+ผีกัดฟัดมาเฟีย+บทที่1 พบเจอ (ต่อ) {1-07-63}
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: +ผีกัดฟัดมาเฟีย+บทที่1 พบเจอ (ต่อ) {1-07-63}  (อ่าน 158 ครั้ง)

ออฟไลน์ Raspberry complex

  • เติมรักใส..ใส่หัวใจ2ดวง
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
    • http://www.facebook.com/raspberrycomplex.raspberry
*********************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************

+ผีกัดฟัดมาเฟีย+
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง ตัวละครไม่มีอยู่จริง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล สถาบันหรือสถานที่ใดทั้งสิ้น
:pig4: :pig2: :3123:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-07-2020 02:00:26 โดย Raspberry complex »

ออฟไลน์ Raspberry complex

  • เติมรักใส..ใส่หัวใจ2ดวง
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
    • http://www.facebook.com/raspberrycomplex.raspberry
Re: +ผีกัดฟัดมาเฟีย+บทนำ{28-05-63}
«ตอบ #1 เมื่อ28-05-2020 21:38:47 »

ผีกัดฟัดมาเฟีย

บทนำ

      บนถนนทองใหญ่ที่อยู่ใจกลางเมือง คอนโดมิเนียมอรนภาเพลสขนาด14ชั้น รูปลักษณ์ทันสมัยโอ่โถง
ใกล้แหล่งอำนวยความสะดวกทั้งโรงพยาบาล มหาวิทยาลัย โรงเรียน ห้างสรรพสินค้า ณ บนชั้น2ที่ห้องชุดเลขที่ 189/220
ห้องที่มุมดีที่สุด มีการตกแต่งแบบเรียบง่ายสดใสสไตล์วัยรุ่นตามผู้อาศัยที่เป็นเด็กหนุ่มเพียงสองคน

 วันนี้เป็นวันที่10มีนาคม ซึ่งผ่านการปิดเทอมใหญ่มา10วันแล้ว ธรรมดาช่วงปิดเทอมใหญ่ของนายน้อย ป่านนี้นายช้าง
ผู้เป็นสมือนพี่เลี้ยงเด็กหนุ่มน้อยวิรัลผู้เพิ่งเลยวัย17ปีหมาดๆได้ไม่ถึงเดือน ต้องกลับไปช่วยนางไพบูลย์ที่เป็นป้าทำงาน
ที่บ้านหนองจิกแล้ว แต่เทอมนี้นายน้อยติดซ่อมหลายวิชาหน่อย เห็นนายน้อยเป็นทุกข์ ช้างก็เป็นทุกข์ด้วย ช้างพยายามช่วย
นายน้อยวิรัลเท่าที่ความสามารถช้างจะทำได้

แม้อากาศข้างนอกจะสดใสเจิดจ้าเพียงใด แต่ช้างก็เลือกที่จะปิดผ้าม่านไว้ เมื่อคืนนายน้อยนอนดึกมาก
นายน้อยผู้บริสุทธ์พิสุทธิ์สดใส ช้างเดินไปตรวจอุณหภูมิในห้องอีกครั้ง พร้อมวางผ้าเช็ดตัวและชุดเสื้อผ้าไว้ในห้องน้ำ
“อืม.......” ช้างพยักหน้ากับตัวเอง อากาศเย็นสบายคุณรัลคงนอนหลับสบาย ว่าแล้วก็นั่งเล่นเกมฆ่าเวลารอคุณรัลนายน้อยของตัวเองตื่น

เสียงอืออ้าที่ครางอยู่บนเตียงอย่างผิดปกติ พาให้นายช้างเด็กหนุ่มผิวสีแทนที่นั่งพิงโซฟาใกล้ๆกันนั้น
แม้ก้มหน้าก้มตาเล่นเกมในมือถือยังต้องละความสนใจหันมามองดูหนุ่มน้อยร่างบางที่นอนกระสับกระส่ายพลิกตัวกลับไปมา
จนผมสีน้ำตาลอ่อนที่ดูนุ่มสลวยกระจัดกระจายยุ่งเหยิง ช้างเขยิบมาใกล้จนมองเห็นใบหน้าได้รูปขมวดคิ้วนิ่วหน้าพลางลังเลใจ
ว่าจะปลุกเด็กหนุ่มให้ตื่นขึ้นดีไหม ขณะที่ก้มมองหน้า

“เฮือก!!!” เสียงสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ พาลเอาเขาเองก็ตกใจผงะหงายหลัง
“เหวอ!!!” ช้างทำตาเหลือกด้วยความตกใจที่จู่ๆคุณรัลก็สะดุ้งตื่นลืมตาโพลง
“ว้าก!!!” วิรัลเองก็พาลตกใจที่ลืมตาก็เจอช้างยื่นหน้ามาซะใกล้
“โธ่เอ๊ย ช้างอ่ะตกใจหมด นึกว่าครูสมพรตามมาทวงการบ้านถึงที่นี่อ่ะ” วิรัลบ่นพลางผุดลุกขึ้นนั่งมือก็ลูบอกไปมา
ปลุกปลอบขวัญให้กำลังใจตัวเอง
“คุณรัลฝันร้ายเหรอ” ช้างรีบถามอย่างเป็นห่วง พอเห็นคนที่เพิ่งตื่นทำหน้าซีดเซียวจ๋อยๆ ก็พูดปลอบใจ
 “นี่บ้านเราแล้วอ่ะ ไม่มีอะไรหรอกครับ เอาน้ำไหมคุณรัล” และอย่างไม่รอคำตอบ ก็หมุนตัวเดินไปเปิดตู้เย็นแต่มือที่กำลังจะเอื้อมหยิบโค้กก็เปลี่ยนไป
“ช้าง ช้าง เราเอาสไปรท์นะ”  รัลรีบตะโกนเมื่อคิดว่าอยากดื่มสไปรท์มากกว่า
“ได้ครับ ครับ” คนสนิทรับคำอย่างทันท่วงที

หลังจากส่งเครื่องดื่มให้หนุ่มน้อยผู้ตื่นตระหนก ช้างรีบถาม
“คุณรัลฝันอะไรเหรอ เห็นคุณรัลนอนกระสับกระส่าย ว่าจะลองเรียกๆปลุกอยู่อ่ะ”
“โห...ก็เราฝันร้ายนะสิ ขนาดเราก็ทั้งสอบซ่อมแล้วนะ รายงานก็ทำส่งแล้วด้วย ” เด็กหนุ่มเล่าด้วยสีหน้ายู่ยี่
นึกถึงภาพในฝันเรื่องการประกาศคะแนนหน้าห้องที่มีเสียงทรงพลังของครูสมพร ณ.โรงเรียนมาร์กัสตินพร้อมเล่าต่อ
 “ดูสิ ก็ครูสมพรนะสิ ตามมาหลอกมาหลอนเราถึงในฝัน มาตอกย้ำอยู่ได้ว่า23คะแนน 23คะแนนตกวิชาคณิตศาสตร์
ทั้งยังจะตามทวงตามจิกการบ้านของเก่าตอนม.4เราอีก ฮึ!!!” บ่นไปมือหนึ่งก็ทุบที่นอนไป ขนาดลอกไอ้นุ้ยได้สามข้อ
ก็ยังไม่รอด ช้างจึงรีบพูดปลอบใจ
“มันผ่านไปแล้วน่าคุณรัลก็อย่าไปใส่ใจเลยนะ ตอนนี้ก็ปิดเทอมแล้ว กลับไปเที่ยวบ้านนายแม่ดีไหมครับ” พูดเสร็จ
เจ้าตัวทำสีหน้าคาดหวังว่าการชักชวนนี้จะสำเร็จ ก็คุณนายอรนภาผู้เป็นเจ้าของคอนโดแห่งนี้ที่ช้างเรียกว่านายแม่
ผู้เป็นมารดาของวิรัล เมื่อเช้าก็โทรศัพท์มาย้ำเป็นสองรอบแล้วบอกว่าปิดเทอมเมื่อไหร่ให้รีบกลับบ้านด้วยเพราะเสี่ยมีงาน
จะให้คุณรัลไปทำงาน เขายังคิดว่านายแม่คิดยังไงถึงจะให้คุณรัลไปทำงาน!! แล้วเสี่ยจะให้คุณรัลไปทำงานอะไร?
แล้วคุณรัลของเขานี่นะจะทำงานอะไรได้ยังไง!! แค่เรียนพิเศษคุณรัลก็โดดเรียน หรือว่าเสี่ยจะส่งคุณรัลไปเวิร์คแอนด์ทราเวล
ที่ต่างประเทศ แบบคุณฟ่านที่เป็นลูกคุณหมอเพื่อนคุณรัล แล้วเขาต้องไปด้วยไหมเนี่ย ภาษาอังกฤษเขาก็ไม่รู้เรื่องด้วยนะ
อาหารฝรั่งก็กินไม่เป็น ไอ้จะขอไม่ไปแต่ก็จะปล่อยคุณรัลไปตัวคนเดียวก็ห่วง

เฮ้อ...นายแม่ก็ย้ำด้วยว่าอย่าเพิ่งบอกกะเจ้าตัว โอ๊ย!!! ช้างลำบากใจ ทั้งเกาหัวทั้งดึงผมตัวเอง



                               :sad4:         :hao4:


ออฟไลน์ psychological

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-0
Re: +ผีกัดฟัดมาเฟีย+บทนำ{28-05-63}
«ตอบ #2 เมื่อ28-05-2020 21:40:40 »

 :pig4:

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1796
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-0
Re: +ผีกัดฟัดมาเฟีย+บทนำ{28-05-63}
«ตอบ #3 เมื่อ29-05-2020 12:26:44 »

 :pig2:
 :3123:

ออฟไลน์ Raspberry complex

  • เติมรักใส..ใส่หัวใจ2ดวง
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
    • http://www.facebook.com/raspberrycomplex.raspberry
Re: +ผีกัดฟัดมาเฟีย+บทนำ{28-05-63}
«ตอบ #4 เมื่อ29-06-2020 16:02:41 »

บทที่1 พบเจอ

สิ่งมีชีวิตที่สามารถจัดประเภทได้ว่าน่ารักลุกขึ้นนั่งบนเตียงเริ่มดูมีชีวาสดใสกระปรี้กระเปร่าขึ้น สะบัดศีรษะยักไหล่สะบัดตัว
ทำท่าราวกับเม่นจะสาดขนใส่ศัตรู ตะโกนเรียกกำลังใจตัวเอง

“ฮึบ!!! สู้” พลางกำหมัดตั้งแขน ข้างหนึ่งยกชูสไปรท์กระป๋องจนเครื่องดื่มกระฉอกออกมาใส่หัวตัวเอง

“หว๊า” ร่างเล็กรีบเอามือลูบผมตัวเองปรอยๆ “ดูสิเลยวันนี้เลยต้องสระผมเลย”

“55” ช้างเห็นหนุ่มน้อยหน้ามนขวัญใจตัวเองอารมณ์ดีขึ้น ก็ดีใจร่วมด้วยช่วย ออกแรงเชียร์

“งั้นคุณรัลรีบไปอาบน้ำดีกว่า ผมทำขนมปังชุบไข่ไว้ให้ทานรองท้อง แล้วมีโจ๊กใส่ไข่เยี่ยวม้าด้วย ผมเอาไปอุ่นให้เลยนะครับ”
ช้างพยายามชักจูงให้นายน้อยของเขาลุกจากเตียงจริงๆจังๆ เพราะถึงแม้เจ้าตัวจะฮึบสู้แล้วก็ใช่ว่าจะเปลี่ยนใจ
กลายเป็น โอ๊ะโอ๊ะโอ๊ะโอ๊ยหมดแรงหงายหลังผึ่งลงไปนอนกับเตียงกลิ้งมุดผ้าห่มหลับตาต่อก็สามารถเป็นไปได้
และแล้วช้างก็โชคดีที่วันนี้วิรัลดูจะใจสู้จริงถอนหายใจเฮือกใหญ่ลุกขึ้นสะบัดหัวอีกทีเดินตรงแน่วเข้าห้องน้ำ

หลังจัดการมื้อเช้าของตัวเองในเวลาเกือบเที่ยงวัน วิรัลที่ดูเหมือนลืมเรื่องฝันร้ายที่รบกวนจิตใจไปเรียบร้อย
นิ้วมือเรียวสวยเท้าคางรับแก้มเนียนหากสีหน้านี่สิ คิดอะไรอยู่ถึงได้ทำปากจู๋ยื่นยาวกรอกตาไปมา

“คุณรัลคิดอะไรเหรอครับ” ช้างที่เดินกลับจากเอาจานไปเก็บเอ่ยทักทันทีที่เห็น

“ก็......วันนี้สิจะไปเที่ยวที่ไหนดี”

“ไปเที่ยวตลาดนัดวัดหมากคู้ไหมครับ ที่บ้านเราวันนี้วันศุกร์ที่สองของเดือนเขามีตลาดม้าด้วยนะคุณรัล ไปดูม้ากัน”
ช้างพยายามบิ้วคุณรัลสุดชีวิตให้กลับบ้าน

“โอย โอย ยังไม่อยากกลับเลย” ปากอิ่มสีชมพูเรื่อเอ่ยเสียงต่ำๆทำท่าสยองพองขน เจ้าตัวเองก็รู้ว่าแม่คงเร่งให้กลับบ้านซะที
แต่แหมพอกลับไปคุณนายอรนภาก็ไม่ค่อยจะให้ออกไปไหน ดีไม่ดี พอเห็นอยู่บ้านไปนานๆเข้าก็ส่งไปเรียนพิเศษ
ที่ไหนสักที่อีกตามที่ได้ยินมาว่าดี ไอ้เกรดสองร่อแร่อย่างเขามันก็น่าหรอก แต่บางวิชาเขาก็ทำได้ดีนี่นา
อย่างสุขศึกษาก็เกรด4 กิจกรรมเสริมก็เต็ม

“แต่นายแม่โทรมาย้ำหลายครั้งแล้วนะคร้าบบบ” ช้างพูดเสียงอ่อยๆ แต่อีกฝ่ายไม่มีท่าทีสนใจ ยังคงกวาดตาไปมาคิดโน่นคิดนี่
ในที่สุด ความคิดก็ตกสะเก็ด ผลออกมาเป็น

“ไปดูหนังแล้วกัน อยากกินป๊อปคอร์น” วิรัลทำตาโตแลบลิ้นเลียริมฝีปากเมื่อนึกถึงของกิน
 “เอ๊ะ!!โทรชวนเจตกับโป้ด้วยดีกว่า” ว่าแล้วรัลรีบกดมือถือโทรชักชวนเพื่อน

วันนี้ราวกับวิรัลหนุ่มน้อยมีลางสังหรณ์ว่าจะต้องกลับบ้านในเร็ววัน ทั้งสี่คนจึงเที่ยวจนเที่ยงคืนเจตแยกกลับบ้าน
 แต่โป้ยังตามมาเล่นเกมส์ต่อห้องรัลจนตีสามถึงได้พากันนอน

สิบโมงก็แล้ว สิบเอ็ดโมงผ่านไป จนเกือบเที่ยง ทันทีที่ในห้องนอนเริ่มได้ยินกุกกัก ช้างที่เฝ้าคอยให้สองหนุ่มตื่นสักที
รีบเข้าไปรายงานว่านายแม่บอกให้คุณรัลกลับบ้านพร้อมนายพรที่นายแม่ใช้มาให้ซื้อของเข้าบ้าน

“คุณรัล ผมนัดลุงพรไว้ได้บ่ายสามนะครับ แกต้องไปส่งสมจิตทำธุระที่ตลาดคำเที่ยงก่อน” ช้างรีบเข้าไปบอกเมื่อเห็นรัลตื่นแล้ว

“อื่อ ก็ได้” พอรับคำไปแล้วด้วยความเคยชินตามนิสัย ก็ค่อยฉุกใจคิดว่าค่อยไปเองก็ได้ ค่อยตามไปทีหลังวันพรุ่งนี้ก็ได้

“ความจริงเราไปกันเอง แล้วขี่มอเตอร์ไซต์ไปกันเองกันล่ะ” เพราะธรรมดาบางทีวิรัลกับช้างก็ขับมอเตอร์ไซต์กันกลับบ้านเอง
ยามเมื่อกลับไปบ้านใหญ่ไม่ได้ต้องให้ใครมารับ ช้างกลัวคุณรัลจะเบี้ยวนายแม่อยู่แล้ว รีบหาข้ออ้าง

“อ๋อ นายแม่ฝากซื้อของด้วยนะครับ ผมต้องไปสั่งแป้งกล้วยทอดป้าต้อย จะทำบุญ แล้วพี่สมลาคลอดผมต้องไปช่วย
ป้านางทำงาน กลับพร้อมลุงพรดีแล้วอ่ะครับ คุณรัลจะเอาอะไรไหมครับพวกเครื่องดื่ม ของกินเด่วผมออกไปซื้อไว้เลย”

“เออๆ ก็ได้ ช้างซื้อขนมไปด้วย เบนโตะ อาริกาโต้ สาหร่าย หยิบๆเอามาอ่ะเผื่อไว้ก่อน เอาA&Wด้วย” หนุ่มน้อยสั่งไป
ก็เดินไปนั่งแปะตรงโซฟาที่มีเสื้อแจ็คเก็ตของโป้พาดอยู่ ซึ่งโป้เดินออกจากห้องน้ำพอดีเห็น

“เฮ้ยๆ รัลอย่านั่ง” เสียงตะโกนบอกไปก็ไม่ทันซะแล้ว

“กร๊อบ!!!” ดูเจ้าตัวคงรู้ตัวว่าทำอะไรเสียหายไปซะแล้ว ได้แต่ทำตาโตแลบลิ้น

“อะไรอ่ะ” เสียงอ่อยๆ พลางดึงเสื้อแจ็คเก็ตที่พาดจากพนักพิงมาชูส่งให้เพื่อน

“อะไรอ่ะคุณโป้” ช้างรีบถามด้วยอีกคน คุณรัลอ่ะเป็นอย่างเรื่อย คุณโป้เองก็ไม่เก็บของให้ดี

“แว่นเราเองอ่ะ” โป้เดินมาดูปรากฏว่าเลนส์แตกซะแล้ว

“เดี๋ยวขอตังแม่มาจ่ายให้อ่ะ” รัลบอกเสียงอ่อยๆ

“แล้วก็ไม่ตะโกนบอกเราให้มันเร็วกว่านี้ล่ะว้า” เสียงบ่นอุบอิบจากคนซุ่มซ่าม โป้เลยเดินเอามือมาแปะหัวคนบ่น แล้วแกล้งยกมือไหว้ท่วมหัว

“เออๆ กูผิด ขอโทษเว้ย” พูดไปก็อมยิ้ม ทำให้ช้างมองหน้าโป้แล้วมองวิรัลที่ยังทำหน้าเบี้ยวตาขวาง แล้วนึกในใจคุณโป้ก็ใจดีให้ท้ายคุณรัลอีกตามเคย

“ช่างเหอะ พอดีเดี๋ยวเราต้องตัดใหม่อยู่แล้ว สายตามันเปลี่ยนๆแล้ว แต่นายต้องไปกะเรานะเฟ้ย”

“เออๆ เพื่อนต้องช่วยเพื่อนอ่ะดิ ปล่อยนายไปเองเดี๋ยวก็เดินไปเหยียบตีนใคร ใครจะช่วยคุ้มครอง เห่อะ”
คนทำข้าวของเขาเจ๊งยังมีหน้าพูดเอาบุญเอาคุณ คุณรัลนะคุณรัลช่างน่ารักดีแท้ ช้างได้แต่คิดหากมิได้เอ่ยชมอย่างไร

“แล้วคุณโป้จะใช้อะไรล่ะ แว่นมันทำใหม่แล้วไม่ได้วันนี้เลยนี่ครับ” ช้างท้วงขึ้นอย่างเป็นห่วง

“โอ๊ย!!ช้างนี่เอ้าท์ เด๋วเราให้โป้ใส่คอนแทคเลนส์ดิ เราเคยก็บอกไม่ต้องใส่แว่นแล้วเกะกะ” คนพูดก็พูดไปตัวเองก็รู้ว่าข้อดีน่ะมี
แต่ข้อเสียก็ใช่ว่าจะไม่เคยเจอ ก็ที่วิรัลเคยซื้อคอนแทคเลนส์สีมาใส่จนระคายตา
ตกลงรัลเลยออกไปกับโป้ ส่วนช้างรีบออกไปซื้อของที่นายแม่สั่ง แม้ว่าช้างออกจะห่วงว่ารัลจะพาลเถลไถล
แต่ก็วางใจว่าโป้น่าจะเตือนให้กลับมาพอดีกับลุงพรมา

ช้างนัดเจอลุงพรที่ตลาดจัดการซื้อของจนจัดเข้ารถเรียบร้อยลุงพรชวนนั่งกินกาแฟกินข้าวเพราะอยากนั่งคุยกับพวกแม่ค้าที่ตลาด
แต่ช้างบอกให้แกนั่งไปก่อน ด้วยเป็นห่วงวิรัลว่าจะเถลไถลจนเย็นหรือเปล่า

“ฮัลโหล คุณรัลอยู่ไหนครับ ผมซื้อของอยู่ข้างโลตัส คุณรัลจะกลับพร้อมผมไหมครับ เดี๋ยวผมไปรับ”

“โอย ไม่ต้องแล้ว 55 ช้าง เราอยู่ที่ห้องแล้ว”  เสียงหัวเราะแว่วตามมา

“อ้าว เหรอครับ งั้นเดี๋ยวผมกลับห้องเลยนะครับ คุณรัลเก็บของแล้วยังครับที่จะเอาไปบ้านนายแม่”

“อ้อ ยังเลย แต่ก็นึกแล้วว่าจะเอาอะไร เออ ช้างซื้อชีสเบอเกอร์ให้ด้วยสิ เมื่อจะซื้อแต่มัวมองป้ายโปรโมชั่นจนลืม
นึกได้ก็เดินผ่านมาตั้งเยอะอ่ะ เออๆซื้อมาเผื่อโป้ด้วยนะเอาห้าอันเลยเผื่อลุงพรด้วย ว้าเอา10อันเลยเผื่อเจ้ากบ ฟักทอง เด็กๆด้วยแระกัน”

“ครับๆ แต่ลุงพรคงไม่กินหรอกครับน่าจะอยากกินอย่างอื่นมากกว่า”
“ไม่รู้ล่ะ เดี๋ยวจะบังคับให้กิน ไม่กินจะฟ้องแม่ว่าขับรถไม่ดี55มาเร็วๆนะ หิวแระอยากกิน”
“ครับๆ”
ทันทีที่ช้างเข้ามาพร้อมถุงอาหารพะรุงพะรัง  วิรัลที่แอบทำตามใจตัวจนซื้อคอนแทคเลนส์แฟชั่นอนิเมะรีบอวดทำตากระพริบปิ๊งๆ
ใส่ช้างพลางยักคิ้วยกยิ้มมุมปากมือก็ชูถุงที่ใส่เสื้อยืดที่เพิ่งไปถอยมากับโป้

“เป็นงัยๆ นี่ซื้อเสื้อมาฝากช้างด้วย”

“ขอบคุณครับ แต่อ้ะ!! คุณรัลซื้อคอนแทคเลนส์สีมาใส่เล่นอีกแล้ว เดี๋ยวก็เจ็บตาอีก” พูดบ่นไปก็รีบจัดการ
เอาจานใส่อาหารให้ทั้งสองคนที่กำลังแบ่งปันชื่นชมของที่ไปซื้อกันมา

      ลุงพรขับรถสองแถวมาถึงเอาบ่ายสามกว่านิดหน่อย ช้างที่เก็บของให้จนเรียบร้อยย้ำแล้วว่าวิรัลไม่ลืมอะไรแน่นะ
โป้ตามมาส่งจนขึ้นรถเรียบร้อย  แล้วบอกให้โทรมาถ้าจะชวนไปไหน
      รถสองแถวแดงวิ่งบุเรงจากตัวเมืองมุ่งหน้าออกนอกเมืองจนมาถึงรั้วสูงสองเมตรสีนวลตาปรากฏตรงหน้า
 ประตูถูกเปิดรอไว้แล้ว ทันทีที่รถเลี้ยวเข้าเขตตัวบ้านเสียงหมาเห่าต้อนรับเกรียวกราว
รถวิ่งเข้าไปจอดเทียบตัวบ้าน วิรัลรีบวิ่งตัวปลิวไปหาคุณนายอรนภาคนสวยที่ยืนรอรับพร้อมใบหน้ายินดีที่แอบทำหน้าดุ
เนื่องด้วยที่บอกให้กลับมาตั้งแต่หลายวันก่อน

“นี่แน่ะ รัลรัลปล่อยให้แม่คอยซะหลายวันนะ” คุณนายอรนภาตัดพ้อต่อว่าคุณลูกชายคนเดียวที่แสนน่ารักพลางเอามือหยิกหยอกๆจิ้มเอาที่ต้นแขน

“อ๋อยยยย นี่แม่จะดีใจหรือจะไล่ให้กลับไปนี่ ทั้งกอดทั้งหยิกลูกเนี่ยนะ” เสียงบ่นจากปากได้รูปที่มองดูก็รู้ว่าได้มาจากใคร
หนุ่มน้อยวิรัลลูกชายคนเดียวหัวแก้วหัวแหวนที่ได้รูปลักษณ์ที่ราวกับถอดแบบมาจากคุณนายอรนภาคนงามแห่งเมืองเจียงฮาย
ที่มีรางวัลเทพีสงกรานต์การันตีไม่ว่าใบหน้า ผิวพรรณขาวผ่อง น้ำเสียงใสหวาน รูปร่างที่ขนาดเล็กกะทัดรัดจนมัดใจเสี่ยสมบัติ จนได้ยกย่องเป็นนายหญิงบ้านที่สอง

 ส่วนจะเป็นบ้านสุดท้ายนั้นก็ยังไม่มีใครรู้ ส่วนใครที่รู้ก็คงปิดปากเงียบไม่ยอมบอกกับคุณนายอรนภาแน่นอน เพราะคงอยากทำงานกับเสี่ยสมบัติไปนานๆ

“แล้วกินอะไรกันมาหรือยัง” นายหญิงแห่งบ้านบุณสีถามรัลพร้อมหันมามองที่ช้างด้วย
ช้างที่กำลังขนข้าวของสารพัดที่คุณนายอรนภาสั่งเป็นพิเศษเข้าไว้ในครัว  จึงหยุดชะงักแล้วตอบคุณนายอรนภาอย่างเรียบร้อย

“ทานแล้วครับ”

“แล้วของที่ฉันสั่งได้ครบไหมช้าง”

“ครบครับ กล้วยแขกกับข้าวเม่าทอดป้าต้อยไม่คิดเงินครับ แกให้สับปะรดทอดมาด้วยครับบอกว่าเพิ่งได้สับปะรดมาจากประจวบ
เลยเอามาลองทำดูเลยฝากมาให้นายแม่ชิมครับ กระท้อนทรงเครื่องพี่นิดก็แถมให้เยอะพิเศษเลยครับนายแม่”

“เออดี นายนิดนี่นิสัยดีนี่นาเดือนที่แล้วขอผ่อนดอกถ้าไม่เบี้ยวฉันล่ะก็โอเคแระ ถึงจะไม่เอาตังฉันแต่ก็ต้องให้นะช้าง
แม่เขาเป็นมะเร็งขั้นสามแล้ว ยัยพรเขามาเล่าให้ฉันฟัง คงต้องใช้เงินหลายตังอยู่”

ได้ทักทายพอให้หายคิดถึงคุณนายอรนภาก็เริ่มหันไปสนใจของกินสารพัดที่สั่งให้ช้างซื้อแล้วนางแป้นแม่บ้านจัดใส่จาน
มาวางขึ้นโต๊ะเรียบร้อย วิรัลจึงรีบปลีกตัว พลางพยักพเยิดให้ช้างตามขึ้นไปบนห้อง

       หลังจากนอนเล่นกลิ้งไปกลิ้งมาไลน์เพื่อนดูโน่นนี่ในเฟสบ้างคนเดียวในห้อง เพราะช้างก็จะขอไปช่วยงานข้างล่าง
จนนึกเบื่อเลยลงไปเล่นบรรดาลูกน้องสี่ขาที่โซนบ้านพักคนงาน

    ขณะที่วิรัลนั่งเล่นกับเจ้าแต้ม บริเวณเรือนคนงาน เห็นพวกคนงานเข็นจักรยาน ออกไป เลยถามว่าไปไหน
พอรู้ว่ามีตลาดนัดใหญ่ที่วัดเลยรีบเดินกลับมาที่เรือนใหญ่พลางถามหาช้าง หลังจากได้เจอช้างที่กำลังนั่งพับเพียบ
คุยกับมารดาตัวเองจึงรีบขออนุญาตไปเดินเล่นที่ตลาดนัด คุณนายอรนภาทำตาโตขยับจะต่อว่าลูกชายสุดที่รัก
แต่ราวกับนึกอะไรได้ปากที่ฉีกเตรียมบ่นกับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มอนุญาตให้ไปแถมยังให้เงินอีก500

“นี่นายรัลมาบ้านยังไม่ทันดำเธอก็จะออกไปเที่ยวอีกนะ อ๊ะแต่เอาเหอะ กำลังโตเปิดหูเปิดตา แม่ไม่ว่าหรอก อ่ะตัง พอไหม500
 รึเอาไปพันนึง”ว่าแล้วก็เปลี่ยนจากแบง500เป็นแบงพัน พร้อมกำชับว่าอย่ากลับมาค่ำมืดนัก
วิรัลก็รับมาอย่างงงๆ กวักมือเรียกช้างให้รีบตามออกมา

“ช้างๆแม่เราเค้ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่าเนี่ย”

“เอ่อๆเปล่าครับ นายแม่อาจจะแค่อารมณ์ดี...” ช้างทำไมจะไม่รู้ ก็คุณนายกำลังใช้คุณวิรัลไปทำงานให้นายผู้ชายนะสิ
เมื่อกี้แค่เขารายงานผลการเรียน คุณนายก็ทุบโซฟาป้าบเบ้อเร่อบ่นว่าทำไมมันโง่อย่างงี้ สมัยคุณนายเรียนอย่างน้อยๆ
ก็เกือบ3ไม่ก็3กว่าทั้งนั้น

“เหรอ ใช่จิ กล้วยแขกเอย..ข้าวเหนียวทุเรียนเอย มะม่วงน้ำปลาหวาน..ขนมเบื้องเอย..ปากหม้อยายติ่งเอยกะทิขนาดนั้น
 เดี๋ยวพอน้ำหนักขึ้นก็มาบังคับเราออกไปวิ่งเป็นเพื่อน ไปนวดสลายเซลลูไลท์อีก เฮ้อ...” ปากแดงๆบ่นเรื่อยๆมือเล็ก
ก็คว้ามือนายช้างก้าวพรวดๆลงบันได ช้างแทบคว้ากระเป๋าสะพายประจำกายไม่ทัน


 :mew1:

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1796
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-0
 :pig4:
 :3123:

ออฟไลน์ Raspberry complex

  • เติมรักใส..ใส่หัวใจ2ดวง
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
    • http://www.facebook.com/raspberrycomplex.raspberry
(ต่อ)

“แป้น เธอรีบไปบอกนายดำสิให้ตามไปดูคุณรัลด้วย เขาจะไปเที่ยวตลาดนัด อย่าให้มีเรื่องอะไรล่ะ
เดี๋ยวอีกไม่กี่วันต้องเดินทางแล้ว” คุณนายอรนภารีบสั่งการ

“ค่ะ ค่ะ” นางแป้นรับคำรีบลุกไปตามนายดำทันที

       เดือนมีนาคมอากาศร้อนแดดก็แรง พอตกเย็นแดดค่อยคล้อยห้าโมงกว่าผู้คนถึงค่อยออกมาคึกคัก หาของกินของใช้
เสียงตะโกนเรียกลูกค้าพาให้วุ่นวายสับสน แต่ก็ได้ผลยิ่งมีการลดราคาทั้งแจกทั้งแถม 10แถม1 บ้างล่ะ 2 แถม1 มั่ง
ซื้อเสื้อแถมถุง มั่ง
   วิรัลที่พอเข้าเขตตลาดนัดก็รู้สึกคึกคักสดชื่นกระชุ่มกระชวย พอเห็นที่พอจอดรถได้ใกล้ทางเข้าก็จอดพรวด
ดับเครื่องจะเดินเข้าตลาด หากแต่ต้องยืนรอช้างที่มัวแต่ขยับรถให้เข้าที่

“โอ๊ย เร็วสิช้าง ช่างมันเหอะ ที่จอดตรงอื่นก็มี คนจอดไม่ได้เขาก็หาตรงอื่นเสียบเองแหล่ะ” คนพูดส่ายหน้า
เร่งนายช้างที่มองดูว่ารถจอดเข้าที่ไม่เกะกะใคร ก็คุณรัลเล่นจอดเบ้ๆส่งๆนี่นา

วิรัลเดินถือสายไหมที่ปั่นเป็นรูปหัวโดเรมอนส่วนช้างที่ปฏิเสธที่วิรัลพยายามบังคับให้ซื้อสายไหมเป็นรูปหมีพู
 จนใช้ข้ออ้างว่าจะได้มีมือว่างสำหรับถือของอื่นๆให้วิรัล และดีนะที่หนุ่มเจ้าของร้านพอเห็นนายดำคอยเดินตามหลัง
เลยจำได้ว่าคุณรัลเป็นลูกคุณนายอรนภาถึงได้รัดคิวรีบทำให้วิรัลเลยทันที

เวลาผ่านชั่วโมงกว่า ช้างถือของพะรุงพะรัง จนนายดำเห็นแล้วชักรำคาญใจแทน
 วิรัลเองก็เริ่มเมื่อยขาจึงไปนั่งบนรั้วไม้ที่ทำคอกม้าที่ต่อขึ้นอย่างง่ายๆเพื่อเป็นบริเวณขายสัตว์
 มีทั้งไก่ เป็ด แพะ ล่อ และม้า นายดำจึงเดินมาทัก

“อ้าวคุณรัล มาตลาดนัดเหมือนกันหรือครับ จะดูซื้อม้าเหรอครับ” ประโยคทักนี่ทำเอาช้างมองหน้า
 ก็เห็นอยู่ว่าคอยเดินตาม คงนายแม่ใช้ให้มาดูน่ะสิ แล้วยังมาถามยังกับจะยุให้ซื้อม้าอย่างงั้น

“นั่นสิพี่ดำน่าซื้อเน๊อะ ที่หลังบ้านก็กว้าง รอป๊ามาขอป๊าเน้อะ”

“ครับ ครับ อีกวันสองวันเห็นว่าเสี่ยจะมานะครับ” ดำตอบรับพลางพยักหน้าให้ช้างพร้อมยื่นมือมาจะช่วยถือของ

“แล้วซื้ออะไรกันมั่งครับ”

“โอ๊ย เยอะแยะพี่ดำ รัลซื้อปลาหมึกปิ้งมาด้วย พี่ดำแบ่งเอาไปกินไหม งั้นเอานี่พี่ดำเอาปลาเส้นไปกินแกล้มเหล้าแล้วกันพี่
อร่อยแซ่บสุดๆ รสนี้ออกใหม่รสพริกหม่าล่า++เลย” ดำรับของมาถือ

“นี่เกือบสองทุ่มแล้วครับ คุณรัลจะกลับหรือยัง ลมแรงอาจจะมีฝนตกก็ได้นะครับ” ดำมองไปรอบๆ พวกตลาดนัดยิ่งนัดใหญ่
สามวันติดมีตลาดสัตว์มาขายด้วย พอตกดึกก็จะเริ่มนั่งจับกลุ่มกินเหล้า ดีไม่ดีแตกคอกันก็มีเรื่องกันเอง
 คุณวิรัลที่หน้าตาน่าเอ็นดูสวยถอดแบบจากคุณนายจะโดนลามปามซะมากกว่า

“เออๆ กลับดีกว่า” รัลตกลงอย่างง่ายเพราะก็อยากไปดูข้าวของที่ซื้อมา

“งั้นเดี๋ยวผมขับเองนะ” ช้างเสนอ

“ฮื่อ”

“งั้นพวกของผมเอากลับไปให้เองนะครับ” ดำรวบของสารพัดไปถือไว้เอง

วิรัลกลับไปถึงคุณนายอรนภาขึ้นไปนอนให้อ้อยใจนวดอยู่บนห้อง รายงานตัวกับมารดาเสร็จก็รีบไปรื้อของในห้อง

“แหมแว่นอันนี้ก็เหมาะกับเราเน๊อะ” วิรัลทั้งใส่แว่นใส่หมวกแก็ปรีบเดินไปดูกระจก

“เสื้อมือสองพวกนี้เอาไปซักเลยนะครับ”

“เออๆซักเลย เดี๋ยวแม่รู้ว่าเราซื้อพวกเสื้อมือสองมาก็จะบ่นเราอีก ก็แหม มันก็แบรนเนมนี่นา ถูกกว่ามือหนึ่งตั้งแยะ”

“เอ๊ะคุณรัล!!!มีอะไรในกระเป๋าหลังกางเกงนี่ด้วย หรือจะเป็นเงิน น้องชายป้าต้อยแกเคยได้เงินตั้งเกือบ300ดอลล่า
จากเสื้อมือสองด้วย คนบ้านแกเลยพากันไปหาซื้อเสื้อมือสองกันใหญ่”

“ไหนๆดูดิ๊” รัลกระโจนพรวดมาที่กองเสื้อผ้า

พอรับกระดาษที่ล้วงออกมา เจ้าตัวก็ออกปากวิเคราะห์วิจารณ์ว่าท่าทางเหมือนยังกะแผนที่เลย

“นั่นสิครับ มีตัวหนังสือเขียนไว้ด้วย”ช้างร่วมสังเกตถึงกับเริ่มเดินไปหยิบแว่นขยายมาส่งด้วย

“แผนที่ขุมทรัพย์แน่เลยช้าง”รัลพูดอย่างตื่นเต้นตาเป็นประกาย

“ผมก็ว่างั้น แล้วไอ้ที่เป็นภูเขาๆนี่มันที่ไหนเนี่ย” ช้างพูดจบก็เกาหัว

แล้วหนุ่มน้อยทั้งสองคนช่วยกันดู วิรัลก็พยายามแกะตัวหนังสือที่ลางเลือน....


 :katai2-1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-07-2020 02:16:11 โดย Raspberry complex »

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1796
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-0

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด