❤Cafe to be loved รอคุณ...มารักกัน❤ บทที่ 23 [09-01-22]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ❤Cafe to be loved รอคุณ...มารักกัน❤ บทที่ 23 [09-01-22]  (อ่าน 8480 ครั้ง)

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7593
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-8
happy new year น้าา

น้องอ่อยสุดดด

ออฟไลน์ janeta

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +74/-2
บทที่ 23



“อึก” เซนสะดุ้งตื่นพร้อมกับความเหนียวเหนอะที่ช่วงล่าง แม้ในความฝันจะร้อนแรงมากแค่ไหนแต่ก็เป็นเพียงแค่ฝันตื่นหนึ่งเท่านั้น เขาถอนหายใจแล้วก้าวลงจากเตียง เปลี่ยนผ้าปูที่นอนและผ้าห่ม จากนั้นก็เข้าไปอาบน้ำเตรียมตัวไปทำงาน

ใบหน้าแดงก่ำยังติดอยู่ในห้วงความคิด ไม่รู้ว่าพอเจอหน้าซีลแล้ว...เขาควรทำตัวยังไงดี

ก๊อกๆ

“เมี๊ยว~”

เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับเสียงเรียกของลูเซีย ดูท่าว่าเจ้าตัวน้อยคงหิวแล้ว เซนที่เพิ่งสวมกางเกงเสร็จจึงรีบเดินไปเปิดประตู

“ไงลูเซียหิวแล้วเหรอ” เซนยื่นมือไปลูบหัวแมวน้อย จากนั้นก็ทักทายซีลที่อุ้มลูเซียไว้โดยไม่หันไปสบตา “อรุณสวัสดิ์ครับ”

“เอ่อ...ครับ” ซีลหลุบตาลง ไม่ชินที่จู่ๆ พี่เซนก็เปลือยท่อนบนออกมาต้อนรับเขาแบบนี้

“หืม” เซนหันกลับมา เห็นอีกฝ่ายหน้าแดงๆ ก็เข้าใจผิดไปว่าซีลป่วยจึงแนบหลังมือบนหน้าผากอีกฝ่าย “รู้สึกไม่สบายหรือเปล่า วันนี้ไม่ต้องไปช่วยงานที่ร้านก็ได้นะ”

“เอ่อ...เปล่าครับ” ซีลเงยหน้าขึ้น จ้องแผ่นอกของคนตรงหน้าจากนั้นก็หันไปมองโซนอาหารแมวในห้องอย่างแนบเนียน “ลูเซียคงหิวแล้ว ผมพาเขาไปกินอาหารแมวก่อนนะ”

เห็นท่าทีเลิ่กลั่กของคนรักที่ลอบมองเขาแล้วจู่ก็พุ่งเข้าห้องไป เซนก็เริ่มเอะใจ พอก้มลงเห็นแผ่นอกเปลือยของตนก็เข้าใจเรื่องทั้งหมด

“แค่นี้ก็หน้าแดงแล้วเหรอ หึๆ” เซนยิ้มมุมปากแล้วปิดประตู เดินไปหาร่างสูงโปร่งที่นั่งเทอาหารใส่ชาม ขณะที่แมวน้อยนั่งอยู่ข้างๆ แกว่งหางไปมา เฝ้ารออาหารอย่างเรียบร้อย

“ทานได้ครับลูเซีย” สิ้นคำนั้น เจ้าเหมียวก็ก้มลงกินอาหารทันที ส่วนซีลที่เทน้ำเติมใส่ชามข้างๆ เรียบร้อยก็ลุกขึ้นยืน

“เฮือก! พี่เซน ทำอะไรครับ”

อ้อมกอดที่มาโดยไม่รู้ตัวทำเอาซีลสะดุ้งสุดตัว อีกทั้งสัมผัสเย็นๆ และกลิ่นหอมอ่อนๆ จากคนเพิ่งอาบน้ำก็ทำเอาใบหน้าของเขาร้อนฉ่า พี่เซนจะแกล้งอะไรเขาอีก!!

เซนวางคางบนไหล่ของคนรักพลางถูแก้มเย็นๆ ของตนเข้ากับแก้มของอีกฝ่าย “แค่อยากกอดซีลเท่านั้นเอง กอดไม่ได้เหรอครับ”

“เอ่อ...ก็ไม่ใช่แบบนั้นครับ”

“ไม่ใช่แบบนั้น? แปลว่ากอดได้สินะ” เซนกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นพลางกระซิบถามเสียงเบา “แล้วจูบล่ะ”

ซีลชะงักแล้วหันไปหาคนพูด เผื่อว่าพี่เซนจะแค่หยอกเล่นเขาเท่านั้น แต่เมื่อสบตาอีกฝ่ายซีลก็พ่ายแพ้อย่างง่ายดาย ได้แต่หลับตารับสัมผัสที่คนรักมอบให้ด้วยความเต็มใจ

ทั้งคู่จูบกันอยู่นาน จนกระทั่งนาฬิกาแจ้งเตือนของเซนดังขึ้น

“ดูเหมือนพี่จะพลาดทำมื้อเช้าของเราแล้ว” เซนจูบเบาๆ ส่งท้ายก่อนจะผละออกด้วยใบหน้าเสียดาย หากไม่ใช่เพราะงานของเขาแล้วล่ะก็...

“ไม่เป็นไรครับ พี่เซนไปใส่เสื้อเถอะ” ซีลรีบดันหลังคนรักไปแต่งตัว

“เมี๊ยว”

“ว่าไงครับลูเซีย” ซีลย่อตัวลงไปอุ้มเจ้าแมวน้อย จากนั้นก็จูบหน้าผากลูเซียด้วยความเอ็นดู “อิ่มไหมครับ”

“เมี๊ยว” ลูเซียร้องเบาๆ ก่อนจะกระโจนเข้ามาในอ้อมแขนของซีลพลางถูไถหัวตัวเองเข้ากับอกอุ่น

“ขี้อ้อนนะเรา อยากได้อะไรครับ ซีลจะซื้อให้ลูเซียหมดเลย”

“...” เจ้าแมวน้อยเงยหน้าขึ้นสบตาเขาแล้วจ้องอย่างนั้นนานอยู่ทีเดียว

จนกระทั่งเซนแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก้าวออกมา เห็นหนึ่งคนหนึ่งแมวจ้องกันด้วยความรักก็อดแทรกกลางระหว่างทั้งคู่ไม่ได้

จุ๊บ

“นี่คนของฉัน ไม่ใช่ของนาย” เซนกล่าวกับแมวน้อยหลังจากขโมยจุ๊บแก้มคนรักไปหนึ่งที

“พี่เซน...” ซีลถอนหายใจกับความขี้หวงแบบเด็กๆ ของคนรัก กระทั่งแมวตัวเองยังอิจฉา ถ้ารู้ว่าพรุ่งนี้เขามีนัดกับเพื่อนสมัยเรียน ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะตามหวงด้วยหรือเปล่า

คงไม่หรอกมั้ง...



................................

“น้องซีล~” แจนรีบเดินเข้ามาหาซีลทันที พลางสำรวจไปทั่วราวกับหาร่องรอยอะไรบางอย่าง “เมื่อคืนหลับสบายไหมคะ”

“หืม...” ซีลพยักหน้ารับอย่างงงๆ “หลับสบายดีครับ”

“อ้อ...งั้นเหรอ” เธอหันไปส่งสายตาให้เพื่อนที่อยู่ข้างๆ ตามที่ตกลงกันไว้

ไลท์ส่ายหน้าอย่างเอือมระอาแล้วเริ่มปรึกษาเจ้านายเกี่ยวกับเมนูใหม่ที่เหมาะกับฤดูกาลนี้ พลางชวนกันไปดูวัตถุดิบที่พอจะนำมาทำเมนูแนะนำได้

คล้อยหลังสองหนุ่มเดินเข้าไปในร้านแจนก็รีบรั้งแขนซีลไว้ทันที “น้องซีล...โอเคจริงๆ ใช่ไหมคะ ถ้าไม่ไหวยังไงบอกพี่ได้เลยนะ”

“ผมเหรอ...” ซีลขมวดคิ้ว “ผมไม่เป็นอะไรนะครับ หรือว่าพี่แจนทานขนมเมื่อคืนแล้วรู้สึกไม่สบาย ถ้าอย่างนั้นขอลาไหมครับ เดี๋ยวผมช่วยพูดกับพี่เซนให้”

“เอ๊ะ...เอ่อ ไม่จ้ะ พี่ไม่เป็นไร” ดูจากสีหน้าท่าทางของซีลแล้วแจนก็ผ่อนลมหายใจเบาๆ ดูเหมือนจะไม่มีเรื่องรุนแรงเกิดขึ้น

เห็นบอสเธอดูนิ่งๆ เงียบๆ ไม่รู้ว่ากับเรื่องแบบนั้น...บอสจะคุมตัวเองไหวหรือเปล่า น้องเซนก็ดูน่ารักแบบนี้ ถ้าได้เป็นแฟนกัน เธอก็คงอดใจไม่ไหวหรอก

“อ้อ จริงสิ พรุ่งนี้ซีลมีแพลนว่ายังไงบ้าง อยากให้พวกพี่สองคนช่วยเตรียมอะไรไหม”

“เตรียม? เตรียมอะไรเหรอครับ”

“เอ๊ะ หรือว่าพี่จำวันผิด” แจนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเข้าไลน์ตน จากนั้นกดดูข้อความที่แจ้งเตือนล่วงหน้า “ก็ไม่ผิดนะ พรุ่งนี้วันเกิดบอส...”

ซีลชะงักไปเมื่อได้รู้เรื่องที่ยังไม่เคยรู้มาก่อน “พรุ่งนี้วันเกิดพี่เซนเหรอครับ!”

“ใช่จ้ะ เอ๊ะ...หรือว่าบอสไม่เคยบอสน้องซีล อืม...แต่ก็ไม่น่าแปลกใจ พี่สองคนก็เพิ่งรู้จากแจ้งเตือนล่วงหน้าเหมือนกัน”

ว่าแล้วซีลก็กดดูแจ้งเตือนของตนบ้าง

อ่า...มีแจ้งเตือนล่วงหน้าจริงๆ ด้วยสิ ด้านบนเป็นวันเกิดพี่เซน ส่วนด้านล่าง...เป็นวันเกิดเพื่อนของเขาเอง

อะไรจะบังเอิญแบบนี้…

ติ้ง!

แจ้งเตือนข้อความดังขึ้น

‘ซีล พรุ่งอย่าลืมนัดของเรานะ!’

นั่นสิ...พรุ่งนี้เขามีนัดกับเพื่อน และเป็นนัดหมายที่แพลนไว้ล่วงหน้าตั้งหกเดือน แต่พรุ่งนี้วันเกิดพี่เซน แล้วเขาควร...ทำอย่างไรดีล่ะ

เมื่อคิดไม่ออกซีลจึงตัดสินใจโทรหาเพื่อนสนิทเพื่อปรึกษาเผื่อว่าจะได้คำตอบที่ลงตัว

(แล้วบอกคุณเชฟของนายหรือยังว่าพรุ่งนี้มีนัดกับเพื่อนเก่า)

“ยังไม่ได้บอก...” ซีลถอนหายใจพลางมองแผ่นหลังของคุณเชฟที่กำลังตกแต่งขนมอยู่ในครัว “ฉันเพิ่งรู้ว่าพรุ่งนี้วันเกิดพี่เซน แต่กับริช...เฮ้อ เรานัดกันมาตั้งครึ่งปี นายก็รู้ อีกสองวันริชจะไปเรียนต่อเมืองนอก และพรุ่งนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่จะได้เจอกันแล้ว”

(ไม่เห็นจะยาก นายก็ยกครึ่งวันเช้าให้เพื่อนไป ส่วนครึ่งบ่ายถึงเที่ยงคืนก็สุขสันต์วันเกิดพี่เซนไง หรือจะทำเป็นเซอร์ไพร์ซไหม ทำเป็นไม่รู้ว่าพรุ่งนี้วันเกิดพี่เซน แล้วก็แกล้งว่ามีนัดกับเพื่อนไป)

“แต่ฉันไม่อยากทำให้พี่เซนรู้สึกไม่ดี”

(งั้นนายก็บอกเขาไปสิว่าพรุ่งนี้มีนัดกับเพื่อนคนสำคัญ ไม่เจอกันพรุ่งนี้ก็ไม่รู้จะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่)

“อืม...”




ครืดๆ

เห็นเบอร์คุ้นเคยบนหน้าจอ เซนก็วางไม้พายปาดขนมแล้วกดรับโทรศัพท์ “ว่าไง”

(เซน วันนี้นายต้องมาให้ได้นะ! ฉันอุตส่าห์โม้ไปทั่วว่าตำนานของรุ่นจะมา!!)

“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ไป ฉันไม่ชอบงานพวกนี้ นายก็รู้” พูดจบเซนก็เปิดลำโพงแล้ววางโทรศัพท์ไว้ข้างๆ จากนั้นก็เริ่มปาดหน้าขนม “ฉันทำงานอยู่ ถ้าไม่มีเรื่องอะไรฉันวางสายละนะ”

(เดี๋ยวๆ ขอร้องล่ะเพื่อน คนที่ฉันชอบจะมาคืนนี้ เขาอุตส่าห์มาเพราะรู้ว่าจะได้เจอนายนะ เธออยากขอคำแนะนำเรื่องทำขนมหน่อย แค่นิดเดียวเอง ถ้าเธอมาแล้วไม่เจอนาย ฉันจะทำยังไงล่ะ)

“ก็บอกไปว่าฉันติดธุระกะทันหันไปไม่ได้แล้วก็เท่านั้น”

(เซน...) เสียงปลายสายฟังดูหงอยเหงาจนน่าสงสาร

“ฉันมีแฟนแล้ว และฉันอยากอยู่กับเขามากกว่าไปสังสรรค์กับคนที่ฉันไม่รู้จัก”

(นายมีแฟน!! เอาล่ะ พาแฟนมาด้วยเลย ถือว่าเลี้ยงเปิดตัวและต้อนรับคนงามที่ฝ่ากำแพงน้ำแข็งของนายได้)

“ไม่เอา ฉันหวง” เซนตัดบทด้วยความเย็นชา เขาไม่คิดจะให้คนแปลกหน้ามาทำความรู้จักกับคนของเขา และยิ่งไม่อยากให้ซีลไปยิ้มไปหัวเราะให้ใครด้วย

(โห่ อะไรวะ พวกเราไม่ได้คิดจะแย่งแฟนนายซะหน่อย...ไม่งั้นนายก็มาคนเดียว)

“ไม่ไป”

(เซน...นะ แค่ครั้งเดียวแล้วฉันจะไม่รบกวนนายเลย ไม่งั้นฉันพาเพื่อนบุกไปร้านนายแน่ คราวนี้ก็รู้กันให้หมดเลยว่าคุณเชฟสุดหล่ออยู่ที่ไหน ร้านนายได้แตกแน่)

“ขู่ฉันเหรอ” เซนหรี่ตาลงอย่างมาดร้าย จากนั้นก็วางไม้พายลงแล้วหยิบโทรศัพท์มาแนบหู “ก็ได้ แค่ครั้งเดียวเท่านั้น ฉันจะอยู่ที่นั่นแค่สิบนาที ไม่เกินไปกว่านั้น”

(นี่แหละเพื่อนแท้ของฉัน!! ขอบใจมาก)

เซนกดวางวางสายแล้วผ่อนลมหายใจออกมายาวๆ เขาไม่กลัวหรอกความวุ่นวายอะไรนั่น เพียงแต่ไม่อยากคนพวกนั้นเจอซีลต่างหาก

“พี่เซน...”

เสียงเรียกดังมาจากด้านหลัง เซนหันไปหาคนรักแล้วส่งยิ้มอบอุ่นให้ “หิวเหรอ เดี๋ยวพี่ทำขนมให้กินไหม”

“ผมยังไม่หิวครับ” ซีลหลุบตาลงพลางบีบนิ้วตัวเองอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร

เซนเห็นท่าทีของคนรักก็วางมือจากงานที่ทำอยู่แล้วก้าวเข้าไปหาซีล ยื่นมือข้างหนึ่งไปกุมมืออีกฝ่ายไว้ “มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ หรือไม่สบายใจอะไร”

“คือว่า...พรุ่งนี้ผมนัดกับเพื่อนไว้น่ะครับ พี่เซน...ไม่โกรธผมใช่ไหม”

เซนเลิกคิ้วอย่างงงๆ “ซีลมีนัดกับเพื่อนแล้วทำไมพี่ต้องโกรธด้วยล่ะ”

เห็นอีกฝ่ายราวกับลืมไปแล้วว่าพรุ่งนี้เป็นวันเกิดตัวเอง ซีลจึงเงียบไว้ไม่ได้เอ่ยเฉลยแต่อย่างใด พี่เซนจำไม่ได้ก็ดี เขาจะได้เตรียมเซอร์ไพร์ซไว้ให้อีกฝ่าย

“พรุ่งนี้วันหยุด ผมก็ไม่อยู่ พี่เซนอาจจะเหงาไงครับ” ซีล

“หึๆ ก็อาจจะเหงาบ้าง แต่เดี๋ยวซีลก็กลับมาแล้วนี่ครับ” เซนลูบแก้มซีล ยิ่งรู้สึกรักใคร่อีกฝ่ายมากขึ้นกว่าเดิม แค่จะออกไปพบเพื่อนยังกลัวว่าเขาจะเหงา แล้วจะไม่ให้เขาตกหลุมรักซ้ำๆ ได้ยังไง

ว่าแล้วเซนก็ไม่คิดห้ามใจตัวเอง โน้มตัวลงไปจูบคนรัก มือข้างหนึ่งก็โอบเอวอีกฝ่ายเข้าหา ส่วนอีกข้างบีบนวดต้นคอซีลให้ผ่อนคลายลง จากนั้นก็ขบเม้ม ดูดดึง หยอกล้อกับริมฝีปากน่ารักของเจ้าตัวที่ไม่ว่าเขาต้องการอะไรก็พร้อมมอบให้ทุกอย่าง

“อ้าปากครับ”

ซีลตกอยู่ในอารมณ์วาบหวามเผลออ้าปากเพียงเล็กน้อย ลิ้นอุ่นร้อนจึงสอดเข้ามาเกี่ยวกระหวัดแลกเปลี่ยนความหวานของกันและกัน

ไลท์ก้าวเข้ามาในห้องครัวพร้อมกับใบออเดอร์ แต่ยังไม่ทันได้อ้าปากก็ชะงักเข้ากับภาพที่เห็นเสียก่อน

บอสครับ... แม้คาเฟ่นี้จะเป็นร้านของบอส แต่ก็เป็นที่ทำงานของผมนะครับ!!!

ไลท์ได้แต่ปลงตกแล้วก้าวถอยหลังออกจากห้องครัวไปเงียบๆ

“ขนมล่ะไลท์ โต๊ะห้าเดินมาตามรอบที่สองแล้ว” แจนที่เพิ่งรับมือกับอารมณ์ของลูกค้ารีบถามเพื่อนทันที

“ดูเหมือน...จะอีกสักพักน่ะ” ไลท์กุมขมับ ปกติไม่นานหรอก แต่ถ้าบอสอยากจะข้ามขั้น...งั้นเขาก็ไม่รู้ด้วยแล้ว

“มีคนสั่งออเดอร์ก่อนหน้านี้เยอะเหรอ งั้นฉันเข้าไปช่วยบอสแล้วกัน”

หมับ

ไลท์ดึงแขนแจนด้วยความฉับไว “ไม่ต้องหรอก ซีลเข้าไปช่วยแล้วน่ะ”

“น้องซีลคนเดียวจะไหวเหรอ...ฉันไปช่วยด้วยดีกว่า”

“อะแฮ่ม เรื่องแบบนี้...ให้น้องทำไปคนเดียวเถอะ” ไลท์ขยิบตาส่งซิกให้แจนอย่างเร่งด่วน ด้วยเกรงว่าเธอจะเข้าไปเห็นภาพไม่เหมาะไม่ควร

“ตานายเป็นอะไรน่ะกระตุกไม่หยุดเลย” จากที่ห่วงงานก็เปลี่ยนมาห่วงใยเพื่อนแทน “ไปหาหมอไหม เดี๋ยวฉันอยู่เฝ้าร้านเอง”

“ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น” ไลท์กวักมือเรียกเพื่อนให้ขยับหูเข้ามาใกล้แล้วบอกความจริง “สองคนนั้นเขาจูบกันอยู่ อย่าเข้าไปกวน”

“จูบกัน!!” แจนตะโกนลั่น แล้วรีบปิดปากตัวเองทันทีที่ลูกค้าในร้านหันมามองเธอ

“เบาๆ สิ เธอจะตะโกนทำไมเนี่ย”

“นะ...ในนั้นเหรอ” แจนเหลือบมองไปที่ห้องครัวด้วยดวงตาเป็นประกายแล้วเอ่ยถาม “เป็นไง ร้อนแรงไหม”

“ยัยบ้า ไม่ต้องจินตนาการเลย ที่บอกก็เพราะจะให้เธอช่วยรับหน้าลูกค้าไปก่อน”

“แสดงว่าดูดดื่ม” แจนยิ้มกรุ้มกริ่ม “บอสเราฮอตซะขนาดนั้น น้องซีลก็น่ารักจนใจเจ็บ เฮ้อ ฉันอยากมีบุญเห็นด้วยตาตัวเองจัง”

“หยุดเลย” ไลท์ปราบเพื่อนที่พยายามจะก้าวผ่านเขาไปยังห้องครัว “เดี๋ยวก็โดนบอสฆ่าหรอก เธอก็รู้ว่าเขาหวงน้อง ถ้าเธอไปเห็นเข้าเดี๋ยวก็โดนควักลูกตาไปทำขนมหรอก”

“นายก็พูดซะดูแย่เลย แต่ก็ถูกของนาย บอสเราโคตรขี้หวงเลย จำตอนที่น้องซีลคุยกับน้องชัทเมื่อวานได้ไหม ตาบอสแทบจะลุกเป็นไฟ นั่นขนาดเพื่อนสนิทนะ ถ้าน้องซีลไปคุยกับคนแปลกหน้า ยิ้มหวานให้เขา บอสเราคงจัดการคนพวกนั้นไม่เหลือซากแน่ๆ”

“ก็หวังว่าจะไม่มีคนโชคร้ายแบบนั้นละกัน เฮ้อ”

ทั้งสองคนมองหน้ากันแล้วส่ายหน้า จากนั้นก็แยกย้ายไปทำงาน

ส่วนขนมที่โต๊ะห้าสั่งไว้นั้น สุดท้ายก็ต้องยกเลิกออเดอร์ไป...





Tbc.

พี่เซนร้อนแรงแค่ไหน ถามใจคนอ่านดู 555555 พบกันใหม่ตอนหน้าน้าาาา

happy new year น้าา

น้องอ่อยสุดดด

 :-[ :o8:

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7593
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-8
เสียการเสียงานนะบอส

ออฟไลน์ kong6336

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-0
สวีทกันในร้านทีไร ไม่เคยรอดพ่นสายตาเด็กในร้านเลย55555

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด