[จีนโบราณ] >>>>>>> 伴侶 ปรมาจารย์ลัทธิเมีย <<<<<<< บทที่ 31 [22/5/63] หน้า 5
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [จีนโบราณ] >>>>>>> 伴侶 ปรมาจารย์ลัทธิเมีย <<<<<<< บทที่ 31 [22/5/63] หน้า 5  (อ่าน 10699 ครั้ง)

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1639
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0

ออฟไลน์ LoveBlueSky2203

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 163
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-2
    • ข้ามพิภพ
บทที่ 30




“หากยุทธภพสงบสุขแล้วเจ้าจะทำสิ่งใดหรือ หยางเยวี่ยน”

หยางเย่ถิงได้แต่ยกมุมปาก ทว่ามิได้เอ่ยคำใด

คุณชายรองตระกูลหยางแห่งเทียนซานผู้นี้นอกจากจะเป็นคนเงียบขรึมแล้ว ยังนับว่าเป็นคนคอแข็งอยู่พอตัว การประชันดื่มสุรากับเสียนหย่งเฉิง หากไม่ใช้พลังลมปราณขับออก ก็นับว่าข้าได้พบสหายร่วมดื่มสุราชั้นยอด หลังจากพรรคมารล่มสลาย ข้าตั้งใจจะชวนหยางเย่ถิงออกท่องยุทธภพ มือหนึ่งรำกระบี่ อีกมือดื่มสุรา ค่ำไหนนอนนั่น ทุกคืนวันสุขสำราญ

“เจ้าซ่อนตัวเหลียวตงไว้ที่ใด”

หยางเย่ถิงพูดสั้น ๆ เพียงว่า “ทางนี้” แล้วออกเดินนำสู่บันไดทอดคดเคี้ยวผ่านเชิงผาแห่งเขาจงหนาน ลัดเลาะต้นไม้ใบหญ้ากระทั่งถึงปากถ้ำแห่งหนึ่ง ด้านหน้าปรากฏป้ายศิลาจารึกตัวอักษรไว้ว่า ‘ถ้ำสำนึกตน’

ข้าปล่อยจิ้งจอกน้อยเหลียงจินลงบนพื้น เมื่ออีกฝ่ายทำท่าทำทางเหมือนจำเป็นต้องไปทำธุระส่วนตัว พอข้าวางเขา ปิศาจจิ้งจอกขนฟูสีขาวก็วิ่งกระโจนหายไปทางพุ่มไม้ทันที

“รีบไปรีบมา เหลียงจิน” ข้าออกปากสั่งความ

“เจ้ารับปากข้ามาก่อน” หยางเย่ถิงขอคำรับรอง

“รับปากสิ่งใด” ข้ายังไม่เข้าใจจึงถามกลับ

หยางเยวี่ยนพูดต่อไปว่า “ไม่ว่าเหลียวตงจะพูดสิ่งใด เจ้าจะไม่พลั้งมือสังหารเขาเด็ดขาด”

“เรื่องนั้นเจ้าวางใจ ลูกไม้ตื้น ๆ เช่นนั้น ข้าไม่มีวันหลงกล จงเชื่อมือข้า หากยังมิได้ความจริงจากปากหัวหน้าหน่วยพยัคฆ์ทมิฬ อย่าหวังว่าเขาจะสิ้นลมจากโลกนี้ไปได้ง่าย ๆ” ข้าให้คำมั่นสัญญา

“...”

“เจ้าตั้งใจจะเตือนข้าเพียงแค่นี้หรือ” พอข้าเห็นหัวคิ้วของหยางเย่ถิงก็พลันรู้สึกไม่ชอบมาพากล

“เจ้ารู้หรือไม่ ถ้ำสำนึกตนแห่งนี้ มีประวัติความเป็นมาเช่นไร” หยางเยวี่ยนมิได้ตอบตามตรง ทว่ากลับยกเรื่องอื่นขึ้นมาถามข้าแทน

“ข้าได้ยินว่า ถ้ำสำนึกตน เคยเป็นสถานที่กักกันนักโทษประหารชีวิตจากทางการ ภายหลังสำนักศาลยุติธรรมปรับเปลี่ยนกฎระเบียบจึงยกเลิกธรรมเนียมปฏิบัติเสีย ถ้ำสำนึกตนจึงถูกปล่อยทิ้งร้างไว้ หลังจากนั้นก็ไม่เคยได้ข่าวคราวใดจากถ้ำแห่งนี้อีก”

“ถ้ำแห่งนี้ถูกใช้เป็นสถานที่เก็บผงราคะไฟ”

พอหยางเย่ถิงเฉลยความจริง พลันคำพูดของฉินเหอหนาน พ่อค้าสำเภาแห่งฉางอันได้เคยกล่าวไว้ก็ดังขึ้นในใจข้าทันที

“คุณชายหยวนสืบค้นจนมาถึงตัวข้าพเจ้านี้ นับว่ามีไหวพริบเปี่ยมปัญญา หากแต่ภัยร้ายซึ่งทำลายเถ้าแก่เสียงย่อมจะมาถึงตัวข้าพเจ้านี้ดุจเดียวกัน เหตุว่าพ่อค้าผงราคะไฟรายใหญ่แห่งฉางอัน หาใช่ข้าพเจ้าทั้งสองไม่”

“เถ้าแก่ฉินตั้งใจจะพูดถ้อยความใด” ข้าขยับพัดจีนโบกไปมา

“ข้าพเจ้าจะบอกข้อความสำคัญแด่คุณชายแลกกับการคุ้มกันภัย ไม่ทราบว่าคุณชายจะยินดีหรือไม่” ฉินเหอหนานย่อมรู้ชะตาชีวิตตัวเองดี มิได้มีทีท่าหวาดหวั่นว่าจะถูกฆาตกรรมดุจเสียงจงกิม หนำซ้ำยังใจเย็นต่อรองกับนายใหญ่แห่งอวี้หงหยวน ไม่ต่างกับการต่อรองซื้อขายสินค้า

“ข้ายินดีให้ความคุ้มครองท่านฉิน ต่อแต่นี้ท่านต้องรับปากว่าจะยกเลิกกิจการค้าขายผงราคะไฟชั่วชีวิต”

“ข้าพเจ้ารับปาก อีกประการหนึ่งบนเทือกเขาจงหนาน มีถ้ำสำคัญถูกปล่อยทิ้งร้างอยู่ ในเมื่อวันนี้คือเทศกาลฉงหยาง คุณชายหยวนจงใช้โอกาสขึ้นเขาจิบสุรา ลักลอบไปดูให้เห็นกับตาตนเองเถิด”

ข้าเห็นว่าไม่อาจซื้อคำพูดจากปากฉินเหอหนานไปมากกว่านี้จึงขอตัวลา แล้วสั่งยอดฝีมือจำนวนหนึ่งลักลอบปะปนกับคนของเถ้าแก่ฉินเพื่อคุ้มครองภัยอันตราย

คำหยางเย่ถิงสอดรับกับฉินเหอหนานเช่นนี้ หรือว่าผู้ค้าผงราคะไฟรายใหญ่แห่งฉางอันคือเหลียวตง หัวหน้าหน่วยพยัคฆ์ทมิฬกันแน่

“เจ้าหมายความว่า เหลียวตงคือผู้อยู่เบื้องหลังการสังหารเสียงจงกิมและครอบครัวร้านขายยาหลิวจินเถาหรือ” ข้าสรุปความรวบรัด

ทว่าหยางเย่ถิงเพียงทำท่าทีไม่ตอบรับไม่ปฏิเสธ เจ้าคุณชายรองมองเข้าไปในถ้ำสำนึกตนสลับกับจดจ้องดวงจันทราบนท้องฟ้า

“ประมุขพรรคมาร...” หยางเย่ถิงกล่าวด้วยเสียงแผ่วเบา พลางสบตากับข้า “ก่อกรรมทำเข็ญ ฆ่าคนเป็นผักปลาเพื่อผงราคะไฟ ใส่ร้ายป้ายสีพรรคคมเบญจมาศให้มัวหมอง ดึงเจ้าเข้ามาเป็นแพะรับบาป”

ดวงตาหยางเย่ถิงมีประกายของความโกรธแค้น ทำให้บุคลิกเย็นชาซึ่งข้าเคยสัมผัสเป็นปรกตินั้นกลับกลายเป็นสิ่งไม่ชินตา หยางเย่ถิงคงค้นพบความลับบางอย่าง

“คนของข้าตรวจสอบภายในถ้ำสำนึกตน ค้นพบห้องลับไว้ใช้เก็บผงราคะไฟจำนวนมาก เหลียวตงยอมสารภาพว่า ประมุขพรรคมารใช้ถ้ำแห่งนี้เป็นสถานที่เก็บผงราคะไฟเพื่อใช้แจกจ่ายสมาชิกพรรค ทุก ๆ เก้าวัน ประมุขพรรคมารจะเข้ามายังถ้ำแห่งนี้เพื่อฝึกวิชาและใช้ผงราคะไฟบำบัดธาตุทั้งสี่” หยางเย่ถิงกำด้ามกระบี่แน่น

“ราตรีนี้คือคืนที่ 9 ใช่หรือไม่” ข้าเกาะแขนอีกฝ่ายด้วยอาการตื่นเต้น พัดพรายเพลิงในมือข้าร้อนขึ้นราวกับต้องการสำแดงอิทธิฤทธิ์

“ถูกต้อง”

“ในที่สุดข้าจะได้พบประมุขพรรคมารเสียที” หยวนหลงซานไม่อาจระงับความดีใจไว้ได้ เมื่อโอกาสทำลายพรรคมารอยู่ใกล้แค่เอื้อม

“ในร่างนี้น่ะหรือ” หยางเย่ถิงพิจารณาเรือนร่างสตรีของข้า ราวกับเกรงว่าจะเป็นอุปสรรคในการออกวิชา

“ไม่มีปัญหา กระบวนวิชาใดซึ่งข้าทำได้ดีตอนเป็นบุรุษ ไม่เคยพลาดพลั้งยามอยู่ในร่างสตรี เจ้าจงหายห่วง”

“ข้า...มิได้ห่วง” โถ คุณชายรองตระกูลหยาง เพียงอ้าปากก็เห็นลิ้นไก่เช่นนี้ หากเหลียงจินอยู่ด้วยก็คงจะผงกหัวเห็นด้วยกับข้าเป็นแน่

“อ้า ไม่ห่วง ไม่ห่วง” ข้าสวมบทไม่รู้ความแล้วพยักหน้าสนับสนุน “เช่นนั้นเจ้ามีแผนการรับมือประมุขพรรคมารประการใด”

ข้าลอบเห็นหยางเยวี่ยนแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วบอกเสียงเรียบเฉยว่า

“ใช้เหลียวตงเป็นตัวประกัน วางค่ายกลจับเป็นประมุขพรรคมาร”

“จับเป็น?” ข้าแถบไม่เชื่อหูตัวเอง พรรคคมเบญจมาศยึดหลักคุณธรรมสูงส่งแค่ไหนกัน ถึงคิดว่าประมุขพรรคมารจะยินยอมให้จับเป็น ข้าจึงยิงพลุส่งสัญญาณขึ้นบนท้องฟ้า ในมิช้าหลี่ปิงหวน หวังเป่าเหอ และนางคณิกาปลอมทั้งหมดคงจะปรากฏตัว ณ บริเวณนี้

“พรรคคมเบญจมาศจะตัดสินใจทำสิ่งใด ข้าไม่ขอขัดขวาง แต่หากโอกาสมาถึงพรรคเสี้ยวจันทราจะขอลงมือปราบปรามมารร้ายให้สิ้นซาก ตัดไฟแต่ต้นลม ยุทธภพจะได้สงบสุขโดยเร็ว”

“ประมุขพรรคมารต้องได้รับการลงโทษไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง” หยางเย่ถิงยินยอมอ่อนข้อ “แต่เจ้าต้องระวังตัว หากประมุขพรรคมารหรือเหลียวตงหนีรอดไปได้ อวี้หงหยวนจะตกอยู่ในอันตรายทันที”

“เรื่องนั้นเป็นหน้าที่รับผิดชอบของข้าเอง” ข้าตอบอย่างมั่นใจ

“พรรคเสี้ยวจันทรามิได้ดำรงอยู่เพียงผู้เดียวในยุทธภพ” หยางเยวี่ยนเหมือนตัดสินใจได้แล้ว จึงมองใบหน้าข้าในร่างหยวนอวี้ฟ่าน นางคณิกาปลอมชั้นเอกแห่งอวี้หงหยวน “เจ้าถามข้าว่าหลังเรื่องราวทุกอย่างจบสิ้น ข้าจะทำสิ่งใด ข้า...ต้องการฟื้นฟูสำนึกฝึกวิชาเฉินชิงหลุน สั่งสอนอนุชนรุ่นหลัง ยึดมั่นคุณธรรม ทุกคนเสมอภาค สู้ปราบปรามคนชั่ว ช่วยเหลือคนดี”

ไม่คาดคิดว่าในใจลึก ๆ ของคุณชายรองตระกูลหยางต้องการกระทำสิ่งดังกล่าว ข้ารู้สึกนับถือหยางเย่ถิง

“ไม่นึกว่าพวกเราทั้งสองต่างมีความคิดไปคนละทางเช่นนี้ แต่กว่าจะถึงตอนนั้น ข้าต้องกำจัดประมุขพรรคมารให้ได้เสียก่อน”

หยางเย่ถิงพยักหน้าเห็นด้วย

“หยวนฟง เจ้ากับข้า...” คุณชายรองตระกูลหยางยังไม่ทันพูดจบ เสียงเจรจาของคณะนางคณิกาปลอมจากอวี้หงหยวนกว่ายี่สิบคนต่างทยอยเดินทางมาถึงยังหน้าปากถ้ำสำนึกตนโดยพร้อมเพรียง พอเหมาะกับจิ้งจอกน้อยเหลียงจินทำธุระส่วนตัวเสร็จก็ผลุบออกมาจากพงหญ้า พอหันซ้ายแลขวาเห็นคนหมู่มากแปลกตาก็หมุนตัวกลับจะเข้าพงหญ้าไปหลบซ่อน ข้าก็กวักมือเรียกไว้

หลี่ปิงหวน หวังเป่าเหอและพรรคพวก เมื่อแลเห็นสุนัขจิ้งจอกขนสีขาวสะท้อนแสงจันทราเช่นนั้นก็รีบเร่งเข้ามา

“เรียนประมุขหยวน จิ้งจอกน้อยตนนี้...”

ยังมิทันที่ข้าจะเฉลยความจริง หลี่ปิงหวนก็คว้าตัวเหลียงจินขึ้นมาอุ้มชูด้วยสองมือ

“เหลียงไถจิน เป็นเจ้าใช่หรือไม่”

ข้าพยักหน้ารับว่าเป็นความจริง

นางคณิกาปลอมต่างส่งเสียงร้องดีใจประหนึ่งออกรับใช้แขกแล้วได้สินรางวัลเป็นเงินทองมากมาย ต่างก็เข้ามากลุ้มรุมล้อมจิ้งจอกน้อย ตั้งใจจะลูบสัมผัสปลอบโยนให้หายคิดถึง

หลี่ปิงหวนและหวังเป่าเหอร้องเรียกชื่อเหลียงไถจินไปพลางก็ร้องไห้ด้วยความยินดีไปพลาง เมื่อสหายซึ่งพลัดพรากจากไปหวนคืนมา เจ้าจิ้งจอกเหลียงจินทำได้แค่กระดิกหูตอบรับ แลบลิ้น อ้าปาก ขยับขา สำแดงว่ายินดีดุจเดียวกัน

ข้าเฝ้ามองกิริยาต้อนรับเหลียงจินของบรรดายอดฝีมือพรรคเสี้ยวจันทราแล้วปริ่มใจอยู่


*******************

พูดคุย

คุณชายรองช้าอ่ะ เดี๋ยวโดนคาบไปแ_ก นะ
คงต้องระวังเสียนหย่งเฉิงแล้วล่ะ

จิ้งจอกน่ารัก
อยากเลี้ยงเลย

คุณชายรองต้องตามมาดูแลเมียอยู่แล้ว เดี๋ยวโดนแย่ง
ปล่อยไว้ไม่ได้เลย มีคนต่อคิวแย่งอยู่ 55+

:pig4:
 :3123:
:pig2: :pig4:


ออฟไลน์ LoveBlueSky2203

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 163
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-2
    • ข้ามพิภพ
บทที่ 31



 

ลัทธิเสพผงราคะไฟไม่เคยเฟื่องฟูเท่านี้มาก่อน นับแต่ประมุขพรรคมารประกาศทั่วยุทธภพว่า การฝึกวิชาให้บรรลุขั้นสูงสุดจำเป็นต้องผสมผสานเคล็ดลับดังกล่าว บรรดาจอมยุทธ์ที่มิอาจฝึกวิชาให้ก้าวล้ำไปกว่าที่เป็นอยู่ ครั้นหันมาพึ่งพาผงราคะไฟแทนที่จะใช้กลกามบำบัดธาตุทั้งสี่ตามที่ปฏิบัติมาแต่ดั้งเดิม กลับเห็นผลสำเร็จ ต่างก็พากันเข้าร่วมฝ่ายพรรคโคมแดงเป็นจำนวนมาก ทว่าประมุขพรรคมารคัดสรรจอมยุทธ์ด้วยกฎเกณฑ์พิสดารล้ำ คือเลือกเฉพาะแต่บุรุษเท่านั้น หากมีภรรยาหรือบุตรแล้วจำจะต้องตัดขาดจากครอบครัว มิเช่นนั้นอาจมีโอกาสละทิ้งคำสอนหันกลับไปเสพกามเพื่อบำบัดธาตุตามเดิมอีก ลำดับแรกบรรดายอดฝีมือต่างก็ถอนใจไปจำนวนมาก ต่อมาเห็นว่าฝีมือวรยุทธ์ตนถดถอยลงก็ต้องกลับไปใช้ผงราคะไฟอีก เมื่อผงราคะไฟมีคุณมากกว่าโทษก็หันกลับมาเข้าร่วมพรรคมารเป็นจำนวนมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

ครอบครัวชาวยุทธ์จำนวนมากบ้านแตกสาแหรกขาด สามีไปทาง ทิ้งภรรยาและบุตรให้ตกระกำลำบากไว้เบื้องหลัง มีหรือที่ยุทธภพจะสุขสงบ เมื่อโอกาสทำลายพรรคมารใกล้เข้ามา มีหรือหยวนหลงซานจะไม่รีบเร่งไขว่คว้าไว้ ข้อถอนคำสาปจึงกลับกลายเป็นเรื่องรอง

จริงอยู่ที่ว่าข้าประสงค์ล้างคำสาปชายสลับหญิงออกจากกาย ทว่าอาคมนี้มีคุณประโยชน์ส่งเสริมวิชาพัดเสี้ยวจันทราบรรลุขั้นสูงสุดโดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาผงราคะไฟ ทำให้ข้าบังเกิดสองจิตสองใจ เหล่าท่านทั้งหลายอาจสงสัย ในเมื่อข้าเสียตัวให้หยางเย่ถิงผู้กำเนิดภายใต้กลุ่มดาวราศีมังกร ตกฟากยามเฉินแล้ว ไฉนจึงยังมิสิ้นคำสาปอีก ข้าคงจะเฉลยให้ทราบในภายหลัง แต่นั่นก็นำมาซึ่งสิทธิอันชอบธรรมที่ข้าสามารถจะครอบครองพัดพรายเพลิง อาวุธวิเศษของบรรพชนข้า หยวนอู่ชิง

หากข้าขจัดเส้นทางการค้าขายผงราคะไฟสำเร็จ ก็เหมือนกับตัดปีกของพรรคมารไปข้างหนึ่ง หน้าที่ของข้าย่อมบรรลุผลสำเร็จไปด้วย

นับแต่การขึ้นดำรงตำแหน่งประมุขพรรคเสี้ยวจันทรา ข้าไม่อาจปฏิเสธหรือแบ่งรับแบ่งสู้ความชอบธรรม ในเมื่อผู้อาวุโสและจอมยุทธ์ทั้งปวงเห็นว่าข้าเหมาะควรยิ่งกว่าผู้ใด ใช่ ข้าเกิดมาเพื่ออยู่ในฐานะนี้ แม้นในใจลึก ๆ แล้ว ข้าปรารถนาให้เป็นคนอื่นสืบทอดแทน คำที่ข้ากล่าวกับหยางเย่ถิงซึ่งว่าหากปราบปรามพรรคมารโคมแดงสำเร็จแล้วจะออกท่องยุทธภพ หาใช่คำพูดชวนขบขันไม่ ข้าตั้งใจจะวางมือจากยุทธภพแล้วทำตามความต้องการของตัวเองบ้าง

ทุกคนรู้ เหล่ายอดฝีมือรู้ พรรคเสี้ยวจันทรายืนยงคงอยู่คู่ยุทธภพฝ่ายธรรมะได้ ไม่ใช่เพราะประมุขฝ่ายสกุลหยวน หากแต่เป็นจอมยุทธ์ทุกตระกูลช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ธรรมเนียมปฏิบัติที่จะต้องยกย่องตระกูลหยวนเป็นผู้นำนั้นไม่จำเป็นอีก ข้าจะเสนอความเห็นนี้เมื่อทุกอย่างคลี่คลาย

หยางเย่ถิงพิจารณาหยวนหลงซานในร่างหยวนอวี้ฟ่านแล้วมองต่ำ รู้สึกอดกังวลใจไม่ได้ เจตนาประมุขพรรคเสี้ยวจันทราสะท้อนว่าคิดวางมือจากยุทธภพหลังจบเรื่องราวทั้งหมด ทำให้คุณชายรองตระกูลหยางอับจนคำพูด เขาจดจ้องประดานางคณิกาปลอมหยอกล้อปิศาจจิ้งจอกเหลียงจินแล้วถอนหายใจ

หยวนหลงซานได้ยินลมหายใจจากคนข้างกายก็หันกลับมาซักถาม

“เจ้ากังวลสิ่งใดหรือ หยางเยวี่ยน”

หยางเย่ถิงสั่นหน้า

ข้าเห็นว่าทุกคนมาพร้อมแล้วก็ร้องบอกพวกตัว “ยอดฝีมือทุกท่าน คุณชายรองตระกูลหยางได้นำตัวเหลียวตงหัวหน้าหน่วยพยัคฆ์ทมิฬผู้สังหารเหลียงจินและหัวหน้าสีฝูเหยามากักขังไว้รอส่งมอบตัวอยู่ภายในถ้ำสำนึกตน”

หลี่ปิงหวนอุ้มเหลียงจินเข้ามาใกล้ข้าเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ “เช่นนั้นพวกเราจะได้ล้างแค้นแทนหัวหน้าสีแล้วใช่หรือไม่ขอรับ ประมุขหยวน”

เหล่านางคณิกาปลอมต่างปลิดสีหน้าแจ่มใสเป็นแค้นเคืองทันที ยามให้ยินชื่อเหลียวตง ศัตรูคนสำคัญ

ข้าพยักหน้ารับรอง แล้วว่า “อีกประการหนึ่ง ถ้ำสำนึกตนแห่งนี้ได้กลายเป็นแหล่งเก็บผงราคะไฟของพรรคโคมแดง”

พอทุกคนรับรู้ความจริงต่างก็ส่งเสียงประหลาดใจ พ่วงกับคำสาปแช่งด่าทอพรรคมารต่าง ๆ นานา

“คุณชายรองตระกูลหยางสืบสวนเหลียวตงแล้วได้ข้อความสำคัญประการหนึ่ง ทุก ๆ 9 วัน ประมุขพรรคมารจะกลับมายังถ้ำแห่งนี้เพื่อเสพผงราคะไฟและฝึกวิชา เหมาะนักที่คืนนี้ครบกำหนดวันที่ 9 เช่นนั้นจงวางกำลังตระเตรียมจู่โจมประมุขพรรคมารมิให้หนีรอดไปได้ หลี่ปิงหวนเจ้าพายอดฝีมือส่วนหนึ่งซุ่มซ่อนอยู่บริเวณหน้าปากถ้ำ ส่วนหวังเป่าเหอนำกำลังติดตามข้าเข้าไปภายใน”

“ขอรับ” ทุกคนน้อมรับคำสั่งโดยพลัน

หลี่ปิงหวนลูบหัวปิศาจจิ้งจอกน้อยเป็นการส่งท้ายก่อนจะมอบเขาให้ข้าอุ้มต่อ เหลียงจินอ้าปากแลบลิ้นให้ทุกคนแล้วก็กระโจนจากมือข้าลงบนพื้นดิน หันมาร้องเบา ๆ เหมือนบอกว่าให้ติดตามไปในถ้ำสำนึกตนโดยเร็ว

ข้าหัวเราะในความกระตือรือร้นของเหลียงจินแล้วติดตามไปโดยเร็ว

ภายในถ้ำสำนึกตนมีโคมไฟสีแดงติดไว้ให้แสงสว่างเป็นระยะ ๆ ผนังถ้ำมีการเจาะห้องไว้ภายในคงใช้เป็นที่เก็บผงราคะไฟจำนวนมาก ลังไม้วางไว้เกลื่อนพื้น กระทั่งถึงโถงกลางของถ้ำ ปรากฏหัวหน้าหน่วยพยัคฆ์ทมิฬถูกมัดมือมัดเท้าด้วยเชือกอาคมแน่นหนา โดยรอบมีบุรุษแต่งกายชุดสีเหลืองอ่อนคาดผ้ารอบศีรษะลวดลายดอกเบญจมาศคอยยืนคุมเชิงอยู่ พอเหลียวตงเห็นว่าแขกผู้มาเยือนนั้นเป็นผู้ใด ปากซึ่งซีดเผือดก็กลับมาใช้งานได้ราวกับถูกโอสถทิพย์ชำระล้าง

“ข้าได้กลิ่นหอมจากกายแม่นางหยวนมาแต่ไกล ชั้นแรกคิดว่าประสาทรับกลิ่นเสื่อมถอย ครั้นท่านปรากฏตัวซึ่งหน้าจึงรู้ว่าข้ามิได้คิดไปเองตามลำพัง” เหลียวตงกล่าวสำนวนเชิงสวาท

หนึ่งเดือนผ่านไปในฐานะนักโทษ ทำให้บุรุษรูปงามหัวหน้าหน่วยพยัคฑ์ทมิฬแห่งพรรคโคมแดงทรุดโทรมได้ถึงเพียงนี้ นับว่าพรรคคมเบญจมาศลงมือแก้แค้นแทนข้าไปส่วนหนึ่งแล้ว

จิ้งจอกน้อยเห่าเสียงดังใส่หน้าเหลียวตงหนึ่งที พร้อมทั้งแยกเขี้ยวข่มขู่

“สัตว์เลี้ยงของแม่นางหยวนตัวนี้สำแดงกิริยาไม่น่ารักเอาเสียเลย” เหลียวตงทำทีต่อว่า

“ข้าย่อมไม่อาจห้ามจิ้งจอกตนนี้ได้” หยวนอวี้ฟ่านขยับตัวเข้าใกล้เหลียวตง วูบหนึ่งในความคิด อยากจะใช้วิชาพัดเสี้ยวจันทราฆ่าล้างให้สาสมกับความแค้น “สุนัขย่อมรับใช้เจ้านายตนเอง และเจ้าก็ทำตัวไม่ต่างจากสุนัขตัวหนึ่ง หรือมิใช่”

“นี่เจ้า...” เหลียวตงกัดฟันโต้ตอบ

พอได้โอกาสจิ้งจอกน้อยเหลียงจินก็ใช้คมเขี้ยวงับไปยังชายชุดสีแดงสลับดำแล้วขย้ำจดขาดติดปาก เสื้อผ้าอาภรณ์ของเหลียวตงบัดนี้ไม่หลงเหลือความสง่างาม เขาได้แต่สบถด่าทอกิริยาของเหลียงจิน

“ไอ้สัตว์นรก”

“เจ้าต่างหากคือสัตว์นรก ทำร้ายผู้คน ทรมานสรรพชีวิต กรรมย่อมสนองการกระทำ” หยวนอวี้ฟ่านตบหน้าเหลียวตงไปหนึ่งฉาด มันหันหน้ากลับมาจ้องประมุขพรรคเสี้ยวจันทราด้วยประกายแค้น ก่อนจะยิ้มแบบเลือดเย็นแล้วหัวเราะต่อเนื่องไม่ยอมหยุด

“ฮ่า ๆ ไม่ใช่ว่าพวกเจ้าเกรงประมุขของข้าจะเป็นใหญ่ในใต้หล้าหรอกหรือ จึงคิดร่วมมือกันโค่นล้ม แต่วิถีชีวิตย่อมเป็นเช่นนี้ ผู้มีอำนาจย่อมมีสิทธิ์ตัดสินชะตาชีวิตผู้อื่นเป็นของธรรมดา ไยพวกเจ้าต้องแส่ยื่นเท้ามายุ่งไม่เข้าเรื่อง”

“สติของเจ้าคงวิกลจริตผิดมนุษย์ พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินชะตาชีวิตใคร จำเอาไว้” ข้าคลี่พัดพรายเพลิงออก เหลียวตงรับรู้อำนาจของมันดีก็ลมตัวลงไปนอนตัวงออยู่บนพื้น ปากก็ร้องว่า “อย่าทำ ๆ”

โชคดีที่หยางเย่ถิงคว้าข้อมือข้าไว้เป็นกิริยาห้าม

“ไหนเจ้าว่าจะไม่ยอมตกอยู่ในหลุมพรางคำยั่วยุ”

“ใช่ ๆ ข้าลืมตัว” หยางเย่ถิงปล่อยมือข้าแล้วสั่นหน้าบางเบา

พอเหลียวตงเห็นว่าข้าไม่ลงมือก็ลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล ปิดปากเงียบ ไม่คิดลองดีอีก ข้าจึงหันไปกระซิบต่อหยางเยวี่ยนบอกให้เขาหันหลัง

“เหตุใดข้าต้องหันหลัง”

โว้ย ข้าจะต้องอธิบายทุกการกระทำให้เขาล่วงรู้เลยหรือไง ทำไมไม่มองตาก็รู้ใจกันบ้าง ในเมื่อเรื่องราวก็ดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว

หยวนอวี้ฟ่านคว้าไหล่หยางเย่ถิงแล้วกระซิบอุบายพอให้ได้ยินกันสองต่อสอง

“มิได้”

โอ้โห ข้ายังมิทันอธิบายจนจบแผนการ เจ้าคุณชายรองก็เร่งรีบปฏิเสธทันที อันที่จริงข้าไม่จำเป็นต้องให้หยางเย่ถิงอ่อนน้อมยินยอมแต่ประการใด ข้าเพียงแต่บอกอุบายให้เขารับรู้เท่านั้น พอหยางเย่ถิงเห็นว่าข้าไม่คิดปฏิบัติตามก็ได้แต่หมุนตัวแล้วออกคำสั่งให้ยอดฝีมือพรรคคมเบญจมาศออกไปจากบริเวณโถงถ้ำสำนึกตน ส่วนคนออกคำสั่งทำหน้าบึ้งยืนหันหลังห่างออกไป ข้ายิ้มขำเจ้าคุณชายรองแล้วพยักหน้าให้หวังเป่าเหอขยับเข้ามาใกล้

“ติดยันต์ค่ายกลแปดทิศ”

“ขอรับ”

เมื่อปราศจากผู้คนจนกระทั่งหลงเหลืออยู่สองต่อสอง ไม่รีรอข้าจึงปลดเสื้อคลุมตัวนอกออก เผยผิวขาวนวลตกต้องโคมแดงสะท้อนสู่ตาเหลียวตง หัวหน้าหน่วยพยัคฆ์ทมิฬไม่คาดว่าข้าจะทำกิริยาดังนี้ก็พลันประหลาดใจ ก่อนจะคลายรอยยิ้มลามก

“เป็นบุญตายิ่งนักที่ประมุขพรรคเสี้ยวจันทรายินยอมเปิดเผยผิวพรรณให้เหลียวตงได้พิจารณา นับว่าไม่เสียชาติเกิด”

ข้าจำเป็นต้องเปลืองตัวขนาดนี้ไม่ใช่ให้เจ้าจ้องมองเป็นบุญตา แต่ความลับในลมปากของเจ้าต่างหากที่ข้าปรารถนา

“อากาศภายในถ้ำนี้ร้อนนัก ข้าจึงจำเป็นต้องสะบัดอาภรณ์ออกเพื่อผ่อนคลาย มิได้ตั้งใจยั่วยวนหัวหน้าหน่วยพยัคฆ์ทมิฬ ครั้นเจ้าบอกว่าข้ามีประโยชน์ต่อดวงตาเจ้าแล้ว จะไม่คิดตอบแทนคืนบ้างเชียวหรือ หนึ่งคำตอบแลกกับอาภรณ์หนึ่งชิ้นหลุดจากกายข้า”

พอเหลียวตงได้ฟังดังนั้นก็เข้าใจโดยสิ้น มันหัวเราะแล้วตอบว่า “ประมุขหยวนจะใช้เรือนร่างสตรีไขความลับจากปากเหลียวตงนั้น ไม่ดูถูกสติปัญญาข้าเกินไปหรอกหรือ”

ครั้นข้าเห็นว่าเหลียวตงไม่ยอมเล่นด้วยก็กำลังดึงเสื้อชั้นนอกขึ้นสวม เจ้าคนลามกนั่นก็ร้องห้ามปราม

“ข้ามิได้คิดปฏิเสธ แต่ข้าเองก็ย่อมมีข้อแลกเปลี่ยนถ้อยความดุจกัน”

“จงว่ามา”

“หนึ่งคำถาม หนึ่งชิ้น หนึ่งคำตอบ แลกกับเหล้าหนึ่งจอกจากปากแม่นาง”

นี่ข้าต้องเปลืองตัวเป็นจอกเหล้าให้เหลียวตงซ้ำสองหรือ ข้าคงจะรีบตกปากรับคำโดยไว มาตรว่าห่างไปเพียงไม่กี่ก้าวไร้ร่างหยางเย่ถิงยืนทำหน้าไม่พอใจอยู่ จิ้งจอกน้อยเงยหน้ามองข้าตาละห้อย เหมือนกับอยากให้ข้าปฏิเสธ

“สำนักพรรคมารตั้งอยู่ที่ใด”

จิ้งจอกน้อยสะบัดหน้าขัดใจ แล้ววิ่งดุกดิกไปยืนซบขาหยางเย่ถิง คุณชายรองตระกูลหยางเหลียวมองการกระทำของข้าชั่วครู่ด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก ก่อนจะอุ้มเหลียงจินไว้แล้วหันหลังให้ดังเดิม




ออฟไลน์ direkraj

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1639
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0

ออฟไลน์ jum1201

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 588
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-5
รอตอนต่อไปเลยค่ะ สนุกมากคะ

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7851
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-8
ทุกคนรู้ก้อมา 5555

จิ้งจอกน้อยน่ารัก

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3315
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2

ออฟไลน์ bun

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2511
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +252/-4
จะยอมให้เมียทำตามจริงๆ หรือเปล่า

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด