[เรื่องสั้น] ลูกครึ่ง...แวมไพร์ [10/2/60] ตอนที่ 2.2
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น] ลูกครึ่ง...แวมไพร์ [10/2/60] ตอนที่ 2.2  (อ่าน 4971 ครั้ง)

ออฟไลน์ LadyYuly

  • สวัสดีค่าา เลดี้ยูลี่นะคะ LadyYuly เรียกยูก็ได้จ้า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 66
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
    • www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44045.0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน 
ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว..
ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้
ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ.
ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที 
ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   
เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว
ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18
เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ
ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ
 โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-02-2017 20:07:41 โดย LadyYuly »

ออฟไลน์ LadyYuly

  • สวัสดีค่าา เลดี้ยูลี่นะคะ LadyYuly เรียกยูก็ได้จ้า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 66
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
    • www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44045.0


ตอนที่ 1 พี่เป็นลูกครึ่ง...

       “เชี่ยวิน พอเหอะ มึงจะกินให้ตายเลยหรือไงวะ” พี่เวสปรามคนข้างๆผมที่ตั้งแต่มาถึงก็กระดกเหล้าเข้าปากอย่างกับน้ำเปล่า

       พวกผมมากินเลี้ยงทั้งสายรหัสกันที่ร้านเหล้าแถวมอครับ พี่เวสเป็นพี่ปีห้า แกเล่นดรอปไว้วิชานึงตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วเสือกไม่ไปเก็บเลยยังต้องมาเรียนอยู่ ไม่งั้นเรียนไม่จบ ส่วนผมชื่อน้ำเป็นน้องปีหนึ่ง เด็กสุดในโต๊ะเลยแต่ก็หล่อสุดด้วย ไม่ต้องรอใครชมผมก็ชมตัวเองนี่แหละ

       “ได้ก็ดี” พี่วินเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจแล้วยังกินต่อจนผมต้องเสียมรรยาทแย่งแก้วมาจากมือเขา แอบรู้มาจากพี่เวสว่าพี่วินเครียดๆเรื่องโปรเจคจบที่ทำโดนลอกซะงั้น เลยต้องคิดใหม่ทำใหม่หมด

       “แก้วนี้ผมขอนะพี่ ดื่มเยอะเกินไปแล้ว” ผมเอ่ย พี่เวสมองผมอย่างอึ้งๆ เพราะพี่วินเป็นคนนิ่งๆ บวกกับสายตาคมๆที่เวลาไม่พอใจใครแค่มองก็กลัวแล้ว เลยทำให้ไม่มีใครกล้าขัดใจอะไรพี่เขานัก ขนาดพี่เวสยังได้แค่เอ่ยปรามๆเท่านั้นเอง แต่ผมที่เป็นแค่รุ่นน้องปีหนึ่งเสือกคว้าแก้วพี่เขามาเสียดื้อๆ ทำให้แววตาคมตวัดมองอย่างไม่พอใจ

        น่ากลัวสัสๆ

       ผมนี่เสียวสันหลังวูบเลย ตอนแย่งแก้วพี่เขามาในหัวผมก็ไม่ได้คิดก่อนไง ไม่ใช่ว่าใจกล้าห่าเหวอะไรทั้งนั้นอะ แค่อยากให้พี่เขาหยุดดื่มได้แล้ว เพราะเดี๋ยวก็ต้องขับรถกลับเองอีก ถ้าดื่มหนักกว่านี้ขับไปไม่พ้นแยกหน้าก็ได้ทักทายเสาไฟฟ้าอย่างแนบชิดแน่ๆ

       “ยุ่ง”พี่วินพูดแต่นั้น แต่ก็ยอมหยุดกินเหล้าโดยดี มือเรียวคว้าแก้วสไปรท์ของพี่ขิงมาดื่มแทนแล้วลุกยืน “กลับนะ จะกลับกันหรือยัง” ผมกับพี่เวสมองดูแต่ละคนในโต๊ะที่ก็เมากันมากแล้วเลยแยกย้ายกันกลับเลย พี่เวสอาสาไปส่งพี่ขิงที่เป็นพี่ปีสอง พี่แม็คปีสามแฟนมารับ ส่วนผมขับมอไซค์มา แต่ตอนที่กำลังเดินออกจากร้านกันพี่วินก็เดินชนใครไม่รู้ ดีที่ผมคว้าไว้ทันเลยไม่ล้มไปเสียก่อน

       “ขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะครับ” ผมเอ่ย อีกฝ่ายยกมือบอกเป็นสัญญาณว่าไม่เป็นไรผมเลยส่งยิ้มขอบคุณเขาไปทีนึง “พี่วินโอเคนะครับ?” ผมถามเพราะพอพยุงออกมานอกร้านก็ทำให้เห็นว่าพี่วินหน้าแดงมาก ลามไปยันลำคอขาวๆที่ตอนนี้แดงจนผิดสังเกต

       “วินกูไปส่งดีกว่ามั้ย” พี่เวสพูดแต่พี่วินก็ส่ายหน้า

       “ไปส่งน้องขิงเหอะ ดึกแล้วเดี๋ยวหอในปิด ผมยังโอเค” คนที่บอกว่าตัวเองโอเคพยายามยืนตรงๆให้อีกคนดูแต่สุดท้ายก็โงนเงนหน้าจะทิ่มจนผมต้องคว้าไว้อีกที

       “ให้ผมไปส่งดีกว่าไหมพี่ แค่เดินผมยังต้องพยุงเลย ยังไงพี่ก็ขับไม่ถึงคอนโดแน่ๆ อะ”

       “ทำไมยุ่งจังวะ” พี่วินหันมาบ่นรำคาญๆ แต่ก็ส่งกุญแจรถให้ผมโดยดี พี่เวสเห็นอย่างนั้นก็ดูเบาใจขึ้นมาหน่อย

       “ฝากดูมันที ถ้าส่งมันถึงคอนโดแล้วโทรมาบอกด้วย” พี่เวสบอก ผมพยักหน้ารับก่อนพาคนเมาขึ้นรถแล้วขับออกไป คอนโดพี่วินอยู่ติดมหาลัย พี่เวสเคยชี้ให้ดูเลยรู้จักแต่ก็ไม่รู้ว่าห้องไหน พอขับถึงแล้วคนข้างๆก็ผล็อยหลับไปแล้วเสียอย่างนั้นเลยต้องล้วงคีย์การ์ดจากกระเป๋ากางเกงพี่วินมาดูเผื่อมีเขียนเลขห้องเอาไว้จะได้อุ้มไปส่งเลย ดูพี่เขากำลังหลับสบายไม่อยากปลุก พี่วินตัวนิดเดียวผมอุ้มไหวอยู่แล้ว โชคดีที่คีย์การ์ดมีเขียนเลขห้องเอาไว้นะครับ….แต่ 0000 นี่ห้องอะไรวะเนี่ย ปกติสองตัวแรกจะบอกชั้น ส่วนสองตัวหลังจะเป็นเลขห้องไง แต่ชั้น 0 ห้อง 0 นี่คือยังไง ผมขมวดคิ้ว ลองโทรไปถามพี่เวสเขาจะรู้ไหมวะ

       [ว่าไง ถึงแล้วใช่มั้ย] ทันทีที่กดโทรออก ปลายสายก็รับอย่างรวดเร็ว

        “ครับพี่ แต่ผมไม่รู้ห้องพี่วิน พี่เวสพอจะรู้ไหมอะครับ”

        [มันหลับไปแล้วหรอ งั้นลองล้วงๆกระเป๋ากางเกงหาคีย์การ์ดดูนะ แล้วในลิฟต์จะมีที่แตะคีย์การ์ดอะ ไม่ต้องกดชั้นอะไรทั้งสิ้น พอลิฟต์เปิดก็ถึงหน้าห้องไอ้วินเลยทั้งชั้นมีมันอยู่ห้องเดียว]

       “โอเคครับพี่ ขอบคุณครับ” ผมกดวางสายแล้วออกไปเปิดประตูฝั่งที่พี่วินนั่ง ช้อนตัวอีกคนขึ้นมาอุ้มเอาไว้แล้วพาเดินไปเข้าไปในตัวตึกซึ่งหรูสัสๆอะ ขนาดรปภ.ยังใส่สูท พอเข้าไปในลิฟต์ก็แตะคีย์การ์ดกับจอเล็กๆ ใต้แผงปุ่มกดชั้นต่างๆ แบบที่พี่เวสบอก แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อตอนนี้ผมอยู่ชั้นหนึ่ง แต่แทนที่ลิฟต์จะเลื่อนขึ้นกลับเลื่อนลงทั้งๆที่แผงกดลิฟต์ไม่มีชั้นใต้ดิน

       “เสียหรอวะ” ผมพึมพำ เตรียมจะกดลิฟต์ให้มันกลับขึ้นไปที่ชั้น 1 แต่ประตูลิฟต์ก็เปิดออกก่อน ด้านนอกเป็นประตูห้องหมายเลข 0000 ทำเอาผมอุทานเหี้ยเบาๆในใจด้วยความอึ้งแต่กลัวคนในอ้อมแขนตื่น 

       คอนโดพี่วินกี่ล้านวะเนี่ย แล้วทำไมห้องต้องลึกลับขนาดนี้

       พอเปิดประตูเข้ามาในห้องก็อึ้งกว่าเดิมเมื่อพบว่ามันกว้างมากกกก แค่ห้องรับแขกก็ใหญ่กว่าหอในที่ผมนอนกับเพื่อนสี่คนราวๆสามเท่าเลยมั้ง ผมกวาดสายตามองเห็นประตูมีอยู่สามบาน ไม่รู้อันไหนห้องนอนพี่วินก็เลยค่อยๆวางพี่วินลงกับโซฟาก่อนเดินไปเปิดดูทีละห้อง

       “ขออนุญาตหน่อยนะครับ” ผมเอ่ยเบาๆก่อนจะเปิดประตูบานแรก แล้วก็พบว่าเป็นห้องแต่งตัวขนาดใหญ่ ในห้องมีประตูอีกบานคาดว่าน่าจะเป็นห้องน้ำ ผมปิดประตูก่อนจะเดินไปเปิดห้องถัดไปก็พบว่าเป็นห้องนอนที่ตกแต่งโทนขาวดำเทา ผ้าปูที่นอนสีดำสนิท ส่วนปลอกหมอนสีขาว ไม่มีหน้าต่างเพราะเป็นชั้นใต้ดิน ยังดีที่ผนังเป็นสีขาวเลยทำให้ไม่มืดนัก

       “อื้อ..” คนที่นอนอยู่บนโซฟาส่งเสียงออกจากลำคอทำให้ผมรีบหันกลับไปมอง พี่วินพลิกตัวแบบไม่ค่อยจะสบายตัวเท่าไหร่ อาจจะเพราะโซฟาแคบเกินไปผมเลยอุ้มพี่วินมานอนบนเตียงดีๆ ผิวขาวๆของพี่วินยังคงออกสีแดงๆชมพูๆอยู่ ผมค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเบาๆไม่ให้พี่วินตื่น ก่อนจะไปหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้ พี่วินสะดุ้งเมื่อความเย็นของผ้าโดนตัวก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาเล็กน้อย ภาพตรงหน้าทำเอาผมใจเต้นแปลกๆ แล้วกลืนน้ำลายลงคอ พี่วินทั้งเอวคอด สะโพกผาย ถ้าได้จับคงเต็มไม้เต็มมือ ทั้งแผ่นอกและหน้าท้องที่ขาวเนียนซึ่งตอนนี้ก็เป็นสีชมพูระเรื่อด้วยฤทธิ์แอลกอฮอลล์ ไหนจะหัวนมสีชมพูอ่อนๆ นั่นที่ผมพยายามจะไม่มองแต่มันก็เด่นชัดซะขนาดนั้นใครจะเลี่ยงไม่มองได้

       “ทำอะไร” เสียงแหบพร่าด้วยความงัวเงียของอีกฝ่ายยิ่งเหมือนตัวกระตุ้นให้ตรงนั้นผมตื่นตัวหนักกว่าเดิม ชิบหายแล้วไอ้น้ำ

       “อะ..เอ่อ…พี่วินเหมือนไม่สบายตัว ผมเลยเช็ดตัวให้น่ะครับ” ผมตอบแบบพยายามคุมเสียงตัวเองให้เป็นปกติ เขาพยักหน้าหน่อยๆ ก่อนจะปลดกระดุมกางเกงของตัวเอง รูดซิปลงแล้วพยายามถอดออก ด้วยความที่ขาบ็อกเซอร์มันกว้างบวกกับขาพี่วินเล็กด้วยมันก็เลยทำให้ตอนที่พี่วินชันขาขึ้นเล็กน้อยแล้วยกสะโพกเพื่อถอดกางเกง สายตาหื่นๆของผมก็มองลอดบ็อกเซอร์ตัวจิ๋วเข้าไปเห็นต้นขาเนียนๆของอีกฝ่ายเต็มๆ

        ผมรู้สึกได้ว่าตอนนี้หน้าผมต้องแดงมากแน่ๆ คนบนเตียงเหมือนจะรู้ว่าผมแอบมองอยู่ แต่แทนที่พี่เขาจะว่ากลับดึงบ็อกเซอร์ตัวเองลงมากองที่ปลายเท้า ชันขาขึ้นแล้วอ้าออกกว้าง ดีที่ยังมีกางเกงในอยู่แต่ท่าทางแบบนี้มันยั่วกันชัดๆ!

       “พี่วินทำอะไรครับ!!” ผมเอ่ยเสียงดุแต่คนบนเตียงกลับกระตุกยิ้ม แววตาสวยคมคู่นั้นฉายแววบ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังนึกสนุก

       “ก็เมื่อกี๊เห็นมองอยู่ เลยเอาให้มองชัดๆไง”

       “โถ่พี่วิน อย่าเล่นแบบนี้สิ่ครับ ใส่กลับไปเลย” ผมบอกเสียงดุหน่อยๆ แต่พี่วินก็แค่หัวเราะเบาๆเท่านั้น

       “หยิบไอ้นั่นที่ลิ้นชักให้ทีสิ่” พี่วินบอก ผมเลิกคิ้วเชิงถาม ไอ้นั่นคืออะไรพี่ พูดงี้คิดไปไกลแล้วนะเฮ้ย “เข็มน่ะ อยู่ในกล่องสีดำในลิ้นชัก”

       “อ่า..ครับ”ผมถอนหายใจโล่งอก นึกว่าจะถูกใช้ให้หยิบอะไรแปลกๆ แต่พอเปิดลิ้นชักแล้วก็ชะงักเมื่อเห็นว่าในลิ้นชักนอกจากจะมีกล่องกำมะหยี่สีดำแล้วยังมีขวดบรรจุเจลใสๆที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเอาไว้ทำอะไร ผมหยิบกล่องที่พี่วินบอกขึ้นมาเปิด ส่งเข็มอันเล็กๆสีเงินให้แบบที่ก็งงว่าพี่เขาจะเอาไปทำอะไร แต่งงเรื่อเจลนั่นมากกว่า  มีไว้ทำอะไรเนี่ยย!!!

       “ขอบใจ” พี่วินบอกเบาๆก่อนจะจิ้มเข็มเบาๆที่ปลายนิ้วตัวเอง การกระทำที่ผมงงแต่ยังไม่ทันจะถามก็มีเรื่องให้งงยิ่งกว่าเมื่อของเหลวที่ไหลจากบาดแผลเล็กๆนั่น แทนที่จะเป็นเลือดสีแดงกลับกลายเป็นน้ำสีชมพูใสๆเท่านั้น ก่อนจะแข็งตัวเป็นผลึกวาวหล่นลงบนผ้าปูที่นอนพร้อมกับแผลที่สมานเร็วจนน่าตกใจ "อืม..แค่สีชมพูนิดหน่อยสิ่นะ”

       “พะ..พี่วิน?” ผมช็อคไปแล้ว พี่วินยิ้มมุมปากก่อนะเอ่ยสั้นๆ

       “พี่เป็นลูกครึ่งน่ะ” ครึ่งเหี้ยไรวะ เขามีแต่เป็นลูกครึ่งแล้วตัวขาว เลือดสีขาวกูไม่เคยเจอ!

       “…ละ…ลูกครึ่งอะไรพี่” ผมถามเสียงสั่นๆ

       “แม่พี่เป็นคนไทย” ผมยักหน้าหงึกๆ แล้วพ่อล่ะครับพี่ อย่าเว้นวรรคนาน ผมใจคอไม่ดี”ส่วนแด๊ดพี่…..เป็นแวมไพร์” พูดจบก็อ้าปากโชว์เขียวสวยก่อนจะพุ่งขึ้นมาจากเตียง ฝังคมเขี้ยวลงบนคอผมอย่างรวดเร็ว ผมก้าวขาไม่ออก ได้แต่หลับตาแน่น บอกกับตัวเองในใจว่าคงโดนฆ่าแน่ๆแล้ว ดันไปรู้ความลับของเขาเข้าให้ แต่คมเขี้ยวที่ฝังลงมากลับไม่เจ็บอย่างที่คิด มันจี๊ดๆปนสยิวมากกว่า ทำไมโดนแวมไพร์ดูเลือดมันไม่เจ็บแต่ไอ้นั่นแข็งแทนวะ!!

       “ฮ่ะๆ ตกใจหรอ” พี่วินแทรกขาตัวเองมาที่หว่าขาของผมก่อนจะยกต้นขาให้สีเบาๆที่กลางกายผม ถึงแม้จะมีกางเกงกั้นอยู่แต่มันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึก……เสียว.. “แข็งกับผู้ชาย..เป็นเกย์หรอเรา” พี่วินผละจากคอมากระซิบชิดใบหูยิ่งทำให้ผมรู้สึก..มากขึ้น ผมหันไปมองกระจกปลายเตียงก็ทำให้รู้ว่าเมื่อครู่นั้นพี่วินไม่ได้ดูเลือด แต่ดูดคอผมเป็นรอยเลยต่างหาก! กูว่าทำไมถึงไม่เจ็บแต่กลับรู้สึกสยิวแทน

       “พี่วินน พอเถอะครับ” ผมร้องครางเสียงอ่อนเมื่อคนตัวเล็กไม่ยอมหยุดแกล้ง ขาเนียนๆยังถูเป้าผมไม่เลิกจนลูกชายพองคับกางเกงแล้ว ผมคิดว่าพี่เขาจะเป็นคนเงียบๆ นิ่งๆ ทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย

       “ไหนก็อยู่ด้วยกันละ ช่วยทีสิ่”

       “ห้ะ? ชะ..ช่วยอะไรครับ”

       “ปกติเลือดพี่ต้องสีใสน่ะ แต่กินเหล้าไปมันเลยเป็นสีนี้ ต้องขับออก” คำอธิบายของอีกฝ่ายเหมือนจะยิ่งทำให้ผมงงกว่าเดิมเลยถามด้วยความอยากรู้ เรียกว่าเสือกก็ได้ แต่ใครมาเป็นผมก็ต้องอยากเสือกเหมือนกันนั่นแหละน่า

       “ทำไมกินเหล้าแล้วเลือดเปลี่ยนสีอะพี่ แล้วถ้าเป็นสีชมพูมากขึ้นจะเป็นยังไง อันตรายหรือเปล่า” ผมเผลอถามไปเป็นชุด นึกว่าจะโดนด่าแล้ว แต่พี่เขาก็แค่ยิ้มขำๆ แล้วอธิบาย

       “แวมไพร์ไม่ถูกกับแอลกอฮอล์น่ะ กินมากเกินก็ตายได้ ถ้าเลือดมันเปลี่ยนจนเป็นสีแดงก็ตาย” ผมอึ้งกับความรู้ใหม่ คือจะว่าไงดีอะ แบบ ในหนังที่เคยๆดูมันไม่เห็นมีบอกแบบนี้ไง แต่จะเชื่อหนังมากกว่าคนตรงหน้าก็คงไม่ได้ ในเมื่อมาตัวเป็นๆตรงหน้าอย่างนี้ หลักฐานก็ชัดคาตาแบบนี้อีกว่าคนตรงหน้าเนี่ย แวมไพร์ตัวจริงเสียงจริง

       “กินเหล้าแล้วตายได้แล้วกินไปเยอะขนาดนั้นทำไมครับเนี่ย” ผมดุพี่วินรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ด้วยความเคยชิน ผมมีน้องชายที่ซนชิบหายอยู่สี่คน เลยติดนิสัยชอบดูแลคนอื่น แล้วก็ชอบดุเลยเผลอใช้กับพี่วินด้วย ลืมไปแล้วว่าคนตรงหน้าเป็นพี่

       “ก็มันเครียดๆนี่นา น้ำก็ช่วยพี่ขับออกสิ่”

       “ขับออกคือต้องทำยังไงครับ”

       “เอาของเหลวในร่างกายออกน่ะ ส่วนใหญ่พี่ก็ไปวิ่งที่ฟิสเนสของคอนโดเอา ให้เหงื่อมันออกไปเยอะๆ แล้วเดี๋ยวเลือดก็เป็นสีปกติ แต่ตอนนี้เที่ยงคืนกว่าฟิสเนสคงปิดไปแล้วล่ะ”

       “งั้นมีวิธีอื่นอีกไหมครับ”

       “หาแวมไพร์มาอีกตน แล้วถ่ายเลือดเขามาให้พี่แทน…แต่เขาก็จะตายอะนะ”

       “โถ่พี่วิน ไม่เล่นสิ่ครับ เอาวิธีที่ทำได้ง่ายๆตอนนี้ พอจะมีไหมครับ”

       “ก็มี แต่มันทำคนเดียวไม่ได้” พี่วินเอ่ยพลางยิ้มเจ้าเล่ห์

       “ทำอะไรครับ”

       “รับปากสิ่ว่าจะช่วย” ผมขมวดคิ้ว มองพี่วินที่ทำท่าโคตรๆไม่น่าไว้ใจ แต่ก็พยักหน้าไป

       “ครับ” ทันทีที่ผมตอบตกลงก็ถูกอีกฝ่ายผลักให้นอนลงบนเตียงแล้วคร่อมทับทันที “เฮ้ย พี่วินทำอะไร”

       “ขับออกไง วิธีนี้ได้ผลดีสุดเลยนะ”

       “ผมไม่เล่นนะพี่วิน จริงจังหน่อยสิ่ครับ เรื่องเป็นเรื่องตายเลยนะ”

       “เล่นที่ไหน พี่เอาจริง นี่ขับออกได้ทั้งเหงื่อทั้งน้ำตรงนี้เลยนะ” มือเรียวคว้ามือผมไปวางเข้าที่เป้าตัวเองซึ่งมีเพียงกางเกงในสีดำตัวบางๆกั้นเท่านั้นทำให้รู้สึกถึงความแข็งขืนของส่วนนั้นเต็มๆ “ไม่ไหวละ เอากันเหอะ

       “พี่วินนน!!!!”





****************************************************************************
ตอนต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นยูว่าทุกคนเดาได้  :z1:

เครียดนิดหน่อยเลยแอบมาเขียนเรื่องสั้นให้สบายใจขึ้นหน่อย เดี๋ยวตอนต่อไปตามมานะคะ จุ้บๆ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านกันน้าา ฝากติดตามต่อด้วยนะคะ  :mew1:




ออฟไลน์ Nam-Ing

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 75
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ค้างอ้ะ งืออออออออ  :hao5:

รอค่ะ  :hao6:

ออฟไลน์ darksnow

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
มาต่อเร็ววววว ตัดฉับใจไม่ดีเลยฮ่า :hao7:

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +262/-6
ชอบ แต่สั้นจริง
ขอบคุณนะคะ

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-5
เฮ้ เดี๋ยวววววววววว มันค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง :serius2: :serius2: :serius2:

ออฟไลน์ rinny

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 549
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
ค้างงงงงงงงงง มัน ค้าง มาก เฮ้ยยยยยยย มาต่อหน่อยยยยยยยยย

ออฟไลน์ LadyYuly

  • สวัสดีค่าา เลดี้ยูลี่นะคะ LadyYuly เรียกยูก็ได้จ้า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 66
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
    • www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44045.0
ตอนที่ 2.1




       “พี่วิน! เข้ามาผมถีบนะเฮ้ย”


       "จะถีบจริงอะ ? ” คนตรงหน้าเลิกคิ้ว เหยียดยิ้มมุมปาก มือขาวปลดเข็มขัดตัวเองโยนลงพื้น แกะกระดุมเสื้อนักศึกษาที่ละเม็ดแหวกให้เห็นตุ่มไตเล็กๆ สีแดงชมพูรำไรตัดกับผิวสีขาวซีด  หน้าท้องของเขาไม่ได้แบนราบอย่างที่คิดไว้แต่แต่ประดับด้วยกล้ามเนื้อบาง ๆ ให้พอดูดีและตอนนี้มันโคตรเซ็กซี่สำหรับผมเลย  ผมกลืนน้ำลายลงคอฝืด ๆ  บอกตามตรงคือน่าเลียมาก อยากดูดจนเป็นรอยให้หมดทั้งตัว! ผมก็เป็นเกย์คนนึงไหมล่ะ เห็นแบบนี้ใครไม่หื่นบ้างให้มันรู้ไป


       “กะพริบตาบ้างก็ได้นะ” เขาส่งยิ้มล้อเลียนมาให้ ผมรีบหันหน้าหนีแล้วดุกลบเกลื่อน


       “แต่งตัวดีๆ เดี๋ยวนี้เลยพี่”


       “หึ ไม่เอา” แวมไพร์ขี้อ่อยขนาดนี้ทุกคนมั้ยวะ


       “ความอดทนผมมีจำกัดนะพี่วิน อย่าเล่นแบบนี้” ผมกัดฟันพูดขณะที่อะไรๆมันเริ่มจะตื่นตัวขึ้นมาแล้ว ถ้ามากกว่านี้คงไม่ดีแน่


       “อย่าซีเรียสสิ่”


       “ใส่เสื้อผ้าให้ดีครับ” ผมย้ำอีกครั้ง พี่วินทำหน้าบูดใส่


       “โอเคๆ ยอมแพ้ ไม่เล่นแบบนี้ก็ได้” 


       “เฮ้อ” ผมส่งเข็มขัดที่พื้นให้ แต่ก็ยังเอะใจ


       บทจะว่าง่ายก็ง่ายแบบนี้เลยหรอวะ..ไม่อะ กูไม่เชื่อ พี่วินต้องมีแผนอะไรอีกแน่ๆ


       “ไม่เล่นแบบนี้ แต่เล่นแบบอื่นแทนเนอะ!” พี่วินกระชากเข็มขัดจากมือผมอย่างรวดเร็ว เขาขยับร่างกายเพียงเสี้ยววินาที ผมรู้ตัวอีกทีก็ถูกกดให้นอนราบลงกับโซฟาเรียบร้อยแล้ว แขนทั้งสองข้างถูกมัดด้วยเข็มขัดอยู่เหนือศีรษะ และมีพี่วินกำลังคร่อมทับอยู่บนตัว ร่างกายของอีกฝ่ายแทบจะเปลือยเปล่าเหลือเพียงบ็อกเซอร์ตัวบางเท่านั้น


       ผมพยายามจะขัดขืนแต่ไม่สามารถขยับได้เลยแม้แต่น้อยทั้งๆที่เราสองคนขนาดตัวใกล้เคียงกันแถมผมก็ดูตัวใหญ่กว่าเขานิดหน่อยด้วยซ้ำไป ทำไมแรงเยอะขนาดนี้


       "ดิ้นหลุดก็แย่ละ คิดว่าแรงมนุษย์ธรรมดาๆ จะสู้แรงแวมไพร์ได้หรือไง" โอเคผมลืม พี่วินเริ่มบดเบียดกลางกายให้เสียดสีกันผ่านเนื้อผ้า ปลุกความต้องการของผมให้เพิ่มสูงขึ้นไปอีก


       "อึก..พี่วิน..อืม.." แม้จะมีอะไรกั้นอยู่แต่ก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าทั้งของผมและของเขากำลังแข็งตัวด้วยความต้องการทั้งสองฝ่าย


       "แข็งเชียว อยากแล้วอะดิ่" สิ้นเสียงเพียงเสี้ยววินาที เสือผ้าของผมก็ถูกฉีกอย่างรวดเร็ว ความเย็นของแอร์กระทบผิวหนังให้สะดุ้งเบาเบา

       "ถ้าพี่ไม่หยุดตอนนี้ อย่าหาว่าผมไม่เตือน"


       "เออ ไม่หยุด" คนบนตัวประกบริมฝีปากลงมาทันที มือขาวปลดเข็มขัดที่พันธนาการแขนของผมออกให้เป็นอิสระ ริมฝีปากขมเม้มกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ผมลูบไล้เอวของอีกฝ่ายลงไปเรื่อยๆ ถอดบ็อกเซอร์ตัวบางให้กองไว้ที่เข่า บีบเคล้นบั้นท้ายแน่นอย่างมันส์มือ


       "เหี้ย มึง!!" จู่ๆพี่วินก็ชะงักและผลักผมออก คิ้วสวยขมวดเป็นปม มือทั้งสองข้างจับบั้นท้ายตัวเองพร้อมกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ


       "?" ผมเลิกคิ้วสงสัย


       "ปกติ.....รุก?" อีกฝ่ายถามคำถามที่ทำเอาผมอึ้ง..


       "อย่าบอกนะพี่..."...ก็รุก?




--------------------------------------2 be con--------------------------------------


ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0
หายไปนาน กลับมาพร้อม เซอร์ไพรส์ เมื่อรุกเจอรุก จะเกิดอะไรขึ้น
รอๆๆๆๆ จ้า    :pig2:

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +262/-6
เป่ายิงฉุบสิ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-5
ยอมๆให้พี่วินแกกินเถอะ 55555 :hao6: :hao6:

ออฟไลน์ dena

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
รู้สึกอยากให้พี่วินเปนรุก 555555+ มาต่อเร็วๆน้าาาาาา

ออฟไลน์ LadyYuly

  • สวัสดีค่าา เลดี้ยูลี่นะคะ LadyYuly เรียกยูก็ได้จ้า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 66
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
    • www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44045.0





ตอนที่ 2.2 โดนนนนนนนนนนน!!


       "อย่าบอกนะพี่..."...ก็รุก?


       "เออสิ่ คิดว่ากูจะอ้าขาให้มึงเสียบหรือไง" พี่วินตอบอย่างหัวเสีย

       "แล้วพี่คิดว่าผมจะยอมให้พี่เสียบหรอวะ"  ผมโวยวายกลับ

       "กูก็ยอมมึงไม่เหมือนกันนั่นแหละ" เขากุมหัวตัวเอง  ไปต่อไม่เป็นเลยทีนี้ ช็อคกันทั้งผมและเขา  ชิบหายกว่ารับเจอรับ ก็รุกเจอรุกนี่แหละครับ ใครมันจะยอมโดนกดล่ะ  ก็เป็นฝ่ายกระทำมาตลอด รู้ดีว่าคนโดนกระทำต้องเจออะไร และไม่ต้องลองก็มั่นใจว่าต้องเจ็บมากแน่ๆ


       ผมและเขานั่งคนละฝั่งของโซฟากันอย่างเงียบๆ เดธแอร์ด้วยความทำตัวไม่ถูกกันทั้งคู่ อึดอัดแต่ไม่รู้จะเอายังไงต่อจริงๆ กลับห้องมั้ย? ไม่ได้ น้องชายยังชูคออย่างไม่ลดละ เอาจริงๆมันควรจะหมดอารมณ์แล้วสงบๆไปตอนรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่รับถูกไหม? แต่ไม่เลย มันยังคงแสดงความแข็งแกร่ง ชูคอโชว์อยู่อย่างนั้นไม่มีท่าทีจะสงบลง

       นั่งเงียบกันสักพักพี่วินก็เป็นคนเอ่ยประโยคทำลายความเงียบขึ้น

       "มึงยังแข็งอยู่เหมือนกันใช่มั้ย"

       "อะ..ครับ" ผมตอบไปอย่างตะกุกตะกัก

       "อืม แล้วขนาดเท่าไหร่" พี่วินถามต่อ ถามด้วยน้ำเสียงที่เหมือนชวนคุยเรื่องปกติทั่วไป แต่นี่มันใช่ที่ไหนล่ะเฮ้ย!

       "ฮะ?" ผมเหวอ ขณะที่เขาก็ถอนหายใจหน่ายๆแล้วตอบกลับมาว่า..

       "...ไหนๆก็อยากกันทั้งคู่แล้ว มาเสี่ยงดวงกันมั้ย ใครใหญ่กว่าได้เสียบ"

       คุณคิดว่าผมตอบว่าไง..
       .
       .
       .
       .
       .
       .
       "เอาดิ่ ผมมั่นใจว่าใหญ่กว่า"



       สิ้นคำ พี่วินก็โคตรมือไว คว้าหมับเข้ากลางเป้าผมทันที

       "เชี่ย" ผมอุทานเพราะตั้งตัวไม่ทัน นี่ก็ใจร้อนสัสอะ ล้วงของผมพร้อมกับของตัวเองออกมาให้เห็นกันชัดๆ

       "..."

       "..."

       เกิดเดธแอร์อีกครั้งเมื่อทั้งผมและเขาก็เงียบกันทั้งคู่

       พวกคุณคิดว่าไง..

       เขาใหญ่กว่าหรอ?

       หึ ผิด!

       ผมใหญ่กว่าหรอ?

       หึ ก็ผิดอีก


       ...เออ แม่งเท่ากัน เท่าจนกูงง

       "ผลัด" พี่มันเสนอ ซึ่งผมก็ตอบกลับไปอย่างไม่ต้องคิด

       "ไม่มีทาง"

       "มึงไม่ได้อยู่ในจุดที่จะต่อรองได้  และกูมีโคตรอารมณ์แล้ว" พี่วินไม่เว้นวรรคให้ผมได้ต่อรองใด ๆ ก็คุกเข่าลงที่หว่างขาผม มือเรียวรูดกลางกายของผมเบาๆก่อนจะส่งลิ้นมาเลียที่ส่วนปลาย ไล้วนให้เสียวเล่นก่อนจะค่อยๆรับมันเข้าไปในโพรงปากช้าๆ แล้วรูดขึ้นลงจนผมเผลอกระแทกสวน อีกฝ่ายฟาดที่หน้าขาแล้วส่งสายตาดุๆมาให้

       "โทษทีครั----โอ๊ย! เชี่ย" ผมสะดุ้งสุดตัว เมื่อจู่ๆก็เย็นวาบที่ช่องทางด้านหลัง

       "อย่าเกร็ง" ให้กูทำมึงแทนไหมล่ะ ผมส่งสายตาค้อนใส่ พี่วินเพียงแค่ยักไหล่ก่อนจะเริ่มกดนิ้วกลางเข้ามา สัมผัสแปลกประหลาดที่ไม่คุ้นชินทำให้ผมเผลอเกร็งอย่างไม่รู้ตัว พี่วินผละขึ้นมาจูบเพื่อเบนความสนใจก่อนจะค่อยๆสอดนิ้วเข้าไปอีกครั้งจนสุด อีกฝ่ายแช่นิ้วเอาไว้อย่างนั้นให้ผมปรับตัวแล้วค่อยๆขยับคว้านเป็นวงกลมอย่างช้าๆ

       "อึก..เชี่ย..พะ..พี่..อืม..ตะ..ตรงนั้น..อื้อ" เมื่ออีกฝ่ายเจอจุดกระสันของผมแล้วจึงค่อยๆถอนนิ้วกลางออกมา ก่อนจะสอดทั้งนิ้วชี้และนิ้วกลางเข้าไปพร้อมกัน มันเริ่มตึงและคับแน่นกว่าเดิมเมื่อเพิ่มจากนิ้วเดียวเป็นสองนิ้ว พี่วินค่อยๆขยับเข้าไปอย่างใจเย็น ย้ำที่จุดนั้นแล้วเพิ่มนิ้วนางเข้ามาอีกนิ้วจนกระทั่งช่องทางด้านหลังผมขยายมากพอให้สิ่งที่ใหญ่กว่านิ้วเข้ามาแทนที่

       "จะอุ้มนะ โอบรอบคอกูไว้"

       "อุ้มไปไหน"

       "ไม่ได้อุ้มไปไหน อยากทำท่าลิงอุ้มแตง.."

       เชี่ย !

       ผมโอบแขนรอบคอเขาไว้ สองขารัดอยู่รอบเอวสอบ พี่วินอุ้มผมด้วยท่าทีสบายๆ แล้วพาเดินเข้าไปที่ห้องแต่งตัว กระจกรอบด้านทำให้เห็นภาพเราทั้งสองคนทุกมุมทำให้ผมยิ่งรู้สึกร้อนๆที่หน้า

       "จะใส่เข้าไปแล้วนะ" พี่วินกระซิบ เขายกตัวผมขึ้นเล็กน้อย แล้วค่อยๆกดให้ลงมารับแก่นกายแข็งขืนทีละนิด ผมเผลอจิกหลังอีกฝ่ายเพื่อระบายความเจ็บ

       "สุด..หรือยัง" ผมถาม พี่วินส่ายหน้าเบาๆ

       "ครึ่งเดียวเอง เอาออกก่อนแล้วกันเนอะ" เขาบอก ผมก็นึกอ่าเอาออกแบบเอาออกไปเลย ไม่จ้าา มันยกตัวผมขึ้นเพื่อถอนแก่นกายออกมาแล้วดันลงไปอย่างรวดเร็ว

       สวบ!

       "โอ๊ยยยย!!! เหี้ยพี่! มัน ฮื้อ ..อ๊าาา" ยังไม่ทันจะบ่นได้จบประโยค อีกฝ่ายก็ยกตัวผมขึ้นจนแก่นกายขยับออกเกือบสุดแล้วกระแทกให้รับเข้าไปอีกครั้งรัวๆจนผมครางไม่เป็นภาษา จากเจ็บเริ่มมีความรู้สึกอื่นมาแทนที่ บอกตามตรงไม่เคยรู้มาก่อนว่าการถูกกระทำจากด้านหลังมันจะเสียวได้ขนาดนี้

       ผมถูกอีกฝ่ายอุ้มไปที่ห้องนอนแล้ววางลงบนเตียง จากนั้นก็ทำกันต่ออีกกี่ครั้งไม่รู้เพราะผมเหนื่อยและเพลียจนหลับไป  รู้สึกตัวตื่นมาอีกทีก็พบกับความปวดบริเวณช่วงล่างแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อขยับขาเพียงเล็กน้อยความปวดก็วิ่งปราดให้รู้สึกร้าวไปทั้งร่าง  หันไปมองข้างๆก็พบแวมไพร์หนึ่งตนที่หลับตาพริ้มสบายแบบไม่รู้เลยว่ากูปวดแค่ไหน ด้วยความหมั่นไส้เลยทุบไหล่ไปทีแต่ก็ไม่สะทกสะท้าน

       หายเจ็บตูดเมื่อไหร่ผมจะเอาคืนให้แวมไพร์อย่างพี่วินมาครางหมดแรงอยู่ใต้ร่างเลยคอยดู!







To Be Continued

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ผลงานเรื่องสั้นเรื่องอื่น

Cat's diary รักแมวๆ [18+]

DreamWorld เดทกันวันหยุด





ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0
จะได้แก้แค้นหรื้อ..ออออออออ   รอค่า   :ling1:

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-5
ม่ายยยยยย นายควรโดนกดที่สุดล่ะ อย่างพี่วินต้องเมะเท่านั้นนนน

ออฟไลน์ dena

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
พี่วินต้องเมะะะะะะะะะะะะะะะะะ ถ้าหายเจ็บตูดแล้วจะกดเราจะแช่งว่าอย่าหาย อิอิ  :hao6:

ออฟไลน์ somakimi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 172
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
 :pighaun: เพิ่งเข้ามาอ่านสนุกดีค่ะมันแปลกดี จะรอตอนต่อไปค่ะ :katai2-1:

ออฟไลน์ dena

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ยอมๆพี่วินเค้าเหอะ อย่าไปกดพี่เลยย :hao6:

ออฟไลน์ Persephone

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 49
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
น่ารักกกกกกกก รออออออออ

ออนไลน์ yunnutjae

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
น้ำ~~~ :hao5:
ขอให้ได้กดคืนนะ  :katai1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ lostinthelight

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 109
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
โอ๊ยสงสาร55555555 รุกทั้งคู่ไปอี๊กก

ออฟไลน์ mickeyz.min

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 782
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
จบแบบงงๆๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ หลานเทียน

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 87
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
จะมีภาคแก้แค้นให้น้องมั้ยคะ 555555

ออฟไลน์ Foggy Time

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 796
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +185/-1
ขำความรุกคู่ 5555

ออฟไลน์ mellowshroom

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1021
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1
จะได้เอาคืนพี่วินมั้ยเนี่ยยย

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด