เพื่อน..ไม่รัก [40] 6/6/2020 หน้า 13
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เพื่อน..ไม่รัก [40] 6/6/2020 หน้า 13  (อ่าน 36096 ครั้ง)

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
***************************************************************************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************


 :catrun:


เพื่อนไม่รัก


1.ลมที่ไม่มีตัวตน

เราเป็นเพื่อนกัน..

ผมกับเขาเราเป็นเพื่อน..

เพื่อนที่ไม่ค่อยสนิทกันสักเท่าไร..





“ฮะ..อ๊ะ”

ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยคิด ว่าเรื่องของเราจะเลยเถิดมาถึงจุดนี้ได้

“เมธ..เรา..” ผมกัดฟันแน่นเมื่อเขาแทรกตัวเข้ามา “เรา..เจ็บ..”

“หยุด..หยุดก่อนได้ไหม..เราไม่ไหว..” ผมร้องบอก “สักเดี๋ยวหนึ่ง..”

“แนน”

ผมชะงักปากที่กำลังจะพูด

“เรารัก..แนน”

ไม่รู้ว่าน้ำตามันไหลออกมาเมื่อไร..

ผมไม่รู้แม้กระทั่งว่าเหตุการณ์นี้มันไปสิ้นสุดเอาตอนไหนด้วยซ้ำ..

เมื่อในหัวผมมันเอาแต่คอยบอกย้ำกับตัวเองว่า สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ในตอนนี้ มันคือสิ่งที่ผมเลือกเอง..


“ขอโทษนะ..” ผมมุดหน้าลงกับหมอน..พึมพำบอกเขา “เราขอแค่คืนนี้..แค่คืนนี้จริง ๆ”

แล้วนับจากวันพรุ่งนี้ไป ผมจะไม่โผล่มาให้เขาเห็นหน้าอีกเลย..





ทั้งที่ผมตั้งใจเอาไว้แบบนั้น พร่ำพูดสัญญากับเขาเอาไว้แบบนั้นตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกันเมื่อคืน แต่เช้านี้กลับกลายเป็นว่าเขาต้องถูกผูกมัด..ถูกเรียกร้องให้ต้องรับผิดชอบกับการกระทำที่เกิดขึ้นจากความเห็นแก่ตัวของผม

“ตกลงว่ามึงจะเอายังไง จะรับผิดชอบสิ่งที่ทำลงไปกับเพื่อนกูไหม”

“พอเถอะภาค” ผมเอ่ยปากห้ามเพื่อน “เมธมันเมา มันไม่รู้ตัวหรอกว่าทำอะไรลงไป”

“แล้วยังไง..พอเมาแล้วจะเอาใครโดยไม่ต้องรับผิดชอบก็ได้อย่างนั้นเหรอ”

“ไอ้ภาค” ผมรู้สึกละอายใจ “ปล่อยมันไปก่อน แล้วมึงกับกูค่อยมาคุยกันได้ไหม”

“ไม่ได้ !”

ผมหันไปมองเขา “เมธกลับห้องตัวเองไปก่อนเถอะ”

“ไอ้ปั่น !” มันตะคอกผม “จะปล่อยมันไปง่าย ๆ อย่างนี้เหรอ”

“กูบอกแล้วไงว่ามันเมา มันไม่รู้ตัว” พูดจบก็หันไปคว้าแขนเขาแล้วลุกขึ้นยืน “โอ๊ย..”

“ไอ้ปั่น” / “ปั่น”

ภาคช่วยพยุงผมเอาไว้ได้ทันก่อนจะล้ม ขณะที่เขาทำได้แค่ร้องเรียกผม “แค่มึน ๆ”

“มึนเหี้ยไร” มันพูดสวนผม “เจ็บจนยืนไม่ไหวต่างหาก”

“ภาค..”

เห็นผมเจ็บ มันก็เริ่มอ่อนลง “กูจะปล่อยให้มึงกลับห้องมึงไปก่อนก็ได้”

“...”

“แต่มึงต้องกลับไปคิด ว่าจะเอายังไงกับเพื่อนกู” มันจ้องหน้าเมธ “จะรับผิดชอบกับการกระทำของตัวเองยังไง”

ผมยิ้มขอบคุณมัน ก่อนจะหันไปหาเมธ “ขอโทษด้วยนะเมธ”

เขาไม่ได้ตอบอะไร ทำแค่ก้มลงไปหยิบกางเกงขึ้นมาสวม ก่อนจะถือเสื้อเดินออกไปทั้งที่ยังไม่ได้ใส่

“มีอะไรจะพูดก็พูดมา” มันหันมาหาผมทันทีที่ประตูปิดลงแล้ว “หวังว่าจะมีคำอธิบายที่ดีให้กูนะ”

“เมธมันเมา”

“เออ..กูรู้แล้ว”

“กูแค่เห็นว่าสบโอกาส”

มันเบิกตามองผม “สบโอกาส !”

“...”

“โอกาสเหี้ยอะไร” มันโวยวาย “โอกาสที่มึงจะเสียตัวไปให้มันฟรี ๆ อย่างนี้เหรอ”

“กูจะตัดใจแล้ว”

“ตัดใจเหี้ยอะไรอีก !”

“...”

“นี่มึงเห็นคุณค่าของตัวเองบ้างไหมวะ ทำไมเอาตัวเข้าไปแลก ทำไมทำอะไรไม่รู้จักคิด” มันยกมือขึ้นขยี้หัวตัวเอง “กูไม่รู้จะด่ามึงยังไงดี”

น้ำตาผมไหลออกมา “กูแค่อยากเก็บความทรงจำพวกนี้..เก็บเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกันจริง ๆ อย่างนี้เอาไว้”

“...”

“มึงก็รู้ว่ากูรักเมธ” ผมสะอื้น “รักมานานแค่ไหนแล้ว..”

“กูรู้” มันดึงผมเข้าไปกอด “ไม่ต้องร้องแล้ว”

เกิดความเงียบขึ้นมาพักใหญ่ ก่อนที่มันจะเป็นฝ่ายทำลายความเงียบนั้นลง “มึงไม่อยากเก็บความทรงจำดี ๆ ที่ได้อยู่ด้วยกันกับมันเพิ่มอีกหน่อยเหรอ”

“...” ผมผละออกมามองหน้ามัน

“ให้มันรับผิดชอบมึง อยู่ดูแลมึง”

“แบบนั้นมันเห็นแก่ตัวเกินไป” ผมแย้ง “แค่ที่ทำเมื่อคืนมันก็แย่กับมันมากพอแล้ว”

“นั่นมันไม่ใช่การตัดสินใจของมึง”

“...”

“ในเมื่อกูทวงถามความรับผิดชอบจากมัน ก็เป็นหน้าที่ ๆ มันจะต้องตัดสินใจว่าจะทำยังไง” มันจ้องหน้าผม “ถ้ามันเลือกจะรับผิดชอบ มึงก็แค่ยอมให้มันรับผิดชอบ”

“...”

“ตักตวงความสุขเอาไว้เสียให้พอ แล้วก็ตัดใจ”

“แล้วถ้าเขาไม่..ไม่ยอมล่ะ”

“มึงก็แค่ตัดใจ”

“...”

“แล้วลืมคนอย่างมันไปซะ”

“...”

“เข้าใจที่กูพูดไหม” เห็นผมพยักหน้า มันก็ยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นก็แค่ต้องรอเวลาให้มันตัดสินใจ”


Ma-NuD_LaW


มาน้อย..แต่มาบ่อยหน่อยเนาะ (ตามสไต)  :m23:

อีกสองอาทิตย์มีสอบครับ .. เพราะฉะนั้นอาจไม่ได้มาทุกวัน (อันนี้บอกไว้ก่อน) แต่หลังจากนั้นจะมาแบบปกติเหมือนที่เคยมานะครับ  :pig4:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-06-2020 22:04:08 โดย ลิงภูเขา »

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 424
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก
«ตอบ #1 เมื่อ10-09-2017 23:01:26 »

ตอนเห็นแปะป้าบนั้นก็กรี๊ดเบาๆ มาแล้วๆ หายไปนานเลย
แต่จั่วเรื่องมาหน่วงขนาดนี้ กุมหัวใจเลยค่ะ แต่ก็ ตามสไต เนาะ

รอค่ะ

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก
«ตอบ #2 เมื่อ10-09-2017 23:54:16 »

รอครับผม,,,

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
Re: เพื่อน..ไม่รัก
«ตอบ #3 เมื่อ12-09-2017 08:01:20 »

 :hao4: รอติดตามจ้า มีอะไรกันแล้วจะตัดใจได้จริงเหรอ

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1673
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก
«ตอบ #4 เมื่อ12-09-2017 08:12:49 »

มาแล้วววว  คุณลิงภูเขาเจ้าเก่าคนเดิม มาค่ะมา มาหาบอระเพ็ดตัดหวานให้ชีวิตกันหน่อยดีกว่า ช่วงนี้รู้สึกเหม็นความร้ากกกก  :laugh:

ออฟไลน์ Pirepear

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก
«ตอบ #5 เมื่อ12-09-2017 10:36:14 »

ต้องดราม่า ใช่รึเปล่าคะ เตรียมทิชชู่รอ

ออฟไลน์ P_Methayot

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +92/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก
«ตอบ #6 เมื่อ12-09-2017 12:01:54 »

พระเอกของเรื่องคือภาคใช่มั้ย :o8:

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: เพื่อน..ไม่รัก [2] 12/9/2017
«ตอบ #7 เมื่อ12-09-2017 14:30:08 »

2.ข่มใจตัวเองเอาไว้

เมธไม่ได้โผล่หน้ามาให้ผมเห็นอีก เช่นเดียวกับที่ผมเองก็เลือกที่จะขังตัวเองเอาไว้ในห้องโดยไม่ออกไปไหนเลยตลอดสองวันที่ผ่านมา ผมนั่งจมอยู่กับตัวเอง..คิดถึงแต่สิ่งที่ตัวเองทำลงไปแบบไม่รู้จักคิดอยู่อย่างนั้น ซ้ำ ๆ ไปมา

“วันนี้กูซื้อไก่ทอดมาให้ กินได้ใช่ไหม” มันวางไก่ทอดถังใหญ่ลงบนโต๊ะ ก่อนจะเดินเข้ามาหาผม “หรืออยากกินอะไร กูโทรสั่งให้”

ผมส่ายหน้า

“ไม่ต้องสั่ง หรือไม่กิน ?”

“กูกินไก่ได้”

“ไม่เคยตอบคำถามกูดี ๆ เลยนะ” เห็นผมหัวเราะ มันก็บ่นต่อ “กวนตีนตลอด”

“...”

“ลุกมากินดิ”

ผมลุกขึ้นไปนั่งที่โต๊ะ หยิบมันฝรั่งทอดมากินระหว่างรอมันหยิบจาน “ไปหาน้องนอสไหมวันนี้”

“ไม่อะ”

“เข้าวันที่สามแล้วนะมึง” ผมหยิบไก่ขึ้นมาฉีกทันทีที่มันเลื่อนจานมาวางไว้ตรงหน้า “เดี๋ยวก็โดนทิ้งอีกหรอก”

“นอสมันไม่ได้งี่เง่าเหมือนคนอื่น”

ผมพยักหน้าเห็นด้วย “ดีกว่าทุกคนที่มึงเคยคบอะ”

“นั่นสินะ”

“...”

“กินดี ๆ” มันว่าแล้วเอามือมาผลักหัวผม “เรี่ยราดชิบ”

“เดี๋ยวกูก็กวาด”

“เห็นใจเพื่อนร่วมห้องอย่างกูบ้างเถอะ” มันบ่น “ที่เปิดมาเจอมึงนอนแก้ผ้าอยู่บนเตียงกับผู้ชาย กูก็ตกใจมากพอแล้ว”

“ทำอย่างกับว่ามึงเคยอยู่ห้อง”

ส่วนมากก็ไปค้างที่ห้องแฟนตลอดไม่ใช่หรือไง ?

“แต่ยังไงมันก็ห้องกูครึ่งหนึ่ง”

“เออ ๆ”

“แนนมาเก็บของ”

เราหันหน้าไปมองที่ประตูพร้อมกันเมื่อได้ยินเสียง คงเพราะที่หอเรามันเงียบมาก หรือไม่ก็คงเพราะทั้งผมและมันเองต่างก็ตั้งใจรอฟังข่าวคราวจากคนที่อยู่ห้องฝั่งตรงข้ามมาหลายวันแล้ว

“นี่เมธ แฟนเก่าเราเอง”

ผมได้ยินเสียงทักทายจากผู้ชายแปลกหน้า ก่อนที่เมธจะอือออตอบรับ

“เพิ่งเลิกกันไม่ใช่เหรอวะ” ผมพยักหน้า “หาใหม่ได้ไว หรือที่ผ่านมาแอบสวมเขาให้ไอ้เมธ ?”

“...”

“เพื่อนกูแม่งก็หาจังหวะรวบมันเก่งซะด้วย”

“เมื่อไรแม่งจะเลิกซ้ำเติมกูสักทีวะ” ผมพูดแบบเหนื่อย ๆ “กูยิ่งเครียด ๆ”

“กลัวโดนฟันแล้วทิ้งหรือไง”

ผมถอนหายใจ รู้สึกเบื่อที่ต้องมานั่งฟังมันพูดจิกกัดผมอย่างนี้ “กูกลัวมันจะรับผิดชอบต่างหาก”

“...”

“มึงก็รู้ว่ามันเป็นคนดีแค่ไหน”

“คนดีเหี้ยไร เมาแล้วเอาคนอื่นไปทั่ว”

“กูยั่วมัน !” ผมเสียงดัง “ถอดเสื้อผ้าต่อหน้ามัน เพราะรู้ดีว่าเมาขนาดนั้นแม่งแยกไม่ออกหรอกว่ากูเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย”

“ไอ้ปั่น !”

“กูนึกว่ามึงอยากได้ยินอย่างนี้” ผมฟุบลงกับโต๊ะแล้วร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย “ตอนนั้นกูเองก็เมา ไม่มีสติพอจะคิดหรอกว่ามันจะผิดหรือไม่ดียังไง”

“เออ ๆ กูผิดเอง” มันลูบหัวผม “ช่างมันเหอะ”

“ขนาดนอนกับกู มันยังเรียกหาแต่แนนเลย” ยิ่งพูดยิ่งอยากร้องไห้ “อย่างนี้แล้วจะไปโทษว่าเป็นความผิดของมันได้ยังไง”

“พอแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นมึงก็เลิกด่ามันสักทีสิ” ผมลุกขึ้นยืน ปาดน้ำตาออกได้ก็เดินตรงดิ่งไปที่ประตูห้อง “วันนี้มึงไปนอนห้องน้องนอสเหอะ”

“ปั่นมึง..”

“ไปดิ” ผมบิดลูกบิดเปิดประตูห้อง “ขอร้อง”

“ก็ได้” ผมเห็นมันถอนหายใจ ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าขึ้นมาจากพื้น “มีไรก็โทรหากูแล้วกัน”

“อืม..”

พอภาคเดินผ่านพ้นประตูห้องไปผมก็ตั้งท่าจะปิดประตู ติดที่ว่าดันไปสบตาเข้ากับเขาเสียก่อน เมธมีสีหน้าไม่ค่อยดี ดูก็รู้ว่าคงอดหลับอดนอนมาหลายวันไม่ต่างจากผม แต่ที่แย่ยิ่งกว่าก็คือการที่เขาต้องมายืนมองอดีตแฟนตัวเองกับผู้ชายคนใหม่เดินไปมาอยู่ในห้องอย่างนี้

เข้มแข็งเอาไว้นะ..

ผมบอกให้กำลังใจเขาไปแบบไร้เสียง และเขาเองก็คงเข้าใจ ถึงได้ส่งยิ้มตอบกลับมาให้ผมอย่างนี้


Ma-NuD_LaW


ใครเป็นพระเอกก็ไม่รู้เหมือนกัน  :m13:

...
...
...
พูดคุยกับคนเขียน ในเพจก็จิ้มลิ้งข้างล่างนะครับ แต่ถ้าในทวิตฯ ติดแท็ก #manudlaw แบบนี้ก็ได้ครับ เพราะชื่อเรื่องมันไม่ได้แล้วอะเนาะ  :m23:

ขอบคุณทุกความเห็นนะครับ  :pig4:

ออฟไลน์ Ooaummii

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [2] 12/9/2017
«ตอบ #8 เมื่อ12-09-2017 16:21:10 »

 :o12:ดีใจว่าจะไปประกาศคนหายซะแล้ว หายไปนานมากคิดถึงเด้อ เรื่องนี้ต้องดราม่าจัดเต็มใช่ไหมครับ

ออฟไลน์ P_Methayot

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +92/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [2] 12/9/2017
«ตอบ #9 เมื่อ12-09-2017 16:27:43 »

“นอสมันไม่ได้งี่เง่าเหมือนคนอื่น”
คนอื่นที่่ว่า ภาคหมายถึงปั่นใช่มั้ย เรารู้ 555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เพื่อน..ไม่รัก [2] 12/9/2017
« ตอบ #9 เมื่อ: 12-09-2017 16:27:43 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4029
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
Re: เพื่อน..ไม่รัก [2] 12/9/2017
«ตอบ #10 เมื่อ12-09-2017 20:17:07 »

เข้ามาอ่านแล้วเครียดค่ะ  :katai5:

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [2] 12/9/2017
«ตอบ #11 เมื่อ12-09-2017 23:58:39 »

เแาละสิ ใครพระเอกล่ะเนี๊ยะ??

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7570
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
Re: เพื่อน..ไม่รัก [2] 12/9/2017
«ตอบ #12 เมื่อ13-09-2017 12:56:16 »

เอาใจช่วยปั่น ที่แอบรักเมธมาตลอด

เมธ ชอบหญิง
ปั่น ตัดใจไปเถอะ

ภาค รักเพื่อน เจ็บแค้นแทนพื่อน
แล้วภาค แอบชอบปั่นหรือเปล่า
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 424
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [2] 12/9/2017
«ตอบ #13 เมื่อ16-09-2017 21:17:57 »

อ้าวนึกว่าชอบปั่น
นอส คือยังไงงงงงงงงง
เรื่องนี้ เปิดตัวละครเพียบ คนอ่านต้องฝึกสมองอีกแล้ว
มาไวกว่าที่คิดนะคะ ดีจัง รอค่ะ

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 504
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [2] 12/9/2017
«ตอบ #14 เมื่อ17-09-2017 00:28:39 »

สไตล์เขียนเป็นเอกลักษณ์มาก อ่านตอนละ 2 นาทีจบ แซ็วๆ
มาน้อยๆแต่บ่อยๆก็ชื่นใจ  :mew1:
รอดูว่าใครจะเป็นพระเอก ก็น่าจะเมธนั่นแหละ หรือภาคนะ
เมธเลิกกับแฟนพอดีเลย จะยังไงต่อเนี่ย
ขอดราม่าจัดหนักๆเลยนะคะ  :mew2:

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: เพื่อน..ไม่รัก [3] 25/9/2017
«ตอบ #15 เมื่อ25-09-2017 22:25:54 »

3. Please


ความเจ็บปวดของคนหนึ่ง สร้างความเข้มแข็งให้กับอีกคนหนึ่ง..


ผมนั่งพิงประตูนิ่ง ๆ เงี่ยหูฟังเสียงจากห้องตรงข้ามกระทั่งมั่นใจว่าแนนขนของเสร็จจนกลับออกไปแล้วถึงเดินกลับมานั่งมองจานไก่ที่ผมกับภาคกินทิ้งเอาไว้ ไม่รู้ป่านนี้มันจะถึงห้องน้องนอสหรือยัง..คิดแล้วก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาตั้งใจว่าจะลองโทรหา ติดที่ว่ามีคนมาเคาะประตูห้องผมเสียก่อน

“เมธ..” ผมเลิกคิ้ว รู้สึกแปลกใจที่เป็นเขา “เอ่อ..มีไรเหรอ”

เขายกมือขึ้นเกาหัวก่อนจะพูด “ไปเดินเล่นกันไหม”

เห็นผมทำหน้างง เขาก็พูดต่อ “เราอยากคุยด้วย”

“อืม..” ผมหันซ้ายหันขวา “ขอเราปิดไฟปิดอะไรก่อน”

“ไม่ต้องรีบนะ” เขาบอกเมื่อเห็นผมเดินพล่านไปมาทั่วห้อง “เรารอได้”

“อืม ๆ” ผมเดินไปปิดพัดลมได้ ก็คว้ากุญแจห้องขึ้นมาถือเอาไว้ “เสร็จแล้ว ๆ”




ลงมาจากหอพักได้เขาก็เดินตรงไปที่ร้านกาแฟบนฟุตบาทตรงข้ามหอพัก สั่งกาแฟมาได้สองถุงก็หิ้วเดินนำผมไปที่สวนสาธารณะใกล้ ๆ หออีก ผมที่ไม่รู้จะพูดอะไรก็ได้แต่เหวี่ยงกุญแจในมือให้หมุนวนอยู่รอบนิ้วชี้ตัวเองขณะเดินตามเขาไปเรื่อย ๆ กระทั่งเขาหยุดแล้วหันมายื่นถุงกาแฟให้ผมนั่นแหละเราถึงได้ปริปากพูดกัน

“ใกล้สิ้นเดือนแบบนี้เราไม่ค่อยมีเงินอะ..ปั่นกินได้ใช่ไหม ?”

ผมพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยปากขอโทษ “เราลืมเอาเป๋าตังค์มาอะ”

“ไม่เป็นไร ๆ เราเลี้ยง”

ผมยิ้มขอบคุณเขา..รู้สึกผิดนิดหน่อยที่รีบจนลืมหยิบเงินลงมาด้วย “ได้ยินว่าปีนี้ลำไยราคาตกเหรอ”

“อื้ม..” เขาตอบยิ้ม ๆ “ดีที่ยังพอมีเงินเก็บอยู่บ้าง แต่เราก็ลดเงินที่จะขอแม่ลงไปก่อนอะช่วงนี้”

“ดีจัง..” ผมเอ่ยชม “ต่างจากเราที่มีแต่จะขอเพิ่ม”

“ไม่ขนาดนั้นหรอก..” เขาโบกมือไปมา “ปกติเราก็ไม่ค่อยได้ใช้อะไรอยู่แล้ว”

ผมยิ้มให้เขา ก่อนจะยกถุงกาแฟขึ้นมาดูดแก้เขิน “ว่าแต่เมธมีเรื่องอะไรจะคุยกับเราเหรอ”

“เข้าเรื่องเร็วจังแฮะ” เขาหัวเราะเฝื่อน ๆ “ก่อนอื่นเราอยากจะขอโทษปั่น..เรื่องวันนั้น..”

ผมก้มหน้าลงหมุนถุงกาแฟในมือไปมาเมื่อรู้แล้วว่าต่อไปเขาจะพูดอะไร “เราต่างหากต้องเป็นฝ่ายขอโทษ”

“...”

“ตั้งใจเอาไว้แล้วแหละว่าจะลืม ๆ มันไป” ผมเงยหน้าขึ้นไปส่งยิ้มให้เขา “เมธก็ลืม ๆ มันไปเถอะ”

เขาขมวดคิ้ว “แต่เราคุยกับภาคแล้ว..”

“ไอ้ภาคมันพูดอะไรก็อย่าไปใส่ใจเลย” ผมรีบพูดแทรก “มันก็ทำเว่อร์ไปอย่างนั้นแหละ”

“ปั่น..”

“อีกอย่างเราก็เป็นผู้ชาย ไม่มีอะไรให้เสียหายหรอก”

“ภาคบอกเราเรื่องหอแล้วนะ” ผมสะอึกเมื่อได้ยินอย่างนั้น “ปั่นตั้งใจย้ายมาอยู่หอเดียวกับเรา ทั้งที่พ่อแม่ปั่นก็ตกลงแล้วว่าจะให้อยู่ที่คอนโดภาค”

“เรา..”

“เราไม่ได้ว่าอะไรหรอก” เขารีบบอก “แค่แปลกใจนิดหน่อยที่ไม่เคยรู้ตัวเลย”

เห็นผมเงียบ เขาก็ยิ้มให้ “เรียนด้วยกันจนปีสุดท้ายแล้ว เพิ่งจะมารู้”

“รัง..รังเกียจหรือเปล่า” ผมกำมือแน่น..พยายามเรียบเรียงทุกสิ่งที่อยู่ในหัวให้ออกมาเป็นคำพูด “มันน่าขยะแขยงมากเลยใช่ไหม..”

“เป็นคนคิดมากเหมือนที่ภาคบอกเลย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเอื่อย ๆ “เรากลัวทำปั่นร้องไห้จัง”

“...”

“ลังเลอยู่ทั้งคืน..แต่ก็คิดว่าต้องเลิกหนีปัญหาแล้ว” เขาใช้นิ้วเขี่ยไอน้ำที่เกาะอยู่รอบ ๆ ถุงกาแฟในมือตัวเองจนมันหยดร่วงลงไปบนพื้น “เราลองมาคบกันดูไหม”

“อะไรนะ !” ผมเสียงดัง “นี่..นี่ไอ้ภาคมันไปข่มขู่อะไรเมธหรือเปล่า ไม่ต้องไปฟังที่มันพูดหรอกนะ..เราเข้าใจ..เรื่องแบบนี้มันบังคับกันไม่ได้..เราเข้าใจ..”

“ใจเย็น ๆ” เขาจับมือผม “ไม่มีใครข่มขู่อะไรเราทั้งนั้นแหละ”

“ตัวแทนเหรอ” ปากผมขยับไปเร็วเท่ากับความสับสนวุ่นวายในหัว “เมธพึ่งเลิกกับแนน..คงทั้งเสียใจและสับสน”

“มันคนละเรื่องกันนะ” เขาพูดอย่างใจเย็น “เราว่าปั่นควรใจเย็นลงก่อน”

“เดี๋ยวเราย้ายออกเอง..เมธจะได้ไม่ต้องอึดอัด”

“ฟังที่เราพูดหรือเปล่า” เขาจับคางผมให้หันไปมอง “เรากำลังขอคบกับปั่นนะ..ไม่ได้ไล่”

“เรา..”

“ลองเอากลับไปคิดดูก่อนก็ได้” เขาพูดช้า ๆ “ค่อย ๆ คิด”

ผมเบือนหน้ากลับมามองถุงกาแฟในมือตัวเอง “เมธเป็นคนดี”



“มึงชอบมันเพราะอะไร”

ภาคมันเคยถามคำถามนี้กับผม..

มันถามในวันครบรอบสองปีที่ผมแอบมองเขา..

จำได้ว่าตอนนั้นผมคิดหาคำตอบอยู่นาน แต่สุดท้ายก็ได้คำตอบออกมา..

“เพราะมันเป็นคนดีไง”

ใช่แล้ว..ผมชอบเขาก็เพราะว่าเขาเป็นคนดี





“เมธกับแนนเลิกกันเพราะอะไรเหรอ” ดูเขาแปลกใจ ที่จู่ ๆ ผมก็ถามคำถามนี้ออกมา “เพราะผู้ชายคนนั้นหรือเปล่า”

“ไม่เกี่ยวกับคนอื่นหรอก” เขาบอกแล้วเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า “เราเลิกกัน เพราะคิดต่างกัน”

“...”

“เมื่อพยายามอย่างที่สุดแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถแก้ไขอะไรได้มันก็ต้องจบลงแบบนี้” พูดแล้วก็หันมายิ้มให้กับผม “ไม่มีใครอยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้หรอก”

“...”

“ก็แค่ต้องยอมรับมัน จริงไหม”

ผมพยักหน้า ก่อนจะพูดความรู้สึกออกไป “ที่ขอคบกับเรา..นั่นก็คือความพยายามใช่ไหม”

พยายามรับผิดชอบ..

พยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุดก่อน..

พยายาม ทั้งที่ไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วมันจะจบลงยังไง..

“คุยกับปั่น เราก็สบายใจดีนะ” เขาส่งยิ้มมาให้ “เพราะงั้น มันอาจไม่ต้องพยายามเลยก็ได้”

“...”

“หรือปั่นคิดว่ายังไง ?”


Ma-NuD_LaW



ต้องทำให้เป็นนิยายรักให้ได้ คอยดูสิ  :laugh:


:o12:ดีใจว่าจะไปประกาศคนหายซะแล้ว หายไปนานมากคิดถึงเด้อ เรื่องนี้ต้องดราม่าจัดเต็มใช่ไหมครับ
กลับมาแล้วววว.. และยังยืนยันว่ามันคือนิยายรักโรแมนติก  :hao7:




สุดท้าย..ขอบคุณทุกความเห็นนะครับ  :pig4:[/color]

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 424
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [3] 25/9/2017
«ตอบ #16 เมื่อ26-09-2017 06:32:23 »

เรื่องเริ่มเข้มขึ้นแล้ว
ชอบการบรรยายถุงกาแฟ
ชอบประโยคแรกของบทนี้
ภาคกับปั่นมีความรู้สึกอะไรบางอย่างที่ต่างออกไปจากตัวละครอื่นๆ ตอนแรกแอบคิดว่าอารมณ์มันจะเหมือนรั้งรักมากอยู่นา แต่พออ่านตอนนี้แล้วไม่ใช่เลย
เรื่องนี้มันมีshadeสีของมัน

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1673
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [3] 25/9/2017
«ตอบ #17 เมื่อ26-09-2017 07:07:10 »

เดี๊ยนสัมผัสได้..พระเอกคือ "ภาค" >> เหตุผล...นับจากการเอ่ยถึงของปั่น พูดถึงภาคมากกว่าเมธอีก เอิ๊กกก   o17

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [3] 25/9/2017
«ตอบ #18 เมื่อ26-09-2017 23:09:57 »

เอาละสิ ยุ่งแน่

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: เพื่อน..ไม่รัก [4] 26/9/2017
«ตอบ #19 เมื่อ26-09-2017 23:19:48 »

4.ต่อให้ไม่มีความหวังเลย


ความงดงาม ในความเศร้า..


“สุดท้ายกลายเป็นมึงที่ยังลังเลไม่กล้าคบซะงั้น ?”

ผมถอนหายใจออกมา “อืม..”

“เพราะอะไร ?”

ยิ่งได้ยินคำถาม ผมยิ่งรู้สึกแย่ “กูไม่รู้”

มันเดินวนไปมารอบตัวผม “เชื่อมึงเลย”

ผมฟุบหน้าลงกับโต๊ะ พยายามหยุดความคิดหลายอย่างที่กำลังตีกันในหัว “กูรู้สึกแย่ที่เมธมันทำเหมือนอยากรับผิดชอบ..แต่ก็ยอมรับว่ากูก็ดีใจมากเหมือนกัน ตอนที่มันบอกว่าอยากลองคบกัน”

“...”

“กูอยากกระโดดเข้าไปกอดมันเลยนะ ตอนที่ได้ยินอย่างนั้น”

“แล้วทำไมไม่ทำ”

ผมเงยหน้าขึ้นไปมองมัน “เพราะกูละอายใจ”

“ไอ้ปั่นเอ๊ย..” มันขยี้หัวผม “ใช้แค่ความรู้สึกก็พอไหมวะ”

“...”

“มึงจำเป็นจะต้องคิดอะไรเยอะแยะขนาดนั้นหรือไง”

“...”

“อยากคบ..ก็คบไปเลย” มันทิ้งตัวลงมานั่งข้างผม “มึงบอกเองไม่ใช่เหรอว่าอยากตัดใจ”

“...”

“คบแม่งไปเลย” พูดแล้วก็จ้องหน้าผม “เอาให้คุ้มค่ากับที่มึงแอบชอบมันมาตั้งนาน”

“แล้วถ้าสุดท้ายมันทำให้กูตัดใจจากมันไม่ได้ล่ะ”

“มึงพูดเองนะปั่น” เห็นผมทำท่าจะแย้ง มันก็รีบพูดต่อ “เพราะงั้นมึงต้องทำให้ได้”





ผมนั่งเคาะปากกากับโต๊ะขณะที่สายตายังจดจ่ออยู่ที่ประตูห้องเรียน เกือบจะได้เวลาที่อาจารย์จะเข้าแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นเขาเดินเข้ามา ทั้งที่ปกติแล้วเขาจะมาถึงห้องเรียนเป็นคนแรก ๆ ด้วยซ้ำ

“นั่งด้วยนะ” ผมยกกระเป๋ากลับมาวางไว้ที่ตักตัวเอง เพื่อแบ่งพื้นที่ให้คนที่นั่งรออยู่ “วันนี้เราตื่นสาย”

“นอนดึกเหรอ”

“จัดของอะ” เขาหยิบหนังสือในกระเป๋าออกมาวาง “ข้าวของในห้องมันยังไม่ค่อยเข้าที่เท่าไร”

“อืม..” ไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรต่อ อาจารย์ก็เดินเข้ามา

“ไว้พักเที่ยงไปกินข้าวกัน”

เขาบอกอย่างนั้น ก่อนจะก้มหน้าก้มตาจดสิ่งที่อาจารย์กำลังบรรยายลงสมุดไป ผมเลยต้องหันกลับมาสนใจเรียนบ้าง ไว้พักเที่ยงค่อยบอกเขาก็ได้ว่าผมจะตอบตกลงเรื่องที่เขาอยากให้เรามาลองคบกันดู

แต่ไม่รู้ว่าถึงตอนนั้นผมจะกล้าพูดมันออกมาไหม..





“แล้วพ่อแม่เมธอยากให้ลองสอบเข้ารับราชการมากกว่าเหรอ”

“อืม..” เขาพยักหน้า แล้วตักข้าวเข้าปาก “แม่อยากให้เราทำงานที่มั่นคงอะ”

“...”

“แรก ๆ อาจลำบากหน่อย..แต่ปลายทางจะมั่นคง” เขาทำหน้านึก “จะได้ไม่ต้องลำบากแบบพ่อกับแม่นะ”

“หืม..”

“แม่เราพูดอย่างนั้นอะ” เราหัวเราะออกมาพร้อมกัน ก่อนที่เขาจะพูดต่อ “แล้วพ่อแม่ปั่นล่ะ..ท่านเคยบอกไหมว่าอยากให้ปั่นเป็นอะไร”

“อืม..” ผมเป็นฝ่ายนั่งนึกบ้าง “แม่ก็เคยอยากให้เป็นหมอแบบพ่อนะ”

ผมอมยิ้มเมื่อนึกถึงสิ่งที่แม่เคยพูด “แต่เพราะพี่ปูน พี่ปรายเรียนหมอให้แล้วอะ แม่เลยบอกว่าเป็นนักสังคมสงเคราะห์แบบแม่ก็ได้”

“แล้วทำไมสุดท้ายมาเรียนรัฐศาสตร์ ?”

“ทำไมน่ะเหรอ..” ผมยิ้มเขิน “เราไม่ค่อยชอบบรรยากาศโรงพยาบาลอะ เวลาตามแม่ไปทำงานแล้วเจอแต่คนน่าสงสาร”

เห็นเขาทำหน้าไม่เข้าใจ ผมก็อธิบายต่อ “ตอนเลือกคณะ..เราเข้าใจว่าจบมาต้องทำงานที่โรงพยาบาลอย่างเดียวอะ”

“...”

“จริง ๆ เราไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเลย” ผมเขี่ยพริกในจานออก “ชีวิตเราค่อนข้างไร้สาระน่ะ”

“ไม่ขนาดนั้นมั้ง..”

“จริง ๆ นะ” ผมย้ำ “เลยหลับตาจิ้มเลยว่าจะเรียนอะไร”

เขาหัวเราะเมื่อได้ยินอย่างนั้น “น่าจะจิ้มโดนคณะแพทย์นะ”

“เราเลือกตัดคณะนี้ออกตั้งแต่ก่อนจะหลับตาเลือกแล้ว” ผมพูดยิ้ม ๆ “อีกอย่างถ้าได้เรียนหมอจริง เราคงไม่ได้รู้จักเมธอะ”


เกิดความเงียบขึ้นมาชั่วขณะ..


“เอ่อ..เอาน้ำอะไรไหม เราไปซื้อให้” ผมบอกเมื่อรู้สึกว่าบรรยากาศมันดูแย่ลง “กาแฟดีไหม”

“นั่งคุยกันก่อนเถอะ” เขาบอกแล้วยิ้มให้ “อย่างน้อยก็เรื่องคำตอบสำหรับคำถามของเรา”

“เรา..”

“เราอยากให้ปั่นตอบตกลงนะ”

ผมทิ้งตัวลงไปนั่งที่เดิม ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ เพื่อเรียกความกล้า “จริง ๆ เราก็ตั้งใจว่าจะมาตอบตกลงแหละ”

เขาส่งยิ้มมาเหมือนให้กำลังใจ “แต่กลายเป็นว่าชวนคุยเรื่องอื่นซะยืดยาวเลย”

“เป็นแฟนกันแล้วนะ” เป็นอีกครั้งที่เขายิ้มให้ผม “มีอะไรที่ปั่นอยากให้เราทำให้เป็นพิเศษหรือเปล่า”

ถึงคำพูดเขาจะดูตั้งใจมากเกินไป แต่ผมก็คิดว่ามันดีแล้ว

“เป็นตัวเองอย่างที่เมธเป็นเถอะ”

“...”

“เพราะเราเองก็จะเป็นอย่างนั้นเหมือนกัน”

“เราจะพยายามทำให้ดีที่สุดนะ”

ผมอือออรับคำเขา ก่อนจะเป็นฝ่ายให้สัญญาบ้าง “เราก็จะทำให้ดีที่สุดเหมือนกัน”


ผมคิดว่าสิ่งที่กำลังทำมันดีแล้ว..

ให้มันเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว..

อย่างน้อยตอนตัดใจ ผมจะได้ไม่ต้องเจ็บมาก..



Ma-NuD_LaW


ปั่นก็จะน่ารำคาญหน่อย ๆ  :m29:

treenature "ชอบการบรรยายถุงกาแฟ .. ชอบประโยคแรกของบทนี้" >> ชอบคอมเม้นเหมือนกัน (คุยในทวิตด้วยก็สนุก) 55+

PP_annann "พระเอกคือ "ภาค" >> เหตุผล...นับจากการเอ่ยถึงของปั่น พูดถึงภาคมากกว่าเมธอีก" >> เรื่องที่แล้ว พระรองก็เยอะกว่าพระเอกไม่ใช่เหรอ ?

crazydoii "เอาละสิ ยุ่งแน่" >> ชากลิ่นมะลิสักแก้วไหมครับ (ชงเผื่อ)

 :hao7: :hao7: :hao7:

ขอบคุณทุกความเห็นครับ  :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เพื่อน..ไม่รัก [4] 26/9/2017
« ตอบ #19 เมื่อ: 26-09-2017 23:19:48 »





ออฟไลน์ stickyyrice

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1525
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-5
Re: เพื่อน..ไม่รัก [4] 26/9/2017
«ตอบ #20 เมื่อ27-09-2017 00:42:22 »

ตามมมม น่ารัก

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 504
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [4] 26/9/2017
«ตอบ #21 เมื่อ27-09-2017 09:37:21 »

ยังลังเลอยู่เลยว่าใครเป็นพระเอก ออร่าจากเมธยังไม่แผ่เลย
รอตอนต่อไปค่ะ  :mew1:

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 424
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [4] 26/9/2017
«ตอบ #22 เมื่อ27-09-2017 17:41:41 »

ชอบประโยคแรกอีกแล้ว
ตอนนี้ ชอบประเด็นเรื่อง ความละอาย ความรับผิดชอบ และความรัก(หรือเปล่านะ) เป็นประเด็นเล็กๆที่จริงๆแล้วละเอียดอ่อน เพราะถ้าเป็นเรา เราคงเลือกให้ปั่นกระโดดฮุบมันไว้ทันที แต่พออ่านว่าปั่นลังเลเพราะอะไร ก็แบบ เออ จริงด้วย
ซับซ้อนๆ
ฉากคุยกันตอนกินข้าวกลางวัน ทำให้เกือบเชื่อแล้วล่ะค่ะว่า เป็นนิยายรักหวานๆ
แต่ยังระแวงหลังอยู่นะคะ :m29:

เรื่องนี้ไม่เหมือนเรื่องที่แล้วจริงๆด้วย

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: เพื่อน..ไม่รัก [5] 27/9/2017
«ตอบ #23 เมื่อ27-09-2017 22:57:22 »

5.ต่อให้ไม่มีความหวังเลย


“ยิ้มอะไรนักหนา”

ผมหันไปมองมันงง ๆ “ทำไมอะ”

“น่าหมั่นไส้ชิบหาย”

ผมรีบลุกขึ้นเก็บเสื้อผ้าข้าวของที่วางอยู่ผิดที่เมื่อเห็นมันจับเครื่องดูดฝุ่น “เดี๋ยวกูทำเอง มึงไปอาบน้ำเถอะ”

“แล้วใครจะเอาผ้าลงไปส่งซัก” มันจ้องตะกร้าผ้าที่อยู่ในมือผม “รีบ ๆ ไป แล้วค่อยกลับขึ้นมาช่วยกู”

“อืม”

ผมเดินไปปลดเสื้อนักศึกษาที่มันแขวนเอาไว้เมื่อวานลงมาใส่ตะกร้า คว้ากระเป๋าเงินได้ก็หันไปบอกมัน “กูเลยไปซื้อโจ๊กด้วยนะ มึงจะเอาไรเพิ่มปะ”

“ปาท่องโก๋”

“โอเค”




ส่งเสื้อผ้าให้ร้านซักรีดใต้หอพักแล้ว ผมก็เดินเอื่อย ๆ ออกไปที่ร้านโจ๊ก ระหว่างรอแม่ค้าตักใส่ถุงให้ก็หันมองนู้นนี่ไปเรื่อยเปื่อย ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเห็นป้ายร้านกาแฟที่เขาเคยเลี้ยงผมเมื่อวันก่อน

“ป้าครับ ขอเพิ่มโจ๊กเป็นสามถุงนะใส่ไข่ด้วย เดี๋ยวผมกลับมาเอา”

พูดจบผมก็รีบวิ่งเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ หยิบนมจืดออกมาสองขวดกับน้ำผลไม้กล่องหนึ่ง “กินนมแทนปาท่องโก๋ไปก่อนแล้วกันนะมึง”





ผมแขวนถุงโจ๊กกับน้ำผลไม้เอาไว้กับประตูห้องเขา ก่อนจะใช้หลังมือเคาะเรียกเขาไปสองสามครั้ง แล้วรีบวิ่งเข้าห้อง หันไปมองคนที่มันเหลือบมามองหน้าผมแล้วก็ได้แต่ส่งยิ้มอาย ๆ ไปให้ “ปาท่องโก๋ไม่ได้ แต่กูซื้อนมมาให้แทนขวดหนึ่งแล้วนะ”

“กูจะกินทั้งสองขวด”

ผมขมวดคิ้ว “แบ่งกันดิ”

“กูจะกินสองขวด” มันกดปิดเครื่องดูดฝุ่น แล้วเดินเข้ามาหยิบถุงโจ๊กในมือผมไปแกะ “รู้ทั้งรู้ว่าตอนเช้ากูกินเยอะ”

“โทษที..”

“รู้จักกันมากี่ปีแล้ว” มันบ่น “กับนอสกูยังไม่เคยต้องบอกอะไรแบบนี้”

“ก็นั่นมันแฟนมึง” ผมหุบปากฉับเมื่อมันหันมามอง

“กูคบกับนอสมายังไม่ถึงปีเลยนะ”

“...”

“แต่มึงอะ..ตั้งแต่มอหนึ่ง” ผมเดินไปช่วยมันถือแก้วน้ำมาวางที่โต๊ะ “ลืมไปว่านอสมันฉลาด ไม่ได้โง่แบบมึง”

“ด่ากูอีก”

“คืนนี้กูไม่กลับนะ ต้องไปเลี้ยงวันเกิดเพื่อนนอส”

ผมพยักหน้า “กูอยู่คนเดียวได้”

“เออ” มันทำหน้าเบื่อ “จะทำไรกันก็ไปทำห้องนู้น”

“...”

“เพราะนี่มันห้องกูครึ่งหนึ่ง..มึงคงไม่ลืมนะ”

“ให้ไปนั่งดูมันคิดถึงแนนหรือไง” ผมอดประชดไม่ได้ “ตอกย้ำกูจัง”

“มึงจะได้ไม่ลืมว่ากำลังทำอะไรอยู่”

ผมถอนหายใจออกมา นึกเบื่อที่มันเอาแต่พูดย้ำซ้ำซากเรื่องเดิม “กูรู้..กูบอกตัวเองอยู่ทุกวัน”

“ก็ดี”

ใครได้ยินอาจจะนึกโกรธที่มันพูดจารุนแรงแบบนี้ แต่กับผมคนที่รู้จักมันมายาวนานเกือบครึ่งชีวิต กลับรู้ดีว่าในคำพูดชวนโมโหพวกนั้น มันเต็มไปด้วยความห่วงใยมากมายแค่ไหน

ภาคมันก็แค่พยายามเตือนสติผมเอาไว้..

เตือนว่าอย่าหลงระเริงไปกับอะไรที่มันยังไม่แน่ไม่นอน..

ยิ่งไปกว่านั้นคือ สิ่งที่ไม่แน่ไม่นอนที่ว่า..

มันเกิดขึ้นจากความเห็นแก่ตัวของผมเอง..





“เมธไม่ต้องบริการเราทุกอย่างหรอก” ผมบอกเมื่อเขานั่งลงแล้ว “ช่วยกันก็ได้..เราซื้อข้าว เมธไปซื้อน้ำอย่างนี้”

“แต่เราอยากทำให้นะ”

“เราไม่ใช่ผู้หญิงไง” เห็นสีหน้าเขาแล้วผมก็รีบแก้คำพูด “คือเราหมายถึง..”

“เราเคยชิน..” เขายิ้มเจื่อน “โทษทีนะ”

“ไม่เป็นไร ๆ ช่างมันเถอะ” ผมก้มหน้าลงเขี่ยข้าวในจาน “ค่อย ๆ ปรับตัวกันไป”

จริง ๆ แล้วผมเองก็รู้ดี ว่าเขาเป็นคนชอบบริการอย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไร สังเกตจากท่าทีที่เขาปฏิบัติกับแฟนของตัวเอง ซึ่งในตอนนั้นก็คือแนน หรือแม้แต่กับเพื่อนอย่างผมก็ตาม

“มาคิดดูอีกที..เราว่าเมธทำสิ่งที่อยากทำเถอะ”

“...”

“เราจะไม่พยายามเปลี่ยนกันและกัน” ผมยิ้มให้เขา “แค่วันแรกเราก็เริ่มพยายามเปลี่ยนเมธซะแล้ว”

“ก็เราเป็นคนบอกเองว่าให้ปั่นบอก..ถ้าอยากให้เราทำอะไร” เขายิ้มตอบกลับมาเช่นกัน “เพราะงั้น..”

“...”

“เรายังยืนยันคำเดิมนะ”

เห็นเขายิ้มแล้ว ผมก็ได้แต่เศร้าอยู่ในใจ..

เขาเป็นคนดีมากจริง ๆ นั้นแหละ..

แล้วทำไมผมถึงทำร้ายคนดี ๆ แบบนี้ได้ลงกันนะ..



Ma-NuD_LaW


ขอบคุณทุกความเห็นนะครับ  :pig4:

นอนนนนนนน..

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [5] 27/9/2017
«ตอบ #24 เมื่อ27-09-2017 23:19:37 »

สงสัยจัง ใครเป็นพระเอก 555

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 424
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: เพื่อน..ไม่รัก [5] 27/9/2017
«ตอบ #25 เมื่อ28-09-2017 03:45:54 »

ตอนนี้ไม่หวาน
ความสัมพันธ์ระหว่างปั่นกับภาคมันแปลก

ออฟไลน์ ordkrub

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4160
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-12
Re: เพื่อน..ไม่รัก [5] 27/9/2017
«ตอบ #26 เมื่อ28-09-2017 13:01:08 »

ตามมาอ่านเรื่องใหม่ครับ
จะหน่วงมากไหมหว่า 555

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1673
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [5] 27/9/2017
«ตอบ #27 เมื่อ28-09-2017 13:16:14 »

เมธกับปั่น ยังดูเหมือนประดักประเดิด (เขาเขียนงี้ป่าวอ่ะ) คงเอาไปเปรียบกับ ภาคกับปั่นไม่ได้เพราะนั่นเป็นธรรมชาติิและรู้จักกันมานาน

อ่านปั่นแล้วนึกถึงเบลล์ (รั้งรัก) มีความคล้ายในเรื่องความคิด เป็นสาวกพวกคิดเยอะเหมือนกัน คนอ่านเลยต้องคิดเยอะตามไปด้วยเลย 55555

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
Re: เพื่อน..ไม่รัก [6] 2/10/2017
«ตอบ #28 เมื่อ02-10-2017 22:31:11 »

6.มีความรู้สึก


“ทำไมช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นภาคเลย”

ผมหันไปยิ้มให้กับคนถาม ก่อนจะตอบ “มันไปอยู่กับแฟน”

ไม่แปลกหรอกที่เมธจะถาม ในเมื่อมันหายหน้าไปไม่ยอมกลับห้องจนจะเข้าอาทิตย์ที่สามแล้ว ยิ่งพอไม่ได้เรียนคณะเดียวกันด้วยแล้ว เลยยิ่งทำให้ไม่ได้เจอหน้ากันเข้าไปใหญ่ ดีที่มันยังโทรมาส่งข่าวให้ผมรู้บ้างว่ามันยังอยู่ดี ไม่ได้ล้มหายตายจากไปที่ไหน

“แฟนภาค ?”

เห็นเขาทำหน้าสงสัย ผมเลยให้ความกระจ่าง “รุ่นน้องอะ คณะเดียวกับมันนั่นแหละ ชื่อน้องนอส”

“ผู้ชาย ?” พอผมพยักหน้า เขาก็รีบพูดต่อ “เราไม่ได้ว่าอะไรนะ”

“ไม่เป็นไรหรอก” ผมรีบจับมือเขาที่ยกขึ้นโบกไปมา “เรารู้ว่าเมธถามเพราะสงสัยจริง ๆ”

“เรากลัวปั่นเข้าใจผิด”

ผมหัวเราะ “แล้วก็มาว่าเราคิดมาก”

“นั่นสินะ”

ผมตักแตงกวาในจานของตัวเองไปให้เขา “กินให้หน่อย”

“แลกกัน” เขาตักไข่ต้มในจานตัวเองมาให้บ้าง “เย็นนี้ไปกินข้าวต้มบาทเดียวกันไหม”

“เอาสิ”

“เราเลี้ยงเองนะ” เห็นผมพยักหน้า เขาก็ยิ้ม “ดีมาก”

“ก็ผลัดกันจ่ายอยู่แล้ว”

“แต่พอถึงตาเรา..ปั่นชอบชวนกลับไปต้มมาม่าทุกที” ว่าแล้วก็ตักข้าวเข้าปาก “เหมือนเราเอาเปรียบปั่นเลย”

“คิดมาก”

ถึงปากจะพูดเหมือนไม่สน แต่ในใจผมกลับรู้สึกถึงความห่างเหินระหว่างเรามากขึ้นไปทุกที บ่อยครั้งที่เขาแสดงออกถึงความเกรงใจ คอยสร้างระยะห่างระหว่างพวกเราเอาไว้ด้วยท่าทีเกรงอกเกรงใจแบบนั้น เหมือนกับตอนที่เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน

“อาทิตย์หน้าหยุดยาว ปั่นกลับบ้านหรือเปล่า”

ผมเงยหน้าขึ้นไปมองเขา “คงกลับ..ไม่งั้นเดี๋ยวแม่โทรมาตาม”

“ดูสนิทกับแม่มากเลยเนอะ”

ผมพยักหน้า “ให้สมกับเป็นลูกคนเล็กไง”

“อยากเห็นตอนปั่นอยู่กับแม่เหมือนกันนะ” เขายิ้ม “คงน่ารักดี”

“ไม่หรอก” ผมรู้สึกเหมือนตัวเองจะหุบยิ้มลงไม่ได้แล้ว “เหมือนคนอื่น ๆ แหละ”

สุดท้ายก็ได้แต่เขี่ยข้าวในจานไปมา “เมธก็กลับใช่ไหม”

“อืม” เขากลืนข้าวลงคอ “กลับไปช่วยงานที่สวนน่ะ”

“ดีจัง” ในใจผมคิดอยากจะขอตามเขาไปด้วย “งานหนักมากหรือเปล่าอะ”

“ไม่เคยทำก็อาจจะเหนื่อยหน่อย” เขารวบช้อนเมื่ออิ่มแล้ว “แต่เราชินแล้วเลยไม่รู้สึกว่ามันหนักอะไรอะ”

“...”

“ไว้ปั่นลองไปเที่ยวที่บ้านเราดูสิ”

ผมยิ้ม “ได้เหรอ”

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ”






คืนนั้นผมเกือบจะโทรไปขอแม่แล้วว่าจะไม่กลับในช่วงวันหยุดที่จะถึงนี้ ติดที่ว่าจู่ ๆ ภาคมันก็กลับมาที่ห้องแล้วสั่งให้ผมเก็บเสื้อผ้าข้าวของให้เรียบร้อยเพื่อเตรียมตัวกลับบ้านพร้อมกันกับมัน ครั้นพอผมจะปฏิเสธ มันก็รีบบอกว่ากลับไปคราวนี้มันตั้งใจจะพาน้องนอสไปเปิดตัวให้ที่บ้านได้รู้จักด้วย ผมเลยได้แต่เงียบไม่กล้าพูดอะไร

“ดูมึงจริงจังกับคนนี้มากเลย”

มันหันมายักไหล่ให้ผม “คงเพราะมันเข้าใจกูทุกอย่างล่ะมั้ง”

“ตั้งแต่คบมายังไม่เคยทะเลาะกันเลยใช่ปะ” ผมหันไปมองมันอย่างตื่นเต้น “หรือนี่จะเป็นรักแท้ของมึงวะ”

“นอสมันก็เพอร์เฟกต์ทุกอย่างไม่ใช่เหรอวะ”

ผมพยักหน้าเห็นด้วย “จริงของมึง”

“อยู่กับมันกูคงมีความสุข”

“ทำให้อิจฉาไปอีก” ผมทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเตียง “กูอยากมีความรู้สึกแบบนั้นบ้างจัง”

“ทำไม” ผมหลับตาลง ไม่ได้ตอบคำถามมัน “มันไม่มีทีท่าจะชอบมึงกลับเลยใช่ไหม”

“อืม..”

“กูว่ากูบอกแล้วนะ” ผมลืมตาขึ้นมองมัน “มึงควรคบมัน..เพื่อที่จะตัดใจ”

“ทำอย่างกับมันง่าย” ผมบ่นก่อนจะพลิกตัวนอนหันหลังให้มัน “ยิ่งนาน..ยิ่งเหมือนกูจะทำใจไม่ได้”

“...”

“ความรักนี่มันโคตรทรมาน”

“เข้าใจความรู้สึกกูขึ้นมาบ้างหรือยังล่ะ” มันว่าแล้วทิ้งตัวลงมานอนด้านหลังผม “ว่าการตัดใจมันทรมานมากแค่ไหน”



Ma-NuD_LaW


ช่วงนี้ฝนตกทุกเย็นเลยอะ .. ตกทีจนดึก

เน็ตกากไปอีกกกกกกก  :m26:

ไม่ได้มาเพื่อแก้ตัว แต่มาเพื่อขอให้เธออภัย  :m13:


ขอบคุณทุกความเห็นครับ  :pig4:

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: เพื่อน..ไม่รัก [6] 2/10/2017
«ตอบ #29 เมื่อ02-10-2017 23:02:24 »

คือภาคตัดใจแล้วไปคบคนอื่นหรือป่าว??? 555

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด