะซวยกันหมดนี่แหละ  ถ้าเป็นผมมันคงไม่ทำอะไรหรอกมั่ง อย่าฆ่ากรูนะไอ้ตาร์ กรูกลัว  แล้วผมก็เดินเข้าไป
“ไอ้ตาร์....มึงปล่อยมันเหอะ..เดี๋ยวมันก็ตายหรอกมึง”ผมพูดมองหน้ามัน แล้วมันก็หันมามองหน้าผมแล้วยิ้มครับ แล้วก็ปล่อยมือง่ายๆ ซะงั้นอะ กรูละงง อารมณ์มึงจริงๆ
“จุ๊บ”งะ มันหันมาจุ๊บปากผมครับ
“เฮ้ย”ความรู้สึกช้าอีกนะมึงไอ้ข้าว ตกใจอ่า
“ฮ่าๆๆๆ...”ดูมันยังมีหน้ามาหัวเราะอีกครับ  มึงอารมณ์ไหนเนี้ยไอ้โรคจิต  แล้วมันก็กลับหันไปมองไอ้พวกนั้น มันลุกขึ้นยืนอย่างกับเจ้าพ่อ นี่มึงจะเก๊กเพื่อ....
“พวกมึงจะใส่กระบานพวกมึงไว้ อย่ามายุ่งกับพวกกรูอีก  ถ้าพวกมึงมายุ่งอีกกรูจะทำให้พวกมึงตายทั้งเป็น”มันตะโกนเลยครับ ง่า....กรูเริ่มกลัวมึงละนะไอ้โรคจิต
“แต่ถ้าพวกมึงคิดจะไม่หยุด อยากแก้แค้นกรูก็ได้กรูพร้อมเสมอ  คนเท่ากันกรูก็ไม่ว่า หรือว่าจะเดี่ยวๆกรูก็ไม่เกี่ยง” มันพูดต่อ
“แต่ถ้า...”มันเน้นเสียงหนักแน่นขึ้นครับ
“มึงคิดจะลอบกัดกรูด้านหลังละก็ มึงเตรียมใจได้เลย” มันพูดแล้วก็ลงนั่งข้างล่าง แล้วบีบคอไอ้คนนั้นแหละครับ
“ถ้าพวกมึงทำให้กรูเจ็บมากเท่าไหร่  กรูจะทำให้พวกมึงเจ็บมากกว่ากรูร้อยเท่า หึหึ..ไม่ใช่สิ ถ้ามึงเอากรูไม่ตาย  กรูนี่แหละจะทำให้พวกมึงเป็นผีรุ่นพี่กรูก่อนเอง....ฮ่าๆๆๆ...”งะ พอมันพูดเสร็จมันก็ปล่อมมือจากไอ้คนนั้น
ทุกคนอึ้งแดกเลยครับ
“ครับพี่...ผมจะไม่มายุ่งแล้วครับ”เพื่อนไอ้นั่นมันพูดแล้วช่วยกันพยุงเพื่อนที่เจ็บวิ่งออกไปเลยครับ
เมื่อต่างก็แยกย้ายไปพวกเพื่อนๆผมก็บ่นนู้บ่นนี่กันใหญ่
“มึงมาตอนไหนวะไอ้ตาร์”ผมหันไปถามมันเมื่อสถานการณ์เป็นปกติดี
“มาตั้งนานแล้วครับ... ยืนดูอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ”ดูมันพูดไปยิ้มไป
“กูจะอ้วก”พี่คนหนึ่งเพื่อนไอ้ตาร์มันพูดขึ้นครับ แล้วทั้งหมดก็พากันหัวเราะกระจายกับความเน่าของไอ้ตาร์
“ส้นตีนไปไกลๆเลยพวกมึงกรูจะจู๋จี๋กับแฟนกรู”แล้วทุกคนก็หัวเราะแล้วเดินออกไปนั่งม้านั่งข้างนอก  ผมทำท่าจะเดินไปครับ
“จะไปไหนครับ”มันรีบถาม
“อ่าว...ก็มึงจะจู๋จี๋กับแฟนมึงไม่ใช่ไงกรูก็กำลังจะไปให้นี่ไง”ผมบอกมัน แกล้งมันหน่อยครับ
“ง่า...แฟนพี่ก็น้องข้าวไงครับที่รัก”มันยังเล่นต่อครับแล้วเข้ามากอดเอวผม
“ปล่อยเลยมึง...เดี๋ยวกรูถีบให้”ผมบอกมัน  มันก็เอามือออกโดยดีแล้วยิ้มอยู่นั่นแหละ
“คนตั้งใจมาช่วยยังโดนหมางเมินอีกอะ”มันพูดแกมน้อยใจ
“กรูไม่ได้ขอสักหน่อย เสือกมาเองทำไมละ”ผมบอกมันแล้วหันหน้าหนีตามันครับ
“อานะ...งั้นให้รางวัลหน่อยดิ..อย่างน้อยก็เข้ามาช่วยละน้า..เดี๋ยวก็ได้เป็นเมียไอ้เนย์หรอกเป็นเมียพี่สนุกกว่าเยอะ”นี่มึงจะเลิกกวนตีนกรูสักห้านาทีได้มั้ยวะ  สาด ผมลุกขึ้นไปนั่งบนโต๊ะที่วางอยู่ข้างเวทีครับ  ตรงนี้เป็นหอประชุมเล็กๆนะครับติดกับสนามบอล มีเวทีอยู่ด้วยครับ  แล้วมันก็นั่งตาม.. ต่างคนต่างเงียบ ตาผมก็มองออกไปที่สนามข้างหน้าต้นไม้เยอะแยะเลยครับ  โรงเรียนผมต้นไม้เยอะมากผมชอบมากเลยครับ  เย็นเป็นธรรมชาติดีครับ ผมเห็นด้วยหางตามันก็มองหน้าผมครับ  แต่ผมไม่สนใจ มันก็ไม่ได้พูดอะไร ต่างคนต่างเงียบนะครับนั่งอยู่อย่างนั้นไม่รู้นานเท่าไหร่ จนอยู่ดีๆมันก็พูดขึ้น
“พี่มีความรู้สึกดีๆให้กับข้าวนะครับ”มันพูดขึ้นครับ แต่ผมก็ยังไม่มองหน้ามันอยู่ดีเงียบดีที่สุดครับ
“ตอนนี้พี่รู้ว่าพี่ชอบข้าว  ชอบมาก ทั้งชอบ ทั้งหลง ทั้งห่วง ทั้งหวง”เฮ้ย กรูเขินนะโว้ย ไอ้บ้าแต่ยังเงียบอยู่ครับ
“ข้าวอาจจะไม่แน่ใจในตัวพี่ว่าพี่จะชอบข้าวจริงรึป่าว  แต่พี่รู้สึกแบบนั้นจริงๆ อีกไม่นานพี่เชื่อว่ามันคงจะพัฒนาเป็นความรัก”เมื่อไหร่มึงจะหยุดพูดเน่าๆห๊ะ ผมคิดในใจ และนั่งเงียบต่อไป ต่างคนต่างเงียบอีกครับผมคิดทบทวนคำพูดเมื่อกี้ของมันซ้ำแล้วซ้ำอีก
“ถ้าข้าวเกลียดพี่ หรือว่าไม่ชอบพี่ หรือไม่อยากให้พี่ยุ่งอีกก็บอกมาตรงๆได้นะครับพี่รับได้ บอกตอนนี้ดีกว่าที่มันจะสายไปแล้วทำให้ทั้งสองฝ่ายต้องเสียใจ”มันพูดแล้วยิ้มครับ อีประโยคนี้เองผมต้องหันไปจ้องตากับมันเลยครับ  จ้องนานมากในใจผมก็ถามตัวเองว่าผมเกลียดมันรึป่าว  ก็ป่าวนิ  ประทับใจในการกระทำที่มันคอยช่วยเหลือตลอดรึป่าว ก็รู้สึกดีนะไม่ได้รังเกลียดอะไรมากมาย  ชอบมันมั้ย  อันนี้กรูไม่รู้วะกรูรู้อย่างเดียวคือตอนที่กรูอยู่กับมันแล้วกรูปวดหัว  รักมันมั้ย  อันนี้กรูตอบได้เลยว่า  ไม่ได้รัก
“กรูไม่ได้เกลียดมึงนะ”ผมบอกมัน มันยิ้มหน้าบานเลยครับ
“แต่กรูก็ไม่ได้รักมึงเหมือนกัน”แล้วมันกรูหุบยิ้มทันทีเลยครับ  เอาไงดีวะไอข้าว  ทำไมมึงไม่ปฏิเสธมันไปเลยละมันจะได้ไม่ต้องมายุ่งกับชีวิตมึงไง แต่ว่ากรู...(มึงลังเลเหี้ยอะไรอีก)  กรูกลัวมันเสียใจอะ...(อ่าว..มึงไม่ได้ชอบมันแล้วมึงจะกลัวมันเสียใจเพื่อ)  อ่าวมารยาทอะการรักษาน้ำใจอะรู้จักมั้ย สาด เอาแล้วครับข้าวดีกับข้าวเลวกำลังจะตีกันแล้วครับ
“คือ...มึงเข้าใจกรูมั้ยว่ากรูไม่ใช่เกย์”มันก้มหน้าตีหน้าเศร้า อย่าทำหน้าแบบนั้นสิวะ
“มึงยังเป็นพี่กรูได้นะ”ผมบอกมัน
“แต่ว่าพี่ไม่อยากเป็นแค่พี่”มันหันหน้ามามองหน้าผม  นี่มึงจะมักมากไปไหนเนี้ย
ต่างคนต่างเงียบอีกเหมือนเข้าโหมดเครียดอ่าครับ
“ให้โอกาสพี่ได้มั้ยครับ”มันถามขึ้น  ต่างคนต่างมองหน้ากันอีกแล้วครับ  ผมก็เงียบ  เงียบเพราะต้องใช้ความคิดต่างๆมากมายครับ  ผมเป็นผู้ชายคบกับผู้หญิงมาหลายคน  ได้ก็หลายคน หิหิ รักบ้างไม่ได้รักบ้างเคล้ากันไป แต่ไม่เคยรู้สึกถึงการเสียใจอย่างหนัก  แต่ถ้าผมมาคบกับมันลองมองในมุมที่กลับกัน  ถ้าเกิดผมรักมันขึ้นมาจริงๆละ(อ่าวตกลงมึงจะเอายังไงวะไอ้ข้าว) กรูจะทำยังไง  แต่เอ๊ะ ไม่มีทางหรอก กรูจะไปรักมันได้ยังไง  กรูเป็นใคร ไอ้ข้าวนะโว้ย ไอ้ข้าวเสือผู้หญิง แต่เอาไงดีวะ  แล้วทำไมกรูต้องไม่มั่นใจในตัวกรูเองด้วยเนี้ย.....แม่ง....งงโว้ยยยย
“ให้โอกาสพี่ได้มั้ยครับ...ยังไม่เป็นแฟนก็ได้...ยังไม่ต้องชอบพี่ตอนนี้ก็ได้ครับ..แค่เปิดใจให้พี่”มันพูดอย่างกับหลุดมาในละคร  ผมมองหน้ามัน หน้าตาจริงจังของมัน  สายตาที่ดูแล้วจริงใจของมัน ที่มันแสดงออกมา
หรือว่ามันจะชอบกรูจริงๆวะ  คิดอยู่นาน...............................................................เอาก็เอาวะ
“ก็ได้...”มันยิ้มหน้าบานเลยครับ
“กรูจะให้โอกาสมึง....แต่กรูไม่รับปากนะว่าจะชอบมึงรึป่าว....ถ้าสักวันกรูทำให้มึงต้องเสียใจกรูก็ขอโทษ”ผมพูดต่อมันก็ยังไม่หุบยิ้ม  นี่มึงจะดีใจไปไหนวะ
“กรูไม่รู้ว่าตอนนี้มึงคิดอะไรอยู่  มึงอาจโกหกว่าชอบกรูก็ได้”ผมพูดแล้วมันก็แย่งซีนผมเลยครับ  มันลุกขึ้นยืนข้างหน้าผม
“พี่ไม่ได้โกหกนะ..พี่พูดจริงๆ ..พี่ไม่เคยเป็นแบบนี้ พี่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน”มันพูดบอก
“แต่มึงต้องฟังกรูทุกอย่าง  ห้ามแตะเนื้อต้องตัวกรูถ้ากรูไม่ได้อนุญาต เข้าใจ๋”ผมบอกมัน
“ครับ”มันตอบรับ
“พี่ไม่รู้ว่าพี่จะทำได้แค่ไหน..พี่ไม่รู้ว่าพี่จะทำให้ข้าวหันมารักพี่และคบกับพี่ได้รึป่าว เพราะมันเป็นเรื่องของอนาคต... แต่พี่จะพยายามทำทุกอย่าง และทุกๆวันให้เป็นวันที่ทำให้ข้าวมีความสุขนะครับ”โห มึงไปเป็นพระเอกริเกมารึไงไอ้ตาร์  เน่าชิบหาย  แต่กรูก็ซึ้งวะ
“อีกอย่าง....เรายังไม่ได้คบกันเรายังไม่ได้เป็นแฟนกัน...แค่กรูเปิดใจให้มึงเฉยๆ..ดังนั้นถ้ากรูมีใคร มึงก็ห้ามยุ่ง”ผมบอกมันเด็ดขาด
“แต่..........”มันอั้มอึ้งครับ
“ไม่มีแต่”ผมยื่นคำขาด
“ครับ”มันก้มหน้าตอบรับ  มันหันมายิ้มแล้วมองตาผม  นี่มึงมองเหี้ยอะไรนักหนา แล้วผมก็เดินหนีมันเลยครับ  มันก็มาต้อนหน้าต้อนหลัง พาผมไปหาพวกเพื่อนๆที่นั่งทำแผลกันอยู่   แล้วเดินไปส่งผมที่ห้องเรียน
...
ขอบคุณสำหรับทุกคำติชมนะค่ะ
ช่วยคอมเม้นกันบ่อยๆนะค่ะ
ขอบคุณมากเลยค่ะ
ประทับใจทุกคอมเม้นเลย
บ้ายบายค้า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






abcd

  • บุคคลทั่วไป
บรรยากาศเป็นใจเหลือเกิน เปิดเผยความในใจกันแร้วว ฮิ้วๆๆๆๆๆๆ :a1:

kurugmin

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ naumi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
กรี๊ดดดดดดด พี่ตาร์ ไหนว่าโรคจิตไงคะ ออกจะอ่อนโยนแถมโรแมนติก อร๊ายยยย ปลื้มมมมม :man1:

ออฟไลน์ เบบี้

  • Take up an Hobby.
  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2072
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4336/-15
ตอนที่8  กรูน้อยใจโว้ย
หลังจากที่ตกลงกันวันนั้น  มันก็มารับผมที่บ้านทุกเช้า ไอ้กระผมก็ต้องไปสิครับ ก็ในเมื่อพูดแล้วว่าจะเปิดใจก็ต้องเปิดจริงๆ มันชอบถามเรื่องที่บ้านผม บางทีผมก็ด่าว่าเสือกบ้าง บางทีผมก็เล่าให้มันฟังบ้าง อย่างผมชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ชอบกินอะไร ไม่ชอบกินอะไร แต่ผมไม่ถามมันกลับหรอกครับ จนมันบอกว่าไม่คิดจะถามพี่กลับบ้านหรอ บอกไม่กรูไม่อยากรู้เรื่องของมึง แฮะๆ เดี๋ยวนี้ผมยอมไปไหนกับมันแต่พี่ตังก็ไม่ยักจะถามนะครับว่าทำไมผมสนิทกับมัน  แต่ผมก็ยังไม่อนุญาตให้มันเข้าห้องผมหรอกนะครับ มันมาก็มาให้พี่ตังสอนหนังสือแล้วก็กินข้าวบ้านผม  ส่วนไอ้พี่เจ้า ก็ไม่ได้ถามอะไรมากมาย ส่วนมากก็คลุกอยู่กับโปรเจคแล้วก็อยู่ให้ผมอ้อนนะครับ
วันนี้ก็เป็นอีกวันผมซ้อมบาสอยู่ที่สนามคนเดียวหลังจากที่ทุกคนเลิกแล้วกลับไปเกือบหมดแล้ว เหลือไม่กี่คนเองครับ
“ข้าว.....ข้าวปั้น”เสียงแจ้วมาแต่ไกลครับ
“อ่าว...โน มีอะไร” ผมหันไปตามเสียงเรียกก็พบว่าเจ้าของเสียงคือเปียโน นักเรียนที่เป็นหัวหน้าห้องและเรียนเก่งที่สุดของห้องผม  เห็นว่าแม่ของเธอเป็นครูสอนร้องเพลงและเธอก็ชอบเล่นเปียโนและร้องเพลงด้วย เธอจึงอยู่ชมรมดนตรีคราสสิกของโรงเรียน  จะว่าเธอเป็นเพื่อนสนิทผมก็ได้ครับเพราะผู้หญิงที่ผมสนิทที่สุดในห้องก็คือเธอ และคนที่คอยช่วยเหลือผมและเพื่อนๆในกลุ่มก็คือเธอครับ
“วันนี้มีคัดเลือกนักเปียโนไปแข่งอะ...ไปดูกูมั้ยวะ”ศัพท์พ่อขุน ไม่ต้องตกใจครับเพราะตอนแรกผมก็ตกใจเหมือนกันเพราะคุณเธอเล่นบอกว่ากรูมึงนี่แหละเหมาะแล้วจะได้สนิทๆกัน ทั้งๆที่เธอเป็นคนเรียนเก่งที่สุดและก็ฐานะดีแต่ทำไมเธอไม่เรียบร้อยเหมือนนักเรียนที่ชอบเรียนเหมือนคนอื่นๆ โนค่อนข้างเฮ้วๆ นึกจะพูดอะไรก็พูด แล้วเป็นคนที่มีน้ำใจกับเพื่อนทุกคน
“ไปดิ...เพื่อนกรูแข่งทั้งคน..กี่โมงวะ”ผมถามกลับ ตะโกนกันไปตะโกนกันมานั้นแหละครับเพราะคุณเธออยู่ตรงอัศจรรย์ ส่วนผมอยู่ในสนามบาสด้านล่าง
“สี่โมงเย็น...เลิกเรียนอะ”โนตอบ
“อืมได้...แล้วเจอกัน..เออแล้วชวนพวกไอ้แสบแล้วใช่มั้ย”ผมถามถึงเพื่อนๆในกลุ่ม
“ชวนแล้ว...ไปก่อนนะมึงกรูไปซ้อมก่อน”มันตอบแล้วรีบวิ่งไป  จะม้าดีดีกะโหลกไปไหนเนี้ย  ผมซ้อมบาสไปต่อจนเกือบบ่ายสี่โมง เข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดนักเรียน  ผมไม่ชอบหมักหมมไว้นะครับเพราะมันจะรู้สึกเหนียวๆตัว ผมไม่ชอบ  แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยหล่อดีแล้วก็เดินดิ่งไปห้องดนตรีเลยครับเพราะไอ้ห่าแสบโทรมาตามผมใหญ่
พอมาถึงห้องดนตรีเค้ากำลังเริ่มแข่งกันแล้วละครับเห็นว่าแข่งคนที่หกแล้ว อ่าวเร็วจังวะผมถามน้องๆหน้าห้องดนตรีนะครับ แล้วนางหล่อเปียโนนี่นั่งเป็นคนสุดท้ายเลยครับ สงสัยจะแข่งเป็นคนสุดท้าย ผมก็มองๆๆมองหาไอ้แสบไอ้ป๊อดนะครับ เฮ้ยเจอแล้ว  ผมก็เบียดฝูงชนเดินเข้าไปนั่งข้างๆมัน มันมีเก้าอี้เหลือกรูก็ไม่เข้าใจว่ามึงจะยืนออหน้าประตูกันทำไม
“อ่าวมาแล้วหรอมึง”ไอ้ป๊อดถาม
“เออ...นั่งตรงนี้ก็ไม่คิดจะออกไปรับกรูเลยนะ”ผมพูดประชดแกมน้อยใจครับ
“เออน่า..นั่งๆ มึงก็ดูสิน้องคนที่กำลังแข่งเปียโนคนนี้น่ารักชิบหาย”ดูหื่นอีกแล้วมึงไอ้แสบ
ผมส่งซิกให้ไอ้โนมันว่ากรูมาแล้วนะ มันก็โบกมือให้ผมยกใหญ่ แหม เห็นกรูอย่างกับเห็นเรน สาด นั่งไปจนถึงคนแข่งเกือบคนสุดท้ายแล้วครับผมก็นั่งฟังไปไม่รู้เรื่องหรอกครับว่าเล่นอะไร  แต่ที่รู้คือเปรียบเทียบเอานะครับ ว่าใครเล่นดีกว่าใครแค่นั้นเอง  นั่งวิจารไปเรื่อยเปื่อยกับไอ้ป๊อดแล้วก็ไอ้แสบน้ำครับ ส่วนไอ้เป้ ไอ้แมน ไอ้เข็มนั่นมันนั่งอยู่ข้างหน้า สงสัยดูสาว
“เฮ้ย..เดี๋ยวกรูมานะ..ไอ้ก้องมันเรียกวะไปนั่งกับมันก่อน”อยู่ดีๆไอ้ป๊อดมันก็ลุกไปครับ
นั่งเพลินๆไปสักพัก
“เฮ้ย....”ผมตาโต ตกใจอ่าครับ เมื่อหันมาด้านที่ไอ้ป๊อดเคยนั่งแบบไม่ได้ตั้งใจ จะใครละครับทุกๆคนก็คงทายถูกว่าใคร
“ดีครับ”มันทักพร้อมกับยิ้มสยามของมันครับ
“มึงมาได้ไงวะ”ผมถามมันคิ้วผูกโบอีก
“หัวใจมันเรียกร้องอะครับ”อืม เน่าเหี้ย
“กูจะอ้วก”ผมตอบมันพร้อมกับทำหน้าเบะปากใส่มัน มันก็ยิ้มๆๆๆๆ ยิ้มอะไรนักหนาวะ
“นี่กรูถามจริงๆเหอะ...มึงจะยิ้มห่าไรนักหนาวะ”ผมถามมันด้วยความสงสัย
“ก็มีความสุขนี่ครับ”มันตอบไปยิ้มไป
“เออ...โรคจินนะมึงอะอยากยิ้มๆไปหุบปากไม่ลงกรูไม่ช่วยมึงนะ”ผมด่ามันแล้วหันไปดูต่อครับ ไม่สนใจมัน มันเหมือนมองผมตลอดเวลา สาด กรูเขินเป็นนะถึงกรูจะไม่ชอบมึงก็เหอะ
คนสุดท้ายแล้วครับ ก่อนเล่นมีการโบกมือบ้ายบายมาที่พวกผมแล้วมันก็ยิ้มหันมาทางไอ้โรคจิต  ไอ้โรคจิตมันโบกมือตอบ เอ๊ะมึงรู้จักกันด้วยหรอ เหอะๆ ที่แท้ก็มาจีบหญิง ไหนบอกชอบกรูไง ไอ้สัด  อ่าว แล้วกรูจะโมโหทำไมเนี้ย
เมื่อไอ้โนมันเริ่มเล่น ท่วงทำนองมันหนักแน่นมากครับ เหมือนเป็นตัวมันเลย แต่ลึกๆแล้วเหมือนมีความอ่อนไหว มันเหมือนกับอยู่ในนิทานยังไงอย่างนั้น เมื่อมันเล่นเสร็จพวกผมกับเพื่อนๆก็หน้าม้ากันสุดๆครับ โฮฮิ้วกันใหญ่ นี่มึงดูดนตรีคราสสิกหรือว่ามึงมาเชียร์ตะกร้อเนี้ย สาด พอเสร็จแล้วประมาณสิบห้ายี่สิบนาที เมื่อคณะกรรมการอาจารย์ทั้งหลายรวมคะแนนกันเสร็จก็ประกาศชื่อคืนที่จะได้ทั้งสามคนเพื่อเข้าฝึกกับอาจารย์อย่างหนัก เพื่อที่จะแข่งระดับจังหวัด และชื่อสุดท้ายก็มีโนเข้ามาด้วย
“เย้ๆๆๆ....”โฮฮิ้วกันเกรียวกราวเลยครับ มารยาทการดูดนตรีคราสสิกต้องปรบมือโว้ยไม่ใช่โฮฮิ้ว สาด
“ยินดีด้วยนะ”ผมบอกมันพร้อมกับกอดโนเมื่อโนเดินมา
“โหย..อยากกอดบ้างอะ”เสียงนรกส่งมาเกิดครับ ผมหันไปมองมันตาขวางครับ แล้วผมก็หันหน้าไปหาโน โนยิ้มให้ไอ้โรคจิต โนยิ้มให้มันทำไมวะ มันหื่นนะโน แล้วอยู่ดีๆ โนก็เดินเข้าไปกอดกับไอ้โรคจิตเลยครับ ไอ้กระผมได้แต่ยืนอึ้งแดก  มองว่าข้างหน้ากรูเนี้ยมันหมายความว่ายังไงกัน
“ยินดีด้วยนะน้องเวร”มันพูดครับ เฮ้ยๆๆๆๆ อะไร กรูงง น่ะโว้ย
“อานะ...แม่ต้องดีใจมากๆแน่เลยนี่ถ้าโมซ้อมหนักๆนะ แล้วโนได้เป็นตัวจังหวัดนะแม่ต้องภูมิใจมากๆแน่เลยอะพี่ตาร์”โนพูดแล้วยิ้มอย่างสนิทสนม  นี่มึงอย่าบอกกรูนะว่ามึงเป็นพี่น้องกับโนอะ
“อืม..พยายามเข้าละกัน..เดี๋ยวเย็นนี้พาไปเลี้ยงข้าวอย่างที่สัญญาไว้”มันพูดพร้อมกับเอามือลูบหัวไอ้โน
“อืมดี..ทำตัวเป็นพี่ที่ดีหน่อย”ไอ้โนมันล่อ แล้วทั้งสองก็หยุดโลกของตัวเองมามองที่ผม
“มองไรวะข้าว”โนมันเตือนสติผม
“นี่มึงกับไอ้ตาร์เป็นพี่น้องกันหรอ”ผมถามพร้อมกับชี้หน้ามันสองคน
“อืม..พี่น้องแท้ๆ เลยแหละ กรูเป็นลูกคนเล็กพี่ตาร์คนกลาง ส่วนคนโตชื่อพี่เลข ไมหรอ”มันถามยิ้มๆ คนเหี้ยไรวะชื่อเลข
“อย่างเนี้ยแหละพี่น้องหน้าตาดีเหมือนกัน”ไอ้โนมันพูดผมหันหน้าไปมองเพื่อนๆผมครับ
“อ่าว..มึงไม่รู้หรอว่าไอ้โนเป็นน้องพี่ตาร์อะ”ไอ้ป๊อดมันพูดขึ้น ทุกคนยิ้มเหมือนเป็นผมคนเดียวที่ไม่รู้
“เออ..กรูไม่รู้...แล้วก็ไม่อยากรู้ด้วย...ไม่ชอบเสือกเรื่องชาวบ้านวะ”ผมตอบปัดๆ ตกลงมีกรูคนเดียวใช่มั้ยที่ไม่รู้เรื่องเหี้ยอะไรเลย ผมนึกในใจ แอบน้อยใจอะครับเหมือนเป็นตัวตลก
“งั้นกรูกลับบ้านก่อนนะ เหนื่อยวะ”ผมพูดบอกทำตัวให้ปกติที่สุดครับ ที่จริงกรูน้อยใจโว้ยย
“อ่าว..กลับแล้วหรอครับ”เสียงตัวเหี้ยครับ
“เสือก”ผมตอบคำเดียวสั้นๆ หยิบประเป๋าแล้วเดินออกมาเลยครับ
“เดี๋ยวสิครับ ข้าว...ข้าวครับ...”จะใครละครับก็ไอ้โรคจิตนั่นแหละมันวิ่งตามผมออกมาครับ แต่ผมไม่หยุดเดินต่อไปครับ
“โอ้ย”ผมร้องออกมาเพราะมันกระชากแขนผมแรงมาก
“ทำบ้าไรของมึงเนี้ย”ผมหันไปด่ามัน มันยังคงจับแขนผมอยู่
“ขอโทษครับ..จะรีบกลับไปทำไมละครับ ไปกินข้าวกับพวกพี่ก่อนสิครับ เลี้ยงฉลองไอ้โนไง”มันทำหน้าอ้อนวอน
“ไม่....เหนื่อย..อยากกลับบ้าน”ผมบอกไม่มองหน้ามัน
“นะครับ..นะนะ..ถ้าข้าวไม่ไปพี่ก็ไม่ไป”มันเอาแต่ใจครับ
“เรื่องของมึง...กรูจะกลับบ้าน”ผมบอกมันแล้วจะเดินหนีครับ
แต่มันกลับมากระชากแขนผมอย่างแรง ผมไม่ได้ตั้งตัวล้มไปติดตัวมันเลยครับ แล้วมันก็ฉวยโอกาสกอดผมเอาไว้
“ไปนะครับ”มันพูดเสียงนุ่ม
“ไม่...แล้วก็ปล่อยกรูได้แล้ว  มึงไม่อายคนเค้ารึไง”ผมบอกมันไม่มองหน้ามันครับ
“ไม่ครับ..ไม่ปล่อยจนกว่าข้าวจะยอมไปกับพี่”มันเอามาขู่ผมครับ
“มึง..จะ..ปล่อย..หรือ..ไม่..ปล่อย”ผมเน้นคำเตือนมัน
“ไม่ครับ”มันพูดแล้วยิ้ม ดี งั้นกรูไม่เกรงใจละนะ  เมื่อมันเผลอ ผมงอเข่าแล้วกระทุ้งไปที่น้องชายมันเลยครับ แล้วชกหน้ามันทีนึงไม่แรงมากหรอกครับ
“โอ้ย..ข้าว”มันกุมน้องชายมันแล้วคุกเข่าลงกับพื้นครับ
“ไร..ก็กรูถามมึงแล้วน้าว่าจะปล่อยหรือไม่ปล่อย”ผมพูดบอกมันแล้วยิ้มเยาะ
“พี่เคยบอกแล้วใช่มั้ยครับ...ทำแบบนี้เดี๋ยวพ่อพี่ก็เสียใจหรอก ท่านให้มาเยอะนะครับ ถ้ามันเล็กลงเดี๋ยวน้องข้าวไม่มันส์นะครับที่รัก”งะ ไอ้บ้า ไอ้เวร ไอ้โรคจิต พูดมาได้ไม่อายปาก
“ไอ้บ้า”แล้วผมก็เดินไป ด้วยความซะใจอยู่ดี
“กูไปนะ ฮ่าๆๆๆ”ผมหัวเราะแล้วเดินหันหลังกลับ เดินไปประมาณ เจ็ดแปดเก้าครับ
“หึหึ..”งะจำเสียงมันได้อะครับ
“ เล่นจับกระต่ายดื้อดีกว่ามั้ยครับ....”เฮ้ยเสียง ไอ้ห่าโรคจิต นี่หว่า
“เฮ้ย”ผมหันหลังกลับไปได้ก็ตกใจเพราะไอ้โรคจิตกำลังทำท่าจะวิ่งมาเลยครับ แล้วจะอยู่ทำไมละครับวิ่งสิครับ โกยนะรู้จักมั้ยครับ
“แบรรรร...แน่จริงก็จับให้ได้สิวะ”ผมยังมีหน้าไปล้อเล่นกับมันแล้ววิ่งต่อ
“ฮ่าๆๆ..หนีให้พ้นนะครับที่รัก”มันพูดยิ้มๆแต่หน้ากลัวอะครับมันเหมือนแฝงด้วยความหื่นอะ
“ว้าก...ไอ้บ้า...ไอ้โรคจิต”ผมร้องครับเพราะมันกำลังจะถึงตัวผมครับ  แต่ผมก็เร่งฝีเท่าให้เร็วกว่าเดิม มึงกรูเคยฝึกมานะโว้ย  เทควันโดเก่ารู้จักมั้ย สาด ผมวิ่งจนจะถึงประตูโรงเรียนด้านหลังแล้วครับ เป็นที่จอดรถพอดี แล้วผมก็ไม่ได้ยินเสียงมันแล้วครับ
“อ่าว..หายไปไหนแล้ววะ”ผมบ่นกับตัวเอง ผมไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะครับว่าวิ่งเร็ว เพราะว่าอย่างน้อยมันก็ต้องฟิตกว่าผม มันนักมวยนะครับ ต้องซ้อมทุกวัน เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ มันไม่น่าวิ่งไม่ทันผม ผมเสียวสันหลังเลยครับ มันจะมาไม้ไหนอีกวะ ผมก็หันหน้าหันหลังครับ ระแวงอ่า
“จ๊ะเอ๋”
“เฮ้ย”ผมก็ตกใจสิครับอยู่ดีๆมันมาจ๊ะเอ๋เงียบๆ ผมนึกขึ้นได้จะวิ่งอีกรอบแต่ไม่ทันแล้วครับ มันคว้าเอวผมไว้ก่อน ผมก็หงายหลังไปชนมัน มันก็กอดไว้พอดิบพอดีกับตัวมันเลยครับ
“จับได้แล้วนะครับ”มันพูดเสียงอ่อนโยน แล้วกระชับกอด
“ปล่อยกรู”ผมพูด
“ไม่ปล่อย..ไม่เถอะนะครับ”มันยังพูดซ้ำ
“แล้วทำไมกรูต้องเชื่อมึงด้วยวะ”ผมบอกมันก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรยืนให้เค้ากอดซ่ะงั้นอะ  ป่าวหรอกวิ่งมาเหนื่อยเฟ้ย อย่างเข้าใจผิดน้า
“ก็พี่อยากให้ไปนิครับ..อยากเห็นหน้าบ่อยๆ.อยากได้ยินเสียง...อยา....”มันกำลังจะพูดต่อ
“พอแล้ว”ผมพูดเสียงดัง
“เขินหรอ”นั่นเสือกรู้ดีอีก
“ใครเขิน..สัด”ผมพูดแต่ก้มหน้า มันเอาหน้ามาเกยไหล่ผมไว้ครับ
“ไปนะครับ”เสียงมันครับ เสียงมันพูดอยู่ข้างหูผม ผมเกลียดเสียงมันครับ ก็เสียงมันอะมีความเป็นผู้ชาย นุ่มนวล มีพลัง ฟังแล้วถ้าเป็นผู้หญิงนี่ใจละลายเลยครับ แต่กรูเป็นผู้ชายโว้ย
เงียบครับไม่ตอบมัน
“นะครับ....พี่ขอโทษเรื่องที่ไม่ได้บอกว่าโนเป็นน้องสาวพี่ ก็ข่าวไม่ถามพี่ แล้วข่าวยังบอกอีกว่าไม่อยากรู้เรื่องของพี่นิครับ”ดูมันแก้ตัวครับกลายเป็นผมผิดไปซะงั้นอะ
เงียบตอบครับ
“นะครับ..ไปเถอะน้า..นะนะ”มึงอย่าอ้อนมากได้มั้ยเดี๋ยวกรูใจอ่อน
“พี่ขอร้องนะ”
“เออ..ก็ได้ แต่ขอไปอาบน้ำก่อนนะ”ผมพูด และแล้วกรูก็ยอมมัน
“เย้...ไปจนได้ น่ารักจัง”มันกอดแน่นกว่าเดิมครับ
“แต่ถ้ามึงไม่ปล่อยกรูตอนนี้กรูจะไม่ไปกับมึงแล้วนะ”ผมพูดขู่มันครับ
“จร้า...ปล่อยๆๆ”มันรีบปล่อยโดยเร็ว แล้วมันก็ไปเอารถออกมา  ที่จริงผมบอกจะกลับบ้านเองแต่ว่ามันเอาไม่ยอม บอกจะไปส่งให้ได้ผมเลยแพ้ลูกตื้อมันอีกครับ  วันนี้มันเอารถซีมันมาครับ แล้วมันก็ยื่นหมวกกันน๊อกจะใส่ให้ผม
“ไม่ต้องกรูใส่เองได้”ผมบอกพร้อมกับดึงหมวกกันน๊อกจากมือมัน
แล้วมันก็หัวเราะครับ เอ๊ะไอ้นี่เดี๋ยวกรูเปลี่ยนใจไม่ไปด้วยเลยนิ
“รถสีชมพูด หมวกกันน๊อกสีชมพู มึงตุ๊ดป่าววะ”ผมถามมันครับ พร้อมทำหน้ากวนตีนใส่ ก็มันจริงนิ
“งะ ...รถสีชมพู...จะให้หมวกกันน๊อกสีน้ำเงินรึไงครับ”แล้วมันก็หัวเราะครับ นั่นไงย้อนๆ
“กวนตีน”ผมตอบมันคำเดียวพร้อมกับขึ้นรถแล้วกระแทกแรงๆ แล้วมันก็เซนิดหน่อยอะครับ
“ทำไมครับอยากโดนกระแทกมากเลยหรอครับ..ฮ่าๆ กระแทกแบบนี้ไม่มันหรอกครับเดี๋ยวพี่ช่วยมั้ย”แล้วมันก็หัวเราะอีก นี่มึงจะวกเข้าเรื่องใต้สะดือไปไหนวะ สาดนี่
พอมันสตาร์รถครับ รถมันก็กระชากอีก ผมรีบคว้าเอวมันไว้เลยครับก็กลัวมันยกหน้านิครับ
“ฮ่าๆๆๆ”มันหัวเราะร่าเหมือนมีชัย
“หัวเราะหาพี่สะใภ้พ่อมึงหรอ”ผมกำลังจะตบหัวมันครับแต่นึกขึ้นได้ว่ามันใส่หมวกกันน๊อกอยู่ ก็เลยเปลี่ยนที่หยิกที่ท้องมันแทนครับ
“โอ้ยๆๆๆ อย่าสิครับเจ็บ”มันร้องดังมากเลยครับ
“เออ..ถ้ารู้ว่าเจ็บที่หลังอย่ากวนตีน..เข้าใจมั้ย”ผมหยิกแรงกว่าเดิมอีกครับ
“จ้า..ไม่ทำแล้ว..สงสัยแฟนพี่จะชอบซาดิส”นั่นครับมันยังไม่วายกวนตีนผมอีก
“จะเอาอีกใช่มั้ย”ผมบอก
“ไม่แล้วคาบ พอแล้วคราบ”มันพูด ผมกับมันเถียงกันไปตลอดทาง แล้วอย่างนี้กรูกับมึงจะรักกันได้มั้ยวะ จนถึงบ้านมันก็ขอจะเข้าห้องผมนะครับ แต่ผมไม่ให้เข้าบอกให้มันรอข้างล่าง จนผมแต่งตัวเสร็จก็ออกเดินทางกันไปร้านอาหารกันต่อครับ
...
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาแวะเวียนอ่านกันนะค่ะ
ขอบคุณจากใจจริง
เป็นยังไงก็บอกกล่าวด้วยนะค่ะ
ขอบคุณค่ะ

kurugmin

  • บุคคลทั่วไป
^
^
ได้จิ้มเบบี้แล้ว
ชอบน้องเปียโนอ่า
น่ารัก
ข้าวเริ่มใจอ่อนแล้วสิ
ก้ตาร์มันรุกซะทำใจไม่ทันเลย
ชอบครับ

แล้วเบบี้มีพัฒนาการสมวัยนะเนี่ย :laugh:
คำผิดน้อยลงเย้ออออออเลย..
เยี่ยมมากๆ+1ให้ครับ o13
 

abcd

  • บุคคลทั่วไป
 :m32:  ต่อๆๆๆ

ออฟไลน์ Just let it be

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 979
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-0
คู่นี้คงมีสีสันดีพิลึก

วันไหนไม่ทะเลาะกัน  สงสัยโลกแตก

555+

ออฟไลน์ RN

  • Global Moderator
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3649
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1650/-14
ชอบบบบบ  อิอิ  ชอบอะไรที่มันโรคจิตๆๆๆ :laugh:

ออฟไลน์ IZE

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-3
ลูกตื้อ  นี่สุดยอด แบบว่า ยังทนได้เนอะ ข้าวทำขนาดนั้นอะ

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
เป็นกำลังใจให้ครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23

ไอ้พี่ตาร์รุกเร็วมาก

งานนี้ไอ้น้องข้าวเริ่มใจอ่อนแล้วล่ะมั้ง
 :m1:


ไม่ได้อ่านมาหลายวัน
รู้สึกว่าอ่านลื่นขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย
คำผิดก็น้อยลงด้วย

เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ :L2:


ออฟไลน์ HaLF333

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 635
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-1
นายตาร์อย่ายอมแพ้.. สู้ๆ  :m4:

ออฟไลน์ ben~ya

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-0
ขยันอัพจัง
ให้+1 กำลังใจคนแต่ง

three

  • บุคคลทั่วไป
มาใหม่ครับผมขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับผม :m13:
พระเอกโรคจิตดีแท้ครับ :m20:ชอบอ่ะ

นางคุ้ม

  • บุคคลทั่วไป
 :a1:อยากให้มีตัวอิจฉาเป็นชนีแรงๆจังค่ะ เพิ่มรสชาติอร๊าง :oni1:

ออฟไลน์ เบบี้

  • Take up an Hobby.
  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2072
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4336/-15
ขยันไว้ก่อน

เพราะคนแต่งขี้เกียจ
เดี๋ยวนานๆไปจะขี้เกียจ
อยากให้เรื่องจบเร็วๆ

เมื่อคืนมัวแต่อัพเรื่อง เลยลืมทำการบ้าน นึกได้อีกที่ทำการบ้านเสร็จตีสอง
ห้าห้า
ไม่เป็นไรทุกอย่างเครียเรียบร้อยแล้ว
ยังไงคืนนี้อัพต่อให้คะ


แต่ชะนีแรงๆที่ว่าเนี้ย อาจไม่แรงพอ
รึป่าว
คอยอ่านเอาเองคะ

ขอบคุณทุกคอมเม้นนะค่ะ
ปลื้มอทุกคอมเม้นเลย
รักคนอ่านทุกคนค่ะ

ออฟไลน์ naumi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
พี่ตาร์น่ารัก แมน นุ่มนวล อ่อนโยนมากมาย กรี๊ดดดด

ยังยืนยันคำเดิม อยากได้แบบนี้สักคน :man1:

akike

  • บุคคลทั่วไป
รู้สึกว่ารุ่นพี่โหดจาออกรายกลัวมะเมียซะแววอ่า

อย่างงี้จาโหดได้อีกนานไหมเนี่ย :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:

ออฟไลน์ เบบี้

  • Take up an Hobby.
  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2072
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4336/-15
ตอนที่9 วุ่นวายจริงโว้ย ชีวิตกรู(1)
หลังจากที่ไอ้ตาร์มาร่วมเป็นมารพจญในชีวิตผมแล้ว  ชีวิตผมก็วุ่นวายมากมากเลยครับ เวลาไม่นานก็ตั้งแต่เปิดเทอมจนนี่จะสอบปลายภาคของเทอมแรกแล้ว  มันก็ยังเสมอต้นเสมอปลายกับอะไรหลายๆอย่างที่เป็นตัวมัน เรื่องวุ่นวายมากมากทั้งเรื่องมีคนมาจีบมันผู้หญิงทั้งน้านแหละครับ นอกนั้นก็กระเทย ส่วนผมเรื่องของน้องแกงที่เข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตผมสักพัก  ก็ทำให้ไอ้ตาร์มันโมโหมากมาย แต่ว่าผมก็เอาข้อตกลงที่เคยตกลงกันไว้มาอ้างว่ายังไม่ได้คบกัน  ห้ามยุ่ง และยังมีผู้ชาย จะเรียกว่าผู้ชายก็ไม่ใช่เกย์มากมายหลายหน้ามาชอบผม แต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไร  และแล้วชีวิตวุ่นวายก็เริ่มขึ้นกับเรื่องที่ว่า ผมดันไปขอเบอร์และจีบพี่ม.6 คนหนี่ง ชื่อพี่ก้อย พี่ก้อยดังมาก เพราะเธอสวยและน่ารักเป็นที่หมายปองหลายๆคน  แค่ผมเห็นพี่ก้อยในห้องสมุดผมก็ดำเนินการต่อ โดยที่ไม่ได้บอกเพื่อนตัวดีของผมเลยครับ  วันแรกผมได้โทรไปหาพี่ก้อยแล้วคุยเรื่องไร้สาระเรื่อยเปื่อย  เช้าวันต่อมากลายเป็นว่าเรื่องดังไปทั่วโรงเรียนว่าผมกับพี่ก้อยเป็นแฟนกันทั้งๆที่ตัวผมเองยังไม่รู้เรื่องอะไรเลยคราบพี่น้องคราบ จนวันนี้เป็นวันเสาร์ผมพาพี่ก้อยมาดูหนัง แต่ว่าพวกเพื่อนผมมันก็รู้นะครับ เพราะพวกมันก็จะมาดูเหมือนกันแต่ผมก็ไม่ได้ถามมันหรอกนะครับว่าดูที่ไหน
และแล้ว
“เฮ้ย...ไอ้ข้าว”เสียงคุ้นๆแฮะ
ผมหันไปตามเสียงเรียก อ่าวไอ้แสบนี่หว่า แล้วเพื่อนผมอีกครับ ผมมองทุกคนไล่ไปจนไปถึง เฮ้ย ไอ้ตาร์ ไอ้โน แล้วเพื่อนไอ้ตาร์พี่ปองกับพี่ไม้ มาได้ไงวะ  แล้วไอ้ข้าวได้แต่อึ้งแดกครับ
“อ่าว..มาดูรอบนี้เหมือนกันหรอวะ”ผมหันไปถามพวกมัน
“เออ”ไอ้แสบมันตอบปัดๆ อ่าว มึงเป็นเหี้ยอะไรวะแม่ง
“แล้วมึงดูเรื่องอะไร”ผมก็ถามครับ
“ดูเรื่อง......................”ไอ้เข็มมันตอบผม
“เออกรูก็ดูเรื่องนี้เหมือนกัน”ผมบอกมัน แล้วหันไปมองหน้าไอ้ตาร์ แต่ไอ้ตาร์มันไม่มองหน้าผมเลยครับ
“มึงจะดูกับพวกกรูมั้ย”ไอ้ป๊อดมันถามครับ
“เออ....คือกรู”ผมอั้มอึ้งครับ แล้วหันไปมองหน้าพี่ก้อยอีกครั้ง  พี่แกก็ประมาณว่ายังไงก็ได้ค่ะ
“เอาสิวะ...แล้วมึงซื้อตั๋วรึยังเดี๋ยวกรูไปซื้อให้”ผมก็ถาม แล้วพวกมันก็ยังไม่ได้ซื้อครับเราก็ออกๆเงินกันมาแล้วผมก็เดินไปกับพี่ก้อย ผมเลือกบัตรที่นั่งพี่ก้อยติดกับผม คือพี่ก้อยให้นั่งริมสุดแต่ว่ามันไม่ได้สุดที่นั่งนะครับ แล้วผมนั่งกั้นไว้คือนั่งด้านซ้ายมือของพี่ก้อย แล้วไอ้คนที่จะนั่งด้านซ้ายมือของผมๆก็จัดแจงยื่นใบนั้นให้ไอ้แสบครับ
“ไปกันรึยังมึง”ไอ้เป้มันถามครับ
แล้วพวกเราก็เข้าไปในโรงกัน นั่งกันเรียบร้อย พอจัดแจงนั่งเสร็จ อ่าว เฮ้ย อ่าว ไหงงี้วะก็ไอ้ตาร์นะสิครับมาจากไหนมานั่งข้างผมซะงั้นอะ  งงแดกอีกรอบ
ผมก็มองหน้ามันครับ แต่มันก็ยังไม่มองหน้าผมอยู่ดี แล้วมึงจะโกรธอะไรกรูเนี้ย ก็ตกลงกันเรียบร้อยแล้วนี่หว่า กรูไม่ผิดนะ ดูหนังไปเรื่อยๆผมกับพี่ก้อยก็ไม่ได้อะไรมากหรอกครับ ก็หัวเราะกันไปซุบซิบอะไรกันไปเรื่อยเปื่อยนะครับ พี่ก้อยเค้าเป็นคนน่ารักดีคุยสนุก แล้วเป็นคนยังไงก็ได้ไม่เรื่องมาก นั่งดูไปประมาณครึ่งเรื่อง ผมก็ปวดฉี่เลยขอตัวจากพี่ก้อยไปเข้าห้องน้ำครับ พอทำภารกิจเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมก็กำลังจะออกจากห้องน้ำ ซึ้งมันอยู่ด้านในอีกทีนึง
“เฮ้ย”ผมตกใจเมื่อเห็นหน้าไอ้ตาร์อยู่ข้างหน้า หน้ามันเหมือนโกรธผมมาเป็นสิบชาติอะครับ กลัวมึงนะ
“มีอะไรวะ”ผมถามมัน แบบกรูก็ไม่พอใจเหมือนกันนะจะมาโกรธกรูทำไม
“เงียบครับ”มันไม่ตอบ ยืนนิ่งเท้าประตูอยู่นั่น
“กรูถามว่ามึงมีอะไร”ผมถามมันอีก คราวนี้มันผลักผมเข้ามาในประตูเลยครับ ผมก็ถอยหลังมาสิครับ ตั้งตัวไม่ทันแล้ว
“ไอ้ตาร์ มึงเป็นเหี้ยอะไร”ผมถามมัน มันไม่ตอบอีก จับผมไปจูบเลยครับ
อุ๊บ  ผมก็เอามือทุบมันให้มันปล่อยแต่มันเพิ่มแรงมากขึ้นครับ
“ไอ้ตาร์ กรู”ผมกำลังจะพูดเมื่อมันถอนปากออก แต่ว่ามันไม่ยอมครับ ประกบปากผมอีก มึงเป็นเหี้ยไรมากมั้ย   เมื่อมันถอนปากออกคราวนี้ ผมชกมันแรงมากเลยครับ เลือกมันไหลออกมานิดๆ ผมก็ตกใจนะแต่ว่าวางฟอร์มอยู่
“หึหึ”มันหัวเราะแล้วจับปากตัวเองครับ
“ควบคุมสติหน่อยได้มั้ย..มึงเป็นอะไรของมึง”ผมด่ามันเสียงดัง ดีนะครับตอนนั้นไม่มีคนในห้องน้ำ
แล้วหน้ามันก็ยังดุเหมือนเดิม แล้วดันตัวมาใกล้ผมจนผมติดกับข้างฝาเลยครับ
“ทำไมครับ...พี่มันไม่ดีตรงไหน....”มันมองหน้าแล้วถามผมเสียงแข็ง ผมมองหน้ามันไม่ตอบ
“แค่วันเดียวก็ยอมเป็นแฟนกับเค้าแล้ว...ใจง่ายจังเลยนะครับ”มันพูดแล้วแสยะยิ้มครับ
“ตาร์แต่ว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วไม่ใช่หรอวะ”ผมถามมันหน้าผมก็จริงจังครับ เครียดนิดหน่อยนะ
แต่มันเงียบไม่ตอบครับ แล้วจูบผมอีกรอบ ผมก็ผลักตัวมันให้มันออกครับ แต่กลายเป็นว่ามันจับข้อมือผมทั้งสองข้างติดกับกำแพง มันไซร์ไปทั่วตัวคอผม  เลียติ่งหู แล้วกัดเบาๆ  ไล่มาที่คอ มันดูดเม้นเหมือนจะเอาเนื้อผมไปด้วยอย่างนั้นแหละครับ
“ตาร์ หยุดนะมึง  กรูบอกให้หยุด”ผมร้องบอกมัน  มันเอามือสองข้างเลื่อนลงมาจับเอวผม แล้วถลกเสื้อผมขึ้นจนถึงหัวนมเลยครับ 
“ตาร์  กรูขอร้อง หยุด”ผมร้องบอก มันไม่สนใจอะไรเลยครับ ผมก็ทุบตีมัน ใช่ครับแรงมันเยอะกว่าแต่ว่าถ้าผมสู้จริงมันก็อาจจะสู้ได้ อาจจะนะครับ เพราะมันตัวใหญ่จริงๆ แต่ผมก็ไม่อยากทำ  เกิดมันบ้าจับผมล่อตูดขึ้นมาละซวยเลย มันไล่ลิ้มตรงสะดือมาจนถึงเนินอก แล้วมันขบเบาๆ แล้วอยู่ดีๆมันก็กัดเลยครับ
“อะ เจ็บ”ผมร้องได้ครับเดียว ร้องอย่างอื่นไม่ได้แล้วละครับ น้ำตาไหลเลยครับ มันไล่ปากขึ้นมาแล้วจูบปากผม ถึงตอนนั้นเอง ผมกัดปากมันเลยครับ
“โอ้ย”มันร้อง เลือดมันไหลเลยครับ
“หึหึ”ผมหัวเราะ หมดแรงครับ แล้วมองหน้ามันแบบกรูโกรธมึงนะ มันก็มองหน้าผมเศร้าๆ แล้วมันก็เดินออกจากห้องน้ำไปเลยครับ ผมยืนอยู่อย่างนั้น ได้ยินเสียงก๊อกน้ำ แล้วสักพักมันก็เดินออกไป
ผมสำรวจตัวเองเรียบร้อย  แล้วรอยดูดที่คอมันก็เห็นเด่นชัด ตรงหน้าอกนี่สองสามรอยเลยครับ ผมก็เดินออกไปจากห้องน้ำ พอถึงในโรงหนัง ผมก็เห็นไอ้ตาร์มันนั่งอยู่แล้วครับ ผมก็เข้าไปนั่งทำตัวให้ปกติทีสุด แต่พี่ก้อยเค้าก็ไม่ได้ถามหรอกนะครับว่าผมไปทำไมนาน ก็ดีครับ ผมก็หาคำตอบให้พี่ก้อยไม่ได้เหมือนกัน จนหนังเลิกเสร็จ พวกผมก็ดันลากกันไปกินข้าวอีก ผมก็จำใจต้องไป ขณะที่ไปนั้นไอ้ตาร์มันก็ไม่มองหน้าผมเลยครับ แม้แต่นิดเดียว ผมก็ช่างหัวมึงสิ ทำกรูเจ็บทำกรูร้องไห้ ยังมาโกรธกรูเองอีก  กรูไม่ง้อมึงหรอกสัด
หลังจากนั้นผมก็ไปส่งพี่ก้อยที่บ้านครับ  ก็ปกติไม่มีอะไรมากครับ  กลับมาบ้านก็คิดถึงเรื่องวันนี้ ทำไมไอ้ตาร์มันไม่เหมือนทุกทีวะ เรื่องน้องแกงมันไม่เห็นเป็นอย่างนี้เลย แต่เรื่องมันยังไม่จบครับ วันอาทิตย์พี่ก้อยโทรมาให้ผมไปหาที่บ้านบอกว่ามีจัดปาร์ตี้วันเกิดพี่ก้อยครับ  ผมก็เลยต้องไป ก่อนไปก็ไปหาซื้อของขวัญให้พี่แก ก็พี่แกไม่เคยบอกก่อนเลยครับว่าเป็นวันเกิด ผมให้พี่เจ้าไปส่ง แล้วบอกพี่เจ้าเรียบร้อยว่าให้มารับด้วยเดี๋ยวจะโทรไปตาม ผมมาถึงบ้านพี่ก้อยก็ประมาณสามทุ่มครับ บ้านหลังใหญ่พอดีๆ สวยดีครับ ผมเห็นรถจอดอยู่เต็ม สงสัยคนจะเยอะแฮะ คิดในใจ เดินเข้าไปครับ
“สวัสดีครับ”ผมยกมือไหว้ผู้ใหญ่ท่านหนึ่งก็ไม่ทราบว่าท่านเป็นใครหรอกนะครับ
“สวัสดีลูก” แล้วเสียงผู้ใหญ่ท่านนี้ก็ตอบรับอย่างเป็นมิตร
“เออมาหาพี่ก้อยนะครับ”ผมบอกอย่างสุภาพ
“ก้อยลูก .. เพื่อนมาหาลูก”สงสัยจะเป็นคุณแม่แล้วละครับ
“จ้าแม่”พี่ก้อยวิ่งเสียงแหลมมาแต่ไกล
“อ่าว..มาแล้วหรอข้าว “พี่ก้อยทักเมื่อเห็นหน้าผม
“นี่แม่พี่นะข้าว”พี่ก้อยแนะนำ
“ครับ...สวัสดีอีกครั้งครับแม่”ผมบอกแม่อีกแม่ก็จับมือรับไหว้อีกรอบ
“ไหว้พระเถอะลูก”งะทำไมคนแก่ชอบพูดว่าให้ไหว้พระอะ
“เข้าไปข้างในกันข้าว..เพื่อนพี่เต็มเลยนะ”พี่ก้อยจับมือผม
“นี่ครับ..ของขวัญ..ไม่รู้จะถูกใจรึป่าว”ผมยื่นให้พี่ก้อย พี่ก้อยยิ้มหวานเชียวครับ
“ถูกใจสิ อะไรที่ข้าวซื้อให้ก็ถูกใจหมดนั้นแหละ”พี่ก้อยพูดซะหวาน
“ข้าวมาแล้ว”พี่ก้อยพูดซะดังเชียวครับ
ผมก็ยิ้มสิครับ เป็นไมตรี ทุกคนก็แซวกันใหญ่ เรื่องนู้บ้างนี้บ้าง คนประมาณยี่สิบกว่าได้นะครับ กินไปกินมาก็สี่ทุ่มจะได้ครับ
“เออ..แล้วไอ้ตาร์ทำไมยังไม่มาวะ กรูโทรไปเห็นบอกออกจากบ้านแล้วนี่หว่า”เสียงพี่คนหนึ่งพูดขึ้น
ห๊ะ ตาร์ไหนวะ คงไม่ใช่มั้ง   วันนั้นก็ยังไม่เห็นทักพี่ก้อยเลยนิ คงคนละคนกัน
นั่งได้สักพัก
“เฮ้ยไอ้ตาร์มาแล้ว”เสียงพี่คนหนึ่งพูด ผมหันไปมองทันทีเลยครับ
ไอ้แต่อ้าปากค้างครับพี่น้อง
“ไอ้ตาร์”ผมพูดได้คำเดียว

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
 :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2:

อ่าครับสนุกอีกตามเลยชอบพี่ตาร์นะครับ

ข้าวก็ยอมๆพี่เค้าหน่อยดินะๆๆ

 :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด