เพื่อน..ไม่รัก [40] 6/6/2020 หน้า 13
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เพื่อน..ไม่รัก [40] 6/6/2020 หน้า 13  (อ่าน 36095 ครั้ง)

ออฟไลน์ PaePT

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 54
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [10] 04/11/2017 หน้า 2
«ตอบ #60 เมื่อ04-11-2017 18:19:41 »

กรี๊ดดดดด ดีๆเอาเลย ไหนๆแล้ว ถ้าจะไม่รักกันจะได้แตกหักกันไปเลย ภาคจะได้จัดใจซะที แต่ถ้ารักก็ก็แฮปปี้ #ทีมภาค  :hao7:

ออฟไลน์ Grey Twilight

  • Moderator
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 396
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +171/-17
Re: เพื่อน..ไม่รัก [10] 04/11/2017 หน้า 2
«ตอบ #61 เมื่อ04-11-2017 22:59:18 »

ปกติแล้ว ผมไม่ค่อยจะได้คอมเมนท์งานคุณลิงภูเขานะ ถ้าจำไม่ผิดคราวที่แล้วก็นานมากพอดูแล้วเหมือนกัน อาจจะเพราะ ปริมาณเนื้อหาต่อตอนมันไม่เยอะ ผมก็ไม่รู้จะไปค้นหาอะไรน่ะนะครับ ครั้นจะไปจินตนาการต่อเพิ่ม มันก็ไม่แน่ว่ามุมมองของเราอาจจะถูกน่ะ

คอมเมนท์นี้เอาจริงๆก็ยังไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะเป็นยังไง เท่าที่ผมเห็นก็คือปั่นดูยึดติดกับเมธมากเลย ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมนะ คือเอาจริงๆถ้ามันเป็น First Love จริงๆ อันนี้ผมเข้าใจ แต่ประเด็นคือปั่นเสียจูบแรก (และคงกำลังจะเสียตัว) ให้กับภาคแล้ว ซึ่งโดยปกติมันไม่น่าจะยอมกันง่ายๆครับ ถ้าเป็นจริงก็แสดงว่าในใจบางส่วนมันก็คงจะเผอเรอไปด้วยเหมือนกันแหละ

และถ้าเป็นกรณีนี้จริงๆ ผมว่าเรื่องมันจะกลายเป็น trade-off ระหว่าง คนที่เราแอบชอบมานานแต่ไม่ได้ชอบเราตอบ หรือคบกับเราด้วยหน้าที่ กับ คนที่เราอาจจะมีใจให้บ้างแต่ไม่มากเท่าคนแรก แต่เค้ามั่นคงกับเรา

เอาจริงๆถ้าคาแรกเตอร์ของคนที่เป็นตัวเลือก trade-off มันเปลี่ยน แนวคิดมันก็คงจะเปลี่ยนด้วยครับ แต่สำหรับผม ผมชอบภาคนะ ไม่รู้สิครับ ผมรู้สึกว่าภาคเป็นตัวเอกที่ดิบแต่ไม่ดิบมาก มีมุมเหวี่ยงๆบ้าๆถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับปั่น แต่มีมุมอ่อนโยนและใจเย็นค่อยๆคุยเหมือนกัน (อาจจะเนื่องด้วยเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก) คือผมสัมผัสได้ถึงความเป็น Alpha Male แบบดิบๆหน่อย แต่ก็ไม่ได้หยาบโลนอะไรมากเพราะไม่ได้หยาบกระด้างใส่ปั่น ผมรู้สึกว่ามันเป็นตัวพระที่เรียลดีน่ะครับ

ส่วนเมธกับปั่น ไม่รู้สิ ฉากมันน้อยเกินไปครับ โนคอมเมนท์ละกัน (หัวเราะ) แต่รู้สึกหลังๆเว้นช่วงนานเหมือนกันนะครับ พยายามอัพเดทตัวเองให้มีไฟหน่อยก็ดีนะ เพราะถ้าฉากมันน้อยก็ต้องขยันเขียนหน่อยละครับให้อารมณ์มันต่อเนื่อง (หัวเราะ)

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7570
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
Re: เพื่อน..ไม่รัก [10] 04/11/2017 หน้า 2
«ตอบ #62 เมื่อ04-11-2017 23:41:47 »

เหมือนไล่ตามกันเป็นทอดๆ

ปั่น ไล่ตามรักเมธ มาตั้งแต่ปีหนึ่ง จนถึงปีสี่
ปั่นชอบแต่ไม่แสดงตัว และเมธ ก็ชอบหญิง มีแนนเป็นแฟน

ภาค รักปั่น มาแต่แรก พยายามตามติดปั่น
ทั้งที่ปั่นคิดกับภาคแค่เพื่อน
ภาค มีแฟนกี่คนก็ต้องเลิกเพราะหึงภาคที่ตามติดปั่น

ดูแล้วเมธ ก็คบปั่นไปอย่างนั้นเพราะความเป็นคนดี
ไม่ได้คิดไรๆกับปั่นเลย
เชียร์ภาค ที่ทำอะไรเพื่อปั่นมาตลอด
เพราะตามติดปั่นมาตลอด ปั่นเลยไม่รู้ว่าถ้าขาดภาคจะเป็นอย่างไร
ภาค คงต้องห่างปั่นแล้วเพื่อให้ปั่นรู้ตัว
เมธ ที่ปั่นชอบ นั้นเป็นความชอบแบบไอดอลเท่านั้น
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: เพื่อน..ไม่รัก [11] 05/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #63 เมื่อ05-11-2017 21:12:19 »

11.ไม่ได้อยู่ในใจเธอ


มันไม่ได้ทำอะไรผมอีกเมื่อเห็นว่าผมร้องไห้หนักจนถึงขั้นอ้วกออกมา ผมทิ้งตัวลงนอนนิ่ง ๆ ไปกับพื้นตลอดเวลาที่มันเช็ดเนื้อเช็ดตัวเก็บกวาดทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมทำเลอะเอาไว้ ก่อนจะเริ่มดิ้นหนีอีกรอบเมื่อมันอุ้มผมขึ้นไปวางไว้บนเตียงหลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว

“อยู่นิ่ง ๆ” พูดแล้วก็จ้องหน้าผม “อย่าทำให้กูต้องโมโห”

“จะทำอะไรกูอีก”

มันกดหัวผมลงไปกับหมอน ก่อนจะตอบ “ไม่ไหวก็นอนลงไป อย่าโวยวาย”

“กูจะกลับไปนอนที่หอ”

“ดูสภาพตัวเองซะก่อน” มันสะบัดผ้าห่มมาห่มให้ผม “ลุกไหวเมื่อไรค่อยมาสู้กู”

“...”

“นอนซะ”

ผมพลิกตัวนอนหันหลังให้มัน “มึงเตรียมตัวไปขนข้าวของออกจากห้องกูได้เลย”

“กูบอกแล้วนะว่าอย่าทำให้กูโมโห”

น้ำตาผมไหลออกมาอีกรอบ “ออกไปจากชีวิตกูด้วย”

“ไอ้ปั่น” มันกระชากผมให้หันกลับไปหา “อยากเจ็บตัวจริง ๆ ใช่ไหม”

“กูไม่อยากเป็นเพื่อนกับมึงแล้วไอ้เหี้ย” ผมลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะคว้าหมอนไปทุบมัน “กูเกลียดมึง”

“ไอ้ปั่น !”

สิ้นเสียงมันหัวผมก็ถูกกดลงไปกับเตียง มันกระชากหมอนออกจากมือผมจนปลอกหมอนขาด แล้วเอาเศษปลอกหมอนที่ได้มามัดมือผมเอาไว้จนติดกับหัวเตียง “กูไม่อยากอดทนกับมึงแล้วนะ !”

“ปล่อยกู !”

“ทำไมมึงพูดไม่รู้เรื่องเลยวะปั่น” มันใช้เข่ากดขาผมเอาไว้ ก่อนจะหยิบปลอกหมอนมาฉีกเพิ่มเพื่อมัดแขนผมอีกข้าง “อย่าให้กูต้องมัดปากมึงด้วยนะ”

ผมโวยวายด่ามันทั้งที่แทบไม่มีแรงเหลือแล้ว “อย่าให้กูหลุดไปได้นะ”

“ทำไม ! มึงจะทำอะไรกู !” สีหน้ามันดูหงุดหงิดเต็มที่ “ตัวแค่นี้คิดว่าจะสู้กูได้หรือไง”

มันเอาเศษผ้าที่เหลือมายัดปากผม “อยู่นิ่ง ๆ เงียบ ๆ เข้าใจไหม”

มันลุกจากตัวผม เดินไปค้นอะไรในตู้เสื้อผ้าสักพักก็กลับมาพร้อมกับเนกไทสองเส้น “จะตัดกูออกจากชีวิตมึงเหรอ”

ผมส่งเสียงในลำคอเมื่อมันเอาเนกไทมามัดเพิ่มที่แขนผม “คิดว่าทำได้ก็ลองดู”




มันมัดผมเอาไว้อย่างนั้นทั้งคืน กระทั่งเช้าผมจึงแกล้งทำเป็นว่าปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำ ก่อนจะรีบวิ่งสุดแรงไปที่ประตูเมื่อมันแก้มัดให้ แต่ก็ไปไหนไม่รอด สุดท้ายเลยถูกมันจับถอดกางเกงออกจนเหลือแค่กางเกงในตัวเดียว

“สภาพอย่างนี้แล้วยังจะกล้าหนีก็ลองดู”

ผมเห็นมันขนเสื้อผ้าที่มีอยู่ไม่มากของมันในตู้ออกมาใส่ตะกร้าก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไปโดยไม่ได้หันมามัดผมติดเตียงเอาไว้อย่างเดิม ผมจึงก้าวขาเดินตามมันออกไป

“หิวก็ไปกินข้าว” มันบอกเมื่อจัดการโยนตะกร้าผ้าเข้าไปในห้องนอนที่ว่างอีกห้องแล้ว “กูเตรียมไว้ให้ที่โต๊ะ”

ผมยืนมองมันกดล็อกประตูห้องนั้น ก่อนจะจัดการเก็บกุญแจเข้าไว้ในกระเป๋ากางเกง “คิดว่าแย่งได้ก็ลองดู”

ผมถอนหายใจออกมา “กูสู้มึงไม่ได้หรอก”

“รู้ตัวก็ดี”

มันเดินไปเทน้ำใส่แก้วแล้วเอามาวางไว้ข้างชามข้าวต้มของผม “กินข้าวซะ จะได้กินยา”

ผมพยักหน้าเมื่อรู้ว่าทำอะไรไม่ได้แล้ว “เจ็บคอ”

“ก็เล่นแหกปากขนาดนั้น” มันบ่นทั้งที่จ้องหน้าผม “รู้ไหมว่าทำกูเหนื่อยแค่ไหน”

“มันเป็นความผิดของกูเหรอ”

“อย่าเริ่ม” มันกดเสียงต่ำ “รีบ ๆ มากินข้าว จะได้กินยา”

ผมถอนหายใจ “มึงขังกูเอาไว้แบบนี้ไปตลอดไม่ได้หรอก”

“ไอ้ปั่น..”

“กูมีพ่อมีแม่นะ” พูดแล้วก็รู้สึกปวดหนึบไปทั่วทั้งอก “พี่ปูนต้องรู้แน่ถ้าติดต่อกูไม่ได้”

“กูจะลากมึงไปที่เตียงถ้าขืนยังไม่หุบปาก” มันพูดง่าย ๆ “อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเป็นของกูแล้วมึงยังจะปากดีอย่างนี้อยู่ไหม”

“กูไม่ใช่ผู้หญิงบริสุทธิ์ที่จะยอมอยู่แทบเท้าคนที่เป็นคนแรกของตัวเองหรอกนะ” ผมยิ้มเยาะมัน “กับคนที่กูชอบกูยังให้เอาฟรี ๆ แบบไม่คิดจะเรียกร้องอะไรมาแล้วเลย”

“ไอ้ปั่น !”

ผมเดินไปนั่งที่โต๊ะ ก่อนจะหยิบช้อนขึ้นตักข้าวต้มเข้าปาก “เมธต้องสงสัยแน่ ถ้าวันนี้กูยังไม่กลับห้อง”

“มั่นใจตัวเองเกินไปหรือเปล่า” ถึงตามันยิ้มเยาะผมบ้าง “ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ยังไม่เห็นมันติดต่ออะไรมึงมาเลย”

“...”

“ทั้งที่กูก็ไม่ได้ยุ่งอะไรกับมือถือมึงนะ” มันเลิกคิ้ว “กูถามหน่อยสิ”

“...”

“ว่าตั้งแต่ตกลงเป็นแฟนกันมา”

“...”

“มันเคยทำท่าว่าอยากจะกอด หรือจูบมึงบ้างหรือเปล่า ?”



Ma-NuD_LaW



ภาคมันไม่ได้โหดแบบ ไอ้นัท ลูกรักคนเขียนหรอก  :laugh:

รู้สึกว่าคนอ่านจะเชียร์ภาคให้เป็นพระเอกกันเยอะกว่าเมธนะ ..ทำไมไม่ชอบคนดีอย่างเมธกันอะ มันเป็นคนดีนะ  :m29:

แล้วก็ขอบคุณ คุณ Grey Twilight นะครับ .. คงหมดไฟจริงแหละ ไม่ใช่เฉพาะกับนิยาย แต่กับเรื่องเรียนเอย..งานเอย..ชีวิตเอย
 ก็หมดไฟอะครับ (หัวเราะ)

ล้อเล่นๆ

จะพยายามมทำให้ดีขึ้นนะครับ ขอบคุณสำหรับการเตือนสติครับ (ทำให้คิดอะไรได้อีกเยอะเลย)  :m13:

สุดท้าย..ขอบคุณทุกความเห็นครับ  :pig4:

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: เพื่อน..ไม่รัก [12] 07/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #64 เมื่อ07-11-2017 22:43:28 »

12.คงต้องยอมรับมัน


ภาคยอมปล่อยผมออกจากห้องเมื่อรู้สึกตัวว่ามันทำให้ผมต้องขาดเรียนโดยไม่มีเหตุผลมาเต็ม ๆ ถึงสองวัน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ให้อิสระกับผมมากมายนัก เพราะมันยังคงบังคับให้ผมต้องย้ายไปอยู่ที่คอนโดกับมัน โดยมันจะเป็นคนเข้าไปเก็บข้าวของ ๆ ผมมาจากที่หอเอง

“เลิกเรียนแล้วก็มารอตรงนี้”

ผมหันกลับไปมองหน้ามัน ทั้งที่กำลังจะลงจากรถ “กูจะฟ้องพี่ปูน”

“ไอ้ปั่น”

“กูจะฟ้องพ่อแม่มึง ถ้ามึงยังไม่ยอมเลิกยุ่งกับกู” ผมขู่ซ้ำอีกเมื่อแน่ใจแล้วว่าตอนนี้มันไม่สามารถทำอะไรผมได้อีก “กูจะบอกเฮียมึง หรือบอกใครก็ได้ที่จะทำให้มึงต้องเลิกยุ่งกับกู”

ผมรีบเปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินจ้ำเข้าไปปะปนอยู่กับฝูงคนทันทีที่เห็นมันปลดเข็มขัดนิรภัย “ไอ้ปั่น !”

“มึงบังคับกูเองนะภาค”


ผมเดินตรงไปขึ้นตึกเรียน เข้าห้องเรียนได้ก็รีบเดินตรงไปหาเมธ บอกความจำเป็นที่ต้องขอทำตัวติดกับเขานับจากนาทีไปคร่าว ๆ แต่ก็ยังเว้นที่จะบอกในเรื่องที่ทำให้ภาคมันต้องเดือดร้อน เมธมีสีหน้าแปลกใจนิดหน่อยแต่ก็ยอมรับปากให้ผมไปอาศัยอยู่ที่ห้องเขาได้ในช่วงนี้




“เก็บเสื้อผ้าเยอะขนาดนี้ ทะเลาะกันหนักมากเลยเหรอ” เขาถามเมื่อเห็นผมปลดไม้แขวนเสื้อออกจากราวจนหมด “เอาไว้ค่อย ๆ มาหยิบไปก็ได้ เพราะห้องเราก็อยู่ติดกันแค่นี้”

“เราเสี่ยงอยู่กับมันตามลำพังไม่ได้” เห็นเขาขมวดคิ้ว ผมก็รีบพูดต่อ “เราไม่อยากทะเลาะกับมันอีก”

“อย่างนั้นเหรอ” ดูท่าทางเขาไม่ได้หายสงสัยเลย “ถ้างั้นเราขนหนังสือเรียนกองนั้นไปให้ก่อนแล้วกัน”

“ขอบคุณนะ”

เขาพยักหน้า ก่อนจะลุกขึ้นไปยกกองหนังสือที่ผมยกวางแยกเอาไว้ก่อนแล้วขึ้นมา “เราจะเปิดประตูทิ้งไว้ มีอะไรก็ตะโกนเรียก”

“อืม”

ผมยิ้มเมื่อเขายิ้มให้ “ของหนัก ๆ ทิ้งเอาไว้ เดี๋ยวเรามาขนให้”

“ทราบแล้วครับ”

เขาหัวเราะ “ย้ายของเสร็จค่อยลงไปกินข้าวกัน”

เราใช้เวลาตลอดบ่ายขนข้าวของผมไปไว้ที่ห้องเขา พอเสร็จก็พากันลงไปกินข้าวแกงที่ร้านใกล้ ๆ แถวนั้น เดินดูนั่นนี่สักพักก็กลับขึ้นมาที่ห้องเพื่อนั่งคิดกันว่าจะทำยังไงกับเตียงขนาดห้าฟุตของเขาที่ไม่สามารถแยกเป็นเตียงเดี่ยวสองเตียงได้อย่างนี้

“เดี๋ยวเราปูผ้านอนที่พื้นเอง” ผมอาสาเมื่อคิดว่าเขาคงลำบากใจที่จะนอนร่วมเตียงกับผม “ผ้านวมเราหนาอยู่..”

“เดี๋ยวเรานอนข้างล่างเอง” เขาพูดแทรกขึ้นมาตามประสาเจ้าห้องที่ดี “ปกติอยู่บ้านเราก็นอนพื้นอยู่แล้ว”

“แต่เราเป็นคนอาศัย..”

“ปั่นเป็นแฟนเรา” เขาพูดแทรกขึ้นมาอีกครั้ง “ให้เราทำหน้าที่แฟนที่ดีให้แล้วกัน”

ผมเงียบ..นิ่งคิดอยู่พักใหญ่ “จริง ๆ ถ้าเมธไม่รังเกียจ..”

ผมอึกอัก..ไม่แน่ใจว่าควรพูดดีไหม “เราเอ่อ..มานอนด้วยกันดีไหม”

ยิ่งเห็นเขาเงียบ..ผมยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรพูดแบบนี้ออกไป “คือเราเห็นว่าเอ่อ..เตียงมันก็ไม่ได้เล็ก..”

“โทษทีนะ” ผมยิ้มเก้อ ๆ “เราแค่กลัวว่าปั่นจะอึดอัดน่ะ”

ใครกันแน่ที่ดูเหมือนกำลังอึดอัดอยู่ตอนนี้ ?

“ถ้างั้นเราก็มานอนด้วยกันบนเตียงนี่แหละ” พูดแล้วก็เดินไปจัดหมอนที่วางซ้อนกันเอาไว้ตอนแรกให้แยกจากกันไปคนละด้าน “เราวางผ้าห่มปั่นเอาไว้ด้านนี้นะ..หรือปั่นอยากนอนอีกด้าน”

“ด้านนี้ก็ได้” ผมรีบบอก “งั้นเราขอตัวไปอาบน้ำก่อน”

“อืม” เขายิ้ม “เสร็จแล้วก็นอนก่อนได้เลยนะ”

ผมคว้าผ้าเช็ดตัวกับชุดนอนเดินเข้ามาในห้องน้ำ กวาดสายตามองข้าวของเครื่องใช้ของตัวเองที่ถูกเอามาวางเพิ่มไว้เคียงข้างกับข้าวของ ๆ เขาแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ

ไม่รู้ว่าตอนนี้ผมต้องทำให้เขาอึดอัดใจไปมากแค่ไหนแล้ว..





“นอนไม่หลับเหรอ” ผมกระพริบตา ก่อนจะพยายามเพ่งมองคนถามท่ามกลางความมืด “เห็นพลิกตัวไปมาหลายรอบแล้ว”

“โทษที..” ผมรีบเอ่ยขอโทษ “เราทำเมธนอนไม่หลับไปด้วยเหรอ”

“ไม่หรอก”

“...”

“ปกติเราก็นอนดึกอยู่แล้ว”

ผมขมวดคิ้ว “ทำไมอะ”

“อ่านหนังสือน่ะ” ได้ยินแล้วก็ไม่นึกแปลกใจ “ปกติปั่นนอนดึกไหม”

“ก็..” ผมหยุดคิด “ไม่แน่ไม่นอนอะ”

“งั้นเหรอ..”

เราต่างคนต่างเงียบกันไป ไม่ได้ต่อบทสนทนาเพิ่มอีก เมธนิ่งไปสักพักก่อนจะพลิกตัวนอนตะแคงมาทางผม พอสายตาเริ่มชินกับความมืดมากขึ้น เราก็จ้องมองกันและกันแบบไม่ปกปิด ใจผมเต้นแรง..เหงื่อผุดขึ้นตามไรผมทั้งที่ไม่ได้รู้สึกร้อนอะไร ก่อนที่ผมจะเป็นฝ่ายทำลายความเงียบด้วยการส่งเสียงเรียกชื่อเขา

“เมธ”

“หืม..”

“เรา..ขอจูบเมธได้ไหม” เขาเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ผม จนริมฝีปากเราเกือบจะแตะกัน “โทษที..”

“เราต่างหากที่ต้องขอโทษ” เขาบอกแล้วผละออกไป “ขอเวลาเราอีกนิดนะ”

ผมพยักหน้าว่าเข้าใจ ทั้งที่ข้างในยังรู้สึกตรงข้าม “อย่าใส่ใจเลย..”

“ไม่ใส่ใจไม่ได้หรอก” เขาพูดออกมาชัดถ้อยชัดคำ “แต่ตอนนี้เราแค่ยังไม่พร้อม”

“เราเข้าใจ..เข้าใจจริง ๆ นะ” ผมหลับตาลงเมื่อรู้สึกว่าตัวเองพร่ำพูดอะไรที่มันเกินความจำเป็น “เรา..แต่เรา..”

“ปั่น”

“แค่จับมือได้ไหม” ผมกลั้นคำพูดที่น่าสงสารมากกว่านี้เอาไว้แค่ในใจ “ขอเราจับมือเมธ..”

“ได้สิ” เขายื่นมือมากุมมือผมเอาไว้ “เพราะงั้น..นอนซะนะ”

“...”

“ฝันดีครับ”

ผมคู้ตัว..ซุกหน้าเข้าไปใกล้กับหมอนเขา “ฝันดี..”

นาทีนั้นผมบอกกับตัวเองว่าให้เลิกเห็นแก่ตัว..

เลิกยื้อเขาเอาไว้ตามความต้องการของตัวเองสักที..


“อีกแค่นิดเดียวได้ไหม” ผมคร่ำครวญออกมาทั้งที่เพิ่งบอกกับตัวเองไปอีกอย่าง “แค่เรียนจบก็ได้”

“ปั่นว่าอะไรนะ”

“เปล่า..”

งี่เง่าจริง ๆ

ในสายตาของเขา ผมคงดูงี่เง่ามาก

“อย่าเพิ่งคิดอะไรเลย” เขาดึงผมเข้าไปกอด “นอนซะนะ”

“...”

“นอนซะ..อย่าร้องไห้” เขากอดผม..ตบหลังผมเบา ๆ เพื่อปลอบ “เราอยู่ตรงนี้..”

“ขอโทษนะอึก..เราขอโทษ..”

ขอโทษ ที่เราไม่รู้จะจัดการกับความเห็นแก่ตัวของเรายังไงดี..

และขอโทษ ที่เราเอาแต่เรียกร้องจากเมธไม่ยอมจบสิ้นอย่างนี้..



Ma-NuD_LaW


 :เฮ้อ:

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [12] 07/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #65 เมื่อ08-11-2017 10:21:45 »

จะเป็นไงต่อนะ

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1673
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [12] 07/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #66 เมื่อ08-11-2017 13:06:27 »

คนนึงได้ตัวแต่ไม่ได้ใจ / ส่วนอีกคนตัวก็พร้อมจะให้ ใจก็ได้ไปแล้ว  >>> เหมือนอะไรที่มันจะได้แบบเห็นๆอยู่แล้ว มันก็ดูไม่ท้าทายอ่ะเนอะ แบบนั้นไหมปั่น / แววเจ็บทุกฝ่ายลางมาเห็นๆ

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 504
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [12] 07/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #67 เมื่อ08-11-2017 13:53:15 »

ทำใจเถอะปั่นกับเมธน่ะ เข้าใจความรู้สึกของภาคแล้วยัง
สงสารภาค วิ่งตามปั่นมานานแค่ไหนแล้วนะ :hao4:

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4029
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
Re: เพื่อน..ไม่รัก [12] 07/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #68 เมื่อ08-11-2017 14:58:15 »

จุดนี้เราเข้าใจทุกคนเลย สงสารเมธต้องฝืน สงสารปั่นที่ทำเป็นรับได้ ไม่ยอมรับความจริง และภาคคนที่จะไม่อดทนอีกต่อไปแล้ว มันต้องมีแตกหักกันบ้างสักทาง  :ling3:

ออฟไลน์ ▶August5th◀

  • it was fate
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2220
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +184/-2
Re: เพื่อน..ไม่รัก [12] 07/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #69 เมื่อ08-11-2017 21:48:42 »

เข้ามาเพราะชื่อเรื่อง พออ่านจบไปตอนแรก แบบติดเลย
พอดูชื่อคนแต่งอ้าวพี่ลิงภูเขาแต่ง

อ่านแล้วหน่วงในใจทุกตอน มันอึดอัด
เข้าใจความรู้สึกทุกคน ปั่น ภาค เมธ 
ระหว่างปั่นกับเมธ มันดูฝืนไปหมดเลย รอบตัวมันดูอึดอัด
อึดอัดมากกว่าเวลาปั่นกับภาคทะเลาะกันอีก

ส่วนปั่นกับภาค จะถึงจุดแตกหรือยัง รอลุ้น ฮ่าๆ
ตอนที่ทะเลาะกันหนักนี่พีคมาก

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เพื่อน..ไม่รัก [12] 07/11/2017 หน้า 3
« ตอบ #69 เมื่อ: 08-11-2017 21:48:42 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #70 เมื่อ09-11-2017 22:04:00 »

13.เธอรักฉันมากจัง


เมธเป็นคนน่ารัก..

ผมรู้สึกว่าเขาเป็นอย่างนั้น เมื่อได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแทบจะตลอดเวลาอย่างนี้ เขาไม่ค่อยโกรธ พูดน้อย แต่ก็ใส่ใจจะตอบทุกครั้งที่ผมมีคำถาม เขาเป็นคนใจเย็น และเย็นมากจนขนาดที่ว่าอยู่ด้วยกันมาจนจะครบอาทิตย์แล้ว เรายังไม่เคยจะทะเลาะอะไรกันเลยสักครั้ง

สำคัญที่สุดคือเขาเป็นคนรักครอบครัว เมธจะโทรหาพ่อกับแม่ทุกวัน ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ คอยเป็นห่วงเป็นใยเรื่องสุขภาพ และรับปากว่าจะกลับบ้านเสมอเมื่อมีวันหยุด

“ตั้งใจเรียน ทำในสิ่งที่ดี อะไรไม่ดีก็อย่าไปทำนะลูกนะ..”

ผมอมยิ้มเมื่อได้ยินเขาพูดล้อแม่อย่างนั้น ก่อนจะรีบหุบยิ้มแทบไม่ทันเมื่อเขาหันมาหรี่ตามอง “ยิ้มอะไร”

“เปล่า” ผมบอกปฏิเสธไปอย่างนั้น ก่อนจะหัวเราะออกมา “ชอบแกล้งแม่”

“เปล่าสักหน่อย” เขาปฏิเสธบ้าง “แค่กลัวแม่เหนื่อยอะ พูดประโยคเดิมทุกครั้งที่จะวางสายเลย”

เราหัวเราะออกมาพร้อมกันอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะแกะบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปออกมาลวกในกระทะไฟฟ้าแล้วตักออกมาคลุกในน้ำยำที่เตรียมไว้ “ยังไม่หายโกรธภาคอีกเหรอ”

ผมละสายตาจากถ้วยยำตรงหน้าขึ้นมามองเขา “เราเห็นภาคพยายามจะเข้ามาคุยกับปั่นทุกวัน แต่ปั่นก็ไม่ให้โอกาสเลย”

“ลวกกุ้งใส่เพิ่มอีกดีไหม” ผมพูดเปลี่ยนเรื่อง “ปลาหมึกเมื่อวานก็ยังเหลืออยู่”

“หมูสับก็เยอะแล้ว” เห็นผมไม่อยากพูด เขาก็ไม่เซ้าซี้ถามต่อ “นี่เรายังไม่ได้ช่วยค่ากับข้าวปั่นเลยนะ”

“เรามาอาศัยห้องเมธ เพราะงั้นค่ากับข้าวเราออกเองก็ถูกแล้ว”

“ปั่น..”

“ใส่มะเขือเทศเพิ่มนะ เดี๋ยวเราหั่นให้”

เป็นอีกครั้งที่เมธไม่ได้เซ้าซี้จะจ่ายเงินผม “ชอบมะเขือเทศจังเลยนะ”

“มะเขือเทศบ้านเมธอร่อย” ผมบอกทั้งรอยยิ้ม “ขอพันธุ์มาไว้ปลูกที่บ้านเราบ้างได้ไหม”

“ไว้ไปขอกับแม่เองสิ” เขาตอบคำถามนี้ด้วยรอยยิ้ม “วันหยุดไปเที่ยวที่บ้านเรานะ”

“ได้เหรอ”

เขาส่ายหน้าเมื่อได้ยินอย่างนั้น “ทำไมย้อนถามแบบนี้ทุกรอบเลย คิดมากอะไรอีกหรือเปล่า”

“เปล่า ๆ”

“อย่ายกมีดขึ้นมาโบกแบบนั้น เดี๋ยวก็โดนหน้าตัวเองหรอก”

“โทษที..”

“จริง ๆ เลยน้า..” เขาบ่นเบา ๆ ก่อนจะมาแย่งทุกอย่างไปทำเอง “ไปหยิบจานมาให้หน่อยครับ”

ผมขยับตัวไปหยิบจานมาวางไว้สองใบ ระหว่างรอเขาคลุกส่วนผสมทั้งหมดรวมกันก็นั่งจ้องหน้าเขาไปเรื่อย ๆ ด้วยรอยยิ้ม

ทำไมผมถึงได้ชอบเขามากขนาดนี้กันนะ ?






ภาคเป็นคนพูดไม่รู้เรื่อง..

เป็นอีกครั้งที่มันตีหน้ามึนเข้ามานั่งในชั้นเรียนของเด็กรัฐศาสตร์อย่างผมทั้งที่ไม่ได้เรียน และเป็นอีกครั้งที่ผมต้องขอสลับที่นั่งกับเมธเพื่อที่จะได้นั่งอยู่ห่างจากมันเพิ่มอีกสักนิด ยังดีที่มันไม่ได้บ้าถึงขั้นทิ้งเรื่องเรียนเพื่อมานั่งเฝ้าผม เพราะมันก็ยังกลับไปเข้าชั้นเรียนของตัวเองเมื่อถึงเวลาอยู่

“ปั่น..” เมธมีสีหน้าอึดอัดเหมือนทุกทีที่ต้องอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเรา “นี่มึงจะไม่คุยกับกูจริง ๆ ใช่ไหม”

“...”

“ไอ้ปั่น”

“...”

“อย่าบังคับให้กูต้องพูดทุกสิ่งทุกอย่างต่อหน้าเพื่อนมึงในนี้นะ”

ผมตวัดสายตาไปมองมัน “ก็ลองดูสิ”

“ไปคุยกับกู” มันยกมือขึ้นกันเมธ เมื่อเขาทำท่าจะเข้ามาห้าม “ก่อนที่กูจะบ้า”

“มึงบ้าไปแล้วภาค” ผมถอยหนีมัน “ที่มึงทำอยู่เนี้ย เขาเรียกว่าบ้า”

“ไอ้ปั่น” มันกัดฟัน “อย่าทำให้กูโมโห”

“มึงก็ไม่เคยไม่โมโหอยู่แล้ว” ผมกลั้นหายใจ เมื่อได้ยินเสียงเมธบอกให้ผมใจเย็นลง “เลิกยุ่งกับกูสักที..ไม่งั้นกูจะฟ้องพี่ปูนจริง ๆ นะว่ามึงทำอะไรกับกูบ้าง”

“หึ” มันขยับมาประชิดตัวผม ก่อนจะกระซิบเบา ๆ ที่หู “มึงไม่กล้าหรอก”

“ไอ้ภาค !”

“ปั่นใจเย็น” ผมถูกเมธรวบตัวเข้าไปใกล้ “ค่อย ๆ คุยกันได้ไหมภาค”

มันหันไปจ้องหน้าเมธ “เสือก”

“ไอ้ภาค !”

“ทำไม !” มันเสียงดังใส่ผมบ้าง “กูแตะมันไม่ได้เลยใช่ไหม”

“ใจเย็นกันหน่อยสิทั้งสองคน” เมธยังพยายามห้าม “คนมองกันใหญ่แล้ว”

“ไป คุย กับ กู” มันได้ทีขู่ เมื่อเห็นว่าผมสนใจสายตาของคนรอบข้างในห้อง “หรืออยากจะดัง ?”

“ไอ้เหี้ย”

มันยิ้ม “กูเหี้ยได้มากกว่าที่มึงคิดอีกปั่น”

“...”

“เพราะงั้น..มึงต้องไปคุยกับกู”



Ma-NuD_LaW



หิวข้าว  :sad4:


เราจะไม่พูดอะไรมาก เพราะโดนดักทางเยอะ  :laugh:


ขอบคุณทุกความเห็นครับ  :z13:

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #71 เมื่อ09-11-2017 23:03:57 »

คุยกันรู้เรื่องมั้ยนั่น,,,

ออฟไลน์ yasperjer

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 507
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-2
Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #72 เมื่อ09-11-2017 23:19:01 »

ไม่รู้จะสงสารใครดีเลย แง

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4029
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #73 เมื่อ10-11-2017 12:43:28 »

ไปคุยหรือจับไปล่ามโซ่ไว้  :katai1:

ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 38
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #74 เมื่อ10-11-2017 13:48:00 »

เชียร์ใครดี ตอนแรกชอบภาคแต่ตอนนี้ไม่แล้ว งื้ออออ

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1673
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #75 เมื่อ10-11-2017 14:12:34 »

ปั่นไม่ยอมเคลียร์ เราต้องใช้กำลังเพื่อแก้ปัญหาภาค ...ฉุดเลย!! / เดี๋ยว

ให้ดักทางทุกทิศยังไง? คุณ Ma-NuD_LaW ก็ดิ้นหาทางลอดออกไปได้อยู่ดิ จริง จริ๊งงงง

ออฟไลน์ Mura_saki

  • แค่เรารู้จักกัน...มันก็ดีที่สุดแล้ว :)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-9
Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #76 เมื่อ10-11-2017 16:26:42 »

ภาคแกจะใช้กำลังไม่ได้นะ ใจเย็นเว้ยยยย
เด๋วมันจะเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ


สนุก นึกว่าใครชื่อคุ้นๆ คนแต่งรั้งรักนี่เอง
เรื่องนี้มันก็ทำให้เราคิดมากไปกับตัวละครอีกตามเคย ขอบคุณที่กลับมาแต่งนิยายให้อ่านค่ะ

ติดตามอยู่เสมอค่ะ

ออฟไลน์ ▶August5th◀

  • it was fate
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2220
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +184/-2
Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #77 เมื่อ10-11-2017 21:59:37 »

รู้สึกบรรยากาศปั่นกับเมธตอนนี้ ไม่อึดอัดแฮะ
แต่รู้สึกอยากกินยำบ้าง หิววว 555+

ส่วนภาคนี่ตอนแรกอ่านแล้วเฉยๆ นะ แต่ตอนนี้เริ่มชอบละ ฮ่าๆ
หวังว่าจะเคลียกันรู้เรื่องนะ หึหึ


ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 424
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #78 เมื่อ11-11-2017 17:47:17 »

ขอคอมเม้นท์แบบรวบทุกตอนที่มาเก็บตามหลังนะคะ

ภาคทำให้เรานึกถึงนัท
ไหนว่าไม่ดราม่าไง อ่านไปเครียดไป :z3:
มีแต่ความัวเมา ภาคมัวเมาในปั่น ปั่นมัวเมาในเมธ
เมธ สุภาพจนอยากเบิ๊ดแรงๆ ฉากที่ย้ายมาอยู่ห้องเดียวกัน มันแสดงชัดเลยว่า เมธไม่รัก
มีแนวโน้มว่าปั่นจะน่าสงสารกว่าทิว
จะมีความรู้สึกถูกเหวี่ยงไปมา แต่ไม่ตกลงในพื้นที่ของใครเลย ทั้งภาคทั้งเมธ
ยกปั่นให้พี่ชายภาคไปเถอะค่ะ มีตั้งหลายคน ขอเป็นอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยหน่อยเถอะ

ไหนว่าเรื่องนี้เบาๆไง  :katai1:

ออฟไลน์ Freja

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2463
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-4
Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #79 เมื่อ11-11-2017 21:07:57 »

เราชอบมองความดีของคน 555
ไม่รู้ว่าภาคทำแบบนี้่เพราะเห้จริงๆหรือว่าอยากให้ปั่นกับเมธจบ
สิ่งที่เกิดระหว่างเมธกับปั่นเหลือแต่ความอีดอัด
ดูแล้วมันไม่โอเค  ปั่นก็พยายามรั้ง  ถามจริงๆมันสุขเหรอ?
ภาคก็บังคับเอา   ทำแล้วคนที่จะต้องตัดใจก็คือทั้งภาคกับปั่นแหละ

ไม่ใช่ว่าไม่เชียร์เมธ  แต่มันไม่มีอะไรให้เชียร์ 
คนมันแสนดียังไงแต่ถ้ามันไม่รักก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
« ตอบ #79 เมื่อ: 11-11-2017 21:07:57 »





ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3093
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
Re: เพื่อน..ไม่รัก [13] 09/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #80 เมื่อ12-11-2017 08:06:49 »

โอยยยยยย หน่วงมาก นี่เชียร์ไม่ถูกเลย ถ้าเป็นตอนนี้ เลือกฝ่ายไหนก็ยังไม่โอเค
ขอเป็นฝ่ายสังเกตการณ์ต่อไปก่อนดีกว่า 5555

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: เพื่อน..ไม่รัก [14] 14/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #81 เมื่อ14-11-2017 23:01:27 »

14.บอกว่าพอแล้ว

มันเดินลากแขนผมไปตลอดทางกระทั่งถึงที่รถ เมธเองก็ตามมาด้วยความเป็นห่วง ผมยืนนิ่งตอนที่มันเปิดประตูรถให้ ก่อนจะแสดงท่าทีกดดันจนมันต้องยอมให้เขาไปด้วยกัน

เราไม่ได้พูดอะไรกันเลยกระทั่งรถจอดสนิทที่หน้าหอพักของพวกเรา

“กูอยากคุยกับมึงแค่สองคน” มันพูดแสดงความต้องการอย่างชัดเจน “ให้มันไปรอที่ห้องตัวเอง”

ผมหันไปมองเมธ “เราไม่อยากอยู่กับมันสองต่อสอง”

“ไอ้ปั่น !”

สีหน้าเขาดูกระอักกระอ่วน “ค่อย ๆ คุยกันดีไหม”

“อย่าเสือก” // “ไอ้ภาค”

มันหันมาจ้องหน้าผมทันที “กูยอมมึงมาเยอะแล้วนะปั่น”

“งั้นก็เปิดประตูคุย” ผมตัดสินใจ “กูไม่ยอมอยู่กับมึงแค่สองคนแน่ ๆ”

“ย้ายไปอยู่ร่วมห้องกับมันได้ แต่ไม่ยอมอยู่กับกูสองคน” มันแค่นยิ้ม “แรดจริง ๆ”

“ไอ้เหี้ย !”

“ใจเย็นกันหน่อยได้ไหมทั้งสองคน” เมธเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างพวกเรา “เกรงใจคนอื่นเขา”

“ให้เห็นกันเยอะ ๆ ก็ดี” มันพูดแล้วมองไปรอบ ๆ “จะได้อายจนอยู่ต่อไม่ได้”

“ถึงย้ายกูก็จะเอาเมธไปอยู่ด้วย” ผมเถียงอย่างไม่ยอมแพ้ “ถึงเรียนจบแล้วกูก็จะขอตามกลับไปอยู่ที่บ้านกับเมธด้วย”

มันกัดฟันกรอด “จะให้กูบ้าให้ได้เลยใช่ไหม”

ผมสะบัดแขนที่โดนมันกระชากไป “อย่ามาจับ”

“ใจเย็นหน่อยภาค”

“น่ารำคาญ !” สิ้นเสียงมัน เมธก็ล้มลงไปกองกับพื้น “ทำเป็นคนดี พูดดีอยู่ได้”

“...”

“ทำไมไม่พูดออกมาตรง ๆ เลยว่าให้ตายยังไงมึงก็ไม่เอามัน” มันกระชากตัวผมเข้าไปใกล้ แล้วตะคอกถามเขา “มองมันสิ..มองแล้วบอกกูด้วยว่ามึงเคยมีอารมณ์อยากจะกอดจะจูบมันสักครั้งไหม”

“ปล่อยกู” ผมสะบัดแขนตัวเอง พยายามจะสลัดมือมันให้ออก “บอกให้ปล่อยไง”

“เห็นมันร้องไห้อย่างนี้ มึงคิดอยากจะรักหรือรู้สึกอย่างอื่นกับมันนอกจากคำว่าสงสารบ้างไหม” มันบีบแขนผมแน่นขึ้น “แล้วทำไมถึงไม่ยอมบอกเลิกมันสักที”

“มึงจะทำอะไรน้องกูไอ้ภาค” ผมหันไปมอง ก่อนจะถลาเข้าไปในอ้อมกอดพี่ปูนทันทีที่ภาคมันปล่อยมือ “เล่นซะแดงเป็นรอยมือเลยนะ”

“พี่ปูน”

“ยังเรียกกูพี่อยู่เหรอ” น้ำเสียงพี่ปูนดูหงุดหงิด “ทำน้องกูร้องไห้ขนาดนี้”

“ผม..”

“เสียแรงที่พ่อแม่กูฝากฝังปั่นมันไว้กับมึงจริง ๆ” พี่ปูนรวบถุงในมือเข้าไว้ด้วยกัน แล้วยื่นมือข้างที่ว่างมาจูงผม “ขึ้นไปคุยกันบนห้อง”

“...”

“เราด้วยนะ” ผมยกมือขึ้นปาดน้ำตา ก่อนจะพยักหน้าให้เมธทำตามที่พี่ปูนบอก “เดี๋ยวถึงห้องแล้วพี่จะดูแผลให้”

“ครับ” เมธรับคำแล้วลุกขึ้นยืน ยกมือขึ้นแตะแผลที่โหนกแก้มเบา ๆ “แต่ห้องปั่นไม่มีอุปกรณ์ทำแผล..”

“งั้นไปเอาที่ห้องเรามา” พี่ปูนสรุป “ทำแผลเสร็จแล้วจะได้คุยกัน”

ผมเดินตามแรงจูงขึ้นมาจนถึงหน้าห้อง ไม่วายแอบมองเมธก่อนเข้าห้อง เลยได้เห็นว่าเขาเองก็กำลังมองผมอยู่เช่นกัน “มัวแต่มองอะไรกัน”

ผมเงยหน้าขึ้นมองพี่ปูน ก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้เมธ “รีบมานะ”

ได้ยินเสียงภาคมันส่งเสียงงึมงำในลำคอขณะไขกุญแจห้อง “ไอ้นี่ก็ยังไม่เลิกแล้ว”

“พี่ปูน..” พี่ชายผมทำท่าไม่พอใจมันสักเท่าไร แต่ก็ยังใจเย็นมากพอที่จะหันมาคุยกับผม “มานี่ได้ยังไง”

“แม่ใช้ให้เอาของฝากมาให้” ว่าแล้วก็ชูถุงในมือขึ้น “ยายส่งมาให้”

ผมพยักหน้า ก่อนจะรับทุกอย่างมาถือเอาไว้ “เดี๋ยวปูนเอาไปเก็บก่อน..”

“จะเอาไปเก็บที่ไหน” พี่ปูนถามเมื่อผมทำท่าจะเดินออกจากห้อง

“ห้องเมธ” ผมบอกเสียงอ่อย “ตอนนี้ปูนย้ายไปอยู่ห้องเมธชั่วคราว”

ได้ยินที่ผมพูด พี่ปูนก็เลิกคิ้ว “ถึงขั้นแยกห้องกันเลย”

“...”

“ทะเลาะอะไรกันขนาดนั้น” ถามแล้วก็มองผมสลับกับมองมัน “ใครจะเป็นคนเล่า”

พอพวกเราเงียบ พี่ปูนก็เลือกจะตัดสินใจเอง “มึงเล่า..ส่วนปั่นเอาของไปเก็บ”

“ไว้นี่ก่อนก็ได้” ผมรีบพูด “ปั่นเล่าเอง”

ภาคมันหันมาทำหน้าแปลกใจใส่ผม “จริง ๆ ก็ไม่ได้มีอะไรมาก..แค่เถียงกัน แล้วภาคมันก็ขว้างแจกันลงพื้น”

“...”

“ปั่นกลัว..ก็เลยแยกไปอยู่ห้องเมธก่อนระยะนี้”

“แค่นั้น ?” เห็นผมพยักหน้า พี่ปูนก็ไม่ซักต่อ “อ้าวเมธ..เดินมานั่งก่อน พี่จะทำแผลให้”

“จริง ๆ ผมทำเองก็ได้ครับ”

พี่ปูนหัวเราะ “พี่เป็นหมอนะ”

ผมพยักหน้าสนับสนุน “ให้พี่ปูนทำให้เถอะ”

“สำออยชิบหาย” ภาคมันยักไหล่เมื่อทุกคนหันไปมอง “ปลายหมัดเฉียดไปโดนเอง”

“มึงมันอันธพาล” ผมด่า “ชอบใช้กำลัง”

มันเลิกพูด คงเพราะเข้าใจว่าผมไม่ได้ว่ามันเฉพาะเหตุการณ์ในวันนี้ แต่หมายความรวมถึงสิ่งที่มันเคยทำเอาไว้กับผมด้วย

“หยุดหาเรื่องกัน แล้วนั่งรอให้พี่ทำแผลเมธให้เสร็จก่อนเถอะ” พี่ปูนพูดปราม “เดี๋ยวได้คุยกันยาวแน่”




พี่ปูนซักความกับเมธแค่ไม่กี่คำก็ไล่ให้กลับห้องไปเมื่อรู้แล้วว่าเขาแทบไม่ได้มีส่วนร่วมในการทะเลาะเบาะแว้งระหว่างพวกเราเลย ผมเลยรับหน้าที่เป็นคนเล่าเรื่องราวทั้งหมด โดยเลือกจะเว้นในส่วนที่อาจทำให้พี่ชายของตัวเองไม่พอใจจนเอาเรื่องภาคมันได้ไว้

พี่ปูนพยักหน้าเป็นครั้งคราว ก่อนจะอบรมชุดใหญ่เมื่อผมเล่าจบ ภาคมันไม่ได้โต้แย้งอะไรสักคำตอนที่พี่ปูนเอ่ยปากไล่มันกลับคอนโด กระทั่งพี่ปูนสั่งห้ามไม่ให้มายุ่งกับผมอีก มันก็ยังไม่เถียง

“ตัดใจสักทีเถอะภาค” พี่ปูนตบบ่ามันเบา ๆ “คนที่เหมาะสมกับมึงมากกว่ามันก็มี”

พอมันเดินหายลงบันไดไป พี่ปูนก็หันมาบ่นกับผม “จะปักใจอะไรกันนักหนา”

“...”

“น้องชายพี่มันมีดีอะไรวะ” ผมถอนหายใจเป็นคำตอบให้ “สงสาร แต่ก็ค้างด้วยไม่ได้หรอกนะ”

“...”

“ถ้าไอ้ภาคมันวอแวอีกก็ให้รีบโทรบอก” ว่าแล้วก็ยกมือขึ้นลูบหัวผม “ถ้าไม่เกรงใจกันอีก คงต้องขอให้พ่อกับแม่จัดการให้”

“ปล่อยมันไปเถอะ” ผมบอกทั้งที่ยังเหนื่อยใจ “เดี๋ยวมันเหนื่อยก็เลิกไปเองแหละ”

“พี่ไม่เคยเห็นมันเหนื่อยสักที”

คิดดูแล้วมันก็จริงอย่างที่พี่ปูนว่า..

ภาคมันไม่เคยเหนื่อยที่จะวิ่งตามผมเลย..

“ว่าแต่ที่เราบอกว่ามีแฟน คือเมธคนนี้เหรอ” เห็นผมพยักหน้า พี่ปูนก็ยิ้ม “ไม่แปลกใจเลยที่ปั่นจะชอบ”

“...”

“เห็นแล้วก็ทำให้คิดถึงพ่อของพวกเราเลย”

พอพี่ปูนพูดอย่างนั้น ก็ทำให้ผมคิดขึ้นมาได้ “เขาเป็นคนดีมากจริง ๆ นะครับ”

“นิสัยคล้ายพ่อมากจริง ๆ นั่นแหละ” ผมหลับตาลงเมื่อถูกลูบหัวอีกครั้ง “เจอคนดีขนาดนี้แล้ว ก็รักษาเอาไว้ให้ดีล่ะ”

“ครับ”

ผมรับคำทั้งที่รู้ว่าคงทำไม่ได้..

เพราะที่ผ่านมาไม่ว่าจะพยายามมากแค่ไหน..

เมธก็ไม่เคยมีท่าทีว่าจะรักผมตอบกลับมาบ้างเลย..



Ma-NuD_LaW



เอาเป็นว่า "ปัจจัย" ถึง..คนเขียนก็จัดการให้ ภาค มันเป็นพระเอกได้  :m12:

ให้คนอ่านตัดสินใจกันเอาเองครับ เพราะคนเขียนยังไงก็ได้  :m19:

ขอบคุณทุกความเห็นจ้าาาา  :z13:

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [14] 14/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #82 เมื่อ14-11-2017 23:50:02 »

ถ้าตัดใจง่ายๆคงตัดไปนานแล้ว. ใช่มั้ยภาค??

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3093
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
Re: เพื่อน..ไม่รัก [14] 14/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #83 เมื่อ15-11-2017 00:23:23 »

จริงๆปั่นกับภาคก็ผูกพันกันมากนะ แต่ตอนนี้อาจจะยังไม่ใช่รักสำหรับปั่นไง
นิสัยก็คล้ายกัน ยึดติดทั้งคู่นั่นแหละ เฮ้อออออ

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1673
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [14] 14/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #84 เมื่อ15-11-2017 08:13:01 »

ลงขันให้อิภาค 1 อัตราถ้วน!  /  ภาคมันรวย พอมันได้เป็นพระเอกค่อยไปเบิกคืนกะมะนพร้อมดอกเบี้ย / พระเอกเดี๋ยวนี้ต้องวัดจากปัจจัย อยู่ยากละแก เมธเอ้ยยย

ออฟไลน์ drasil

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1734
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +95/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [14] 14/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #85 เมื่อ15-11-2017 21:00:50 »

โอยย ปวดๆหน่วงๆ

ออฟไลน์ ▶August5th◀

  • it was fate
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2220
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +184/-2
Re: เพื่อน..ไม่รัก [14] 14/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #86 เมื่อ15-11-2017 22:22:57 »

ปั่นจะทำให้เมธรักได้หรอ อาจจะคล้ายกับที่ภาครักปั่น
แต่ปั่นไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย น่าจะความรู้สึกเดียวกัน T_T
ตอนนี้ก็ไม่รู้ความรู้สึกเมธต่อปั่นด้วย คือเมธแสนดีมาก
ไม่รู้คิดอะไรอยู่ ที่อยากรับผิดชอบ ขอลองคบ เพราะภาคไปพูดอะไร หรือเกิดจากความรู้สึก เป็นอะไรที่คาดเดาไม่ได้จากเมธเลย

ออฟไลน์ Mura_saki

  • แค่เรารู้จักกัน...มันก็ดีที่สุดแล้ว :)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-9
Re: เพื่อน..ไม่รัก [14] 14/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #87 เมื่อ16-11-2017 02:03:38 »

หนักใจ ทั้งภาค ปั่น เมธ รักสามเศร้าไปอีกกกกกก
แต่ที่รู้แน่ๆ คือภาครักปั่น ปั่นไม่รักภาค
ปั่นรักเมธ ไม่สิ มันอาจจะ แค่ความหลงฝ่ายเดียวก็เป็นได้

ยังเชียร์แกนะภาค สู้ๆ รักเขาไปแล้วนิ ตัดใจไม่ทันแล้ว

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4029
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
Re: เพื่อน..ไม่รัก [14] 14/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #88 เมื่อ16-11-2017 22:06:04 »

ไม่เห็นทางที่เมธจะรักนอกจากสงสารเลย  :เฮ้อ:

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: เพื่อน..ไม่รัก [15] 16/11/2017 หน้า 3
«ตอบ #89 เมื่อ16-11-2017 22:18:31 »

15.ตีความคำว่ารักไว้ยังไง?

พอภาคมันหายไปจากวงจรชีวิตของผมได้ประมาณสามวันนอสก็มาหา ผมนั่งมองคนที่เอาแต่นั่งจ้องถ้วยกาแฟตรงหน้าด้วยความรู้สึกแปลกใจ ทั้งที่ครั้งสุดท้ายที่ได้เจอกันน้องมันแสดงท่าทีว่าไม่ชอบใจในตัวผมอยู่แท้ ๆ แต่วันนี้กลับเป็นฝ่ายมาดักรอผมเองถึงหน้าตึกเรียน

“มีอะไรจะคุยกับพี่เหรอ”

คนถูกถามแสดงสีหน้าอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด “พี่ภาคขอเลิกกับนอส”

“ว่าไงนะ !” ผมตกใจ “ทำไมอย่างนั้น..มันเกิดอะไรขึ้น”

“เหมือนนอสจะเป็นแฟนคนแรกที่ถูกบอกเลิก” น้องมันเงยหน้าขึ้นมองผม “พี่ปั่นเคยพูดว่ามีแต่คนทิ้งพี่ภาค”

ผมขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจความหมายที่น้องมันต้องการจะสื่อ “แล้วทั้งที่นอสพยายามเข้าใจเขาทุกอย่าง อดทนแบกรับทุกอย่างเอาไว้”

“...”

“ทำไมถึงยังถูกเขาทิ้งแบบนี้ !”

“นอสใจเย็นก่อนนะ” ผมรีบพูด “คือพี่เองก็ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์..ตอนนั้นนอสกับมันโกรธหรือทะเลาะอะไรกันอยู่หรือเปล่า”

“นั่นสินะ” เสียงหัวเราะดูขมขื่นเต็มที “นอสรู้สึกไปเองแหละว่าพี่อยู่ในทุกเหตุการณ์ของพวกเราเลย”

ยิ่งน้องมันพูด ผมยิ่งมึนหนัก “กินข้าว..ดูหนัง..เดินเล่น..”

“...”

“กระทั่งถูกกอดอยู่ก็ยังรู้สึกอย่างนั้น”

“นอส”

“ช่วยมองหน้า แล้วบอกทีว่าผมเป็นใคร”

เห็นสายตาของน้องมันแล้ว ผมก็จำเป็นจะต้องรีบตอบออกไป “ก็..นอสไง”

“ผมไม่เป็นนอสได้ไหม..ไม่เป็นตัวเองได้หรือเปล่า” น้ำตาที่จู่ ๆ ก็ร่วงออกมาทำผมตื่นตกใจ “ผมเป็นพี่ได้ไหม..ผมอยากเป็นพี่ปั่น”

“เดี๋ยวนอส..ใจเย็นลงก่อน” ผมรีบลุกขึ้นไปนั่งเก้าอี้ฝั่งเดียวกัน “อย่าร้อง”

“พี่ภาคทิ้งผม เพราะผมไม่ใช่พี่” เสียงร้องสะอึกสะอื้น น่าสงสาร “บอกผมทีว่าผมต้องทำยังไง..ทำยังไงถึงจะแทนที่พี่ได้”

“นอส..”

“ทำไงให้เขาไม่ทิ้งผมไป”

ผมนั่งกอดน้องมัน ลูบหัวลูบหลังไปทั้งที่อยากเดินหลบไปจากสายตาของคนอื่น ๆ ในร้านกาแฟ “ใจเย็นลงก่อนนะ”

“...”

“หยุดร้อง แล้วพี่จะหาทางช่วย”

“ไม่ต้องมาช่วยผม” ว่าแล้วก็รีบขยับตัวออกห่าง “ที่มานี่ ผมไม่ได้มาขอให้พี่ช่วย”

“...”

“ทำหน้าโง่อย่างนี้ จะบอกว่าไม่รู้หรือไงว่าที่เขามาบอกเลิกกับผม เพราะอยากให้พี่พูดว่าจะช่วย !” น้องมันตะคอกใส่ “มึงไม่รู้จริง ๆ หรือมึงแกล้งตีหน้าซื่อเพื่อเก็บเขาไว้เป็นของตัวเอง !”

“พูดแบบนี้หมายความว่าไง”

“เลิกยุ่งกับพี่ภาค ไม่ต้องพูดหรือมองหน้าเขาอีก” ปาดน้ำตาได้ก็ลุกขึ้นยืน “หายไปจากชีวิตเขาได้ไหม”

ผมได้แต่มองตามหลังน้องมันออกไป ก่อนจะรีบเดินออกจากร้านเมื่อตั้งสติได้ อะไรหลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ทำให้ผมรู้สึกมึนงงไปหมด ทั้งคำพูดของน้องมันก็ยิ่งทำให้ผมรู้สึกเวียนหัว

คล้าย ๆ กับว่าผมเข้าใจเรื่องทุกอย่างดี แต่ในบางทีบางเรื่องมันก็ทำให้ผมสับสนอยู่ไม่น้อย


“มันเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างวิ่งพุ่งเข้ามาชนปั่น เพียงเพราะความรู้สึกของมันที่มีต่อปั่นอะ” ผมพูดบ่นออกไปผ่านสายโทรศัพท์ “ปั่นเคยคิดว่าปั่นจะทนได้ ไม่สิ..”

ผมกัดริมฝีปากตัวเองก่อนจะปล่อย “ปั่นหนีมันไม่พ้นต่างหาก ถึงต้องยอมทน”

“แล้วไอ้ภาคมันได้มาวอแวกับปั่นอยู่หรือเปล่า”

ผมถอนหายใจ “ไม่โผล่มานับตั้งแต่วันที่พี่ปูนสั่งห้ามมันอะ”

“งั้นเหรอ” ผมขมวดคิ้วเมื่อพี่ปูนตอบกลับมาอย่างนั้น “อยู่เฉย ๆ ไว้..ถ้าไม่มีอะไร ก็ใช้ชีวิตต่อไปแบบปกติ”

“พูดเหมือนจะมีเรื่องไม่ปกติ”

“ไอ้ที่ควรคิดก็ไม่คิด แล้วทีงี้ทำเป็นคิดเยอะ”

“หมายความว่ายังไง”

“พี่บอกยังไงก็ทำอย่างนั้น” พี่ปูนตัดบท “พี่ต้องอ่านหนังสือแล้ว เราก็รีบไปนอนซะ”

“พี่ปูน”

“ปกติก็ใช้ชีวิตแบบคิดน้อยอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” พี่ปูนพูดต่อไปแบบไม่เว้นช่องให้ผมได้ตอบโต้ “เดี๋ยวคนอื่นก็คิดแทนให้เองแหละ”

“...”

“ถึงเวลาก็แค่ไหลตามน้ำไป อย่างที่ปั่นถนัดก็พอ”

“พี่ปูนหลอกด่าปั่นอีกแล้วนะ”

เสียงพี่ชายผมหัวเราะออกมาดังลั่น “พี่ด่าตรง ๆ เลยต่างหาก”

เป็นอีกครั้ง ที่ผมรู้สึกเหมือนจะเข้าใจ แต่ก็ยังไม่ได้เข้าใจไปเสียทั้งหมด





Ma-NuD_LaW


*****เพิ่มเติมส่วนที่อัพไม่ครบครับ สงสัยเมื่อคืนง่วงนอนเลยก๊อบมาไม่หมด งงตัวเองเหมือนกัน*****


ชู่ววววว ..งดคำต้องห้ามนะวันนี้   :m17:

ขอบคุณทุกความเห็นครับ  :pig4:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-11-2017 09:29:37 โดย ลิงภูเขา »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด