♠When the wind blows back ♠ ตอนพิเศษ I'm yours (13/02/15)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ♠When the wind blows back ♠ ตอนพิเศษ I'm yours (13/02/15)  (อ่าน 490642 ครั้ง)

ออฟไลน์ bew_yunjae

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #30 เมื่อ09-09-2014 10:05:43 »

โอยยย ดีใจพี่เฟยมาแล้ววว
ได้กลิ่นกรุ่น ถ่านไฟกำลังคุๆๆ ฮ่าๆๆ แลดูมาม่ามั้ย
หลงรักพี่ตี๋ รักตั้งแต่โผล่มาตอนพิเศษแว้ววว
แบบพี่แกเจ๋งดี แรงดี ตะโกนด่าพี่เฟย  ตอนป้อ พี่ยูเค้า ><
สงสัยพี่เฟยจะทำร้ายพี่ตี๋รึเปล่าน่ะ แกถึงซิ่วหนีไปอย่างนี้
ถ้าพี่เฟยทำร้ายจิตใจพี่ตี๋น่ะ ขอให้โดนให้หนัก
ง้อยากๆเล้ยยยย
เชียร์พี่ตี๋ โบกป้ายไฟ
 :mc4: :mc4: :mc4:
ปล. อย่าลืมอัพน้องปอ ของเค้าบ้างน้าาาาาา

ออฟไลน์ sine_saki

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 826
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-2
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #31 เมื่อ09-09-2014 10:25:49 »

แอร้ย พี่เฟยมาแล้ว

ออฟไลน์ M_April

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #32 เมื่อ09-09-2014 11:36:21 »

พี่เฟยกับพี่ตี๋นี่มีความลับใช่มั๊ย โอ้ววว มันช่างน่าติดตามจริงๆ

ปอลอ จะมีแขกรับเชิญเป็นพี่ยูนุ้งอินหรือเปล่านะ

ออฟไลน์ pp_psj

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 187
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #33 เมื่อ09-09-2014 11:45:19 »

ขอกรี๊ดต้อนรับพี่เฟยสุดสวย :o8: :o8:

อย่าดราม่านะคร๊าาาาคนเขียน :hao7:

ออฟไลน์ PURE LOVE

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 330
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #34 เมื่อ09-09-2014 12:55:06 »

พี่ตี๋ แฟนคนแรกของพี่เฟยนี่เอง เราชอบ ๆ
แหม มันให้ความรู้สึกว่า เนื้อคู่กันซะอย่าง ถึงต้องจากกันไป
ยังไงซะก็ต้องได้กลับมาคู่กันสักวันหนึ่ง โรแมนติกดีออก  :o8:
แต่หวังว่าจะไม่ดราม่าจริง ๆ นะคะ  :impress: ดูพี่เฟยเวอร์ชั่นนี้ น่ากลัว ๆ ยังไงไม่รู้อ่ะ
พี่ตี๋ ต้องมีเหตุผลจำเป็นมาก ๆ แน่ ถึงได้หายตัวไปจากพี่เฟยอย่างนั้น
ถึงจะยังไม่รู้เพราะอะไร แต่ก็เอาใจช่วยพี่ตี๋ไว้ก่อนล่ะ
ตอนนี้ไม่ได้พูดกันเลย พี่เฟยออกมาแวบเดียวเอง
ชอบพี่เชนทร์อ่ะ รู้สึกน่ารักดีจัง แล้วคุณนภทีป์ดาราใหญ่นี่ จะมีบทบาทไหมน้า
อยากให้มีคนมาชอบพี่วินเยอะ ๆ กระตุ้นต่อมหึงพี่เฟยหน่อยเนอะ 555
ขอบคุณค่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09-09-2014 16:40:33 โดย PURE LOVE »

ออฟไลน์ arisa_sa

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #35 เมื่อ09-09-2014 13:15:59 »

 :mc4: :mc4: :mc4: เย้ตอนรับอย่างแรงงงง  :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ EoBen

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3321
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-6
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #36 เมื่อ09-09-2014 13:38:02 »

คิดถึงพี่เฟย์  พี่เฟย์มุมมองพี่ตี๋ เนี้ย  เคร่งครึ่มนะ หลังจากใหญ่โต  แล้วตี๋เนี้ยมีเหตุผลอะไรดีๆถึงหายไปจ้ะ

ออฟไลน์ JustWait

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-4
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #37 เมื่อ09-09-2014 14:51:18 »

รอค่ะ

ออฟไลน์ Raiwyn

  • - ไรวิน -
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 86
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #38 เมื่อ09-09-2014 16:12:46 »

พี่เฟยยยยยยยยยยยยย กรี๊ดๆๆๆๆ  :man1: :man1: :man1: :man1:

ออฟไลน์ Also

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 426
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #39 เมื่อ09-09-2014 19:19:18 »

ชูป้ายไฟเชียร์พี่เฟยค่ะ ^^

รักมาก กรี๊ดมาก เรื่องนี้แลดูมีปม น่าสนใจและน่าติดตาม

คุณwestสู้ๆนะคะ เค้ารอตอนต่อไปอยู่น้า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
« ตอบ #39 เมื่อ: 09-09-2014 19:19:18 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4460
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #40 เมื่อ09-09-2014 19:41:38 »

ในที่สุด พี่เฟยของเราก็มาแล้ว
รุกหน้าหวาน 
ดูท่าเรื่องนี้คงไม่เรื่อยๆ มีแต่คนเตรียม
น้ำร้อนพร้อมชง ตะเกียบพร้อมคีบกันเลยทีเดียว

รออ่านจ้า

ออฟไลน์ ่patsaporn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4343
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-6
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #41 เมื่อ09-09-2014 20:40:18 »

รื้อความทรงจำเรื่องพี่เฟยยกใหญ่ ขอบคุณผู้ร่วมอ่านทุกท่านค่ะ555 กระจ่างขึ้นมาก
พี่เฟยมาดขรึมนี่ดุน่าดุอ่ะ ท่าทางจะขี้หึงนะพี่นะ อรั๊ย เร้าใจม้ากกกกกกอ่ะค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8927
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #42 เมื่อ09-09-2014 20:49:56 »

ตามมาติดตามค่าาาา :กอด1: :m4:

ออฟไลน์ taroni

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2366
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +482/-27
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #43 เมื่อ09-09-2014 21:09:55 »

พี่เฟยมาแล้ว  :mc4:

ออฟไลน์ mur@s@ki

  • อยากรัก..แต่ใจไม่กล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1899
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-5
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #44 เมื่อ09-09-2014 21:50:25 »

 :110011: เซิ้งรับพี่เฟย  :z7:
หนูมีความในใจจะบอก หนูกรี้ดพี่มากค่ะพี่เฟย อร๊ายยยยย!!


 :man1:

ออฟไลน์ milkshake✰

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 834
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #45 เมื่อ09-09-2014 22:06:21 »

พี่เฟยจะมาสร้างวีรกรรมอะไรอีกนะ รออ่านๆ

ออฟไลน์ Nankoong

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 754
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-5
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #46 เมื่อ09-09-2014 22:16:23 »

รอเฟยยยยยย

ออฟไลน์ jbook

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 149
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #47 เมื่อ09-09-2014 22:27:24 »

 :hao7: คลั่งไคล้พี่เฟย 5555+

ออฟไลน์ mary blueeyes

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #48 เมื่อ10-09-2014 05:06:47 »

พี่เฟยของบ่าวววว ขอบ่าวเตรียมบัดกรีป้ายไฟไว้ชูหน้าห้องก่อนนะเจ้าคะ  :-[ :-[ :-[

ออฟไลน์ nooklepper

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 174
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #49 เมื่อ11-09-2014 09:45:08 »

พี่เฟย ~~ ~

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
« ตอบ #49 เมื่อ: 11-09-2014 09:45:08 »





ออฟไลน์ punthipha

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +200/-0
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #50 เมื่อ11-09-2014 10:34:08 »

 :mc4: :mc4: เข้ามารับเรื่องใหม่ด้วยคน ชอบอ่ะ :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ ender_m

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #51 เมื่อ14-09-2014 22:39:51 »

เขามาแว้วววว พี่ตี๋มีชื่อนิน้า หุหุ

ปล. แอบนึกๆอยู่ อย่างคุณพี่เฟยเนี่ยนะ ไม่น่ายอมออกมาเหลาเรื่องตัวเองแน่แท้ แต่ชื่อเพราะเน้อ คุณมิ่งฟ้าาาา

ปล2. ว่าจะรอจบก่อนแล้วอ่านทีเดียวเหมือนทุกที แต่เพราะพี่เฟยเลยน้าเนี่ย

ออฟไลน์ Merrychrista

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 64
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #52 เมื่อ15-09-2014 07:54:44 »

กรี๊ดดด พี่เฟยยยย มาแล้ว สุดท้ายพี่เฟยก็เมะจนได้สินะ 555 +1 ไปเลยค่าาา

ออฟไลน์ Min*Jee

  • เอวรี่ติงจิงกะเบล
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-5
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #53 เมื่อ15-09-2014 09:12:42 »

พี่เฟยพ่อพระเอก(ที่เบียดอินทรีย์ตกขอบ)ของเจ๊!!!!!!
นั่งต้มน้ำร้อนรอแล้วจ๊ะ!!! รอตอนต่อไป

ออฟไลน์ rk

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 256
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-2
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #54 เมื่อ15-09-2014 15:33:34 »

พี่เฟยมาแล้ววววว

ออฟไลน์ Zelsy

  • เพราะ "รัก" คำเดียวเท่านั้น
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-2
Re: ♠When the wind blows back ♠ 01 Begin again (08/09/14)
«ตอบ #55 เมื่อ15-09-2014 16:37:48 »

พี่เฟยยยยย <3

ออฟไลน์ -west-

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1398
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1875/-12
    • FACEBOOK PAGE
♠When the wind blows back ♠ 02 Lie (17/09/14)
«ตอบ #56 เมื่อ16-09-2014 23:59:02 »

02 Lie



ผมกลับมาบริษัทอีกครั้งหลังจากตรวจงานเสร็จก็หลังเวลาเลิกไปพอสมควร เก็บรถเข้าที่จอดก่อนขึ้นไปหยิบกุญแจรถส่วนตัวที่วางทิ้งไว้ในเก๊ะตอนออกมา ลานจอดค่อนข้างโล่งและเงียบ ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเป็นเย็นวันศุกร์ วันสังสรรค์ของทุกคนหลังจากที่อดรนทนทำงานมาตลอด 5 วันที่ผ่านมา ผมไม่ค่อยได้ไปสังสรรค์แบบคนอื่น เลิกงานก็เก็บของกลับไปทำที่บ้าน ไม่ใช่เพราะรักงานหรือภักดีกับบริษัทถวายหัว เพียงแต่ว่าคิดไม่ออกว่าถ้าไม่ทำงานแล้วจะกลับไปทำอะไร

ชั้น 12 ของแผนกยังคงเงียบเหงาเหมือนด้านล่าง ไฟถูกปิดจนเกือบหมดเหลือไว้ก็แต่ห้องกระจกที่อยู่ห่างออกไปจากประตูทางเข้าเท่านั้นที่ยังสว่างโร่ ผมเปิดสวิตซ์ใกล้มือก่อนเดินกลับไปที่โต๊ะโดยพยายามไม่มองเข้าไปว่าหัวหน้าใหม่กำลังทำอะไรอยู่ เก็บกระดาษม้วน ๆ ใส่กระบอกกับกวาดเครื่องเขียนที่วางระเกะระกะลงกระเป๋าสัมภาระได้ค่อยหยิบกุญแจรถออกมา รู้ตัวอีกทีก็เมื่อเดินถอยหลังออกจากพาทิชั่นแล้วชนกับสิ่งมีชีวิตอีกอย่างที่ยืนเท้าแขนอยู่ตั้งแต่ต้น


“คุณ...”

“เอางานกลับไปทำบ้านเหรอ”

“ครับ” ผมตอบเสียงเรียบ หลบตาลงต่ำ ไม่รู้ว่าในสถานการณ์แบบนี้คุณมิ่งฟ้าถามในฐานะเจ้านาย หรือในฐานะคนรักเก่ากันแน่

“พักผ่อนบ้างเถอะ พวกพี่ ๆ เขาเม้าท์กันว่ามึงจะแต่งกับงานอยู่รอมร่อ” สรรพนามที่ดูเป็นกันเองทำให้ผมเงยหน้าขึ้นมองหน้าอีกฝ่าย แววตาขบขันนิด ๆ รับกันพอดีกับริมฝีปากที่กดยิ้มเผยให้เห็นรอยบุ๋มที่แก้มจาง ๆ ก่อนเลิกคิ้วสูงขึ้น “มีนัดหรือยังเย็นนี้”

“ยังครับ”

“อยู่กันสองคนเลิกพูดอะไรที่มันน่าอึดอัดสักทีได้ไหม ครับเคริบอะไรของมึง เมื่อก่อนยังเรียกไอ้เหี้ยเฟยไม่ขาดปาก”

“ผมเกรงว่าจะไม่เหมาะ” ตอนนี้อะไร ๆ ก็เปลี่ยนไปแล้ว อย่างน้อยก็ฐานะที่ผมกับมันยืนอยู่ด้วยกันในตอนนี้ก็ไม่เหมือนเดิม “ผมขอตัว...”

“ถ้าอย่างนั้นวันนี้ในฐานะหัวหน้าใหม่สั่งให้ไปกินข้าวเป็นเพื่อนได้หรือเปล่า”

ผมขบฟันขณะมองหน้าที่จงใจทำเป็นกวนประสาทของคู่สนทนา คุณมิ่งฟ้ายกมือขึ้นแคะเล็บทำทีไม่รู้ร้อนรู้หนาวทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าผมไม่อยากจะใช้เวลาร่วมด้วยสักเท่าไร

“ผมติดธุระ”

“เมื่อกี้คุณเพิ่งบอกว่าวันนี้ไม่มีนัด เผื่อลืม”

“คุณมิ่งฟ้า!”

“เอาน่าวายุ กินข้าวกับหัวหน้าตัวเองไม่ได้น่าเบื่อเท่าไรหรอกมั้ง” หัวหน้าจงใจเน้นชื่อจริงของผมในน้ำเสียง ดวงตารีเล็กมองล้อ มีประกายแวววับไม่น่าไว้ใจในแบบของมัน ก่อนจะได้เถียงอะไร มือใหญ่ก็คว้ากระบอกพลาสติกใส่งานที่พาดอยู่บนบ่าผมไปก่อน เขาผิวปากเดินนำด้วยท่าทีสบาย ๆ ไม่วายตะโกนย้อนหลังกลับมาว่า “ให้คุณเลือกร้านนะ ไปรถคุณ อย่าลืมปิดสวิตซ์ไฟให้หมดด้วย ผมจะลงไปรอข้างล่าง”


ร้านอาหารริมน้ำเลียบทางด่วนเป็นสถานที่ที่ถูกเลือกโดยแน่นอนว่าไม่ใช่ผม และก็ไม่ใช่ด้วยรถของผมอย่างที่เจ้านายตัวดีบอกตอนอยู่ออฟฟิศเลยสักนิด หลังจากลงมาด้านล่าง ประตูทางออกก็มีเล็กซัสสีดำติดเครื่องรออยู่ พอสารถีกดกระจกลงเท่านั้นผมก็โมโหปึงปังเดินขึ้นมาด้วยความจำยอม เสนอร้านอาหารใกล้ ๆ ที่สะดวกจะกลับได้ง่าย ๆ แต่ที่ได้รับกลับเป็นรอยยิ้มเย็น ๆ ของชายหนุ่มหน้าสวยเท่านั้น

สุดท้ายก็มาลงตรงละติจูดที่อยู่ห่างกับบริษัทคนละโยด


ผมทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้หลังจากสั่งอาหารเย็นไปแบบถล่มทลายด้วยความหิว หิวนั่นเป็นส่วนหนึ่ง ที่มากกว่านั้นคือหงุดหงิดที่อีกฝ่ายยังคงทำท่าไม่รู้ร้อนรู้หนาวแม้ว่าผมจะแสดงออกมาชัดเจนว่าไม่พอใจแล้วก็ตาม

ไอ้เหี้ยเฟยแม่งเป็นอย่างนี้แหละ เช้า สาย บ่าย เย็น ถึงโดนด่าได้ตลอดทั้งวี่ทั้งวันแล้วก็มาบอกว่าผมขี้โวยวาย ไม่เคยดูสิ่งที่ตัวเองทำเลยสักนิด


“ไวน์ของที่นี่อร่อยนะ ไม่เอาสักหน่อยเหรอ”

“ไม่ล่ะครับ เกรงใจ” ผมตอบปัด ๆ ขณะที่อีกฝ่ายพับเมนูบอกบริกรว่าพอแค่นี้ก่อน เสียงดนตรีสดจากนักร้องพิเศษดังคลอมากับเสียงน้ำตกเล็ก ๆ กลางร้าน ผมวางมือทั้งสองข้างไว้บนโต๊ะ เบือนสายตาชมการตบแต่งที่ถือว่าใช้ได้ทีเดียวเพื่อหลบการเผชิญหน้าโดยตรงในบรรยากาศชวนอึดอัดเช่นนี้


“นึกว่าซิ่วไปเรียนคณะอื่น”

“เปล่าครับ ผมชอบงานสายนี้”

“เห็นแล้วล่ะว่าชอบ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ยกแก้วไวน์แดงที่สั่งมาดมก่อนดื่ม “ที่พี่ทิพย์บรีพงานวันนี้ก็เอาแต่ชมนายไม่ขาดปาก”

“ยังมีอีกหลายส่วนที่ผมยังทำได้ไม่ดีครับ อย่างเรื่องนำเสนอให้ถูกใจลูกค้า บ่ายวันอังคารมีนัดคุยดับคุณปกรณ์ยังไม่แน่ใจเลยว่าแบบจะต้องแก้อีกหรือเปล่า”

“เป็นรัฐมนตรีนี่เนอะ เรื่องเยอะหน่อยล่ะ”

“ครับ ถ้าเป็นเมื่อก่อนพี่ดุลจะไปด้วย ทางนั้นก็จะเกรงใจในระดับหนึ่ง เป็นเด็กทำงานพวกนี้ก็มีปัญหาแบบนี้ล่ะครับ ท่านไม่ค่อยเชื่อมือ”

“เหรอ” เฟยพูดราวไม่ใส่ใจ ยกแก้วขึ้นดื่มต่อ “บ่ายวันอังคารใช่ไหม เดี๋ยวผมไปด้วยก็แล้วกัน จะได้ถือว่ามาเรียนงานด้วยเลย”
ผมพยักหน้า ไม่รู้ว่ามันจะช่วยได้มากน้อยแค่ไหน “แล้วทำไมถึงมาทำงานที่นี่ล่ะครับ”

“อากงสั่ง” มิ่งฟ้าตอบเสียงเรียบ ซึ่งฟังดูไม่น่าประหลาดใจเลยสักนิด ถ้าคิดย้อนกลับไปแล้วแสบ ๆ อย่างมันก็มีแต่อากงเท่านั้นที่ปราบอยู่ ไม่ว่าป๊า หรือม้าก็ดูกำราบลูกชายเจ้าเล่ห์แสนกลคนเดียวไม่ได้สักที

“ที่จริงจะให้มาช่วยงานคุณประทินตั้งแต่ตอนที่กลับมาจากอังกฤษแล้ว”

“ผมก็ว่างั้น คุณควรไปลงสายบริหารมากกว่า เป็นหัวหน้าฝ่ายได้ช่วยงานก็จริงแต่ยังไงที่นี่ก็บริษัทของอากงคุณ คุณควรได้ดูภาพรวมใหญ่ ๆ”

ชายหนุ่มหน้าสวยวางคางบนฝ่ามือ หรี่ตามองผมแล้วยักยิ้มอีกครั้ง “ยังเจ้ากี้เจ้าการคิดว่าคนอื่นควรทำอย่างนั้นอย่างนี้เหมือนเดิมเลยนะ”

“ไม่เหมือน!” ผมเถียงคอเป็นเอ็น ก่อนอ้อมแอ้มตอบเมื่อเผลอตัวใช้น้ำเสียงที่แข็งเกินไป “ผมแค่พูดตามความจริงที่มันควรจะ...น่าจะเป็น”

“ผมไม่ชอบงานบริหาร น่าเบื่อ มีแต่คนประจบสอพลอ เอางานคนอื่นมาเดินแทนขา เลยยื่นข้อเสนอว่าจะทำงานในสายงานที่ตัวเองจบเท่านั้น ไม่บรรจุให้ตำแหน่งสถาปนิกก็ไม่ทำ เสียดายความรู้จะตายชัก อุตส่าห์แอบไปสอบชิงทุนป.โทมาแท้ ๆ”

“AAน่ะเหรอครับ” คู่สนทนาพยักหน้า ขณะที่อาหารเริ่มทยอยมาเสิร์ฟ

“พอจะรู้เรื่องของผมเหมือนกันเหรอ”

“ได้ยินมาจากพี่ ๆ ที่แผนกน่ะครับ”

“นินทาเจ้านาย” ถึงจะพูดแบบนั้นแต่มิ่งฟ้ากลับไม่มีทีท่าจริงจังในน้ำเสียง ยังคงเป็นคนสบาย ๆ เหมือนเดิมเมื่ออยู่นอกเวลางาน “จับหักเงินเดือนให้หมดดีไหม”

“โอ้โฮ งานถล่มทลายขนาดนั้นยังจะมีกะจิตกะใจหักเงินเดือนลูกน้อง”

“ถ้าอย่างนั้นจะละเว้นไว้แล้วกัน” เขาพูดพลางตักข้าวในโถให้ ไม่ได้สบตาแต่กลับรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังเล่นสนุก “ถือว่าเพราะคุณขอ”

“มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องหักเงินเดือนตั้งแต่แรกแล้วครับ ไม่ต้องทำเป็นพูดดี” เห็นท่าทางไม่จริงจังจากอีกฝ่ายแล้วก็อดห่วงแผนกไม่ได้ ไม่รู้ว่าลึก ๆ แล้วคนตรงหน้ายังเป็นไอ้เหี้ยเฟยที่ลอยไปลอยมาหรือกลายเป็นคุณมิ่งฟ้าที่จริงจังกับงานไปแล้วจริง ๆ “โตแล้วนะครับ จะทำเป็นเล่น ๆ ไปเสียทุกเรื่องแบบเมื่อก่อนไม่ได้ เป็นถึงหัวหน้าฝ่ายแล้วด้วย”

“จำได้ด้วยนี่ว่าเมื่อก่อนเป็นยังไง แต่จะว่าไปผมก็เหมือนเดิมจริง ๆ นั่นแหละ” คุณมิ่งฟ้าในคราบของไอ้เหี้ยเฟยโคลงหัวและพูดด้วยน้ำเสียงเย็น ๆ แบบที่ตัวเองถนัด“แต่ไม่รู้ว่าคนแถวนี้จะยังเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า”

“ทานข้าวเถอะครับ”

ผมตัดบทเพราะไม่อยากพูดถึง อันที่จริงถ้าเป็นตัวเองกับมันในตอนนั้นคงไม่ได้นั่งคุยกันด้วยท่าทีสบาย ๆ อย่างนี้แน่ ไม่โกรธกันแล้วหรือไง หรือว่ามองผมเป็นแค่เด็กในสต๊อกมันคนอื่น ๆ ถึงได้ไม่คิดจะใส่ใจนัก จะพูดก็พูดเถอะ...ผมไม่ค่อยชอบท่าทางเหมือนกับว่าเราจบกันด้วยดีอย่างในตอนนี้สักเท่าไร กระนั้นก็ไม่กล้าจะเอ่ยออกมาตรง ๆ ว่ามันคิดอะไรอยู่ ผมไม่กล้าตีความหมาย ไม่กล้าบอกว่าเป็นคนที่รู้จักมันดีกว่าใคร ที่จริงแล้วลึก ๆ ก็ยอมรับตั้งแต่วันที่เดินจากมาแล้วว่าผมเองเลือกที่จะทิ้งทุกอย่างไว้ตรงนั้น ยอมรับสภาพแม้จะถูกเกลียดกันมากแค่ไหนก็ตาม


“ไม่คิดจะพูดถึงเรื่องเมื่อก่อนสักหน่อยหรือ”

น้ำเสียงนั้นเรียบเฉยและเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน ผมรู้ว่ากำลังถูกจับจ้องด้วยแววตาคมกริบราวกับจะเชือดเฉือน แต่ว่ามันก็คงไม่มีประโยชน์ถ้าจะต้องรื้อฟื้นถึงสิ่งที่มันไม่มีทางย้อนกลับ


“ไม่มีอะไรต้องพูดนี่ครับ”

“ตี๋...มึงรู้ว่ามึงทำกูผิดหวังมากแค่ไหน กูให้โอกาสมึงอีกครั้ง แค่ครั้งนี้...พูดความจริงกับกูได้ไหม”

“ผมลืมมันไปหมดแล้วล่ะครับ” ผมโกหก และสาเหตุที่ต้องโกหกเพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายผิดหวังในตัวผมมากแค่ไหน ไอ้เฟยเป็นคนเจ้าชู้ และธรรมชาติของคนเจ้าชู้จะขี้หึงไปด้วย นานเหลือเกินกว่าจะทำให้มันเชื่อใจ ยากเหลือเกินที่จะทำให้มันหยุดแค่กับผมได้ แต่สุดท้ายก็เป็นตัวเองที่ทำพัง

ถ้าแบบนั้นแล้ว...ผมจะมีหน้ากลับไปแก้ตัวกับมันอีกครั้งได้ยังไง


“อาหารเย็นหมดแล้ว ทานเถอะครับ”

ผมเหลือบตามองข้อนส้มในมืออีกฝ่าย มันถูกกำจนแน่นแต่กลับไม่มีเสียงใด ๆ หลุดออกมาจากกรอบปากสวยได้รูป ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงอาละวาดกันร้านพังไปบ้าง อย่างน้อย...ในวันนี้ก็ได้เห็นอะไรที่เปลี่ยนไปในตัวอีกฝ่าย
ซึ่งช่างเป็นเรื่องน่ายินดีที่แสนเศร้าสำหรับผมเหลือเกิน


“ถ้าลำบากใจก็จะไม่ถามอีกแล้วกัน เรื่องวันนี้ก็คิดเสียว่ามาทานข้าวกับเพื่อนเก่า คนละคนกับคุณมิ่งฟ้าหัวหน้าฝ่ายคนใหม่”

ในที่สุดผมก็เงยหน้าขึ้นสบตากับอีกฝ่าย เฟยยิ้มนิด ๆ แต่ดวงตากลับสงบนิ่งไม่ฉายแวว เขาตักของโปรดของผมใส่จานก่อนก้มหน้าลงจัดการกับอาหารของตัวเองต่อ “งงอะไรล่ะ...ยังไงเราก็ต้องร่วมงานในฐานะพนักงานบริษัทเดียวกันอยู่ดี ผมไม่อยากเป็นหัวหน้าจอมเซ้าซี้หรอกนะ ยกเว้นก็แต่คุณจะลาออกไปทำงานที่อื่น”


“คงยังไม่ใช่เร็ว ๆ นี้หรอกครับ”

“งั้นก็ดี” มิ่งฟ้ากล่าวพลางไหวไหล่ “ไม่งั้นผมมีหวังเละแหง ๆ เข้ามาไม่ทันไรมือดีของบริษัทก็ชิ่งเปลี่ยนงานก่อนใครเพื่อน”
“ผมแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออก” จงใจพูดกระทบกระเทียบให้อีกฝ่ายระลึกได้แท้ ๆ แต่น้ำเสียงที่ตอบกลับมาอย่างไม่ทุกข์ร้อนของหัวหน้ากลับทำให้ผมจุกไปทั้งอก


“คงไม่ต้องแล้วล่ะ หลังจากมื้อนี้คงไม่มีเรื่องส่วนตัวระหว่างคุณกับผมให้ลำบากใจกันอีก”

ทั้ง ๆ ที่ นั่นก็เป็นเรื่องที่ดี...
แต่ทำไมผมถึงกลับรู้สึกร้อนขึ้นมาที่กระบอกตาได้ก็ไม่รู้เหมือนกัน





วันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาแปลนบ้านพักตากอากาศของคุณปกรณ์เดินหน้าไปไม่เท่าไร ส่วนหนึ่งเพราะยากเหลือเกินที่ผมจะพยายามทำใจให้จรดจ่อกับงานตรงหน้าได้เกินสิบนาที คำพูดสั้น ๆ ที่ฟังดูควรจะยินดีที่ไม่ต้องอึดอัดกันอีกกลับทำให้ผมว้าวุ่น แม้จะเคยชินกับการใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมานานแล้วแต่กลับนึกถึงวันที่เคยมีอีกฝ่ายคลอเคลียอยู่ไม่ห่างขึ้นมาดื้อ ๆ
กาแฟดำเจ้าประจำใต้สำนักงานถูกยกดื่มขึ้นอีกครั้ง แก้วพลาสติกสำหรับใส่เครื่องดื่มร้อนดีไซน์จืดชืดเป็นสิ่งที่ถูกล้างแล้ววางไว้เต็มใต้โต๊ะทำงานรก ๆ ของผม วันดีคืนดีจะเอาไปบริจาคให้บริษัททำขยะรีไซเคิลย่านสมุทรปราการ เห็นทีวันนี้คงได้วัตถุดิบอีกโข

“กี่แก้วแล้ววะไอ้วิน” พี่วิชิตเลื่อนเก้าอี้ออกจากพาทิชั่นมามองผมแล้วถามด้วยความเป็นห่วง ผมยกนิ้วชูเป็นตัววีแสดงคำตอบก่อนยกแก้วกาแฟขึ้นซดอีกครั้ง


“นี่เพิ่งสิบโมง มึงแดกไปแล้วสองแก้ว ถามจริง เมื่อคืนทำอะไร”

“ทำงานคุณปกรณ์นี่ล่ะครับ คิดไม่ออกว่าจะเพิ่มอะไรให้ท่านพอใจ”

“ครั้งที่แล้วติงเรื่องอะไรมาล่ะ”

“อยากเพิ่มที่จอดรถครับ แต่จะขยายสวนหน้าบ้านด้วย ตรงสระน้ำนั่นก็เล็กไป”

“โอ้โฮ พื้นที่ใช่ว่าใหญ่สักสิบเอเคอร์”

“ลองหมุนแปลนดูน่าจะพอได้อยู่ครับ แต่ไม่รู้ว่าจะแก้อีกหรือเปล่า” พูดแล้วเครียด พอคิดได้ก็ต้องมาร่างแบบไปคุยใหม่ ทำแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมาจนเบื่อ “ถ้ารอบนี้ไม่ผ่านผมยกให้พี่ชิตดูต่อเลยนะ”

“เฮ้ย ข้าติดงานคุณเกวลินอยู่ว่ะ เอ็งนั่นแหละ ทำ ๆ ไปเถอะ” คู่สนทนาหัวเราะเอิ๊กอ๊ากแล้วยื่นลูกอมให้ “เมียซื้อมาฝากจากญี่ปุ่น ลูกอมรสนม ผลิตจากเกลือธรรมชาติ ลองกินดูสิ คลายเครียดดี”

“ขอบคุณครับ” ผมรับมาแล้วแกะห่อทันที รสชาติหวานจ๋อยคนละเรื่องกับกาแฟที่หมดไปเมื่อกี้ลิบลับ

“ข้าว่าไม่ไหวก็นอนพักก่อนเถอะว่ะ เช้านี้คุณมิ่งฟ้าไม่เข้า หรือถ้าเข้าเดี๋ยวจะรีบปลุก” รอบนี้พี่ชิตเอ่ยด้วยความเป็นห่วงจริง ๆ ไม่ได้หยอกเล่นเหมือนที่ผ่านมา ผมถอนหายใจยาวเหยียดมองกระดาษผืนใหญ่ตรงหน้าแล้วก้มลงเอาหัวโขกโต๊ะ


“ผมเบื่อว่ะพี่”

“เออน่า นอนพักไปก่อน พรุ่งนี้ไปคุยใช่ไหม เดี๋ยวเลิกงานแล้วไปกินหมูกระทะด้วยกันสิ คลายเครียด”

ผมพยักหน้ารับก่อนถอนหายใจซ้ำอีกครั้ง เอียงคอมองรุ่นพี่พุงพลุ้ยที่ยืดตัวออกมาจากพาทิชั่นเพื่อมองผมแล้วยกมือชูขึ้นมาห้านิ้ว “ขอผมนอนห้านาทีนะ พี่ชิตปลุกด้วย”

“เออ ได้ งีบไปเหอะ”


เสียที่ไหนล่ะ!

ผมตื่นมาอีกครั้งเพราะมีคนมายืนเคาะพาทิชั่น และคน ๆ นั้นก็ไม่ใช่ไอ้พี่วิชิตที่รับปากผมเมื่อห้านาทีก่อน ไม่ใช่สิ...ผมไมได้หลับไปห้านาทีด้วยซ้ำ แต่นับ ๆ ดูแล้วมันเป็นเวลาสองชั่วโมงกว่าเลยต่างหาก เพราะพอหันกลับไปมองคนอื่น ๆ ในแผนกก็พบแต่เพียงความว่างเปล่ากับนาฬิกาแขวนที่บอกว่าถึงเวลาพักกลางวันแล้วเท่านั้น


“หลับทั้ง ๆ ที่แก้วกาแฟก็อยู่บนโต๊ะน่ะเหรอ คุณนี่มันสุดยอดจริง ๆ”

“ขอโทษครับ พอดีเมื่อคืนนั่งทำงานดึกไปหน่อย” ผมอ้อมแอ้มตอบทั้งที่ไม่จริง ทำงานดึกนั่นเป็นผลจากการที่นอนไม่หลับอีกทีตลอดสองวันที่ผ่านมาต่างหาก ส่วนถ้าสืบไปถึงสาเหตุหลักอีกทีก็หนีไม่พ้นคนที่ยืนจังก้าสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวตรงหน้านี้ล่ะ


“ก็บอกให้พักผ่อนบ้าง มีลูกน้องขยันก็ดีอยู่หรอก แต่ถ้าตายก่อนงานเสร็จผมก็ซวยเหมือนกันนะ”

“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ” ผมพูดพลางถอนใจ “ทำงานก็สนุกดี”

“สนุกจนไม่หลับไม่นอน เชื่อเขาเลย แล้วนี่ก็ยังไม่ทานข้าวกลางวันสินะ”

ก็เห็นอยู่ว่าคนเพิ่งตื่นยังจะมาถามอะไรประสาท ๆ อยู่ได้ ผมรับคำในลำคอแล้วเก็บแก้วกาแฟพลาสติกอันใหม่ซ้อนกับอันเก่าที่ยังไม่ได้ล้าง “ไปกินด้วยกันสิ ผมแวะเอาเสื้อสูทมาไว้ที่ห้องเฉย ๆ”

“ไม่บอกให้พี่ทิพย์ซื้อขึ้นมาล่ะครับ”

“ป่านนี้ของในแคนทีนหมดแล้วล่ะมั้ง ออกไปหาอะไรกินข้างนอกเถอะ จะได้คุยเรื่องงานของคุณปกรณ์ด้วย”

ผมเหลือบตามองแผ่นกระดาษที่ถูกวางทับด้วยกล่องใส่ดินสอแล้วพยักหน้าอย่างเลี่ยงไม่ได้ ลุกขึ้นหยิบกระบอกใส่แบบเพื่อจะพกสมบัติชิ้นสำคัญไปด้วยแต่กลับถูกค้านจากอีกฝ่าย “เอาแค่สมุดโน้ตไปก็พอ คุณจดงานใส่ในนั้นอยู่แล้วไม่ใช่หรือ ผมไม่อยากให้คุณไปกางแผ่นกระดาษเทอะทะกลางร้านอาหารหรอกนะ เจอกันที่เดิม ผมจะลงไปเตรียมรถก่อน”
พูดจบหัวหน้าฝ่ายก็เดินออกไปที่หน้าลิฟต์ ทิ้งผมให้จมจ่อมกับความคิดอยู่พักใหญ่

มาไม้ไหนล่ะทีนี้...

หรือบางที อาจจะไม่มีอะไรอย่างที่คิดก็ได้



“ผมลองปรับตรงนี้เพิ่มจากของเก่าอีกหน่อย เพิ่มสวนไปตรงมุมของสระว่ายน้ำ ท่านอาจจะชอบที่มันมีสีเขียวเยอะ ๆ ตามที่บอกไว้ว่าอยากได้สวนเพิ่ม”

“มีต้นไม้ติดสระน้ำแล้วมันดูแลยาก ยิ่งเป็นบ้านพักตากอากาศที่นาน ๆ ไปทีเด็กที่บ้านคงไม่ใส่ใจเท่าไร ผมว่าตรงสระนี่ทำเหมือนเดิม แล้วเพิ่มพวกรูปปั้นที่ดูประหลาด ๆ ลงไปไม่ดีกว่าเหรอ”

“รูปปั้น?”

“คุณไม่รู้อะไร คนรวยเขาอยากได้ความโก้เก๋ที่อ่านไม่ออกเท่านั้นล่ะ ยิ่งคนไม่เคยรวยแล้วมารวยฟ้าผ่าอย่างท่านรัฐมนตรีเนี่ย ทำให้มันดูอลังการเว่อวังไปเถอะ เดี๋ยวก็พอใจ”

“มุมนี้เหรอครับ” ผมเงยหน้าขึ้นถาม วงแบบแปลนคร่าว ๆ ที่สเกตซ์ใส่สมุดโน้ตไว้ด้วยดินสอ “ใช่ หาข้อมูลเรื่องรูปปั้นที่มันดูเวอร์ ๆ ไปด้วยล่ะ พริ้นแบบแนบไปให้ท่านดูพรุ่งนี้เลย”

ผมพยักหน้า ขณะที่อีกฝ่ายยกน้ำดื่มขึ้นจิบ ภายในห้องอาหารที่แยกออกมาจากด้านนอกมีเพียงผมกับชายหนุ่มหน้าสวยที่วาดแขนด้านหนึ่งไปบนโต๊ะกว้าง จานอาหารหลักถูกบริกรยกไปเก็บแล้ว เหลือก็แต่ของหวานที่สั่งมาวางไว้พอเป็นพิธี เสียงเพลงที่เปิดคลอกับแอร์เย็น ๆ ทำให้หัวผมโล่งมากกว่าอยู่ในออฟฟิศพอสมควร อีกส่วนอาจเป็นเพราะสีหน้าจริงจังกับงานของหัวหน้าฝ่ายที่ดูจะมีความสุขเมื่อได้จับงานที่ตัวเองถนัดขึ้นมา


“เหมือนคุณจะสร้างสัมพันธ์กับลูกค้าค่อนข้างน้อยนะ ถ้าไม่ถนัดเรื่องเข้าหาคนอื่นก็น่าจะศึกษาจากอินเตอร์เน็ต คุณปกรณ์ไม่ใช่โนเนมที่ไหน ถ้าตามข่าวหน่อยจะรู้ว่าเขาชอบอะไรพรรค์นี้ งานสถาปนิกก็งานบริการ คุณต้องหัดเอาใจลูกค้าให้เป็น ไม่ใช่ว่าเก่งอย่างเดียว” มิ่งฟ้าพูดพลางดึงดินสอออกไปจากมือผม ก้มหน้าลงมาเขียนอะไรบางอย่างบนสมุด


“ตรงทางเดินนี่ก็เพิ่มลูกเล่นอะไรสักหน่อยก็ดี แต่ไม่ต้องรกมาก”

“ครับ” ผมรับคำพลางเหลือบตาขึ้นมองอีกฝ่าย แก้มขาวของไอ้เฟยสีคล้ำลงกว่าเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด แต่หน้ายังใสเหมือนเดิม ผมเส้นหนาสีดำสนิทที่ร่วงลงมาจากยางมัดผมถูกทัดขึ้นเหนือหู กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่เป็นกลิ่นกายเฉพาะตัวในแบบของผู้ชายยังคงคุ้นจมูกผมแม้ว่าจะเจือด้วยกลิ่นน้ำหอมจาง ๆ มาด้วยก็ตาม


“พรุ่งนี้ผมจะช่วยพูดให้ ถือโอกาสแนะนำตัวกับคุณปกรณ์ไปด้วยเลย”

“ครับ”

“มีอะไรสงสัยอีกหรือไง”

ผมส่ายหน้า เหยียดตัวเกร็งเมื่ออีกฝ่ายผินหน้ามาสบตาในระยะใกล้ “ไม่มีครับ”

“แล้วมองผมทำไม”

ริมฝีปากบนและล่างบดกันอย่างหาคำตอบไม่ได้ ไอ้เฟยมีเซนส์ด้านนี้ ใครมองมันอยู่รู้ตัวตลอดแต่เป็นผมเองที่หักห้ามมันไม่ได้ ผมเบือนสายตาหนี แม้ลมหายใจอีกฝ่ายจะเป่ารดอยู่ตรงหน้าก็ตาม


“คิดมากเรื่องที่ผมพูดวันนั้นเหรอ”

“เปล่าครับ”

“คุณปิดบังเก่งนะ แต่โกหกไม่เป็น ผมเคยบอกแล้วนี่” ประโยคนั้นเคยได้ยินตอนที่ทะเลาะกันในช่วงแรก ๆ ผมพยักหน้ารับแต่ก็ยังไม่สบตา “คิดว่าผมจะยอมถอยง่าย ๆ เหรอ”

ประโยคนั้นดึงดูดสายตาผมให้ยอมหันมาสบอีกฝ่ายด้วยสภาวะจำยอม ริมฝีปากรีสวยยกขึ้นในมุมที่มองดูแล้วเต็มไปด้วยเล่ห์กล ดวงตารีเล็กที่จับจ้องมายังคงฉายแววของอะไรบางอย่างที่ผมไม่สามารถตีความออกไม่ว่าจะเป็นในเชิงบวกหรือลบ ก่อนมือใหญ่จะยกขึ้นยีหัวผมเบา ๆ


“ทำไมถึงเป็นคนที่คิดมากได้ขนาดนี้นะ”

ผมเอนตัวหลบจากสัมผัสแล้วพับสมุดลง ในใจลึก ๆ ยังเข่นเขี้ยวเหมือนเคยด้วยประโยคที่ว่า 'กูคิดมากไปหรือมึงไม่คิดเลยกันแน่'



TBC

พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะไม่ให้ดราม่าค่ะ TvT จะค่อย ๆ เฉลยไปนะว่าเรื่องที่วินหรือตี๋ของคุณมิ่งฟ้าๆม่อยากพูดถึงคืออะไร แต่งไปแต่งมาแอบรู้สึกเหมือนรักเร่นิด ๆ แหละ (โฮรวว) แต่ไม่ต้องห่วง ธีมเรื่องนี้ไม่ใช่โลเลแน่นอนค่ะ กร๊ากกก
ทั้งนี้ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตาม สัก 5 - 6 ตอนน่าจะพ้นช่วงขมุกขมัวไปแล้ว (นี่ผ่านมาตอนที่สองแล้วนะตัวเอง) เอาเป็นว่าค่อย ๆ ตามกันไปเนอะ
ไว้เจอกันวันพุธค่ะ แต่พุธหน้าไม่มานะ(แหะ ๆ) ติดภารกิจนิดโหน่ย แต่เดี๋ยวสัปดาห์นี้จะต่อพี่ธันน้องปอเป็นการชดเชย เจอกันอีกทีต้นเดือนตุลานะคะ  :katai2-1:

ขอให้มีความสุขกับการอ่านค่าา
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-09-2014 08:48:12 โดย -west- »

ออฟไลน์ anntonies

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 848
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
Re: ♠When the wind blows back ♠ 02 Lie (17/09/14)
«ตอบ #57 เมื่อ17-09-2014 00:13:45 »

มึนตึงทั้งตอน

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4025
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
Re: ♠When the wind blows back ♠ 02 Lie (17/09/14)
«ตอบ #58 เมื่อ17-09-2014 00:17:09 »

พี่เฟยดูโตต่างจากตอนเรื่องคำประกาศฯมาก ทำไมมันดูเครียดๆ ฮือออ

ออฟไลน์ aloney

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 747
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-4
Re: ♠When the wind blows back ♠ 02 Lie (17/09/14)
«ตอบ #59 เมื่อ17-09-2014 00:29:32 »

นี้สิถึงจะเป็นพี่เฟย 555555+ หลงเสน่ห์พี่เฟย หลงรักพี่ตี๋ค่าา~~~ ตอนนี้เราว่าไม่อึนนะออกจะน่ารักด้วยซ้ำคือแค่เป็นพี่เฟยจริงๆแบบไม่เหมือนตอนที่แล้วก็มีความสุขค่ะ 

โฮฮฮ ต้องรออีก2อาทิตย์ -meหยิบพี่ยูขึ้นมาอ่านพลางๆ-

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด