แฟนดารา (เรื่องสั้น ตอนเดียวจบ)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: แฟนดารา (เรื่องสั้น ตอนเดียวจบ)  (อ่าน 694 ครั้ง)

ออฟไลน์ ChipieCaline

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 6
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************




Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-05-2021 18:40:54 โดย ChipieCaline »

ออฟไลน์ ChipieCaline

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 6
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เรื่องสั้น


แฟนดารา


ผมกำลังยืนหลบมุมอยู่ข้างเสาในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ใจกลางเมือง ข้างหน้าเป็นกลุ่มเด็กผู้หญิงที่กำลังรุมล้อม ใครบางคน อยู่ เสียงกรี๊ดกร๊าดที่ดังออกมาเป็นระยะๆ และกลุ่มก้อนของผู้คนที่เข้ามารวมตัวกันมากขึ้น คงเดาได้ไม่ยากว่า ใครบางคน นั้น ป๊อปปูล่าร์ขนาดไหน

ก็ไม่ได้อยากจะอวดหรืออะไรนะ แต่ไอ้ผู้ชายตัวสูงเป็นเปรต ทั้งๆที่อายุมันเพิ่งผ่านยี่สิบเอ็ดปีเต็มมาได้แค่ไม่กี่เดือน แถมยังพ่วงตำแหน่งดาราหน้าใหม่ขวัญใจมหาชน ที่ตอนนี้มือกำลังเป็นระวิงจากการถือโทรศัพท์ถ่ายเซลฟี่อยู่ท่ามกลางวงล้อมของหมู่สาวๆนั่นน่ะ  มันคือแฟนผมเอง

ใช่ครับ ผมมีแฟนเป็นดาราหน้าหล่อ ตัวสูง แถมยังมีลักยิ้มกระชากใจสาวๆ เอิ่ม รวมถึงกระชากใจผมด้วย (ก็ได้) ถ้าจะถามถึงจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ระหว่างมันกับผมน่ะหรอ ก็ไม่ได้มีอะไรซับซ้อน บ้านผมกับมันอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันแต่คนละซอย ไม่รู้ว่าผีห่าซาตานตนไหนดลใจให้มันออกมาวิ่งในซอยบ้านที่ผมอยู่ ผมกำลังจะออกไปทำงาน ก็เลยหิ้วขยะออกมาทิ้ง แล้วมันก็วิ่งผ่านมาพอดี เราหยุดสบตากันโดยมีถังขยะสีเขียวของ กทม. คั่นตรงกลาง หลังจากนั้นผมก็เจอมันออกมาวิ่งบ่อยๆ แรกๆก็สงสัยว่าฝนตกก็ยังจะออกมาวิ่ง แม่งท่าจะบ้า จนกระทั่งเดือนนึงผ่านไป จากที่มันไม่เคยหยุดทักทาย ดีหน่อยก็แค่พยักหน้ากับยิ้มให้ มาคราวนี้มันกลับหยุดครับ


"เอาขยะมาทิ้งหรอครับ?" ผมหันซ้ายหันขวา ไม่แน่ใจว่ามันพูดกับใคร แต่ที่ยืนอยู่ตรงนี้มันก็มีแค่ผมกับมันเท่านั้นนี่วะ

"ใช่ครับ" ถามอะไรแปลกๆนะไอ้นี่

"บ้านผมอยู่ซอยถัดไปนี่เอง น่าจะทำความรู้จักกันไว้ นี่เบอร์ผมครับ" จำได้ว่าผมกระพริบตาปริบๆติดๆกันหลายครั้ง รู้สึกงงงวยและสับสน ก่อนจะยื่นมือไปรับกระดาษที่มีตัวเลขสิบหลักในมืออีกฝ่ายมาอย่างงงๆ

"เบอร์คุณล่ะ"

"เอ่อ..." เอ้า ใบ้แดกซิ่ครับ พอแหงนคอขึ้นไปมอง (ครับ ต้องแหงนคอแบบมุมเสยเลยล่ะ ไม่รู้ว่ามันกินอะไรเข้าไปถึงได้โคตรพ่อโคตรแม่สูงขนาดนี้) ก็สบตาเข้ากับมันที่กำลังมองอยู่พอดี ทำเอาผมต้องรีบเบนสายตาหนี นี่มันสาตาเตือนภัยแผ่นดินไหวระดับ 10 ริกเตอร์ชัดๆ อันตรายโคตรๆ


แล้ววันนั้นก็จบลงตรงที่มันกดเบอร์ผมลงมือถือ เสร็จแล้วมันก็บอกขอบคุณแล้วก็วิ่งจากไป ครับ ง่ายๆแบบนั้นล่ะ

หลังจากนั้นมันก็ขยันโทร ส่งข้อความมาเรื่อยๆ พอรู้ตัวอีกทีก็มีแฟนเป็นดาราดาวรุ่งไปแล้วซะอย่างนั้น



"ขอโทษที่ให้รอนานนะ"  เสียงทุ้มๆของมันทำให้ผมตื่นจากภวังค์ ตอนคบกันแรกๆมันยังไม่ได้เป็นที่รู้จักเท่ากับตอนนี้ เมื่อก่อนเรายังไปไหนมาไหนได้สะดวก แต่ตอนนี้ต้องระมัดระวังตัวมากขึ้น เพราะไหนจะกลุ่มแฟนคลับที่มีมากยังกะฝูงผึ้ง และพวกปาปารัชชี่ที่ชอบแอบถ่ายนั่นอีก


"ไม่เป็นไร" ผมยิ้มให้อีกฝ่าย มันเอื้อมมือจะมาจับมือผม แต่ผมห้ามเอาไว้

"กลางห้างนะ ระวังตัวหน่อยซิ่" มันถอนหายใจ ผมรู้ว่ามันไม่พอใจ เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้วหลายครั้ง แล้วก็ได้ข้อสรุปเหมือนเดิมคือมันไม่สนว่าคนจะมองยังไง แต่ผมก็เถียงขาดใจว่าผมสน ไม่ใช่ว่าคนทั่วไปจะรับความสัมพันธ์แบบนี้ได้ อีกอย่างมันก็กำลังมีชื่อเสียง จะให้มาสะดุดเพราะผมได้ไง
 
"คิดมากตลอด" มันบ่นก่อนจะเดินดุ่มๆออกไป


หลังจากหาข้าวกินกับชอปปิ้งเล็กๆน้อยๆ ผมกับมันก็ขับรถกลับคอนโดที่ที่บ้านมันซื้อทิ้งเอาไว้ ผมก็เพิ่งจะมารู้ทีหลังว่าปกติมันไม่ค่อยได้กลับบ้าน ส่วนมากมันจะอยู่คอนโดมากกว่า เพราะใกล้มหา'ลัยที่มันเรียนอยู่

แล้วไอ้ที่กูเจอมึงวิ่งผ่านหน้าบ้านกูเป็นเดือนๆนั่นคืออะไร? นี่ผมควรจะดีใจซิ่นะ




+++++++++++++++++++++++++++++++




"พรุ่งนี้จินต์มีถ่ายเอ็มวี พีชไปกับจินต์นะ" แขนยาวที่โอบอยู่รอบเอว กับแรงกดเล็กๆที่ไหล่เพราะอีกฝ่ายเอาคางเกยลงมา  ทำให้ผมที่กำลังสาละวนอยู่กับการผัดเส้นสปาเกตตี้อยู่หน้าเตา ต้องเอี้ยวตัวไปมอง


"ช่วงนี้พี่งานยุ่ง แล้วอาทิตย์หน้าก็มีพรีเซนต์งานด้วย" อีกฝ่ายคลายมือออก ความจริงแล้วถ้าคนเราทำหน้ามุ่ยมันก็ไม่ควรจะดูดีแบบนี้ป่ะวะครับ?


"พีชก็งานยุ่งตลอดทั้งปีนั่นแหละ" ผมถอนหายใจ เดินตามไปนั่งแหมะข้างๆคนตัวสูงที่นั่งทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่บนโซฟา


"ถ่ายนานมั๊ยล่ะ" ไอ้แววตาวิ้งๆนี่มันคืออะไรกันครับ แผนที่จะทำพรีเซนต์งานคงต้องพักไปก่อนแน่


"ไม่นานๆ พี่เค้าบอกว่าไม่เกินครึ่งวัน เริ่มสิบโมง ไม่เกินบ่ายสามก็เสร็จแล้ว" อีกฝ่ายรีบตอบ ท่าทางดีใจเหมือนเด็กๆทำเอาผมต้องยิ้มตามไปด้วย



มันก็จริงที่ว่าช่วงนี้เราไม่ค่อยมีเวลาให้กันเท่าไหร่ จะพูดให้ถูกก็คือผมนี่แหละที่ไม่ค่อยมีเวลาให้มัน แปลกมั๊ยครับ แทนที่มันที่เป็นดาราดังจะไม่มีเวลาให้ผม กลับเป็นมนุษย์เดินดินกินเงินเดือนอย่างผมที่ไม่มีเวลาให้มันแทน


ไม่น่าเชื่อว่าเด็กผู้ชายอายุเท่ามันจะจัดสรรเวลาในชีวิตได้ดีขนาดนี้ แค่เรียนกับทำงานก็สูบเวลาของมันไปมากโขแล้ว แต่แปลกที่มันไม่เคยห่างผมไปไหน มันยังคงโทรหาผม เช้า กลาง วัน เย็นและก่อนนอน ส่งข้อความมาถามนู่น นี่ นั่น ทั้งวัน ผมซะอีกที่บางทีก็ไม่ได้ใส่ใจมันเท่าที่ควร




++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



เรามาถึงโลเคชั่นที่เป็นสถานที่ถ่ายเอ็มวีกันก็เกือบจะเก้าโมง  วันนี้พี่นัท ผู้จัดการของมันตามมาด้วย เนื่องจากเป็นผู้จัดการที่มีดาราดังๆในสังกัดหลายคน น้อยครั้งมากที่พี่นัทจะมาดูแลนักแสดงในสังกัดด้วยตัวเอง


"วันนี้เห็นจินต์บอกว่าพีชจะมาด้วย พี่ก็เลยตามมา ไม่งั้นคงให้นิวมาดูแทน" ผมหัวเราะ ตอนนี้ไอ้ดาราหน้าหล่อแยกออกไปแต่งตัว แต่งหน้าแล้ว ก็เลยเหลือแค่ผมกับพี่นัทนั่งกันอยู่สองคน


"จินต์ได้ยินแบบนี้คงเสียใจแย่"


"โอ๊ย อย่างมันเคยแคร์ใครที่ไหน มันแคร์แค่พีชคนเดียว" อีกฝ่ายพูดจบก็ยกน้ำมาดื่ม ผมก็แค่ยิ้มๆตอบกลับไป


"ความจริงพี่มีเรื่องอยากให้พีชช่วย" น้ำเสียงที่ออกจะเป็นการเป็นงานของอีกฝ่าย ทำให้ผมเลิกคิ้วมองอย่างสงสัย


"ให้ผมช่วย?"


พี่นัทถอนหายใจคล้ายๆกับอึดอัดใจกับสิ่งที่จะพูด ทำให้ผมเริ่มใจคอไม่ดี


"อย่าทำแบบนี้ซิ่พี่ ผมใจคอไม่ดีแล้วนะ" หรือจะมีข่าวหลุดเรื่องผมกับมัน?


"พีชจำพี่ดา ผู้จัดละครที่ติดต่อจินต์มาคราวก่อนได้มั๊ย" ผมพยักหน้า เพราะคนที่พี่นัทพูดถึงเป็นผู้จัดละครมือทอง ที่ปั้นดาราดังๆมานักต่อนักแล้ว


"นั่นแหละ พี่แกส่งบทละครเรื่องใหม่มา พี่อ่านดูแล้วก็ว่าบทมันดีเลยล่ะ จินต์เองก็ดูจะชอบด้วย"

 
"อ้าว ก็ดีแล้วนี่พี่"

 
"แต่จินต์มันไม่รับ" พี่นัทวางแก้วน้ำในมือลงบนโต๊ะ ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย


"เฮ้ย ทำไมอ่ะพี่ ในเมื่อบทมันดี แล้วจินต์ก็ดูจะชอบ"


"เพราะในบทมันต้องจูบจริงกับนางเอก จินต์มันไม่อยากจูบ มันบอกพี่ว่าปากของมันจะเก็บไว้จูบพีชแค่คนเดียว" ร้อน ตอนนี้หน้าของผมกำลังร้อนผ่าว นี่มันกล้าพูดแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นเลยหรอ นี่กะจะให้ผมอับอายจนแทรกแผ่นดินหนีเลยใช่มั๊ย?? ไอ้บ้าา ถึงแม้จะรู้สึกโล่งใจว่าไม่ใช่เรื่องที่คิดเอาไว้ก็เถอะ แต่นี่....โอ๊ยยยย กูอยากจะฆ่าาามันนนน


"ผม..." บอกตามตรงว่าตอนนี้ผมกำลังอายพี่นัทหนักมาก ยิ่งพี่แกมองผมด้วยสายตาล้อเลียนยิ่งทำให้ผมทำอะไรไม่ถูก


"จะมาขงมาเขินอะไรพี่ฮะพีช จินต์มันเล่าให้พี่ฟังหมดแหละ มันหลงพีชจะตาย มีแค่เรื่องบนเตียงแหละที่มันไม่ยอมเล่า"

 
"พี่นัท!!" อีกฝ่ายหัวเราะจนตัวโยนที่แกล้งผมได้


ผมรับปากพี่นัทว่าจะลองคุยเรื่องนี้กับมันให้ ความจริงผมไม่ได้มายด์เลยนะเรื่องที่มันต้องจูบจริงกับนางเอก เพราะผมรู้ว่ามันเป็นงาน แต่ไอ้บ้านั่นผมไม่รู้ว่ามันคิดอะไรของมัน นี่ถ้าผู้จัดเค้าส่งแต่บทที่ต้องจูบจริงกับนางเอกมาอีก มันก็จะไม่รับแล้วก็จะลาออกจากวงการเลยรึไง? ประหลาดคน


กองถ่ายเลิกตอนเกือบสามโมง หลังจากพูดธุระเสร็จพี่นัทก็ขอตัวกลับ นี่ถ้าไม่คิดจะมาคุยกับผมแกคงไม่มาจริงๆนั่นแหละ


"ไปหาอะไรกินแถวๆนี้กันมั๊ย มีร้านไอติมที่พีชชอบด้วยนะ" หลังจากบอกลาคนในกองครบแล้ว ไอ้หน้าลักยิ้มก็เดินมาหาผมที่นั่งรออยู่ไม่ไกล


"มันจะไม่ปิดหรอ วันนี้วันอาทิตย์นะ" ผมพูดพลางเก็บแลปท็อปเข้ากระเป๋า เพราะนั่งทำพรีเซนต์ไประหว่างรอมันถ่ายงาน ได้งานนิดๆหน่อยๆก็ยังดีกว่าไม่ได้เลย


"ก็เดินไปดูก่อนไง ปิดก็กลับ" ผมพยักหน้ารับง่ายๆ อีกฝ่ายเอื้อมมือมาดึงกระเป๋าแลปทอปที่อยู่ในมือผมไปถือเอาไว้ซะเอง ผมไม่อยากเรื่องมากก็เลยเดินตามมันไป

.
.
.
.

A few moment laters....


"ว้าาา .... "


ใช่ครับ ร้านปิด มันส่งสายตาละห้อยมาที่ผม ผมได้แต่ยักไหล่ตอบกลับไป เค้าก็ปิดร้านพักผ่อนกันมั่งมั๊ยล่ะ มันคะยั้นคะยอให้เดินไปดูอีกสองสามร้าน ก็ปรากฎว่าปิดเหมือนกัน มันก็เลยต้องยอมแพ้ ระหว่างทางที่เดินกลับไปที่รถ ก็เจอกับแฟนคลับของมันบ้างประปราย บ้างก็เข้ามาขอถ่ายรูป ขอลายเซนต์ ผมต้องยอมรับว่ามันเซอร์วิสแฟนคลับดีมากๆ ยิ้มแย้มแจ่มใสตลอด และดีอย่างที่แฟนคลับของมันค่อนข้างมีมารยาท พวกน้องๆจะขอใช้เวลาส่วนตัวของมันแค่ไม่นาน แล้วก็จะปล่อยมันออกมา อาจจะด้วยตัวมันกับกลุ่มแฟนๆอายุไม่ได้ต่างกันมากด้วยมั้ง ก็เลยเก็ทกันง่าย



"พี่นัทบอกว่าพี่ดาส่งบทละครเรื่องไหมมาหรอ?" ตอนนี้เรานั่งกันอยู่ในรถ โดยมีมันเป็นคนขับ มันหันมามองหน้าผมแวบนึงแล้วก็หันกลับไปมองถนน


"ใช่ แต่จินต์ไม่รับ" มันตบไฟเลี้ยวเข้าถนนใหญ่ โชคดีที่วันนี้เป็นวันอาทิตย์ รถก็เลยไม่เยอะ


"พี่นัทบอกพี่แล้ว แต่พี่ว่าจินต์น่าจะลองคิดดูใหม่นะ บทก็ดีไม่ใช่หรอ" อีกฝ่ายแตะเบรกเพราะติดสัญญาณไฟแดง


"จินต์คิดดีแล้ว"

 
"แต่... อื้ออ" ผมตกใจที่จู่ๆอีกฝ่ายประกบริมฝีปากลงมาเร็วๆแล้วก็ผละจากไป ประจวบกับสัญญาณไฟเขียวที่กระพริบขึ้นพอดี


มือหนาข้างนึงเอื้อมมาจับศรีษะของผม แล้วก็กลับไปจับพวงมาลัยต่อ เป็นอันจบบทสนทนาเรื่องนี้ไปโดยปริยาย

ขอโทษนะครับพี่นัท ผมช่วยไม่ได้จริงๆ








++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



ไม่รู้ว่าเพราะพี่ดาอยากได้มันไปร่วมงานจริงๆหรือถูกเล่ห์กลมนต์ดำของพี่นัทเป่าหูกันแน่  เพราะจากบทที่เคยต้องจูบจริงก็ถูกปรับให้ใช้แค่มุมกล้องแทน วันนี้พอถ่ายซีนสุดท้ายเสร็จก็ปิดกล้องพอดี แว่วๆมาว่าอีกสองเดือนก็จะลงจอแล้ว ไวดีเหมือนกัน



ผมล็อครถและหอบหิ้วบรรดากระดาษเขียนแบบต่างๆมาไว้เต็มอ้อมแขน อีกมือก็ยกกระเป๋าแลปทอปขึ้นมาสะพายไว้ที่ไหล่ ช่วงใกล้สิ้นปีแบบนี้งานของผมที่ปกติก็ยุ่งอยู่แล้ว ยิ่งยุ่งหนักเข้าไปอีก ความจริงวันนี้ผมกะจะกลับไปทำงานต่อที่บ้าน แต่มีไอ้เด็กเอาแต่ใจที่งอนตุ๊บป่องเป็นยุงก้นลาย ส่งข้อความมาตัดพ้อความยาวสี่กระดาษเอสี่ ว่าผมเอาแต่ทำงาน ไม่สนใจมัน ถ้าวันนี้ผมไม่มานอนกับมันที่คอนโด มันจะตามไปนั่งเฝ้าผมที่ทำงาน แล้วผมเลือกอะไรได้หรอ?



พอแตะคีย์การ์ดลงไปประตูก็เปิด ปรากฎว่ามันยังไม่กลับ เพราะมันเองก็ใกล้จะขึ้นปีสี่ งานก็เยอะเป็นธรรมดา ผมวางของกองๆลงบนโต๊ะหน้าทีวี ก่อนจะเข้าไปล้างหน้าล้างตาเพื่อขับไล่ความเมื่อยล้า



มองหน้าตัวเองในกระจกก็หลุดขำออกมาไม่ได้ นี่หรอแฟนดาราดัง?ไอ้ตี๋หน้าจืดแว่นหนาเตอะเนี่ยนะ? มันก็ไม่ใช่ว่าผมจะขี้เหร่หรืออะไรแบบนั้นหรอกนะ ผมก็หน้าตาปกตินี่แหละ แต่ไม่รู้ซิ่นะ พอเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับมันหรือกลุ่มเพื่อนๆของมัน ผู้ชายวัยเลยเบญจเพศมาไม่กี่ปีอย่างผม ก็อดจะสงสัยไม่ได้ว่าผมมีดีอะไรให้มันมาชอบ ถ้ามันชอบแนวขาว ตี๋ ตัวเล็กๆ ผมว่ามันก็หาได้ไม่ยาก เพื่อนในมหา'ลัยมันก็เยอะแยะ มันจะไม่มีที่ตรงสเป็คมันเลยงั้นหรอ



"หนูยอมเป็นชู้นะ ถ้าพี่พีชเล่นด้วย"  นิว ผู้ช่วยมือดีของพี่นัทเคยพูดเอาไว้ ตอนที่เรานั่งดื่มกัน ผมหลุดขำพรืด พี่นัทหัวเราะก๊าก และจินต์ที่มองนิวตาเขียวปั้ด

"พี่พีชนี่แหละสเป็คหนูเลย หนูอยากมีแฟนที่หนูสามารถปกป้องดูแลได้" นิวยังคงพูดต่อโดยไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง เพราะจู่ๆ ผมหน้าม้าที่นิวบรรจงจัดทรงมาอย่างดีก็ถูกมือดีใช้มือขยี้จนเละไม่เป็นทรง


"ไอ้จินนนนนต์!!!"  สองคนวิ่งไล่กันไปมาเหมือนเด็ก พอคิดถึงภาพวันนั้นแล้วผมก็หลุดหัวเราะออกมาเบาๆ


ทำไมมาแอบอยู่ในห้องน้ำ ไม่ได้ยินเสียงจินต์หรอ?" เออ สงสัยจะคิดอะไรเพลินไปหน่อย ถึงไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงเปิดประตู


แฟนเด็กหน้าหล่อของผมอยู่ในชุดนักศึกษา เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวกับกางเกงยีนส์พอดีตัวสีซีด ไม่เจอกันแค่ไม่กี่วัน ทำไมมันถึงได้ดูขึ้นมากขนาดนี้วะ ไหนจะไอ้ผมแสกกลางมีลอนนิดๆทรงโอปป้านั่นอีก ดาเมจแรงไปแล้ว

ผมก้าวออกจากห้องน้ำ ก่อนจะถูกอีกฝ่ายรวบตัวไปกอด

"นี่จินต์รีบทำรายงานเร็วที่สุดในชีวิตเลยนะ" คนตัวสูงโน้มตัวลงมา ก่อนที่ริมฝีปากได้รูปจะประกบลงมาที่ริมฝีปากของผม


จินต์จูบเก่ง จนบางทีผมก็แอบสงสัยว่าอายุแค่นี้มีประสบการณ์โชกโชนแบบนี้ได้ยังไง


มือหนาค่อยๆประคองผมลงบนเตียง นานแล้วที่เราไม่ได้มีอะไรกัน เพราะตารางชีวิตที่ยุ่งเหยิงกันทั้งคู่ เมื่อริมฝีปากของผมถูกครอบครอง ก็ดูเหมือนว่าพายุจะเริ่มตั้งเค้าแล้ว ระหว่างนี้ชาวประมงควรงดออกจากฝั่งนะครับ เพราะคลื่นลมทะเลจะแรงมากกก









++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



"วันศุกร์หน้ามีเลี้ยงปิดกล้อง พีชต้องไปนะ" ตอนนี้ไอ้หน้าหล่อนอนตะแคงมีผ้าห่มปิดท่อนล่างเอาไว้แบบหมิ่นเหม่ หันหน้ามาทางผมที่กำลังนั่งทำงานอยู่ 

คุณคงคิดว่าหลังพายุสงบ พระเอก นาง(?)เอก คงต้องนอนกอดกันตัวกลม และหลับไปในอ้อมกอดของกันและกันซิ่นะครับ เมื่อก่อนน่ะใช่ แต่ตอนนี้งานผมล้นมือมากมาย มีโอกาสตอนไหนก็ต้องรีบทำให้เสร็จไว้ก่อน


"เดี๋ยวพี่บอกอีกที" ผมบอกก่อนจะหันไปมองอีกฝ่าย ทำหน้าบูดเป็นตูดลิงอีกแล้ว ผมก็เลยต้องละมือจากแบบที่กำลังเขียนอยู่ ไปนั่งลงบนเตียงข้างๆมัน


"โอเคๆ พี่ไป แต่ไม่รับปากนะว่าจะไปถึงกี่โมง" มันกดจูบหนักๆลงที่ปากผม แล้วก็กระโดดผลุงลงจากเตียง ได้ยินเสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีดังลอดออกมาจากห้องอาบน้ำ ถือเป็นการการันตีว่าผมตัดสินใจถูกที่จะไปงานเลี้ยงปิดกล้องกับมัน


(ต่อด้านล่างค่ะ)





« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-05-2021 18:48:14 โดย ChipieCaline »

ออฟไลน์ ChipieCaline

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 6
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
กว่าที่ผมจะฝ่ารถติดมาถึงร้านที่นัดกันเอาไว้ก็ปาเข้าไปเกือบจะสามทุ่ม พอล็อครถเสร็จก็พอดีกับที่มันเดินออกมา เราเดินเข้าไปในร้านด้วยกัน ด้วยความที่หลายคนก็เริ่มกรึ่มๆกันแล้ว การมาของผมก็เลยไม่ได้เป็นจุดสนใจเท่าไหร่ พอส่งผมที่โต๊ะเสร็จ จินต์ก็เดินไปหานักแสดงรุ่นพี่ที่สนิทเพราะได้ร่วมงานกันบ่อยๆ


"พี่พีชชชชช/พี่พีชชชช"  นิวผู้ช่วยพี่นัทกับจ๋าเมคอัพประสานเสียงกันเรียกชื่อผม ทั้งสองคนนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ถัดไปเป็นพี่ดาผู้จัดกับพี่นัท ผมยกมือไหว้ผู้อาวุโสกว่า ทั้งคู่ยิ้มรับแล้วก็หันไปคุยงานกันต่อ


"คิดถึงพี่พีชจังเลยค่ะ" จ๋าชะโงกหน้ามาหา


"แต่นิวคิดถึงพี่พีชมากกกว่าาาาา" ผมส่ายหน้ากับความติ๊งต๊องของทั้งสองสาว เราถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกันตามประสา ไม่นานไอ้หน้าหล่อก็เดินมานั่งข้างๆ


"โทษทีนะพีช คุยเรื่องเกมส์กับพี่หมอกเพลินไปหน่อย"

 
"แกรีบมาทำไมเนี่ยจินต์ พวกชั้นกำลังเต๊าะพี่พีชกันสนุกเลย" นิวว่าพลางมองค้อนประหลับประเหลือก


"เต๊าะแฟนชาวบ้าน มันบา...โอ๊ย พีชเหยียบเท้าจินต์ทำไม"  ถึงเราจะไม่ได้ปิดบังแต่ผมก็ไม่ชอบให้มันเรียกผมว่าแฟนต่อหน้าคนอื่นนะ


พอใกล้จะเที่ยงคืนพี่ดาผู้จัดก็ขึ้นไปกล่าวขอบคุณทีมงานและนักแสดงบนเวที มีการมอบรางวัลเพื่อเป็นขวัญและกำลังใจให้กับทีมงาน ถัดมาก็เป็นคู่พระ-นาง ซึ่งก็คือไอ้หน้าหล่อของผมกับน้องนาว นางเอกดาวรุ่งหน้าใหม่ที่ฝีมือการแสดงไม่ธรรมดา ผมว่าอนาคตนาวน่าจะไปได้ไกล


นาวกล่าวขอบคุณพี่ดา ทีมงาน และพระเอกของเรื่องที่ช่วยซัพพอร์ตกันมาตลอด แล้วก็ส่งไมค์ให้จินต์เป็นคนพูดต่อ



ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่า ที่จู่ๆเสียงอึกทึกรอบๆข้างก็พลันเงียบลงทันทีที่ไมค์อยู่ในมือของมัน แล้วอะไรคือการที่ทุกคนพร้อมใจกันลุกออกจากโต๊ะ แล้วเหลือผมนั่งหัวโด่เด่อยู่คนเดียววะครับ??




"พีช..." ผมสะดุ้งเมื่อเสียงทุ้มที่คุ้นหูดังออกมาจากไมโครโฟน ผมอยากจะกราบกรานทุกสรรพสิ่งบนโลกนี้ให้อะไรก็ตามทำให้ไอ้ไมโครโฟนที่มันถืออยู่ไม่ทำงานทีเถอะ!!!


ผมค่อยๆลุกขึ้นยืนช้าๆ หัวใจที่ปกติเต้นเป็นจังหวะวอลท์ ตอนนี้จังหวะแซมบ้ายังต้องชิดซ้าย มันเต้นแรงราวกับจะปะทุออกมาจากอก นี่มันคิดจะทำอะไรของมันกันแน่?



"จากวันแรกที่เราคบกัน จนกระทั่งถึงวันนี้ ไม่มีวันไหนซักวันที่จินต์ไม่มีความสุข..."


 ผมค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายแบบเต็มตา ด้วยความที่ระยะระหว่างโต๊ะอาหารกับเวทีไม่ได้ห่างกันเท่าไหร่ ทำให้ผมมองเห็นสิ่งที่สะท้อนอยู่ในดวงตาคู่สวยของมันได้


"ที่จินต์ตัดสินใจจะพูดถึงความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ต่อหน้าทุกคน เป็นเพราะว่าจินต์อยากให้ทุกคนได้รู้ ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังความสุขของทุกๆวันในชีวิตของจินต์... ก็คือพีช" เสียงเฮโล กับเสียงเป่าปากวี้ดวิ้ว ดังขึ้นทันที่ที่มันพูดจบ

 
ทุกคนครับ ตอนนี้ผมอายมากเลย ใครก็ได้พาผมออกไปจากที่นี่ที!! แต่คำขอของผมไม่เป็นผล เพราะเสียงของมันยังคงดังออกมาจากลำโพงที่ดูท่าว่าจะถูกปรับให้ดังขึ้นจากปกติ เพื่อออออ?


"จินต์อยากให้ทุกคนได้รู้ว่าพีชสำคัญมากแค่ไหนสำหรับจินต์ แล้วจินต์ก็เชื่อว่าทุกคนจะคอยเป็นกำลังใจให้เราทั้งคู่ เพราะฉนั้น..." มันเว้นวรรคไปนิดนึง ก่อนจะส่งยิ้มมาให้ผม



"ทุกคนครับ.. นี่พีช... แฟนของผม"



จู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมา ผมไม่เคยอยากปิดบัง มีหลายครั้งเลยด้วยซ้ำที่อยากแสดงให้หลายๆคนเห็นว่าจินต์เป็นแฟนผม แต่ผมก็ไม่กล้า ผมกลัวว่าถ้าทำแบบนั้นแล้วจะส่งผลกระทบกับงานของจินต์ ผมเลือกที่จะเพิกเฉยต่อความรู้สึกของจินต์ เพียงเพราะผมอยากจะปกป้องไอ้หน้าหล่อของผมเท่านั้น


ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่มันเดินมาหยุดตรงหน้า มันใช้นิ้วหัวแม่โป้งค่อยๆเกลี่ยน้ำตาที่ทำไมวันนี้แม่งไหลไม่หยุดก็ไม่รู้


"จินต์ขอโทษนะ..."  อีกฝ่ายรั้งตัวผมเข้าไปกอด


"บ้า ทำอะไรไม่คิด เดี๋ยวข่าวออกไปจะทำยังไง" ผมพูดอู้อี้อยู่กับอกของมัน


"ก็เพราะว่าอยากให้เป็นข่าวนี่แหละ ถึงได้เลือกวันนี้"  มันค่อยๆผลักผมออกจากอก แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปที่ผมไม่รู้ว่ามาจากไหนมากมายนักสาดมาที่เราทั้งคู่ จนนึกว่าเรากำลังอยู่ในภาพยนตร์โรแมนติคของอเมริกาเรื่องไหนซักเรื่องนึง  ไหนจะนักแสดงและทีมงานที่พากันยกกล้องมือถือมาถ่ายนั่นอีก



"พรุ่งนี้พีชเตรียมตัวเป็นข่าวได้เลย เป็นแฟนดาราดังก็แบบนี้ล่ะนะ"


เสียงหัวเราะของเราดังขึ้นเบาๆ พร้อมๆกับมือที่จับกันแน่นขึ้น...




.......The End.......


ฝากเรื่องสั้นเรื่องแรกของเราไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของทุกคนด้วยนะคะ  :hao5:


Love...ChipieCaline


ออฟไลน์ Aidarlife

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
    • สมัครแทงบอล
ชอบมากเรื่องนี้เขียนได้ดีเลยครับ

ออฟไลน์ Sykes

  • ♥ Hope Heals the Heart ♥
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 27
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
  :-[ เรื่องน่ารักเลยค่ะ ❤️❤️❤️

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
น่ารักมาก....กกกกกกกกกกกก     :กอด1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด